3 Militaire crisis in het verdeelde Europa tmkeihchtpupch ABDMSjWOOP DAGE Frankrijk iegen de Angelsaksische plannen 1 Tegenstellingen worden zeer scherp geacht De zagende pijnen Poncet sprak met Adenauer ïPjltfcjst en Kno-VieJtaavtjt DE RAADSELS KLEINE GRAPJES Zware straffen in Sittards Zigeunerdrama Finland meet Alands- eilanders garanderen Ik ben pas nieuw'' Pim, Pam en Pom als schatgravers Het Radioprogramma Sx xxxxxxxxxx xxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx (Van een bijzondere militaire medewerker). QP HET OGENBLIK, dat de toestand in Korea door de versterkte weerstand der Noord-Koreanen en het daadwerkelijk ingrijpen der Mao Tse Toeng- communisten nog geen enkele aanleiding tot optimistische geluiden geeft (want zware strijd is nog te wachten), terwijl het Chinese communistische masker ten aanzien van Tibet is afgerukt en de spanning in Frans Indo- Chlna ten top gevoerd wordt, komt als een crisiskreet uit Washington de melding, dat de twaalf ministers van defensie der Atlantische Pact-landen hun besprekingen hebben afgesloten zonder tot de zo broodnodige overeen stemming te zijn gekomen over het probleem der Duitse bewapening. Daar door is het vraagstuk der Europese defensie wederom in de lucht komen te hangen. Alsof de dreiging uit het Oosten niet reeds voldoende aanleiding tot «wrgen geeft, demonstreerde zich te Washington enerzijds opnieuw de inner lijke versplintering van Europa, terwijl anderzijds de Amerikaanse desiderata regelrecht in botsing kwamen met de Europese theorieën over de opzet der te vormen Westelijke legermacht. 5e. De Duitsers formuleren de wens, dat aan de Europese weermacht niet slechts met de mond, met opper bevelhebbers en met materiaal, doch ook met de nodige mankracht zal worden deelgenomen door Amerika en Groot-Brittanie, waardoor het dreigen de lot van Duitsland, mitsgaders het bestaan van Europa, onafscheidelijk zal worden vastgekoppeld aan het be staan als mogendheid van de Angel saksische landen. Een theorie dus van „Samen er op, of samen er onder". Vrees voor herhaling van 1940. £)E HISTORIE is dikwijls in de leer school van naties de hardste leer meesteres. Europa herinnert zich nog maar al te goed 1940, al gaat een vergelijking met dat rampjaar in vele opzichten mank. Het verwijt, dat de Angelsaksische landen toen het Euro pese continent aan zijn lot overlieten een vooral in Frankrijk steeds her haald geluid gaat slechts in zeer beperkte mate op, omdat in de jaren vóór 1940 geheel Europa lijdelijk was ten aanzien van de Duitse ideologie. Zij, die thans de vurigste propagan disten zijn voor bewapennig, bleken toen door hun negatieve houding de grootste struikelblokken voor de op bouw ener behoorlijke defensie. Ware van 1935 tot 1939 dezelfde geest vaar dig geweest als die, welke zich thans baan heeft gebroken, dan zouden de Duitse generaals niet zo'n gemakke lijke zegetocht door Europa hebben gemaakt. Doch ondanks de ongerijmdheid der vergelijking met 1940, spookt in vele verantwoordelijke Europese hoofden nog stegds de achterdocht, dat bij een nieuw conflict Europa alleen zal staan en de Angelsaksische partners in het Atlantisch Pact de rol van comman deurs op verre afstand zullen gaan spelen. En thans met de duidelijk uitge sproken wens, dat de verdediging ter zee met een gerust hart zal worden overgelaten aan de buiten-Europese machten! Hoewel Duitsland inzake de mari tieme aangelegenheden geen rol speelt, en ook niet zal spelen, is het duide lijk geworden, dat de medewerking van de nu eenmaal onmisbare Duitse partner staat of valt met een zeer sterke deelneming der Angelsaksische mogendheden aan de continentale de fensie. Wordt deze verzekering niet in tastbare vorm gegeven, dan zullen de leidende West-Duitsers er zeer wei nig voor gevoelen hun gebied opnieuw verwoest te zien, thans niet voor ver dediging van hun eigen land, doch om en dan voorgoed opgeofferd te worden voor de rest van Europa. Schumacher liet de deur open voor verdere gedachtenwisseling en stelde Duitslands medewerking afhankelijk van de actieve deelneming op grote schaal van Amerika en Groot Brit- tannie in de continentale defensie. De nog steeds strijdbare Ds. Niemölier daarentegen predikt reeds thans voor Duitsland een passieve neutraliteit, zoals ook Zweden tot richtlijn heeft genomen. De directe aanwezigheid van de Russen naast de landsgrenzen schijnt voldoende reden te zijn om te genover de buurman niet al te open lijk partij te kiezen voor het Westen. Heeft ook Nederland vóór 1940 niet pEEDS vóór het begin der conferen tie hingen zwarte schaduwen over de te voeren beraadslagingen. Het waren niet de militaire eisen alléén, welke ter tafel gebracht zouden wor den. Achter het gordijn van de confe rentiekamer doemden de contouren op van een zich steeds toescherpend con flict om de wereldhegemonie in het algemeen, en de greep om de suprema tie in de verdediging van Europa in het' bijzonder. De tegenstelling tussen de Angel- saksers en de rest van Europa is de laatste maanden in een kritiek sta dium getreden. De zachte wenk aan Nederland, om zich ten aanzien van zijn oorlogsvloot beperkingen op te leggen en de beschikbare krachten te concentreren op de land- en lucht strijdkrachten, is een tekenend voor beeld. In rond Nederlands overgezet werd van Angelsaksische zijde te verstaan gegeven, dat de grote zeemogendheden Amerika en Groot Brittannie onze be langen ter zee in tijd van oorlog wel zouden behartigen en de Nederlandse vlag daarom in vredestijd wel reeds van de wereldzeeën kon verdwijnen. Alsof Nederland, na het Indonesische drama, nog enig vertrouwen zou kun-> nen stellen in mogendheden, die zich beijverd hebben de Nederlandse in vloedssfeer in het Verre Oosten te de cimeren en daardoor de Nederlandse marine van de Oosterse wateren te vagen, afgezien dan van de hand- en spandiensten welke de nazaten van Tromp en De Ruyter aan de Republiek Indonesië verlenen bij de bestrijding van de smokkelhandel. In hetzelfde schuitje dacht men Frankrijk te laten varen, dat zijn po sitie in het Verre Oosten nog wel niet zoals Nederland geheel geliqui deerd ziet, doch dat niettemin, on danks de ijlings versterkte Amerikaan se materiële hulp, toch een harde dob ber zal hebben het, voor anderen reeds onfatsoenlijk verklaarde, „koloniale" hoofd boven water te houden. Ook Frankrijk, het laatste continen tale militaire bolwerk, diende eigen lijk van de zeeën te verdwijnen, om zich geheel te kunnen wijden aan de verdediging te land. De vriendelijke raadgeving der An gelsaksische partners in het Atlan tisch Pact, om continentaal Europa eventueel de stoot der Russische hor den te laten opvangen en het vaste land opnieuw het toneel van verwoes ting te laten worden terwijl de Angelsaksische partners Europa ter zee en gedeeltelijk in de lucht zullen beschermen vond zelfs in de ogen van de meest verwoede Anglophielen geen genade. Zowel Frankrijk als Ne derland pasten terecht voor de eer en het genoegen ten tweede male „be schermd" te worden. Dat de Angel- saksers over de reactie op hun „goede bedoelingen" wrevelig werden, is te begrijpen. Immers, hoe langer hoe meer teke nen zich de volgende stromingen af: le. Continentaal Europa zal zich, zowel te land als in de lucht, tegen de te verwachten aggressie uit het Oos ten, met hulp van Duitsland, zélf heb ben te verdedigen, althans voor het grootste gedeelte. 2e. De verdediging ter zee zal door de Angelsaksers dienen te ge schieden. 3e. De Angelsaksers in het bï) zonder de Britten schijnen niet bij zonder geneigd te zijn op grote schaal contingenten te leveren in het te vor men Europese leger. Zij hebben daar bij de voorwendselen van verdediging hunner eigen gebieden, bescherming van het Verre Oosten en het reser veren van krachten voor het Gemene best. 4e. Ondanks het feit, dat Europa zelf de grote massa der land- en lucht strijdkrachten zal moeten leveren, dringt Amerika zeer onpsychologisch aan op benoeming van'een Amerikaan tot opperbevelhebber van het te vor men continentale leger, voor welke functie dan Eisenhower bestemd is. van rheumatiek, spit, ischias, hoofd en zenuwpijnen worden snel en af doende verdreven door Togal. Er is geen beter middel tegen dan Togal. Togal baat waar andere middelen falen. Togal zuivert de nieren en is onschadelijk voor hart en maag. Bij apoth. en drog. f 0.83, f 2.08 en f 7.94. (Ingezonden Mededeling) zijn neutraliteitspolitiek gekend, hoe wel het de gevaren uit het Oosten on derkende Dat de gepredikte neutraliteit ko ren op de Russische molen is, dient te worden aanvaard. Het is alleen be denkelijk te moeten constateren, dat b(j de verdeeldheid in de Duitse me ningen helaas ook de opinies der ove rige deelnemers aan het Atlantisch Pact scherp tegenover elkaar staan. Franse gevoeligheid. QE FRANSE gevoeligheid, vrees en achterdocht spreken duidelijk uit de Franse oppositie tegen Washington, welke systematisch en bekwaam ge voerd wordt. De gevoeligheid is historisch. Het aureool van de onsterfelijke Napoleon behield ook in het moderne Frankrijk zijn oude glans. Ondanks de wisse ling van politieke stelsels en staat kundige systemenen, leeft in iedere Fransman nog de onverflauwde her innering aan de militaire glorie van le petit caporal. Tijden mogen gaan en komen, constituties mogen worden weggevaagd, de verbeelding en de na tionale trots blijken dikwijls sterker dan politiek en staatkunde. Toen Frankrijk na de eerste wereldoorlog als overwinnaar van Duitsland uit de strijd trad, had het zijn plaats als eer ste militaire mogendheid van Europa, die na Napoleons val verloren was ge gaan, weder ingenomen. Van die tijd dateert de militaire controverse met Engeland. De opkomst van Duitsland als militaire mogendheid onder het Hitler-régime en de nederlaag van 1940 gaven de Franse gevoelens een geduchte klap, doch niettemin accen tueerden de Franse gevoeligheden zich tijdens de oorlog te Londen opnieuw en wel zeer pijnlijk, in de conflicten van De Gaulle met de Britse staats lieden en militaire leiders. En de ver koeling na de Duitse capitulatie was evident. Ondanks het feit, dat in de totale bijdrage tot het eindresultaat van de oorlog 19401945 Frankrijk als natie slechts in -beperkte mate heeft bijge dragen, gevoelt het zich evenals na 1918 weder de grootste militaire macht op het Europese continent en weigert het zich voetstoots te schik ken naar de wensen en verlangens der Angelsaksers. De verwijdering van Londen nam dergelijke vormen aan, dat Parijs openlijk en opvallend de blikken op Washington vestigde. Deze ommezwaai bleek echter niet vol doende om Marianne in het schuitje van Uncle Sam te krijgen. Franse eer is en blijft teer. En dat de keuze van een opperbevelhebber der verbonden legers in Europa ten slotte zeker niet op een Brit zal vallen (volgens velen de droom van Montgomery) is zon der meer te wijten aan de Franse ge voeligheid zich niet te willen onder werpen aan een Brits opperbevel. De recente ontwikkeling van zaken be wijst, dat het Franse nationalisme te vens overwegende bezwaren heeft te gen erkende specialisten van Ameri kaanse origine op militair gebied. Vatbaar voor vocht en tocht? Niet nodig de hele winter te hoesten! Neem bij de minste klacht desnel werkende,ver zachtende, slijmoplossende, AKKERS De Franse hoge commissaris André Frangois Poncet heeft Dinsdag te Bonn een bespreking gevoerd met de West- duitse kanselier Konred Adenauer. De hoge commissaris heeft de kanselier op de hoogte gesteld van de mening der Franse regering over de Duitse herbewapening na het onderhoud van Poncet met de Franse premier Pleven. Clown Piko blijft hun bondgenoot, Hij helpt hen onderdekken; En, om straks, als men zoeken gaat, Geen argwaan op te wekken. Zet hij zich rustig op het stro Waaronder zij nu liggen, En drinkt met smaak zijn veldfles leeg; Maar onze arme biggen Vinden Piko 'n zwaar gewicht, Zoals je wel zult snappen; „Au, au, m'n been!" maar Piko sist: „Hou stil! er naderen stappen!" EEN PROFESSOR STELT VRAGEN Laatst gingen we op bezoek bij een professor. „Goeden middag, professor' zeiden we tegen de geleerde, wiens hoofd tussen stapels woordenboeken tevoorschijn kwam. „Hoe maakt U het?" „Abacadabra", babbelde de professor, „Oedroeboehaha-habberdeknal!" Wij meenden eerst dat de professor een bord punaises leeggegeten had of de moeilijke Oeloe Pzoeloe taal instu deerde, maar uiteindelijk bleek, dat hij alle moeilijke woorden uit tien woor denboeken uit zijn hoofd aan het leren was. Wij schreven er een paar voor jullie op: Vraag 1: Wat betekent „hiëroglief"? 2: „aggressie"? 3: „intrige"? 4: „compositie"? 5: Wat is de „Olympus"? MET DE FRANSE SLAG Op het einde van de rekenles stelt de onderwijzer vragen. „Luister Jules. Je vader moet 4000 franc betalen aan zijn kleermaker, 1000 aan zijn hoedenmaker, 1500 aan zijn hemdenmaker en 2000 aan de kruide nier. Hoeveel zal hij aan zijn schuld eisers moeten betalen?" „Niets, mijnheer. Als dat gebeurt, verhuizen we naar een ander stadsge deelte!" Gistermorgen stapte de 10.000ste bezoeker de orchideeën-tentoonstel ling te Amsterdam binnen. De Maastrichtse rechtbank heeft uitspraak gedaan in het Zigeunerdra ma, op 11 Mei in Sittard. Bij een vecht partij kwamen hier twee personen om, drie werden zwaar gewond. „De Oude Marks", de hoofddader, werd wegens doodslag veroordeeld tot zeven jaar ge vangenisstraf, de tweede, Bubi bijge naamd, kreeg wegens zware mishande ling twee jaar gevangenisstraf. De Sowjetunie heeft van Finland ge- eist dat aan de internationale garan tie van de onafhankelijkheid der Alandseilanden een eind zal worden gemaakt. Finland wordt de beste ga rant genoemd; elke andere ov een komst wordt in strijd geacht met het in 1948 tussen Moskou en Helsinki ge sloten verdrag van militaire bijstand er vriendschap. POST VOOR DE „EMPIRE BRENT" Post. bestemd voor naar Nederland terugkerende militairen aan boord van het troepenschip „Empire Brent", wel ke in een der tussenhavens zal wor den uitgereikt, moet uiterlijk op 8 November in Nederland worden ter post bezorgd. EIGENAARDIGE 1 12 123 1234 12345 123456 1234567 12345678 123456789 9 9 GETALLEN 11 - 111 1111 11111 111111 1111111 11111111 111111111 1111111111 DE ANTWOORDEN 1. beeldschrift (door de oude Egpyte- naren gebruikt). 2. aanvalszucht; aanr.<sé:ng. 3. gekonkel. 4. samenstelling (van een muziekstuk bijvoorbeeld) 5. een bergketen, waarop volgens de oude. Grieken de Goden woonden. Het is jammer, dat jullie Truitje niet kennen. Het is een klein meisje van drie jaar, heel parmantig en bijdehand. Ze loopt met een kleine paraplu op door de regen en stapt met haar gum milaarsjes door de plassen. Ze doet als of ze voor niets ter wereld bang is. Maar dat is niet waar. Ze is bang voor honden en ook een beetje voor katten, maar ze laat het niet blijken. Laatst was ze in Artis in de Kinderboerderij, waar schapen, geiten, een kalfje en zelfs een ezel rondlopen. Ook kippen, ganzen en eenden worden daar gehou den. Truitje hield zich dapper, ze gaf brood aan de dieren, maar je kon zien, dat ze allesbehalve gerust was. Later keek ze naar de kamelen, de olifanten, de ijsberen en vooral naar de apen. Als je vroeg: hoe vind je het? Dan ant woordde ze alsof het allemaal maar heel gewoon was: het is hier wel pret tig! Toen we moe waren en al zo ont zaglijk veel hadden gezien, gingen we 'n glaasje ranja drinken met een rietje. Truitje is niet zo nieuwsgierig, maar ze wil Wel graag alles weten. Maar ze vraagt veel meer, dan men met moge lijkheid zou kunnen beantwoorden. „Hebben de marmotjes ook Zondag? Als de kleine aapjes groter zijn, moe ten ze dan ook naar school? Waarom staan de olifanten zo te schudden? En waarom hebben ze twee staarten, een van voren en een van achteren? Ik zei, dat ik dat allemaal niet wist. Dat vond Truitje vreemd, want ze ge looft, dat grote meisjes eigenlijk alles weten. Ze vroeg me ook hoe oud ik was. „Vijftien jaar!" zei ik. Toen keek ze me een beetje onderzoekend aan en na een poosje zei ze, terwijl ze met haar hoofdje knikte: „Jij bent al een beetje oud, hè? Maar ik ben pas nieuw!" Ik wist niet hoe ik me houden zou van het lachen. Het is zo'n grappig kind. Zouden jullie haar ook wel wil len leren kennen? 'V.' v- 36. Pim, Pam en Pom weten niet, wie er aan de andere kant bezig is met een boor, maar ze besluiten in ieder geval om zich te verbergen. „En als het Langoor en Zwartjas zijn dan zullen we ze eens goed aan het schrik ken maken", roept Pim lachend, ter wijl hij met Pam in de kist duikt. Pom gaat echter liever naar het hol terug. Hij kruipt terug door de stenen, die ze losgewrikt hebben en houdt de muur goed in het oog. De boor is nu verdwe nen, maar lang behoeft Pom niet te wachten, want nu wordt er een ijzer zaag in het gat gestoken en langzaam aan wordt het gat groter. Pom weet ook niet goed, wat hij er van denken moet. „Zie je wel, die konijnen zijn toch heel wat slimmer dan we gedacht hebben, ze hebben natuurlijk van het begin af begrepen, waarom wij hun die gangen lieten graven". Pom denkt nog eens diep na. „Of zou het misschien de rover zijn, die zijn schat terug komt halen?" VOOR HEDENAVOND HILVERSUM I, 402 m. Nieuwsberichten onj 7. 8 en 11 uur. 6.00 Onze Nederlandse koren en korpsen. 6.30 Radio Volksuniversiteit. 7.15 De Discussie-club. 7.30 Urendans. 7.40 „Vandaag". 8.05 Dankdienst. 9.30 Wij hebben een woord voor de wereld. 10.00 Omroep orkest. 10.45 Avondoverdenking. 11.15 Popu lair avondconcert. 11.50 Impromptu in ges. HILVERSUM II, 298 m. Nieuwsberichten om 6, 8 en 11 uur. 6.20 Dingen van de dag. 6.35 Johan Jong en zijn Banjoliers. 7.00 Kerk en politiek. 7.15 Trio X.IJ.Z. 7.30 Voor de jeugd. 7.55 Weekkroniek. 8.15 Langs de Donau 9.50 Ik gehoorzaam meester. 10.25 Muziek voor twee vleugels. 10.45 Tussen mens nevelvlek. 11.15 Orgelspel. 11.35 Songs. X X X X X X X X X X X X X X X X DOOR LOULA G. ERDMAN 39) Er was een prettige geur om hem heen van parfum, tabak en van zware wollen mannenkleren. Misschien ook wat van paarden, want hij was komen rijden. Hij had een grote, flinke mond. Ze keek er naar, zo vlak bij de hare, en begon zich af te vragen hoe het zou zijn door hem te worden gekust. Ze raakte helemaal in de war en wankelde en trachte hem weg te duwen, of schoon ze het eigenlijk niet wilde. Maar ze moest hem wegduwen hij zou nooit meer enig respect voor haar heb ben gehad als ze het niet had gedaan. Hij ademde snel en hoorbaar en zei zacht: „Juffrouw Aanstelster, ik wil je toch kussen Maar hij deed het niet. Want de vol gende avond was de avond, dat hij ha&r meenam naar de Fullers en daar Ellie ontmoette. En daarna wilde hij nooit meer. Hij verlangde Ellie en kreeg haar Hij vroeg juffrouw Laura zelfs niet meer voor een andere afspraak. Mannen hiel den niet van behoorlijke meisjes. Haar vader vroeg: „Was is er mis tussen jou en Dade Kenzie? Ik zie hem hier nooit meer." „Ik wil niet met hem" zei ze met ge veinsde onverschilligheid. „Hij vraagt me, maar ik heb bedankt. Ik ben bang dat de., de dingen, die u hoorde, waar zijn". Het was een leugen, maar het redde haar figuur. Papa was blij dat Dade niet meer terug kwam. Maar zijzelf lag nachten achtereen wakker, zich af vragend hoe het geweest zou zijn als ze zich had laten kussen, dan had hij met haar moeten trouwen. Papa zou daar voor hebben gezorgd. Ze had hem ver loren omdat ze zich als een fatsoenlijk meisje had gedragen. Ellie kreeg hem en voor juffrouw Laura bleef niets over dan al die jaren de maagdelijke gedachte mee te dragen hoe het zou zijn geweest zijn lippen tegen de hare te voelen. Op de smaak van mannen was geen peil te trekken. Ellie was wel een goede echtgenote, veronderstelde ze. Zij kookte tamelijk goed en hield 't huis naar be horen schoon, ofschoon ze gewoonlijk een beetje laat met de voorjaarsschoon maak was en er nooit slag van kreeg snijbonen in te maken, zó dat ze eetbaar waren. Erg jammer was dat Dade had altijd zoveel van snijbonen gehouden. Ze had haar huishouden goed ingericht en ze hadden kinderen gekregen en ze was vele malen presidente van de Vrouwenclub geweest. Maar ze was ge zet en zag er plomp uit een vrouw als een koe. Juffrouw Laura dacht vaak dat Dade zijn vrouw met haar brede heupen en zware boezem moest gadeslaan en dan heimelijk zou wensen dat ze slanker was. Juffrouw Laura woog nu nog het zelfde als op haar achttiende jaar, toen Dade zijn laatste afspraak met haar had. Zij had haar figuur behouden en zich niet zwaar en vet en slobberig laten wor den. Dik worden bewees dat een vrouw geen sterk karakter had. Sommige vrou wen wilden zich niets ontzeggen van wat ze graag aten, zelfs niet als ze wis ten dat ze gingen lijken op een Jan in de Zak. Op een keer ging ze in Rockwell winkelen met Ellie. Toen de verkoop ster vroeg welke maat zij hadden, was Laura trots te kunnen zeggen dat zij maat veertien had. Ellie lachte enkel en zei dat ze dacht dat veertig of zo goed voor haar zou zijn zij was deze zomer wat toegenomen in gewicht, omdat ge braden piepkuikens zo lekker waren dat zij ze niet kon afwijzen. Dade zat er bij en hoorde het allemaal. Laura wilde dat zij zijn gedachten had kunnen lezen. Nu, ze was klaar met het ontbijt en moest aan het werk. Ze stond van tafel op, nam haar bordje en kopje mee. De telefoon ging en ze liep er vlug heen, verwonderd afvragend wie haar zo vroeg in de morgen kon opbellen. „Hallo", zei ze, terwijl ze op haar tenen stond om het mondstuk te berei ken. De telefoon was daar jaren geleden zo hoog geplaatst, dat het makkelijk was voor Papa, die een lange man was. Nooit in al die jaren sinds zijn dood was het bij haar opgekomen om hem lager te laten plaatsen. „Hallo", zei ze. „Janee.... nee, ik had het nog niet gehoord. Het is...' wel, het is te erg. Jaik wist dat hij ziek was. Wanneer zei je ook weer, dat de dienst zal worden gehouden? Zater dag? Jaik zal zorgen voor de bloe men. Het is wat koud geweest en alles is laat, maar ik zal mijn best doen. Zij hing de telefoon weer aan de haak, ze leek kleiner dan ooit. Toen kromp ze ineen, zodat ze een bundeltje wasgoed leek, daar op de keukenstoel. Ze zat er lange tijd ,en stond toen op en begon de bordjes te wassen. Ze dacht dat ze geen bonen wilde inleggen vandaag of gordij nen wassen. Waarschijnlijk zelfs zou haar bezoek aan Rose Marshall moeten wachten. Dade Kenzie was dood en ze hadden haar gevraagd om voor de bloemen te zorgen ter versiering van de kerk. Ze geloofde dat zé dat maar zou gaan doen. (Wordt vervolgd). VOOR DONDERDAG HILVERSUM 1, 402 m. Nieuwjberichten om 7, 8, 1, 7, 8 en 11 uur. 8.15 Pluk de dag. 9.00 Moeders wil is wet. 9.35 Chansons triste. 9.40 Schoolradio. 10.00 Symphonie. 10.15 Morgendienst. 10.45 Adriaan Kousemaker. 11.00 De Zonnebloem. 11.45 Schoolradio. 12.03 Om-en-om-programma. 1.20 Liederen van Ga- briel Fauré. 1.45 Orkest van André Kostelanetz. 2.00 Promenade-concert. 2.45 Tussen de bedrij ven door. 3.30 Piano-recital. 4.00 Bijbellezing. 4.45 Philharmoniscli Orkest. 5.00 Het Radio- Jeugdjournaal. 5.30 Vocaal Ensemble. 5.50 llegeringsuitzending. 6.00 The red Shoes. 6.15 Guitaar. 6.30 Land- en tuinbouw. 6.45 Leger des Heilskwartiei. 7.15 Levensvragen van aller lei aard. 7.30 Bij de L.S.K. 7.40 „Vandaag"'. 8.05 De Gilde viert. 10.00 Gram.muziek. 10.15 De vaart der volken. 10.35 Kerkkoor. 10.45 Avondoverdenking. 11.15 Variaties en Fuga. HILVERSUM II, 298 m. Nieuwsberichten om 7, 8, 1, 6, 8 en 11 uur. - 8.15 Pierre Palla. 8.30 Kamermuziek. 9.00 Morgenwijding. 9.15 Acht Russische volksdansen. 9.30 Arbeids vitaminen. 10.30 Korte gesprekken. 10.35 „Croon-crew". 10.50 Kleutertje luister. 11-00 Schubert-programma. 11.20 Beelden uit de El- zas. 11.45 Van de hak op de tak. 12.00 Piano en orgel. 12.38 Gram.muziek. 1.20 Dolf van der Linden. 1.45 U kunt het geloven of niet» 1.50 Line Renaud zingt. 2.00 Met naald en schaar. 2.30 Nclly Becker en Herman Kruyt. 3.00 Klimop. 4.00 Van vier tot vijf. 5.00 Avro- Kaleidoscoop. 6.15 Practische wenken voor ta feltennissers. 6.20 Sportproblemen. 6.30 Engels Vocaal-programma. 7.00 Het Atlantisch ptfet. 7.10 Hugo do Groot en zijn Avro-orkest. 7.45 Opvoeding tot Staatsburger. 8.20 Radio Phil harmoniscli Orkest. 9.15 Ronde-tafelgesprekken» 9.45 Waltztime, 10.15 Teddy en Henk Schol ten. 11.15 Sportactualiteiten. 11.30 The Sky- masters. RADIO-DISTRIBUTIEDIENST LIJN III: 8.05 Concert. 9.05 Symph.-con- cert. 10.10 Vcrz.progr. 11.00 Orgel. 11-30 Troise. 12.00 VI. Br.: Gram. 12.15 Dansorkest. 12.40 Voortzetting Dansmuziek. 1.15 Gram» 2.00 Muziekgeschiedenis. 3.00 Fr. Br.: Sym- phonisch-concert. 4.15 Voordracht. 4.30 Viool cn piano. 5.00 Br. 5.10 Dansmuziek. LIJN IV: 8.15 Gram. 8.50 Lift up your hearts! 9.00 Fr. Br.: Kookpraatje. 91.0 Symph»- concert. 10.00 Lux.: Ménage et Musique (VI»)» 10.30 VGO: Feuilleton. 10.45 Vcrz.progr. H-°° Voor de zieken. 11.40 Gram. 12.00 Gram. 12.20 Rijnliederen. 12.30 Fr. Br.: Omroep orkest. 1.00 Eng. H.S.: Gram. 1.20 Eng. L.P»» Orkest Lewis cn Ray Ellington-kwartct. 2.0 BBC Midi. Light Orchestra. 2.45 Voor de kleu ters. 3.00 Lux.: Lichte muziek. 3.30 Kalun- borg: Amusementsorkest. 4.00 Eng. L.P.J ®!1" semble Alexander. 4.30 Voor de soldaten»

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Heldersche Courant | 1950 | | pagina 4