m DAGBLAD VOOR ALKMAAR EN OMSTREKEN f. l 5 J* j&<4 <i 1 A A S D A 0 22 SEPTEMBER Farysclio brieven. F K H 1LLET0N. 9 tl' f>9Q D'S Abonnamoatiprlli bl] xoorultboftllng per 3 rrmanden Brl»vnr» franco f 1,6ft, franco N.V. Boek- en per poet f 1,90. 8ewl|inummers H»ndeltdrukker|| v h, Herm# Co*!®'' Zoon, Voordem C 9, Telof. 3. 5 ct. Advertentieprijs 16 ct. per rogel, grootere Alters naar plaatsruimte. (Van otmn Parilschen correspondent.) (Nadruk verboden Parijs, 15 Sept. 1010, J fven en streven De groote droogt- die ven de Cteiape-l.ly» f.A-« bet Bolls en Si, Cloud em herfttjaud- han mankte, heeft hier m de provincie, mui sinds februari geen druppel rt-^reu viel, de wijngaarden doen verdorren en de Moes tuinen volkomen .wnteiigd. luornte boscb- iuaitdf'ii woeden alom en hebeeitiü middel om deze le kv'rijden. liet stiehien van een tegen* vutii (cootre feu) eiactit liri «llcrgroolsto be* •Jelcl ptj i.H zegt' risquant D< pn]$ van upt hou. i Irija is fabelachtig' en zal legt® den yin,ter nog stijgen, daar er liooj, rtwaumduja* lijk j root koleiigcnrek zal heemum, uvori- ,uul'gaat de rait levensnilddeien-opslüg- na de .uc! i; vlammen op, omdat I/lioalnnak d ontbreek) «todf den ii'iyg ui verval is de br nu: van de knak»- „1 ..niin", waarvr i 1 niillioen francs u a i koopwaarde in vlammen opging ter wijl heel parijs gebukt gaat onder Bet gemis uari rookmateriuul, heeft eer wonderlijk licht worpen i> win. Ipo die h'*i tnbalwnieuo- iiolic d. c Ji'-iiU n. r pleegt M to werpen, dam de wbrieksWtuirdt dezer enorme vcr- ,i| '"Kik getaxeerd, U "p ?.m me-er dan !-al[ ulÜioen franea. i£ooui« mi weet is het brood vrij In Frank- rijk woiui liet zelfs, als zijnde een voortref- 1 imatlg op lagen t «ge- veer anderhalf milliard kost. l iet gevolg ia, die dezen winter onder den naatn van „Opo- sum" vele schoudertjes sieren zal, want liet „echte bont" wordt onbetaalhanrder dan ooiten bont la flieer dau ooitmode. Wat de paardensport hier In Parijs betreft. Bijna dagelljkach hebben groote legawciulu» ti plaats e.n overal herrijzen de Farijsebe maneges weer In ouden luister, Wie, zooals ik, weer eens op eeu enkelen vroegen, fees te lijken ochtend na jaren, te mid den van overdrukke-bezigheden, een korten, ïeerlijken galop door het Bols de Boulogne maakte, heeft verder geen betoog van noode omtrent het feit dat er üleis ter wereld is dat zoo volkomen aan den grootstedellng de Illu sie kan geven van weer itutuunueusch te zijn geworden. Veel Parijzsfldmr» srhljnen eenlgszlns iü dezen geest ie gaan denken na de ontspan ning die hun zoniëMéjour huu gaf, want ve len blijven dezen winter in huu kleine buitcn- ri fidelities en verlaten of verhuren hun steeds duurdere en minder goed verzorgde apparte menten in de overbevolkte stad; want Parijs s nog steeds overbevolkt en van wederopbouw der verwoeste Noord-Fraimche steden komt vooreerst al heel, heel weinig. Moge het ontstaan van dit nieuwe coniln- ■ent van buiten wonende Parljzeears „van 'orenzen" ten gevolge hebben dat er weer wat Parljsche families komen die kinderen heb ben. tamers het buitenleven bezit juut meer die beletselen daar voor die de groote stad on raws®mm En de statig*- witte hulsboot glijdt lang zaam voort, terwijl de golfjes van de 01 se le gen de boorden kiibbelerts »n.n de Ucllijk Oise, die nu blinkt en schittert in d. '-vptem- berzou en die nog zoo héél ort «eleotn hl* ter 1 jjk rood' van '1 bloed v»«s II 'I w felijk nationaal voedsel, kun. imatlg op .1 if1; j'fliouden, w.u den Siadt jumllj-ks veer anderhalf milliard kost. Het gevo! (erger u niot te 'eer Nedtdfiru'lacnt' ger&ut- soeueerdu lezer), dal de boersu, lie bi na in alk landen gedurende en na d u oorlog ge toond hebben meer om hun eigen heil dan cm dat der gemei uscliap te geven (reu mogelijk zeer natuurlijk maar bekrompen en oeroud nrimitlef begrip), dat de boeren, zeg k, laer bij voorkeur aan hun varkms dit brood ais voedsel toedienen, dat goedkoopcr in dan allp andere graanvoeding van dezelfde voedings waarde. Hoogstwaarschijnlijk zal dan ook van 't winter de broodkaart hier wel weer in gesteld moeien worden. De jacht is geopend en vindt thans meer be langstelling (vrij veel Parljzeuaars) dan ooit voor den oorlog. Interessant observatle- rrreln voor oorlogspsychologen! Wat mij be- treftik wil gaarne de jacht blijven zien als •en der meest klassieke en edele mnnnel.jke morlrn"mogelijk Wel de oe wie die Oesuial De jacht, die den pittigste!) eurzin en de minst gecompliceerde oerinstincten van den man opwekt, is daarom waarschijnlijk reeds in zekeren zin regeiureerend voor den ver fiinden modernen cultuurmcnsch. Op gel lijn stel ik: hel boksen, dat waarlijk alle meer belangstelling gaal vinden In Parijs na len oorlog, enfict paardrijden, Het .boksen is een bij uitstek Fiansche spoit omdat het eischtsoupplesse, intelligentie en vindingrijkheid en omdat hei de nicest indi vidualistische sport is die bestaat. Wie. zoo- ils ik, die zelfs boks, de gelegenheid heeft her- laaldelijk groote goed georganiseerde boks- vedstrijden bij te wonen, kan niet anders dan overtuigd raken van de voortreffelijkheid de er mannelijkste der sporten, die toch wegens cijn intelligente zinrijke gratie soms bijna ■en expressieve dans gelijkt. Wat de jacht betreft, gelukkig wie zelf aagt of goede vrienden heeft die hem ver leugen met een stuk wild, want hier in Pniijs loot een simpel haasje 60 francs, terwijl het lemocratlsch konijn minstens 7 francs recla med voor zijn tamelijk minderwaardig zoet makend corpus; nog ongerekend de preten- ieuse prijs die voor zijn pels wordt geëischt, lijke "ga Door Chailes Garvice. Vrij naar het Engelsch. S3) loochenbaar meebrengt; of het moest nog zijn de duurte van liet léven die ons aller grootste geesel is en blijft. Wat dan ook het economisch leven aangaat; wie in dezen tijd zijn oogen gebruikt, consta teert met volkomen gewisheid wat in deze. tij den van economisch en achteruitgang de on middellijke en geheel onvoorbereide en in deze tijden meer dan ongunstige achturen-ar beidsregeling uitwerkt, waar wij in Marseille weer eens heftige stakingen voor beleefden. De duurte hier, die voortvloeit uit gebrek aan producten, door de geringe waarde von den franc verhoogd, is dóódsimpel af te lelden uit dit kleine vernieügende stallstiekje, dat aan toont wat Frankrijk in 't bijzonder en de oude wereld In 't algemeen bezig is zich over zijn eigen hoofd te brengenAan import (hoofdzakelijk uii Amerika) gaf Frankrijk uit voor het eerste halfjaar van 1919: twaalf milliard.francs. -- De export bracht op twee milliard. Een halfjaarlljksche deficit dus van: 10 milliard. Ergo: duurte, depressie franc etc. in het „Levant-conflict" zien we een eerste Engelscli-Franschc verwijdering. De roman tische daad van d'Annunzio in Flume zou kunnen opgevat worden als ren staaltje van een typisch egoïsme der gealiicerdmi tegen over elkander; indien men niet begreep dat het nleis me-er h- teekent dan een romantische, bijna micldeleetiwsche „krijgsdaad" vafl een wat ij-delen dichter Hier in Pm'Hs amuseert men er zich kostelijk over en ongetwijfeld zul len de Fransche schoolkinderen aan het eind der bloedige geschiedenis ven dc-u grooten oorlog dit humoristisch incident in hun ge- achiedboeken vermeld zien. Ik eindig met een lieflijker beeld. Dezer da gen, aan ae boorden van de Oise, zag ik een groote, witte, met bloemen versierde, huisboot orbij drijven. Op het terras: een oude heer zware witte snor en groote panama. Ros sig, gezond, nobel gelaat. Ik peinsde..... waar had ik dien kop eerder gezien En toen ik wist het: vooraan het „Défilé de triomphe", van 14_Julil Ie paard, vlak naast maarschalk rochl.Het was Joffre zelf; uitrustend van dcvermoeleniysen van den renten oorlog ptinzend over de betrek kelijkheid der dingen van 't menschelijk leven H ET T YPC) R A F E Nf CO N iL C De heef W. C, via 1 luien, wcrtarlt vm het hoofdbestuur van den Aïgtmieemm Ne- derliiulschea Typografenbond, deelt mede, dat het referendum met groote meerderheid ht advies van hei hoof doe»; uur, om de uit spraak der arbitrage-commissie te accepte ren, heeft bekrachtigd. Slechts enkele af- teelingen volharden In hun verzet en stemden m aieerduiidd tegen al. Almelo 20 tegen 14, Amn 42 tégen 20. 's-Oraveniiage 332 tegen 281, Kennemerland 6 tegen 3, Leeuwarden 75 tegen 46, Maas tricht 26 tégen 9, Stadskanaal 5 tegen Veendam VI tegen 9 en i mmen 15 tegen 5. De oppositie, ook bij de voorftit-mmors, be woog zich hoofdzakelijk om liet feit, dat de gemeenteklassen in aanmerking zouden wor den genomen bij het toekennen van den duur* tetm-slag en er werd met aandrang op gewe zen, dat er rekening mede moest worden ge houden, dat de noodtoestand op het platte land even sterk, zoo niet sterker Ifl, dan in cte groote steden. ntjr. De cijfers, ongtwntroleetd, zijn; »v-36 voor, 1358 tegen, 793 blanco Totaal 5989 «■temmen. Ledeo br-teden 20 jaar en boekbin- ders op speciale binderijen waren over dit punt niet stemgerechtigd, vandaar het aan tal blanco stemmen. Bij het afsluiten van da lijst ontbraken nog dc afdeel In genOrouln gen, 's-Hertogenbosdi en V'olvga. liet afdrciingsbestuur van Leeuwarden nam den verlaten post weer in. Als leden voor de crisis-commissie zijn door bet hoofdbestuur van den Alg. Ned. Typ. Bond aangewezen: voor het hoofdbe stuur de hecren D. Hosveit, W C v. Haa len, secretaris, Th. Bakker, Amsterdam. F. de Munnik, 's-Oravenliage, H. Nooder, Am- hem, en W. v. Doorn, Groningen. De heer W. C. van Haaien, MCretari» hoofdbestuur van den A. N. L B., bericlit dal na het afsluiten van de rrierendumstMt over het; aanvaardm van liet arbkragebealuit door den Typografenbond, waarbij vergeten was de verspreide leden te ïioteercti, kwamen de referendums nog binnen van de afdeelin- gen Groningen en 's-Hertogcnbosch., Waar duidelijk bleek dat d'e vertraging in hoofd zaak aan de post moest worden toegeschre ven, werden deze stemmen nog aan de lijst toegevoegd, Deze waren als volgt: Groningen 295 stemmen, waarvan 232 vóór, 19 tegen 44 ten attent op gemaakt te hebben hierin spoe dig verandering te brengen ten guuste van den „veehandel Al pl.m. 30 jaren de veemarkten bezoeken de, meen ik wal aanspraak te mogen maken op dit terrein eeulgszina thuis tc zijn. i iet komt mij dan ook voor. waar lk zoo vele ma len op de verschillende Noord-I lollandsche Veemarkten (ik bedoel Alkmaar, I'urmeraid, Scluigcu en lioorü), getuige was van: en „afvoer" tot en van de markten, dat Ik tie niet heter hierop werd toegezien. 1 ht be treft ook het laden aan spoor, boot of tram. Ik ben er stellig van overtugki -dat het ver voer ten eenenmale van eenigé control* ont bloot, absoluut béter kan en moet worden waneer nu hel vervoer weer vrijgesteld Is. En thans: Het Vee-vervoer. Hoe het mo menteel Is en hoe het mijna Inziens moest zijn. Zoowel de behandeling van het vee op de markten. Het vervoer pvs of „het drij ven" van de markt naar de laadplaatsen ven) Taai zeer veel te weaachen over, f eu geregel do controle hierop ontbreekt over het grticde land. Waarom b.v, moeten do nueh- te ré kalveren" al bijzonder raar omgeipioti* gen en i iooru los (siaaflde) gemarkt worden en waarvoor dient het dat; men die beesten op andere plaatsen Amsterdam, biteek en meer plaatsen) met gebonden poolen markt en ver voerd, Wat Is beter, de nuchtere kalveren „los" dan wel met, „gebonden pooten te ver zenden? Mijn Inziens kunnen ook „nuchtere kalvcmn" los verkoeld en verzonden worden, mits behoorlijk geïnde en van goed etroo voorzien blanco 'e Ltertögenbosch 5 vóór, 1 blanco. Verspreide letten 8 vóór, 2 blanco. Hiermede is de stemming gesloten met een totaal van 6300 stenimm* waarvan 41b3 vóór, 1377 tegen en 840 blanco. OVER HET VEEVERVOER. Onze stadgenoot de heer J. Th. Mtiller Ir, schrijft in het officinale orgaan van den Ne- derlandsohe Bond van Veehandelaren over het veevervoer een en ander, dat wij mede in verband met de door den heer K. v. 't Veer daarover in dm raad gestelde vragen, ook ond'f de aandacht van onze lezers tneenen le moeten brengen. Wij lezen dan in het artikel. Wam* steeds meer begrepen wordt dat het veevervoer hier te lande nog zooveel te wen- schen overlaat, zij het mij vergund iets hier over te schrijven, vertrouwende er óók toe te kunnen bijdragen en de betrokken autorltei- Uver het algemeen wordt er met de „nuch tere kalveren" al bijonder raar omgespron oen. Mee gesmeten somwijlen alsof het brand hout was m dikwiila heb ik hiervoor partij getrokken. Schandalig van exporteurs en slagers die zoo'n behandeling dulden kun nen. Meer dan schandalig dat er van rijks- of, gemeentewege hierop geen beter toezicht Met de varkens zeer zeker, dit geef Ik toe. onhandelbare n, wordt s'-mwijlen al rveu slecht gehandeld cu I et „kurr -.duk ze de vingers in de oogen drukken, is zoowel hier in de provincie als 0'* 1 dóet* bij de minst geroutineerde „varken irijvers welbe kend. Veelal Dj het vervoer per as worden de varkens op te vul gepropte wagens geladen en worden zt> eventueel vrn !e mark» mar de lading*})'; van h A,i 1 - h "n ook naar hei plaatselli- rtdnuis soiuai ten gedreven -in worewUi} s"' je (tienen) g' ruikt Muretuje sm- en, lioe zacii ook, <i.l' de var* hét Hoed fo lö ens door liet oploOg v&z en blauwe stnepen it- tu Ik was hiervan en den winter een zendi,.;.g - - dmr i teur Derboveii te Zwoiisi uit een plaats Gelderland naar Utrecht gezonden, van tl, veelading naar het vc.a slHCbtm»-- aldaar zag drijven, 1- r. ted.arli|a po-m en blauw. Ik ben ei v«n ov rtulga dat het personeel van den In T I :m»ov- n ten opzich te van de expeditie v 1 in>a 'taak Irart-'.ciu» is, de varkens behoorlijk gck,d; a ge. - rt zijn. De varkeus were*" slecht aiffélevcn. Aan wieu de -ciiui-i? lo drijvers niemand anders. I'k -mi rt neu ik u menschen toen attent op r- maakt. Ook heb ik dit geval destijd* nm .- m do afd. „Ver voer" vail het K. V. V. v jpporieerd-, doch het zal wel gaan al* ct alive waarop geefl voortdurende controle Is. Wat de „schapen" be eft? Wel, ik ben er zeker van dat het schaap, mits in koppel ge dreven, liet meest handelbare dier genoemd mag worden, jammer alleen ls het ntmu dut het gebruik van j,dea drijvers geweidtgo roe den (stokken) vaak oorzaak is dat de st ba- pen (geslacht) en somwljleu zoo getatouperd. er uit zien, hetwelk voor «lager en exporteur altijd een schadepost i. Men gelifte slechts ra alnchthui» te bez *n en men Van ef zi'h van overtuigen of het schaap geslagen is of niet. Het ligt In mijn bedoeling: le er do aan dacht op te vestigen dat het vervoer naar en van de markt ntet alirm beter wordt, do<'h onder voortdurende cowtrole staat van mon- schen hiermede s'peciaai belast en 2e wat be treft het vervoer per spoor, boot of tram, zou k do z, g. „Studiecommissie voor liet veevêT- voor" alsmede de spoor-, tram* on bootman*- schappijen ^weging willen («even om m* 7;igp te m van de Nieuwe Instructies' zouden t. j afd. „Vervoer" van let <ijknknntoo' voor Vee en Baarden, die -lat ila volgt: Inlading. Bi de verzending moet rekening gcuou- den wórden met de oppervlakte der wagons m niet meer geladen worden dan: Per l ML I koe, os of zware vaan» Per 1 M«, 1 pltfk, plöki'ief, plnkoi ot lichte vaars, Per 3/4 ML 1 kalf, (vet of graskalf). Per 1 Ml 3 nuchtere kalveren. Per 1.5 M», 1 paanl (tot 3 jaar). Per ,4 ML 1 varken beneden 100 K G. te- 1 varken bovsn 100 K.G. Per H ML 1 schaap in de periode van 1 Sept. tot 1 Mei Per '2 ML 5 geschoren schapen in de peri ode van 1 Mei tot 1 Sept. Van lichte en heidesehapm mogen hoog stens 10 per wagon meer geladen worden. Dieren van verschillende soort mogen niet bij elkaar en stijVc of kreupele varkens mogen niet bij andere goedloopende varkens gela den worden, tenzij voor behoorlijke afschut ting is gezorgd. Drijven en Rijden; 1 Om uitputting der dieren te voorkomen moet er vooral tegen -gewaakt worden, dat zoowel bij het leiden aan de hand als het drijven In koppel;;, hel aantal niet ie groot is. Varkeus. vette en nuchtere kalveren mot ten worden gereden, tenzij de afstand van de overnamhigsplaals (veemarkt) naar de plaats van inlading ntet grooter !s uao vijf minuten gaans te voet. t Bestrooiïng der wagons (event booten.) Ale wagons (event, booten) moeten met goed zand voldoende bestrooid worden. Wagons. Open (vee)-wagmis moeten tijdig worden aangevraagd. Dichte (vee)-wagoiis mogen niet gebruikt jrden, tenzij in de alleruiterste noodzake won en mits In het belang van een ven iü i tlWie de deuren aan beide kanten van nen wagon zooveel mogelijk, liefst geheel worden opengezet, met paatslng van hekken voor de deuren. De luiken moeten steed» geopend 'kleeft in allernoodzakelijkste gevallen toch. verladlng in dichte wagons plaats, dan zal in geen geval meer geladen mogen worden dan" 3/4 van het In open wagens te verzen- deh aantal dieren. Hoorntouwen. pelet dient te worden op goede hoorntou wen. Aantal, De expediteurs zijn verantwoordelijk voor liet aantal te verzenden dieren. Vooral bij verzending van klein vee dient nauwkeurig (WqkU vervuild) "wU ii' u" 2 H f i i Zijn gezicht werd vuurrood, zijn lippen tril- den. „Bij den Piemel als ik dat doe. Jij drijit mij naar haar toe." Hij kwam naar haar toe, zijn hand was vlak bij haar arm. „Constance, luister! Ik zeg, dat ik je lier- heb, jou en jou ajleen! Wil je met mij mee, gaan? Wil je dit malle, dit bespottelijke idee van je opgeven en terugkeeren naar de Hall? Wil je het gebeurde vergeten? Groote hemel, je weet dat ik je liefheb." Zij aarzelde een oogenblik. Iedere snaar van haar hart trilde als antwoord op zijn vraag Zij zou niets Üever doen dan zich aan zijn borst werpen en uitschreien als toestemming en overgave. Maar het schoone, hooghartige gelaat van lady Castlebridge verhief zich voor haar en tusschen hen. „Ik zal hier blijven. Ik keer nooit naar de Hall of naar jou terug." Hij uitte een vreeselijken vloek en trok haar tegen zich aan. Zij was machteloos in zijn arm en hij kuste haar, niet eens of twee» maal slechts; toen wierp hij haar plotseling van zich af en stormde de kamer uit. ML :"s--i.un.-üuu..i. „iua.ii.g-t „Ik kom nooit tot je terug" zei ze, „het is re laat, ik ken de waarheid. Je hebt haar lief je moest haar tenminste liefhebben. Je hebt iet recht niet deel te nemen in mijn leven. Je jent aan haar verbonden. O ga naar haarl Zij ïeeft je lief en ik „En jij?" vroeg hij met strenge stem. „Ik". Er ontstond een oogenblik pauze. „Ik niet!" zei ze. Hij stond tegen de tafel geleund, een tafel, tie vol lag met papieren en hij leunde er met log meer kracht tegen. „Je ze^t dat je mij niet lief hebt?" „Ja," antwoordde zij. „Ik heb je niet hef. In» dien ik eenige aanspraak heb op je vergevens» gezindheid, dan zal ik die inroepen. Je gaat je eigen weg, laat mij den mijne gaan. Ik ben hier tevreden, gelukkig. Ik ben nu van ,cenig nut op de wereld; dat ben ik tot nu toe niet i Desbrook en geweest. Ik wil aan mijn lot worden overgela» vertrek ten minste dien ten. Ik wil je liever niet weerzien." Weder een stilzwijgen, een stilzwijgen, wel» sprekender dan woorden. Zijn oogen waren op de hare gevestigd. Zij doorstond zijn blik met groote vastberadenheid, met een zelf» verloochening, een heilige waardig. „Meen je wat je zegt?" vroeg mj met hee» sche stem. „Weet je wat dat beteekent? Ik zal waarschijnlijk naar den duivel gaan." „Neen," zei zo. „Je zult naar lady Caatie» bridge gaan." HOOFDSTUK XVliI. Lycett Crayson kwam op het kasteel den dag na het bezoek van lady Castleoridge te Desbrook en Constance's vlucht indien haar onwaardigen naam verdient. Hij was afgemat van spanning en behoefte aan slaap, maar 2ïjn hort sprong op van zegepraal toen juffrouw Waring hem met tranen in de oogen het vertre* van Constan» ce mededeelde. „Ik weet zeker dat er iets gebeurd Vmijn heer Crayson, maar ik kan maar niet be» grijpen wat het geweest is." „Ik denk niet dat cr reden 1? u ongerust te maken, beste juffrouw Waring,zei hij. „Da« tan van freule Cwoataoca's leeftijd, voorna» gekomen wee, melijk als ze wat voortvarend zijn, worden vaak aangedreven tot plotselinge en schijn» baar onverklaarbare daden. U zult zien dat zij opgeknapt döor de afwisseling terugkomt." Hoopvol, maar nog steeds vol twijfel ging hij Leen; maar zijn twijfel wa® weggevaagd en een zegevierende gloed verwarmde hem toer hij sir Ralph twee dagen daarna op de Hall ontmoette en de verandering waarnam die er op het gezicht van den eigenaar van Desbrook was voorgevallen. In waarheid, sir Ralph zag er slecht en ellendig uit, en was blijkbaar in een afschuwelijke stemming. „Zoo Crayson 1 Voor den duivel wat kom jij doen?" luidde zijn lang niet opgewekte be» groeting, terwijl hij hem boos aankeek. „Neem mij niet kwalijk, maar ik heb geen lust in een praatje over zaken. Je komt zeker met mij spreken over de Wester Farm? Loop heen met die Wester Farm en met al de rest. Doe er mee wat je het beste vindt. Ik denk er over den boel hier te sluiten en op reis te gaan Toen veranderde hij eensklaps van stemming en hij zei norsch: „Ach neen, ik heb er geen lust inl Ik blijf hier en ga weer eens een tijdje leven als van ouds. Ik zal het huis vol men» schen hebben. Ik zal haar toonen Hij vol- eindigde den volzin niet; maar dat was 'ol niet" noodig, want Lycett begreep wet wat i meende. „Luister eens hierl Ik moet flink wat wild bben. Je moet maar eens aan den op» zichtc. zeggen ik heb geen lust mij met hem te bemoeien dat ik van plan ben in 't naiaar enkele jachtpartijen te geven en ver< wacht dat er dan wat te schieten zal zijn Moet ik weer stukken onderteekenen? Ach mailigheidl Onderteeken ze zelf. Kan dat niet? Nu ga dan maar mee; maar kijk goed toe!" Hij onderteekende de stukken en bekom» merde zich weinig wat het voor stukken wa» ren en Lycett -ertrok nog glooiender dan hij Dat was een prachtig idee van hem, nog ge lukkiger dan het vinden van dat compromit» teerend briefje. Hij had scheiding gebracht tusschen sir Ralph en Consrsnce, zij was nog Lycett was gebonden voor een pair weken. Er kwamen logé's op de Hall. Leden van de chique club en zij brachten de neele buurt in opschudding niet alleen door hun costuums, maar ook door hun gedrag. Er werden tocht jes gedaan te paard of ia n rijtuig, picnics gegeven en diners, alles w-in rep en roer. Luide, onbeteugelde lachbuien verstoorden de, stilte der eenzame lanen en heidevelden, de lichten brandden op het kasteel tot laat in den nacht en Hobson en zijn satellieten kwamen nooit tot rust. Juffrouw Waring zou zeker weggeloopen zijn aL zij niet trouw had moe» ten blijven aan Co 'Stanee en haar buis. Van al die ruwe vermaken was eir Ralph het mid» delpunt en de mivrt op cteft voorgrond (re dende persoonlijkheid Uii Ut;; rond met een ruwe, bevelende, narde stem. Hij was het, die het voorbeeld gaf en zijn gasten poogden hem te evenaren. Lycett zag dit ailet, aan met een gemengd gevoel van toegeeflijkheid en onrust. Sir Ralph liep zijn verderf tegemoet, maar hij ver» teerde 't geld van Constance dat wil zeg» gen het zijne, het geld van Lycett toch ver» hinderde hij het hem niet en voorzag in alles wat si Ralph begeerde. Toen naderde de tijd wanneer Lycett ge» woonlijk vacantie nam. Andere jaren ging hij naar Zwitserland en slenterde langs het meer van Genève en sloeg de oogen op naar de bergen, die hij niet van plan was te bestijgen Dit jaar liet hij het werk aan den klerk over en ging, ofschoon het de warmste maand wks van het jaar, niet naar Zwitserland, maar naar Londen; en van alle plaatsen in Londen koot hjj uit een klein aputement in St Luke's i Mansions in Westminster. Het was niet ver van het Te Huis en iederen dag dwaalde Ly» cett rond langs deze nuttige instelling. Soms werd hij beloond door Constance even te zien in haar pleegzustercostuum, wanneer zij uit» ging of thuis kwam van haar liefdewerk. Juist in dien tijd ontving zuster Mary een gift van honderd pond van een weldoener, die zich zelf onderteekende: „L. C." Deze gift werd veertien dagen later gevolgd door een tweede van tweehonderd pond, met dezelfde initialen. Zij deel de dit belangrijke en heug» lijke nieuws aan Constance mede. „Wij krijgen dikwijls anonieme geschenken, maar zelden van een zoo aanzienlijk bedrag. Ik wou wel eens weten van wie het was. Is het soms van een vriend van je, Constance? „Ik zou het niet denken. L. C. Laat eens zien. Neen,- ik ken niemand, die zoo heet." Het was niet in haar hoofd opgekomen, da- het van Lycett Crayson kon zijn, totdat zij een tweede bezoek bracht bij een ouden, bed* legerigen man en tot haar grocte verbazing een heer naast het bed zag zitten. Hij stond op en tot Constances verwondering herkende zij Lycett Crayson. Er lag een tros mooie, groote druiven op een tafeltje naast het be en de bezoeker had een opengeslagen boek in de hand. alsof hij den ouden man had voor» gelezen; hetgeen ook zoo was. „Mijnheer Craysonl" riep Constance. „Ik ik vraag u excuus," zei Lycett, alsof hij betrapt was in 't geheim wel te doen en hij er zich voor schaamde. Ik had geen idee. oat u vandaag komen zou; ik behoef niet to zeggen, dat ik anders niet gekomen zou zijn." „Maar waarom is u hier?" vroeg Constance. „Ik. ik ben verbaasd." L-eett glimlaohte.

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Alkmaarsche Courant | 1919 | | pagina 5