8 T A I» 8 V IE II W 8 oog inplaats van mijn wang aan haar haar do lk had aangeboden. Kunnen die hoedspelden niet verboden worden? V. H. Wij gevoelen de billijkheid van deze klacht. Hoed spelden zijn eeu gevaar voor omstanders. Daarom is in Ziirich met aanvang van 1 Januari strafbaar gesteld het dragen van hoedspelden, wier scherp uiteinde niet door dopjes beschermd is. Reeds is tegen 110 vrouwen van allerlei stand in Ziirich pro ces-verbaal gemaakt. Ze hebben terecht gestaan en omdat het een eerste overtreding was zijn ze slechts veroordeeld tot een boete van 5 franken. De rechter zeido op ernstige wijze, dat ze met hun hoedspelden een ernstig gevaar waren in volle trams, bij den uit gang van schouwburgen enz. Een dergelijk verbod zou bij ons ook goed kunnen doen. AANGETEEKENDE BRIEVEN. Een onzer lezers deelt <5ns eene ervaring mede die anderen tot waarschuwing kan strekken. Hij verzond een aangeteekenden brief en onderstreepte op het met do schrijfmachine geschreven adres het bedrag; de lijn daarbij op de enveloppe gevormd werd door het toch vrij steike papier heengedrukt, zoodat in het couvert een openiug ontstond, waardoor men zeer goed een bankbiljet had kunnen halen-. Wen zij dus voorzichtig. (Hbld.j LANDVERHUIZERS VERKEER. Een Russisch emigrant, die Maandag j.l. van Lon den zijn vader te Berlijn we.nschte te bezoeken, doch door de grensautoriteiten te Bentheim naar Oldenzaal en van daar ouder geleide van een marechaussée werd teruggezonden naar Rotterdam, heeft zich Dinsdag morgen andermaal, voorzien van een reisbiljet naar Berlijn, op reis begeven. Hij werd echter te Bentheim opnieuw aangehouden e« onder politiegeleide naar Oldonzaal teruggebracht. Daarop is hij Dinsdagna middag voor den tweeden keeT onder geleide van een marechaussée naar Rotterdam getransporteerd. LEVEND VERBRAND. Giste'rmorgen is te Voorhout de alleenwonende 50- jnrige rentenier J. L. verbrand in zijn woning gevon den. Eenig meubilair was ook verbrand, doch verder was de brand, ontstaan door het omvallen van een lamp, vanzelf gedoofd. DE LEIDSCHE ONTGROENINGSQUAESTIE. De instructie in zake het voorgevallene op de colle giumreceptie in Zomerzorg op 9 October 1911 duurt nog steeds voort. Behalve verschillende studenten, onder wie ook de heeren Cremer Groenewegen en Py- per, di_e op verlangen van de feestcommissie de recep tie niet bijwoonden is ook de drukker, de heer Eduard Ydo, door den rechter van instructie te 's-Grnveiihage gehoord. HET VEILIGHEIDS-APPARAAT PROTECTOR. In de Kruislaan te Watergraafsmeer zijn gistermid dag eenige demonstraties gehouden met het veilig heids-apparaat Protector, van de naaml. vennootschap Protector te Amsterdam, het toestel dat dient om zooveel mogelijk ongelukken met electrische trams en auto's te voorkomen. De werking van dit apparaat is ongeveer de vol gende Vóór den wagen bevindt zich een beugel; zoodra deze in aanraking- komt met een persoon, die op het punt staat overreden te wo-rden, wordt door die aan raking de beugel achteruit geschoven; hierdoor wordt een veer in werking gebracht, die dan haar kracht uitoefent op een schaar, deze bliksemsnel doet sluiten om de beenen van de persoon, die zich voor den auto mobiel of tram bevindt, waardoor dez© persoon in zittende houding door de schaar wordt opgenomen; bovendien spreidt zich tegelijkertijd met het sluiten van de schaar een net aan beide zijden uit, zoodat de aangereden persoon wordt opgevangen, niet tegen den grond geworpen en dus niet onder de wielen van het voertuig kan geraken. Een van de hoofdvoordeelen is, dat het apparaat geheel automatisch werkt, en de bestuurder al zijn aandacht aan het stop zetten van het voertuig kan wijden. Het apparaat i4 aan ietleren automobiel en tram wagen gemakkelijk aan te brengen en is zeer eenvou dig na de werking- weer in zijn .oorspronkelijken toe stand terug te brengen. SPÜORPLAN STATION—DORP NOORD- SCHARWOUDE. De motie, aangenomen in de vergadering van tuin bouwers met enkele vertegenwoordigers van officieele corporaties en toegezonden aan de Permanente com missie voor bovengenoemd spoorplan, is blijkbaar door laatstgenoemde commissie goed ontvangen, want reeds gisteren, Woensdag, hield ze een vergadering met de afgevaardigden der tuinbouwvereenigingen. Algemeen is men van gevoelen, dat deze commissie hoeft te ijveren voor het volledige plan of zich terug te trekken. Na deze pertinente verzekering van de zijde der Permanente Commissie, wordt namens de. afgevaar digden der tuinbouwers verklaard, dat men dan zeer gaarne accepteert samenwerking met deze bestaande commissie, men twijfelt er niet aan of ook de besturen der vercenigingen zullen deze samenwerking op prijs stellen. Thans wordt de vraag gesteld, welk resultaat deze vergadering nu verder kan hebben. Als antwoord hierop wordt besloten, aan elk tweetal bestuursleden der Tuinbouwvereenigingen één lid toe te voegen der Permanente-commissie, om aldus bij drietallen een ronde to doen bij belanghebbenden voor de plaatsing van aandeden in het benoodigde kapitaal. Voorts ne men de leden der Permanente-commissie op zich op nieuw het plan te bespreken in de vergadering der of ficieele corporatie, welke ze vertegenwoordigen, waar door allicht het plaatsen van aandeden kan worden bevorderd. Door don heer A. Slot van Sint Maarten wordt inmiddels meegedeeld, dat de tijd voor hande lend optreden naar zijne meening rijp is. Op zijn fietstocht naar dit vergaderlokaal toch heeft hij toe zegging ontvangen voor het nemen van 22 aandeelen a 50 gld., welke medededing met applaus wordt be groet. Tevens zullen nog eens worden aangeschreven de officieele corporaties, welke in de Permanente com missie nog niet vertegenwoordigd zijn, om dan spoe dig opnieuw te vergaderen. Inmiddels zullen echter reeds de volgende week de lijsten worden gepresen teerd voor aandeden, terwijl wordt bepaald, dat einde dezer maand de rondgang geëindigd moet zijn. Met het resultaat dezer vergadering voor oogen en de warmte, welke van alle zijden voor de zaak wordt ge toond, acht. de heer Barten de veronderstelling, dat nog dit jaar de lijn tot stand zal komen, niet gewaagd. DIEFSTAL VAN TABAK. Bij de politie te Wageningen kwamen herhaalde ma len klachten in van tabakshandelaren over diefstal van tabak. Zeer moeilijk is deze diefstal te constatee- ren. De tabakshandelaren geven n.l. de tabak droog uit om ze in verschillende gezinnen te doen strippen. De strippers en stripsters moeten deze tabak echter vochtig maken, zoodat de handelaar aan gewicht meer terug- ontvangt dan hij uitgeeft. Maar hoeveel meer is nooit preoies uit te maken en ziedaar de gelegen heid voor den diefstal. Nu is het evenwel de politie gelukt de hand te leg gen op een Rhenenschen sigarenmaker en zijn vrouw, in wier woning een hoeveelheid tabak en sigaren in beslag werd genomen. Voor den commissaris van po litie gebracht, bekenden zij, nadat hiervoor verschillen de aanwijzingen waren bijgebracht, deze tabak bij eenige stripsters te Wageningen te hebben gekocht, wetende dat deze menschen niet het recht hadden de tabak te verkoopen. De stripsters op haar beurt in verhoor genomen, eindigden al spoedig met de ver klaring, dat zij de tabak hadden verduisterd. De Rhonensche opkooper en zijn vrouw zijn ter be schikking der justitie gesteld. INVOER VAN ZWEEDSCH VLEESCH. Door een onderneming te Amsterdam worden po gingen aangewend op de markt geregeld Zweedsch vleesch aan te voeren. Maandag kwam de eerste wa gonlading aan het abattoir aan en binnen enkele da gen wordt de tweede lading verwaeht. Het vleesch, dat 4 a 5 dagen onderweg blijft, is in speciale koelwa gens geladen zoodat het onbevroren en dus als verseh vleesch hier aankomt. Aan de gemeentelijke voor schriften op den aanvoer van vleesch wordt geheel vol daan, daar de hoofdorganen en darmen ter keuring werden mede verzonden. Vooïloopig kan de prijs nog niet lager gesteld wor den dan van ons mlandsch vleesch; men hoopt echter dat, als deze proef gelukt en het vleesch in den smaak valt, de invoer op grooter schaal ook lagere prijzen mogelijk zal maken. UIT OUDKARSPEL. De heer M. J. Kroon Mz, is herbenoemd tot bur gemeester dezer gemeente. KORTE BERICHTEN. Dinsdagmorgen zou de sluiswachter te Veetihuizen de sluis in orde brengen tot het doorlaten van de schuit Jer Drentsche Stoombootmaatschappij. Door de gladheid struikelde hij en viel in de diepe sluis- kolk, waar een schipper zijn lijk eenigen tijd daarna drijvende vond. De ongelukkige bediende sinds 30 jaar deze sluis. In de Ruwaardstraat te Oud-Delfshaven schopte een 12-jarige jongen tegen het houten rechterbeen van een anderen 12-jarigen jongen. De stumperd viel en brak het linkerbeen, zoodat hij per brancard naar het ziekenhuis moest worden overgebracht en aldaar werd opgenomen. Men meldt uit Bodegraven aan de Rottdat bij de Doopsbe 'iening in de Ned. Herv. Kerk aldaar een der vaders weigerde te antwoorden op de hem ge stelde vragen volgens het formulier De moeder ant woordde bevestigend. De predikant ds. S. van Dorp wilde daarop het kind niet doopen. Naar het huis van bewaring te Middelburg is overgebracht een 26-jarige handelsreiziger, geboren te Vlissiugen, wonende te Rotterdam, wiens uitlevering van de Belgische regeering was verzocht als zijnde verdacht van het plegen van verschillende rijwiel diefstallen in de provincie Zeeland in het najaa- van 1910. Bij den commissaris van politie te Gorinchem heeft een dame uit Rumpt aangifte gedaan, dat haar in den trein tusschen Beesd en Goreum een bruine reticule is ontvreemd. Dat zakje hing met een zijden koordje aan haar arm. Het bevatte o.m. een spaar bankboekje, waarin een bedrag van ongeveer f 418 genoteerd stond, en dat te Geldermalsen was uitgegeven. Dinsdagnacht zijn te Zutpiien de weduwe II. in den Roinmakershoek en hare dochter, beiden reeds bejaarde menschen, terwijl zij te bed lagen, door den vloer gezakt en in den kelder terecht gekomen. De dochter liad zich erg bezeerd aan de beenen, haar werd de noodige geneeskundige hulp verleend. De heeren De Breuk en Havelaar uit Haarlem zijn naar Berlijn vertrokken, ten einde zich op de hoogte te stellen van de maatregelen daar genomen in zake de bestrijding der diphtherie UIT EGMOND-BINNEN. Gisterenmorgen 10 uur vergaderde de Raad. De voorzitter opende met een gelukwensch aan de leden in het nieuwe jaar, waarna de notulen werden gelezen, welke onder dankzegging onveranderd werden goedge keurd. Goedgekeurd van Ged. Staten terugontvangen de begrooting dienst 1912, de rekening over het dienst jaar 1910, de suppletoire begrooting van inkomsten en uitgaven. Goedkeuring op een af- en overschrijving en op het suppletoir kohier voor 1911. Van Ged. Staten was tevens ingekomen de mede- deeling, dat het salaris van den gemeente-ontvanger cp J 250 was gebracht. Deze stukken werden voor kennisgeving aangenomen, benevens het verslag van de commissie tot wering van schoolverzuim, waarin voorgesteld werd de maanden Juni, Juli en Augustus als laudbouwmaanden vast te stellen. Het verzoek van den heer C. Melker te Egmond-Biu- nen, om verhooging zijner jaarwedde als telefoonhou der, werd ingewilligd, waardoor het salaris van 10 op 20 is gebracht. De voorzitter wees er hierna oj>, dat thans het be langrijkste punt der vergadering, n.l. het beharden van den Limmorweg, gekomen was en merkte op dat van Castricum geen bericht was ingekomen, wel had de burgemeester geschreven het onderwerp in den Raad ter sprake te zullen brengen. Van Limmen was bericht ingekomen, dat deze gemeente, hoewel het be lang rkennende, met het oog op andere groote uitga ven van meening was dat het beharden van haar ge deelte nog niet gewettigd was. Persoonlijke inge wonnen inlichtingen te Castricum, zeide de voorzit ter, stelde hem in staat te kunnen mededeelen, dat ook daar liet belang wel werd ingezien, maar dat men ook al met liet oog op groote uitgaven aan andore wegen, voorloopig nog niets kon doen. De voorzitter noemde dit droevig voor de gemeente, maar zeide toch van meening te zijn, dat dit voor deze Gemeente geen rede mocht zijn, om nu ook niet tot hot beharden over te gaan. Spreker was van meeuing dat deze Gemeente het wel moest doen, daar de ande re Gemeenten daardoor des te eerder zouden volgen. Het belang voor andere gemeenten wordt dan nog duidelijker en voor deze Gemeente is het belang het grootst, daar zeer veel menschen uit Egmond-Binnen dezen weg moeten gebruiken. Een bewijs voor de groote belangstelling was, volgens spreker, wel het door twintig personen, onderteekend adres, waarin de ze te kennen geven dat zij zich gedurende de maanden Januari en Februari allen voor het aantal dagen, dat achter hun naam is aangegeven, disponibel stellen, gratis aan het beharden van den weg te werken. Spr. wees er op dat dit voor het ophoogen, wat aan het beharden moet voorafgaan, van veel nut kan zijn. Spreker is ervan overtuigd dat beharding noodig is, reden waarom hij de opinie der andere gemeenten niet deelt, welke opinie hij dan ook betreurt. Hoewel de beharding een financieel offer van de gemeente zal vragen, stelt spreker voor met hot oog op de belang,rijkheid tot beharden over te gaan. De heer de Wit zegt, dat het bezwaar van de beide andere gemeenten het niet hebben van gelden ook hier geldt. De heer Noord vraagt of er al berekend is wat het jaarlijkseh onderhoud zal kosten. Naar zijn meening zal dit wel een 250 bedragen, wat hij met een af lossing van 100 voor deze gemeente te bezwaarlijk acht. Wanneer Castricum en Limmen ook tot beharding overgingen, zou hij er desniettemin voor zijn. De voorzitter wijst- nogmaals op den zeer slechten toestand en het groote nut der beharding. De heer Apeldoorn is van meening dat het behardetn een behoeft© is voor het vervoer van producten en wel voor menschen die dit met een krui- of handwagen moetep doen, wat met het laatstgenoemde voertuig thans niet meer mogelijk is. Het gaat naar sprekers meening niet op te vergeten dat deze menschen geen van allen over een paard en wagen te beschikken heb ben. Z. i. kan het beharden - tot den bloe-i der Ge meente bijdragen. De heer Noord vindt het inet het oog op den hoof- delijken omslag onverantwoord. De voorzitter stelt stemming voor. De heer J. Apeldoorn wemseht alvorens daartoe over te gaan, den heer Noord de verzekering te geven, dat de weg zoo slecht is, dat er geen doorkomen aan is. Het gaat naar zijn meening niet op om als de heer Noord te spreken over het aanbrengen van eenige wa gens zand en het wegmaken van kuilen. Hierop volgde een discussie over een uitgangsweg van den lieer Pepping. De heer Apeldoorn was van meening dat nimmer recht van uitgang voor dezen weg was aangevraagd, wat de heer Noord bestreed en waarover de wethouder de Groot inlichtingen gaf. Voordat tot stemming overgegaan werd, wees de heer J. Apeldoorn met nadruk op de bereidwilligheid van adressanten, om hun arbeid gratis te willen ver richten. Ilct. voorstel om tot behardiug te besluiten, werd h rna met vier stemmen tegen verworpen. Tegen stemden de heeren de Groot, de Wit, Noord en Zon neveld. Tiet op de agenda voorkomende punt om tot het be planten van den weg tusschen de Hoef en Egmond te besluiten, werd daarvan afgevoerd om in een volgende vergadering te worden behandeld. Een voorstel om het aannemen van nieuwe leerlin gen voor de lagere school op 1 April te stellen, werd mede aangenomen. Op verzoek van den heer Zonneveld zeide de voor zitter een onderzoek toe voor de mogelijkheid, om de school 's Woensdags den geheelen dag open te stellen, om daarvoor des Zaterdags geheel vrij te geven. De heer Groen wees er op dat d© heer Kraakman steeds in gebreke bleef puin aan te voeren. De voor zitter zeide ook hierop onderzoek toe. De lieer J. Apeldoorn vroeg of de mooie Limmerweg nu zoo moet blijven. Z. i. moet er toch wat gedaan worden. Hierop geraakten de heeren Noord en J. Apeldoorn in heftige discussie, wat de voorzitter aanleiding gaf, om de heeren te verzoeken dit tot het koffieuurtje uit te stellen. Een uitdrukking van den heer Noord was voor den wethouder Groen echter aanleiding om heftige verwij ten tegenover den heer Noord te bezigen, waarbij dt heer J. Apeldoorn den heer Groen bijviel. De voorzitter wist het conflict echter te sussen, waarop de vergadering gesloten werd. ALPHABETISCHE VOORDRACHT. s-GBAVENHAGE, 11 Jan. De alphabetische aan beveling voor rechter in de Rechtbank te Zwolle is als volgt: Mr. J. C. H. Prikker, rechter te Zierikzee, Mr. A. D. LI. Quintus, rechter te Alkmaar, en Mr. A. J. van Slooten, griffier bij de Rechtbank t© Zwolle. STIJN STREUVELS. Gisteravond trad in de groot© Harmoniezaal voor de vereeniging V. O. K. Z. O. S. als spreker op de heer Eranciscus Lnteur, de Westvlaamsche schrijver, alge meen bekend onder den schuilnaam Stijn Streuvels. Na een kort© inleiding yerklaarde de spreker: ik durf het bijkans niet te zeggen, maar dat ik al denke en mijne herinnering te rade ga en mijn geweten on derzoek© ik weet niet te zeggen, hoe het gegaan is ik weet niet hoe ik schrijver geworden ben. Dat men schrijver geboren wordt, wat mij betreft, ik ge loof er niets van! Talent, aanleg, goesting, dat is of kan den schrijver ingeboren meegifte zijn. Maar er is vooral en altijd de drang, iets dat niet af te wenden is en waarnaar men onbewust gedreven wordt. Dat hebben alle kunstenaars. Wat al kronkelpaden hebben ze döorloopen, eer zij op den rechten weg geraakten Bij spreker waren de omstandigheden al niet guns tiger, alhoewel hij zich niet als eeu martelaar of ver overaar behoeft aan te stellen. Op school waren de regels der spraakkunst hem een gruwel, in 't rekenen had hij liet nooit verder gebracht- dan de samentelling. Nooit blijder ure sloeg er voor hem, dan toen zijn wensch verhoord werd en hij op 't ambacht mocht, lien jaar was hij bakker en deed aan alle soort lief hebberij zonder ooit aan letterkunde te denken. De betrekkingen met zijn oom, den dichter Guido Ge- zelle waren destijds zuivere familiebetrekkingen. Zijn moeder las veel Fransche romans, zijn vader een dag blad. Hij leefde dus als eeu gewone jongen, babbelde misschien wat minder, dacht wat meer na dan kna pen van zijn soort. Zijn gedachten waren gedurig en tel bezig. Lij droomde heele dagen in 't wilde, schiep zich of leefde in een eigen wereld, zonder dat er ooit iemand iets van merkte, want hij stond in alles zijn man. Heel vroeg deed hij mee aan dorpstooneel- spel hij werd te Heule geboren. Dit heeft een grooten invloed op hem gehad. Omdat hij zoo ge makkelijk van buiten leerde vervuld© hij groote rol len, terwijl hij later met de keus der stukken werd be last. Dat was een gelukkige tijd en nu gelooft hij dat vandaaruit de omwenteling ontstaan is naar het hoo- gei' bewust worden. Twee dingen groeiden in hem aan: liefhebberij in boeken en belang of nieuwsgie righeid) naar alles wat geheimzinnig was. Een bibli otheek, het uitwendig effect daarvan, scheen hem 't hoogste wat men we.nschen kon. Die boekenliefheb- berij en de drang naar 't geheimzinnige samen, moes ten t beginsel en de oorsprong zijn van 't geen zich later volop zou ontwikkelen tol een roeping. Bij toeval vond hij in een catalogus van tooneel- werken vermeld staan Lucifer, door Joost van den ondel. Daarin zou wel sprake zijn van hel en dui vels! Hij bestelde het boek, snapte niets van den rijk dom en welluidendheid der taal, maar las met gespan nen aandacht over de scheiding der engelen en der duivelen, zijn belang in 't geheimzinnige was voldaan, maar tevens meer dan ooit aangespoord om verder, om meer te weten. Van toen af vermoedde hij wat letterkunde was, nu wist hij waar hij vinden kon wat hij begeerde in 't voorwoord' en inleiding immers had hij gezien, dat er een zekere Dante bestond, die „de Hel" en een zekere Milton, die het „Verloren Pa radijs geschreven had. Die twee dingen moest hij ook hebben. Ilij ging toen boeken koopen, raadde maar naar de titels der boeken en namen der schrijvers, bestudeerde de boekenlijsten van de omslagen, kocht maar, vooral van oude-boeken-verkoopers, waar hij koopwaar kreeg voor zijn geld: de meeste hoop voor 't minste geld. Met ieder boek opende er zich een nieuwe gezichts einder. Nu was het onbekende in het algemeen dat hem aantrok. Dikke boeken las hij, waarvan hij niets begreep; toch wilde hij het niet opgeven, altijd wilde hij het moeilijkste, begon van den bovenkant 1 Zijn moeder zei wel eens: ..Ge zult nog zot worden met al uw boeken!" Geen* wonder een jonge kerel van vijf en twintig die nooit heeft willen leeren, die he mel en aarde beven deed om van school te komen eu die nu op zijn slaapkamer gaat zitten lezen, alle ple zier laat varen, en zijn laatsten cent verteert om maar boeken te koopen. Voor niets was hij bang, bezat moed en geduld. Hij ontdekte de Reclam-bibliotheek, waar hij voor tien pfennig© al de oude klassieken en heel de Duitsche en andere letterkunde kon bemach tigen en leerde üuitsch. Ilij ontdekte de Engel- sche penny-Edition en leerde Engelsch. Hij las een vertaald boekje van Bjüsnson en leerde Noo.rseh om 't oorspronkelijk te kunnen lezen. Tolstoï maakte hem waanzinnig, hij ging een Russische spraakkunst koo pen, maar nadat hij tamelijk ver gevorderd was, zag hij dat het hem te veel tijd zou kosten en moest het opgeven. Voor zijn eigen genot vertaalde hij, maar verscheurde, zoodra het af was, uit overdreven schuch terheid, het geschrift, omdat schrijven hem iets scheen, waartoe hij geen recht had. De school van 80 leerde hij kennen uit „dichters van dezen tijd" en een „Pic-nic in Proza". De bewe ging volgde hij uit de verte, maar heel nauwkeurig. Langzamerhand werd hij zich van eigen kennis be wust. Aan eiken hoek van de straat had hij sponta ne impressies opgedaan, zonder ooit te denken, dat zoo iets kon of moest worden neergepend. Het tijd schrift „de Jonge Vlaming'' had een prijskamp uitge schreven, hij besloot iets in te zenden, en pende op een nacht zijn vertelling neer. Naarmate hij vorder de, voelde hij een ongekende voldoening wakker wor den, een gevoel, dat hij nooit gekend had. Toen hij met de „November-idylle" gereed was, kroop hij in bed en sliep als een.... boom! 's Anderdaags ontwaakte hij. kwaad op zich. zelf, gelijk iemand die een dwaas heid begaan heeft en op 't punt is er nog een grootere te voltrekken. Hij wilde het stuk in den oven gooien, begon, het echter nog eens te lezen en vond het goed! Denzelfden dag ging het naar Brussel. Hoe zou men het opnemen? Ilij kreeg een eervolle vermelding, het stuk zou worden opgenomen en dat- gaf hem vertrou wen in zichzelf. Ilij stond alleen en genoot te inni ger, te zuiverder zijn geluk, maar was blij een schuil naam genomen te hebben. De „Jonge Vlaming" verdween en toen schreef hij in t weekblad „Vlaamsck en Vrij." Hij schreef maar, vroeg niet of het goed of slecht was, de stukken wer den geboren, groeiden, kregen een vorm en werden geschreven. Dat was zijn goede tijd, de tijd van de innige, argelooze liefde voor zijn werk, de tijd zonder achterdocht of kommernis of twijfel, de tijd van volle overgave. Hij had zijn doel gevonden. Spoedig ge voelde hij er zich echter niet meer in een eerste rangs-gezelschap waar minderwaardig werk opge nomen werd, kon het zijne wel niet beter zijn. Zijn vertrouwen was gebroken en zijn moed zonk even snel, zijn selioone lust- was voorbij. Toen kwam eeu pro spectus van „Van Nu en straks", waarin alle jonge krachten der Vlaamsche letterkunde vereenigd zouden worden. Hij schreef zijn eerste bijdrage voor dit tijd schrift „Een ongeluk", maar het werk vlotte niet zoo goed als voorheen, hij was bang, dat het niet goed ge noeg zou zijn. Toen hij zijn stuk gedrukt zag, kreeg hij ineens veel meer achting voor zichzelf en zijn kunst. Hij wist nu tot wie hij zich kon wenden, wan neer hij aan iets twijfelde. De verzamelde schetsen verschenen in boekvorm zijn eerste boek was voor dezen schrijver eene gebeurtenis van belang; want er was veel vreugde bij en veel verdriet en van alle soorten Hij was dus schrijver geworden. Dit is echter nog maar het begin: schrijver „zijn" is eigenlijk de zaak. Ilij vreesde voor het „ontworden", dat hij niet verder zou kunnen gaan, terwijl hij nog niemand en nog ner gens was. Schrijver zijn en zich gedurig ontwikkelen, kennen, ondervinding opdoen, de kennis verwerken tot „kunnen," „hetgeen men noemt kunst. Hij had „Lenteleven" geschreven, maar zat nog altijd in zijn klein ka merken te Avelghem, en liep over 't dorp als een gewone buitenjongen. Met zijn huisgenooten leefde hij in vrede en stoorde zich niet aan kwaadsprekerij daarbuiten. Hij schreef „De oogst", „Zomerland en zonnetij", „Doo- dendans" (na het zich vermeien in fautastieke din gen), hield zich een tijd gesloten, gaf toen „Langs de wegen het werk, waar hij het meest van houdt, daar na „Dagen". Zoo ontstonden bundels en boeken. Het werd hem te eng in het dorp, hij verlangde naar meer ruimte, wilde wat hooger boven en wat verder van de menschen zijn, zich ook met niets anders dan met schrijven bezighouden. Het bundeltje bespiege lingen uit „Stille avonden" is een ingetogen afscheid aan de oude omgeving, aan het leven van het groote dorp, aan het ouderlijke huis, aan zijn kleine kamer, waar zijn eerste schetsjes geboren werden, d© innige groet aan alles, wat hem daar omringd heeft toen hij schrijver werd! „Het uitzicht der dingen" is het nieuw geluid, de verkenningsroep van uit de nieuwe standplaats, nieuw leven, nieuw bestaan. Van toen af zit hij te stareu uit de hoogte met een vergezicht rondom, mijlen wijd over een ruimte van weelderige velden, vol kleur, vol afwisseling van tonen en tinten, voor het oneindig veranderend schouwtooneel der .eeuwige, der groote natuur. „De Vlaschaard" is eigenlijk het eerste werk dat van ginder uit de ruimte is opgevat, afgekeken, samengesteld. Waar hij nu te werken zit op een heuvelhoogte, heeft hij „buiten zich" de breede ruimte.Daarbij heeft hij nog „de diepte" te zoeken in zich zelf mensch te zijn onder de menschen zonder meer. Met die twee dingen: breedte buiten en diepte binnen, heeft een schrijver, die geen aanspraak maakt om we reld-literator of eerste-rangs stads-psycholoog te wor den, al genoeg om eenige honderden jaren aan zijn werktafel te zitten pennen en.... boeken vol te schrijven. Waar hij nu zit, voelt hij zich goed gezeten en hij voorziet er werk genoeg te vinden. Dat men hem maar stil late begaan, is alles wat hij verlangt. Rust en kalmte evenwicht heeft hij noodig, daar ge voelt hij behoefte aan. Daarmede, zoo eindigde hijnu heb ik verteld, niet alleen: hoe ik schrijver hen en ik verder hoop: schrij ver te worden. Jammer, dat de heer Streuvels zijn ongetwijfeld be langwekkende schets zoo snel en zoo slecht las! Wie in het Januari-nummer van den Tijdspiegel van 1911 rustig het. levensverhaal heeft gelezen, moge op veel punten onbevredigd zijn gebleven, hij zal toch heel wat meer genoten hebben, dan gisteravond. Ook na de pauze bij het voorlezen van een schets „Gouden morgen" of zoo iets, bleek weer, dat men een uitnemend schrijver en een zeer onvoldoend voor lezer kan zijn. In dit opzicht is de heer Streuvels een waardig pendant van Lodewijk van Deyssel! De voorzitter sloot met eenige vriendelijke woorden aan den spreker de goedbezochte bijeenkomst. VEREENIGDE ZANGERS. Het mannenkoor „de Vereenigde Zangers" zal a.s. Zondag in de „Harmonie" een volks-concert geven met welwillende medewerking van mevrouw Ph. M. Ruygh-Krena, sopraan, Alkmaar en de heeren Schou ten, bariton, te Amsterdam en W .11. Slinger, piano te Alkmaar. Een 18-tal liederen, waaronder van Abt, Schubert,

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Alkmaarsche Courant | 1912 | | pagina 2