MAANDAG a.s. begint de Zie de prijzen der etalages. ""Hg HMF* Zie de prijscouranten. Noord-Holl. Manufacturenhandel ui A. ENGLANDER. De Lange de Moraaz, Van Nieuwkuyk's o Schoenwerk Wed. Jac. van Beek, Schoutenstr. 18. Bericht van verplaatsing. Langestraat, hoek Schoutenstraat No. 2. ié 29 Juni ti Een aardige verrassing voor U... Vraagt SICKESZ' 2 Stuivers to wltm liMtlto. Pms HET? BANO Bouwterrein Noordhollandsch -i Landbouwcrediet. BELEENINGËN. W. H. C. G. KE1JZER, B. J. BALDER, Dameskleedermaker, Spoorstraat 20. Om het koude goud. Houttil 17. Telefoon 59. 11 Dagelijks 2 concerten. dagelijks te dineeren, Ten verkoop aangeboden los sluiten verzekeringen tegen inbraak met en zonder diefstal. Kennisgeving I Modellen, afwetking, elegance, duurzaamheid en prijs van voldoen aan de hoogste eischen. tonfeering s Fant. Sokken, Jaeger Ondergoederen, Gekl. Overhemden, Wit Piquehemden, Wandelstokken, Bretels. Bloemendaal. is een does Pesser*tchocoSadey welke U gratis bij I Kilo's bus SICKESZ' DAALDERS CAO AO ontvangt. I 2 aandeelen a f 500, en f 4500 5 pet. oblig., idem. /o.; arts, Kennemerpark 13, zal Vrijdag en Zaterdag niet te consulteeren zijn. FEUILLETON. Maatschappij „Mercurius", Amsterdam. P. H. GROEBE, Ondergeteekende heeft hiermede de eer kennis te geven van en de aan dacht te vestigen op de VERPLAATSING zijner zaak in Tabak, Sigaren en Sigaretten, tot nu toe gedreven in het perceel LANGESTRAAT 41, naar het perceel Dit perceel, alleen voor dit doel verbouwd en ingericht, stelt hem nog beter dan tot nu toe in staat de in zijn winkel en voorraadkamer aan wezige Sigaren, Sigaretten en Tabak naar de tegenwoordig zoo hoog gestelde eischen van dezen tak van handel te behandelen en te bewaren. Tevens heelt hij het genoegen te kunnen berichten, dat hij bij zijne zaak eene nieuwe afdeeling gevoegd heelt, n.l. den handel in Geïmporteerde Havana Sigaren van de meest bekende fabrieken. Aangewezen inrichting voor paitijen. HERMs. COSTER ZOON Alkmaar (NOOIT UITGEWOGEN Scheikundig Rappor! in iedere bus. FIJNSTE DELICATESSE OP BROOD,BESCHUIT,CEBAK. %/2 KqW( 1 1 Ons)* (/4 Kg.W /2 Kg.)*( 1 K CL aan den Wcsterweg, Nassaula»n, N&asaupleinEgmonderstraat Lamoraalstraat en Lindelaan. A. O DEN BOESTERD Nassauplein 41. •- -UITVERKOOP in de MAODALENENSTRAAT 217, Manufacturenmagazijn „De Tijdgeest." Dames Daar de inmaak van diverse groenten een aanvang genomen heeft, wensch ik bijzonder uw aandacht te vestigen op de Ka«le.Dn|>lexIiimaakflessclien, Welke door hun platte overslaande deksels practischer- dan eenig ander merk zijn, daar hierdoor de groenten nooit in aanraking met de afsluitring kan komen en beslist de inhoud hermetisch afgesloten is. Vraagt prijsopgaaf en uitvoerige prospectus bij f.angeHlraat 76. Gelegenheid aangeboden voor een aantal Heeren om aan besloten tafel tegen blliyken prijs. Adres Hotel STent, J. C. PK GEEEF, Cuisinier. Weder ontvangen de nieuwste modellen Aanbevelend, Onder beleefde aanbeveling, N.V. Boek- en HandelsdrukkerU v.k. Br. fr. left. W 14, Advertentie Bureau Konings plein 7, Amsterdam. Te bevragen bij Roman uit bet Duitsch van QEORG HARTWIO. 79) o— Het stond hein tegen er Verder over te praten, zijn gevoel van wat passend was tegenover de onschuldige Ella, deed hem de .scherpe woorden terugdringen, die bij anders aan hef adres van Bergitzky op de tong had. „Nu komt de slaapkamer", zei hij met ingehouden ergernis. Goedkoop en uiterst eenvoudig was ook hier blijk baar het streven geweest. Van een aardige versiering of kleurrijk en weldadig geheel geen spoor. Krochel, wetend dat hij dc aller bescheidenste ei schen aan Bergitzky had gesteld, was woedend bij het zien dat zelfs van dat weinige niets terecht was geko men. Met geweld wierp hij de deur in het slot. „Veel moeite hebben zij zich niet gegeven", bromde hij, op het. veel te kleine tapijt op en neer gaande. Ella was zoo verlegen dat zij het niet waagde de oogen op te slaan. „Het doet me zeer veel leedi", zei ze op bijna smee kenden toon, in de hoop zijn drift door zachtheid wat te kalmeeren. „Ik ben er niet bij geweest.' „Nu, laten wij er over zwijgen", zei hij, zijn woede verbijtend. „Het zal er wel spoedig anders uitzien. Huil er maar niet om, dat onophoudelijk gehuil staat mij tegen." Stobmeier, nu in livrei, meldde, dat liet diner gereed was. Zoo nieuw en ongewoon was dit allee voor Ella, dat zij, haar leed vergetend, de hand naar haar man uit stak en verward zei: „Laat ons dan aan tafel gaan, Annin." üGoed vooruit maar", zei hij kortaf. I)e weelderig voorziene disch was rijk versierd met bloemen. Maar er heerschte een gedruktheid in de kamer, die een ongedwongen, vroolijk gesprek in den Weg stond. „Wij zullen met. onze bezoeken nog wat moeten wachten", zei Krochel, zich matigend met het oog op de aanwezigheid van Stobmeier, „tot je meubelen compleet zijn. Het is alles te snel in zijn werk ge gaan met ons huwelijk." Zij knikte. Dat haar moeder en grootvader haar dit nieuwe verdriet aandeden, vervulde haar gemoed met bitterheid. Na eenige glazen wijn kwam de goede stemming hij Krochel terug. „Je moet leeren rijden, Ella", zei hij, met baar klin kende. Gedwongen nam zij een slokje uit haar glas. „Wel sakkerloot, moed moet je houden en het too- nen ook. Je bent bang voor paarden, niet? Ja, als je maar een paardenstaart ziet, ben je al bang." Deze gedachte kwam hem zoo komisch voor, dat hij in lachen uitbarstte. „Voor een elegant rij cos tuum, een dameszadel daar zorg ik morgen dadelijk voor", zei Krochel. „En dan moet je leeren rijden in de rijbaan!'' „Ik ben bang viel Ella haastig in. „Om er op te komen?" riep, hij opnieuw in lachen uitbarstend. „Dan halen wij een ladder. Wat is dat toch voor vrees! Kom ik zal je wel helpen en je de vrees afleeren." „Ik geloof niet dat ik het zal leeren", zei Ella met znehten twijfel in haar blik. „Je leert het", zei hij kortaf. Hij was niet gewoon aan tegenspraak en bij de minste poging in die rich ting werd hij boos. „Ik zal het beproeven." „Goed 1 En nu zal je mij wel willen verontschuldi gen. Er is een hoop brieven gekomen, die doorgezien moeten worden. Kleed jij je intusschen het mooie Weener morgencoetuum, je weet wel dat staat je zoo goed! Ik houd er nu eenmaal van dat je er wat mooi uitziet 1 Stobmeier! fleech en glas op mijn schrijftafel!" Hij kuste haar op de wang en ging naar zijn kamer. De teleurstelling en nieuwe beschaming werkte nog sterk in Ella na toen zij alleen was. Nu ging zij naar haar kleedkamer, waar een kamermeisje bezig was koffers en doozen uit te pakken. Over een stoel lag reeds de licht-rose morgenjapon, waarover Krochel had gesproken. Ella wilde snel van kleeding veranderen toen er ge beld werd. Het meisje diende een kleine, oudachtige dutne aan, die mevrouw Krochel wenschte te spreken slechts een paar oogenblikken. „Ik verstond den naam Siebold...." Haastig maakte Ella de japon, die zij reeds was be gonnen uit te trekken, weer dicht „Laat haar dadelijk binnenkomen. Tanto Loui se!" riep zij het volgend oogenblik op Louise Siebold toesnellend. „Mijn goede tante Louise." Louise hield Ella's sierlijke gestalte vast tegen zich aangedrukt. „Dus daar ben je dan weer, kindl Dat is gelukkig, hoor." V at zij nu zeggen moest, log zeer zwaar op haar tong. Zij nam Ella's handen vast in de hare en zei toen, een kloek besluit nemend: „Ella, lieveling, ik kom niet uit nieuwsgierigheid ik had je ook morgen wel kunnen begroeten. Er is iets gebeurd. Heb je van je moeder of grootvader nog niets gehoord?" De jonge vrouw schudde verbaasd en ontsteld het hoofd. „Dat dacht ik al zoo snel zouden ze er wel niet bij zijn", zei Louise, Ella's1 zachte handen steeds vas ter drukkend. „Ella, kind, wij hebben na Ute's huwe lijksfeest laat in den avond nog een schokkend be richt gekregen. Je lieve vader „Dood 1" riep Ella uit. „Neeu, neen. Maar hij is uit de inrichting ont vlucht uaar oom Soden. Daar is hij nu, hij ligt op bed, zeer ziek." Ella had haar handen losgerukt eu voor haar ge zicht geslagen. „O, arme vader", fluisterde zij, terwijl er tranen langs haar wangen biggelden. „Ja, arme, arme man", zei Louise, niet minder ge roerd dan Ella. „Ik heb zoo gedacht dat het maar het beste was, dat je het van mij hoorde. Daarom kwam ik nu nog, hoewel het al wat laat voor bezoeken is. Je kunt gerust zijn", ging zij troostend voort, de nog weenende Ella het blonde haar van 't voorhoofd strij kend, „hij is in veilige haven bij oom Boden. Tante Marie en ik verplegen hem en daarom moet ik da delijk weer terug." „O, ik wil mee!" riep Ella, aan haar opwellend ge voel toegevend. Maar daar viel haar meteen in dat zij zonder.meer, niet zoo maar het huis kon verlaten om mee te gaan. Zij moest er eerst met Krochel over spreken. „Ik kom dadelijk achter u aan stellig!" zei ze, wat zenuwachtig. „Wacht maar niet op mij. Ik moet mij eerst nog veTkleeden en dab duurt misschien te, lang. U kunt bij oom' Soden nu zeker niet gemist worden." Louise Siebold liet zich met een vaste bedoeling dadelijk niet verder uit over den toestand van den patiënt. Zij kuste Ella hartelijk op het voorhoofd en ging even gehaast weg als ze gekomen was. Ella snelde nu naar Krochel's kamer, 0111 hem te vertellen wat er gebeurd was. Het kwam niet in haar op, dat zij een onweerleg baar recht had om haar zieken vader te bezoeken. Zij kon slechts vragen en was zoo gewend aan gehoorza men, dat zij niets meer vrij durfde te doen. Terwijl zij haar man gejaagd het voorgevallene me dedeelde en zag dat zijn gezicht verduisterde, werd zij weer even schuchter als altijd al9 zij tegenover hem stond. „Nu? op dezen eersten avond?" vroege bij opstaan de. „En dat tegen tien uur. De oude Siebold had wel wat beters kunnen doen dan je daar nu mee te over vallen." (Wvrdf vervolgd).

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Alkmaarsche Courant | 1912 | | pagina 4