ran! PROVINCIAAL ura/m Hendel a Hen au Twintigste barging. Maa 'i l December. Pnnjsche brieven. F Kil 1LLETÜN. (Van onzen Parijschen correspondent.) ('Nadruk verboden.) Zwerftochten door Par ij#. PARIJS, 24 November 1919. Pen jonge zielce lezeres, kleine vriedin van mij, in 't hooge Noorden van Holland, vraagt mlij haar tie schrijven over mijn .zwerftochten door Parijs". Hoe zou ik haar, lieve kleine roomster dat kunnen weigeren? Zij zal niet één, maar drie brieven van mij krijgen en ik zal haar meenemen op drie van mijn zwerf tochten: één door de oudie stad, het hart van Parijs; één door Montparnasse eir het Quar ter Latin; één door Montana rtre. Dezen.' keer ga ik met haar ronddwalen door de duizendvoudig verlichte wijlk van het wondere midden-quar,tier dei' Viille-Lumière. Ziehier de brief dien ik haar schrijf: Lieve kleine Sietske. Vanmiddag gaan we dus uit zwerven, wat? Koester je eerst even een oogenblikje aan mijn houtvuur, want het zal koud en nat op straat zijn, dé schemering valt al en de lichten worden al ontstoken. Ik zal gauw miijln dikke winterjas aantrekken en dan gaan we op stap Je ziet er keurig uit met je fiine blonde krullen en je kleine pels-capetje. Nu dat is goed. Want vandaag zullen' we mon dain uiitgaan'. Als ik ie meeneem naar Mont martre een volgende keer trékken we een ste vige ulster aan, dat hoort daar nu weer meer thuis. Wil je loopen? Natuurlijk, hè? We zijn im mers midden in de stad' en overal zóó dichj bijDit 'h 'cr is de Rue la Boëtie. Wat een la waai, hè? Dat houdt vannacht pas om 1 uur op en het begint weer morgenochtend tegen zessen. Er gaan hier vier verschillende tram lijnen en acht autobus-diensten voorbij! en dan de udizende auto's en taxi's. Ieder holt zou je zoo zeggen. Zoo is hier ons leven Daarom deuren we dan ook zoo ons kleine haardvuur enl de avonden als de dikke over gordijnen' het leven buiten sluitenmaar dat is voor van avond. Het is nu vier urn-; we hébben tot acht uu. tijd. O, je l'oopt al dadelijk naar die kantwin kel daar. Niet kwaald, hè? Hoe vindt je die waaiers van Venetiaansche kant met hui schilpadden montuur, en die met het oud ivoor? Het ia jammer, dat kant op 't «ogen blik net meer in de mode is, anders zou je eens wat zien van fichu's van Point d'Ale- 9011 en Point de Bruxelles* Hier in deze leerwinkel zijn prettige din gen, hé? Je zou zeggen veel Engelsch werk maar dat denken de Hollanders altijd; zeTfr. de Dents' giloyes komen uit Frankrijk en dun zeker deze teere kalfsleeren schrijfnécessaire. 1 met hun achttiende-eeuwsch'e vergulde fijn: incrustaties: en de lange smalle straattasch- jes zonder hengsel zijn ook tout ce qu'il y de plus Parisiem. Dié ivoren en schilpadder ronde parapluie-knoppen zijn erg in de mode alles wat schilpad is trouwens. Kijk maa:' eens die cigarettokökers, die ovale bonbon- doozen en die mooie sobere toiletijnécessaires met de smalle platina en gouden monogram men. Maar als je werkelijk veel van schilpad houdt, kijk dan eens bijl dzen antiquair hier naast.' Hoe vindt je die kleine schilpad snuif- jioozen met zoo'n smalle incrustatie van klei ne parels of die daar met het effen zilveren randje? Hij heeft ook mooi tafelzilver, hè? Een beschrijving vaa hét dagelijksch noma denleven, zooals t et gezien en meegemaakt werd door de schrijfster EMILIE DEMANT—HATT. Uit het Deensch vertaald door M. D. Z- II De geslachte kalveren werden gevild en de ngewanden er uit genomen; dat gebeurde li ten de omheining. Al het vleesch wero. usscnon irisschc berkentakken ingepakt en op de trekdieren geladen, die voor dat doel wa ren gevangen. De vrouwen sloegen een doek nn de gedroogde calmas, die ze voor de melk iadden meegebracht en droegen die zoo op naar mg. De stoet zette zich in beweging om uiswaarts te gaan. Een Lap had een jongen lier aan den teugel, om hem bij de hut te dachten. Het was een ongetemde stier en hij v;.3 woest, er werd lenigheid en kracht ver- isclit om het wilde dier een heele mijl ver usschen boomen en rotsstukken te leiden. De weg van den Lap en den stier was dan ook lijzondcr onregelmatig; eindelijk waren ze /er vooruit en verdwenen uit het gezicht. Met nistigcn stap volgde de sleep rendieren met uenschen en honden. Nu kwam dc reactie na lm drukken dag allen waren moe en stil 't Werd allengs donker, en de sterren kwamen e voorschijn Het was laat toen we eindelijk n dülaagte dc lichtende hutten zagen Daar binnen wachtten de thuis gebleven op nieuws van de kudde en verlangden naar versch vleesch, VII. In de maand 4llgustus hebben de Lappen een werk van groot belang, moeten schoen Zulte Ttredn att Louis XVI am.ttmrïasi er mostendstel'llen en1 die suikerstrooiers vindt je hier overal, in de Rue Lafayette trog 't meest en daar heb je ook de sobere en tele kandel a- brea, de platêd theesteller, en ce hooge Em pire ikofteannro met sma'lie ribbels die de Emgelsehen tot hun Sheratonstijl hebben ge ïnspireeixi; dat bordje daar is roze Limoges, een lief patroon dat, hè. Fransch porcelein is eigenlijk altijd goed als het bij' bloemenmo- tieven blijft. Dére groote antipuair hiernaast Tipeft nog oudé secretares van Riesener, Louis XVI en hij beweert dat die gebruikte bahut, ook al weer met schilpad- en goud-incrusta tie van Boule zelf is. Hoe rustig en sober is dat werk, hè, met al' zijn weelderigheid niets overladen. Die kleine lage Louis XVI fau teuils, crêmJe-gepatiaeerrf, hebben nog hun oude zacht zalmkleurig damast en die sobere ranke 'Directoire leunstoel heeft ook nog zijn orgineele smal gestreepte mauve zijde bespan ning. Je zult nog veel Directoire zien, het is mes tal ranker en famtastisch-fijiner dan het wat burgerlijke Empire- en Louis-Pbilippe- werk, vind ik. En Sietske, kijk hier eens deze bont-uitstal ling. Dit is mooi," hè. Dit skunks-model, bij na een kléine cape. Htet is verreweg het- smaakvo'lste bond voor een tailleur. Je zult zien dat deze coupe meer gedragen wordt door de „femme du monde' dan üe overdadi ge groote bontcapes die bijna iets suspects hébben in dezen tijd van- overdadige schitte ring. Deze juwelier hier heeft niets dan antieke byorux. Al deze applicaties van safiieren zijn Empire en dateeren' van den glorietijd van de place Vandóme, her vlak bij, waar de gene raals van Napoleon en e grandes-dames van dien tijd woonden. Meer aan en anderen kant van dezen wilkel' zie je niets dan oud-Egyp- tiisuh Frruskisch en Romeiadi werk. Die ge ëmailleerde en zachtgroene borsihangere noe men ze „pectorales" Een van mijn kennissen draagt er swms zoo-ren op een héél eenvoudi ge, recht neervallende zijden huis-robe, aan een zijlden koord. Mooi, hoor! Dan' is deze juwelier er bijna poenig hij met rijm baast Amerikaansche tiara's en, brelopues. De Pa- risiemnes trouwens ragen véél liever paarlen. Dl' zijn echt Parijsché parelsnoeren met die tussdienzetsels van' plalina-schakeltjesheel luchtig vindt je niet, en toch van een zekeren stijl. Hier bij' diezen chemisler zie je de laatste zijden stoffen van pyama's en chamber cDoadcs, ook voor jonge vrouwen. Die strepen daar zijn geïnspireerd' op de Directoire-weef sels en. die donkere stoffen met gekleurde nop pen 'en ruiten' zijp bijna Weensch, dunkt je niet? Natuurlijk heeft hij, ook veel Perzische motieven., dat is nog altijd' een ware „rage". Overigens nogal leeljk voor pyama's, vind ik. Zooals je riet dragen wij heeren van de schepping veel overhemden van' gestreept ze- phir, ook als we ons een .enkele keer in jaquet steken. Maar de witte slappe overhemd-stof fen daar rijn alleen voor rouw, want bij smo king moet je hier absoluut in het stijve witte harnas, dat Beau-Brummelof een andere modelheld uit den gezegenlden tijd van Louis Philippe goed1 vond voor ons uit te denken. Kijk, hier heb je de goud- en zilverbroca- ten voor avond-robes. Apropos, willen we even bij Agnès aanwippen. Dat is hier vlakbij Juist het uur van de mannequins. Nu zwijg ik, Sietske. Ik voel me altijd wat geïntimideerd in zulk een mode-tempel. Nu, je ziet het welrijkelijk gedecollteerd, rokken met guirlandes en paniers, zwart, veel zwart, en zilver-brocaten genoeg voor een Perzisch hof. Mooi vind ik zoo'n bovenaan dichtslui» tende wijde mantel met wijde mouwen en die hoeden van daareven, die je deden denken aan de middeleeuwsche hoofddeksels van Quintijn Metsys' manneportrettèn, met bont zijn wel je dat in dezen wintertijd. Zooals je ziet is ei- een groote strooming voor hooge nauwsluitende vlakke corsages en heel lange nauwe mouwen. En fluweel, zwart fluweel- de Parisiennes weten wel wat de heerlijk ste stof der wereld is en blijft. Nu gaan we wg. Nog even Wat dwalen, 1. dan thee drinken bij Teddy. Daar wordt ge danst en er is een jazz-band. Dit hier is eet. hondenwinkel van een zeke re wereldberoemdheid. Die goeie beesten blaf fen zich schor tegen de winkelruit. Zooieto kan me aandoen als absurd, dat ze zoo'n mal Ohineesch keffertje taxeeren op tweeduizend franc en de prachtige nobele herder in den hoek heeft een bordje van tweehonderd francs op zijn hok. Enfin, honden kunnen ook al tot ee voorwerp van snobfaisine worden verlaagd. Ga ik moraliseeren? En ik heb me nog wel den heelen tijd zoo braaf gehouden: bij die hooi bijeenvergaren voor het heele jaar. Ze gebruiken in hun schoenen oen lange helm soort, die slechts op enkele plaatsen groeit. Om het te gaan plukken worden expedities uitgezonden meest meisjes. Zc nemen een proviandzak mee en wat beddegoed, zoodat ze eenige dagen kunnen uitblijven. Het gras wordt met een scheip mes aan den wortel afgesneden. Deze halmen mogen niet in de war geraken, en ala men later de buit van den dag ordent, wordt het gras in bosjes saamgebonden nadat men het worteleinde har tegen een steen heeft geslagaen, zoodaat alle vuil en los stroo er uitvalt. De bosjes worden twee aan twee over een stok te dro gen gehangen. Is het geheel droog dan word. het in lange strengen ineengedraaid en die strengen weer tot een dikken ring. Die hooi- krans moet dienen.voor het heele jaar. In Vesterbotten en de zuidelijke Lapmarktcr hebben de vrouwen1 meer werk met het hooi daa kamt men het met een kam met scherpe tanden tot het fijn wordt en heel zacht Het fijngemaakte hooi is op het oogenblik aan genaam voor den voet en» warmer dan het ongekamde, maar het plakt gauw en wordt eerder vochtig dan het harde gras dat in het noprden in gebruik is. Reeds in Augustus hadden wc erge sneeuw buien, al was er van den winter vóór Sep tember in ernst niet veel te merken het ijs op de meren en de moerassen was des morgens al tamelijk dik Natuurlijk wisselde dat kou dere weer met prachtige zonnige dagen en 't bosch op de bergen was een wonder van kleur. E>e schitterend gouden blaadjes der berken vielen op een grond, die rooder was dan rood. De rotsen, aan hun voet geel bruin, werden hoogcr op violet, op de top pen lag de versch gevallen sneeuw, en daar boven welfde zich de hooge fonkelend blau we Septemberhemcl, Als het donker werd, flitste het noorderlicht bread uit tusschen dn gesp§®sltfe wij selijk gezwegen en bij die poenige vruchen- manden en bij diet leelijke rococo-bonbonnie- res van driehonderd irancil Maar goed, ik zal mijn mond houden. Hoe vindt je die rozen? Verrukkelijk, hè. Zie je wel dat die daar in den hoek „Juli ana's" zijn? Geloof je 'i met? Dan naar bin nen. Ziezoo, nu weet je het meteen! Zoo een kleine friasehe boutonnière van rozen staat je toch oneindig veel beter dan een orchidee. Gaan we nu leu-eu? Nog even hier kijken? Dat zijn de groote lage glazen kommen voor tafelversiering om waterlelies in te leggen of bloembaadjes; of ook wel goudvisschen met waterplanten, vooral algues. Algues zijn ook als versieringsmotieven erg in trek, bij de mo derne juweliers en ciseleurs vooral. Maar kijk eens hier, bij deze hyper-moder ne meubelwinkel zijn ae gordijnen er zelfs mee versierd. Iioe vind je dat parfum-eüalagetje? Is het niet meer dan bizar? En die namen: Sourire de Jeannette, Secret de Hindou, Secret dis Suzy, maken je ook al niet veel wijzer om trent den inhoud Een kennis van mij heef: ems twee keer zoo een flacon „Secret de Suzy" gehad, een ambergeurtje natuurlijk met wat peau d'Es*- pagne, want alle parfums bijna zijn „poi- vrés" tegenwoordig, en zij beweerde dat het iedere keer weer heel wat anders was ge weest! Suzy was blijkbaar het receptje voor baar Secret kwijt geraakt! Nu Sietske, voor jou maar geen Secret de Suzy" koopen, wat? Dat fijne geurtje van je Hollandsche rozen is wel zoo heerlijk in deze Parijsché. mistige avond-voret Zoo, hier ia Teddy. Wat een roenschen en wat wam, hè? Wat zeg je? Ik versta je niet! Dat komt van die wieihte jazz-band. Ja kind, er moet veel lawaai gemaakt worden, willen de moderne mensdien hun zorgen eens heeiemaal vergeten. Zullen we even wachten op die foxtrott? Allons. Zoo, toch wel amu sant geweest, hè? De thee is goed en de toast nog beter... Zoo, ben je moe? Dan maar naar huis, hè. Ja, zoon Parijsché middag, dat ia bag niet malsch. Hallo, daar is een taxo. „Hallo 1 Taxi!" Einde der eerste zwerftocht. STéFAN. UIT BERGEN. IN EN OM DEN RAAD. Men schrijft ons: Een gemeente kan niet te vee! grond in eigendom hebben: deze waarheid, die ouze voorvaderen helaas ten nadeele van het te genwoordige geslacht, maar al te zeer uit hei oog hebben verloren, ervaren wij in vooruit gaande en zich sterk ontwikkelende gemeen ten het meest. Had de gemeente Bergen b.v in de vijftiger jaren van de vorige eeuw de Heerlijkheid gekocht tegen den lagen prij3, dién zij tben gold, hoe geheel anders had zij er thans voor gestaan, pe wijze van uitbreiding, die nu geschiedt tegen alle gczot.d verstand in, had zij dan in de hand gehad, het toch a) niet te groote bosch natuurlijk volledig on aangeroerd gelaten, en naar het oosten en naar het zuiden dc nieuwe wijken zich laten uitstrekken. Nog is alles niot verloren, er is nog wel wat te doen, om voor een betere toe komst zich voor te bereiden, en zijn plicht te betrachten tegenover het nageslacht. Men koope op ruime schaal, vooral in de richting van Alkmaar, gronden aan, waar de gelegen heid zich maar voordoet, dc gemeenschap kan altijd meer betalen aan een particulier, zij kan zich tevreden stellen met een lagere rente en, onbeperkt in haar levensbestaan, goede en betere tijden afwachten. Men over- wege niet te angstvallig of eventueel verkrij- bare gronden we! spoedig voor bouwgrond in aanmerking komen, zelfs niet of dat we ooit het geval zijn zal, er kunnen zich steed nieuwe toestanden voordoen in een zich uit breidende gemeente, die zich onmogelijk altijo van te voren laten oepalen Regecren is voor uitzien, en de gemeente, die het geluk heeft, regeerders te hebben, die dit, ook in het ge mcentelijk grondbezit, in practijk brengen, staat er sterk voor, cn voorkomt veel, wat een onherroepelijk nadeel wordt, zooals dez gemeente bewijst. De raad besloot, de gronden aan dc Karei de Groote-laan. behoorendc aan den heer J. C Leiien Jr., aan te koopen, en is. naar de heer Hoksbergen mededeelde, deze koop voor namelijk geschied, omdat oe commissie, met het nazien van de begrooting belast, dit wen- to&>£ ix/ama van een wijklokaal en badhuis. Ook al zou het niet komen tot deze zoozeer gewenschte za ken, dan nog mag men zich verheugen, de hand op deze perceelen te nebben kunnen leg gen: ze kunnen dienen voor veelzijdige doel einden. In ieder geval ging de raad niet in op een denkbeeld van den heer Bogtman, om er hulplokaleu te stichten voor de gemeentelijke Muloschool, alleen de heer Apeldoorn steun de dit lid: een heel verstandig besluit, naar het ons schijnt, nu men eenmaal een compro mis sloot te dezer zake mcf de Berger School- vcrecniging, cn nu Gedeputeerde Staten nog geen beslissing munen van al of niet goed keuring van d't vroegere raadsbesluit, waar om in dezen stand van zaken de gemeente zich de weelde van hulplokalen zou veroorlo ven, is ons niet duidelijk, en de heer Bogtman helderde het ons niet op. Nu nam de heer Bal'tus dezen heer er lichtelijk tusscheni, om dat hij, blijkbaar, zooals dan ook de heer Hoksbergen uitdrukkelijk constateerde, voor dit denkbeeld geen voeling gehouden had met zijne fractie. Voor den buitenstaander was het nu nog al grappig, te constateeren, dat, ook in de katholieke tractie, de leden Apeldoorn en Baltus te dezer zake een afwij kende rneening hebben. Ieder vege. maar voor eigen deur, zoo blijkt ook hier! I11 het alge meen is het zeker wenschelijk, in begin- s e 1 zaken zich aan zijne fractie te houden, alleen dan oefent men eenigen invloed uit Zooveel mogelijk zoeke men, in hoofdza ken, voor een openbare beraadslaging, fot overeenstemming te komen, aan een deugde- lijlke voorbereiding van voorstellen komt dat zeker ten goede. In onderdeden kan men zich dan altijd, doch nooit zonder voorafgaand overleg, een afwijkende meening voorbehou den te verdedigen in den raad. Wij vernamen omtrent de plaats van de te bouwen Mulo-school, dat dc raad toch daai- voor het Beemsterpark bestemmen wil. Wij betreuren dat wij, zouden haar liever, zien aan den Russenweg, waar ook nog voldoende grond voor dit doel beschikbaar is en komt, uu het z.g. Russenkamp gelukkig verdwijnt. Er had ook nog in deze zitting een korte gedadhtemwissehnig plaats over de vraag of een te stichten badhuis en wijklokaal zou moeten komen, ook wat dc exploitatie betreft, voor rekening der gemeente De burgemees ter verklaarde meer te gevoelen voor de op richting door Het Witte Kruis, die het z. f. ook zou moeten exploiteeren. Zeer zeker heeft deze instelling in andere plaatsen nut tig en voortreffelijk werk verricht en verricht zij nog. Doch men vergctc niet, dat haar grootste kracht en sterkste invloed dateerea uit een tijd, toen men nog geheel andere op vattingen had omtrent gemeenschapspüchten dan thans, als baanbreekster van denkbeelden, die in die dagen nog slechts door een betrek kelijk kleine minderheid vau ons voik werden voorgestaan, en nu, d. or haar voorbeeld ze ker odk en door haar voortdurende propa ganda gemeengoed geworden zijn. Er oestaat thans geen verschil van meening meer hoege naamd, of de gemeente tot plicht heeft, de be vordering der hygiëne in den ruimsten zin, en op dat standpunt ligt het ook o. i. voor de hand, dat de gemeente inrichtingen als bo vengenoemd oprichten en exploiteeren moet. Tegenover de meening van den voorzitter stond die van de heeren Baltus en Hoksber gen. Of daarvoor door eerstgenoemde vooraf voeling met zijn fractie heeft plaats gehad, bleek ons niet. Is dal het geval geweest, dan kunnen we reeds zeker zijn, dat het tot ge meentelijke inrichtingen komt, want dan heb ben de katholieken met den heer Hoksbergen reeds dc meerderheid voor deze zaak Bij het behandelen van de bcgrooting zal zij waar schijnlijk haar beslag krijgen UIT KOEDIJK. Zondagmorgen ongeveer 4 uur is er een brutale inbraak gepleegd bij dc winkelierster mej de wed. van der Zeijcten. Door het be smeren mol, zeep en dr.airu, indrukken van het raam der woonkamer is men binnen geko men. Men heeft de winkelbel los gemaakt en in den winkel verschillende goederen klaar gelegd. Eèmge wollen goederen zijn medege nomen, waaronder doeken enz., alsmede het winkclgclü Van dc worst en taaitaai heeft men gegeten, stukken worst werden op dé straat gevonden. Mede heeft mcu eenige si garen weggenomen. Ook is een bezoek ge- oraciit boven in dc slaapkamer. Oncjer het ledikant, waarin de vrouw en dc dienstboden lagen te slapen, was ongeveer duizend gul den geborgen, aoodig .voor Maaudag voor den wissellooper Dit bedrag en verschillen de gouden cu zilveren voorwerpen zijn ge- sterren, eens op een avond stond in het zui den een stille poort van goud, en als vuur pijlen schoten in het noorden scherpe stra len op uit den top van de Ripa. De hutter gloeiden als kleine kraters, uit den open ke gel verrees' een zuil van vuurooden rook ea vonken stegen hoog op, ot ze in het doniker uitdoofden. Eens op een avond viel er sneeuw en bleef een paar duim dik liggen. Nog lang nadat het donker was, krioelde het buiten van kin deren; de eerste sneeuw heeft ook voor he jonge Lappenvolkjc iets feestelijks. De jeugd vermaakte zich ook met pootjesbaden in het ijskoude water der beek, waai- die het diepst was en hot meest steneachtig. Het spel was begonnen met over de beek springen aan een springstok, maar daar de sprong dik wijls m het water eindigde, was het er wel dra om te doen wie over de ergste plek durf de te gaan. Dat zc bijna tot aan het midden in het water plasten hinderde do kinderen niet, ze hadden leerm broeken aan, maar hel was niet zeker of deze na een heelen zomc drogens wel voldoende waterdicht waren. De kinderen harden zich al vroeg voor het moeilijke leven dat hen wacht, als ze de ren dieren gaan hoeden. De tijd van opbreken naderde Nikkl ging met een paar anderen eens kijken naar de sleden en naai- het wintergoca dat in het voorjaar in het gebergte was achtergelaten, toen men in plaats van sleden gezadelde trek dieren moest gebruiken. Muizen en ratten konden natuurlijk schade aangericht hebben, diefstal van dc achtergelaten dingen komt hoogst zelden voor. In een aardmuizenjaar, zooals we er toen juist een hadden, krioelt het overal van knagers, de aardmuizen zelf doen aan het bont geen kwaad, maar ze heb ben een groot gezelschap van allerlei muizen bij zich die van wat ze aantreffen niets ont- zian. Komt een muls in de hut, dan kan dia in één nacht veel bederven, gaten knagen in pelzen, pieelzakkeu, schoenen, enz. Vindt men een muis dun wordt de heele hut ont ruimd, ai is het op een nog zoo kouden win terdag; men rust n:et voordat het diertje ge vangen en gedood is met een aardmuis neemt men het niet zoo nauw. Het wordt ook als een ongunstig voorteeken beschouwd, als de kleercn die men draagt door muizen wor den aangevreten; maar als -ze er inkruipen als in een nest, zonder iets te beschadigen, beduidt het geluk voor den eigenaar van de pels. Nikki bracht de goede tijding, dat er niets beschadigd was. De zomerwoonplaats verloor haar schoon heid, sneeuw en regen en rind waren het da gelijksch weer, morgens was het vochtige hout haast niet aan te krijgen. Inga en de kin deren roeiden daarom op zekeren dag een heel eind ver om droog hout te gaan zoe ken, dorre takjes, die in den natten herfsttijd het aanmaken van het vuur konden verge makkelijken. Zij kwamen tegen den avond met volgeladen boot terug, en de kinderen haadden een armvol ongelica's geplukt, die bij onze hut niet groeiden. In het voorjaar zijn die vleezige jonge stengels bij de lap pen zeer geliefd, ze ten zc rauw of geroos terd ook plukken' ze de eenjarige plant „fad- no", om zc in rcndicrmelk te mengen voor wintergebruik. Nu waren de stengels echter hard en houtachtig en geheel oneetbaar, maar nu hadden zc meer aesthctisch nut. In de schemering kwam een jonge Lap in de hut, terwijl ik met de kinderen alleen was. Hij koos een geschikte seel ui„ sneed dien tot een soort fluit met veel gaten en blies er op. Het klonk eentonig, maar vol uitdruk- kinni. En niet lang had hij gespeeld of hij wist niets meer van zijn omgeving. De groo te doovende houtblokken van het vuur wier pen ene zachten gloed op z n bruin gezicht «1 op eht lang» zwarte haai-, dat over de stolen, ui de w«9t&iuQ£ir snoa out paar kasten nagezien cn do spaarpotten van het zoontje en de dienstbode medegenomen. Door het gestommel in de slaapkamer en op den zolder ontwaakte de vrouw, die meende, dat haar zoontje uit het ledikant gestapt was. Zij riep hem en draaide het licht op en be merkte toen onraad, daardat onder aan de trap het licht werd aitgedraaid. Zij wekte toen dc dienstbode. Beiden vluchtten de trap af en dc straat op en riepen om hulp, waar op dc buren toesnelden. Er werd onverwijld politiehulp gehaald cn naar Alkmaar bericht gezonden Langs den weg vond men nog verloren geraakte voorwerpen en kon men t fietsspoor volgen, maar van de daders (men vermoedt van twee) overigens geen spoor Eenige goederen zijn op de toonbank blijven liggen, doordat de dieven gestoord werden. Een courant met bloed cr aan werd gevon den voor het raam, waardoor men ^binnen kwam. Ook een scherp en een roestig mes vond men op den wag. De hulp van een poli tiehond is ingeroepen UIT ST. PA,NCR AS, NIaar wij vernemen is de heer H. Barlen al hier Nb. 1 geplaatst op 'dé lijst qgti aanbeve ling voor gemeente-veldwach ter-bode Db. Buiskool te Warns is beroepen' bij die Nbd. Hierv. Kerk, alhier. GEMMENTERAADSVERGADER1NO L3MMEN. J Te 7.30 opende de voorzitter wéderom de openbare vergadering tot behandeling der gcuieentebegrooting 1920. Alvorens daar toe over te gaan deelde deze mede dat juist de koninklijke goedkeuring is ingekomen op het raadsbesluit van 26 September, inzakz w hef fen opcenten personeels belasting. De heer Mooy heeft bezwaar tegen de be handeling <ier begrooémg, en verzoekt zijn be zwaren te mogen uiteenzetten. Na toestemming deelde deze mede dat de behandeling niet conform de wet is. Artikel 203 zegt: dat de begrooting 14 dagen ter vise moet liggen en tegen betaling der kosten moet worden verkrijgbaar gesteld. Dit is niet het geval geweest en spr. zette een en ander uiteeu. Hij heeft bij de secretaris een afschrift aangevraagd en door de gem. veldwachter ia hem medegedeeld dat die niet was te bekomen. Bovendien is hij onredelijk door den burge meester behandeld en de deur gewezen. De begrooting heeft hij pas twee dagen in zijn be zit. En is ook te laat aangeplakt, dat de be grooting ter visie lag. Derhalve protesteert hij tegen die behandeling en beroept zich op de raad. De voorzitter zet zijn standpunt üiteen. De begrooting heeft ter visie gelegen, aan de wet is voldaan. Dat de heer Mooij een begrootiug wensohte is hem niet door Middeldorp mede gedeeld, althans niet dadelijk. Vertier heeft Mooij zich onbehoorlijk gedragen en is door hem de deur gewezen. De heer PeppingMijnheer Mooij, U gaat veel te ver. Zulk onbehoorlijk optreden tegen de voorzitter hebben we hier nooit meege maakt. De heer Kooij beaamt dit en zegt: Wat hebben we met de kwestie tusschen de voorzitter en Mooij te maken? Zegt de voor zitter dat aan dè wet is voldaan, dan zal spr. zijn stem tegen de behandeling der begrooting geven. liet voorstel-Mooij om deze op de door hem opgegeven bezwaren niet te behandelen werd verworpen met ótegen 1 stem. Tegen de be handeling der begrootiug Mooij. Daarna werd de begrooting behandeld en 3 maal werd door den heer Mooij stemming gewaagd en 3 maal met 6 tegen 1 stem ver worpen. Tegen de heer Mooij. t Daarna werd de begrooting vastgesteld in ontvangsten en uitgaven op 46754.17 in 269.52)4 voor onvoorziene uitgaven. Ook tegen deze vaststelling maakte de heer Mooij bezwaar met hetzelfde resultaat, 6 voor, 1 tegen. Tegen de heer Mooy. Nog deelde de voorzitter mede op den vraag van den heer Metzelaar mede dat B. en W. spoedig de beharding der Kerkeweg zullen be handelen en daarop spoedig een raadsverga dering bijeen te roepen, omd eze weg nog dit jaar of begin volgend jaar af te werken. Nog wijst de heer Mooij op de uitreiking der broodkaarten. Dit is, zooals liet hier ge beurd, omslachtig en tijdroovend, zeker niet in het belang voor hen die ze moeten halen. Hij stelde voor om het systeem in te voeren, zooals dit in Heiloo gebeurt. Na uiteenzetting, neemt de voorzitter het in overweging om te onderzoeken en wanneer blijkt dat het vlug- gerg aai. over te nemen. Nog stelde de heer Mooij voor verorening hooge roode kraag van zijn buis viel. Het schijnsel van het vuur glansde in zijn don kere oogen, zooals het maanlicht glanst op het water. Kulle was zoo vervuld van zijn droomerijen, dat hij niet lette op Sara's mis noegen over de „leelijke geluiden" Ze was thuisgekomen cn knorde op Kulle en de kin deren om hun goddeloosheid de kinderen zaten ook met fluitjes, die zchadden gesne den en probeerden er op te spelen. Kulle sneed telkens nieuwe instrumenten en het duurde lang eer hij met zijn eentonige mu ziek ophield. Toen hij eindelijk het laatste fluitje neergooide, stond hij op en ging met dezelfde droomcrige uitdrukking op zijn ge zicht, zonder een woord te spreken heen. In het laatst van September werd er iede- ren dag gewacht op verhuisweer. Het vroolij- ke zomerleven was nu voorbij, en de vele ver moeiende zwerftochten moesten beginnen, maar het stormde, regende en sneeuwde, of het nooit zou ophouden. Eindelijk, den 29sten konden wij Laimolabti vaaiwel zeggen. De dag begon met helderen zonneschijn en vorst. De vrouwen hadden het van den vroe gen morgen af druk met pakken en met het onttakelen van de hut; daarna moest alles naar de booten gedragen worden. Bijna alle mannen waren bij de rendieren, de vrouwen en meisjes doen al het werk van den oppak alleen, terwijl de groote kinderen op de klei ne passen. Toen ac vloertakkcn waren weg genomen, werden ook de kinderen aan het werk gezet zc zochten naar al de verloren kleinigheden, naaiuaaldcn bijv.; zorgvuldig werd alles bijeenverzameld en bewaard. Hier en daar brandden van de gebruikte vloertak kcn groote vuren, waartfp ook oude wollen broeken enz. verbrand werden. Geen vuil mag achterblijven, maar van het rendier ver brandt men niets niet het kleinste stukje vel of minste plukje haar. (Wordt yvervolg2) O *89 ,*1w GEVONDEN VOORWERPEN. Uitsluitend te bevragen aan het Bureau van Politie in de Langestraat, alleen op werkdagen tusschen 9 en 1 uur. (Te vervoegen by den WACHTCOMMANDANT.) Een wandelstok, 1 haarvlecht, 7 portemon« naie's met en zondier inhoud, 3 broches, eenige sleutels, 1 manchetknoop, 3 zak« of knipmes» jes, 2 honden, 2 rozenkranzen, 1 paar broek» veeren, 1 vruchtenmand, eenige handschoe» nen, 1 hangslot, 1 sjaal, 1 ijzeren gewicht, 1 zakdoek, 1 konijn, 1 loupe, 1 hondenhalsband, 1 ceintuur, 1 handmof met inhoud, 1 ijsmuts, 1 pet, 1 hoedenspeld, 1 paardendeken, 1 boe» zeiaar, 1 kinderschoentje en een bankbiljet. Alkmaar, 28 November 1919. De Commissaris van Politie, W. TH. VAN GRIETHUIJSEN.

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Alkmaarsche Courant | 1919 | | pagina 5