No. 104 Honderd en zevende jaargang. 1905. DAGBLAD VOOR ALKMAAR EN OMSTREKEN. buitenland. Prijs der gewone advertentiën DINSDAG 22 AUGUST BINNEN L AND. Deze Courant wordt eiken avond behalve op Zon- en Feestdagenuitgegeven. Abonnementsprijs per 3 maanden voor Alkmaar f 0,80 franco door het geheele Rijk f I,— Afzonderlijke nummers 3 Cents. Telefoonnummer 3. Per regel f 0,10. Bij groote contracten rabat. Groote letters naar plaatsruimte. Brieven franco aan de N, V. Boek- en Handelsdrukkerij vli. HERMs. COSTER ZOON, Voordam C 9. Algemeen Overzie lit. Gemengde Mededeelingen. Uit de Pers. ALKNIAARSCHE COURANT. Er zjjn in onze gewone maatschappij eenvoudige families, die naar de hoogte gaan, en er zjjn aanzienlijke families die dalen en steeds minder kunnen ophouden het aanziendat vorige geslachten genoten. Er zjjn op politiek gebied vorsten wier doen en laten aanvankelijk zijn beschouwd als uitingen van zeker dilettantisme doch die ten slotte hun volk en het oor deel der wereld voor zich hebben gewonnen Maar er zjjn ook vorstenvoor wie de algemeene sympathie zich in dalende richting beweegt. Het kan niet ontkend, dat tot deze laatsten behoort Czar Nicolaas van Rn s 1 a n d. Naar buiten zag men tot voor korten tjjd in hem iemanddie ernstig het goede wilde en zich niet liet afbrengen vaB het bereiken van datgene, wat door hem als nobel en edel werd beschouwd. Dat was in de dagen van de VredesconferentieNu wordt dezelfde Keizer afgeteekend als een zwakkelingdie 't meest luistert naar degenen die hem 't ergst vleien die heden het oor leent aan dezen en morgen aan genen zonder zich een eigen weg af te bakenen. In Rusland zelf is een gelijke kentering. In ieders geheugen liggen nog versch de dagen, waarin de groote meerderheid zijner onderdanen den Czar noemde met het aandoen lijk-vertrouwelijke Vadert je", waarin men weigerde te luisteren naar de malcontenten omdat »Vadertje" ten slotte |wel alles goed zon maken. Nu zjjn er vele monden, waarin het »Vadertje" van vroeger heeft plaats gemaakt voor een verwensching voor een vloek. De groote vraag is thans of de instelling van de Doe ma aan den Czar weer een deel van zijn vroegere populariteit zal teruggeven. Er wordt daarover zeer verschillend geoordeeld De liberalen schjjnen niet ontevreden te zijn en de conservatieven heeten zich bjj hen te zullen aansluiten. Doch tegenover hen staan de radicalen en de reactionairen. Bovendien is er Leo ToUtoï die zegt, dat geen parlement en niets ter we reld aan Rusland de rast kan hergeven zoolang de agrarische qnaestie niet is opgelost en wel in dezen zin dat iedere boer recht heeft op een deff van den grond door hem bewoond. Niettemin bljjft de beteekeuis van het mani fest des Czaren zeer groot. Indien men de uiterst gebrekkige en spoedig opgegeven poging van Katharina II ten jare 1767 om het volk in zake de wetgeving te hooren ter zjjde laat zien wij thans voor de eerste maal in Rnslands geschiedenis gekozenen van hot gansche volk aandeel ontvangen in de zaken des Rjjks. Op welk een schuchtere wijze dan ook toch heeft het constitn- tioneele beginsel zijn intrede gedaan in den staatsvorm van het Czarenrijk. Laat vrjj Czar Nikolaas volhouden, dat het autocratisch beginsel trots de instelling van do Doema ongeschonden bewaard bljjft. Dit neemt niet weg, dat Rusland den eersten beslissenden stap heeft gedaan op den weg van het parlementarisme en dat er van stonde aan een bres gelegd is in den onaantastbaar gedachten burcht der alleenheerschappij. Wjj willen dit slechts constateeren, zonder ons uit te laten over de vraag, of de Russische Staat wel ijjp is voor het parlementaire stelsel; noch over de veel interessanter en dieper gaande vraag of de Russische Staat, geljjk hjj historisch gegroeid is, zich wel ooit kan eigenen voor znlk een regeeringsvorm. Men moet, zegt de Haarl. Cl. zeker niet ten onrechte, bjjzonder voorzichtig zjjn met het beoordeelen van Rus sische toestanden naar Westerschen maatstaf. Wie in Westersohe begrippen is grootgebracht en zich niet daaruit kan verplaatsen, is bezwaartjjk de aangewezen persoon om over de gewichtige gebeurtenissen in Rusland een meer dan oppervlakkig oordeel te vellen. Onmiddellijke rust heeft in allen gevalle de daad van den Czar niet gebracht. Want juist heden zjjn er weer tameljjk alarmeerende berichten. Zoo is over gansch Koerland de staat van beleg afgekondigd, waarbij de bevoegdheden van het gouverneur generaal schap op den bevelhebber van het XXe legerkorps zjjn overgegaan. Te Warschau is het verkeer op de Weiebsel- spoorbaan gestremd. Vele fabrieken staan stil. Tegen heden verwachtte men ook op den Warschan-Weener- spoorweg inkrimping van het verkeer en een algemeene werkstaking te Warschau, Lodz en andere steden. Boven dien is te Mloziny bjj Warschan gevochten tnsschen kozakken en een 80 man sterken troep van den terro- ristischen strjjdersbond. Tien dezer laatsten weiden gedood. Hedee is 't de groote dagwaarop te Poitsmouth waarecbijnlijk zal worden beslist, of 't verder nog ooileg zal zjjn tnsschen Rnsland en Japan, dan wel cf de vrede een einde zal maken aan meerder bloedvergieten. Rusland heet niet verder te willen toegeven en Japan is daartoe evenmin gezind. Zal President Roosevelt het wonder kunnen verrichten om de zoo vierkant tegenover elkander staande partjjen tot elkaar te brengen. Wjj zullen 't spoedig vernemen. Hedenmorgen is reeds de inhoud van de protocollen bekend geworden, door de beide delegaties opgemaakt. Hier volgt een overzicht van de argumenten, ten aanzien der betwiste punten gebruikt. Bjj artikel 5, betreffende den afstand van Sachalin, gronden de Japanners hun eisch op hun nationale rechten op het bezit van het eiland en op het feit, dat de Japantehe troepen het thans bezet honden. De Russen daarentegen wjjzen er op dat voor 1850 de Japanners nooit eenig recht op Sachalin hebben doen gelden, dat zij na dien tjjd nimmer er in slaagden het eiland te koloniseeien en dat de Russische sonvereini- teit bjj het verdrag van 1875 is eikend. Wat den eisch van een vergoeding der oorlogskosten (art. negen) betreft: Japan wjjat er op dat het agressieve optreden van Rusland het dwong de wapens op te nemen om zich te beschermen; dat hot steeds en overal zegevierend nit den strjjd kwam en dus een vergoeding kon vorderen; Rnsland daarentegen ontkent beslist dat Japan in een positie is om zulk een voorwaarde te stellen. Rusland erkent niet geslagen te zijn en Japan beeft geen recht een schadeloosstelling te vorderon, daar geen Russisch geb:ed is bezet. Zulk een eisch is zonder voorbeeld; Rus land heeft nimmer een oorlogsvergoeding betaal^. wlfs niet toen Napoleon Moskon bezette. Ten aanzien van artikel tien verklaart Rnsland, da^ de eisch tot overgave der geïnterneerde Oorlogsschepen in strijd is met het internationaal recht. Japan ontkent dit. Wat artikel elf betreft, beweren de Japanners, dat de beperking van de Russische zeemacht in het Verre Oosten noodzakelijk is om een duurzamen vrede te verzekeren. Rusland wijst dezen eisch af als beleedigend voor zjjn nationale eer en waardigheid, maar biedt aan eene ver klaring te doen afleggen, dat het niet voornemens is de maritieme macht van Japan in het Verre Oosten te be dreigen. Met voldoening zullen zeker velen hier te lande kennis nemen van de agitatie in Dnitschland om intrekking te verkrjjgen van de ver bodsbepalingen op den invoer van vee met spanning zal de afloop daarvan verwacht worden. Minister Podbielskionlangs aan een weelderigen feestmaaltijd gezeten had goed zeggen dat er geen gebrek aan vleeseh was. Jaaan dien maaltjjd zeer zeker nietmaar de burg rjj merkt dat wel anders. En er gaat haast steen dag voorbij dat niet in de een of andere groote stad een protestvergadering bjjeen komt. Thans heeft z'ch ook het verbond van Duitscbe koffie- hnishonders met een aantal verwante vereenigingen bij de ontevredenen aangesloten door een uitvoerig ver zoekschrift tot den rijkskanselier en de ministers te richten. Hun betoog komt in hoofdzaak op het volge: de neer Sedert maanden zjjn de vlessehprijzen gestadig gestegen en onder de klassen die onder deze oeconomiseha ramp lijden, zjjn vooral de koffiehnishouders, die aan een zeer aanzienljjk deel van het Dnitsche volk de hoofdmaaltijden met vleeseh leveren, er vooral slecht aan toe. Zij moeten die maaltjjden nu óf dnnrder óf slechter maken, wat in beide gevallen hun bedrjjf ten gronde richt. Reeds bjj gewone vleeschprjjzen wordt, geljjk bekend is, op het eten toegelegd, en de winst op dranken, welke dit verlies weer goed moet maken, heeft hare grenzen. Wat voor de koffiehnishonders geldt, geldt natuurlijk rog in meer dere mate voor de particuliore huishouding. De statistiek leert dat het vleeseh te Berljjn duurder is dan in welke andere hoofdstad van Europa ook. Deskundigen zoeken den grond van het kwaad in de gedeeltelijke sluiting van de grenzen, welke weer belem merend heeft gewerkt op de veeteelt in naburige landen. De duurte moet dus een gevolg zjjn van schaarschte van het vleeseh. De slagers hebben geen schnld, want sedert Juni 11. zijn een groot aantal, vroeger winstgevende, vleeschhouwerjjen te niet gegaan. Het Vaticaan en de internationale politiek. De Paus heeft alle apostolische vertegen woordigers naar Rome geroepen om met hen te beraad slagen over de houding aan te nemen door de kerkelijke overheid, met betrekking tot de hangende internationale politieke vraagstukken. Zweden en Noorwegen. Koning Oskar van Zweden moet ernstig ongesteld zijn geworden, nadat hij den uitslag der volksstemming in Noorwegen ver nomen had. Men verwacht eiken dag, dat de Koning van den troon afstand zal doen ten behoeve van den Kroonprins. Ook de Noorweegsche Bond voor Vrouwenstemrecht blijkt eene volksstemming voor vrouwen te hebben uit geschreven over de quaestie der afscheiding van Zweden en de uitkomst van dit niet-officieele plebisciet is geweest, dan 190,000 vrouwen zich vóór ontbinding van de Unie{ verklaarden en geen enkele daartegen was. Het Engelsche e s k a d er i n D u i ts chl a n d De Gemeenteraad der Duitsche havenstad Swinemünde heeft een voorstel tot feestelijke ontvangst van het En- gelsch eskader bij zijn bezoek aan die haven verworpen. Het schijnt, dat het eskader niet in die haven zal komen, maar op de reede het anker zal uitwerpen. Admiraal Wilson en de andere Engelsche hoofdofficieren zullen te Stettin het van stapel loopen der pakketboot Augusta Victoria bijwonen, bij welke gelegenheid Keizer Wilhelm waarschijnlijk eene toespraak zal houden. Het zilveren huwelijksfeest van Keizer Wilhelm. De Nordd. Allg. Itg. schrijftDe Keizer, die in den aanstaanden winter zijn zilveren huwelijks feest herdenkt, deelt mede dat hij minzaam meent te moeten bedanken voor het aanbieden van persoonlijke geschenken. Daarentegen zal het den Keizer en de Kei zerin een groot genoegen doen, wanneer particulieren, vereenigingen en andere lichamen het familie feest ten paleize willen beschouwen als een aanleiding tot het oprichten van stichtingen, welke een nationaal, weldadig en algemeen-nuttig karakter dragen. Een aanslag op het leven. Den heer Jacob H. Schiff te New-York van de firma Kuhn, Loeb Co., een der Amerikaansche financiers, die onlangs den heer Witte bezochten om voor de Israëlieten in Rusland een goed woord te doen, is een kistje toegezonden met ont plofbare stof, een volslagen helsch werktuig. Hij zelf was afwezig en de klerken zonden het aan de politie. Een dergelijk werd bij eene andere firma ontvangen, waar het, onmiddellijk in 't water gezet, op onschade lijke wijze sprong. B ij de wedrennen in F r a n k r ij k. De «book makers" of ondernemers van weddenschappen zijn in Frankrijk bij decreet van den President der Republiek verboden, om een einde te maken aan hunne concur rentie tegen den zoogenaamden pari mutuel op de ren banen Diefstal in het groot. De Parijsche bladen beschrjjven in kleuren en genren de vermetele vlncht van oen beambte van het »Comptoir d'escompte" die, na een millioen frs. verdnisterd te hebben, met zijn minnares in een automobiel naar Havre vluchtte en daar aan boord stapte van een plezierjacht, dat bij voor drie maanden afgehuurd had. Hij liet de vlucht samenvallen met het begin van zjjn verlof, zoodat me» pas argwaan kreeg, toen de veertien dagen van dat verlof verstreken waren en hij niet op zpn post terugkwam. Hjj zwalkt nu ergens op zee en zat, naar men vermoedt, koers naar Buenos- Aires. Zjjn signalement is de heele wereld rondgeseind. Het jacht, de Catarina, is het laatst gerapporteerd te Las Palmas, waar het op 9 Augustus eenige herstellingen heeft ondergaan. De man, die zichzelf uitgeeft voor baron de Gravald, had een salaris van 8000 frs., maar al lang, dank zjj zqne oneerljjkheid, met zjjn minnares op grooten voet geleefd. Een teleplionische courant. Budapest heeft een courant, die steeds er op uit is zijn concurrenten met aantrekkelijke nieuwigheden voor te zijn. De naam van dit nieuwsblad is Telephon Hirmondo. Daar het reeds tien jaar bestaat, kan men niet meer spreken van een proefneming. De ingekomen berichten worden gerang schikt en behandeld, gelijk op een gewoon couranten bureau, behalve, dat het zetsel niet ingeslagen wordt voor dé machine, maar losse afdrukken er van worden getrokken en die gegeven worden aan zes mannen, kerels met omvangrijke, heldere, verstaanbare stemmen, die het nieuws aflezen in «opvangers" welke door draden v rbonden zijn met de huizen en kantoren der abonnés, welker aantal ongeveer 6200 bedraagt. Een compleet programma hangt aan den muur boven eiken abonné's weergever, zoodat hij met één oogopslag zien kan welk soort nieuws er op een bepaald uur te verwachten is 's morgens om half elf krijgt men het eerste nieuws en is tot 's avonds half elf in geregelde verbinding, behalve als er een avondconcert is of er iets heel be langrijks laat voorvalt. De uitslag van de effectenbeurs vernemen de abonné's verscheidene uren vóór het ver schijnen der avondbladen. Van half twee tot 's middags half 6 kiijgt men een resumé, bestemd voor personen die het eerste nieuws gemist hebben. Van vijt tot zes uur hoort men con certen, afgewisseld door literaire kritieken, sportnieuws enz. Het programma voor den Zondag luidt, van 11 tot half 12, nieuws, van half 5 tot 6, een concert. Op Donder dagavond, te 6 uur, hoort men een concert voor de kinde ren der abonnés. Een wonderlijke sekte. Onder de vele won derlijke sekten die Engeland telt is er een die de Aga- pomènisten heet. Zij gaat dezer dagen druk over de ton<*. Deze sekte heeft te Spaxton in Somerset een fraai landgoed, door een hoogen muur voor de blikken der buitenwereld afgesloten. Van het huis en de kerk doen verhalen van weelde en pracht de rondte. In dat Verblijf der Liefde, zooals 't heet woont de Rev. Smyth- Pigott, het hoofd der sekte, met zijn getrouwen naar de booze wereld zegt, zijn daarbij veel jonge vrouwen. Voor Smyth-Pigott hebben de volgelingen diepen eerbied geen wonder want zij zien in hem Christus op aarde teruggekeerd. Sedert eenigen tijd leefde hij in geestelijk huwelijk met een schoon jong meisje, met name Ruth Peerce. Uit deze geestelijke gemeenschap is dezer dagen een kind geboren, hetwelk den naam kreeg van Glory (Heerlijkheid). De doop ging zeer plechtig toe. De buiten wereld kreeg van deze zaak kennis, omdat het kind bij den burgelijken stand ingeschreven moest worden, en bij die gelegenheid zijn de kranten heel wat te weten gekomen; o. a. dat Smyth-Pigott nog een wettige echt- genoote heeft en hij zoo verzekert althans een zijner vroegere volgelingen al meer van die geestelijke huwelijken heeft gesloten. sjpr. Kuypcr. Een journalist, die wat te zeggen heeft en als hij niets te zeggen heeft, wat doet zoo iemand dan jour nalist te worden moet zich het overigens niet be nijdbare lot getroosten, dat aan zijn woorden soms een verdere strekking wordt gegeven dan zij bedoelen. Wij hebben dat ook in ruime mate ondervonden. Er zijn b.v. liberalen, die in een liberaal blad niet goed kunnen hebben, dat er met waardeering van de Katholieke kerk wordt gesproken. Door ons is in ons Buitenlandsch Overzicht herhaaldelijk betoogd, dat Frankrijk eenmaal zal ervaren, hoe 't in zijn strijd tegen Rome te ver is gegaan en buiten zijn grenzen burgers en burgeressen heeft gebannen, die daar een hoog voorbeeld gaven van den plicht der liefde jegens den° naaste. Naar aanleiding van deze onze woorden, heeft een blad, in den omtrek verschijnende, gevraagd of wij nu wel goed deden met aldus de Katholieken naar de oogen te zien. Alsof het betrachten van recht vaardigheid jegens de Katholieken gelijk zou staan met hen te vleien! Later is er gekomen een gemeenteraadsverkiezing te Alkmaar. Toen werd er uit een heel ander vaatje ge tapt. Uit een „Van Week tot Week" distilleerde men, dat wij den Katholieken geen goed hart zouden toedra gen. Een bewering, daarom zoo vreemd, omdat wij ons zelf altijd van fanatisme zoo volkomen vrij hadden gewaand. In beide gevallen ging men naar aanleiding van eén gebeurtenis generaliseeren, daarbij uit het oog verlie zende, dat men dan altijd faliekant uitkomt. Een ander voorbeeld, en dit is de aanleiding tot deze ontboezeming. Wij hebben indertijd niet kunnen ver kroppen onze ergernis over enkele liberale bladen, die Dr. Kuyper bestredenalsof deze zeldzame man de eerste de beste kwajongen was. Toen hebben wij betoogd, dat, al staat men op politiek gebied vierkant tegenover der leider der anti-revolutionnairen, men toch eerbiedig liet hoofd heeft te buigen voor de vele talenten, die in dezen man zijn gevaren. Ook dat vond een enkele lezer maar zoo-zoo. En 't gat ons daarom zoo groote voldoening gister avond in Het Nieuws van den Dag toch zeker ook wel onverdacht, zij 't dan ook evenmin fanatiek libe raal een hoofdartikel te vinden, waarin aan Dr. Kuy per zoo ten volle recht wordt gedaan. Wij laten er hier eenige stukjes uit volgen: Dr. Kuyper is theoloog, historicus, literator, rede naar, docent, journalist, partijhoofd en staatsman. Bovendien is hij niet onervaren in het staatsrecht, in de aesthetiek, in de natuurwetenschap, in het zee- en in het krijgswezen. Maar boven alles en in alles is Dr. Kuyper artist. Dr. Kuyper schrijft een Nederlandsch, duidelijk als het Nederlandsch van Fruin, vernuftig als dat van Huet, boeiend als dat van Multatuli, rijk als dat van Van Deyssel en het Nederlandsch van die allen overtreffend door den onuitputtelijken schat van zijn beelden. Kuyper grjjpt overal. Elk terrein staat tot zijn dienst. En kroon op zijn werk! een kind kan hem begrijpen: Door de bondigheid, de juistheid, de schoonheid, de oorspronkelijkheid van zijn stijl; door zijn gave om van elk verschijnsel aanstonds de kern te ont dekken en dan aan die kern een verrassend teeken- achtigen naam te geven, komen zijn woorden snel in het geheugen en op de lippen van gansch het volk. Het woord »doleeren« had hij niet laten drukken wie in Nederland kende dat woord een dag te voren? of het was van Delfzijl tot Sas van Gent opgeno men in de Nederlandsche Taal. «Zij kunnen niet wachten, geen dag en geen nacht" indien een in nood verkeerende volksklasse zelf woorden moest geven aan haren nood, zij zou geen treffender woor den kunnen bedenken. VVie vatbaar is voor literair genot; wie het hart kan ophalen aan de spranken van een spelend vernuft wie nu en dan den vleugelslag wil hooren van een machtigen geest die zondert zich, van wat geloof of partij hij mag wezen, des namiddags te 7 uur, als De Standaard komt, met zijn exemplaar een" half uur af, en vindt, is Kuyper aan het woord, zijn gading. Maar Kuyper's stijl is niet te kennen uit zijn Atodaard-artikelen alleen. Kuyper is artist, dus wijzigt zijn stijl zich met het onderwerp. Een oratie is anders gebouwd dan een kanselrede, een kanselrede anders dan een stichtelijk geschrift, een stichtelijk geschrift anders dan een historische studie, een historische studie anders dan een strijdschrift. Maar wat hij schrijft is uit brons gegoten, is boeiend, eenvoudig, duidelijk. Nergens vaagheid. Wie Kuyper leest, komt te weten waar Kuyper heen wil. Wat hij zegt, zegt hij scherp, belijnd en verstaanbaar. Kuyper had door zijn niet-antirevolutionnaire land- genooten meer geëerd kunnen worden dan is geschied. Tot honoris causa doctor in de letteren, in de ge schiedenis, in de staatswetenschappen, tot lid van de Koninklijke Academie van Wetenschappen zijn er wel minderen benoemd dan hij. Ook had men hem niet moeten bestrijden met kleine middelen, geen ergernis moeten nemen aan persoonlijke eigenaardig heden, die de heer Kuyper evenwel zoo wijs is van niet af te leggen, zich niet storende aan wat dezen of genen klein-stedeling in hem mishagende is. Maar toch, aan erkenning van zijn buitengewone beteekenis, ook buiten den kring zijner getrouwen, heeft het Kuyper niet ontbroken. En door zijne aanhangers zelf wordt Kuyper op de handen gedragen. Die uit drukking is in haar banaliteit niet juist, en ware zij juist dan niet sterk genoeg. Zijn getrouwen in den lande zijn getrouwen. En zij dragen hun Kuyper niet op de handen, maar in het hart. Zij bidden voor hem. Voor de Liberale Partij is het bestaan der Anti revolutionaire Partij een weldaad. Tegenover zich te hebben een partij, zoo geniaal aangevoerd, zoo vast aaneengesloten, zoo bereid tot offers, als de partij van Kuyper, ziedaar een prikkel tot eigen werkzaamheid, tot eigen inspanning, waarvoor de liberalen dankbaar hebben te zijn. Indien de liberalen neiging hadden tot inslapen Kuyper zou het hun wel afleeren. Zal Kuyper's Calvinisme het eenmaal winnen? Kuyper's Calvijn was van de zestiende eeuw, en wij leven in de twintigste. Maar in ieder gevalvoor en aleer het aannemelijk is, dat, zij het ook in een verre toekomst, het Calvinisme zou komen te heer- schen in Staat en Maatschappij, zou komen te heer- schen in de hoofden en in de harten van gansch de Nederlandsche natie zou er eerst iets moeten ge beuren dathad Kuyper er kans toe gezienal voor lang ware gebeurd. De geschriften namelijk van Abraham Kuenen zijn nog niet wederlegd door de geschriften van Abraham Kuyper tot op dezen dag. Pseudo journalisten. Gisteren hebben wij medegedeeld wat De Tijd zeide naar aanleiding van de zaak-Vierhout. En aan den avond van dien dag vonden wij over het beroepsgeheim van den journalist een belangrijk artikel van Mr. H. Louis lsraëls in het Handelsblad. In het bijzonder trok onze aandacht, wat onze geachte collega aan het slot daarvan schrijft, namelijk Voorzichtige en behoorlijke dagbladredacteurs zullen in een land van persvrijheid aan een verschooningsrecht geen behoefte hebben. Dit geldt voor alle redacteurs en medewerkers aan een dagblad, al is ook volgens de wet alleen de hoofdredacteur de man, die eventueel ter verantwoording zal worden geroepen. In Engeland

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Alkmaarsche Courant | 1905 | | pagina 1