Buitenlandsch Overzicht.
De moord op Alexander I
en Barthou.
KINDERFOTO
Sally's avontuur.
NIEUWSBLAD VOOR DEN HELDER, KOEGRAS, TEXEL, WIERINGEN EN ANNA PAULOWNA
Twee medeplichtigen van den dader gepakt,
een derde omsingeld.
EERSTE BLAD
ZATERDAG 13 OCTOBER 1934
62ste JAARGANG
De identiteit van den moordenaar blijft onzeker.
t%o- 7499
COURANT
Abonnement per 3 maanden bij vooruitbet.: Heldertche Courant f 1.50; Koegras,
Anna Paulowna, Breezand, Wieringen en Texel f 165; binnenland f 2
Nederl. Oost- en West-Indië per zeepost f 2.10, idem per mail en overige
landen f 3.20. Losse nos. 4 ct.fr. p. p. 6 ct. Weekabonnementen 12 ct.
Zondagsblad resp. f 0.50, f 0.70, f 0.70, f 1.-. Modeblad resp. f 1.20, f 1.50,11.50, f 1.70
Verschijnt Dinsdag-, Donderdag- en Zaterdagmiddag
Redacteur: P. C. DE BOER
Uitgave N.V. Drukkerij v/h. C. DE BOER Jr.
Bureau: Koningstraat 78 Telefoon: 50 en 412
Post-Girorekening No. 16066.
ADVERTENTIËN:
20 ct. per regel (galjard). Ingez. meded. (kolombreedte als redaction. tekst)
dubbele prijs. Kleine advertentiën (gevraagd, te koop, te huur) bij vooruit
betaling 10 ct. per regel, minimum 40 ct.; bij niet-contante betaling 15 ct.
per regel, minimum 60 ct. (Adres Bureau van dit blad en met brieven
onder nummer: 10 ct. per advertentie extra). Bewijsnummers 4 ct.
Europa in angstige afwachting van de dingen die komen zullen -
In Italië beschuldigt men Duitschland als debet aan den aanslag.
De gespannen
toestand
in Europa
Europa is in af
wachting van de din
gen die komen zullen.
Men weet nog niet
hoe de zaak zich ont
wikkelen zal, ten goe
de of ten kwade, men vreest den oorlog
en hoopt op vrede. Het onderzoek naar de
motieven van de daad en naar de identi
teit van den dader zal van groote beteeke-
nis zijn op de verdere ontwikkeling van
de gebeurtenisseri. Het is heel waarschijn
lijk, dat men er nju nog achter komt, wel
ke motieven de daider voor zijn snood plan
heeft gehad, omdat, zooals uit bizonder-
hëden elders in dit nummer blijkt, twee
mededaders gevat zijn, die reeds bekend
zouden hebben in het complot betrokken
te zijn geweest. Welke duistere invloe
den hebben achter een en ander gezeten?
vraagt men zich nu nog met zorg af. Als
straks klaarheid gekomen is, wie weet
hoe spoedig, zullen de gevolgen beter te
overzien zijn.
De Nw. Rott. Crt. schreef Donderdag
avond in een beschouwing o.m.:
Ten opzichte van de gevolgen van den
aanslag te Marseille zijn wij nu in het sta
dium van algemeen afwachten gekomen,
dat met onrust is gemengd. Ongerust
heid zou in dit verband een wat te sterk
woord zijn. Want algemeen heeft men
gewezen op het verschil in politiek ka
rakter tusschen den moord van Serajewo
en het gebeurde in deze week. Maar aller-
wege kan men nu ook het besef aan
treffen, dat het werk tot stabilisatie van
den vrede en tot vermindering van
vrees en wantrouwen, waarvoor Ko
ning Alexander zijn reis onder zoo ern
stige vooruitzichten ondernomen had,
een geduchten schok heeft gekregen.
Men rekent overal op belangrijke ver
traging, zoo niet op ernstiger gevolgen
nog.
Vooral in regeeringskringen te Londen,
die als intiem toeschouwer bij het passen
en meten in de Europeesehe politiek, een
levendige voorstelling hebben opgedaan
van de moeilijkheden, die dit werk ople
vert, is men blijkbaafr zeer sceptisch ge
stemd.
Ook na den moord van Serajewo was
er eerst stilte, drie weken lang. Maar ge
durende die drie weken werd in het diep
ste geheim de groote verrassing van het
ultimatum te Weenen voorbereid. Toen
het ultimatum eindelijk te voorschijn
kwam, had niemand het recht zich er
mede te bemoéien. Het was van den kant
van Russen, Èngelschen en Franschen
onmiddellijk een, in Oostenrijksche oogen
ongepaste daad, zich met deze aangele
genheid tusschen een grooten en een
kleinen buur te bemoeien. Zelfs de felste
woorden, die in de Mantsjoerijsche kwes
tie te Genéve tot de Japanners zijn ge
sproken, hebben deze niet meer, als kwet
sing van hun prestige, dus als vijandige
daad, kunnen opvatten. Zij zijn wegge
gaan, maar met alle anderen in goede be
trekkingen gebleven. Nu is het vanzelf
sprekend, en niet meer een gevaarlijke
aangelegenheid, dat de anderen zich met
een conflict bemoeien, erin meepraten en
gemeenschappelijk druk uitoefenen op
strijdlustige mogendheden, hoe machtig
deze ook mogen zijn. Een ultimatum naar
aanleiding van den moord zou binnen
een etmaal alles te Genève bijeen zien, in
het bijzonder de ministers van buiten-
landsche zaken van alle groote en half-
groote mogendheden. Door den rijstebrij
berg van gepraat, die dan zou ontstaan,
zou geen ultimatum kunnen heendringen.
Men hoeft zich dus niet zeer bezorgd te
maken, zelfs als men zich de lange stilte
herinnert, die op den aanslag van Seraje
wo is gevolgd. Nogmaals, er bestaat geen
acuut gevaar op zichzelf. Maar daar
tegenover is er wel iets gebeurd, dat van
plechten invloed kan zijn op het opruimen
van bestaande gevaren. Zal het een aan
sporing zijn voor Mussolini om met nog
versterkte openhartigheid te trachten,
dezen tegenslag machteloos te maken?
Het hangt echter niet alleen van hem af.
De angstige vraag is, wat het wegvallen
van den Koning in Servië beteekent. Wij
hebben daarop reeds gewezen. In d a t op
zicht is niemand gerust.
Uit de berichten krijgt men den indruk,
dat de moordenaarhandelde ln opdracht
van samenzweerders, die ever betrekke
lijk ruime middelen beschikten. Na al het
geen men verneemt schijnt men van het,
bij voorbaat reeds onwaarschijnlijk, denk
beeld van een persoonlijke onderneming,
te moeten afzien. Hebben er misschien,
zooals indertijd in Serajewo, meer aspi
rant-moordenaars op den weg van den
stoet gestaan, opdat de aanslag ten
minste van een hunner zou gelukken?
Italië
beschuldigt
Duitschland
"Vertroebeling van
de internationale
sfeer is een van de
eerste gevolgen van
den aanslag op den
Joegoslavischen ko
ning geweest. Men vreest ook dat voor-
loopig geen vruchtbare besprekingen
meer mogelijk zullen zijn en dat dus de
bestaande geest van wantrouwen eerder
zal toe- dan afnemen. Dat is natuurlijk
zeer te betreuren, want dat op zichzelf
reeds kan oorzaak zijn van alle mogelijke
onaangename verrassingen. Verbittering
zal ook ontstaan door beschuldigingen,
die geuit worden naar aanleiding van de
schuldvraag van den aanslag. En nu
reeds verwijt men in Italië Duitschland
stokerijen, die de oorzaak van de
wanhoopsdaad geweest kunnen zijn.
De Romeinsche correspondent van de
Temps meldt, dat de Italiaansche pers
zich onthoudt van toespelingen op de ge
volgen voor de internationale betrekkin
gen. De Italiaansche bladen zien den aan
slag als een tragedie van Zuid-Slavische
binnenlandsche politiek. Zij houden den
dader voor een Kr.oaat. De Koning, zeg
gen deze bladen, is gevallen bij zijn po
gen de eenheid van het land te verwezen
lijken, maar hij heeft dit doel niet bereikt.
Zij vreezen voor een verzwakking van
het rijk, nu een kind hem opvolgt. De se
paratistische stroomingen zouden het wel
eens kunnen winnen van het saamhoorig-
hiedsbesef. Alleen stabiliteit Kan een
goede buurtschap tusschen beide landen
waarborgen.
Het volk in Italië is geneigd den aan
slag aan Duitsch stoken te wijten, met het
doel de Fransch-Italiaansche toenadering
te verijdelen, evenals elke politiek van
overeenstemming in Midden Europa.
Sinds de gebeurtenissen van 30 Juni en
25 Juli zou de misdaad tot de politieke
methoden van Duitschland behooren.
De bezorgdheid, waarvan deze uitingen
blijk geven, schijnt door de berichten uit
Belgrado bevestigd te worden, volgens
welke te Serapewo tegen het Italiaansche
consulaat betoogd is. In gesluierde woor
den kon men hier reeds de vrees voor
deze dingen hooren uitspreken. Het ont
brak evenmin aan stemmen, die Duitsch
land beschuldigen achter den aanslag te
zitten.
Parijsche bladen oefenen kritiek uit
op de veiligheidsmaatregelen
te Marseille.
De Fransche minister van binnen
landsche zaken is afgetreden;
de directeur van Siirete
ontslagen.
De uitvaart van Honing Alexander.
De' torpedobootjager Dubrovnik, met
het stoffelijk overschot van Koning Alex
ander aan boord, heeft in de Thyrreen-
sche Zee zeer slecht weer, maar des
ondanks wordt toch verwacht dat het
schip Zaterdagmiddag in de haven van
Split zal aankomen, waarna de kist naar
Zagreb, de hoofdstad van Kroatië, wordt
vervoerd. Daar zal de eerste rouwdienst
gehouden worden en Zondagmiddag wordt
de kist dan naar Belgrado overgebracht,!
waar het stoffelijk overschot Maandag en
Dinsdag in staatsie opgesteld zal worden,'
om de bevolking gelegenheid te geven'
langs de baar te defileeren. Het is echter
onwaarschijnlijk, dat de kist nOg heropend
zal worden. Woensdag volgt dan de plech
tige begrafenis te Belgrado.
Mussolini heeft een eskader Italiaan
sche oorlogsschepen opdracht gegeven
om de Dubrovnik in d e Straat van Mes-
sina tegemoet te varen en den torpedo
bootjager in Italiaansche wateren verder
te begeleiden.
Nader wordt gemeld
De definitieve bijzetting van het stof
felijk overschot zal Woensdag geschieden
op den berg Oplenatsj bij Belgrado, waar
de dynastie Kara-Georgewitsj haar mau
soleum heeft.
Koningin Maria te Parijs.
Donderdagochtend is de extratrein met
president Lebrun én Koningin Maria
van Zuid-Slavië uit Marseille te Parijs
aangekomen. In denzelfden trein bevond
zich het stoffelijk overschot van Barthou.
Aan het station waren ter ontvangst
minister-president Doumergue, de Ko
ningin-weduwe Maria van Roemenië, de
leden der Fransche regeering en het
diplomatieke corps. Lebrun begaf zich
terstond naar het Elysée, de Koningin
naar de Zuid-Slavische legatie.
Voor het station had zich een gewel
dige menschenmenigte verzameld. De
veiligheidsmaatregelen der politie waren
Zoo streng dat het geheele stationsplein
vrijwel was afgezet en zelfs de persver
tegenwoordigers geen toegang hadden.
De kist met Barthou's stoffelijk over
schot werd naar het ministerie van bui-
tenlandsche zaken overgebracht, waar
de Salie d'Horloge tot Chapelle ardente
is ingericht.
De Fransche minister van binnen
landsche zaken afgetreden.
Reuter meldde gisteravond uit Parijs:
Albert Sarraut, de minister van binnen
landsche zaken, is afgetreden.
Nader wordt gemeld, dat de directeur
van de Süreté Nationale en de prefect
van het departement Mondingen van de
Rhóne van hun functies ontheven zijn.
De aanvallen op den Franschen
veiligheidsdienst.
Niemand begrijpt, waarom het leger te
Marseille niet bij het afzetten en het escor
teeren geholpen heeft. Dienaangaande
werden in de Kamer al Interpellaties aan
gevraagd. Deze critiek komt van ver
schillende zijden. Het zal moeilijk zijn
dezen smet in de oogen van de Zuid-
Slaven uit te wisschen. Vandaar het plan
op de plek van den moord een standbeeld
voor Alexander op te richten.
Ook in andere opzichten, en wel bij het
vertrek van het stoffelijk overschot van
Barthou, moeten er in de organisatie
ernstige leemten geweest zijn.
Van verschillende kanten wordt uitge
sproken, dat Barthou niet gestorven zou
zijn als onmiddellijk de vereischte voor
zorgen getroffen waren.
Het onderzoek. Twee man ge
arresteerd, één op de vlucht.
Donderdagavond kwam bericht uit Fon-
tainebleau, dat daar een verdacht persoon
per auto was aangekomen. Hij had op het
station een kaartje naar Evian genomen,
in het restaurant een glas bier gedronken
en den kelner een enorme fooi gegeven.
Daarop verliet de onbekende het stations
gebouw om in de buurt op zijn trein te
wachten. Toen hjj 's avonds laat weer
terug kwam, hielden twee gendarmen hem
aan en verlangden zijn papieren. De man
toonde toen een Tsjechischen pas, die op
naam van Chalny stond, geboren in 1902
te Karlovats. De pas of het falsificaat
droeg als plaats van uitgifte het Tsjechi
sche consulaat-generaal te Zagreb en zijn
bezitter had blijkens het stempel de
Fransche grens bij Vallorbe op 28 Sep
tember overschreden.
De nummers en de andere kenmerken
van den pas nu stemmen volkomen overeen
met die van den Chalny, die in het hotel
te Aix en Province had gelogeerd. Toen
de beide gendarmen den man wilden
arresteeren, duwde hij hen achteruit en
nam de vlucht in de naburige boschjes-
Daarbij verloor hij een aantal patronen
van het merk Walter, d.w.z. van hetzelfde
merk als een van de revolvers van Kalemen.
De gendarmen zonden den vluchteling
een aantal schoten achterna, zónder hem
echter te treffen. De bosschen zijn thans
door gendarmerie en politie voor zoover
die maar beschikbaar was, omsingeld.
Daar de bosschen tamelijk uitgestrekt
zijn, zal het nog wel eenigen tijd duren
eer men Chalny in handen heeft.
Donderdag kwam echter ook bericht
uit Fontainebleau, dat men daar in den
nacht van 9 op 10 October twee verdachte
individuen in den nachttrein had zien
stappen, die naar Evian ging. Op dezen
trein had Chalny blijkbaar gewacht. De
politiecommissariaten in den omtrek van
Evian werden gealarmeerd met het resul
taat, dat Donderdagochtend in een hotel
te Thounon beiden werden gepakt. Zij
waren in het bezit van passen, welke
oppervlakkig gezien in orde schenen.
Een stond op naam van Ladislaus Benesj,
geboren te Zara in 1903. Het stempel be
wees, dat deze Benesj op 28 September
Como in Italië heeft verlaten en denzelf
den dag over Chiasso in Zwitserland is
binnengekomen, Benesj had 1700 francs
bij zich en een retourkaartje naar Fon
tainebleau Doch de belangrijkste vondst
behalve het paspoort, waarvan de inhoud
alweer klopte met de gegevens, die
VOOR EEN LEUKE
Koningstraat 29
Zondags geopend van 10 2 uur
Benesj te Aix opgaf, is een portemonnaie,
die in hetzelfde warenhuis op de Place
Clichy is gekocht als het pak van Kalemen.
De pas van den ander stond op naam
van Jozef Novalc, geboren 1900 te Görz.
Deze pas was evenals die van Benesj
zoogenaamd afgegeven door het Tsjechi
sche consulaat-generaal te Triest. Novak
had 1100 francs bij zich, ook een retour
kaartje en een kompas. De eenige bagage
van beiden bestond uit een pakje, waarin
een overhemd en een kam.
De veertien Zuid-Slaviërs, bij wie huis
zoeking is gedaan en bij wie bezwarend
materiaal is gevonden, worden uit het
land gezet, behoudens één, die reeds het
Fransche staatsburgerschap heeft ver
worven.
De twee Krbaten bekennen mede
plichtig te zijn.
Van particuliere zijde telefoneerde men
Donderdagavond laat aan het blad:
Na een uitvoerig kruisverhoor hebben
Feuilleton
Uit het Amerikaansch.
36)
„Wie bent u?" fluisterend kwamen de
woorden Sally over de lippen. „Wat doet
u hier wat wilt u van me?"
„Waar ben je geweest?" vroeg de ver
schijning met een stem, die Sally door den
kouden, scherpen klank onmiddellijk als
die van Mrs. Shandish herkende. „Wat
heb je daar" dit met een vage armbe
weging naar den kant van de terrassen
aan zee „daar buiten uitgevoerd?"
Sally dwong zich tot kalmte dit was
een gelegenheid, waarbij ze al haar ver
stand, al haar gevatheid noodig zou heb
ben.
„Ik ben naar buiten gegaan, omdat ik
'nsteloos was, niet kon slapen," zeide ze
heel langzaam, ,,'t was zoo prachtig bui
ten met 't maanlicht....'
„In die kleeren?"
De toon"waarop die paar woorden ge
zegd werden, was beleedigend van min
achting. Sally voelde zich t bloed naar het
hoofd stijgen, maar ze balde haar vuisten
e'i wist zich te beheerschen.
"Ja, maar 't was zoo laat," legde ze de
vrouw tegenover zich uit. „Ik dacht, wat
hmdert 'tik dacht niet, dat ik buiten
'emand aantreffen zou."
„Neen, natuurlijk niet," antwoordde
rs. Shandish langzaam, haar stem effen,
door 't sarcasme ,dat er doorheen vlijmde.
„Maar toen je eenmaal buiten was, toen
merkte je gauw genoeg, dat je veronder
stelling 'niet bepaald juist geweest was,
hè!"
„Jamompelde Sally stug.
„Goed, dat je tenminste zoo verstandig
bent om me niet voor te liegen," gaf haar
„weldoenster' voldaan ten antwoord.
„Want ik wist het, zie je. Ik heb hier
meer dan een half uur gezeten cn al dien
tijd heb ik het genoegen gehad, om jullie
met je beiden achter den haag te hooren
ruziën. Dom en onvoorzichtig dat je
bent!"
Sally gaf geen antwoord. Als een ver
schrikkelijke zekerheid voelde ze het. dat
dit het einde van haar vlinderleven be-
teekende. Of eigenlijk, het einde van alles
nog een paar uren dan werd haar
schande bekend gemaakt en kon ze terug
gaan naarnaar
Bijna had ze 't uitgesnikt, maar ze be-
heerschte zich dapper, drukte haar na
gels in de palmen van haar handen en
keek strak voor zich uit.
„Wie was het?" vroeg Mrs. Shandish
hardnekkig door.
Aha., dat wist ze dus niet.
„Komt dat er wat op aan?" ontweek
Sally een rechtstreeksch antwoord.
„Zeer zeker. Ik sta erop, dat je 't me
zegt. Met het oog op jouw positie hier
zoowel als de mijne. Ik heb in een ondoor
dacht oogenblik de verantwoordelijkheid
voor je op me genomen, maar ik ben zeer
zeker niet van plan om voor de zonder
linge handelwijze van een man-zieke
vrouw aansprakelijk gesteld te worden.
Als je je niet behoorlijk kunt gedragen,
als je de gasten van m'n tante niet met
rust kunt laten, dan is de eenige oplos
sing, dat je hier vandaan gaat. Ik dacht,
dat je dat wel uit jezelf begrepen had?"
„Natuurlijk," mompelde Sally. „Dacht
u, dat ik wat anders verwacht had?"
„Wie was de gelukkige dien je achter
na gegaan bent?"
Het opzettelijk-beleedigende in die
vraag miste zijn uitwerking, doordat de
enkelvoudsvorm Sally opeens openbaarde,
dat Mrs. Shandish van 'tfeit, dat er sprake
van twee mannen geweest was onkundig
was. Dat ze dat ook niet eerder begrepen
had het raam, waar haar ongewenschte
gast voor zat, was in den voorgevel, en
daar Mrs. Shandish, ondanks al haar kun
digheden, niet om een hoek kon zien.
„Hoe lang moet ik op een antwoord
wachten.
„Ik wil die vraag liever niet beantwoor
den, Mrs. Shandish."
„Bedenk je liever even, voordat je dat
zoo bout zegt, beste kind.... de omstan
digheden in aanmerking genomen, waar
onder ik je heb leeren kennen.
„Wat bedoelt u?"
„Heb je vergeten, dat mijn broer je op
heeterdaad betrapt heeft.... terwijl jij
bezig was in mijn huis in te breken? Heb
je vergeten, dat je gestolen kleeren droeg,
toen ik je voor het eerst zag? Je hebt toen
getracht ons een verklaring van je tegen
woordigheid te gevenmaar hoe weet
ik, dat die verklaring de waarheid was?
En hoe weet ik, of jij niet de medeplich
tige, de helpster was van dien echten dief,
die mijn broer toen bijna vermoord
heeft?"
„Dat is niet bepaald waarschijnlijk,
vindt u wel?"
„Hoe kan ik daarover oordeelen? 't Kan
best zijn, dat jullie ruzie gehad hebben, en
dat je toen uit een behoefte aan wraak
hem dat geleverd hebt. Neem me niet kwa.
lijk, naar je gedrag hier, ben jé tot alles
in staat. Of je kon gedacht hebben, dat
't meer profijt opleveren zou als je zooge
naamd mijn broer te hulp kwam."
„Dat is klets," antwoordde Sally driftig.
„En 't ergste is, dat u dat evengoed weet.
als ik."
Als 't dan toch uit was met haar leven
op Goswold House weerhield haar niets,
absoluut niets om zichzelf de voldoening
van 't eigen meening zeggen te onthouden.
Gedurende de halve minuut, waarin het
stil bleef, liet Mrs. Shandish merkwaardig
knap stil spel zien, de vrouw die met suc
ces een driftbui wist te bedwingen.
Maar na afloop van de genoemde halve
minuut vond ze, dat 't tijd was om 't vuur
weer te openen.
„Wanneer ben je van plan, om me be
hoorlijk antwoord op mijn vraag te ge
ven?"
Sally bleef haar zwijgend aankijken.
„Was het de man met wien je een
afspraak had was het...
„Ik had geen afspraak, 't Was een on
geluk of liever een toevallige ontmoe
ting."
„Ja, dat beweer jij. Was het een
van de gasten?"
't Eenige antwoord was een volkomen
zwijgen.
„Als je' van plan bent, deze koppige hou
ding vol te houden, dan geef je mij daar
door het recht, met 't oog op je anteceden
ten, om de veronderstelling te maken, die
het meest voor de hand ligt, dat je een
rendez-vous met je vroegeren medeplich
tige
„Och wat een nonsens," viel Sally
haar ongeduldig in de rede.
En meteen daarop, onbewust aangemoe
digd door haar eigen durf, liet ze zich
gaan.
„Al dat soort praat is nonsens," ver
klaarde ze positief.... „dat weet u even
goed als ik. Als u van plan bent, om Mrs.
Goswold alles te gaan vertellen, om me
hier in huis onmogelijk te maken, alleen,
omdat ik weiger iets, dat ik ondervonden
heb, iets heel onpleizierigs en dat u op
geen enkele manier aangaat, met u te be
spreken, wel, dat moet u zelf weten. Ten
slotte ben ik geen kind, dat zich laat dwin
gen of intimideeren en ten slotte denk ik
er niet aan, om uw nieuwsgierigheid be
treffende mijn privé-aangelegenheden
aan te moedigen: Ziezoo, nu weten we,
waar we staan. Ga 't nu maar vertellen,
als u wilt.... ga dan.. U doet het niet,
hè?"
„Och, zou je denken", gaf Mr. Shandih
ten antwoord, terwijl ze met groote waar
digheid opstond, „en waarom niet, als ik
je vragen mag?"
„Omdat u, onder anderen, dat verzeke
ringsgeld niet zou willen riskeeren."
„Zoo, dus met chantage denk je je doel
te bereiken
„Noem het chantage, of geef het kind
een anderen naam," antwoordde Sally uit
dagend. „Maar denk erom, dat ik niet
zoo tam ben, als u schijnt te denken, en
dat ik me in geen geval als een kwaje
meid laat wegsturen. Weggaan zal ik ze
ker daar behoeft u niet bang voor te
zijn, maar, uit eigen vrijen wil, ik laat me
niet sturen. Als u mij verklapt, verklap ik
u, en dan doe ik 't niet half, maar vertel
alles wat ik weet."
„En als ik vragen mag," vroeg de
oudere vrouw op gewild-vriendelijken
toon, „waaruit bestaat, dat alles, wat je
weet.
„Ten eerste zullen we het hebben over
het signalen geven, zooeven, aan die mo
torboot
Natuurlijk sloeg ze er maar een slag
naar, want in geen enkel opzicht had ze
zekerheid, dat het verlichte raam dat van
de slaapkamer van Mrs. Shandish geweest
was; maar daar de mogelijkheid bestond,
riskeerde ze het met het gelukkige ge
volg, dat ze raak sloeg; het eerste succes,
dat ze in het gesprek met haar weldoen
ster op haar credit-zijde boeken kon.
„Waar heb je 't in vredesnaam nu weer
over?" vroeg Mrs. Shandis, terwijl ze zich
met de deurknop in haar hand naar Sally
toekeerde.
„Dat weet u heel goed. Ik heb mijn
oogen niet in mijn zak. En als menschen
zulke dingen doen, is er iets niet in^den
haak, is er aan hun handelwijze *een
luchtje.
„Ik geloof nu heuscli, dat je niet goed
wjjs bent," antwoordde de oudere vrouw
met een minachtenden blik. „Ik heb er
geen flauw idee van, waar je nu weer op
doelt en ik ben ér ook in 't minst niet
nieuwsgierig naar. 't Kan me niets, abso
luut niets schelen. Maar dit kan ik je zeg
gen morgen vroeg, dadelijk wanneer
mijn tante me ontvangen kan, zal jij de
wrange vruchten van je onhebbelijk op
treden plukken. Goeden avond".
Met een uitdagende beweging van haar
hoofd, welke haar gevoel van wanhoop,
dat dit nu het einde was, moest verbergen,
draaide Sally zich om en liet zich in den
stoel bij 't raam vallen. Maar tot haar
verbazing bleef 't geluid, dat ze verwacht
had te zullen hooren, uit. Ze keerde zich
om en zag Mrs. Shandish, met de deur
knop in haar hand, besluiteloos op den
drempel staan. (Wordt vervolgd).
