Noordholland in 't duister verleden Jan Zeedijk in Amerika Engeland accoord met oranje-vliegtuigen Het K L M.«nest te Napels Berouw Een nieuw geïllustreerd verhaal Het nut van Zwitsenands neutra'iteit Radioprogramma De Avonturen van "Van 13 tot 22 Nov. a.s. van het Mi!lionnaire krijgt tien mille boete Griekscbe zeeman veroordeeld door R. J. VAN NEERVOORT Eiken dag enkele gemeenten van Noordholland-Noord. Van 13 tot 22 November zullen in de onderscheidene Noordholland- sche gemeenten op verschillende da ta des avonds van half negen tot tien uur verduisteringsoefeningen worden gehouden. De commissaris der Koningin in de provincie Noordholland, dr. A. baron Roëll verzoekt in dit verband den weg gebruikers tijdens de oefeningen niet dan in gevallen van uiterste noodzaak en in dat geval met de grootst mogelijke omzichtigheid door het verduisterde gebied te rij den. Voor zoover de verduistering Noordholland-Noord betreft, laten wij de plaatsen en data hier vol gen: 13 November: Oudkarspel, Ou- dorp, Schagen. U November: Hoogwoud, Koedijk 15 November: St. Maarten, Me- dernblik, Nieuwe Niedorp, Noord- Sriiarwoude, Texel, met uitzonde ring van De Cocksdorp en Oude- schild. 16 November: Wieringen, Wie- ringerwaard, Winkel, Zuid-Schar- woude. 17 November: Bergen, met uit zondering van Bergen aan Zee, H. Hugowaard, Dpn Helder (uitslui tend Julianadorp), Spanbroek, Wie- ringermeer (uitsluitend Midden- meer), Zijpe, met uitzondering van Petten. 20 November: Alkmaar, Oude Niedorp, St. Pancras, Warmenhui- zen. 21 November: Broek op Langen- dijk, Harenkarspel, Heiloo, Hens broek, Oudendijk. Woesdag 22 November: Anna Paulowna, Barsingerhorn, Schoorl, met uitzondering van Camperduin. De „Mees" als eerste oranje-vogel de lucht in. Engeland heeft thans in principe goedgevonden, dat de burgervliegtui gen van de neutrale landen oranje worden geverfd. Ook door de vier betrokken maatschappijen, K.L.M., Sabena, D.D.L. en A.B.A., is in beginsel de oranje-kleur aanvaard. Zooals wij gisteren meldden, hadden Buitschland en Frankrijk reeds eerder hun toestemming verleend. Voordat men definitief overgaat tot den maatregel van het oranje-verven, die groote financieele consequenties medebrengt, zal men in de practijk moeten toetsen, in hoe verre die oranje-kleur aan de verwachtingen voldoet. Daarom zal de K.L.M. een van haar Bouglas-vliegtuigen geheel oranje schilderen en zullen de andere maatschappijen in de gelegenheid worden gesteld, zich van de doeltreffendheid te overtuigen. Daartoe zal het vliegtuig worden ingezet op verschillen de lijnen. Dit zal uiteraard speciaal worden aangekondigd. Een bijzonderheid is, dat dit proefvliegtuig de „Mees'' zal zijn, die op 26 September ten westen van Holgoland door een Duitsch mi litair vliegtuig werd aangevallen, waarbij een Zweedsche ingenieur werd gedood. De „Mees" is thans weer geheel gerepareerd. feuilleton Naar't Engelscb van A» Marchmont 15. De ochtend schemerde reeds toen, na ein- oelooze uren van wakker-liggen en tobben, ingeving door haar brein flitste. Twee din- £en. waren het die ze het meest vreesae. In de eerste plaats dat Tom Cheriton haar ver- leden niet zou zien in het licht, waarin ze altijd gehoopt had, dat hij dat doen zou. Haar andere angst gold de zuster, waarover de Nontalt met zoo'n kwaadaardigen nadruk had gesproken. Telkens kwamen zijn woorden Weer in haar herinnering terug. Toen ze hem gevraagd had hoe hij aan de juweelen was gekomen, had hij geantwoord dat ze beter deed niet te vragen, omdat de geschiedenis njet prettig was om aan te hooren, vooral biet voor haar. Ze had hem niet op den man durven vragen, wat hij daarmee bedoelde; Ze moest maar zien, dat ze zelf een bevesti ging van haar sombere vermoedens kreeg, en "et was de gedachte dat ze zoodoende iets z°u hebben om zich mee bezig te houden tot Tom terugkwam, die haar eenige opluchting gaf. De korte slaap in den morgen, nadat ze haar besluit genomen had, bracht haar ze nuwen tot rust en toen ze naar beneden ging ^'as het met een klaar besef van de nood zakelijkheid de gebeurtenissen vastberaden in het oog te zien, en niet aan zwakheid toe te geven, zooals ze den dag tevoren gedaan nad aan het eind van haar onderhoud met de Monhalt. Een brief van Tom Cheriton monterde haar nog verder op. Hij was zeer bezorgd voor haar het speet hem meer dan hij zeggen kon, dat de ziekte van zijn oom hem tot nu toe onmogelijk had gemaakt WeS te gaan, maar hij beloofde haar den vol- Drie vogels van Schiphol vertrok ken. Er heerschte gistermorgen op Schiphol grootere drukte dan men daar de laatste maanden sedert het uitbreken van den oor log gewend is. He „Oehoe", de „Emoe" en de „Reiger" \ertrokken n.1. met bestemming Napels en vlogen weg in de richting van Kopen hagen! Deze omweg is noodzakelijk in verband met den oorlogstoestand, de drie toestellen kiezen n.1. de route Kopenhagen, Berlijn, Oost-Duitschland, Rome, Napels. De K.L.M. heeft voor deze gelegenheid een speciale ver gunning gekregen van dc Duitsche regeering om het Rijk één keer te overvliegen, mits er geen passagiers aan boord zijn. Nu, pas sagiers behoeven dan ook niet mede te gaan, want deze vlucht dient, zooals men weet, slechts om met deze drie K.L.M.-vogels het tijdelijke K.L.M.-nest te Napels te verrijken on weer een drieweekschen dienst op Indïë mogelijk te maken. Toen de oorlog n.1. uit brak, bevonden zich n.1. slechts zes Neder- landsche vliegtuigen te zuiden van de Alpen en met deze zes machines wordt tweemaal in de week de dienst op Indië onderhouden. Vandaag vertrekken de drie vliegtuigen, die volgepakt zijn met reserve-onderdeelen en materialen, in een nader bepaalde forma tie van Kopenhagen om, langs den door de Duitsche autoriteiten aangegeven route recht streeks en zonder tusschenlanding naar Wee- nen te vliegen, waar ten tweede male over nacht wordt. Donderdag vliegen de Oehoe, Emoe en Ekster het laatste gedeelte van de route naar Napels. De 71-jarige W. L. W. te Den Haag, een oude dame zonder beroep, had onjuiste aan giften voor de vermogens- en inkomstenbe lasting gedaan. Zij had een vermogen van ruim een millioen doch gaf op ongeveer f 800.000.te bezitten. Ook haar inkomsten belasting had zij naar verhouding te laag opgegeven. Als excuus voor deze fraude gaf zij op, dat zij vond reeds genoeg belasting te betalen! De rechtbank veroordeelde haar tot een geldboete van f 10.000.— subs. 100 dagen hechtenis. De noodlottige trwist te Rotter dam. De Rotterdamsche rechtbank heeft giste ren den 30-jarigen Griekschen zeeman, die bij een twist op een Augustusavond in Katen- drecht te Rotterdam een 2i-jarigen landge noot vermoordde, tot vijf jaar gevangenisstraf veroordeeld. De eisch was tien jaar. Amsterdamsohe loopjongen meldt zich bij de politie. Maandagavond om 9 uur sprak een 18- jarige Amsterdamsche loopjongen een sur- veilleerenden agent in de Heerestraat te Den Haag aan. Hij vertelde den agent, dat hij des ochtends bij zijn baas in de Leid- schestraat te Amsterdam 33 gulden had gestolen. Uit spijt over het gebeurde meldde hij zich bij de politie. Hij had slechts 2 gul den van iiet gestolen bedrag uitgegeven. Gisteren is de jongen op transport naar Amsterdam gesteld. ACHTER HET NET GEVISCHT. Toen de 60-jarige nettenhandelaar W. van B. voor het kantongerecht te Leiden moest terecht staan wegens overtreding van dc Ongevallenwet, legde en nettenboetster, die als getuige moest optreden een verklaring af, aan de waarheid waarvan door het O.M. ernstig getwijfeld werd. Zij verklaarde n.1., dat zij gedurende een bepaalde periode geen werk voor verdachte had verricht, hoe wel alles er op wees. dat dat wél zoo was geweest. Zoowel de nettenboetster als de nettcn- jf Met ingang van vandaag brengen we een nieuw geïllustreerd verhaal. Wij hadden gehoopt onze Tarzan-serie te kunnen vervolgen, doch de internatio nale toestand heeft ook Tarzan aan banden gelegd en door verschillende omstandigheden is het vervolg uit Ame rika nog niet gekomen. Echter... de Ivoren schat is verslon den. Ook hier was spanning en avontuur en men greep iederen dag naar de krant en het verhaal, dat we onzen lezers van daag voortzetten, zal hen zeker even sterk boeien. Het is een geschiedenis vol avonturen, vol romantiek, spannend van het eene vervolg in het andere. Jan Zee dijk is een kraan van een kerel, die zich met moed en groote handigheid door alle moeilijkheden heenslaat en telkens als overwinnaar uit tal van situaties te voorschijn komt. handelaar moesten voor de Haagsche recht bank terecht staan. De eerste werd wegens meineed veroor deeld tot een voorwaardelijke gevangenis straf van drie maanden, de handelaar we gens uitlokking tot meineed tot een on voorwaardelijke gevangenisstraf van vier maanden. OPVALLEND ARTIKEL IN DE „POPOLO D'ITALIA". Een in de „Popoio dTtalia" verschenen artikel over de neutraliteit van Zwitser land trekt in Zwitserland zeer de aandacht De bladen publiceeren er groote uittreksels van. „De Bund" (Bern) drukt op opvallende wijze de voornaamste passages af, met na me die, waari nwordt herinnerd aan de op 6 Januari 1928 door den Duce uitgesproken redevoering, waarin deze in den senaat zei- de, dat „Italië een fundamenteel belang heeft bij de handhaving van een vrij, on afhankelijk en neutraal Zwitserland. Het blad wijst ook op de jegens Zwitser land afgelegde getuigenis, dat 't „zich wil kan en moet verdedigen". Ook de volgende constateering van het artikel van „Popoio dTtalia" wordt met voldoening ontvangen: In dit tijdvak van strijd en spanning is het noodig, zich be wust te zijn der neutraliteit van Zwitser land. DONDERDAG 2 NOVEMBER 1939. Hilversum I, 1873 en 414.4 m. 8.00—9.15 KRO. 10.00 NCRV. 11.00 KRO. 2,00—12.00 NCRV. 8.00 Berichten ANP. 8.05 Gramofoonplaten. 8.15 Carillonbespeling. 8.309.15 en 10.00 Gramofoonplaten. 10.15 Morgendienst. 10.45 Gramofoonplaten. 11.30 Godsdienstig halfuur. 12.00 Berichten. 12.15 KRO-orkest. 12.45 Berichten ANP. Gramofoonplaten. I.10 KRO-Orkest en solist. 2.002.55 Handwerkuurtje. 3.00 Vrouwenhalfuur. 3.45 Bijbellezing. 5.00 Handenarbeid voor de jeugd. 5.30 Ensemble Zingaresca en gramofoonpl. 6.45 Causerie in Esperanto. 7.00 Berichten. 7.15 Causerie: „Wat er op de wereld gebeurt". 7.45 Causerie „Metaalbewerking". 8.00 Berichten ANP, herhaling SOS-berichten. 8.15 Dankstond voor het gewas. 0.45 Christelijk Gereformeerde Zangvereeni- ging „Crescendo". 10.00 Berichten ANP, actueel halfuur. 10.30 Kamermuziek en gramofoonplaten. II.15 Gramofoonplaten. 11.5012.00 Schriftlezing. HOOFDSTUK 1. De boodschap van de Schorpioenen. 1. De Schorpioen was buiten gevecht gesteld, daar behoefde men niets meer van te vrezen. „En Jan".zei Red Penningston, „het ziet er naar uit, dat moeilijkheden voorlopig voor bij zijn". Jan Zeedijk schudde het hoofd. „Neen", zei hij, „mijn moeilijkheden begin nen nu pao. Vergeet niet. Red, dat de Schor pioenbende zeer uitgebreid is. We zullen onze handen vol hebben met deze mannen!" „Je hebt den Schorpioen in handen gekre gen", verklaarde Red onstuimig, „en daarmede, is de' heele bende uiteen gevallen! Je zult het zien!" „Ik vrees van niet", antwoordde Jan Zee dijk, marine-officier bij de Amerikaansche marine, Hoe kwam hij aan zijn Hollandschen naam? Toen hij vier jaar oud was, gingen zijn ouders met hem naar Amerika, waar zijn va der een goede betrekking had gekregen; als een echte Hollandsche jongen trok het hart van onzen Jan al vroeg naar de zee en hij was dan ook al heel jong een bekwaam zee officier. Op hetzelfde oogenblik, dat de beide vrien den over de Schorpioenen spraken, sloeg een slanke, jonge vrouw met zwart haar en glin sterende oogen met haar vuist op tafel en riep: „Ik zeg jullie, vrienden, de Schorpioen is dood! En er is maar één manier, waarop wij aan zijn lot kunnen ontsnappen!" Deze vergadering vond plaats op een klein eiland aan de kust van Florida. Vier mannen met een harde, meedogenloze uitdrukking op hun gelaat zaten rond de tafel. Zij keken naar de vrouw. „Wij kunnen allemaal rijk zijn!" sprak de vrouw. „Als wij ons nieuwe mengsel, waarmee ons vliegtuig zo'n grote snelheid kan halen, aan de Amerikaansche marine kunnen verkopen, krijgen wij zeker tien millioen voor de ge heime formule!" Twee der mannen bromden iets onver staanbaars. De derde kuchte ongeduldig. De vierde lachte honend. „Jullie denkt zeker, dat het onmogelijk is, hè?" vroeg de vrouw. „Nu, ik weet, waar Jan Zeedijk morgen is en ik ga hem opzoeken." Hilversum II, 301.5 m. AVRO-uitzending. 8.00 Berichten ANP, gramofoonplaten. 10.00 Morgenwijding. 10.15 Gewijde muziek (gr.pl.). 10.30 Voor de vrouw. 10.35 Omroeporkest. 11.00 Voor de vrouw. 11.15 Omroeporkest en soliste. 12.15 Gramofoonplaten. 12.45 Berichten ANP, gramofoonplaten. 1.00 Viool en orgel. 1.30 AVRO-Musette-ensemble en soliste (opn.) 2.00 Voor de vrouw. 2.30 Pianovoordracht. 3.00 Brei- en borduurcursus. 3.45 Gramofoonplaten. 4.00 Voor zieken en thuiszittenden. 4.30 Dansmuziek (gr.pl.). 5.00 AVRO-Weekkaleidoscoop. 5.25 Gelukwenschen. 5.30 AVRO-Amusementsorkest, en solist. 6.30 Sportpraatje. 7.00 Voor de kinderen. genden dag voor een kort bezoek naar Lon den te zullen overwippen. Haar nachtelijke ingeving was in haar hoe danigheid van journaliste naar Scotland Yord te gaan en daar gegevens te vragen, quasi voor een verhaal, in verband met de geschiedenis van de Rohilkund robijnen. Ze was in de Yard geen onbekende; ze was er meer dan eens geweest op haar menigvuldige jachten naar copie. Ze vroeg naar inspecteur Malcolm, dien ze goed kende en hij ontving haar met zijn gewone welwillendheid. Ze was een beetje een speciale gunstelinge van hem en daar hij haar gekend had als een meisje zonder geld en relaties, dat een moedigen strijd voerde om carrière te maken, was hij altijd blij, als zich een gelegenheid voordeed om haar te helpen. „U ziet er niet zoo erg goed uit, miss Mer- rion," merkte hij op, haar met zijn vriende lijke oogen medelijdend aankijkend. „Ik ben bang, dat u zich overwerkt. Alweer een nieuwe roman klaar? We koopen altijd uw boeken en het zou u pleizier doen als u zag hoe blij ze bij mij thuis zijn als ik er weer eens een meebrengt." „Volgende maand komt er weer een uit, mr. Malcolm. Maar ik kom niet voor dat boek hier. Dat is allang klaar; ik zal u een exemplaar sturen met mijn handteekening. Ik kom vanmorgen voor wat anders. U hebt zeker ook wel eens een van mijn korte ver halen gelezen. Ze handelen meestal over ju weelendiefstal, in den geest van mijn ro mans Ze worden graag gelezen en de tijd schriften zijn er altijd happig op. Ik heb nu ook een aanvraag voor een het gewone recept: juweelendiefstal, mysterie en moord." „In dat gene zijn we hier aardig ge sorteerd," verklaarde de inspecteur met een wrang lachje. Dessie vervolgde: „Toevallig hoorde ik een geschiedenis, die ik voor dat verhaal prachtig zou kunnen ge bruiken" ze haalde een notitieboekje uit haar tasch, bladerde erin en las „het gaat over de robijnen van Rohilkund; een geheim zinnige misdaad van vijf jaar geleden. Kunt. u met een beetje op dreef helpen?" Inspecteur Malcolm keek haar zoo door dringend aan en ernstig aan, dat ze de ge dachte niet kon onderdrukken, dat hij een persoonlijke reden achter haar verzoek seurde. Dat maakte haar erg zenuwachtig, maar zonder reden, want zijn aarzeling vond haar oorzaak in een plotselinge tegenzin om haar dit sinistere historie te vertellen. „Het is geen opwekkend verhaal, miss Merrion," antwoordde hij dan ook, „en ik wilde dat u mij iets anders gevraagd had. Ik ken de feiten overigens goed genoeg, want ik heb zelf aan het onderzoek meegewerkt. Als u het zonder nauwkeurige bijzonderheden kunt stellen ik bedoel de juiste spelling van namen, de preciese data en dagen van de week en dergelijke, kan ik u de feiten weergeven zonder iets te moeten naslaan. Voor uw doei zal het wel voldoende zijn, ver moed ik." „Zeker," bevestigde Dessie. „Nu dan," begon de inspecteur, „het zal zeven jaar geleden zijn tusschen de zes en zeven jaar dat we in aanraking kwa men met dit geval. Maakt u maar notities en als u wat te vragen hebt, doet u het dan gerust. De juweelen werden de robijnen van Rohilkund genoemd, maar het ging speciaal om drie heele groote, mooie, waardevolle steenen; ze waren in goud gezet in ster vorm, en die ster maakte deel uit van een prachtig Indisch sieraad de Koninklijke Halve Maan." „Hebt u er ook een foto van met een schetsje kan ik het ook doen," viel Dessie in. „Ik kan er wel een voor u opscharrelen. Het was een eigenaardige ster met drie pun ten aan elke punt zat een van die groote robijnen, de vierde punt wees naar het mid den van de halve maan. Zoo ongeveer" en hij teekende een ruw schetsje van het sie raad. „Nu, die halve maan met de ster be hoorde tot de kroonjuweelen van Rohilkund en die zijn onder zeer eigenaardige omstan digheden hierheen gekomen. De toenmalige maharadja hij is nu dood was een eerste-klas schavuit en toen hij zijn onder danen zóó uitgezogen had, dat er niets meer van ze te plukken viel, probeerde hij, om aan geld te komen, stiekum die kroonjuweelen te verkoopen. Ze zijn door de heele wereld beroemd en een fabelachtig bedrag waard en het was zijn bedoeling er waardelooze namaak voor in de plaats te leggen. Om dat schoone plan uit te voeren, stuurde hij een zekeren man er op uit, hoewel hij een even groote dronkelap en schelm was als hijzelf. Voorloo- pig gaf hij hem de helft van zijn kostelijke col lectie mee. „Hoe zei u dat hij heette?" vroeg Dessie opkijkend van de notites die ze maakte. „Maiwand. Nu, u kunt u wel zoo'n beetje voorstellen wat er gebeurde. De kerel dook eerst in Parijs op, later in Londen. Hij deed enkele pogingen om te weten te komen hoe veel imitaties zouden kosten en ook won hij informaties in op welke wijze hij de juweelen het best van de hand zou kunnen doen. Maar hij was nooit werkelijk van plan die namaak te bestellen; hij wilde alleen de juweelen ver koopen, waarvoor de maharadja hem een machtiging had gegeven. U weet zeker dat het tenslotte een moordzaak is geworden?" „Is die man, die Maiwand dan vermoord?" 7.05 Programma voor militairen. 8.00 Berichten ANP, mededeelingen. 8.20 Concertgebouworkest, Toonkunst-koor en solisten. 10.05 Gramofoonplaten. 10.20 Gramofoonplaten met toelichting. 11.00 Berichten ANP, hierna: AVRO-Dans- orkest. 11.3512.00 Gramofoonplaten. vroeg Dessie, op een toon, die niets van haar innerlqke spanning verried. „Ja en nog wel door toedoen van een vrouw. Het duurde niet lang of hij kwam in aanraking met een vrouw een misdadig ster die door een waas van geheimzinnigheid omgeven was en van wie een fatale bekoring uitging. Ze was op end'op een dame, elegant en intelligent Roode Lizzie werd ze ge noemd, vanwege haar prachtige roode haar. Een buitengewone vrouw om te zien een mengsel van duivelin en engel. Wee den man, die in haar netten verstrikt raakte „Och, zoudt u mij misschien aan een glas water kunnen helpen, mr. Malcolm?" vroeg Dessie. „Ik geloof dat ik te hard geloopen heb toen ik hierheen ging." Het spreken viel haar moeilijk en de in specteur zag dat ze doodsbleek was. Hij haalde direct een glas water, opende een venster en toonde zich een en ai bezorgdheid. „Ik vond al direct, dat u er betrokken uit zag, miss Merrion. Kunt u niet eens een paar dagen naar buiten gaan? Een beetje zee lucht zou wonderen doen." „Het is al weer over," antwoordde ze na een poosje. „Ik ben een tijd geleden ziek ge weest en nog niet heelemaal weer de oude. Maar gaat u door. Ik heb al aardig wat ma teriaal. Hoe zei u ook weer dat' die vrouw heette? Roode..." „Roode Lizzie," herhaalde de inspecteur naar haar kijkend alsof hij er aan twijfelde of het wel goed voor haar was dat hij verder ging. „Ik zal het vlug afmaken," vervolgde hij toen. „Wij hebben nooit kunnen ontdek ken wie zij was en waar ze vandaan kwam en tot op dit oogenblik weet niemand wat er van haar geworden is. We dachten eerst dat ze een Belgische was, uit Antwerpen af komstig; toen rees het vermoeden, dat ze misschien de dochter was van een zekeren Marlow, een bankdirecteur, die... Wil het nor verder, miss Merrion? U ziet nog zoo bleek Zal ik uitscheiden? Neen? Nu dan, volgens Whït h theorie was ze een meisje uit Whitchapel en heette Ditcher; een vierde veronderstelling luidde - maar we kunnen zoo wel een poosje doorgaan. Kort en goed die Maiwand kwam met haar in contact' en wlrk?P°P Zljn iuweelen voorzien en werkte daarvoor samen met een ander lid van het gentleman-inbrekersgilde hij wa= half Engelschman, half Franschman _1 Adolphe Colimbert heette hij. (Wordt vervoladA

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Heldersche Courant | 1939 | | pagina 15