Het vertrek Van de K 18.
IVoa* §am m hml
wilt
TVv/eede blad
p0 kindermiddag van de
Heldcrsche Courant
Kaarten Uiver huldiging.
Brand bij V D.
f
Afscheid.
Het Kurhaus-cabaret in Casino
Tweede Marine-concert.
HÈLDERSCHE COURANT VAN DÓNDERDAG 15 NOVEMBER 1 934.
Licht op voor alle voertuigen.
y rij dag
16.37 uur,
16.36 uur,
Alleraardigste middag.
Voor uitverkochte zaal.
Negenhonderd en nog wat menschen kun-
er met wat goeden wil in „Casino" wor
den geborgen, en negenhonderd en nog wat
waren er, in het zonnigste humeur van de
,ereld. Woensdagmiddag in. Ja, er was niets
aan te doen: er zijn nu eenmaal veel meer
dan negenhonderd en nog wat kindertjes in
pen Helder, en dus moesten er heel wat
teleurgesteld worden. Zoo gaat het: wie het
eerst komt. het eerst maalt en al dagen te
voren* üep het hard met den kaartverkoop
zoodat reeds Dinsdagmiddag om 5 uur de
Casino-zaal tot de laatste plaats was uitver
kocht.
•t Was me dan cok niet even wat, dat door
de directie van de Heldersche Courant aan
de jeugdige bezoekertjes en bezoekstertjes
werd aangeboden. Daar voor het tooneel stond
me tenminste een tafelneen, ik heb zoo
iets nog nooit gezien. Prentenboeken en lees
boeken, nou ja, maar verfdoozen, mijnheer,
complete verfdoozen, telraampjes, bootjes,
vliegmachinetjes, en rieten poppetjes. Een
klein meisje had, toen wij binnenkwamen, juist
gezongen en mocht nu al dadelijk iets uit die
heerlijkheden uitzoeken. Overal in de zaal
stonden dames en heeren, die met een deftig
woord „zaalcommissarissen" worden genoemd
en die de orde onder dit jonge goedje moesten
handhaven. En op het tooneel stond, behalve
het vaste clubje medewerksters, dat al deze
.Heldersche Courant-middagen" opluistert, de
leider van het geheel, de heer Bijlsma. met
een reuzenfluitje, waar hij op blies en een
luidspreker, die zijn woorden door de heele
zaal bracht. Och ja, en voor dien luidspreker
kwamen dan ook de jongens en meisjes, die
een liedje moesten zingen (en dat dikwijls
wat aardig deden) en later ook de goochelaar.
Maar dat vertel ik straks.
Het was een aardig programma. En de
jongens en meisjes hebben zich prachtig ge
dragen. Netjes en ordelijk, niet de minste last
er mee .Ik mag dat als man van de krant
toch wel zeggen, nietwaar? Ten eerste is het
de zuiverste waarheid en ten tweede heb ik
er niet aan meegewerkt. Het programma was
hetzelfde als hetgeen nu al op verschillende
plaatsen afgewerkt is, waar het, zooals men
heeft kunnen lezen, overal succes had en zeer
in den smaak viel bij het jeugdig auditorium.
Welnu, ditzelfde kan worden geconstateerd
van den Heldersehen middag: de twaalf kam-
peersters van Texel hebben zich voor de ge-
heele serie beschikbaar gesteld en alleraar
digste liedjes ten beste gegeven, alsook
dansjes, ingestudeerd onder leiding van de
dames C. Dietrich en Türkow. En daar
móet u heusch niet zoo min over denken,
wafit'ze zóngen Fransch en Duitsch ook. „Wie
van' jullie kent er Fransch?" vroeg de heer
Bijlsma. Toeri gingen er aardig wat Fransche
vingers dé hoogte in. Ze kregen permissie
om mee te zingen, maar ze hadden van dat
Fransche liedje toch niet terug.
We hadden een vliegstër ook in ons midden.
Thea Rasché heette ze...... och neen, ik ver
gis me, haar naam was Marie Leys. Ze woont,
zooals al reeds was meegedeeld, in Rotter
dam. Ze wilde zoo verschrikkelijk graag dezen
middag bijwonen, en wat denkt u, dat ze
deed? Zé vroeg aan de K.L.M. of die haar
wilde brengen. En kijk, kijk: tot Amsterdam
lukte dat, verder moest de spoor er aan te
pas komen. Nu stond ze voor ons, als een
groot meisje, en hield een heele speech, waar
bij ze o.m. in welgekozen woorden dank
bracht aan de K. L. M. voor het gratis ver
voer. Heel de zaal beantwoordde dit met een
hartelijk applaus. Ze leerde de kinderen een
yel of v/el refrein, dat ze in koor moesten be
antwoorden. En dat ging fijn! Iedereen deed
mee, groot en klein.
Dat ging op deZe manier:
Nederland, Nederland
Heldersche Courant.
Nederland, Nederland
V riendschapsband.
Wat is fijn? Dat is fijn!
Wat is fijn?
Een middag van de Heldersche Couraif-
Dat is fijn?
Ook mochten er kinderen apart zingen. Dat
geschiedde met kinderlijke vrijmoedigheid en
kinderlijke onbevangenheid tot groot genoegen
van de zaak
Na de liedjes kwam professor Samir Ha-
ofiem. Daarover zou ik een apart hoofdstuk
kunnen schrijven. En weet u wat het aardige
Is? Dat achter die rare naam zich verschuilt
een heel bekend stadgenoot, die in z'n vrije
uren ook nog wat anders doet dan goochelen.
In roomhorens en soezen en zulk goed is hij
specialist. Maar vanmiddag was hij gooche-
laar, en wat een leuke! 't Begon al dadelijk
heel erg gek met handschoenen. Uit zenuw
achtigheid had hij een witte en een zwarte
handschoen aangetrokken in plaats van twee
vitte, en in plaats dat dit nu in orde kwam,
werd het hoe langer hoe gekker. De witte
handschoen kreeg zwarte vlekken, de zwarte
handschoen kreeg witte vlekken. Betsy moest
er aan te pas komen om het in orde te bren
gen en onder de hand was des professors vest
van kleur verwisseld. Toen kwam er een
blaadje wit papier, dat zóó maar een briefje
van tien werd. Maar de jongen uit de zaal,
die erg gelukkig keek toen hij het van den
Professor cadeau kreeg, kwam toch op de
koffie, want hij had later weer een wit briefje
'u zijn hand. En de professor was toen aan
z'n derde vest, 't Is heusch waar, ik heb ze
£eteld. En 't was nog lang niet z'n laatste,
reken maar!
Van die blauwe en die gele broek, dat moet
'k nog even vertellen. Ze waren voorgesteld
door blaadjes papier. Daaruit werd een rond
stukje gescheurd, en dat moest er nu weer
vorden ingezet. Laat me nou het blauwe in
het gele vel en het gele in het blauwe vel
terechtkomen! En van de Heldersche Cou-
1 antdat zult u niet willen gelooven. Die
verd eerst in stukken gescheurd, maar om-
f,at je een Heldersche Courant nu eenmaal
uiot vernielen kunt, was hij even later natuur-
hjk weer heelemaal heelMet een kubus
eu een lint aardige goocheltruc, vlak voor
den neus van een meisje verricht, zonder dat
ze er iets van snapte en met het Uiver-
goochelnummer, werd het eerste gedeelte van
dezen middag besloten.
En daarna? Ach, lieve deugd! Ik zou weer
van voren af aan moeten beginnen. Want de
kampeersters stonden al weer klaar, ditmaal
voor dansjes, en ook de andere medewerk-
stertjes hadden zich opgemaaktNeen, ik
schei cr uit! Alleen dit moet u nog weten:
aan het slot kregen ze allemaal van die fijne
af el met cadeaux een souvenirtje. En van
die reepen chocola die er waren, weet u
natuurlijk ook! Zoodat het alles en alles een
ïeuzenmiddag was, die hopen we, het contact
versterkt heeft tusschen abonné's en courant.
Al zullen we natuurlijk voor al „onze" kin
deren een extra zaal moeten laten maken!
De agent der K.L.M., het Reisbureau Velt-
huys, Kanaalweg tegenover de Postbrug, deelt
ons mede, dat de beperkte voorraad tribune-
kaarten nagenoeg is uitverkocht, terwijl in
de staanplaatsen reeds een flinke bres ge
schoten is. Gegadigden gelieven er rekening
mede te houden, dat er na Vrijdag a.s. aan
het agentschap alhier geen kaarten meer be
schikbaar zullen zijn.
HULDIGING BOUWE PRINS.
Naar wij vernemen, heeft het bestuur van
de voetbalvereeniging „H.R.C." in het eerste
elftal waarvan Bouwe Prins verscheidene
jaren als linksbuiten heeft gespeeld, toestem-
ming van de K.L.M. gevraagd, om haar be
roemd geworden ex-speler bij zijn komst in
Den Helder op eenvoudige wijze te huldigen.
EERSTE WINTER-CONCERT.
Harmoniekapel „Winnubst"
Maandag a.s.
De Harmoniekapel Winnubst, onder lei
ding van den heer H. B. Schenkels, geeft op
Maandag 19 November haar Eerste Winter
Concert in Casino. Het programma vermeldt
o.a. de „Slavonic Rhapsodie" van Carl Frie-
demann, „Alceste", Ouverture van de Gluck
,,'S kommt ein Vogel geflogen" van Sieg.
dachtenis aan den Nederlandschen Componist
Ochs, humoristische variaties. Ter nage-
Sam Vlessing overleden 22 Mei 1934
wordt een zijner laatst uitgegeven Composi
ties, voor kwintet „Petite scène de Ballet"
uitgevoerd.
Medewerking wordt verleend door het be
kende Brabantsche gezelschap. De Laat uit
Tilburg, waarbij Aug. de Laat radio- en gra-
mophoonzanger met zijn populaire liedjes
„We gaan naar buiten" ,enz. Last not least
gelegenheid tot een dansje onder leiding van
den heer J. B. Polak, dansleeraar van het
dansinstituut „Musis Sacrum".
NED. CHR. VROUWENBOND.
Maandagavond hield in 't Chr. Mil. Tehuis(
Kanaalweg, voor een flink bezochte vergade-
ping van de afdeeling den Helder van de
N.C.V.B. Mevrouw J. Bos-Renes alhier, een
propagandalezing, waarin zij doel en werk
van den bond uiteenzette. Helder en duide
lijk behandelde de spreekster het ontstaan
van den Bond en het Werk dat hij in de afge-
loopen jaren deed.
Zij liet uitkomen hoe de bond wil zijn een
bond, die de Christenvrouwen samenbindt, op
dat zij naar buiten toe een eenheid vormen,
die ook bij de regeering voor haar beginse
len en belangen kan uitkomen. Verder ging
ze in 't kort de geschiedenis na, van de Hel
dersche afdeeling, en besloot, met een opwek
king, tot diegenen, die nog geen lid waren, en
toch met doel en grondslag van den bond in
stemden, om zich aan te sluiten.
Met veel aandacht werd de spreekster aan
gehoord en zij mocht de voldoening smaken
dat zich na afloop een drietal gasten als lid
opgaven.
HARDDRAVERIJ-VEREENIGING
„DRAVERSLUST".
W(j verwijzen naar de advertentie betref
fende een openbare vergadering van boven
genoemde vereeniging op hedenavond in het
Kegelhuis, alhier.
PERSONENAUTO IN HET NOORD-HOLL.
KANAAL GEREDEN.
De bestuurder weet zich wonder
boven wonder te redden. Hij werd
misleid door den mist.
Bijna was de heer J. V., reiziger van de
Groningsche tabaksfirma „Gruno" als slacht
offer gevallen van den zwaren mist die gister
avond over den kop van Noord-Holland hing.
Het gebeurde om pl.m. kwart over acht. De
heer V. was met zijn Chevrolet op weg van
Den Helder naar zijn woonplaats Alkmaar,
toen hij ter hoogte van het bloemistbedrijf
van den heer Nelis aan den Rijksweg, dus on
der den rook van onze gemeente, merKte,
dat er iets niet in orde was. Hij keek scherp
voor zich uit en zag plotseling het riet van
het kanaal vlak voor zich. Onmiddellijk reali
seerde hij het gevaar, waarin hij verkeerde,
wist de ruit van de cabine kapot te slaan
alvorens de auto onder watér verdween. Die
kapotte ruit is zijn behoud geweest, want nu
kon de heer V. zich uit den wagen en vervol
gens op den kant werken en zich naar het
dichtsbjjzijde woonhuis, dat van den heer P.
Hendriks, begeven. Daar werden hem droge
kleeren verschaft en verleende de dokter hem
geneeskundige hulp. De heer V. had eenige
snijwonden opgeloopen. Met een auto van den
heer Maarten Smit werd hij vervolgens naar
huis vervoerd.
Nog denzelfden avond is personeel van
Maarten Smit er middels een hijschkraan in
geslaagd den auto, die geheel onder water
lag, op het droge te brengen. Het vervoer
middel is zwaar beschadigd. Tijdens het op-
hijschwerk gebeurde nog een ander ongeluk
(het komt zelden alleenDe werkman J.
liep n.1. nog een diepe snede in den linker
arm op, toen de gedeeltelijk opgeheschen
auto plotseling terugschoot. Om kwart over
ti 's nachts was men eerst gereed met het
bergwerk.
Al met al is dit ongeluk nog goed afge-
loopen!
Onzaglijke belangstelling. Minister Deckers spreekt de
bemanning toe. „Wij weten, dat gij allen uw taak
zult vervullen". Vliegers van De Kooy cirkelen boven
den ondeijzeeër.
Schout btf Nacht neemt afscheid
van de bemanning.
Dinsdagmiddag half drie reeds heeft Schout
l?y. Nacht T. L. Kruys, na vooraf de onderzee-'
boot geïnspecteerd te hebben, afscheid geno
men van de bemanning van Hr. Ms. „K. 18".
De .bemanning stelde zich op het voorschip
op en werd door den Schout bfl Nacht met de
volgende woorden toegesproken:
Schout-bij-nacht '1'. L. Kruys.
Commandant Hetterschy, Officieren ea
manschappen van Hr. Ms. „K. 18".
Gij zult morgen een groote reis aanvangen,
de grootste reis welke ooit door een onder
zeeboot is ondernomen.
Het doel is in de eerste plaats de toevoe
ging van Hr. Ms. K. 18 aan de sterkte van de
Marine in Ned. Indië. Tevens wordt echter
gedurende deze reis Prof. Vening Meinesz in
de gelegenheid gesteld om zijn waarnemingen
betreffende de zwaartekracht, welke hij reeds
over een groot deel van den aardbol verrichtte
uit te breiden. Eenige toestellen van Prof.
Clay werden opgesteld voor de meting van
de intensiviteit van de kosmische straling.
Voorts heeft de Engelsche Regeering ver
zocht U opdracht te willen geven op het
eiland Tristan da Cunha, dat slechts zelden
door schepen word aangedaan post aan en
af te voeren, terwijl gij daar een onderzoek
zult instellen naar den economischen toe
stand van de bevolking.
Ten laatste zult gij dienen tot baken voor
de K.L.M. ten behoeve van de kerstvlucht
naar Ned. West-Indië.
Ik hoop en vertrouw op U en spreek ook
de hoop uit, dat de techniek U niet in den
steek zal laten. Gij hebt een zeer verantwoor
delijke taak te vervullen.
Doordat de reis gesteld werd ten bate van
wetenschap en verkeer is de reistijd tot een
zeer langen uitgedijd. Gij zult belangrijke zeer,
trajecteD krijgen af te leggen, waarbij er zijn
van ongekende lengte.
Ik besef, dat de eischen voor Uw physieke
kracht zeer hoog zullen zijn, maar nog hoö-
gèr zullen zij zijn voor Uw humeur. Maar wat
ik zeker verwacht van een bevaren beman
ning van een onderzeeboot, waarbij er velen
zijft, die hun sporen reeds verdienden, is de
goede samenwerking en kameraadschap ge
durende de reis.
Bemanning! Reken het tot een eer, dat gij
deze reis moogt medemaken. Werkt allen
mede, opdat Uw commandant zal slagen.
Commandant Hetterschy! Ik hoop en ver
trouw, dat U de Nederlandsche Vlag met eer
over den oceaan zult voeren, dat gij weer nieu
wen roem zult kunnen toevoegen aan de be
kendheid van Nederland als zeevarende natie
en ik reken het tot een bijzonder voorrecht,
dat de marine dat zal kunnen doen.
Ik hoop, dat gij allen zult medewerken om
te bewijzen, dat de geest en weerkracht nog
altijd bestaat als in alle tijden voor Vaderland
en Koningin.
Ik noodig U uit een driewerf hoezee uit te
brengen voor Hr. Ms. de Koningin.
Leve de Koningin!
De bemanning liet dezen uitroep volgen
door een luid „Hoezee" en daarna drukte
Schout bij Nacht Kruys de Officieren en voor
de bemanning den bootsman de hand, terwijl
hij hen goede reis en behouden aankomst te
Soerabaia toewenschte.
Daarna verliet de Schout bij Nacht de on
derzeeboot en de vlag werd gestreken.
Commandant, officieren en bemanning van
Hr. Ms. K. 18 hebben ter gelegenheid van hun
a.s. vertrek, de laatste dagen vele schrifte
lijke en telegrafische blijken van belangstel
ling ontvangen. Het is ondoenlijk om van den
stapel brieven en telegrammen, die nog regel
matig aangroeit, ook maar eenigermate een
overzicht te geven; er zijn zeer treffende en
hartelijke bij, waaruit overtuigend blijkt hoe
zeer de afzender met de opvarenden mede
leeft.
De heer Hetterscheij, commandant vari de
K 18, heeft dan ook gemeend niet beter te
kunnen doen dan de medewerking inroepen
van de Nederlandsche pers, teneinde de ge
voelens van dankbaarheid en erkentelijkheid;
welke Commandant, officieren en bemanning
Op onze 1ste Etage hebben wjj als buiten
gewone St. Nicolaas-attractie een miniatuur
stad gebouwd, waarvan een der huizen in
brand staat. Hoe en door wie deze brand
wordt gebluscht? Wij raden U aan met Uw
kinderen hiernaar zelf te komen zien. Niét
alleen uw kinderen, maar ook U zult pleizier
hebben in
Verder vertellen wij niets, doch raden U
nogmaals aan, komt met Uw kinderen onze
Groote St. Nicolaas Attractie bezichtigen.
voor deze overstelpende hartelijkheid van het
Nederlandsche volk, bezielen, te vertolken,
een medewerking, die wij gaarne verleenen.
Ontzaglijk was hedenmorgen de belangstel
ling voor het vertrek van de „K 18"; wel
èteeds is bij zulke gelegenheden de Heldersche
óurgerij-trouw vertegenwoordigd en vele dui
nenden brengen hun laatste groeten aan de
>pvarenden. Ditmaal echter was ook van el-
iers uit het land de belangstelling groot. Op
(iet grasveld naast de groote loodsen aan de
puitenhaven was een groot autopark inge
richt, waar men de meest uiteenloopende pro-
yincienummers zag vertegenwoordigd. Vele
pud-marinemenschen hadden door hun aan
wezigheid blijken van belangstelling gegeven;
yvij zagen de oud-vice-admiraals Schorer en
ter Poorten, den heer Van Kleffens, chef van
jle afd. Diplomatieke Zaken aan het Ministerie
van Buitenlandsche Zaken, gep. schout-bij
nacht Vos, verschillende hooge ingenieurs van
het Departement van Defensie, zeer veel oud-
Zee-officieren, dr. Muller, van het Kon. Met.
Instituut de Bilt, den heer Van Riel van het
Amsterdamsche filiaal, de directeuren der
Werf Wilton Feyenoord, de heeren Wilton en
•Verloop, en nog vele anderen.
1 Het was een beetje heiig, maar voor een
dergelijk afscheid ideaal weer. Vijf vliegtui
gen van „de Kooy" waren opgestegen om hun
kameraden van de marine een laatst afscheid
(e brengen; zij cirkelen boven onze hoofden
en trokken iedere belangstelling.
i Ongeveer half twaalf kwam minister Dec
kers aan boord om persoonlijk van de opva
renden afscheid te nemen en hen de hand te
drukken. „Nergens zou ik thans liever zijn
dan op deze plaats", zoo zeide Z.Exc., „aan
boord van Hr. Ms. „K 18", die op het punt
staat deze groote reis te aanvaarden, met vóór
mij de kloeke bemanning, die het kleine vaar
tuig over de wijde zee zal dragen". Spr. zou
deze reis van de ,,K 18" willen kwalificeeren
als een zeldzame, belangrijke en grootsche
reis. Men weet hier en elders: de Nederland
sche onderzeedienst vreest oceanen niet. Met
fierheid denkt spr. terug aan den tocht van
de „K 13" in 1926 onder luitenant van der
Kun door het Panamakanaal. Dat was een
tocht van 21.000 mijl. Gij aldus minister
Deckers tot de bemanning van de „K 18"
hebt er 23.000 voor den boeg. Het is de groot
ste reis, ooit door een onderzeeër ondernomen.
Veel wordt van uw krachten gevorderd; het
leven aan boord van een onderzeeboot is een
leven van soberheid en ontbering. Als gij u
aan dit leven weet aan te passen, geschiedt
dat ter eere van de Vaderlandsche vlag; de
pffers, die gij brengt, zijn ter eere van de
Nederlandsche marine. En tal van offers
Worden van u gevraagd. Wij weten het: gij
jaanvaardt ze, en gij weet het: ieder van u
Leeft zijn taak, die hij met saamhoorigheid en
plichtsgevoel jegens allen zal vervullen. En
ieder van u is voor die taak berekend. Gij
voelt u sterk onder de leiding van uw Com
mandant, den luit. ter zee Hetterschij, bij wien
ik de belangen van deze boot veilig weet.
Kinderen zonder behoorlijke geleide hebben
beslist geen toegang.
Minister Deckers.
i
De minister wendt zich thans tot prof. Ve-
ning Meinesz. De marine kent u en gij kent
jde marine, en de marine rekent het zich tot
een eer u thans opnieuw de gelegenheid te
hebben gegeven u in staat te stellen uw be
langrijke wetenschappelijke onderzoekingen
voort te zetten. Het zal spr. genoegen doen
straks te mogen vernemen, dat uw pogingen
geslaagd zijn en tot eenig resultaat hebben
geleid.
Opnieuw wendt zich de minister tot de be
manning: „Kiest thans de ruime zee", zoo
klinken zijn woorden over het dek, „toont aan
alle werelddeelen wat zeemanschap en plichts
besef vermogen. Gods zegen ruste op uw
Werk; persoonlijk volg ik u met groote be
langstelling. Houdt den naam van het vader
land hoog".
Met een „leve de Koningin!" werd de toe
spraak besloten, waarna als laatste woord
yan den minister een „Vaart allen wel!" over
fe verschansing klonk.
Dit was feitelijk het einde van de plechtig
heid, maar nog restten de laatste, kostbaar
ste minuten voor een afscheid aan de achter
blijvende verwanten. Laten we 't maar direct
keggen: een tragisch afscheid is dit niet ge
worden. Integendeel, tal van aardige tafereel
tjes vielen nog te boekstaven en de diverse
„kodak"-mensehen hadden het drukker dan
ooit. Hier kwam nog iemand met een geheim
zinnig in een stuk papier gewikkeld, voor
werp, dat op het allerlaatste oogenblilc moest
worden overhandigd, daar was nog een jong
ófficiersvrouwtje, dat het allerlaatste af-
Scheids-,,geschenk" kwam halen. De convooi-
fliegers hadden hun Schuldigkeit gedaan; zij
waren uiteen gegaan, maar bleven acte de
présence geven. Ook de trekharmonica had
Zich aangemeld, er kon onder deze omstandig
heden een wijsje op overschieten. En de boots-
Man maakt zich gauw van de op het dek
Staande bemanning los om nog z'n aderlaatste
zoentjes weg te geven aan de twee kleintjes,
door hulpvaardige armen nog even aange
reikt.
Het is langzamerhand kwart voor twaalf
geworden: heel de bemanning van de „K 18"
bevindt zich aan dek (voor zoover dat na
tuurlijk practisch mogelijk is) en prof. Ve-
Meisj.'S'poliïiek.
Ze leven nog, ze leven nog,
die lui van Jan de Wit;
we weten, dat er bij ons volk
nog kracht en pit inzit.
Getuigt die verre tocht soms niet
van energie en moed?
Dat wjj 't als Jutters mogen zien,
dat doet ons hart weer goed.
De maand November had vandaag
een zonnedag beloofd,
dus was een groote mensehenschaar
tezaam bij 't havenhoofd.
Je kon over de koppen gaan,
zoo'n drukte was het daar,
en als een slanke meeuw lag ginds
de onderzeeboot klaar.
Eén onderwerp was het gesprek,
het ging van mond tot mond:
„Die boot met Neêrlandsch driekleurvlag
gaat heel de wereld rond.
De trossen worden losgemaakt,
er klinkt een kort gefluit,
en kijk, daar gaan ze langzaam aan
het wijde zeegat uit.
De Jantjes staan bijeen op 't dek,
komt, jongens, houd je goed!
Vaarwel, vaarwel, nu ga je straks
de ruimte tegemoet!
Toen 'k later door Den Helder liep,
zag ik een meisje staan:
„Zeg Nellie, had jij geen idee,
om naar het hoofd te gaan?"
„Ach", zegt ze met haar fijne lach,
,,'t Is mij niet zóó veel waard:
ik vind het aardiger, wanneer,
er eentjebinnenvaart!"
HENDRIK HAKKELAAR.
De commandant van de „K XVIII",
de luit. ter zee le kl. D. C. M. Hetterschey.
ning Meinesz heeft ook een kiektoestel voor
den dag gehaald om ons van boord af even te
nemen. Eindelijk: een stoot op de fluit; Com-
mandant Hetterschij is reeds op de brug, waar
hij de laatste bevelen uitdeelt: de „K 18"
drijft al, door laatste touwen aan den achter
kant nog vastgehouden. Daar gaat-ie, begeleid
door duizenden, ja, tienduizenden góede wen-
sehen, statig en trotsch vaart hij de haven
uit.
En aan het Havenhoofd stonden wederom
de zeer jelen, om den onderzeeër uitgeleide
te doen. En daar was ook onze Stafmuziek,
die in koper een laatsten groet vertolkte.
De „K 18" is vertrokken.
Goede reis „K 18", en behouden aankomst!
Extra abonnementsvoorstelling met
Louis Davids.
Het is aan het succes van het vorig jaar
toe te schrijven, dat Louis Davids en zijn
Kurhaus-cabaret weer in Den Helder versche
nen en Dinsdagavond in Casino optraden in
het kader van de abonnementsvoorstellingen.
De naam Davids staat bij voorbaat borg voor
een goed gevulde zaal; de directie van Casino
nóch de artisten hadden dan ook zeker niet
te klagen.
Het is evenals vorig seizoen weer een leuke
avond geweest. Zij, die Dinsdagavond Casino
bevolkten, zijn voor zoo ver zij 't nog niet
waren, Davids-bewonderaars(sters) geworden.
Deze grootmeester in de kleinkunst, tn het
programma geannonceerd als „de baas",
schept met zijn praatje een sfeer als geen
ander, hij is werkelijk eenig onder de Hol-
landsche cabarettiers. Zijn conférence is be
schaafd en blinkt uit door de origineele wijze,
waarop hij zijn woorden kiest en zijn zinnen
formuleert. Daarbij heeft hij een alleraardigst
accent, het is allemaal zoo smakelijk wat hij
opdischt en het gaat met zulk een gemak, dat
men uren naar hem zou kunnen luisteren.
Davids is dan ook de leider van dit cabaret,
in elk opzicht. Van de overige artisten dient
in de eerste plaats genoemd te worden de
man, die vooral de laatste jaren zoo'n furore
maakt. We bedoelen Johan Kaart Jr., be
kend, we zouden haast zeggen beroemd ge
worden door zijn creaties van den „Schele"
in „De Jantjes" en „Boy" in „Malle Geval
len". Hij is van een geheel ander artistenhout
gesneden dan Davids, hij heeft niet die fijn-
geestigheid, doch moet het hebben van een
sappig voorgedragen mop en een expressie
volle mimiek. Zijn grime is altijd welverzorgd
en vooral als hij het type van den ruwen
zeeman of klein-burgerman moet uitbeelden
is hy op z'n best. Een opvallende figuur op
het huidige Nederlandsche terrein van de too
neel- en filmkunst! De internatioanle tint in
het programma is er in gebracht door de op
name van den heer Sealtiel, onder welken
schuilnaam zich een Duitscher met een bij
zondere gave bewonderaars verwerft. We
hebben ons nooit goed kunnen voorstellen,
hoe zakkenrollers er in Konden slagen beslag
te leggen op portefeuilles, portemonnaies
enz., ook al waren die voorwerpen nog zoo
goed opgeborgen. Maar nadat we den heer
Sealtiel heben zien „rollen" hebben we de
overtuiging, dat hij allang rijk had kunnen
zijn zoo hij slechts gewild hadMaar Seal
tiel is goed van aard, is dus geen gevaar voor
zijn medemenschen. Op het gebied van ge-
heugengymnastiek gaf hy voorts een frap
pant staaltje door 30 verschillende woorden
Feuilleton Pag. 1
Buitenlandsch Overzicht1
Een Chineesche courantenmagnaat
vermoord
Tegen den kappersbediende te Naar-
den, die zijn meisje vermoordde, is 10
jaar gevangenisstraf geëischt 8
Een Japansch schip met 60 man ver
mist 6
Het vertrek van Hr. Ms. ,jt XVIII" 5
De plannen van Fokker in Engeland 7
Alktnaarsche wissellooper verdwenen
met 7000.— 2
Jongeman te Renswoude door eleciri-
schen stroom gedood2
Uitzonderingsbepalingen op de motor
rijtuigenbelasting 1
Moord te Koog a. d. Zaan. Tegen den
dader 10 jaar geëischt 2
De kabinetscrisis in België. Jaspar
heeft opdracht gekregen tot het vor
men van een kabinet7
Een nieuwe taifoen teistert de Philip-
pijnenu e
Midden-Europeesche tijd in Neder
land. Afschaffing van den zomertijd7
Brand en ontploffing in de zuurstof-
fabriek te Alblasserdam. Het geheele
dorp in rep en roer 7
Plannen van minister Deckers voor
centralisatie van de militaire lucht
vaart y
Omtrek-nieuwsg
Marktberichten 7
Marineberichten 7
Sportnieuws7
Donderdag 15 Nov.
Tooneelvoorstellingen Cultureele Commissie,
Casino, lf.30 en 8 uur.
Vrydag 16 November.
Amusementsavond Handels-Kweekschool-ver-
eeniging, Casino, 8 uur.
Chr. Ree. Ver. „Irene", 8 uur.
Zaterdag 17 November.
Propaganda-feestavond Speeltuinver. „Den
Helder", Casino, 8 uur.
eenmaal te laten zeggen en ze daarna zon
der mankeeren in dezelfde vorgorde weer af
te ratelen. En om het publiek nog eens extra
te verbluffen deed hij 't nog eens van achte
ren naar voren. Met deze drie menschen heb
ben we het essentieele uit het cabret ge
noemd. Kleiner aandeel hadden voorts Mej.
Corrie Korevaer (partner in een drietal
sketches) Matthieu van Eysden en den heer
H. Davids, vleugel-adjudant-broeder van den
leider. Het is opvallend hoe die twee, Louis
en Hein, op elkaar ingesteld zijn; het valt
niet mee om den zingenden Louis te begelei
den!
Ook deze extra voorstelling mag weer een
succes genoemd worden, de eenige opmerking,
die men zou kunnen maken is deze: een
beetje veel van het goede, cabaret van half
negen tot twaalf uur is o.i. te lang. Maar
daarmee zullen velen het niet eens zijn
Ongetwijfeld zal Den Helder Davids, Kaart
c.s. terug willen zien!
Het programma, dat gisterenavond door de
Stafmuziek werd uitgevoerd, bracht in den
letterlijken zin des woords aan elk v,rt wils,
en was van een aangename veelzijdigheid.
Merkwaardig was de groote tegenstelling tus-
met den zeer merkwaardigen Moussorgsky
schen begin en slot; met Beethovens tweede
symphonie (D dur) werd het concert geopend
werd het gesloten. Het merkwaardige is dit:
dat Moussorgsky's muziek voor onze ooren
volkomen hyper-modern aandoet, hoewel zijn
muziek, in het bijzonder de Boris Godonow-
muziek toch ook lang niet meer uit onzen tijd
is, maar reeds uit 1872 en vroeger dateert. En
onder 't luisteren kwam de vraag bij ons op:
hoe zou Beethoven zelf tegenover deze won
derlijke, maar buitengewoon geniale, muziek
gestaan hebben Zou hij er de originaliteit,
de genialiteit van erkend hebben?
Wij zijn al op het programma vooruitge-
loopen; nog steeds luisteren we naar de
Tweede, D-dur symphonie van den meester
Beethoven. Welk een voortreffelijke vertol
king genoot zij! Niet alleen dat het lichte,
blijde gr. terts-karakter door het gansche
werk werd gehandhaafd, maar ook de lyriek
kwam zoo tot haar recht. Bij de vertolking
van het larghetto teekenden wij aan fijn en
nobel van uitvoering en daar behoeft eigenlijk
geen woord bij.
Na de pauze kregen we dan Liszts vijfde
Hongaarsche rhapsodie, gearrangeerd door
den heer Lestilcow. Over Liszt als componist
wordt verschillend geoordeeld, zijn eigenlijke
roeping lag op het gebied van reproducee-
rende muziek. Hij betrad het terrein der com
positie op een tijdstip, toen de drang naar
nieuwe muzikale vormen zich reeds had ge
consolideerd (Beethoven, later Berlioz).
Deze vijfde Hongaarsche rhapsodie, door den
heer Lei3tikow gearrangeerd, is in E moll
geschreven en mist het brillante karakter dat
we uit zijn meest bekende kennen; niettemin
was het een interessant werk, waarvoor we
den heer Leistikow dankbaar mogen zijn.
Het slot van het symphonie-programma
was, zooals reeds gezegd, Moussorgsky-mu-
ziek, groote fantasie over motieven zijner
opera „Boris Godounow". Nu is een fantasia
over bepaalde motieven nooit een ideaal mid
del om een componist te leeren kennen: ovet
't algemeen is de muziek te heterogeen, al
dringt de persoonlijkheid van den componist
zich natuurlijk wel naar voren. En we kregen
dan ook van de groote figuur, die eerst na
zijn dood tot volledige waardeering Is ga-
