1 MSN A 98 «40 ft WARME BAKKER 'DE BERGENAAR PRONK’s CONSUMENTENMARKT Het adres voor: TON/C V z./rseiR'sS3 ^9 Zomaar een ontmoeting in het Schoorlse duingebied „DEBETUE” ëe/srez. 8UZ2F!- ^2*» ^UNOX Sa Meubelatelier WIM BRUIN Heereweg 149 - Telefoon 1339 Schoorl 1’ INSTALLATIEBEDRIJF STAM EN STAM SCHOORL B.V. Ook voor doe-het-zelf-artikelen Bezoek vrijblijvend onze showroom V0ORBURGGRACHT310, NOORD-SCHARWOUDE Telefoon 02260-2409 Royal Club i SHANDY ïlill 1111 K w.y De barakken gaan eindelijk weg... Banketbakkerij BONZO vooBDeetBUK' t^Fyne kQmt van de banketbakker! »eur. van Mouten /NBU^ Bananen V Eethoeken VOOR AL UW LOODGIETERSWERK Salontafels Kasten Barbladen Kleinmeubelen J J in Schouderham Saksische Leverworst Maandags de hele dag geopend! PALMA’S LE PAPILLON oy«m SHANI Öïl .y.y ivX r.y. z.v. W^caivé f zouts; titel tot^o0Ku°u^OND 3eope^ V^°AG’S 3 mo 2,98 Sunkist Sinaasappels q r ,98 We bakken ze weer bruin! Probeer ze maar eens uit onze warme bakkers-winkel Knoflookpaté 9 f t o.a.: c.v. GAS' ZINK LOOP NIEUWBOUW, KACHELS VERBOUW BOILERS. WATERLEIDING Geitenmelker Bborden tomatensoep Koper en houtsectie -9; PZ&IWZIGJKJG&J EM UlTV&ZJdXHr VCOJSBHH 3: I.' I LE PAPILLON Studio voor gelaats- en lichaams verzorging IWEG n N.H. Dorpsstraat 596 1723 HJ Noord Scharwoude Tel. 02260-4517 o X/OOt I gevuld met AMANDELSPIJS en KERSEN totale gelaatsverzorging figuurcorrecties striae behandeling electrisch ontharen definitieve ontharing met hars make-up ook bruidsmake-up verkoop van Amour Cosmetic Dr. Babor Kosmetic Sans Soucis verkoop van toilettassen parfumerie sieraden zonnebrandprodukten make-up Wij zijn geopend van dinsdag t/m zaterdag van 9.00 uur tot 18.00 uur. Dond.avond koopavond Wv>>.iI(V. >siC, K ‘i Royal Club TONIC- FORNUIZEN ONDERHQUP JF ^^RENOVATIf -Ht Damweg 1A - Schoorl - Telef. 02209-1214 Ook na 18.00 uur: 02209-2717 en 02209-3273 Dinsdag t/m vrijdag geopend van 09.00 tot 18.00 uur Donderdag koopavond van 19.00 tot 21.00 uur Zaterdag geopend van 09.00 tot 17.00 uur Maandags gesloten Maakt voor u op maat: MASSIEF EIKEN MEUBELEN, 150 gram 1,69 1 150 gram 1,09 150 gram 0,98 •Xv! XX xx g XX C<v XX Iw •?x ■25O<2>r^s>irYy I [j/ Halverwege de Mariaweg, aan de rand van het Frederiksveld stond een prachtige pol slangenkruid mooi te wezen. Deze wilde plant van de familie der ruwbladigen is niet alleen fraai maar ook nog zeer fotogeniek. Derhalve besloot ik deze plant eens op de gevoelige plaat vast te leggen, zoals dat zo mooi heet. Daar komt nog bij dat ik op dat moment geen andere dringende werk zaamheden had te verrichten en ik redelijk goed geluimd was. Bovendien werkte het weer geweldig mee, er stond hoegenaamd geen wind en zeg nou zelf, dat zijn ideale omstandigheden om er eens lekker tegen aan te gaan. Ik knikte zeer welwillend naar een voorbij fietsend echtpaar die mij een goedemiddag toewenste (voor mij was deze middag al niet meer kapot te krijgen) en kreeg er echt zin in. Daar komt nog bij dat mijn belangstelling ekstra werd gewekt door een prachtig gekleurd insekt, een goudwesp, die ik nog nimmeropdediahad kunnen krijgen omdat ze zo enorm snel zijn. ’Ditmaal zal het lukken’, mompelde ik en schroefde een schel deuntje fluitende de camera op het statief. Ik knielde uiterst voorzichtig, terwijl het fototoestel in de richting van het insekt werd gedraaid. Net toen ik meende hem goed in de zoeker te hebben werd mijn oor ietwat pijnlijk getroffen door een Ver dragende hol klinkende hoest. Een hoest waar geen eind aan scheen te komen. De dader was een wat tere man die naar schatting al enkele jaren van zijn AOW had genoten maar dit, naar zijn hoest te oordelen niet zo lang meer zou doen. Nu wordt een ieder wel eens geplaagd door een lichte verkoudheid of enig gekriebel in de keel maar zoiets had ik nog nimmer gehoord. Al hoestende stuurde hij zijn rijwiel van links naar rechts (u moet zich dat eens voorstellen) en scheen mij in het geheel niet te zien. Ik besloot hem te helpen maar nog vóór ik bij hem was, steeg hij bliksemsnel van zijn fiets en liet dit voertuig in het struweel van kruipwilg vallen. Bergen. - In de eerste raadszitting in het nieuwe gemeentehuis is de beslissing gevallen... de barakken gaan eindelijk weg. Vele malen is Bergen een ’’barakkendorp” genoemd. Die naam zal steeds minder gehoord worden, nu de raad unaniem v/h TER BURG HEEREWEG 38, SCHOORL TELEFOON 1322 beslistte dat deze oude barakken nergens meer voor kunnen dienen. Het is natuurlijk wel opvallend dat nu ze niet meer in gebruik zijn, ze inééns nergens meer voor zouden kunnen dienen. Want op een ander plekje zou men er nog wat mee kunnen doen, misschien. Maar de beslissing is gevallen en uiteinde lijk zullen we in Bergen allemaal blij zijn dat deze obstakels uit het centrum zullen verdwijnen. hem te vertellen, terwijl ik hem bezorgd gadesloeg, dat ik foto’s maakte van wilde planten in dit gebied, zo ook dit slangen kruid. Hij keek mij aan met een blik die het midden hield tussen medelijden en algehe le verbijsering. ’Wie ben je eigenlijk, ik heb jou hier nog nooit gezien?’ Nadat ik mij had voorgesteld viel hij mij onmiddellijk in de rede: ’O, ja, jij schrijft van die stukkies in ’de duinstreek’ hè, over plantjes en diertjes. Nou, vergeet het maar’, ging hij verder: ’Al die dingen wist ik al. Ik loop hier al heel wat jaartjes mee en jij bent maar een aange waaide snotneus (zo zei hij het letterlijk) die ons wil vertellen wat hier voor dieren en planten vóórkomen. Dat boekje verkoop je ook nietyfnan, vergeet het maar!’ Hij keek mijbij,hét uitspreken van die laatste zin zó triomfantelijk aan, alsof ik nu was aange wezen op een uitkering van sociale zaken of iets dergelijks. Ik vertelde hem dat ik in dienst was bij het Staatsbosbeheer en dat het bewuste boekje een aardigheidje was geweest en zo’Nou,’ begon hij weer, dat is maar goed ook want als schrijver sla je een modderfiguur en zou je het zout in de pap niet verdienen!’ Hij begon weer te rochelen en ik hield mijn hart vast. Stel je voor dat hij weerGelukkig hield hij zich wat die hoest betrof koest en probeerde ik een antwoord te formuleren. Ik besloot hem gelijk te geven, tenslotte had hij dat ookeen echte schrijver zal ik nooit worden. Je zet zo af en toe eens wat op papier, bepaalde indrukken die je dagelijks in het veld meemaakt en daar blijft het bij. Literaire hoogstandjes zullen het nimmer worden, dat realiseer ik mij terdege! Niettemin gooide ik het over een andere boeg: 'U moet eens wat aan die hoest laten doen, het klinkt bepaald on- heilsspellend,’ begon ik voorzichtig. Hij reageerde echter zeer slagvaardig: ’Denk jij nu ook al dat je een dokter bent? Moet ik misschien die plant opvreten om van die hoest af te komen? Jullie weten tegen woordig toch alles van die kruiden? Laat ik jou dit nog even vertellen: ik houd niet van dat moderne gedoe. Bovendien hoest ik al jaren maar ik ben er toch mooi zeventig mee geworden, dat moet jij nog maar zien te bereikenOok daar had hij weer gelijk in, alleen ik hoest niet; maar met deze simpele opmerking wilde ik hem niet lasig vallen. Een wulp jodelde er lustig op los en vloog in de richting van de Mariavlakte. ’Dat is de geitenmelker’ begon hij weer, Bja dat weet jij niet hè? Je moet wat meer studeren man, dan kom je er wel achter!' Voor mijn doen protesteerde ik buitengewoon fel; ’U bent nu in de war met de nachtzwaluw, die wordt geitenmelker genoemd vanwege het feitHij liet mij niet uitspreken: ’Waarom denk jij dan dat die wulp zo’n lange kromme snavel heeft? Nou, vertel het mij eens? Jij weet toch alles van de natuur, zal ik het je maar vertellen? Door die kromme snavel kan hij gemakkelijk die spenen van die beesten bewerken. Och, jij moet veel meer lezenIk was met stomheid geslagen en stond met een mond vol tanden. Hoe komt een mens erop! De man keurde mij verder geen blik waardig en besteeg trots als een pauw zijn fiets. Geheel automatisch stopte ik mijn kamera en statief in de fietstas en maakte aanstalte te verdwijnen. De man begon in de verte weer te hoesten op die gruwelijke wijze, terwijl hij van links naar rechts slingerde. Ik keek hem na net zolang tot hij werd verzwolgen door de bosrand. Nou ja, dacht ik, hij is er zeventig mee geworden en ik ben tenslotte nog maar een ’’aangewaaide snotneus”, zodoende.... Frans Nieuwenhuizen Hij keek mij enigszins bedroefd aan terwijl hij in een licht gebogen houding zijn 'gal stond te spuwen’. Hij bulderde het uit en hield hierbij zijn maag met zijn beide knuisten vast, alsof dit orgaan de oorzaak van al die ellende was. Na nog enkele gorgelende en andere, niet nader te omschrijven geluiden klaarde de hemel op en werd het opmerkelijk stil, maar niet voor lang Hij haalde nu een enorme zakdoek te voorschijn en plantte dit gevaarte aan zijn neus. Wat ik nu te horen kreeg sloeg werkelijk alles! Hij haalde diep adem en produceerde allerlei krijsende en toete rende geluiden, die mij in de verte deden denken aan het stemmen van de koper en houtsectie van een symfonieorkest. U kent dat wel: trombones, trompetten, hoorns en niet te vergeten fagotten en klarinetten, kortom een scala van geluiden. Nu houd ik van concerten, in het bijzonder dat kwartiertje vooraf, tijdens het stemmen van het orkest. Maar in deze rustige omgeving horen deze dingen niet thuis. Na enkele geluiden die vaag deden denken aan het leeglopen van een gootsteen met afvoer- moeilijkheden, werd het ineens stil. Zó stil dat je de insekten kon horen zoemen. Hij draaide met een vlot gebaar de zakdoek een paar maal rond zijn hand en frommelde hem ineen tot een dot die in zijn broekzak verdween.. De man was ondertussen geheel tot bedaren gekomen en keek mij wat achter dochtig aan. ’Wat ben je daar aan het doen?’ vroeg hij gedecideerd. Ik haastte mij SANITAIR DAKBEDEKKING f KOPER j A 'honig) uitgerust en met frisse moed zijn we weer begonnen na drie weken van fijne vakantie. Het heerlijke warme bakkers-brood, luxe broodjes en koffiebroodjes komen weer alle dagen vers uit onze ovens. J. LEYEN - Loudeleweg 10 - Telefoon 2793 (Weer u gemakkeiyk kunt perkeren)

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

De Duinstreek | 1980 | | pagina 9