DAGBLAD VOOR ALKMAAR EN OMSTREKEN. I ENDEN No 270. Honderd en veertiende Jaargang. 1912 DONDERDAG 14 NOVEMBER. Deze Courant wordt eiken avondbehalve op Zon- en Feestdagenuitgegeven. Abonnementsprijs per 3 maanden voor Alkmaar f0,80; franco door het geheele Rijk fl,— Afzonderlijke nummers 3 Cents. Prijs der gewone advertentiën Per regel f0,10. Bij groote contracten rabat. Oroote letters naar plaatsruimte. Brieven franco aan de N. V. Boek- en Handelsdrukkerij v/h. HERMs. COSTER ZOON, Voordam C 9. Nationale Militie. Engelsche Brieven. Telefoonnummer 3. BINNENLAND. Dit nummer bestaat nit 2 bladen. Oproeping in werkelijken dienst. Gemengd nieuwe. TENTOONSTELLING DORDRECHT EN OMSTREKEN. DE BURGEMEESTER VAN ZAANDAM. -teWiiittffri De BURGEMEESTER der gemeente ALKMAAR gelast, krachtens bekomen aanschrijving' de onder staande verlofgangers, binnen deze gemeente in het register van verlofgangers der Nationale Militie in geschreven, om zich, ingevolge art. 109 der Militiewet 1901, in verband met art. 114 der Militiewet 1912, 's nam. vóór 4 uur, hij hun korps: te vervoegen als volgt 4e Regiment Vesting-Artillerie, lichting 1912, gar nizoen Helder: 2 December 1912HERMANTTS BEENDERS en •WEIJERT WORTEL. 10e Regiment Infanterie, lichting 1911, garnizoen Haarlem: 2 December 1912JAN KALF. 10e Regiment Infanterie, lichting 1912, garnizoen Haarlem: 2 December 1912: GERARDUS ALBERT US GRE- Ve, HERM. JAN MEERMAN. Voor zooveel de miliciens door ziekte of om eene andere reden niet tot den werkelijken dienst kunnen overgaan, worden zij verzocht daarvan, vóór het tijd stip voor de opkomst bepaald, ter gemeente-secretarie mededeeling te doen. De Burgemeester voornoemd, G. RIPPING. Alkmaar, 9 Nov. 1912. Onze trouwste Nadtruk verboden. Londen, 13 November 1912. "Verleden Zaterdag vierde Londen zijn Lord) Mayor s Day, den! dag waarop jaarlijks: alle Britsche burge meesters aftreden en door nieuwe vervangen worden althans op een dood-enkele uitzondering- na. De oud ste/kleinste en rijkste der 28 gemeenten, waaruit Londen tegenwoordig bestaat, de City of London, voigt dit voorbeeld, doch doet dat sincbs jaar en dag- met groote statie en praal. Men kan dezen dag in twee) déelen verdeeien. Hij begint met een optocht van uit de City, naar het ge bouw van Justitie, waar dei afgetreden en de nieuw benoemde Lord Mayor door de rechters, als plaatsver vangers des Konings; ontvamgen worden. Deze stoet trekt dan verder door een deel van het Westeinde, dat vroeger tof de „omstreken," huiten de wallen der oude stad behoorde, naar Guild Hall, de zaal der Gilden te rug. Het tweede deel van den dag wordt gevormd door een banket en receptie, die de ministers hijwonen en waar redevoeringen worden gehouden over de alg-e- meene politiek, waarnaar gebeel de beschaafde wereld met de grootste belangstelling- uitkijkt en die tegen woordig veel meer beteekenen, dan de beroemde Nieuwjaars-recepties op de Tuilerieën, door Napoleon III gehouden. De optocht was een volkomen succes. Daartoe werkten allerlei goede en gunstige omstandigheden mede. Vooreerst was het ideaal mooi herfstweer; geen windje woei er, er was geen felle zon, doch ook geen nevel, doch liet was „lekker in de lucht," zooals het straatdeuntje dit uitdrukt. Verder viel' de dag- op een Zaterdag. Dit wil! zeggen, dat niet alleen alle scholen, zooals eiken Zaterdag, vrij hebben^ doch ook alle winkels, kantoren .en fabrieken, die niet op Donderdag- of Woensdagmiddag sluiten, naar de wet tegenwoordig voor alle zaken voorschrijft, den arbeid om 12, 1 of 2 uur 's middag-s neerleggen. Zoodoende waren de straten met een dichter menigte bezet, dan ik sedert jaren heb gezien. De venters van program ma's, speelgoed', lucifers, schare-n, messen, potlooden, zakkanmien en spiegeltjes, paraplilie-ringen enz. enz. deden goede zaken eni in de restauraties was geen plaats te vinden. De clubs, waar de stoet langs trekt, laten dien dag dames toe, en ook daar was het zoo propvol, dat, wie na afloop er zijn „five d'clock tea" wilde gebruiken, niet bediend! kon worden, wanneer hij niet vooraf een tafel en bijbehmorenden kellner had besproken. De stoet stelde zich als gewoonlijk op bij de Guild IIall en trok van daar eerst naar het kiesdistrict, dat de nieuwbenoemde burgervader, die altijd lid! van den gemeenteraad is, in dien raiad, de „City Corporation", of „City Council" vertegenwoordigt. Overal' zijn de straten op de gewone, smakelooze manier versierd, met lapjes dundoek, hangende aan touwtjes, dwars over de straat getrokken. Het drukst is die „versie ring" natuurlijk in 's Lord's Mayor's district of „Ward." Alle ramen1 zitten vol dames, alle trottoirs zijn reeds drie, vier en meer uren door een dichte massa onbruikbaar voor het verkeer. Elk jaar wordt er over geschreven en gesproken, dat men> beter deed den optocht toch af te schaffen, doch ialle jaar komen honderdduizenden het bewijs leveren, dat ze hem gaar ne zien. Alle opgroeiende g-eslachten! willen er heen; en hoewel men telkens toegeeft, dat het eigenlijk niets bijzonders is, noch mooi, noch wezenlijk interessant, schijnt het parochiaal patriottisme op den negenden November de menschen onvermijdelijk uit hun huizen te halen. In de laatste jaren heeft men herhaaldelijk zekere historische feiten uit Engeland'» of Londen's: geschie denis in herinnering gebracht, door er gedeeltelijk een gecostumeerden optocht van te maken. Ditmaal had men tot dit doel de personen laten optreden, die men voorgesteld vindt op de muurschilderingen der „Royal Exchange" of koopmansbeurs: der City. De eerste groep gaf Koning Alfred te zien, die in 880 met zijn bereden gevolg del wallen inspecteerde der City. De tweede vertoonde Willem van Normandië, die Enge land veroverde en der City in 1070 haar eerste privi lege schonk. Toen kwam een oud-Lórd Mayor, sir Henry Picard, die in 1363 vijf koningen als gasten in de City ontving: de koningen van Engeland, Schot land, Frankrijk], Denemarken en Sardinië. De vierde groep vertoonde de personen, die in 1571 dé plechtige opening der „Royal Ekchange" door Koningin Elisa beth bijwoonden, terwijl de hoofdpersoon der laatste groep Karei I was, die in 1641 tevergeefs trachtte, door zelf naar de Guild Ilall te gaan, vijf weerspan nige Lagerhuisleden uitgeleverd te krijgen, die van Westminster naar Louden gevlucht waren, om zich onder bescherming der machtige poortermeesters te stellen. Zoo werd dus het Engelsche koningschap van zijn begin af tot aan de revolutie 'in beeld gebracht. Alle costumes waren schitterend] mooi, vooral die der groep cavaliers, die Karei I vergezelden. Boven dien had men' ditmaal voor zeer goede paarden ge zorgd; en ook de heeren en dames die ze hereden ble ken in staat te zijn dit met zwier en gratie te doen. Men ziet zoo vaak gecostumeerde optochten, waarin de deelnemers hangen op afgeleefde knollen. Van ganseh anderen a'ardl was het tweede gedeelte van den dag, de avond. Bij de Guild Hall zelf is een tweede hal, die voor bibliotheek gebruikt wordt, In anglogotischen bouwstijl opgetrokken, is dit een dei- mooiste zalen, die ik ken, vooral nu alle lessenaars en boekenkasten verwijderd en de lijnen duidelijk zicht baar waren. Aan het einde der zaal was eene tribune opgeslagen, waarop de nieuwe- Lord Mayor en zijne echtgenoote, omgeven door hunne „Maids of Ho nour," hunne dochters en dezer vriendinnetjes, bene vens een aantal hooge gemeentelijke ambtenaren ge zeten waren. Terwijl dwars door de lange zaal een breed! gangpad was gelaten, zaten aan weerszijden honderden heeren en dames, allen in schitterende uni formen en prachtige avondtoiletten, fonkelend en stralend met goud en diamanten. Het waren Londen's groote kooplieden, fabrikanten, scheepsreeders, han delaren, bankiers ein financiers met. hunne vrouwen en dochters, die daar achtereenvolgens de hooge gas ten van het gemeentebestuur zagen- binnenkomen. Telkens als een naam door den City-heraut werd afgeroepen wieais drager een groote figuur uit Enge- land's hedendaagsche historie was, klonk handgeklap. De zeer voorname gasten werden in eeni voorzaal ont vangen; en door de gezamenlijke wapendragers en suppoosten der Cit.y voorafgegaan, terwijl de City- trompetters fanfares' bliezen, kwamen ze- binnen. Eerst de gewone ministers, de Lord Kanselier met zijn moker des gezags en zijn provoost-van-wapenen, toen de leden van het kabinet zelve, de eigenlijke hoofden van algemeen bestuur: Rufus Isaacs, de ad vocaat-generaal, Herbert Samuel, directeur der ponte- rijen, kolonel Seely, minister van Oorlog, Winston Churchill, minister van Marine. Elk had zijne vrouw bij zich en elk droeg- óf zijn levée costuum, öf zijne uniform van lid van den Frivy Council. Bij het bin nenkomen van) Churchill, waarschijnlijk na. Lloyd George, den minister van Financiën, de bekende fi guur uit het kabinet, had een- vermakelijk intermezzo plaats. Door de fanfare wist de heraut, dat hij een „Right Honourable" of „Hoog Edel Achtbaren" voor zich had, doch Churchill had zijn invitatiekaart niet bij zich, waarvan de mail d-e namen geregeld aflas. Daar hij den minister klaarblijkelijk niet kende, vroeg hij: „The Right Honourgjrie. Van alle kanten riep men hem toe: „Winston- Churchill" en zoowel de minister als zijn vrouw en de omstanders konden hun lachen niet houden. Toen eindelijk de eers-te-minister Asquith met vrouw en dochter en een geweldig escorte van geüniformeer de ambtenaren binnen kwam, stoinden alle aanwezigen op en begroetten hem staande met luid handgeklap. Dit was eein mooi moment. Want men wist), dat- ook Engelan-d's bestuurders angstige en moeilijke dagen doorleefden, met het oog- op mogelijke verwikkelin gen in Oost-Europa, waarvan men Zaterdag niets met eenigen schijn van zekerheid kon voorspellen. Toen de receptie afgeloopem was, begaf men zich. in statigen optocht naar de g-roote Guild1 Hall zelve, waar voor ruim 900 gasten gedekt was. In den hoek keken de wanstaltige reuzenbeelden van Gog en Ma gog op ons neer, en om ons heen stonden de gedenk teekenen van Pitt. Nelson, Wellington enz. In die omgeving van oude en grootsehe nationale herinne ringen deed all-ereigeuaardigst, naast een der mie dendoorgaiigcn, een kok in 't wit, met zijn mutsje op op een verhevenheid, die in een kerk aan een preek stoel zou doen denken. Hij stond daar, ten aanschou- »(- van de verzamelde menigte heeren en dames he ruindvleesch, „the baron of beef," nog immer het hoofdbestandecl van den Britse-hem maaltijd, voor te snijden, terwijl de kei In era hem vn.n beneden af d borden toereikten. Eigenaardig was ook hot rondgaan van de „Loving Cup," een reusachtig- gouden drinkvat, dat de meeste dames voorzichtigheidshalve maar even met haar rozenlippen aanraakten, zonder zich aan het gevaar bloot te stellen, een gevaar, dat allesbehalve deuk beeldig is, om met den inhoud te knoeien en haar prachtig toilet te bederven. Het is niet noodig u het menu te beschrijven, dat aan dergelijke menu's gelijk is en evenmin de toasten weer te geven,.die Reuter u al lang geseind heeft en die, vooral wat die van Asqtiith en Churchill betreft blijk gaven var. den ernst waarmee zij" den gang vain zaken waarnemen, een ernst, die niet vrij was van zorg. zudals uit. den geheelen toon bleek, waarop ze spraken, de groote voorzichtigheid waarmee ze hun woorden kozen. TWEEDE KAMER. De Kamer zette gisteren de artikelsgewijze behan deling van het ontwerp-Invalid'lteits1- en ouderdoms- verzekering voort. Aan- de- orde waren de stemmin gen over de o-p artikel 19 voorgestelde gisteren door ons medegedeelde amendementen. Zij werden alle verworpen. Het artikel kwam in stemming en werd aangenomen bij stemming van rechts- tegen links plus den heer van Idsinga (c. h.). Op art. 21, betreffende de uitvoering van de wet, waren amendementen voorgesteld door de heeren P a t ij n (u. l.)-,Sc haper (S. D. A. P.) en Treub (V. D.). De amendementen werden-bestreden dooi den heer Rutgers (A. R.) en minister Talma. Bij de replieken wijzigde de minister het artikel' in den geest- van het amendement Schaper, dat ten doel had a-an het bestuur van den Raad' meer macht te ge ven, dau in het ontwerp daaraan werd toegekend. Art. 21 werd- hierna z. h. a. aangenomen, alsook eenige volgende artikelen. ONLUSTEN ONDER DE' CHINEEZEN. De correspondent van de N. R. Ct. te Batavia seint: Onder de Chineezen op Riouw zijn onlusten uitge broken zij hebben de opiumkitten afgeloopen. AMBULANCE NAAR DEN BALKAN. Tot. het personeel der tweede ambulance, die uit ons land naar dén Balkan zal vertrekken, behoort volgens het Hbld. een dochter van di. Abr. Kuyper, die als verpleegster meegaat. Deze ambulance vindt- bij on ze regeering groote belangstelling. Gisteren is een zeer dringend verzoek ingeko men uit Bulgarije om medische hulp. Dientengevolge vertrekt de volgende week een ambulance van het Roode Kruis naar Bulgarije. Als chef treedt op dr. Sikemeijer te Arnhem, eertijds le adsisten-t' van prof. Rotgans. DE VROUW 1813—1913. Te Haarlem hebben de dames dr. Mia Bois-sevain en mevr. J. P. OdijkWouters de plannen voor de ten toonstelling de Vrouw 18131913 uiteengezet. Er werden door aanwezigen 16 aandeelen van 100 in het waarborgfonds genomen en er is voor 669 aan giften geteekend. INVOER VAN BEVROREN VLEESCH. Een aantal Harlingsehe importeurs van Argons tijnsch vleesch hebben zich tot den minister van land bouw, nijverheid en handel gewend, teneinde voor de gemeenten, waar de invoer vani bevroren vleesch is verboden, dit verbod opgeheven te krijgen. Eenige hunner zijn Maandag bij den minister op audiëntie geweest. De tentoonstelling Dordrecht en omstreken is gis teren in staat van faillissement' verklaard. Tot- cura tor is benoemd mr. K. K. Douw van der Krap, Dord recht. Dit faillissement is zeker in het nadeel van de cre diteuren, want verschillende schuldeischers, die toe zegging hadden gedaan bij een minnelijke likwidatie hun vordering geheel of gedeeltelijk te laten vallen, komen nu voor hun volle pretentie op. Het waarborgfonds is geheel verloren en bovendien is er nog een tekort vaa omstreeks j 20.000. Zooals wij reeds meldden werd gis-teren voor k"et Gerechtshof te Amsterdam behandeld' de zaak tegen jhr. mr. C. A. G. Ellas, die dóór de rechtbank te Haarlem wegens het vervalachen van een reispas tot 5 dagen gevangenisstraf veroordeeld werd. Ook de advocaat-generaal eischte dezelfde straf. "Mr. L. C. Kiihn Jr., de verdediger in deze zaak be gon zijin pleidooi met te zeggen, dat hij beklaagde heeft leeren kennen, toen hij 21 jaar was, en toen hij, pleiter, tot zijn meerderjarigverklaring heeft meege werkt. Beklaagde'» misdrijf bestaat hierin, dat- hij zijn oudsten zoon een oogenblik fictief meerderjarig heeft willen hebben. Ontzettende gevolgen zijn hier uit voortgekomen voor dezen man, zijn echtgenoote en zes kinderen; gevolgen, waarin voor enkelen, geluk kig voor enkelen slechts, reden tot- vreugde ligt. Van harte hoopt pl., clat het hof hun die reden tot vreugde zal kunnen, ontnemen. Een. oubeteekenend feit, een storm in een glas water, heeft hem gemaakt tot een gebogen man, grijs vóór zijne jaren, door een ondrage lijk verdriet, dóór een langg-erekten toestand, welke hem tot wanhoop brengt. .Pl. wee.s erop, dat beklaagde van het vonnis- in hoo- ger beroep is gekomen, omdat het nimmer zijn bedoe ling is geweest valschheid' te begaan,' wat trouwens ondenkbaar is van een man van zijn, door ieder benij de positie, iemand, die niets te winnen en alles te verliezen had. Voor den Russ-ischen gezant te. 's-Gra ven ha ge, voor den Nederlandschen gezant t-e St. Pe tersburg, heeft hij den: waren leeftijd! van zijn) zoon genoemd. Toch' heeft de gezant te 's-Graveuhage den pas geviseerd. Als bekl. in zijn daad een valsehheid gezien had. zou hij er niet zoo mede te koop geloopen hebben. Dat er groote twijfel bestaat omtrent het strafbare van het feit, blijkt al hieruit, dat verschillende justi- tic-ele ambtenaren het met. elkander niet eens zijn, zelfs niet de advocaten-generaal bij hetzelfde parket. Er is niets anders gebeurd dan dat beklaagde heeft toegegeven aan een zeer kleine, zij hot dan ook mis-

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Alkmaarsche Courant | 1912 | | pagina 1