Buitenlandsch Overzicht.
Belgisch vliegtuig neergestort
in Kent.
S. KROM N.V.
HET
GESTOLEN KIND
NIEUWSBLAD VOOR DEN HELDER, KOEGRAS, TEXEL, WIERINGEN EN ANNA PAULOWNA
Een cynische boodschap
De vlootconferentie.
Elf menschen om het leven gekomen.
PUROL
Zal Mussolini de bemid'
dehngsvoorstellen
aanvaarden?
63ste JAARGANG
De Spaansche regeering
afgetreden.
is
De Sabotage op de Engelsche
oorlogsvloot.
VERVERIJ en CHEM WASSCHERIJ
FEUILLETON
EEN VERHAAL UIT AFRIKA
COURANT
Abonnement per 3 maanden bij vooruitbet.: Heldersche Courant 1.50: Koegras,
Anna Paulowna, Breezand, Wieringen en Texel 1.65; binnenland 2.
Nederl. Oost- en West-Indië per zeepost 2.10, idem per mail en overige
landen 3.20. Losse nos. 4 et.; fr. p. p. 6 ct. Weekabonnementen 12 ct.
Zondagsblad resp. 0.50, 0.70, f 0.70, 1.Modeblad resp. 1.20, 1.50, 1.50, 1.70.
Verschijnt Dinsdag-, Donderdag- en Zaterdagmiddag
Redacteur: P. C. DE BOER
Uitgave N.V. Drukkerij v/h. C. DE BOER Jr.
Bureau: Koningstraat 78 Telefoon: 50 en 412
Post-Oiro rekening No. 16066.
ADVEKTENTIENt
20 ct per regel (galjard). Ingez. meded. (kolombreedte als redaction. tekst)
dubbele prijs. Kleine advertentiën (gevraagd, te koop, te huur) bij vooruitbetaling
10 ct per regel, minimum 40 ct; bij niet-contante betaling 15 ct. per regel,
minimum 60 ct (Adres Bureau van dit blad en brieven onder nummer 10 ct
per advertentie extra). Bewijsnummers 4 ct
De Fransch-Engelsche voorstellen; wat ze behelzen. - Felle
critiek in het hngelsche Lagerhuis. De v.ootconferentie en
haar vooruitzichten.
De Fransch'
tngelsche
voorstellen.
We zijn er nog niet
met het Italiaansch-
Abessijnsche conflict
nog lang niet. Het ge
val zit nog vol voet
angels en klemmen, want ai worden de
Fransch-Engelsche voorstellen, die van tame
lijk verre strekking zijn, ook door Mussolin!
aanvaard, dan is het nog een open vraag of
de Negus ze aan zal nemen. Er heerscht in
het land der Abessijnen een diepe verontwaar
diging over het optreden van Italië en men
zal er zeker geen genoegen mee nemen dat de
brutale aanvaller zijn zin krijgt en groote
stukken grond van Abessinië toegewezen
krijgt. Dit temeer niet nu de strijd voor de
Aebssijnen heusch niet zoo in het nadeel uit
valt en Italië met groote moeilijkheden te
worstelen heeft.
Wat behelzen nu de Fransch-Engelsche
voorstellen Die vraag kan nog niet in details
beantwoord worden. Wel heeft Eden, in het
Engelsche Lagerhuis een korte verklaring af
gelegd, waarin hij zeide dat de voorstellen
van drieledigen aard zijn:
1. Een uitwisseling van grondgebied
tusschen Italië en Abessinië, waarbij
beide partijen voordeelen zullen ver
werven.
2. Volkenbonds-assistentie voor Abes
sinië in sociaal, financieel en algemeen
oeconomisch opzicht, ten einde de ont
wikkeling en den vooruitgang van dat
land te bevorderen.
3. Bijzondere maatregelen ©n bepa
lingen voor Italiaansche kolonisten, die
zich in Abessinië willen vestigen, en
medewerking van Italië b(j de uitvoering
van de Volkenbondsplannen.
De voorstellen schjjnen intusschen reeds
naar Rome en Addis Abeba te zijn verzonden,
waar de vertegenwoordigers van de Fransche
en Britsche regeering ze direct aan de Itali
aansche en Abessijnsche regeering zouden
overhandigen.
En nu is het dus afwachten hoe beide
regeeringen zullen reageeren.
In Engeland is men
over het algemeen ge
nomen zeer verontwaar
digd over de besluiten
van Hoare. men is er
niet weinig over geërgerd dat het Lagerhuis
in deze besluiten niet is gekend. De parle
mentaire medewerker van de Times schreef
het volgende:
,,Den ministers waren de uit Parijs ge
melde bijzonderheden van de overeenkomst
tusschen Hoare en Laval bekend. Niettemin
besloot de regeering geen verklaring af te
leggen. Zij weigerde ook de Parijsche berich
ten te bevestigen of de juistheid hiervan te
bestrijden.
Hieruit hebben de Lagerhuisleden gecon
cludeerd, dat de voorstellen, ook al zfln zij
KO •;*6J»N5,S AUTOMATIC (dag en nacht)
Diverse Winterschotels, Nassi-
Goreng en Bahmi, alles 25 c p p.
slechts b(j benadering juist weergegeven, veel
verder gaan, dan het Lagerhuis verzocht was
goed te keuren. Bovendien meent men, dat
Abessinië een veel grooter gebiedsdeel zal
moeten afstaan dan ooit in het Lagerhuis ts
voorgesteld."
De politieke medewerker van de Morning
Post (cons.) meldt, dat de berichten uit Parijs
bij een groot deel van de Lagerhuisleden af
keuring hebben verwekt. De voorstelen wor
den in groote kringen gekenmerkt als een
verraad aan den Volkenbond en aan Abessi
nië.
De News Chronicle (liberaal) zegt, dat in
parlementaire kringen een storm van veront
waardiging is opgestoken. De socialistische
Daily Herald schrijft dat de nederlaag niet
grondiger had kunnen zijn. Wellicht dat de
andere leden van den Volkenbond den toe
stand kunnen redden en Engeland en Frank
rijk kunnen dwingen tot intrekking van hun
plan.
De Fransche pers wijst op het gunstige
van de voorstellen voor Italië. Italië kan niet
weigeren ze aan te nemen. „Zal de Duce het
begrijpen?" vraagt L'Echo de Paris.
Het ware te wenschen. Als dat gebeurd is,
zal men den negus nog moeten overtuigen,
die niet het gevoel heeft verslagen te zijn.
Niets voorspelt, dat dit gemakkelijk zal val
len. Ook aan het verkrijgen van de goedkeu
ring van den Volkenbond zijn stellig nog
eenige moeilijkheden verbonden. Men dient
dus wel vast te stellen, dat, al is ook eenige
hoop geoorloofd, nog belangrijke hinderpalen
te overwinnen blijven.
De vloot
conferentie.
Het is geen aange
naam begin voor de
vlootconferentie, dat
men reeds dadelijk „een
ernstige crisis" ver
wacht. Iedere conferentie heeft zijn crisis,
maar meestal wordt toch met optimisme be
gonnen. Niet zoo met de vlootconferentie.
Deskundige waarnemers zijn van meening,
dat de conferentie een ernstige crisis tege
moet gaat, als gevolg van deu Japanschen
eisch inzake parieit. De herhaling van het
Japansche voorstel inzake een gemeenschap
pelijke maximum-grens gaf onmiddellijk aan
leiding tot een reeks van vragen van de zijde
der gedelegeerden, die opheldering verzoch
ten.
Gevraagd werd o.a. of deze grens op alle
vloten betrekking zou hebben, ook op die van
Rusland.
Men gelooft dat Nageno, de leider der
Japansche delegatie, voornemens is in de
eerstvolgende zitting een verklaring af te
leggen, en precies te zeggen, wat Japan ver
staat onder een gemeenschappelijke maxi
mumgrens.
In gezaghebbende kringen te Washington
staat men vrij sceptisch tegenover de voor
stellen tot drastische vermindering van de be
wapening ter zee, die Japan ter Londensche
vlootconferentie zal doen. Men wijst erop, dat
door een algemeene vermindering der vloot--
bewapening de oeconomlsche Invloed van
Japan in Noord-China nog meer zou toe
nemen. Er zou dan immers voor andere
mogendheden geen enkele mogelijkheid be
staan, eenigen remmenden Invloed te oefenen
op de Japansche militaire actie in Noord-
China, waar het Japansche leger dan vrij spel
zou hebben, zooals trouwens in geheel Oost-
Azië, waar geen enkele maritieme mogend
heid dan nog zou kunnen ingrijpen. Japan
was het eenige land, dat bij conflicten rond
om den Stillen Oceaan zijn leger een rol van
beteekenls kon laten spelen, zoodat de huidige
vlootquota der andere mogendheden noodig
waren om het evenwicht om den Stillen
Oceaan te handhaven.
GENKAAI SANTIN 1,
die het commando over den Italiaan-
schen linkervleugel op het Noordelijk
front in Abessinië voert.
Japansche belangste ling nu ook
voor Zuid China
Kolonel Nirosji Nemoto, de chef van de af-
deeling perszaken van het ministerie van oor
log, zal naar Zuid-China gaan om den toestand
te bestudeeren sedert de zilvernationalisatie.
Het doel is een nauwer contact met de Ja
pansche autoriteiten tot stand te brengen,
overeenkomstig het voorbeeld van kolonel
Kita, die naar Noord-China is vertrokken.
Men verwacht, dat kolonel Nemoto op 15
December uit Tokio naar Zuid-China zal
scheep gaan.
Een typeerend staaltje van het cynisch
karakter van deze gruwelijke geschiedenis
was een flesch uit een der vliegtuigen ge
worpen, met het volgende briefje in potlood
geschreven: „Lang leve Italië, lang leve de
Duce, lang leve de Koning. Met ons dragen
wij de drie kleuren en het insigne van lictor
(pijlbundel drager), de beschaving van Rome.
Groeten aan den Negus. Vraag hem of hij
beschuit kan eten".
Het document, dat onleesbaar ondertee
kend was door een inzittende van vliegtuig
no. 97, zal naar den Volkenbond gezonden
worden.
In tegenspraak met vroegere berichten
vlogen de vliegtuigen direct naar Assab en
wierpen brandbommen op de dorpen rondom
Dessié. De regeering ontkent, dat Desslé een
troepencentrum is en verklaart, dat de eenige
gewapende macht in de stad de politie was.
Geen enkel stuk afweergeschut was er op
gesteld, behalve een machinegeweer, dat ge
durende het bombardement door den keizer
zelf bediend werd.
Reuter seint uit Madrid:
De regeering Chapaprieta is afgetreden.
Z(t zal van 21 December tot 2
Januari vacantie nemen.
De vlootconferentie is Dinsdagochtend na
een vergadering, die twee uur geduurd heeft,
tot gisteren verdaagd. Men besloot van 21
December tot 2 Januari Kerstvacantie te
houden.
Het officieele communiqué bepaalt er zich
toe te zeggen, dat vraagstukken van proce
dure zijn behandeld, en dat de algemeene be
schouwingen van Dinsdag zijn voortgezet,
waarbij ook de kwestie van de quantitatieve
beperking ter sprake is gekomen.
Dinsdag is eindelijk een officieel communi
qué van de admiraliteit verschenen waarin
wordt erkend dat zich twee gevallen van
sabotage hebben voorgedaan, een aan boord
van de duikboot Oberon, en een op den krui
ser Royal Oak. Beide schepen lagen toen ln
het dok van Devonport om nagezien te wor
den. Het onderzoek is reeds in vollen gang
maar om dit niet te belemmeren kon op dit
oogenblik niets meer meegedeeld worden dan
de bloote feiten.
In het graafschap Kent is Dinsdag
middag een Belgisch vliegtuig omlaag
gestort, wanrbjj elf personen, onder wie
een dame, den dood hebben gevonden.
Het toestel was op weg van Brussel naar
Londen. De val werd gehoord over een af
stand van twee mijl. Aan boord bevonden zich
behalve de uit drie personen bestaande be
manning, zeven passagiers. Het toestel werd
bestuurd door den vlieger Schroobrodt. Het
was een drie-motorig Savoia-toestel, van
Italiaansche constructie, dat was aangekocht
door de Belgische maatschappij.
De oorzaak nog niet bekend.
Het ontzettende ongeluk van de Belgische
Sabena-machine in de vallei van Kent by
Tatsfield heeft hier groote ontroering ver
wekt. De oorzaak van het ongeluk is nog niet
bekend. Het weder was niet goed, het regen
de en er was een harde wind, maar men ge
looft niet, dat het ongeluk aan de weersom
standigheden is te wijten. De geheele Bel
gische bemanning is verongelukt. Onder de
acht passagiers waren geen Nederlanders. Er
waren twee dames en een Engelschman on
der, sir John Carden, die den erfelijken titel
had van baronet.
Nadere bijzonderheden.
Een nader bericht meldt:
Het vliegtuig was te 3 uur 20 in Brussel
opgestegen met 7 passagiers, onder welke 2
dames en 4 leden van de bemanning. Het was
spoedig in contact met Croydon en het heeft
niets gemeld van eenig dreigend gevaar of
mankement. Toch is het iets uit zyn koers
Nog deze maand DECEMBER
handhaven wij onze heropenings»
prijzen
Heerencostuum f 2.00
Jassen en Mantels 2.00
Japonnen vanaf 1.50
Alles nu naar
Winkel: KEIZERSTRAAT 31
Telef. 473
geraakt en bij het laag vliegen om te zoeken
naar een landingsplaats uit op zichzelf
nog niet opgehelderde oorzaak is het eerst
tegen een lagen heuvel aangestooten waar
door een vleugel brak en voor de bestuur
der het toestel in evenwicht kon brengen
volgde een tweede, zwaardere schok, tegen
den volgenden hoogeren heuvel en het toestel
stortte uit ongeveer 4050 meter neer op
niet meer dan 50 yards afstand van een boe
renwoning, welke bewoners onmiddellijk den
plaatselijken dokter waarschuwden. Voor
deze aankwam, in ongeveer 10 minuten, was
het reeds duidelijk dat hulp hier niet meer
zou kunnen baten. Alle passagiers en leden
der bemanning moeten op slag dood zijn ge
weest.
Ijsafzetting de oorzaak?
Waarschijnlijk heeft de bestuurder ijsafzet
ting aan de vleugels bemerkt waardoor
omstreeks denzelfden tijd een Fransch vlieg
tuig bij Auxerre een noodlanding heeft moe
ten doen, waarbij de passagiers het toestel ech
ter hebben kunnen verlaten voor het ook in
brand is gevlogen en heeft hij daarom
naar een geschikt terrein voor een noodlan
ding gezocht. Door de vreeselijk zware en
laag hangende wolken, en door het feit dat hij
een 8 km (5 mijl) uit zyn koers was, heeft
hij geen van beide heuvels meer kunnen op
merken voor het te laat was.
De tweede schok is zoo hevig geweest, dat
wrakstukken op ruim 1200 m afstand van de
plaats des onheils reeds gevonden zijn.
De inzittenden.
De bemanning bestond uit J. J. Schoon-
broodt, vlieger, Berdinnen, mecanicien; Desmet,
marconist; Streckfuss, steward.
De namen der passagiers waren volgens de
lyst van de Sabena:
Mevrouw Schueler, echtgenoote van een
geneesheer te Hendon, by Londenmej. Czaya,
de heer Heintzmann, diens nicht, een juiïr.
von Lissinger te Bochum, de heer Samyn, de
heer Sommy van Henwell, een der voorsteden
van Londen en sir John Carden.
Het vliegtuig was van de Sabena maat
schappij, van Italiaansch maaksel en een van
den gewonen dienst BrusselLonden.
Het toestel had Brussel verlaten om 15,30
's middags en had om 17 25 te Croydon moe
ten arriveeren.
Passagier no. 7 was de heer Zuckmann. De
doornstruiken en de gladde modder van het
terrein maakten het reddingswerk bovenmate
lastig. Na hard werken slaagden de politie
agenten en de ambulance-verplegers met
eenige plaatselijke inwoners er in 5 van de
erbarmelijk verminkte lichamen uit de in el
kaar gewrongen cabine te halen. Zij werden
op den grond gelegd en eerbiedig toegedekt.
In het donker, by een zwiependen regen, kon
men weinig meer doen.
De oorzaak van het ongeluk schijnt motor
storing te zfln, want velen der omwonenden,
Winterhanden
Wintervoeten
die gewend zijn deze geregelde vliegers van
Brussel te zien en te hooren, merkten Dins
dagavond ongewone geluiden op, toen het
vliegtuig naderde. Toch schijnt men volgens
het schema langs de gewone route gevlogen
te hebben. Door een lichte mist was het zicht
slecht, maar het was toch niet geheel en al
donker. Er stond een tamelijk sterke wind
uit het Noorden.
Volgens een verslag sloeg de machine her
haaldelijk af, maakte een kloppend geluid en
dook toen vrij plotseling met haar neus naar
beneden.
Andere ooggetuigen verklaren, dat het
vliegtuig lager passeerde dan gewoonlijk, met
een grommenden motor, dan een keer boven
Tatefield cirkelde en toen als een steen naar
beneden viel.
Zij, die dichtbij waren toen het gebeurde,
hoorden green enkel geluid van de vallende
machine. Het was opmerkelijk hoe ver de
wrakstukken van de machine verspreid
lagen. Een groot stuk van den vleugel viel
op den weg voor het huls, het oliereservoir
van een van de motoren viel btf de keuken
van het huis, een ander machine-onderdeel
lag 15 meter van nen puinhoop en deelen van
den vleugel en andere geraamte-onderdeelea
lagen over oen geheelen tuin achter het huis
verspreid. Het opruimingswerk zal zelfs bi)
daglicht zeer moeilijk zijn,
DE FORDMOTOR ALS VLIEGTUIGMOTOR.
De Technische Commissie van het Ministe
rie van Luchtvaart in de Vereenigde Staten
heeft het gebruik van den Ford V-8 motor
als vliegtuigmotor goedgekeurd.
Het is de eerste maal, dat een automobiel
motor deze goedkeuring verkregen heeft.
De Italiaansche pers optimistisch
Rome, Dinsdag. Hoewel gelooft wordt,
dat Mussolini de details der Parijsche bemid
delingsvoorstellen, waarvan hij op de hoogte
gesteld is door den Italiaanschen ambassa
deur te Parijs, thans bestudeert, is de offi
cieele nota nog niet overhandigd.
In gezaghebbende kringen heeft men alge
meen den indruk, dat de Duce deze voorstel
len als een basis van bespreking zal aanvaar
den, om daardoor de toepassing van een pe-
troleum-boycot zoo lang mogelijk te doen uit
stellen, en verder in de hoop, dat een accoord
kan worden bereikt, dat een einde zou maken
aan den kostbaren oorlog in Abessinië.
Het is nog steeds de vraag, of de tegen
woordige onderhandelingen tot uiteindelijke
overeenstemming zullen leiden, daar men van
Italiaansche zijde er voortdurend op wijst,
dat de Duce niet bereid zal zijn, eenig voor
stel te aanvaarden, dat niet voorziet in een
corridor tusschen de beide Italiaansche bezit
tingen in Oost-Afrika, Erithrea en Ita
liaansch Somaliland.
Men verwacht, dat het Vaticaan in de ko
mende dagen een niet te onderschatten rol
zal spelen. De „Osservatore Romano" spreekt
vanavond in zeer vredelievende termen. Het
blad schrijft:
„Alle landen wenschen den vrede, maar een
werkelijke vrede kent geen vernedering, doch
rechtsgelijkheid en edelmoedigheid."
De Italiaansche pers is optimistisch en
haar toon is opmerkelijk minder scherp. De
bladen verklaren eensgezind, dat het fascisme
wederom een overwinning heeft behaald.
6)
Ja viel ze hem in de rede. Maar ik ge
loof zeker, dat het toch beter zou zijn het al
leen te probeeren. Wat weet je van dien man
af?
7 Wat hy verteld heeft en wat we kunnen
raden. Hjj heeft mijn broer gekend. Het Is
duidelijk, dat hij een ontwikkeld man is en
ik zou zeggen een gentleman,
t- Ontwikkeld! Ja! Maar hy heeft heel wat
dingen bij de hand gehad.
Wel, dat zegt toch zeker niets in zijn
nadeel, protesteerde Mannering een beetje
ongeduldig. Het gebeurt zoo dikwijls, dat
een mensch van opinie verandert en het is
niet moeilijk te raden, dat hy geen werkelijke
roeping voelde. Hij houdt teveel van avon
tuurlijk leven. Wees niet dwaas, Honor, en
laat je vooroordeelen je niet de baas worden.
Het meisje bloosde pijnlijk bij die woorden
en was op het punt een scherp antwoord te
te geven, toen achter hen een luiden roep
klonk.
Hola!
Ze draaiden zich om. Het was Legrand. Hij
kwam haastig op hen toegeloopen, terwijl ze
bleven wachten. Hij zag er keurig uit in zijn
tussorshirt, khaki rijbroek en glanzende ry-
lo~ zen.
oen hij bij hen kwarn begon hij veront
schuldigend te lachen en zei tot Honor:
Bonjour mademoiselle. Het spijt me zeer dat
ik uw onderhoud storen moet, maar het ont
bijt staat klaar en het ls heel onverstandig
de morgenuren ongebruikt voorbij te laten
gaan in dit warme land. Ik hoop, dat u goed
geslapen hebt!
- Hij glimlachte, terwijl hij zijn stap regelde
naar de hare en Honor antwoordde met een
onverschillige bevestiging. Toen kwam er een
glans in zyn bruine oogen.
Mademoiselle Honor, mag ik u iets zeg
gen? Ja? De vrouwen van uw volk zijn vol
maakt.
Honor zei niets en Legrand vervolgde.
Zoo verschillend van de vrouwen van
mijn eigen volk. Dat zyn bloemen die schit
teren en stralen in het kunstlicht; maar u
bent als de bloemen, die ontwaken bij de
eerste stralen der morgenzon. Is het waar jf
niet, mon ami? Hjj keek Mannering aan; zijn
luchtige toon, zijn glimlach maakten dat er
niets beleedigends lag in zyn woorden en de
Engelschman kon niet laten te glimlachen om
zyn geestdrift. Toen, met een blik op Honor'a
hoog rood gezicht, trachtte hy het gepsrek
op een ander onderwerp te brengen.
Wanneer vertrekken we, monsieur Le
grand? vroeg hij.
Als we ontbeten hebben over twintig
minuten ongeveer. De dragers zyn bezig alles
klaar te maken. Ik heb bevel gegeven om
uw bagage en tent in te pakken by de myne.
Ik hoop, dat u daar geen bezwaren tegen
hebt?
Abslouut niet, integendeel, ik ben u on
eindig dankbaar!
Een half uur daarna waren ze op weg. Er
woei een koele Noord-Westen wind, de zon
scheen helder en de lucht was geurig en
frisch. En in die eerste morgenuren besefte
Honor Donthorne weer de hcerlljkhe'd van
het leven en ze dacht terug aan den tocht
van gisteren, toen ze zwaar beladen voort-
worstelde in den verschroeienden zonneschyn.
Haar vrees en angst vielen van haar af, le
ken haar overdreven en ingebeeld in het koeie
heldere morgenlicht, Verweg, aan het hoofd
van de dragers, liep Jules Legrand en achter
haar marcheerde Mannering, biy en verheugd
als een schooljongen.
Wat een geluk, Honor! Als ik aan gis
teren denk... Br! Myn schouders doen nog
pijn.
Hy lachte en het meisje lachte mee. Ze
kwamen minstens twee maal zoo gauw voor
uit dan wanneer ze alleen waren geweest en
die gedachte maakte haar nog opgewekter.
Ze liep veerkrachtig op de maat van het een
tonig gezang van de inboorlingen, maar het
duurde niet lang of er begon een verande
ring te komen. De wind ging liggen, de zon
klom hooger en het gezang van de dragers
hield op. De hitte werd weer ondragelyk, het
verblindend zonlicht deed haar oogen pyn.
Maar de dragers verlangzaamden hun pas
niet. Soms klonk Legrand's stem door de stil
te, soms die van den Swahili-hoofdman «n
eens, toen het gestadig stappen van de dra
gers even ophield, klonk een kreet als van
een man, die plotseling een zweepslag krygt.
Steeds verder trok de lange ry en Honor kon
het tenslotte niet meer byhouden. Hoe ze
haar krachten ook inspande, ze kon niet meer
den vastgestelden afstand tusschen haar en
den zwarten, glimmenden rug vóór haar, be
waren. Steeds grooter werd de ruimte en
steeds ondragelijker werd de hitte en het ver
blindende zonlicht, tot ze tenslotte, toen de
colonne een bocht maakte om een heuvel heen,
den laatsten man tydelyk uit het oog verloor.
Mannering zelf doodmoe, trachtte haar aan
te moedigen.
óudt vol Honor! Ze zuilen binnenkort
wel halt houden. Zelfs inboorlingen kunnen
het niet volhouden in den middag.
Ze worstelden verder, blindelings, en twin
tig minuten later zag ze iets l.chts door de
boomen voor haaf schemeren. Een oogenblik
later kwam Legrand haastig op haar toeloo-
pen. Toen hij dichterbij kwam, zag zy dat hij
er nog even onvermoeid en frisch uitza„, als
toen ze dien morgen vertrokken waren.
Toen hy bij haar kwam, riep hy.
Ik was bang dat ik u kwijtgeraakt was,
mademoiselle. Ik wist niet dat we te vlug lie
pen voor u.
Honor was te uitgeput om antwoord te ge
ven en Mannering zei:
U voert de snelheid wel wat hoog op,
monsieur, als...
Het spyt me meer dan ik zeggen kan,
mademoiselle, viel Legrand in en terwijl hij
naast Honor ging loopen, trok hy haar arm
door de zyne. Het meisje maakte een gebaar
van tegenzin, maar hy nam er geen notitie
van en aan den eenen kant ondersteund door
hem, aan den anderen kant door Mannering,
wankelde ze naar de plaats waar de dragers
halt hadden gehouden. Het was ln de diepe
bedding van een rivier, die nu geheel droog
was op 'n paar kleine plaatsen met water op
de rotsen na. In de schaduw tusschen de boo
men lagen de zwarte lichamen van de dragers
ai uitgestrekt in alle mogelyke houdingen. De
Swahili-hoofdman, ,die op den grond zat
sprong op toen hy hen in het oog kreeg en
liep op hen toe met een uitgeholde kailebas
half vol water. Legrand nam hem van hem
over.
Hier, drink dit, zei hy. Honor nam het
zwijgend aan en dronk machinaal. Het water
dat uit een van de beschutte poelen tusschen
de rotsen kwam, was frisch en koel en deed
haar oneindig goed. Langzaam dronk ze alles
op en toen ze klaar was, wierp Legrand de
kalebas op den grond en bracht haar naar een
beschaduwde plek, waar de groene tent haas
tig was opgeslagen.
Rust u hier uit, zei hy. Eerst moet u
wat eten en dan slapen.
Hy ging zelf wat eten voor haar halen;
maar toen hy terug kwam was Honor al in
slaap gevallen. Een oogenblik stond hy naar
haar te kyken met een vreemden glimlach op
zyn gezicht. Toen draaide hij zich om en keek
naar de rivier. Hy kon Mannering's helmhoed
juist boven den steilen rand zien uitkomen en
lüj lachte zacht. Een oogenblik later zette
hy het eten naast haar neer, sloot de klep
van de tent en ging op een korten afstand
ervan in de schaduw van een boschje zitten.
Zijn oogen vielen dicht, maar hy sliep niet,
want toen Mannering langs den oever naar
boven klom, gingen de oogen open en wierp
hy een minachtenden blik op den Engelsch
man, die met zyn rug naar hem toe stond.
Imbécile, mompelde hy zacht en sloot zyn
oogen weer. Na een rust van ruim twee uur
werd de tocht weer hervat. Honor werd nu
gedragen door twee inboorlingen op een
draagbaar, die Legrand haastig voor haar
geïmproviseerd had. Ze had heftig geprotes
teerd, maar Legrand had zich aan haar niet
gestoord.
Mademoiselle, ik voer hier het bevel!
En wat zyn de dragers anders dan lastdieren?
Maakt u zich maar niet ongerust over hun
schouders!
Ze schoten flink op. De begroeide heuvel,
waar ze recht op aan trokken, teekende zich
steeds duidelyker af, het woud kwam nader-
by. En vanaf haar hooge zitplaats op de
schouders van de dragers zag Honor plotse
ling tot haar groote verbazing de omtrekken
van een fort. Ze staarde er naar, haar oogen
niet kunnend gelooven, maar ze zag duidelyk
den zwaren ringmuur en het vierkante hoofd
gebouw. Het moest een luchtspiegeling zyn,
want M'Buba was de dichtstbijzynde post in
deze oneindige wildernis... en lag op min
stens dertien dagreizen verder. Maar het
beeld verdween niet, integendeel, het werd
steeds duidelijker en tenslotte riep ze Le
grand.
Monsieur, ik denk dat ik droom, ik zie
een fort daarginds op den heuvel.
Legrand lachte.
Het is werkelijkheid en geen droom, ma
demoiselle. We zullen daar halt houden voor
den nacht.
Maar ik dacht dat M'Buba...
Wat u daar ziet ls een oude post die
verlaten is, legde hy uit. Er is nu geen
bezetting meer, maar in de oorlogsjaren be-
heerschte het fort de geheele omgeving. En
het komt de negers, die hier passeeren, goed
van pas, als is het troosteloos en verlaten.
Zijn beschrijving bleek precies overeen te
stemmen met de werkelykheid, toen ze an
derhalfuur later den brokkeligen muur be
reikten, die het fort omringde. De vroegere
excercitieplaats was dicht begroeid met on
kruid, de twee of drie leemen gebouwen wa
ren verwaarloosd, "an één was het dak ver
dwenen en alleen de buitenmuren stonden nog
in het wegstervende daglicht.
Op Honor maakte het een indruk van on
eindige troosteloosheid. En uit het woud rechts
van haar klonk een dof geluid, dat steeds ster
ker werd en aanzwol tot een klankeloos gerof
fel van vele trommels, somber. gestadig als
het eentonig getik van regendruppels in den
stillen nacht. Ze had het geluid al eerder ge-
noord en er met aandacht naar geluisterd;
maar hier, op deze eenzame plek, wekte het
angstige voorgevoelens ty haar op en ze
huiverde, alsof het doffe - irommel haar een
sombere bedreiging van onbekende machten
overbracht. (Wordt vervolgd).
