Buitenlandsch Overzicht.
KROON CACHETS«#>
HONIG'S BOUILLONBLOKJES Ih ans 6 voor
NIEUWSBLAD VOOR DEN HELDER, KOEGRAS, TEXEL, WIERINGEN EN ANNA PAULOWNA
BINNENLAND
11
No 7549
EERSTE BLAD
FEBRUARI 1935
63ste JAARGANG
UITZENDING VAN DINERS
Onlusten op de Kleine Antillen.
Streicher weer op het
oorlogspad.
De gebeurtenissen in het
Verre Oosten
verdrijven kou en pijn
"Wat 17Uj*Jvxcdi maaM -Ló goed<
De militaire opleiding van de
jonge fascisten in Italië.
Inkrimping van het bedrijf
van den Koninklijken
Hollandschen Lloyd
Koolverbouw aan den
Langendijk.
DEMOORDOP DE
KEIZERSGRACHT
COURANT
AnnrTaulowl3 7™** VOOrUltbet-: «e.dersche Courant 1.50; Koegras.
NIh üo t Wierin8en eU TeXCl f l"and f 2-
isederi Oost- en West-Lndie Der ze«»nn<*t f 9 in
landen t 3.20. Losse n,« 1. ma" eD °Veng®
y ct-> fr- P- P- 6 cL Weekabonnementen 12 ct.
£170 reSP' f°'50, f°'70, f0-70'£1— Modeblad resp. f 1.20, f 1.50, f 1.50,
VerschuntDinsdag-, Donderdag- en Zaterdagmiddag
Redacteur: P. C. DE BOER
Uitgave N.V. Drukkerij v/h. C. DE BOER Jr,
Bureau: Koningstraat 78 Telefoon: 50 en 412
Post-Girorekening No. 16066.
ADVERTENTIE N:
20 ct. per regel (galjard). Ingez. meilsd. (kolombreedte als redaction. tekst)
dubbele prijs. Kleine advertentiën (gevraagd, te koop, te huur) bij vooruitbetaling
10 cL per regel, minimum 40 ct.; bij niet-contante betaling 15 ct. per regel,
minimum 60 cL (Adres Bureau van dit blad en met brieven onder nummer:
10 ct per advertentie extra). Bewijsnummers 4 ct
De
nieuwe spanningen in het Verre Oosten. Het bezoek
van Goering aan Polen; herneemt Duitschland zijn zelfstandig
heid? De besprekingen tusschen Frankrijk en Engeland.
De gebeurte
nissen in het
Verre Oosten.
Wat gebeurt er in
het Verre Oosten? Het
is een vraag die een
antwoord wil, want de
toestand is niet door
zichtig en de Japansche
politiek is van te groote beteekenis voor het
wereldgebeuren, dan dat Europa maar lijde
lijk toe kan zien. Dat is het trouwens niet
van plan, gezien o.m. de stap van Engeland,
waarover wij in ons overzicht van Donder
dag schreven. Met spannende belangstelling
volgt men van hier uit het optreden van
Japan.
Er is zoo groote politieke bedrijvigheid in
de wereld, schreef de „Nw. Rott. Crt." dezer
dagen, dat degeen, die aan alles aandacht wil
wijden, overal tegeUjk oogen moet hebben.
Uit de berichten zal men den waren stand
van zaken niet puren, omdat deze op het
oogenblik ongewoon schamel van inhoud zijn.
Men schijnt zich in de naïfste gissingen te
verdiepen.
Zoo zou Tsjang Kai Sjek met zijn bespre
kingen met den Japanschen militairen
attaché bedoelen, van de Japanners de be
schikking te krijgen over hun materiaal voor
riviertransport, teneinde de communisten
diep in het binnenland met behulp daarvan
te bestrijden. Een dergelijk verzoek, op het
oogenblik dat de Japanners bezig zijn met
een militaire actie op Chineesch gebied, is
zelfs, in China niet meer waarschijnlijk.
Voor het overige zijn de laatste berichten,
wat de militaire operaties in Tsjahar en
Mongolië betreft, niet al te onrustwekkend.
Men zou zich voor dit oogenblik weer ge
rustgesteld kunnen gevoelen, als nu niet in
Tsjing Wang Tau een Japansch officier dood
geschoten was. De dader is wel onbekend,
maar dat maakt het geval niet beter. De
moord wordt te Tokio toegeschreven aan de
anti-Japansche stemming in de Chineesche
bevolking. Daartegenover kunnen wij ons
voorstellen, dat bij menig Chinees de achter
docht zal zijn opgekomen, dat die Japansche
officier kwade bedoelingen heeft gehad met
zich te laten vermoorden.
De Japanners zijn echter uitermate gevoe
lig voor de verontwaardiging der Chineezen,
die zij steeds het grootste onrecht achten
dat de Chineezen hun aandoen, een onrecht,
waardoor China zich bij voorbaat in alle
kwesties in het ongelijk stelt. Daarom is dit
geval weer bedenkelijk, zoolang het niet is
opgelost.
Duitschland'
Polen.
Het bezoek van den
Duitschen minister-pre
sident Goering, aan Po
len, wordt wel met een
eenigszins geheimzinnig
waas omgeven. Dat het uitsluitend een
„jachtbezoek" zou zijn, zonder politieke bij
oogmerken, gelooft niemand Trouwens het
contact met Warschau is daarmee al in
strijd. Duitschland zoekt contact met Polen,
om sterker te staan tegenover vermeende
vijanden in West-Europa. Het machtsgevoel
van Duitschland is niet weinig gestegen
door het succes in het Saargebied en de
meening wint veld, dat Duitschland zich
straks van ale verdragen niets meer aan zal
trekken en zijn eigen gang gaan, zonder
rekening te houden met de opgelegde beper
kingen, ten opzichte van zijn ontwapening in
de eerste plaats.
Naar aanleiding van Goerings bezoek aan
Polen schreef de „Nw. Rott. Crt." o.m.:
Goering bezoekt nu Warschau nog een
keer na de jachtpartij. En dan zal er iets
van het resultaat moeten blijken. Dat is
onvermijdelijk, omdat feitelijk dit resultaat
van beslissende beteekenis kan zijn voor de
besprekingen van Londen.
Minister Herman Göring.
Neemt Polen vierkant positie naast
Duitschland, tegenover Frankrijk, dan
ontstaat er een scherp afgeteekende toe
stand, waarmede ook Engeland rekening
zal moeten houden.
Er bestaat, zooals men weet, in Frankrijk
b(j velen neiging, dien toestand uit te lokken,
door Polen voor de keus te stellen, met
Frankrijk te gaan en het Oostelijk pact te
aanvaarden, of wel het verbond met Frank
rijk te verbreken, en op die manier met
Duitschland alleen gelaten te worden. Loopt
het op dit laatste uit, dan zal er met de
Duitschers moeilijk nog te praten vallen. Zij
zijn onmiskenbaar reeds veel stugger gewor
den na hun succes in het Saargebied, al was
ook het tegendeel tevoren aangekondigd.
Volgens den correspondent van de Times te
Berlijn, zouden verschillende lieden daar zich
nu reeds afvragen, of het nog wel de moeite
waard is zich met eenige ontwapeningscon
ventie in te laten. Zij zouden hun land reeds
sterk genoeg achten, om zijn eigen gang te
kunnen gaan.
Het zou dan, dat beseffen zij ook wel,
door een periode van algemeeae omsingeling
heen moeten. Maar intusschen zouden zij de
bewapening in hetzelfde tempo willen voort
zetten, en tenslotte zou de kracht van
Duitschland op zich zelf al voldoende zijn,
om nieuwe bondgenooten aan te trekken. Dit
is een soort redeneering, die in Engeland
diepen, en hoogst ongunstigen indruk zou
maken.
Frankrijk-
Engeland.
Tenslotte is er het
politiek contact van
Fransche ministers met
Engelsche leidende fi
guren. Donderdagavond
zijn de Fransche premier, Flandin, en de
Fransche minister van buitenlandsche zaken,
Laval, te Londen aangekomen. Over bespre
kingen is, op het oogenblik waarop we dit
overzicht schrijven, nog weinig bekend.
De Times besprak Donderdag de onderhan
delingen tusschen den Britschen gezant te
Parijs en den Franschen minister van buiten
landsche zaken, die Woensdag tot een over
eenstemming zijn gekomen. De inhoud van
de overeenkomst wordt niet gepubliceerd,
doch naar verluidde behelsde deze het vol
gende:
le. Het deel van het protocol van Rome,
waarin een eenzijdig optreden van Duitsch
land inzake de bewapening onduldba:
wordt verklaard, vindt volle ondersteun!:
bij Engeland.
2e. De noodzakelijkheid van de practische
verwezenlijking van het gelijkheids-principe,
vervat in de verklaring van de vijf mogend
heden van 11 December 1932, wordt bekrach
tigd.
3. Als oplossing wordt voorgesteld, dat
bepaalde deelen van Deel V van het Verdrag
van Versailles door een gemeenschappelijke
verklaring worden geschrapt, onder voor
waarde, dat te Genève een overeenkomst tot
stand komt, waarbij ontwapening een feit
wordt.
Verder wordt een algemeen Europeesch
Vredespact voorgesteld, dat de reeds bestaan
de pacten omvat. Duitschland moet naar
Genève terugkeeren, teneinde ontslagen te
worden van de beperkende bepalingen.
Verder verluidt, dat te Londen ook finan-
cieele vraagstukken besproken zullen wor
den, in het bijzonder de standaard-kwestie.
Men ziet in, dat zonder de Vereenigde
Staten bindende besluiten niet mogelijk zijn,
de Fransche regeering schijnt echter drin
gend een voorloopige meenings-wisseling over
de stabilisatie te wenschen. Het is zelfs moge
lijk, dat zij zal trachten cijfers op te stellen
voor een verhouding van een mogelijke stabi
lisatie.
DAGELIJKS
BILLIJK TARIEF
f\ HLS g fkfl SPOORSTRAAT 98
W «n I %M WW y Telefoon 339
LLOYD GEORGE BEREID DEEL UIT TE
MAKEN VAN DE NATIONALE
REGEERING.
De Lobby-correspondent van de „Star" deelt
mede, dat samenwerking tusschen Lloyd
George en Baldwin thans niet onmogelijk zou
zijn, en dat Lloyd George op zekere voorwaar
den wel deel zou willen uitmaken van een
nationale regeering, indien hij daartoe werd
uitgenoodigd. Een der voorwaarden zou zijn,
dat Neville Chamberlain als kanselier van de
schatkist aftreedt, daar diens financieele poli
tiek voor Lloyd George geheel onaannemelijk
is. Verder acht h(j de aanneming van nieuwe
verplichtingen jegens Frankrijk, waardoor
Groot.Brittannië in een nieuwen oorlog zou
kunnen worden gewikkeld, eveneens onaan
nemelijk, en daarom zou een aanblijven van
Sir John Simon als minister van buitenland
sche zaken een bezwaar zijn voor Lloyd
George's toetreden. („H.bld").
VERJAARDAG VAN PRESIDENT
ROOSEVELT.
Een verjaardagstaart van 182 pond.
Zooals reeds gemeld werd heeft president
Roosevelt zijn 53sten verjaardag op het Witte
Huis in den familiekring gevierd. De bak-
kersbond uit Uniontown in Pennsylvanië zond
hem een verjaardagstaart van 182 pond, even
zwaar als Roosevelt zelf. Hij ontving nog
vele andere taarten, waarvan enkele op de
tafel prijkten, o.a. een met 21 kaarsen, om
dat de familie Roosevelt na 21 de jaren niet
meer telt, zooals de president aan tafel ver
klaarde.
In het geheele land waren ongeveer 7000
bals ter viering van Roosevelts verjaardag
georganiseerd. De opbrengst van deze bals
komt ten goede aan de wetenschappelijke
bestrijding van kinderverlamming en aan de
zorg voor jeugdige slachtoffertjes van kinder
verlamming.
Drie dooden, negen gekwetsten.
Uit Londen wordt gemeld, dat op het En
gelsche eiland St. Christopher (St. Kitts),
dat tot de Noordelijke eilanden van de Kleine
Antillen behoort, een groote menigte, arbei
ders tot staking trachtte te bewegen. De
politie greep in en beval de menigte uit
elkaar te gaan. Toen hieraan geen gevolg
werd gegeven, trokken de politiemannen hun
revolvers. Drie menschen werden gedood en
negen gekwetst.
Het succes matig.
De correspondent van de Times te München
meldt:
Een paar dagen geleden zijn de eerste
Sandwichmannen in de straten van München
opgedoken met plakkaten in welke goede
Duitschers worden aangespoord om Streichers
blad „Der Stürmer" te lezen; tevens deelden
zij een schandelijke Joodsche caricatuur-tee-
kening aan passanten uit. Honderden kleine
biljetten zijn 's nachts op de schuttingen ge
plakt met anti-Joodsche opschriften en Zater
dag j.1. is een goed georganiseerde boycott
van een half dozijn Joodsche warenhuizen
doorgezet.
Woensdag stonden voor de groote Joodsche
winkels een aantal jongens die papieren hoe
den droegen met het opschrift: „Landgenoot!
bedenk dat je Ariër zijt. Ga niet tot de Jo
den. Koop van rasgenooten. Lees de Stür
mer."
Ofschoon de autoriteiten deze propaganda
oogluikend toelaten, is het resultaat onge
twijfeld beneden Streichers verwachtingen.
Vele Arische burgers weigerden de papiertjes
aan te pakken en vele vrouwen die anders
misschien doorgeloopen zouden zijn, gingen
juist de Joodsche winkels binnen als protest
tegen de straatcampagne van den gouwleider
uit Franken.
Volgens een persbericht uit Nanking, heeft
de Japansche zaakgelastigde, Arijosji, gister
morgen een bespreking gevoerd met maar
schalk Tsjang Kai Sjek en Hoeang Foe. Na
deze besprekingen verklaarde Arijosji aan
journalisten, dat Tsjang Kai Sjek zijn har
telijke goedkeuring had gehecht aan dat ge
deelte van de redevoering van Hirota in het
parlement, dat betrekking had op de Japan
sche politiek jegens China. Arijosji voegde
hieraan toe, dat Tsjang Kai Sjek hem had
verzekerd, dat hij een strengere contrdle zal
uitoefenen op de anti-Japansche agitatie in
China.
tOct. Doos 12 KROONTJES 50ct.
Gisteren werd in heel Italië de 12de ver
jaardag van de fascistische militie gevierd.
Met dezen 12den verjaardag van de militie
gaat een wijziging gepaard in de fasci der
jonge strijders. Deze fasci waren tot dusver
voor een groot deel op politieke leest ge
schoeid en hadden, naar men thans verneemt,
in verschillende plaatsen niet geheel bereikt,
wat men van hen verwacht had. De belang
rijkste taak, die hun nu ingevolge de jongste
wetgeving inzake militaire opleiding van het
geheele volk wordt gegeven, is te dienen
als opleidingsinstituut voor de daartoe ge
schikte jongelieden, tot onderofficier en spe
cialist in het leger. Hiertoe zullen circa
17.000 officieren en onderofficieren, in hoofd
zaak van de militie worden toegewezen aan
de jeugdfasci. De cursussen, die de jonge lie
den krijgen te volgen, zullen gehouden wor
den in een geest van nauwe verbroedering
met het leger. Men is al begonnen met hét
instellen van 110 cursussen voor marconisten.
Cursussen voor verschillende andere onder
deden, zooals opstelling van geschut, paard
rijden, omgaan met machinegeweren enz. zul
len volgen. 200 machinegeweren van verschil
lende types zijn beschikbaar gesteld, voor
laatstgenoemde cursussen.
Men is voornemens voortaan de aanstaande
recruten. die voorbereidende cursussen ge
vormd hebben voordat zij onder de wapens
moeten komen, hun uniform uit te reiken,
zoodat zij zich geheel uitgerust en reed3 voor
een groot deel geoefend bij den troep zullen
aanmelden.
Tweehonderd menschen worden
ontslagen.
Naar V. D. verneemt, is binnenkort een
belangrijke inkrimping van het bedrijf van
den Kon. Holl. Lloyd te Amsterdam te ver
wachten. Zooals bekend, is het passagiersver
voer reeds eenigen tijd stopgezet, zoodat deze
maatschappij thans alleen nog vrachtschepen
in de vaart heeft.
Donderdag is aan het geheele personeel van
de Kon. Holl. Lloyd per omzendbrief meege
deeld, dat de directie tot haar leedwezen door
omstandigheden gedwongen is, het bedrijf zeer
aanzienlijk in te krimpen en als direct gevolg
daarvan het groote deel van het varende en
administratieve personeel in de naaste toe
komst te ontslaan.
Het besluit, aldus V. D., is genomen in over
leg en na besprekingen met de bevoegde auto
riteiten in Den Haag. Nog Woensdag heeft
men in Den Haag een bespreking gevoerd,
welke tot onmiddellijk gevolg heeft gehad het
besluit van de directie van den Kon. Holland
schen Lloyd om een omzendbrief aan het per
soneel te richten. Het ligt in de bedoeling,
dat tusschen Amsterdam en Zuid-Amerika on
bescheiden schaal een vrachtdienst zal wor
den gehandhaafd, waarvoor concentratie en
reorganisatie van het bedrijf van den Kon.
Hollandschen Lloyd noodig zijn.
De regeering wenscht dat handhaving
van den dienst en inkrimping van het be
drijf op zoodanige wijze geschiedde, dat er
samenwerking bestaat tusschen Rotter
dam en Amsterdam.
Door het aangekondigde ontslag suilen waar
schijnlijk ongeveer 200 leden van het perso
neel worden getroffen.
DE A.N.W.B. „KONINKLIJK".
De Koningin heeft aan den A.N.W.B., Toe
ristenbond voor Nederland, het praedicaat
„Koninklijke" verleend.
Het bestuur van den A.N.W.B. zal aan da
eerstvolgende ledenvergadering voorstellen de
statuten in dien zin te wijzigen, dat de naam
voortaan zal luiden: „Koninklijke Nederland-
sche Toeristenbond A.N.W.B.".
Een radicaal middel tot saneering,
door uitroeiing van de koolgalivesp,
Aan den Langendijk, in het z.g. Geestmer-
ambacht, is op het oogenblik het Plan-Zee
man het gesprek van den dag. Kort gezegd
komt het hierop neer:
De laatste jaren wordt daar de kooloogst
stelselmatig bedreigd, men kan wel zeggen,
vrijwel vernield, door de koolgalwesp, een
klein insect, dat in het hart van de jonge plan
ten verblijfhoudt en er de levenssappen uit
vreet. Het verschijnsel is geenszins nieuw, in
tegendeel, al jaren strijden de tuinders tegen
dit insect. Het schijnt evenwel, dat de laatste
jaren, nu de teelt van kool zooveel grooter is
geworden, dat ook het insect daardoor zijn
levenskansen heeft vergroot, en thans, nu de
prijzen toch al slecht zijn (vroeger kon de
tuinder desoiidanks nog verdienen), en groote
voorraden zelfs vernietigd moeten worden,
wordt het inkomen van den tuinder van twee
kanten besnoeid, en wat er nog van de op
brengst overschiet, levert geen bestaan meer
op.
Het sociaaldemocratisch Statenlid P. Zee
man heeft thans, naar wij in „Het Volk"
lezen, een radicaal plan bedacht om de kool
galwesp uit te roeien. Hij heeft namelijk voor
gesteld om gedurende twee jaar den verbouw
van kool te verbieden in het heele Geestmer-
ambacht. Op die manier wordt aan het insect
zijn levenskansen ontnomen, en zal het dien
tengevolge uitsterven, aldus redeneert hij. Bo
vendien zou dan, na afloop van den tweejari
gen termijn, minder kool moeten worde» ver
bouwd. Hij wil voor deze teelt dan liever fruit
teelt in de plaats zetten het is een bedrijf, dat
geknipt is voor den Nederlandschen tuinder,
meent hij. Er worden nog steeds groote mas
sa's fruit uit Amerika ingevoerd, die Holland
goed zelf zou kunnen verbouwen.
Waarschijnlijk, aldus dit blad. zal de binnen
kort te houden vergadering van de Langen-
drjker Groenten Centrale, de vereeniging der
belangrijkste veilingen, aan het licht brengen
hoe de betrokkenen er over denken. De stem
ming is er wel naar om een paardenmiddel
als dit plan te aanvaarden.
Feuilleton.
Amsterdamsche
detective-roman
17
Toch hield de detective zijn man scherp in
het oog. Ooit de zwakkeling heeft, gelijk de
in het nauw gedreven k-1, zijn moedige
oogen blikken, en iedere misdadiger die meent
kwade kansen te loopen voor zijn rechter, is
in staat alles op één kaart te zetten: de
vlucht.
Een man als Dolle Bult, inbreker, stelt zich
als bezeten te weer: een man als Willem
Snoeck veinst onderworpenheid en wacht zijn
kans af.
De detective wist dit alles uit ervaring, en
k(j zorgde ervoor Snoeck geen oogenblik uit
het oog te verliezen. Hij volgde hem naar de
slaapkamer; zwijgend liep Snoeck naar een
hangkast, en haalde er een regenjas, een
slappen vilten hoed, en een leeren tasch uit.
Hjj trok de jas aan en zette den hoed op.
„Kan ik wat onderkleeren, zeep en een tan-
lenborstel meenemen?"
Middernacht knikte, en zijn arrestant pakte
met bevende handen zijn tasch in, maar
gluurde onder zijn oogleden uit naar zijn be
waker, die dezen blik opving. De ander sloeg
snel de oogen neer en pakte verder: onder
goed, een paar zakdoeken, en wat toiletbe-
noodigdheden gingen in de tasch.
„Ooit met de gevangenis kennis gemaakt
Vroeg Norman Ray.
„Nooit, waarachtig niet," zei Snoeck
aarzelend.
„Da's knap," meende de detective. „Ge
woonlijk komen mannen die nooit werken en
van een goed leven houden, daar vroeg of
laat terecht. Je beurt is gekomen, Snoeck."
De ander gaf geen antwoord. Hij knipte
zijn tasch dicht en mompelde dat hij klaar
was.
„Ik ga willig mee, maak u maar niet be
zorgd. Ik wil... ik wil onderweg met u spre
ken."
„Hoe meer hoe liever, maar denk erom: ik
heb een goed geheugen. Wilt u de pension
houdster nog op de hoogte stellen van uw...
h'm... uw onverwacht vertrek?"
„Neen, laten we het goeie menscl. met rust
laten. Ik zal haar schrijven."
„Goed laten we dan gaanEen sigaret
Snoeck?"
„Graag..."
De cigaret, die de detective zijn arrestant
aanbood, zou nooit worden aangestoken. Het
onverwachte geschiedde, gelijk zoo dikwijls in
de carrière van een detective.
Op het oogenblik dat Middernacht zyn hand
in zijn zak stak om een pakje cigaretten te
voorschijn te halen, en hjj zjjn aandacht niet
op zijn arrestant concentreerde, ging de zware
leeren tasch omhoog... een zwaai*en Midder
nacht tuimelde door den slag achterover
Snoeck had met een paar katachtige spron
gen de openstaande glazen deuren bereikt en
verdween in den tuin.
De slag versufte den detective slechts heel
kort, hij had een harden schedel, en zijn tegen
woordigheid van geest verliet hem slechts een
oogenblik. Maar dat was lang genoeg om den
vluchteling een kleinen voorsprong te geven,
een heel kleinen slechts, en als Middernacht
zyn man niet zoo hals over kop had nagezet,
en zich een paar seconden tjjd had gegund om
zich van de situatie rekenschap te geven, zou
hij vermoedelijk niet van een koude kermis
zijn thuisgekomen.
Waar moest de vluchteling heen? De Am-
stel over met een bootje dat wel hier of daar
in de buurt aan den wal gemeerd zou liggen?
Onmogelijk, want op de wy'de rivier zou de
detective hem dadelijk hebben gezien, en de
achtervolging zou zonder twijfel in het voor
deel van den detective, die de eerste de beste
boot zou hebben gerequireerd, zijn afgeloopen.
Loopen in de richting van Ouder Amstel, of
in de richting van Amsterdam? Ook dat was
voor Snoeck een kwade kans in een vlakke
open omgeving, waar geen steegjes of schuil
hoeken zijn om er te verdwijnen zonder dat
iemand weet hoe of waar.
De vluchteling deed wat Middernacht had
moeten begrijpen dat hij doen zou: hij zag
zijn achtervolger vlak achter zich door de
glazen deuren komen, hij vloog den hoek van
het huis om, en hield daar halt; hij raapte
een grooten kei op, en hief hem in de hoogte...
In een paar seconden speelde dit alles zich
af; Norman Ray zijn man niet meer ziende,
rende eveneens om den hoek van het huis,
maar hij kwam niet ver, met kracht deed de
vluchteling den steen neerkomen op het hoofd
van zijn achtervolgers, honderd sterretjes
dansten voor Middernacht's oogen, hij voelde
een felle pijn, zijn knieën zakten onder hem
weg, en het volgend oogenblik was hij be
wusteloos al zijn aardsche zorgen voor-
loopig vergetend.
En langs den Amstel liep in snel tempo de
vluchteling door den regen; angst gaf vleu
gelen aan zijn voeten, maar voor achtervol
ging behoefde hjj vooreerst niet te vreezen.
Een man met een minder harden schedel
dan Norman Ray zou van den onverwachten
slag misschien dagenlang de onpleizierigste
gevolgen hebben ondervonden. Maar de detec
tive was onder zyn sportvrienden bekend om
de stoïcijnsche wijze waarop hij by het boksen
slagen op dat harde hoofd kon incasseeren;
bovendien wilde het toeval dat hij was neer
gevallen vlak onder een lekkend gootje: het
regenwater plonste weldadig op zijn gelaat
terwijl hij, scheef-weggezakt, tegen den muur
lag, en daardoor kwam hij spoediger by dan
anders het geval zou zijn geweest.
Kreunend krabbelde de detective overeind
en verzamelde zijn gedachten. In zijn hoofd
bonsde het van geweld, maar hjj vermande
zich, en putte kracht uit zijn verbittering.
Even overwoog hij of hij Snoecks hospita op
de hoogte zou stellen van het overhaaste ver
trek van haar huurder, en of hij in het huis
terug zou gaan om de kamers van den vluch
teling aan een nauwkeurig onderzoek te on
derwerpen.
Maar zoowel het een als het ander kwam
hem voor als tijdverlies; de hospita zou later
de toedracht wel vernemen en Middernacht
achtte het onwaarschijnlijk dat Snoeck in zijn,
overigens tamelijk poovere, kamers incrimi-
neerende correspondentie of iets van den
aard zou laten slingeren.
Hij voelde eens aan zijn pijnlijk hoofd,
waarop zich als gevolg van den slag met den
steen een bult zoo groot als een kippenei
statig verhief, vischte zijn hoed uit een plas,
en begaf zich haastig naar de stad. Bij de
Amstellaan pikte hij een taxi op, en gaf den
chauffeur opdracht hem naar het politie
bureau te brengen waar hij zijn vriend en con
current, inspecteur Emonts, het signalement
van den vluchteling wilde opgeven, waarbij
hjj zich niet verheelde dat de politieman, die
in den grond van zijn hart alle particuliere
detectives beschouwde als amateurs die zich
waagden op een terrein waar zjj niets te ma
ken hadden, zeker niet zonder leedvermaak
zou glimlachen als hij van Willem Snoeck's
ontsnapping hoorde. Maar nog voor de taxi
bjj de Stadhouderskade was, wjjzigde Midder
nacht zijn plan de campagne. Het versprei
den van Snoeck's signalement kon wel een
uur wachten, vroeg of laat moest deze man
toch tegen de lamp loopen, meende hij, en er
was in ieder geval iets te doen waar meer
haast bij was. Middernacht geloofde in de
juistheid van het spreekwoord dat voorschrijft
het ijzer te smeden terwijl het heet is, en hij
herinnerde zich, nu de mist in zijn brein
zoetjes-aan was weggetrokken, Snoeck's
telefonisch gesprek met Jan Heeringa.
Hij tikte den chauffeur en gelastte hem
eerst naar de bodega op het Damrak te ryden,
waar de zoon van den bankier zoo dikwijls te
vinden was in den namiddag, en waar hij
dezen middag met zijn vriend en medeplich
tige had getelefoneerd.
De taxi snelde over de natte straten, de
regen kletste tegen de raampjes, en de chauf
feur, wien Middernacht een gulden extra had
toegezegd als hij zoo min mogelyk rekening
hield met de dertig kilometer maximum
snelheid, liet den motor snorren dat het een
lust was. Binnen tien minuten was de detec
tive op het Damrak, rekende met den chauf
feur af, en liep bedaard de bodega binnen.
En daar vond hij, met een groot glas port
voor zich, Jan Heeringa, achter in de bodega,
zijn haar verward, en een starende uitdruk-,
king in zijn oogen.
De oude kellner, die de wjjk bediende, ken
de den detective en had er geen bezwaar in
deze op een desbetreffende vraag med? te
deelen, dat de bankierszoon aan zijn tiende
glas was.
Middernacht liep naar den jongen man, die
hem dadelyk herkende, en op verontwaardig
den toon zei:
„Zoo... hik... "detective! Wat is dat nou om
Ida... hik... te arresteeren? Het is een pracht
vrouw, zeg. Tk dacht... hik... dat jij een vriend
van me was, zeg!"
Middernacht gaf geen antwoord.
Hij nam een stoel en ging bedaard tegen
over Heeringa ziten aan de kleine tafel.
„Bezig je zorgen weg te spoelen, Heerin
ga?" vroeg hij, en wees op het glas.
„Allemaal jouw schuld... hik... 't Is een
beroerde boel, Ray. Een heele beroerde...
hik... beroerde boel."
„Als ik jou was, zou ik mjjn zinnen maar
niet op die manier verzetten. En in ieder ge
val moet ik met je praten, juist omdat het
zoo'n beroerde boel is.!"
„Zeg jij me nou... hik... éérst 's waarom
je Ida hebt meegenomen, hè?"
„Daar zullen we het later wel eens over
hebben," antwoordde de detective, die inwen
dig Heeringa's dronkenschap voor ditmaal
een meevallertje achtte: een dronken man
praat zjjn mond eerder voorbjj dan iemand
die nuchter is en kan nadenken, en aan niets
had Middernacht zoo langzamerhand meer
behoefte dan aan iemand die zijn mond eens
flink beliefde voorbij te praten!
Hij keek den jongen man strak aan en zei:
„Vertel me nu eens zonder omwegen, Hee
ringa. waarom je met Willem Snoeck afsprak
je vader's brandkast leeg te halen?"
Jan Heeringa's kieur werd zoo mogelyk
nog rooder dan ze al was. Zijn oogen schoten
vlammen, de portee van deze onverwachte be
schuldiging scheen hij echter in zijn dron
kenschap niet te begrijpen.
„Dus dat... dat heeft de lafaard verteld!"
riep hij uit.
„Het is dus wéér?"
„Jawel, het is... hik... heelemaal wéér. Ik
was net zoo dronken als nou, zie je... hik...
en zonder geld begin je met Ida niks, zeg.
Als we nou... hik... als we nou dat collier ta
pakken hadden gekregen..."
(Wordt vervolgd).
