„De adel komt van de koeren" EN DE OUIF&IMT§° Pseudo-handelsagent Verbeter, maar verbitter nietl Niet erg sociaal Radioprogramma vaart uit DOOR EDGAR RICE BURROUGHS 64. Wild schreeuwend,,Jg bent de oorzaak van mgn ellende", schoot Alextar naar voren en splijtte de schedel van Tomos. En voor dat iemand het hem kon verhinderen, zette hg de punt van het zwaard tegen zgn hart en liet zichzelf hierin vallen. Aldus stierf de laatste der slechte regeerders van Carthne. Er werden geen tranen vergoten om Alextar noch om zijn wreden raadsheer Tomos. In tegendeel, zoowel de burgers als de edellie den riepen tezamen den geliefden Thudos als hun koning uit. Uit dankbaarheid bood Tho- dos Tarzan een vorstelijke titel en een mooie post aan als hij wilde besluiten in Carthne te blijven. De koning van de jungle schudde zijn hoofd. „Ik ben op zoek naar een meisje, dat onder mijn bescherming staat en ik zal niet rusten voor ik haar heb gevonden". Een der edellieden, een kapitein uit het leger, hoorde dit en kwam naar Tarzan toe. „Wat voor soort meisje is het vroeg h\j. Tarzan beschreef Gonfala zo nauwkeurig mogelijk. De krijger fronste het voorhoofd. „Ik geloof, dat ik weet waar zij is", zei hij verslagen. „Maar U kunt er niet heen gaan om haar te zoeken." De aapman antwoordde grimmig „Er is geen plek waar Tarzan niet komen kan Hoe Duitschland .productieslag" levert. Wordt de slag gewon nen, dan heeft Nederland er na deel van. Het orgaan van den Alg. Ned. Zui- velibond schrijft over de beteekenis welke de trek der Duitsche boeren naar de stad heeft voor de land bouw en dus ook voor de zuivel- productie. Oberregierungsrat Dr. W. Ulauss wijst er op, aldus het blad, dat de algemeens poli tieke ontwikkeling een oplossing van dit probleem thans nog niet mogelijk maakt. Hij schrijft: „Wij allen weten dat de Fü- rer voor de oplossing van het Tsjechische probleem de vestingwerken in het Westen moest doen bouwen en dat daarvoor, met terzijdestelling van vele andere zaken, de noodi'ge arbeidskrachten (beschikbaar moesten zijn." „Intussohen", zoo sprak Minister Darré in November 1938 te Goslar,,, het tijdstip komt steeds dichterbij, waarop een afdoende op lossing van het pro'bltem moet worden ge vonden. Want de teruggang van arbeids krachten op het platteland brengt 't spook van een dalende landbouwproductie met zich mee". Sprekende oljfers. Reeds daalde van 1938 op '39 de opper vlakte van als tusschenvrucht verbouwde voedergewassen. Verder daalde van Dec. 1937 tot December 1938 het aantal melk koeien met 2.620.000 stuks en liep in die periode de boterproductie met 15 millioen kg terug, ondanks een verdere uitbouw van „het zuivelwezen" en ondanks het feit dat in dat jaar het percentage der onder melkcontrole staande koeien steeg van 61 tot 75. Dit verschijnsel wordt in de eerste plaats toegeschreven aan het gebrek aan melkers. Slagzinnen. In beeld en geschrift wordt de strijd tegen den trek naar de stad aangebonden. En in het maken van propaganda zijn de Duitschers meesters. Zie hier eenige der gebruikte slagzinnen: „De adel komt van de boeren" „Zonder landarbeid hongert het volk" „Zonder boerenstand sterft het volk". Men verlaat de „Reichsnaihrstands"-ten- toonstelling in de overtuiging, dat er een groote opvoedende kracht Man uitgaat voor den Duitschen landbouw. En dit terneer omdat het bezoek groot was. Zoo hadden b.v.. 300 extra treinen de bezoekers (met een reductie van 75 op de kosten) naar Leipzig gebracht. En Holland Wat is nu het licht dat deze zaak werpt op onze handelsbetrekkingen met Duitsch land, speciaal wat betreft den zuiveluit- voer? Slaagt de Duitsche „productieslag" volledig, dan zal ons handelsver keer met Duitschland, wat dit land betreft, terug kunnen loopen, dus terugloopen zoowel wat betreft den invoer als den uitvoer, want deze zijn aan elkaar gekoppeld. Duitsch land zal dan onze landbouwproduc ten niet meer noodig hebben. Slaagt deze „slag" niet, dan hebben onze Oosterburen onze producten zeker noodig, maar het is de vraag of ze voldoende de viezen beschikbaar zullen hebben om ze te betalen. Kunnen wij nu, hoe de afloop dan ook zal zijn, Duitschland geen deviezen verschaffen door groote hoeveelheden landbouwproduc ten te ruilen tegen industrieproducten Amerika wensc.ht onze landbouwproduc ten niet, Duitschland wel. Dus stelle zich de iraportihandel op Duitschland in. Waar om zouden wij geen Duitsche auto's koo- pen en wel Amerikaansche? Amerika koopt toch niet van ons terug. Hier is een mooie gelegenheid om de „gemeenschappelijke l>e" langen van landbouw, handel en industrie" en de samenwerking tusschen deze groe pen, waarop van niet-agrarische zijde te genwoordig zoo dikwijls wordt aangedron gen, in klinkende daden om te zetten. De regeering onthoüde, nu we, aldus het blad, gedwongen zijn steeds verder te gaan in de richting van een gesloten nationale huishouding, hierbij hare leiding niet. Door Amsterdamsche rechtbank gevonnist. Voor de rechtbank te Amsterdam heeft onlangs terechtgestaan een koopman, die reeds herhaalde malen is veroordeeld we gens oplichting en verduistering. Dezen keer had hij zich te verantwoorden wegens twee gevallen van oplichting. De man had zich voorgedaan als handelsagent, die be last was met inkoopen voor ziekenhuisin richtingen en peneions in Zandvoort en Den Haag. De officier van Justitie eischte een jaar gevangenisstraf en ter beschikkingstelling van de regeering en gistermorgen heeft de rechtbank hem veroordeeld tot drie maan den gevangenisstraf met aftrek van voor arrest en ter beschikkingstelling van de regeering. Eveneens wegens oplichting wacht den man nog een veroordeeling van de rechtbank te Utrecht. De eisch in deze Utrechtsche zaak was twee jaar gevange nisstraf. Een werkkamp voor voorwaar delijk veroordeelden. De plannen om een werkkamp of werkgemeenschap of hoe men het noemen wil, door jeugdige voor waardelijk veroordeelde personen op te richten zoo vertelde de be kende Amsterdamsche oud-kinder rechter mr. G. T. J. de Jongh in een persgesprek naderen hun ver zenlijking. De grond, waarop het gebouw verrijzen zal, waarin voorloopig een 30 jonge man nen van 1720 jaar gehuisvest worden, is op de grens van Noord-Holland en Utrecht gelegen en de aanbesteding zal een dezer dagen plaats vinden. De geldmiddelen zijn nog niet geheel bijeen, doch dank zij het initiatief en de financieele steun van het genootschap tot zedelijke verbetering der gevangenen gelooft men over de bezwaren heen te kunnen stappen. Er wordt onder wijl oen beroep gedaan op do medewerking van particulieren en de algemeene sympa thie blijkt van dien aard, dat er alle reden is om te hopen dat de uitkomst niet ver van de verwachting afligt (giro no. 221377 van mr. G. T. J. de Jongh te Amsterdam). De plannen verdienen dan ook aller instem ming. De resultaten van celstraf. Het is toch van algemeene bekendheid dat ons strafstelsel voor de zoogenaamde volwassenen rr. zacht uitgedrukt aan een groote mate van steriliteit lijdt. Wat is onvruchtbarder uit het oogpunt van bestrijding der crimi naliteit dan onze gevangenisstraf? Hoeveel jonge menschen werden door dat stelsel op den goeden weg teruggebracht, die zij in een onbe waakt oogenblik hebben verlaten? Het is ongelukkig, maar weer, dat dit. aantal minimaal is. En dit is niet noodig en daar het niet noodig is, mag met de invoering van een beter systeem ook geen dag en geen nacht gewacht worden aldus de grijze voor vechter voor een betere zorg voor de ver- waarleesde jeugd. taoin waarloosde jeugd. Herstel van het geestelijk even wicht. In deze nieuwe inrichting leeren de jon gelui weder werken. Zij leeren weer hun spieren gebruiken. Zij leeren wat geregelde arbeid is, wat orde, tucht en tempo betee- kenen. Zij leeren, dat er in het leven gees telijke waarden zijn, die niemand onge straft mag verwaarloozen, zij leeren zoo veel vakkennis, dat zij na een halfjarig ver blijf en inspannenden arbeid opnieuw in het productieproces kunnen worden inge schakeld. Want er zijn gelukkig nog bedrijven, spe ciaal in de metaalindustrie, waarin behoef te is an jonge kerels met zekere vakken nis. Op die wijze en met training in de fris- sche gezonde buitenlucht wordt hun geeste lijk evenwicht weer hersteld. De vrouwelijke vrijwilligers in Nederland Organisaties ontwikkelen snel. zich Te RoLerdam is een samenkomst gehou den van vertegenwoordigsters van organisa ties van vrouwelijke vrijwilligers in Neder land. De vergadering, welke onder leiding stond van Dr. J. van Dullemen, presidente dei- Vrouwelijke Vrijwillige Hulp te Rotterdam, besloot met algemeene stemmen een cen traal bureau in het leven te roepen, onder den naam „Contact Bueau Vrouwelijke Vrij willigers" dat tot taak zal hebben twee- maandelijksche samenkomsten van de bij het'bureau aangesloten vereenigingen te or- ganiseeren en als studiecentrum ten behoeve van het werk der vereenigingen te dienen. Nadat een jaar op deze wijze zal zijn ge werkt, zal de mogelijkheid van de oprich ting eener federatie onder oogen worden ge zien. Uit de op dit besluit volgende algemeene besprekingen bleek met welk een snelheid deze vrouwen-organisaties zich ontwikkelen en hoe ruim het gebied is, waarop zij thans reeds werkzaam zijn. Ambtenaar van Maatschappélij- ken Steun pleegde chantage. In hooger beroep veroordeeld Het gerechtshof te Amsterdam heeft gis termorgen arrest gewezen in de zaak tegen een geschorsten ambtenaar van socialen ar beid in de hoofdstad. Hij had van oen vrouw, die van Maat- schappelijken Steun een wekelijksche uit- keering ontving, dertig gulden geleend. De ambtenaar had bij een onderzoek in de wo ning van deze vrouw èen spaarboekje ge vonden. Toen had hij de vrouw overge haald een deel van het geld hem ter leen te geven. Hij zou dan verzwijgen, dat de vrouw een kapitaaltje bezat. De rechtbank veroordeelde den ambte naar wegens afdreiging tot één jaar gevan genisstraf, van welk vonnis de verdachte in hooger beroep ging. Het',hof heeft den ambtenaar gistermor gen echter wederom een jaar gevangenis straf opgelegd. Ook de procureursgeneraal had bevestiging van liet vonnis der recht bank gevraagd. VRIJDAG 80 JUNI 1939. Hilversum I. 1875 en 415.5 m. Algemeen programma, verzorgd door de NCRV. 8.00 Schriftlezing, meditatie. 8.15 Berichten, gramofoonmuziek. (9.309.45 Gelukwenschen) 10.30 Morgendienst. 11.15 Cello en piano en gramofoonmuziek. 12.00 Berichten. 12.15 De Postillons (In de pauzes: Causerie; „Een woord voor U" en gramofoonmuziek) 2.30 Christ. lectuur. 3.00 Zang en piano en gramofoonmuziek. 3.45 Gramofoonmuziek. 4.10 Haagsch trio en gramofoonmuziek. 5.30 Orgelspel. 6.30 Berichten, hierna: Voor tuinliefhebbers. 7.00 Berichten. 7.15 Declamatie. 8.00 Berichten ANP, herhaling SOS-berichten. 8.15 Christ. Oratoriumvereeniging van Haar lem en solist. 9.30 Causerie „De Unie van Zuid-Afrika". 10.00 Berichten ANP, actueel halfuur. 10.30 De Eemlanders. 11.25 Gramofoonmuziek. ca. 11.50—12.00 Schriftlezing. Hilversum II. 801.5 m. 8.00 VARA. 10.00 VPRO. 10.20 VARA. 12.00 AVRO. 4.00 VARA. 7.30 VPRO. 9.00 VARA, 10.40 VPRO. 11.00—12.00 VARA. 8.00 Gramofoonmuziek (Om 8.16 Ber.). 10.00 Morgenwijding. 10.20 Declamatie. 10.40 Viool en piano. 11.10 Declamatie. 10.40 Viool en piano. 11.00 Declamatie. 11.30 Esmeralda. 12.00 De Palladians. 2.00 Declamatie. I.15 AVRO-Amusementsorkest. 2.30 Het Lyra-trio. 3.15 Populair solistenconcert (ca 3.45 Ber.) 4.00 Gramofoonmuziek. 4.30 Orgelspel. 5.00 Voor de kinderen. 5.30 VARA-orkest. 6.28 Berichten. 6.30 Letterkundig overzicht. 6.50 Groninger Orkestvereeniging (opn.). 7.00 VARA-Kalender. 7.05 Causerie „Naar de Ardennen en Luxem burg." 7.23 Berichten ANP. 7.30 Berichtten. 7.35 Cursus „De beginselverklaring van de Centrale Commissie voor het Vrijzinnig Protestantisme". 8.00 Cello en piarlo. 8.30 Causerie „BybeLsche kunst in het Rijks museum". 9.00 Jack de Vries' Internationals en soliste. 9.30 Radiotooneel. 9.45 VARA-orkest en solisten. 10.30 Berichten ANP. 10.40 Avondwijding. II.00 Trioconcert. 11.30 Jazzmuziek (gr.pl.). 11.55—12.00 Gramofoonmuziek. FEUILLETON. Ethel M Dell 51. Het was, of er een bom gevallen was. Ieder een, behalve de twee politiemannen, maakte een of ander onwillekeurig geluid om zijn ont steltenis, ergernis of kwaadaardigen triomf uit te drukken. Julie zelf gaf een korten snik en leunde even tegen de beschermende figuur naast haar, de oogen half gesloten. Maar op dat oogenblik werd de deur open gegooid en een breedgebouwd persoon in een blauwe trui kwam binnen op een vrijmoedige, een bijna brutale manier. Rolfe Britton liep, zonder naar links of rechts te kijken, op de tafel toe en zei op on verschilligen toon tot den inspecteur: Het is niet noodig Miss Stark mee te nemen naar het bureau. Ik ben de man dien u moet hebben. Ze probeert mij te beschermen. Ik heb gister middag het mes meegenomen uit haar kamer, toen zij niet keek. Een gemurmel ging door de kamer. Lord Telford scheen te willen spreken, maar be dwong zich. Julie uitte een zachten kreet. Maar Rolfe stond als een rots, het hoofd achterover, minachting in zijn blauwe oogen. Ze heeft u de waarheid gezegd, zei hij, maar niet de heele waarheid. Toen ze giste ren flauw viel, heb ik haar gevonden en bijge bracht. Ik begreep, dat Stark weer onhebbelijk tegen haar geweest was. Het mes lag op den vloer. Ik nam het op. Ze dacht, dat ik het op het bed had laten liggen, maar dat was niet zoo. Hou op! Het was Julie's stem, die door de kamer klonk met een zoo ontstelden klank, dat ieder zich tot haar keerde. Ze leunde met een hand op de tafel, terwijl haar heele lichaam trilde. O, hou op! riep ze weer. Rolfe! Jij toch niet! En toen brak haar kracht. Ze viel 'op haar knieën, met de armen uitgestrekt en een wan hopig snikken doorschokte haar. Lord Telford boog zich voorover en hief haar op. Er heersch- te een algemeene verwarring in- de kamer. Sybil drong vooruit om te helpen, terwijl de Prawles en Micky zich achteraf hielden. Belin- da was bij uitzondering ten diepste geschokt. Het is een leugen, inspecteur, verklaarde ze onstuimig. Ik weet zeker, dat hij het liegt. Luister niet naar hem. Hou jij je erbuiten, Belinda, zei Rolfe gebiedend. Ik ben hier niet om lolletjes te maken! In orde, inspecteur! Neem me mee hier vandaan. Er zijn hier te veel vrouwen. Miss Stark wist niet, waar het mes was. Ze vermoedde het alleen. De inspecteur herstelde zich van de verwar ring en beheerschte de situatie weer. Ja, ik moet u meenemen, zei hg. En ik waar schuw u wel te bedenken, wat u zegt. Het is mogelgk, dat we Miss Stark later nog noodig hebben, maar wb zullen eerst u meenemen. Goed, zei Rolfe nadrukkelgk. Hg ging naar de deur, maar Lord Telford, die Julie op een sofa gelegd had, trad hem in den weg. Rolfe! zei hy. De jongere man keek hem v%st aan, het hoofd omhoog. Mijn naam is Rolfe Brit- ton, sir, zei hij. Z, stonden tegenover elkaar en gedurende enkele vreemde seconden was het, of ze alleen in de volle kamer waren, maar wat zich tusschen hen afspeelde, werd niet in woorden uitgedrukt. Toen, terwijl Julie's angstig snikken door de stilte klonk, bevrijdde Rolfe zich en zei: Zorg voor haar! Daarna voegde hij zich bij de twee politie mannen, die al bij de deur stonden. Hij ging weg met hen, zooals hij was gekomen, i trosch en onbevreesd, het hoofd hoog, als een koning. Hoewel hg de gewone zeemanskleeren droeg, was er iets vorstelijks aan hem, dat zij, die hem zagen, nooit vergeten zouden. Na het vertrek van Rolfe, was het Julie alsof er een groot ledig om haar heen was. Ze wist nauwelijks wat er gebeurde. Alle gevoel scheen uit haar geweken. Al wat het leven de moeite waard maakte, was eruit weggenomen. De spanning was over. Ze was gebroken en terneer geworpeneen arm zalig speeltuig, waarmede het noodlot speel de. Haar krampachtig snikken had opgehou den en ze lag bewegingloos.- met gesloten oogen. Menschen kwamen en gingen en Emily's gekakel was hoorbaar. Ze scheen ergens tegen te protesteeren of zich ergens boos over te 'maken, maar Julie wist niet waarover en het kon haar ook niet schelen. Het geluid ebde af en aan, zonder dat ze er zich meer om bekommerde. Ze had meer geleden dan ze verduren kon en was nu te verdoofd, om nog iets te voelen. Maar ze was niet alleen, hoe wel het een heelen tijd duurde, voor er iets met haar gebeurde. Ze was zich vaag bewust, dat er van tgd tot tijd iemand naar haar keek en opeens was er nu een hand, die haar zacht beroerde. Ze herinnerde zich de hand, die gedurende dat vreeselijk verhoor op haar schouder had gelegen en keek op. Maar het was een vrouwenstem, waarin een diep me delijden klonk, die tot haar sprak. Arme ziel! Je moet wel half dood zgn. Kgk, ik heb het klaargespeeld een kop melk voor je krijgen. Probeer eens om het op te drinken. Julie walgde bg het idee, maar de vriende lijkheid van de woorden spoorde haar aan. Ze deed een zwakke poging om rechtop te gaan zitten. Een stevige, jonge arm hielp haar. I Goed zoo! Probeer het maar, zei Sybil. We nemen je mee van deze afschu welijke plaats; Ik heb de oude helleveeg naar boven gestuurd om je kleeren te halen. Julie kon niet spreken. Ze was onmachtig om zelf te handelen, maar de steun van iemand, die het geenszins aan wilskracht ontbrak, wekte haar op. Ze dronk met kleine teugjes van de melk, huiverend. Ze was door en door koud. Toe maar! moedigde Sybil haar aan. Je zult ervan opknappen. Je gaat met mij mee naar de pastorie en ik zal verder voor je zorgen. Tob maar niet! Drink het op! Julie deed haar uiterste best, maar het trillen kon ze niet bedwingen. Sybil bleef rustig en bemoedigend met haar praten, ter wijl ze dronk. Ik breng je meteen naar bed en daar blijf je tot je heelemaal beter bent. Kalm aan maar! Er is geen haast. Als je het op hebt, ga ik kgken, of dat oude mensch je dingen ingepakt heeft. Lord Tel ford is hier ook en dat meisje... Belinda. Maar je houdt niet van haar, hè? Julie schudde zwak van nee. Ze had nog geen kracht om te spreken. Sybil vervolgde. Ik ook niet erg. Maar ik geloof wel, dat ze tamelgk eerlijk is. Be ter in ieder geval dan die afschuwelgk Praw les. Ziezoo! Het gaat al wat beter, hè? Blijf nu maar rustig liggen tot ik terug kom. Maar nauwelijks was ze de kamer uit, of Lord Telford kwam binnen en nam haar plaats in. Hij zei niets tegen haar, maar stond alleen rustig en stevig aan haar zy en ze had een onverklaarbaar gevoel, dat het Rolfe had kunnen zijn, die daar stond. Traag begon ze zich te herinneren, hoewel ze er onbewust voor terugschrok. Haar geest waakte op uit de verdooving. Ze bewoog zich en keek smee- kend op naar den man naast haar. Haar stem kwam zwak en haperend: Wat zul len ze hem doen? Wat kunnen ze hem doen? Ik wist niet, dat hg het mes meenam. Lord Telford keek met een doordringenden blik op haar neer, waarin tegeiyk iets ver slagens was. Je probeerde hem te beschermen? Ze antwoordde eenvoudig: Ja. Ik wou niet, dat ze wisten, dat hij boven kwam. Dat was nergens voor noodig. Ik vrees, dat ze alles zullen moeten weten. Maar ze denken, dat hg het gedaan heeft. fluisterde ze wanhopig. Dat moe ten ze wel denken. Het is waarschijniyk zyn bedoeling, dat ze dat denken zullen, zei Lord Telford grimmig. Ze bracht haar hand naar haar hoofd. Maar... ze verdachten eerst mg. Er is geen enkel bewijs, dat hy het gedaan heeft. Ik zal erheen gaan... en maken dat ze denken, dat ik het deed. Ze zat op, maar een duizeling overviel haar en ze moest zich aan den rug van de sofa vasthouden. Lord Telford boog zich over haar heen. Hij keek haar vast in de oogen. Nee, zei hy overtuigd, jij hebt het niet gedaan. Ze zag naar hem op, weer getroffen door iets in zijn gezicht en zyn houding, dat haar bekend voorkwam. jy hebt het niet gedaan, herhaalde hg. Ik zie aan je gezicht, dat je onschul dig bent. Ze maakte een zwak, pathétisch gebaar. Ik ben niet zoo onschuldig. Ik heb dik- wgls moord in myn hart gehad. Ik ben heel slecht. Maar je hebt dit niet gedaan, zei hg langzaam, en Rolfe evenmin. Jullie zouden geen van beiden zooiets lafhartigs kunnen doen. Ze zgn op het verkeerde spoor. Oh, zei Juli. Dus Rolfe heeft het niet gedaan? Weet u dat zeker? Jy dan niet? vroeg hy. Ken je hem zoo slecht? Maar... maar... stamelde ze en barstte dan plotseling uit: O, maar denkt u, dat hij het zegt om rny te bescher men? Ik weet het niet. zyn stem klonk weer grimmig. Waarschgnlijk. In ieder geval wou hij ze op een dwaalspoor bren gen. Vertel me eens, denk je werkelijk, dat hij dat mes had? Wordt vervolgd.)

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Schager Courant | 1939 | | pagina 7