■n
1
Jk
A.S. DINSDAG AVONDMARKT
koopjes, fijne muziek, gezellige terrasjes
TOT ZIENS IN
s
1
ij|L
■ni
i
Bi
>7700
lill
ÊÏÏSllK
I
|W
w
111
I. fl
■ijl
nmm
iiii
in het Centrum van Schoort
aanvang 7 uur
Ol
'Ss
j||B
O
I
E
III'
III
III
®7
ll!|l
r
A
Berichten en tips voor Schooris
Allerlei graag voor maandag
12.00 uur bij J. Minkema, Heere-
weg 369, Camperduin, tel. 1685.
Citaat
Scharrelkip
Oude foto
’’Jubileum”
Van de politie
De oude Nollen
Postkantoor
Fietsenstalling
Preek van de week
Hagelstenen
Tas gevonden
Campergeesten
Witte strepen
Gevaarlijke zee
Bleekwater
O®
ioi
4
Wi
gill I
i® ”1
I
de badplaatsen.
Fietsen bij
I
I
ll
Uit ”de Duinstreek” van november 1974: In
de rubriek "Schoorl van week tot week” het
volgende verhaaltje:
Onder het kopje ’’Klepperende Putdek
sels....”
"Weet u, beste lezers, dat ons geachte
gemeenteraadslid Frans Rood van Ge
meentebelangen 's nachts geen oog dicht
doet. Oorzaak, losse riooldeksels in de
Laanweg, die enorm te keer gaan, wanneer
het verkeer erover dendert.
”lk wil van dat geklepper af; zou het van
burgerzin getuigen, wanneer ik zelf die
dingen vastlas”, vroeg hij tijdens de
openbare raadsvergadering van vorige
week.
I
I
I
I
I
I
I
I
I
I
I
I
I
I
l
I
I
I
I
I
I
I
I
I
I
I
Dit is het verhaal van de kip van Jan Braam.
Ooit behorend tot de familie van acht
hennen. Sinds enkele weken op het slechte
pad. Braam uit Aagtdorp heeft een ren met
kippen. Tot voor kort bewoond door een
kippefamilie van acht kakelende, keuve
lende en soms ruziemakende eierprodu-
centen.
Eén hen kreeg op een goed moment
genoeg van het geklep van de anderen en
verkoos de vrijheid. De haan onder het
gezelschap had eerder zijn grote liefde
tegenover haar in alle toonaarden kenbaar
gemaakt. Maar van alles en iedereen had zij
nu haar buik meer dan vol. In de meest
letterlijke zin. Want de kip zocht elders een
geschikt plekje voor een nest met meer
dan een handvol eieren. Niet op het erf van
Braam overigens. Ze wilde niet gestoord
worden door het gekakel van haar zusjes.
Kip Berta zocht het aan de overkant van de
weg, tussen het hoge gras en onkruid legde
zij haar eieren, niet geschikt voor de
konsumptie, zo zou later blijken. Haar
lichaamswarmte zal binnen een paar dagen
(we worden op de hoogte gehouden) de
gezinsuitbreiding brengen.
En dit is dan allemaal niet zo bijzonder, zult
u zeggen. Inderdaad. Maar wel, dat Berta
wil blijven mee-eten uit de pot van Egypte.
Dus bij haar zusters, en op het erf, in de ren
van Jan Braam.
Tweemal per etmaal legt zij hiervoor een
bliksembezoekje af. En dan niet zomaar.
Nee, soms gaat dat vliegend. Over het
snorrende verkeer heen. Berta staat dan
startklaar aan de kant van de weg. Zet zich
vervolgens af in de berm en vliegt over
auto’s, fietsers en brommers. Het maakt
haar allemaal niets uit. Zij doet zich dan
tegoed aan haar natje en droogje, maakt
Willen opa en oma uit Schoorl zich nu even
bekend maken. Zij kunnen zich telefonisch
in verbinding stellen met Den Haag 010-
203518. Dan krijgen zij de mensen aan de
lijn, die de tas hebben gevonden. Op zo’n
manier komt alles dan weerterecht. Opa en
oma blij, en ook de kleindochter, dat zij het
tasje weer terug heeft.
De oude foto van deze week laat de trap
zien die destijds, en ook dat is alweer "een
paar dagen” geleden, langs het speelduin
heeft gelegen. De toenmalige eigenaar van
"de Roode Leeuw", de heer Timmerman in
de een duppie, wanneer je via deze trap
naar boven wilde. En een dubbeltje was een
heleboel geld in de twintiger jaren.
De familie Sukel viert dit seizoen een kléin
jubileum. Nu niet bepaald om over naar
huis te schrijven, maar wij van "Schooris
Allerlei” werden er toch op attent gemaakt.
Wat is er aan de hand?
Sukel uit Amsterdam komt dit jaar voor de
vijfentwintigste maal naar Schoorl met
vakantie. Hangt u nu niet meteen aan de
telefoon met de mededeling, dat u mensen
kent die al een halve eeuw en soms nog
langer hun vakantie bij ons doorbrengen.
De heer en mevrouw Sukel heeft het feit
toch wel eventjes met buren en kennissen
gevierd. Waarmee we maar willen zeggen.
Schoorl is toch wel een uniek vakantieoord,
waar velen zich al jaren thuisvoelen..
Uit een zomerhuisje in Camperduin een
bedrag van f 110,- gestolen. Men kwam
binnen via een openstaand raam. Bewo
ners even weg. Ja, zo vraag je erom.
Een jong poesje gevonden. Het is af te
halen bij mevrouw Ruijter van de Duin-
doornweg, op nr. 8.
We werden gebeld, naar aanleiding van de
oude foto Van enige weken geleden. Het
was er eentje van de Nolle (zonder N) anno
1918. Mevrouw Smit uit Warmenhuizen is
de dochter van het paartje, dat op de foto te
zien was. Het waren onze oud-schoen-
maker Dir Groen en echtgenote Dieuwertje
Timmer van de Burgemeester Peecklaan.
Mevrouw Smit, of-te-wel dochter Bets, iaat
dit even weten. Leuk.
Baden aan de Hondsbossche Zeewering is levensgevaarlijk.
SBB:
-
een diepe buiging naar alle stomverbaasde
andere kippebeesten en baant zich tenslot
te weer een weg naar haar toekomstige
kroost bij de buren.
Wel vraagt Braam zich af, hoe het straks
moet wanneer datzelfde kroost de eier
schalen achter zich heeft gelaten.
Vereende krachten moeten in Aagtdorp
dan maar zorgen voor een mini-mini-
zeebrapad, voor overstekende kip en
pullen.
Ex-raadslid Joop Muelink: "Deksels als
rammelvrij verkocht”.
Wanneer u dus dezer dagen iemand op de
Laanweg in geknielde houding ziet, dan
gaat het niet om een man van de dienst
Openbare Werken, maar dan is het de heer
Rood, bezig met laswerkzaamheden in het
belang van de gemeenschap, maar niet in
de laatste plaats van zichzelf.
Raadslid Joop Muelink van de Partij van de
Arbeid begreep er overigens niets van.
"Die deksels zijn destijds als rammelvrij
verkocht”, merkte de socialist op.
Dekselse aannemer ook
'f
Het voormalige postkantoortje van Schoorldam. Geen postzegel van een kwartje
meer.
iedereen teisterden.
Het verse groen van de bomen moest eraan
geloven. Ruiten van broeikassen. Op de
campings ontstond paniek. "Putten” in
autodaken, gescheurde tenten. Overstro
mingen. En het meest bijzondere
Toch wel die geweldige, kolossale hagel
stenen. "Waar worden ze gemaakt” zou je je
afvragen.
Een halve eeuw heeft het postkantoortje in
Schoorldam dienst gedaan. Zonder veel
tam-tam is vorige week de deur voorgoed
gesloten. Geen postzaken meer. Geen
postzegel van een kwartje, geen giro-
storting, enz.
De Schoorldammers zullen voortaan naar
Schoorl moeten. Een hele verandering.
Maar de grootste verandering komt er voor
de kantoorhoudster, mevr. Tiny Jonker-
Grondsma, die het kantoortje 25 jaar heeft
gerund. Want hoewel zij een jaar geleden al
heeft moeten afhaken om gezondheids
redenen, en de zaken sindsdien worden, of
liever: werden waargenomen door mensen
van het hoofdkantoor, zal het toch wel even
wennen zijn, dat de Schoorldammers "haar
huisje” in het vervolg voorbij zullen lopen.
Beleidsveranderingen bij de PTT zijn er de
oorzaak van, dat een groot aantal kleine
poststations zal moeten worden opge
heven. De minder rendabele kantoren in
Een boze meneer, die ons belde over de
wijze waarop fietsen "worden gestald” aan
het strand van Schoorl aan Zee.
"Er staan soms meer fietsen naast en boven
de stalling dan erin” zo merkte hij op. "De
borden die door de gemeente zijn geplaatst
halen dan ook bijzonder weinig uit”.
Dit is een oud verhaal. Sinds mensen
heugenis, en dat is sinds het ontstaan van
Schoorl aan Zee als badplaats, worden
rijwielen her en der neergesmeten. Maar
niet alleen in Schoorl aan Zee.
Onze man aan de telefoon kon zich er
overigens ook over opwinden dat
Schoorlnaren niet meer aan bod komen, als
de fietsenstalling vol is. Met andere
woorden. De stalling is te klein. Antwoord:
Langer dan vijf weken was hij te groot. Veel
te groot.
■Ml Z AKEINCEINTRÜMX
SCHOORL
”Ze zeggen, dat het nieuwe bezoekers
centrum van Staatsbosbeheer wel een
miljoen heeft gekost”.
’’Allemachtig, wat een geld. Natuurlijk geen
cent meer over?” ”O, jawel, nog drie
stuivers”.
”Wat hebben ze daarmee gedaan?” "Een
verwijsbordje gemaakt, het staat aan het
begin van de Schoorlsezeeweg, maar
vergeet je loep niet”.
Deze zomer kenmerkt zich toch wel door de
vele bijzondere weersgesteldheden. Kou,
bewolking, zon, hitte, wind, storm. Extre
men. En of dit alles nog niet genoeg was, in
de vroege zondagmorgen hagelstenen zo
groot als duive-eieren. Stenen die alles en
"De Duinstreek” als speurneus. Let op.
Van het gemeentehuis kregen wij een
briefje met het verzoek het volgende
verhaaltje op te nemen. Hierbij dus.
Bij een wegrestaurant in het Zwitserse
Basel is een beige tas gevonden, inhou
dende een portemonnee van dezelfde
kleur. In de tas een kaart van opa en oma uit
Schoorl, die deze hebben verzonden naar
Orselino (Zw.). Verder geen enkele aan
wijzing.
Burgemeester en wethouders beleggen op
donderdag 14 augustus, 's avonds om acht
uur in ”de Blinkerd” een inspraakavond ten
behoeve van de toekomstige bewoners van
het plan Campergeesten. De huizen in het
plan zijn nagenoeg klaar. De aandacht
wordt nu gericht op de verdere inrichting
en aankleding van het gebied. Het zoge
heten ’’woonrijpmaken” houdt onder meer
in de aard en de vorm van de wegen, de
situering van de parkeerplaatsen, de
groenvoorzieningen, de speelterreinen en
zovoorts.
Er liggen twee plannen op tafel voor deze
inrichting. De een is van de dienst
Openbare Werken, en de tweede komt van
de hand van de stedebouwkundige Zuider-
hoek. Over de beide plannen willen B. en W.
met de betrokkenen van gedachten wisse
len. De plannen liggen overigens ter inzage
bij de dienst gemeentewerken 'aan de
Laanweg. Wel tijdens de openingsuren van
9.00 tot 12.00 uur.
Op het wegdek in verschillende plaatsen
van de gemeente zijn vorige week weer
hagelwitte strepen getrokken. Keurig,
zoals het hoort, in het hartje van de weg.
Het was, alsof het werk grote belangstelling
ondervond van de heren automobilisten.
Lange rijen stonden te wachten, met name
in Camperduin. Maar het ging hier niet
zozeer om belangstelling. Integendeel.
De weggebruikers stonden zowat een
kuiltje naast het gaspedaal te trappen. Hun
geduld werd dan ook wel danig op de proef
gesteld. Was het eindelijk eens strand
weer
Met alle respekt voor de ’’lijntrekkers”, ze
deden hun best, om het allemaal zo vlot
mogelijk te laten verlopen, maar moet dit
nu in het seizoen?
Afgelopen zondagavond rond de klok van
zeven zijn een stuk of zeven jongelui, in de
leeftijd van veertien tot zestien jaar door de
vader van een hunner bijna letterlijk uit zee
geschopt. Men was in zee gegaan nabij de J
tweede trap van de Hondsbossche Zee
wering tussen Camperduin en Petten. Oe
man, die zijn verhaal deed tegenover de
Schoorlse reddingsbrigade vertelde, dat de
kinderen vol bravour onder leiding van een
van hen ”zee hadden gekozen”. Tot over
hun middel waren zij aan het spelen nabij
een van de strekdammen, waar overigens
nagenoeg geen strand is. Een levens
gevaarlijke situatie.
De Schoorlse brigade wijst er naar aanlei
ding van dit voorval op, dat het inderdaad
onverantwoord js ter plaatse aan de dijk in
zee te gaan om te baden. Ook het
plankzeilen is daar levensgevaarlijk. Baden
onder toezicht is nog altijd aan te raden.
lil
Nog steeds is het zo, dat talloze
vuilniszakken de avond voorafgaande aan
de "ophaaldag” aan de weg worden gezet.
Velen hébben de narigheid die hét gevolg
hiervan is, al meerdere malen onder
vonden. Honden en katten. We weten het,
er is al zoveel over gepraat en geschreven.
Kapotgescheurde zakken worden, overi
gens terecht, door Leegwater en de zijnen
met kritische blikken bekeken. De troep die
eruit rolt, of er al naast ligt wordt, ook
terecht, niet door de reinigers opgeruimd.
Het is nog steeds zaaks de plastik huisvuil-
zakken ’s morgens aan de weg te zetten.
Soms kan het niet door omstandigheden.
Maar de langslapers onder u hebben de
rommel, aangericht door de huisdieren die
een "ommetje” maken, aan zichzelf te
wijten.
Of honden en katten zich er iets van
aantrekken weten we niet, in ieder geval
even een tip: Moet u noodgedwongen uw
huisvuil ’s avonds buiten zetten, besprenkel
de zakken met wat bleekwater. De vogels
gaan dan in ieder geval een "vluchtje om”.
De trap, die jaren geleden langs het speelduin achter "de Roode Leeuw" heeft
gelegen. Voor een duppie mocht je naar boven.
■ffr
•2*>'
Een familie van de Scholeksterstraat uit
Groet kwam op het leuke idee om een
handjevol in de diepvries te bewaren. Om
de buren, die momenteel in het buitenland
op vakantie zijn, ervan te overtuigen, dat
het echt geen visserslatijn is. Hagelstenen
als duive-eieren, in Schoorl. Op drie
augustus 1980!
A
het algemeen. Maar dat is niet de belang- I
rijkste reden, dat ook het kantoortje in
Schoorldam de deuren sluit. Op dokters-
advies heeft mevr. Jonker er een streep I
achter moeten zetten. Zoals gezegd, een I
kwart eeuw deed zij de postzaken.
Vóór haar was het de heer Nicolai, die dit
eenzelfde periode presteerde. In zijn tijd
was het pand naast kantoor ook winkel in
tabaksartikelen, zoals dat zo fraai heette.
Nicolai was de kantoorhouder, zijn vrouw
deed de bestellingen. 1
Ook in de begintijd van Tiny Jonker-
Grondsma was het kantoor ook op de
zaterdag enige tijd geopend. Zelfs op
zondag kon men er terecht voor tele
grammen. Binnengekomen telegrammen
moesten dan worden bezorgd. Je was soms
een hele ochtend kwijt, wanneer de
bezorging hiervan naar de overkant van het
kanaal moest, naar een kampeerterrein.
Brug open, en zoeken op de camping naar
de adressant.
Drukke werkzaamheden dus, waar Tiny
Jonker evenwel met plezier op terug ziet.
Zij heeft haar werk voor de gemeenschap
altijd graag en met hart en ziel gedaan. Ook
als de mensen buiten de kantooruren
achterom in de keuken kwamen om
gebruik te maken van de telefoon.
Het kontakt met de mensen-was nauw. Dat
is nu eenmal zo in een kleine dorps
gemeenschap, waar iedereen iedereen
kent. Niet altijd even koel en zakelijk. Tijd
van komen, tijd van gaan. Voor Tiny
Jonker-Grondsma is het laatste van toe
passing. Een kwart eeuw in dienst van tante
Pos. Het is mooi geweest.
os 'a.
dagelijks beeld in
een verbodsbord. Een
’’W
