ONTMASKERD
WaaMcAuumc}.
uUU li lezenl
TWEEDE BLAD
HELDERSCHE COURANT VAN DiNSDAG 1 NOVEMBER 1932.
Stadsnieuws.
Visschei ij.
TURENNE
Dames,
P. J. Steinberg
Van een inbreker die uitbreekt.
Oorspronkelijk verhaal
JAN FE1TH.
Licht op
voor alle voertuigen:
Wintertijd.
Dinsdag 1 Nov17.01 uur
Woensdag 2 16.59
AANKOMST INDISCHE MAIL.
Woensdag in ons land.
De speciale trein met post en passa
giers, in aansluiting op het motorschip
„P. C. Hooft" zal Dinsdagmorgen 1 No
vember om 10 u. 20 van Genua vertrek
ken. Aankomst Woensdagmorgen 2 No-
vemfc r 9 u. 51 te Amsterdam C.S.
TERAARDEBESTELLING
MATROOS WIEDELER.
Gisterenmiddag heeft onder groote be
langstelling, op de algemeene begraaf
plaats te Huisduinen, de teraardebestel
ling plaats gehad van het stoffelijk over
schot van den matroos der le kl. J. H. W.
Wiedeler, die de vorige week, bij werk
zaamheden aan Hr. Ms. „Heemskerck",
in het droogdok is gevallen en aan de
gevolgen van de bekomen verwondingen
is overleden.
De teraardebestelling geschiedde met
militaire eer. De commandant der marine
was vertegenwoordigd door den luit. ter
zee der 2e kl. H. Tichelman. Aan de ge
opende groeve werd het woord gevoerd
door den commandant van Hr. Ms.
„Heemskerck", kolonel D. Vreede, die
woorden van troost tot de familie sprak
en deze troost ook meende te vinden in
de aanwezigheid van zoovele kameraden.
De bootsman Baars, die daarna het
woord voerde, zeide Wiedeler reeds in
Indië te hebben gekend en ook aan boord
van de „Heemskerck" heeft de overledene
onder hem gediend. Hij was een voor
beeld van plichtsbetrachting en zal in
onze gedachten voort blijven leven, zegt
spreker.
Een baksgenoot, de matroos Heidwei-
ler, sprak nog een enkel woord en ge
dacht zijn vrined als een buitengewoon
opgewekt en prettige kameraad.
Tenslotte sprak nog een vertegenwoor
diger van den Bond van M.M.P., waarna
de luit. ter zee, die de leiding van deze
begrafenis had, de plechtigheid sloot, en
mede namens de familie, dankte voor de
laatste eer aan den overledene bewezen.
Vooral de fmailie was zeer onder den in
druk.
VEREENIGING VAN LEERAREN IN
DE HANDELSWETENSCHAPPEN.
De Praktijkexamens in Boekhouden en
Handelscorrespondentie afgenomen van
wege de Vereeniging van Leeraren in de
Handelswetenschappen zullen worden ge
houden op Maandag 19 Dec., Dinsdag 20
Dec. en Woensdag 21 Dec. a.s. in onge
veer 35 plaatsen in het land. Voor nadere
bijzonderheden zie men de annonce voor
komende in dit nummer. De aanmelding
sluit 3 December a.s.
Het prospectus der examen is gratis
verkrijgbaar bij den administrateur: H.
Broedrs, Nassaukade 376, Amsterdam
(W.), Tel. 82437 en bij den boekhandel.
EEN BOUWVOORSCHOT VOOR
84 VOLKSWONINGEN.
Geruimen tijd geleden is door den Raad
aan de Woningbouwvereeniging „Wo
ningstichting" een crediet verleend van
227.000 voor den bouw van 84 volks
woningen, welke een aanvulling waren
van een vroeger bouwplan, door genoemde
Stichting reeds voor enkele jaren vol
tooid. In verband met het bekende stand
punt van den Minister, die weigerde ver
dere bouwcredieten te verstrekken zoo
lang niet door de bouwvakarbeiders loons
verlaging werd aanvaard, kon van den
bouw dezer woningen tot nu toe niets ko
men. De woningnood hier ter stede is
groot: de particuliere woningbouw (die in
den laatsten tijd een weinig vertraagd
is)*, betreft meer middenstandswoningen,
welke voor den arbeidier meestal te hoog
in prijs zijn en die bovendien ook meer
voor den verkoop dan voor verhuur wer-
djen gebouwd. Bij Woningstichting staan
dan ook reeds zeer velen ingeschreven
voor wie nog altijd geen woning beschik
baar was.
Naar wij vernemen is thans in verband
met de gewijzigde houding der bouwvak
arbeidersorganisaties door de regeering
telegrafisch toestemming verleend tot den
bouw dezer 84 woningen. In het nummer
van heder is de advertentie van de aan
besteding, die 14 November plaats heeft,
reeds opgenomen.
Deze woningen komen, zooals men
weet, in het Tuindorp. De bestaande Dah
liastraat rechts van den Brakkeveldweg
zal nu aan de linkerzijde worden doorge
trokken. Zij zullen worden gebouwd in
blokken van vier en zes met open bebou
wing.
De indertijd gevoteerde bouwsom van
227.000 totaal, is nu tengevolge van het
verlaagd regeeringssubsidie, met ruim
20.000.verlaagd.
Naar wij vernemen is Den Helder een
der eerste gemeenten aan welke thans, na
de stagnatie, het regeeringscrediet ver
leend wordt.
VOOR ZIEKEN EN
GEVANGENEN.
In een in dit nummer voorkomende
advertentie van het „Maranatha"-Comité,
waarin de samenkomst op morgenavond
in het „Militair Tehuis", Kanaalweg,
wordt bekend gemaakt, wordt tevens mee-
I gedeeld, dat de verschillende goederen,
bestemd voor het werk van „tante Wil-
helmina" een half uur voor den aanvang
van de samenkomst, ter bezichtiging zul
len worden gelegd.
Deze goedern werden van den zomer
door een dameskrans vervaardigd en zul
len in de bekende kerstpaketten van
„tante Wilhlemina" worden toegezonden
aan zieken en gevangenen.
TWEEDE
ABONNEMENTSVOORSTELLING.
Op 10 November a.s. door „Het
Schouwtooneel".
De tijd gaat snel en nog versch ligt in
ons geheugen de herinnering aan de
mooie voorstelling, die we als eerste der
abonnementsvoorstellingen hier hebben
gehad dit najaar, of reeds komt de aan
kondiging der tweede. Die tweede zal
plaats hebben op Donderdag der volgen
de week, 10 November; alsdan komt „Het
Schouwtooneel" hier met zijn gezelschap.
„Het Schouwtooneel" is, men weet het,
het gezelschap van Jan Musch. Maar be
halve Jan Musch krijgen wij niemand
minder dan mevrouw de Boervan Rijk,
verder Hein Harms, Mary Smithuysen,
Lena Kley, om een paar van de voor Den
Helder bekendste namen te noemen. Het
stuk, dat zal worden opgevoerd, is ge
titeld „een gezellig spel" en door een
Nederlandsch auteur geschreven, namelijk
Joh. Elsensohn. De titel is „Een goede
buur is beter dan..-."; het stuk behandelt
een burenconflict; de familie Brander
heeft onaangenaamheden met de naast
haar wonende familie Jacobs, hoewel
Brander's zoon getrouwd is met Jacob's
dochter. Hein Harms is de vader Jan
Branders, mevrouw de Boervan Rijk
juffrouw Branders, de moeder. Dan krij
gen we Bernard en Hendrik, de zoons en
Anna de dochter. Jan Musch vertolkt de
rol van Salomon Jacobs die één dochter
heeft, Roosje. Roosje is erg voor de
slanke lijn en leeft op sinaasappelen en
appelen.
De heer Schuil, de bekende criticus van
„Haarlem's Dagblad" meende, dat dit ge-
noegelijke stuk de 100ste opvoering wel
halen zou. Wij zullen er voorloopig niet
meer over mededeelen, maar verwijzen
den lezer naar de advertentie in dit
nummer, waarin de uren zijn vermeld
voor de plaatsbespreking, die op a.s.
Zaterdag is bepaald.
„KERK EN VREDE".
Men schrijft ons:
Op Donderdagavond 3 November, des
avonds om 8.30 u„ hoopt ds. Hugenholtz,
in de Nieuwe Kerk te spreken voor de
plaatselijke afdeeling van „Kerk en
Vrede", ds. J. B. Th. Hugenholtz, uit Am-
merstol, is een zeer bekende persoon
lijkheid in de vredesbeweging. Als secre
taris van de Vereeniging „Kerk en
Vrede" en als ijverig organisator in de
wanneer U toch van plan
I bent een buikgordel te koopen, koopt deze
dan niet aan de deur, alvorens U bij mij
j naar kwaliteit, model en prijzen gëinfor-
raeerd hebt.
Keizerstraat 47 en
Kanaalweg 160
Stichting „Nationale Vredes-actie", boven
dien ook als de man van het bekende
„Vredes Pers-Bureau", is ds. Hugenholtz
wel zeer op de hoogte van wat er in de
vredesbeweging omgaat. Daarom noodi-
gen wij een ieder, die meent dat de Kerk
een macht ten vrede moet zjjn en wor
den, uit om op 3 November naar het ge
tuigenis van ds. Hugenholtz te komen
luisteren. Zijn onderwerp is „Kerk en
Oorlog". Er zal ook gelegenheid worden
gegeven om vragen te stellen.
INSTITUUT „MERCURIUS".
Eenige weken terug schreven wij, dat
het instuut »Mercurius« van de Loods-
gracht zijn deuren had geopend, voor een
ieder die maar binnen wilde komen. Wij
zijn ook eens door deze deuren gegaan,
voorloopig nog niet om les te nemen,
maar om eens te zien hoe het Instituut
was ingericht.
Wij kunnen zeggen, dat wij verbaasd
hebben gestaan over hetgeen hier door
den heer Bregman tot stand is gebracht.
Zooals men weet, was op de plaats van
»Mercurius< vroeger de meubelzaak van
de firma Klopper en het inwendige en
ook het uitwendige daarvan is geheel
veranderd.
Na het binnenkomen zien we een ruime
hal met fietsenbergplaats, een zeer groot
gemak daar men thans op de fiets naai
den leeraar kan gaan, wat veel tijd uit
spaart. Verder bevindt zich daar het toilet.
Aan den straat is het privékantoor.
Daarachter, gescheiden door een gang,
om het geluid te dempen, is de spreek
kamer en verder zijn er de leerlingen
kamers, totaal zeven stuks, waarvan er
vier in twee lokalen voor klassikaal onder
wijs kunnen worden veranderd.
De inrichting van de lokalen is zeer
rustig, de leerling kan zijn volle aandacht
bij zijn werk bepalen. Achterin het ge
bouw bevindt zich een groot lokaal dat
voor type-onderwijs kan worden gebruikt,
maar zich natuurlijk ook voor andere
doeleinden leent.
Het Instituut wordt centraal verwarmd,
men heeft dus geen last van het telkens
bijvullen van de kachels.
De betimmering bestaat uit dubbel celo-
tex, zoodat het in de kamers absoluut
rustig is.
Behalve dat er in de handelsvakken
onderricht wordt gegeven, bestaat ook
nog de mogelijkheid om scholieren in
het instituut hun huiswerk te laten make®
onder deskundig toezicht, een uitkomst
dus voor alle ouders die dit zelf niét"
kunnen doen.
De heer van der Leek heeft de nieutfë
inrichting ontworpen. De verbouwing is
geschied door den heer Steeman. De heer
Langendijk uit Alkmaar verzorgde het
schilderwerk en de heer Annyas de
electrische geleiding.
Voor belangstellenden stelt de heèr
Bregman zijn inrichting ter bezichtiging
op a.s. Zaterdagmiddag van 4—6 uur.
WATERSPORT-VEREENIGING
„H. W. N."
Jaarlijksehe algemeene verga
dering.
Bovengenoemde vereeniging hield gis
terenavond in het „Kegelhuis" haar jaar
lijksehe vergadering, welke, gezien ook
de agenda, ditmaal zeer belangrijk was,
hetgeen zich ook demonstreerde in het
bezoek. Ook eenige dames waren tegen
woordig.
Een en ander werd door den Voor
zitter, den heer Coolhaas, in zijn ope
ningswoord geconstateerd. Nadat de no
tulen der vorige algemeene vergadering
waren gelezen en vastgesteld, kwam als
eerste punt aan de orde het voorstel van
het bestuur om de vereeniging te doen
toetreden tot de Kon. Ned. Verbonden
Watersport-Vereenigingen (K.N.V.W.V.)
Hieraan zijn verschillende faciliteiten
bondenhet lidmaatschap bedraagt f 18,
waarvoor de vereeniging 1 stem heeft.
Voor elke verdere 18.contributie heeft
zq 1 stem meer. Besloten wordt voor
f 18,toe te treden tot den Bond.
Salaris havenknecht.
In verband met het salaris van den
havenknecht wordt door het bestuur con-
tributieverhooging voorgesteld. Tot dus
ver was de toestand aldus, dat dit salaris
bekostigd werd door slechts enkele leden.
Het bestuur acht deze regeling niet billijk.
Benoodigd is een contributieverhooging,
welke berekend over het aantal leden (54),
thans f 5.zal bedragen.
Uit de vergadering komt tegen dit
voorstel oppositie men acht het bezwaar
lijk nog eens extra deze verhooging te
moeten betalen. De Voorzitter zet
de noodzakelijkheid uiteenvan den
functionaris heeft de vereeniging zeer veel
gemak. De bezwaren, uit de vergadering
aangevoerd, ten aanzien van de kano-
bezitters, voor wie in het bijzonder deze
verhooging moeilijk zou zijn te dragen,
acht Voorzitter niet overwegend. Het
bestuur heeft dit overwogen, maar het
wil de risico dragen, dat enkele leden
op dezen grond bedanken.
De heer Bot wijst er op, dat de be
zitters van groote jachten óók nog naar
de oppervlakte hebben te betalen, terwijl
de kano's vrij zijn. Nader zet de Voor
zitter uiteen, dat op de diverse ver
gaderingen herhaaldelijk is aangedrongen
op vrijwillige bijdragen in de kosten.
Noodgedwongen moest het bestuur wel
met dit voorstel komen.
Op een vraag uit de vergadering wordt
geantwoord, dat dit salaris niet uit de
gewone contributie kan worden betaald;
tot nu toe moest nog pl.m. f 80.uit
de kas aan de vrijwillige bijdragen wor
den bijbetaald.
De heer Siegers heeft met genoegen
het voorstel gezien; de heer Kruijff
stelt voor de kanobezitters f 2.50 te laten
bijdragen, anderen geven hun meening
te kennen. Uitvoerig wordt van gedach
ten gewisseld over het voorstel. Tenslotte
wordt het bestuursvoorstel met 4 stemmen
tegen aangenomen.
Uitbreiding Jachthaven.
Het Bestuur stelt voor over te gaan
tot uitbreiding der Jachthaven. Deze
uitbreiding is voor den groei der ver
eeniging noodzakelijk; thans moeten ver
schillende aanvragen om ligplaats worden
afgewezen. De raming bedraagt f 1500.
de uitbreiding zou kunnen geschieden
om de Zuid of Zuidoost, zooals de Voor
zitter nader uiteenzet. Het geld zou
eventueel door de gemeente in den vorm
eener obligatieleening kunnen worden
gefourneerd. Hiervoor zal een verzoek
schrift aan den Raad worden gericht.
Hierdoor wordt de schuld der vereeni
ging in totaal f 3100.ruim, het geen
voorzitter met het oog op rente en aflos
sing niet te bezwarend vindt.
Over dit voorstel wordt nog wat gedis-
cussieert, de penningmeester wijst o.a.
op de verplichting der leden van persoon
lijke aansprakelijkheid in geval van ophef
fing of onmacht der vereeniging om ver
der af te lossen, maar tenslotte wordt
het z.h.s. aangenomen.
Prijs-uitreiking.
Daarna had door bootsman Langerak
de prijsuitreiking plaats voor den prijs
winnaar vAn den langen-afstandwedstrijd.
Deze prijs, in den vorm een zilveren
medaille, werd behaald door den Voor
zitter, die niet minder dan 2300 K.M.
aflegde op een reis naar de Oostzee.
De heer Bot was eveneens winnaar
eener medaille voor het beste journaal.
Rondvraag.
Bij de rondvraag werden nog verschil
lende zaken besproken. Zoo werd gevraagd
waarom geen wedstrijden op Zondag wer
den gehouden.Dit geschied niet uit hoofde
van bezwaren van diverse leden. Zou men
er geen rekening mee houden, dan zou
er voor diverse wedstrijden onvoldoende
deelname zijn.
Verder werden verschillende interne
aangelegenheden behandeld: de aanwe
zigheid eener jol in de kanoloods, de
reparatie van het vlotje, photo's voor het
cantine-gebouw, de heer Bakker vraagt
nadere bijzonderheden betreffende het
uitbreidingsplan.
Een gedetailleerd plan bestaat nog niet,
zegt de Voorzitter, de bedoeling is'
het nieuwe gedeelte wat economischer in
te richten met boeien in plaats van palen.
Verschillende desiderata werden naar
voren gebracht. De Voorzitter be
sprak nog een verzoek, hem door enkelen
gedaan, om bij harden wind niet te zeilen.
Van het Bestuur kan men in deze geen
medewerking verwachten, want zeilen met
wind is juist interessant en leerzaam.
Te elf uur werd de vergadering, die
langzamerhand was overgegaan in een
gemoedelijk en genoegelijk onder onsje,
onder dankzegging gesloten.
In de „Visscherij-Courant" roert Ad
Rem de levende garnalenkwestie aan en
meent dat te moeten doen op een wijze,
die we dachten, dat uit den tijd was en
die moeilijk kan leiden tot overbrugging
van een eventueel geschilpunt.
Wij kennen de interne geschiedenis
niet tusschen de Visscherij-Ver. „Samen
werking", ons Gemeentebestuur en den
handel te Amsterdam, maar in het belang
van alle belanghebbenden ware het toch
te wenschen, dat men tot overeenstem
ming trachtte te komen. Daartoe zal noo-
dig zijn een breede opvatting tot onder
handelen en niet een wijze, die gericht is
op prikkeling.
Erkend is, dat Amsterdam behoefte
heeft aan levende garnalen en bewezen
is, dat die van hieruit kunnen worden ge
leverd.
Het eenige is nu, om tot een goede
distributie te komen.
Daartoe zqn ook noodig venters. We
weten, dat b.v. Volendammers in groot
aantal de levende garnalen, in voor ieder
1 afgepaste stadswijken, te Amsterdam aan
den man brachten.
Deze Volendammer vischventers heb
ben een vereeniging, waarin een zekere
gedisciplineerdheid schuilt. Zeer zeker
zullen deze venters groot belang hebben
bij een geregelden levende garnalenaan-
voer te Amsterdam, en het zou misschien
niet ondienstig zijn te trachten, ook met
'deze vereeniging in contact te treden,
want we mogen ons niet ontveinzen, dat
de garnalenvisscherij in dezen vorm voor
onze visschers van een blijvende betee-
kenis kan zijn.
Uit IJmuiden verluiden gelukkig gun
stiger berichten over de visscherij.
Steeds meer trawlers komen in de vaart
en de besommingen zijn niet onbevredi
gend. Laat ons hopen, dat het kritiekste
punt is gepasseerd en dat er in dezen be
drijfstak weer wat opleving zal komen.
Sombere tijden heeft men doorgemaakt
en harde slagen zijn toegebracht, maar
misschien, dat men door de kentering
heen is.
Het is echter, naar we meenen, vooral
met het oog op de nog sterke belemme
ring van den export en de groote was
der buitenlandsche vloten, geboden, zich
te specialiseeren in de motorkotters,
meer dan in de grootere trawlers.
De motorkotters kunnen we wezen
daar al meerdere malen op een vol
doende ruim vischgebied bestrijken en
zullen in staat zijn aan een toenemende
binnenlandsche vischconsumptie te vol
doen. De exploitatie der motorkotters
eischt niet een zoo uitgebreid kapitaal en
maakt het mogelijk, dat er schipper-
eigenaars ontstaan, waardoor de kosten
factor natuurlijkerwijze belangrijk wordt
gereduceerd.
Een feit van belang voor ons gemeen
telijk vischafslagbedrijf is, of ten slotte
de motorkotter, als regel, de visch hier
zal afslaan, dan wel, dat, als regel, zoo
als nu, de visch te IJmuiden zal worden
vermarkt.
Verleden week, toen in den nacht van
ANTHRACIET
IiSO por H.L.
Fa. H. B00IJ Zoon, Molenstraat 134. Tel. 235
Weststraat 103. Tel. 479
J. SLOT, Van Galenstraat 9. Tel. 428
Wed. v. VLIET -WICKEL, Hoogstraat 20. Tel. 379
Wed. H. HORSMAN, Zuidstraat 44.
W. BLANKMAN, Javastraat 78. Telefoon 31.
D. v. d. VAART, Brakkeveldweg 62,
naast Garage moorman.
Buitenlandsch Overzicht pag. 1\
Feuilletonfr f
Radio-programma2
Zal de V.A.R.A. 8 November
via België uitzenden?
Overzicht van werkloozenzorg
in September
De ongunstige geruchten over
den afsluitdijk worden tegenge
sproken„3
De vijf millioen steun voor den
West-Frieschen tuinbouw on
voldoende geacht1
De uitvoer van visch naar België.
Waarom geen certificaat van
oorsprong?1
Het kapseizen van de ,,Kraka-
tau". Een oordeel van het Soer.
Hbl3
Ontzettend auto-ongeluk bij II-
pendam. Vier menschen ver
dronken „2
Brandstichting in een villa te
s-Gravenhage«2
Ernstig auto-ongeluk op onbe-
waakten overweg. Eén doode M 7
Tocji nog een viermogendheden-
conferentie?
Zweedsche visschersboot met 17
opvarenden vermist7
Voorloopig Verslag begrooting
Zuiderzeefonds>*3
Het hooge water in ons land „7
Duitsche postvliegtuig in het
Engelsche kanaal vergaan? 3
De Socialistische hoogtijdag
wordt op grammofoonplaten uit
gezonden M 3
Aanbesteding van 84 woningen
voor Volkshuisvesting in het
T uindorp5
Stoomvaartlijnen8
Sportnieuws8
Omtrek nieuws 6
Marineberichten 8
Marktberichten..7,
Vrijdag op Zaterdag, nog enkele botters
een vischstreek hadden gedaan en de
vangst niet de moeite loonde de visch
naar IJmuiden ter vermarkten te ver
voeren, werd hier afgeslagen en vermoe
delijk is men over de gemaakte prijzen
niet ontevreden geweest.
Het Hikt ons toe, ook aan de hand van
hetgeen we daaromtrent hoorden van in
siders, dat, in doorslag genomen, de hier
gemaakte prijzen den toets der vergelij
king zouden kunnen doorstaan.
Echter, toetsmateriaal, gefundeerd op
statistische feiten van met elkaar verge
lijkbare factoren, ontbreekt ons.
Men heeft daarover allerlei beschou
wingen, gezien uit tweeërlei gezichthoek
en wel vanaf het standpunt der visschers
en vanaf het standpunt van den handel.
De visschers beweren, dat, met een wat
flinken aanvoer hier, de handel zich
spoedig „vol" zou hebben gekocht, ter
wijl de belangstelling vanuit den handel
te IJmuiden uiteraard uitgebreider is.
Toch zou het waarschijnlijk zóó wor
den, dat, bij geregelde vermarkting hier
door de kotters, de handel in meerdere
mate naar hier zijn aandacht zou richten
en dat een factor zou worden tot een
grootere stabiliteit in de prijzen.
De handel zegt, dat ze vaak hier be
stellingen moet laten vervallen, omdat er
niet geregeld visch aan de markt komt.
Herhaalt zich eenige malen een dergelijk
feit, dan richten bestellingen zich in den
vervolge natuurlijk naar IJmuiden.
Keulen en Aken zijn niet op één dag
gebouwd, maar zou het niet mogelijk zijn
betrouwbare feiten te verzamelen, zoo-
door
(Met teckeningen van den schrijver).
„Oef!" grinnikte de Kraker. Want hij
stond eindelijk aan den voet van z'n ge
vangenismuur. Hij stond aan den goeden
kant. Hij was namelijk van binnen naar
buiten geklauterd. En omdat deze uitbre-
kerij de noodige inspanning gekost had,
Raakte hü zijn verzuchting zóó van harte,
als een cellulair-gevangene ertoe slechts in
staat is, nadat hij geslaagd is, de verve
lende dageliiksche sleur te oncerbreken
door zeker gevoel van vrijheid.
Toch zou de Kraker de laatste zijn, te
beweren dat 'n onbedwingbaar verlangen
naar vrijheid hem tot zijn ontvluciitings-
poging had gedreven. Want nu hij buiten
stond, tamelijk veilig in den duisteren
avond na een reeks handige vakgrepen,
om uit zijn goed gesloten cel en door het
ingewikkeld bewakings-systeem te gera
ken stelde hij zich vagelijk de vraag:
„Wat nou?" De gevangenisboef had niet
anders gehandeld dan gevolg geven aan
zijn aandrang naar een verzetje. Den laat
sten tiid verveelde hü zich. Deze straftijd
was ook langer uitgevallen dan de vorige.
Eigenlijk had hij z'n heele leven tusschen
d£_ celmuren doorgebracht. Maar telkens
was ziin straftijd onderbroken door een
periode, al was 't gewoonlijk slechts een
korte, van vrijheid. Daarna keerde hij met
behoorlijke berusting, zwevend tusschen
de spreekwoordelijke blijmoedigheid en
zijn makkelijk aanpassingsvermogen aan
de wisselvalligheden des levens, naar zijn
volgende gevangenis terug. Hii was het
type van den recidivist. De gevangenbe
waarders, die hem allen best móchten, be
schouwden hem als habitué.
De Kraker was de gemoedelijkste van
alle huisgenooten. Alleen, als 't wat lang
duurde, werd het snakken naar 'n verzetje
hem te machtig. Dan was hii ook niet te
houden. Hii móést er uit! Hii kwam im
mers tóch weer terug. Als er niet de
strenge gevangenis-reglementen waren
geweest, zou niemand van het personeel
er bezwaar in hebben gezien, van tijd tot
tijd de getraliede poort voor hem te
openen. Dit ging nu eenmaal niet. De
Kraker wist 't ook weL Daarom had hij
zichzélf de vrijheid verschaft. Hii kende
z'n vak. Voor 'n moeilijke inbraak draaide
hij z'n hand niet om. Deze uitbraak had
hem wat meer inspanning gekost. Intus-
schen had hii z'n zin bereikt, 't Was in
z'n soort een onberispelijke ontsnapping.
Hij grinnikte tevreden. Hii stond buiten
de gevangenis. Hij was vrij. Wat nou?
'n Verzetje!De laatste dagen had
hii de vrooliike herrie in het dorp wei ge
hoord. De cipier had hem, antwoordend op
z'n belangstellende vraag, ingelicht: ,,'t Is
ommers karnaval!" En de Krater, tinte
lend z'n achter de toegeknepen oogleden
verscholen kijkertjes, had oolijk verzucht:
„Nou, ik zou wel 's 'n nachtje wille mee-
hosse!" En de cipier: „Wat let je?" Waar
op de celklant: „Niks!" Toen had hii 't ook
niet langer uitgesteld. Hü had allang 'n
bii-gevijlden sleutel in zijn matras ver
stopt. De situatie kende-ie op z'n duimpje.
Daar dan! En oef!
Terwijl de Kraker achter de struiken
langs den dorpsweg gehurkt zat, kwam
'n troep hossers aan. Verkleede boeren
en boerinnen, 'n Pret dat ze hadden!
De^ een was al zonderlinger toegetakeld
dan de ander. Geen dure maskeradepakjes.
Zii hadden zich uitgedost, zooals 't hun
was ingevallen. Sommigen hadden het
zwarte maskertje al voor; enkelen hadden
'n mombakkes aangedaan.
'n Potsierlijke troep dorpsche karnaval-
vierders!
Daar sproeide de leut uit! D'r dansten
voorop gearmde paartjes, 'n Troepje uit
gelaten boerendeerns lawaaide daarachter.
De bende werd gesloten met wat bóeren-
kerels, geklompt en gemombakkest, in
'n walm Van feest-sigaren. Alles uit den
omtrek trok hossend en zingend op het
dorp af.
Daar hield de Kraker 't niet bii uit!
'«►Verzetje had hii gewild. De karna-
vals-klanken hadden z'n cel-rust verstoord.
Wie lette 'm, van z'n vrijheid te genieten
zooals hem lustte?
Uit het duister der struiken was hü
op den dorpsweg gesprongen.
„Hè je nog zoo'n stinkerd voor me
over?" vroeg hii aan 'n lummel uit de
achterste groep. Die had 'n nachthemd an
en 'n slaapmuts over z'n kop. Even was
de Kraker met den kinkel achtergebleven
om an te steken. De boerejongen had z'n
glaasje vroolfikheid al op. „Wat mot jij
voorstellen?" vroeg-ie bij het ijle licht van
de angepufte sigaar, die-ie dadelijk gul
gegeven had. „Dat zie je toch!" scham
perde de Kraker. Hii had nog z'n bruin-
en-geel gestreepte cel-uniform aan. De
kap, die ze bij 't „luchten" over hun ge
zicht moeten trekken, had hii op. „Je lijkt
net 'n gevangenisboef!", lachte de dam
pende lummel. „Tot 't nummer op m'n
ondergoed!" gierde de ander lawaaiig. Hü
grinnikte nog smakelijker, toen de slaap
muts hem hossend meevoerde naar de
anderen: „Jongens meiden! die krijgt
vast d'eerste prijs vanavond!"
D'r werd nauwelijks op hem gelet. Ieder
vond zichzelf 't zotst toegetakeld. Maar de
Kraker kreeg 'n ronde deern an z'n arm,
met bord-papieren wangen, 'n floddermuts
van papier op d'r rosse kuif. „Met jou
gaan ik op stap, zussie!" kirde hij aan
haar oor. „Ik weet nie wie je bent. Maar
je ziet d'r eng genog uit. Alla dan maar!"
En ze had er geen berouw van. Want in
het eerste-beste kroegje langs den weg
trakteerde haar vent al. Hii had straks de
beurs gelicht van den kinkel, die 'm 'n
sigaar had aangeboden. De Kraker trak
teerde dus royaal. Zelf smaakte 't 'm; hij
had zoolang niks dan water gedronken.
De anderen dronken pootig mee.
Dat was nog 's 'n verzetje! De Kraker
voelde zich wat onzeker op zijn gevange
nisklompen, die hü onder z'n arm door
de lange gevangenisgangen gedragen
maar buiten weer had aangetrokken. Hij
voelde 'n prettigen doezel in z'n kop.
'n Dikkel fooi an den kastelein, die 'm
met 'n kromme buiging uitliet: „Dank ku,
meneer „de boef!" De Kraker grinnikte
achter z'n kap: „Staat nog te bezien wie
de grootste boef van ons tweeën is!" En
de heele bende, "reer hossend op straat,
joelde 't uit om zoo'n antwoord. „Al ie
cente heb je opgemaakt!" drong het dik-
kertie tegen 'm aan. „Welnee!" zoende
haar karnaval-kavalier d'r kartonnen
koonen, „as ze op benne, vin' ik altijd
weer nieuwe!"
Zoj zwierde de uitgelaten troep het
feestend dorp in. Bii elk kroegje werd
aangelegd. En overal schonk de Kraker
z'n rondje. Hii kriebelde 'n riksje in dezen
broekzak; hij grabbelde 'n guldentje uit
't vestje van 'n anderen buurman. Maar
tracteeren bleef hü gul. Zoo was-ie nou
eenmaal. De gemoedelijkheid zelf; geen
haar kwaad. Met zijn voorbeeldig aan
passingsvermogen hier weer dadelijk de
getapte vent. Zoo'n boef, scholden ze hem,
uitgelaten in hun bezopen stemming. Dan
was de Kraker, in weerwil van z'n bran-
dewijntjes, nog altijd nuchter genoeg, om
ze 'n versche sigaar te ontfutselen, die lnj
brutaal bij. zoo'n lawaaierigen slungel
aanstak. Hii had den smaak van 't rooken
bijna verleerd.
Toen de bende eindelijk de danszaal
binnen-laveerde, kankaneerde de Kraker
met de boerendeern an z'n arm branie
vooran. Hü trok z'n klompen uit om op
z'n kousevoeten te dansen. Dat had ie nou
ook in geen tijjen gedaan. En hü hield
van dansen!
Hü raakte eerst buiten adem van de on
wennigheid. Maar hii wou 't er van
nemen! 't Soezelde door z'n kop. De eene
gejatte sigaar stak hü aan de vorige op.
Telkens bestelde hii weer wat voor zich
zelf en z'n feestmeisje. En links en rechts
bleef hü ook de anderen tracteeren tus
schen twee dansen in. Hii bleef de held
van het feest. Dat was nog eens een pret-
trapper!
Zelf genoot hii, in z'n steeds zwaarder
doezel, 't meest van allen. Zooiets noemde
je nou de blommetjes buiten zetten! Wie
lette 't 'm? Had de cipier 'm niet zélf op
't idee gebracht?
De Kraker zat in zichzelf te grinniken.
Wat 'n uitgangsdag!
De jool na die eindelooze verveling! Hij
prakkizeerde met z'n lodderige hersens
niet eens wat hii verder met z'n zonder
linge vrijheid most uithalen? Hü had al
's rondgekeken, of er geen kans was om
'n ander pakje an te trekken? Zoo doe
zelig waren z'n hersens nog niet, of hü
snapte wel: hij kon niet blijven rond-
loopen in z'n gestreepte gevangenisuni
form. Met den karnaval-avond kon 't niet
beter treffen. Daar kwam anders straks
een eind an. En daQp
