DE WONDERE WAERELT Aanmerkingen op beleid van Ministers Beyen en Luns De Arbeidswet en landbouw Paul de Groot sprak voor een lege Tweede Kamer Lezers spreken Voorstelling Ned. Opera vooral vocaal genot gaf Vrouw beroofde V.S.-soldaat Begroting Buitenlandse Zaken Spanje ingeschakeld in Europese defensie? Brandende lusters in Tweede Kamer Minister Mansholt niet naar Wieringermeer Banvloek over de E.D.G. Oproep tot steun aan de Zuid-Molukken Beter dan Esperanto? Amerikaans piloot vloog 2450 km p. uur Schrijfster „Jodi en het herten jong" overleden Première van Barbier van Sevilla' Dramatisch succes van Guus Hoekman Parijse politie trad hardhandig op Toen de borrel op was BOEKEN BULLETIN Diepzee en heelal DONDERDAG 17 DECEMBER 1933 (Van onze parlementaire redacteur) [)E eerste dag van de algemene beschouwingen over de begroting van Buitenlandse Zaken kenmerkte zich door een zekere matheid, zich uitend in lange woordenstromen zonder dat er veel wezenlijks o£ veel nieuws werd gezegd. Op 4 Januari komen in Berlijn de Grote Vier bijeen voor gewichtige besprekingen als tenminste de conferentie niet op verzoek van Rusland wordt uitgesteld en het bad er alle schijn van, dat de Kamerleden, in afwachting van de resultaten van de onderhandelingen matiging betrachtten in hun critiek en hun wensen. Er werden uitstapjes gemaakt op het terrein der internationale poli tiek, er werden theoretische verhandelingen geleverd en veronderstel lingen geuit en eigenlijk slechts op één punt ernstige aanmerking ge maakt op het beleid van de beide ministers van Buitenlandse Zaken, de heren Beyen en Luns, die achter de regeringstafel zaten. Die oppo sitie gold de ommezwaai, die de bewindslieden gemaakt hebben ten aanzien van de kwestie der reebtsstreekse verkiezingen voor een ge meenschappelijk parlement van de landen, die men zich gedacht heeft als leden van de Europese Politieke Gemeenschap. Op 11 December van het vorige jaar verklaarden de ministers zich nog pertinent tegen zulke rechtstreekse verkiezingen, doch nu hebben zij er vermoede lijk onder de druk der internationale omstandigheden geen bezwaren meer tegen. De heer Bruins Slot van de A.R.P. betreurde dat; hij had graag meer rug- gegraat bij de ministers gezien. Ook de heer Korthals van de V.V.D. had er geen bewondering voor, al vatte hij de zaak niet zo tragisch op als de heer Bruins Slot. Van vele kanten drong men aan op een hechte Westerse samenwerking, omdat men daarin een belangrijke waarborg zag tegen eventuele Russi sche aggressie. Weinig bemoedigend is in dit verband de rede van Dulles, die dreigde met een pijnlijke wijziging van Amerika's Europese politiek, als op het stuk der defensie niet spoedig bepaalde ver langens vervuld worden. Veel meer waardering bleek de Kamer te hebben voor de rede, die president Eisenhower na de samenkomst op de Bermuda eilanden gehouden heeft en waarin hij opriep de ongebreidelde atoomkrach ten te kanaliseren ten bate van vreed zame doeleinden. JNMIDDELS zit Rusland nog altijd tot in het hart van Europa, sterk bewa pend en voorzien van vliegtuigen en de modernste oorlogsmaterialen. De heer Welter (K.N.P.) vestigde daarop de aandacht. Terecht, zo vond hij, legt Amerika daartegenover vliegvelden aan op verschillende plaatsen in Euro pa. Ook in Spanje. De heer Weiter wees in dit verband op een eigenaar dige inconsequentie, die jhr Van der Goes van Naters van de PvdA even te voren had laten horen. Deze afgevaar digde voelde namelijk nog altijd wei nig voor de inschakeling van het fas cistische staat. ALLERLEI J ALRIJK waren verder de onderwer pen, die de leden aansneden. De heer Van der Goes van Naters (PvdA) vroeg, hoe het kwam, dat de democra tisering van de buitenlandse dienst nog slechts een beperkte omvang heeft ge kregen. Mejuffrouw Klompé (KVP) pleitte voor een spoedige ratificatie van de conventie inzake de status van vluchtelingen. De heer Weiter (KNP) toonde een artikel van een correspon dent uit Indonesië van Associated Press, „druipend van vergif", waarin men het doet voorkomen, dat Neder land de schuld is van alle ellende in Indonesië en hij vroeg zich af, of de regering hiertegen niets moest onder nemen. De heer Goedhart van de PvdA zette uitvoerig uiteen, dat de opstand van 17 Juni in de landen achter het ijzeren gordijn een spontane volksbeweging was en dat hij heeft aartgetoond, hoe men daar naar de vrijheid snakt. Hij schilderde de positie van Duitsland en van Frankrijk in de internationale situatie en riep op tot waakzaamheid tegen het communisme. De heer Bruins Slot (A.R.) vroeg om medeleven met de verdrukte Ambone zen en de heer De Graaf (KVP) be- Drie zeldzame verschijnselen in de Tweede Kamer wezen Woensdagmiddag op een bijzon dere gebeurtenis. De aan de wan den bevestigde lusters brandden feestelijk, een paar fotografen maakten opnamen en het com munistische lid de heer Paul de Groot was aanwezig. Eén keer per jaar stralen de lusters hun heldere schijnsel over de hoofden der vroede dames en heren. Dat is, als de begroting van Buitenlandse Zaken behan deld wordt, zoals Woensdag. Niet veel vaker dan één keer in een zittingsperiode komt de heer de Groot naar 's lands vergaderzaal. Ook als de begroting behandeld wordt er wel om een scheldkanon nade af te vuren op Amerika en de overige Westerse mogendheden en de lof te zingen van de heil staat Rusland. Wie echter niet aanwezig wa ren en voor wie juist de lusters aangestoken waren, dat waren de buitenlandse diplomaten. Hun lo des bleven leeg. Zelfs waren in het begin van de middag de pu blieke en de gereserveerde tri bune opvallend onbezet. Later op de middag kwamen hier de be langstellenden opdagen, maar vermoedelijk meer om ons parle ment eens bezig te zien dan van wege een uitbundige interesse voor Nederlands buitenlands be leid. toogde, dat het nu niet meer de tijd is om voor het zelfbeschikkingsrecht der Indonesische volken op te komen. Uit de R.T.C.-overeenkomsten vloeide vol gens hem niet voort de plicht voor ons land om de Republiek der Zuiri-Moluk- ken te erkennen. Elke koppeling van het zelfbeschikkingsrecnt aan irreële mogelijkheden tot verwezenlijking wees hij af, juist omdat dit recht hem lief was. Deelden we gisteren mede, dat ook minister Mansholt a.s. Vrijdag de plech tigheid, waarmede de voltooide her bouw van de Wieringermeer zal wor den herdacht, zou komen bijwonen, thans vernemen wij uit bevoegde bron, dat deze bewindsman verstek moet la ten gaan omdat in verband met de be handeling van de landbouwbegroting zijn aanwezigheid in de Kamer wordt vereist. Bij de Tweede Kamer is ingediend een wetsontwerp ter nadere wijziging der arbeidswet 1919 met betrekking tot de landbouw. Aan de memorie van toe lichting hierop van de Staatssecretaris van Sociale Zaken is het volgende ont leend; De kern van het ontwerp bestaat in een nieuw artikel 21ter, waarin de be voegdheid tot regeling bij algemene maatregel van bestuur is neergelegd en waarin ook het raam is voorgeschre ven, waarbinnen die regeling eventueel zal dienen te worden vastgesteld. Het gaat hier in beginsel om een verbod van arbeid op Zondag en Zaterdagmid dag voor alle landarbeiders en om een verbod van nachtarbeid voor vrouwen en jeugdige personen; verder om een maximumaantal uren arbeid per jaar en per dag voor mannen en een maxi mumaantal uren arbeid per dag, per week en per jaar voor vrouwen en jeugdige personen. Het is duidelijk, dat het niet de be doeling kan zijn bij de landbouw een administratie- en controlesysteem door te voeren als in de andere sectoren van het bedrijfsleven gebruikelijk ,s. Enerzijds zou controle op de nauwkeu rige naleving der wet door de aard van de landbouwarbeid op grote moeilijk heden stuiten, terwijl anderzijds het voor de landbouwer bezwaarlijk zou zijn, indien hem een administratie, zo als in de arbeidswet 1919 voor fabrie ken of werkplaatsen, enz. is geregeld, als controlemiddel zou worden opge legd, waarvan het nut niet evenredig zou zijn aan de daaraan verbonden moeite. De gedachten van de staatssecretaris gaan dan ook niet uit naar bij voor beeld een arbeidslijst als controlemid del, maar voorhands in deze richting, dat, indien op grond van een ingesteld onderzoek de overtuiging bestaat, dat een bepaalde werkgever op ernstige wijze de wettelijke bepalingen over treedt, aan hem de verplichting wordt opgelegd bepaalde administratievoor schriften, welke bij algemene maat regel van bestuur worden vastgelegd, na te leven De controle zal er naar de mening van de staatssecretaris voornamelijk op moeten worden gericht ernstige en min of meer regelmatige overtredingen te voorkomen en te bestrijden. In het alge meen zal de arbeidsinspectie eerst moe ten optreden nadat er een klacht is binnengekomen. (Van onze parlementaire redacteur £)E vertogen van de communist Paul de Groot kent de Tweede Kamer al lang. Zij heeft er dan ook geen belangstelling meer voor. Woensdagavond toonde zij dit tijdens de algemene beschouwingen over de begroting van Buitenlandse Zaken op een wel uiterst pijnlijke wijze. Toen de heer de Groot op het spreekge stoelte zijn banvloek slingerde naar de Europese Defensiegemeenschap, Amerika's oorlogszuchtige bedoelingen zwart afschilderde en de loftrompet stak over de vredelievendheid van de Sovjet-Unie, was op een gegeven ogenblik geen enkele bank in het rechtergedeelte van de zaal - daar zijn de plaatsen van de KVP, de AR, de CH, de SGP en de KNP, dus van de confessionele partijen - bezet. In de linkerhelft luisterden drie partijgenoten van de spreker en zaten nog twee le den van de socialistische fractie van wie er een werkte. Zelfs de griffier en de commiezen-griffier waren op dat moment afwezig, er was slechts één kamerbode overgebleven en minister Luns, achter de regeringstafel liet het luisteren aan zijn ambtgenoot mr Beyen over en zat de krant te lezen. rechtmatige totstandkoming van de republiek Indonesië, aan de schending van de bij de Rondetafelovereenkom- sten erkende zelfbeschikkingsrecht der Indonesische volkeren en zij riepen op tot steun aan het volk der Zuid-Mo- lukken. Zelfstandig kan Nederland weliswaar met veel doen, maar zij we zen de regering de weg naar interna tionaal terrein en met name naar de UNO. Het meest bewogen trad profes sor Gerbrandy op als pleitbezorger voor het recht van Ambon om zich als deelstaat te vestigen, het recht dat dit verdrukte land echter tegenover de republiek Indonesia niet tot gelding heeft kunnen brengen. MINISTER LUNS las de krant Na enige tijd kwamen enige leden binnenslenteren en zij konden juist horen, dat de heer De Groot de vol gende vragen aan de bewindslieden stelde: Als Duitsland niet op korte ter mijn de uit Breda ontsnapte oorlogs misdadigers uitlevert, is de regering dan bereid krachtige sancties tegenover Adenauer toe te passen, en neemt de regering de uitlatingen van de heer De Kadt in een van de commissies van de Verenigde Naties, gericht tegen de Sovjet-Unie, voor haar rekening? Met de heer De Groot behandelden de heren Blaisse (KVP), Schmal (CH) en Zandt (SGP) enkele algemene za ken. De Katholieke afgevaardigde ge tuigde van zijn opvatting, dat gestreefd moet worden naar een zo krachtig mogelijk verenigd Europa en de heer Schmal, begaan met het lot van de Protestanten in Columbia en Spanje, drong er bij de minister op aan hier tegen iets te doen, zoals Nederland ook ten aanzien van Polen stappen bij het Vaticaan heeft ondernomen. [~)EZE afgevaardigde betuigde verder zijn instemming met het beleid van de regering betreffende de supra-natio- nale organen. Ds Zandt verhief zijn stem tegen de UNO evenals hij dat vroeger gedaan had en wel omdat de kleine naties er in onderdrukt worden worden door de grote. De overige sprekers, de heren van de Wetering (CH), Ritmeester (VVD). Gerbrandy (AR) en Lemaire (KNP) stelden enige Indonesische zaken aan de orde. Zij herinnerden aan de on- Plaatsing van deze stuKKen oeteiceni met, dat de redactie met de inhoud instemt. Zy acht kennisneming ervan echter van algemeen belang en zij ziet ze gaarne zoveel mogelijk met volle naam ondertekend. Een Esperantist heeft de slechte in druk, die het Engels uit een radio journaal op hem maakte, aangegrepen om te pleiten voor de snelle invoering van Esperanto. Hoewel ik het met hem eens ben, dat één algemene internationale taal de juiste oplossing is voor de taal moeilijkheden, lijkt het me beter de door Edgar von Wahl in 1922 gepubli ceerde taal Interlingue te nemen. Deze taai berust, veel meer dan Esperanto, op de internationale woorden, die in vele talen voorkomen, en is bovendien veei eenvoudiger in zijn grammatica. K. WILGENHOF, Beecksanghlaan 54. Beverwijk Door de Amerikaanse luchtmacht is gister te Washington medegedeeld, dat majoor Charles Yeager Zaterdag met een experimenteel, door raketten ge dreven vliegtuig, een snelheid heeft be haald van „meer dan 1600 mijlen per uur" (ongeveer 2.450 kilometer), bijna 2% maal de snelheid van het geluid. De Amerikaanse romanschrijfster Marjorie Kinnan Rawlings is Maan dagavond aan een hersenbloeding overleden. Zij was 57 jaar. Haar bekendste roman is „The yearling" („Jodi en het herten jong" waarnaar ook een film is gemaakt. Zij verkreeg voor dit boek in 1939 de Pulitzer-prijs. (Van onze speciale medewerker) Y^AAROM heeft Rossini nadat hy op 37-jarige leeftijd zijn Guillaume Teil schreef niet meer gecomponeerd behoudens een paar kerkelijke werken? Tot zijn dood in 1868 hij werd 76 jaar heeft hij na genoemde opera te hebben voltooid vrijwel geen noot meer op papier gezet. Velen hebben zich dit psycho logisch niet gemakkelijk te ontraadselen probleem als een vraag voorgelegd. Wellicht kan men er enig licht in brengen door de jaartallen waarin Rossini's leven besloten ligt in relatie te brengen met de wijze van componeren en deze compositietrant op haar beurt weer met de tendenz van zijn tyd. In 1792 geboren, was Rossini dus tijdgenoot van Schubert en Berlioz die ieder op hun speciale wijze, typisch en krachtige trekken der romantiek vertonen. Maar zet men de muziek van Rossini naast die van Schubert en Berlioz dan kan men zich hevig verbazen want de komische opera's van de Italiaanse meester hebben in het geheel geen romantische aard. Waarschijnlijk zal Rossini heel goed hebben begrepen dat hij, tijdgenoot der romantici, in de aard van zijn wezen en in de geest van zijn muziek buiten het beeld van zijn tyd viel. Een tijdgenoot der romantiek, zonder daar zelf deel aan te hebben, zo treedt Rossini in de historie naar voren. Waarom zou hij verder schrijven als hij de kans liep zijn tijdgenoten niet meer aan te spreken en niet meer verstaan te worden? Was hij niet dc laatste vertegenwoordiger van de Napolitaanse school? Achter zo'n standpimt kunnen we een heimelijke trots ontwaren, maar wat doet dat er toe! Zeker is dat Rossini zich vijandig over de romantiek heeft uitgelaten, hij had iets tegen de geest van de romantiek en op de middelen waarmede ze zich verwerkeiykte. Letterlijk schrijft hij: „Een tijdperk waarin het magnetisme en de toverij de-boventoon zijn gaan voeren over de onschuldige amoureuze verhalen van onze voorgangersIk ben altijd zo gaat hij verder een groot vriend van het natuurlijke geweest en van de spontaneïteit der situaties, die het we zen zelf van de kunst vormen, een we zen, waar deze tijd afstand van doet voor het middelmatige plezier van de surprise en de onthutstheid". Zeker is het waar, dat de romantiek niet zeer bevriend is met het natuurlijke. Rossini verrast in zijn Barbier door een spitse muzikaal-komische teken kunst. Zijn frisheid en sprankelende beweging die de rasechte Operatonen Gelijk we gister reeds meldden, kwamen duizenden Parijse stu denten in gevecht met de poli tie omdat zij demonstreerden tegen de besnoeiing van het onderwijsbudget. Zij eisten het aftreden van de minister van Onderwijs. Helaas vielen er en kele ernstig gewonden. Het ge val zal zeker nog wel een staart je hebben, omdat men niet over het optreden van de politie te spreken is. Een overzicht van de demonstratie in de Rue Soufflot met op de achtergrond het Pantheon. FEN ZESJARIG meisje uit Parijs, dat altijd geduldig buiten wachtte, als haar vader inbraken pleegde, zal dit jaar wel geen prettige Kerstmis vieren. Haar vader is namelijk door haar toedoen gesnapt en de sprekende pop, het ser viesje en de eleetrisohe trein, welk hij als kerst geschenken voor haar had gestolen, zijn in be slag genomen. Een win kelier, die het kind voor de deur van zijn zaak aantrof, waar 't „wacht te op papa", bracht het naar de politie, toen hij bemerkte, dat er bü hem was ingebroken. Daar vertelde de kleine Ghis- laine Montauzicr, dat haar vader haar twee maal per weck mee uit nam. „Hij werkt niet", zei zij, „hij zegt dan, dat ik voor een huis moet wachten. Hij draagt dan altijd een mooie blauwe zak over zijn schouder. En ais ik moe ben van het wachten, brengt hij me in een taxi naar huis". De politie is daar op verheugd naar Ghis- laine's huis gegaan en heeft haar 23-jarige va der Jacques na een ver beten worsteling en een korte achtervolging op straat aangehouden. {-JET EOVJET-Kerstver haal, dat speciaal ts gecomponeerd ter voorle zing op de lagere scholen in de satellietlanden, luidt in het heel kort als volgt: „De werkloze ar beider Jozef en zijn vrouw Maria zwierven hongerend door een kapi talistisch land, waar de vrekkige rijkaards wei gerden enig voedsel af te staan. Na de geboorte van liet kind Jezus in een stal, waar het in lompen gehuld neerlag, kwamen schaapherders uit Rus land met geschenken voor de arme kleine. „Wij komen", zo vertelden de schaapherders," uit een land van melk en honing, waar armoede en leed on bekend zijn. In ons Rus land groeien de kinderen op in vrijheid, zonder vrees en werkloosheid. „Het arme gezin maakte zich daarna gereed, ver liet het kapitalistisch land en toog naar het land van de Sovjets, na dat de schaapherders het kind in warm Russisch bont hadden gewikkeld." QP TEXEL hebben ze nog geen tijd gehad om aan Kerstmis te den ken. Daar hebben ze net het beroemde feest „Ou we Sunderklaas" achter de rug. Het is daarbij nogal weer wild toege gaan, vernemen wij. Een woeste negerstam was het eiland binnengedron gen en had een van de scholen hezet. De hoofd man zetelde daar fier op de stoel van de boven meester en enkele neeer musici lieten fanatiek tamtam-geroffel horen. Andere leden van de stam kwamen met een blanke gevangene aan zeulen, die in de kookpot werd gestopt. Barbaarse krijgsdansen werden om die pot uitgevoerd. Ook de burgemeester van Texel, die een bezoek aan het slagveld bracht, werd door de zwarten in triomf naar de braadpot ge voerd, maar hij kreeg gratie, in het belang van het eiland. JN HANNOVER rijdt deze maand een spe ciale kersttram door de stad rond, waarin pas sagiers onder de veertien jaar gratis koekjes en loterijbriefjes voor mooie kerstgeschenken krijgen. De tram is versierd met bonte voorstellingen uit Duitse sprookjes. pARIJS IS toch eigen lijk maar een provin cieplaatsje. Van de onge veer twee en een half millioen Parijzenaars is slechts 42 procent in Pa rijs zelf geboren. De pro vincial en uit het Noor den vormen 6.3 procent van de Parijse bevolking, de Bretangers vijf pro cent en daarna komen de beuioners van Auvergne. De Savoyards zijn nu voor vijftig procent uit de Franse hoofdstad weg getrokken. Van de 31.000 zijn er nog 16.000. Er zijn echter 35 procent meer Marseillanen dan in 1900 De Corsicnnen zijn ver geleken vet het begin van deze eeuw met twee vermenigvuldigd. EEN 27-jarige vrouw uit Oudesluis, moeder van enige kinderen, die thans door de vader worden verzorgd, is gisteren door de Amsterdamse recht bank conform de eis wegens beroving, in samenwerking met een coupeur, van een Amerikaanse militair, veroordeeld tot twaalf maanden met aftrek van voorarrest en met de bepaling, dat van het resterende gedeelte vier maanden voorwaardelijk zullen worden opge legd. Ais bijzondere voorwaarde werd aan dit vonnis toegevoegd, dat de vrouw onder toezicht zal komen van de R.K. reclasseringsvereniging te Alkmaar. Aangezien zij reeds ruim vijf maanden in voorarrest heeft doorgebracht, zal zij binnenkort het Huis van Bewaring te Amsterdam kunnen verlaten. Het betrof een beroving op 7 Juli jl. De vrouw had in Amsterdam, waar zij zich de laatste tijd ophield, nadat zij door echtelijke moeilijkheden Oude sluis had verlaten, een Amerikaanse militair ontmoet en deze meegenomen naar een hotelletje aan de Weesper- zijde. In een der kamers dronken zij, samen met een kellner en met de eige naar van het hotel, sterke drank, tot dat de Amerikaan dronken was en er ruzie ontstond over de betaling. De mannen dwongen de militair een che que af te geven, waarna de vrouw samen met de kellner, die later een Amsterdamse coupeur bleek te zijn, de militair op straat begeleidde. De cou peur gooide de buitenlander tegen de straat en hield hem daarna met de armen op de rug vast. De vrouw haal de een chequeboekje uit de achterzak vbn de Amerikaan, scheurde er de cheque uit en stak het omhulsel weer in zijn achterzak. Daarna verdween zij schielijk met de coupeur. De laatste is in Augu.s jl. wegens deze beroving anderhalf jaar gevangenisstraf opge legd. NEUTRALE VAKORGANISATIE VOOR P.T.T.-PERSONEEL OPGERICHT Onder auspiciën van de Nederlandse vakcentrale is Dinsdagavond te Am sterdam een nieuwe vakorganisatie voor PTT-personeel gesticht. De' drang daartoe ging uit van een 60-tal perso nen, werkzaam in het PTT-bedrijf, De naam van de nieuwe bond zal luiden: „Algemene Bond van werkers in het P.T.T.-bedrijf". GOUDVONDST IN SPANJE Tijdens werkzaamheden voor het leggen van de fundering voor het nieuw gebouw in Cordoba (Spanje) werd in de grond goud aangetroffen. De stad zou zijn gebouwd op een goudhoudende zandlaag. bézit en zijn veroverende melodiek overrompelen heden ten dage nog pre cies even sterk als op de dag dat de Barbier werd voltooid en Beethovens roem naar de kroon stak. Ook Rossini zette de Belcantopractijk voort. Niette min besnoeide hij de vrijheid der zangers die in hun eigengereide zucht om naar persoonlijk believen de aria's te versieren, vaak alle perken te bui ten gingen. ZELF' schreef Rossini in de muziek de loopjes voor om daarmee aan de improvisatie-ongebreideldheden der zangvirtuozen paal en perk te stellen. Bij een opvoering Woensdagavond gaf de Nederlandse Opera te Utrecht haar eerste „Barbier" zal het dus van belang zijn in welke mate het bel canto tot zijn recht komt. Voorts of de geest der oude Napolitanen belichaamd in de uitloper Rossini, kans krijgt om door te breken en of er vaart en tin teling is. Levendigheid en tempo, daaraan heeft het in deze opvoering niet ge mankeerd. Maar dit op zich zelf ga randeert nog geen goede authentieke toneelstijl en dat deze stijl zuiver was, gezien in de geest der muziek, kan ze ker niet worden beweerd. De „metteur en scène", Renato Merdo zocht de tin teling te bereiken in manieren, die meer weg hadden van de stijl van een Hollandse bruiloft dan van een Sevil- liaanse scherts. Gymnastische kniebuigingen en arm- heflingen zoals in de finale van het eerste bedrijf en de uitgebreide cere monie die de regie nodig vond om Basilio zijn dranxje te laten innemen, zijn strijdig met de spiritualiteit der muziek, welker humor van een geheel andere pittiger en tevens bescheidener soort is. Vermoedelijk heeft de regie de bij de Commedia dell .Arte behorende kluchtigheid willen introduceren, maar eensdeels is hij daarin te ver gegaan, anderdeels heeft hij die te grof willen uitleggen en de muziek in dit opzicht te weinig tot richtsnoer genomen. HAD de voorstelling wat het toneel- deel betreft de rust en de goede af stemming gehad van de beginscènes dan had het geheel op de gewenste basis gestaan. Voorbeeld van een meer geslaagd regiemoment was de scène waarin Rosina haar aria voorzingt. Een muziekstuk in Napolitaanse stijl. Als Almaviva had Chris Scheffer meer vocale dan plastische allure. We zou den deze grafelijke figuur graag wat meer zwier aan de dag hebben wil len zien leggen. Figaro was hier een figuur, die de bedoelingen van het in hem gegeven type zeer bevredigend nabijkwam. Paolo Gorin gaf hem ge stalte, vocaal zeer knap en volumineus in houding snaaks maar nooit over dreven of gewild. Bartolo kreeg leven door Fritz Ollendorff, leven in twee ledige betekenis, ook in die zin dat hij geheel kon ontsnappen aan de ge noemde instelling van de regie. Louise de Vries zong Rosina met grote keel- vaardigheid al' is wat zij laat horen toch nog niet het hoogst vocaal be reikbare. Haar toneelhouding is wat stereotiep in de bekende gebaartjes. Een groots dramatisch succes zowel wat de toneelkant als de muzikale zij de betreft was het optreden van Guus Hoekman als Basilio. Hij gaf een ze kere demonie aan zijn uitbeelding. Alexander Krannhals bracht in het orkest bijzonder fijne klankverhoudin gen tot stand. Alle schitterinkjes die in de partituur zitten kregen onder zijn leiding hun reliëf. Totaal genomen bood de voorstelling derhalve meer hoorbaar dan zichtbaar genot. Het bel canto was er wel. E. B. Jules Verne begint er aardig uit te raken, schijnt het wel. De technische wetenschappen ontwikkelen zich ook zo snel, dat zelfs deze fantasierijke en vooruitziende auteur op velen moge lijk een conservatieve en droge in druk gaat maken. Dat wil niet zeggen, dat de jeugd zich niet voor fascine rende zaken als ruimtevaart en diep_ zee-onderzoek interesseert. In tegen deel. Vooral in de Verenigde Staten zijn de jongens er door geboeid. Het is een goede gedachte van de uitge versmaatschappij „West-Friesland" te Hoorn geweest om in haar „Weten schap en Fantasie"-reeks drie uit het Amerikaans vertaalde boeken over dergelijke interessante en actuele on derwerpen uit te geven. Het zijn „De zonen van de diepzee" door Bryce Walton, „Dg vleermuismannen van Venus" door Philip Latham en ..Mark's reis in liet verleden" door Chad Oli ver. Jongensboeken om in één adem uit te lezen, vol spanning en bovendien leerzaam. Het eerste verhaalt over 'n onderzoekingstocht naar de geheim_ zinnige, onpeilbare diepten der Oce anen. in het tweede maken ruimte vaarders met een raket een reis naar de planeet Venus, waar overal ge varen loeren, en het laatste boek ver telt van een wonderlijke reis in de oertijden van onze historie met behulp van een ingenieuze ruimtetijdmachine. De verzorging der boeken is eenvou dig, maar degelijk.

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Alkmaarsche Courant | 1953 | | pagina 9