Tante Mina s cadeautje
IS oren en Zweden verdragen elkaar niet
Een Medisch-Opvoedkundig Bureau
te Alkmaar
Koning Haakoö en Gustaaf willen
elkaar niet ontmoeten
Ernstig auto-ongeluk op de
Afsluitdijk
Uit de oorlogsbegroting
De bonaanwijzing voor bloem
en rijst
Gesticht onder auspiciën van olksherstel"
Levend begraven
SPORT
Een Sinterklaas-vertelling
«Él
vereeuwigd en Zweedse politici oogsten
bij hun optreden ln Oslo grote bijval
Koning Gustiaf en kolng Haakon heb
ben elkaar sedert de bevrijding nog niet
ontmoet Toevallig U dat niet, want er
zyn veie gelegenheden geweest, die een
stevige handdruk zouden rechtvaardigen
Van officiële zijde wordt telkens tegenge
sproken, dat de belde vorsten elkaar
zouden ontlopen, maar er ts nog steeds
geen koniklijke geste gekomen, die een
eind aan de geruchten heeft gemaakt
geen hinderlijke tekenen van seniele af-
geen hinderlijke tekenen van seniele af
takeling. zodat een ontmoeting niet om
technische redenen onmogelijk zou zijn
De meeste Noren spreken minachtend
over de Zweden De Noorse kranten heb-
ben uitvoerige reportages gebracht over
j de recente sportwedstrijden te Oslo, en
hulde gebracht aan Engelsen, Russen en
Finnen, maar niet aan de Zweden, die
de meeste successen hebben behaald Van
officiële zijde wordt het toeristenverkeer
uit Zweden aangemoedigd, maar menig
Zweed komt tot de ervaring, dat htj met
scheve ogen aangekeken wordt Serveer
meisjes laten Zweedse gasten wachten,
hotelportiers verwijzen hen naar an
dere hotels, kortom een Zweed wordt ln
Noorwegen geminacht
Binnenkort zullen de wederzijdse be
zwaren en klachten gepubliceerd worden
In twee witboeken Ongeveer geltjktijdlg
zullen de Zweedse en Noorse regeringen
zeer openhartig worden De argumenten
zullen kunnen bijdragen tot een betere
verstandhouding tussen de belde volken
en hopenlljk de mogelijkheid van een
vete voorkomen
KONING GL'STAAF V
De Zweden en Noren ztjn broedervol
ken, die meer lief dan leed met elkaar
hebben gedeeld Twee oude, statige mo
narchen ztjn de levende symbolen van
twee democratieën, waarvan een de
vuurdoop glansrijk heeft doorstaan en de
ander zich nog steeds mag verheugen en
verlustigen ln een gezapig leventje met
veel vrijheden en lotusbloemen, schrijft
de Nieuwe Apeldoornse Courant
De Zweden zijn Iets meer gedegeneerd
dan de Noren, maar men mag verwach-
*en> ^at de laatsten de achterstand op de
duur zullen Inhalen De Noren hebben
némelijk niet kunnen profiteren van de
jaren, waarin het publieke leven kansen
Tjood, de Zweden wel De mentaliteit van
de mensen ln Noorwegen ls heel anders
dan die van de burgers ln Gods own
Counry De Noren hebben Idealen, le
vensdurf en grieven, de Zweden hebben
eigenlek niets anders dan een goed ge
vuld leven De Noren zijn wars van com
promissen, de Zweden gooien alles op
een accoordje ze zijn toegeeflijker,
zwakker en misschien menselijker De
Noorse meisjes fris, vitaal en. gevaarlijker
in haar onbedorvenheid, de Zweedse
meisjes zijn pin-up-glrls. gehaaid, blasé
en onbetrouwbaar De woren weten dat
ze een klein volk zijn, de Zweden weten
dat niet En toch heb ik vele Zweden
weten te waarderen om hun karakter
eigenschappen
Het een en ander heeft na de oorlog 'n ver
wijdering tussen de beide broedervolken
veroorzaakt D% oorlog heeft zijn invloed
in beide landen doen gelden, maar de
uitwerking is enigszins averechts ge
weest De Noren hebben grieven tegen de
Zweden, die van Noors standpunt gezien
misschie>n niet geheel ten onrechte zijn
Vooral de houding van Zweden geduren
de de„ oorlog heeft verbittering in Noor-
"weg'zh gewekt De politieke en economi
sch^ ontwikkeling in Zweden heeft in
N/>orwegen jaloezie doen ontstaan Hoe-
iivel Zweden gedurende en na de oorlog
heeft getoond dat het Noorwegen in vele
opzichten wilde helpen, schijnt men in
Noorwegen toch diepere grieven te heb
ben, die ln een paar jaar nle\ gemakke
lijk slijten De Noren hebben gevoelens
van wrok tegen de Zweden, evenals de
Finnen In het officiële leven is alles koek
en ei De wederzijdse persorganen hebben
veelal veel waardering voor elkaar Jn
Zweden worden Noorse officieren ge
kweekt voor leger en politie alles
ademt de beste verstandhouding, maar
toch hapert er iets
Men is vol lof over elkanders sportieve
prestaties, gemeenschappelijke gebeurte
nissen worden in een goede verstandhou
ding beleefd, confernties ter bevordering
van het Noorse belang worden in de
pers onder de kop „verbroedering" ge
plaatst, geheele Noofse gezelschappen
worden wekelijks ln de Zweedse pers
KONING HAAKON VU
Gistermorgen omstreeks 9 uur had
ter hoogt, van het magazijn „De Vlle-
ter" op de Afsluitdijk een ernstig auto
ongeluk plaats, waarvan de reiziger van1
der Velde het slachtoffer werd, en met
ernstige verwondirgen naar het R K.
Ziekenhuis te Sneek moest worden ver
voerd. Zijn toestand was gistermiddag
ernstig.
De van Friesland afkomende luxe
auto, bestuurd door v d Velde uit Balk.
wilde een voor hem rijdende vracht
auto passeren, waarbij hij echter een
uit de richting van Noord-Holland ko
mende vracht-auto niet bemerkte. Met
grote snelheid werd de luxe-auto op
genomen en ir» de berm geslingerd
waarbij de zijkant totaal werd vernield
en ingedrukt De vracht-auto, van de
firma v. d Beig uit Zoetermeer liep
zware materiele schade op. doch de in
zittenden. alsmede de bestuurder J. Wa
genaar, kwamen met de schrik vrij.
Aan de Memorie van Antwoord op het
voorlopig verslag over de begrotingen va-.i
oorlog 1946 en l»47 kan het volgende wor
den ontleend:
De minister van Oorlog Is met zijn
ambtgenoot van Marine overtuigd van d»
noodzakelijkheid de militaire pensioen
wetten te herzien, meer in het bijzonder
ten aanzien van de verzorging van do
militaire slachtoffers Zodanige wijzigin
gen worden voorgesteld, dat de slacht
offers uit 1940 zich niet achtergesteld be
hoeven te gevoelen bil hen, die later wer
den getroffen.
Ook de aangelegenheid der mobilisatie-
slachtoffers 1914-1918 heeft de volle aan
dacht der regering, evenals die der ge-
pensionneerden ln het algemeen, en der
oorlogsslachtoffers ln het bijzonder.
Een voorstel om tot verbetering van de
financiële positie van eerstgenoemde ca
tegorie te geraken, is ln bewerking.
Er zal om reden van vereenvoudiging
binnenkort verandering komen in de
bonaanwijzing voor bloem en rijst voor
de jongste kindergroep.
Thans worden deze bonnen per 14
dagen aangewezen en geven, zoals be
kend, recht op een rantsoen van 300
gram bloem en 250 gram rijst per twee
I weken.
Te beginnen op 7 December zal voor
bloem telkens een bon van 600 gram
worden aangewezen voor vier weken.
Voor rijst zal met ingang van 21 Dec.
hetzelfde geschieden met dien verstan
de, nat per vier weken 500 gram wordt
verstrekt.
Er komt dus geen verandering in de
grootte der rantsoenen.
Onder auspiciën ran „Volksher
st«lM ls opgericht de Vereniging
tot oprichting en instandhouding
van Medisch Opvoedkundige Bu
reau* ln Noord-Bolland Noord en
West-Friesland.
Er zijn in alle tijden moeilijke kinderen
geweest, maar zij hebben niet altijd zo
veel Delangstelling gehad als hun thans
wordt geschonken.
*n den regel werd er meer belangstel
link aan de ouders dan aan de kinderer
gewijd, maar wij zijn gelukkig langzamer
hand in de tijd gekomen, dat men ln en
buiten onderwijskringen de leuze deed
horen, dat er voor het kind niets te
goed was.
De belangstelling voor het kind uitte
zich door de oprichting van bureaux
voor beroepskeuze, bureaux ter behande
ling van gezinsmoeilijkheden en derge
lijke, waarbij de belangen van het kini
direct of indirect waren betrokken.
De onvolwaardige kinderen hebben te
Alkmaar een zeer gewaardeerde schoo
voor Buitengewoon Lager Onderwijs, maar
er zijn tussen deze en de in alle opzich
ten normale kinderen zeer vele Jongens
en meisjes, die tot de zogenaamde ,moei
lijke" kinderen worden gerekend.
XXX
Misschien zijn zij de dupe van „moei
lijke" ouders, maar meestal zijn er ander*
oorzaken voor allerlei grotere of kleinere
afwijkingen.
Ieder kind is wel eens ondeugend, maar
er zijn er vele waarbij die ondeugd zich
steeds weer in een bepaalde vorm de
monstreert, b.v. in vechtlust, brutaliteit
vernielzucht, diefachtigheid, vagebonde
ren enz.
Een dergelijke ongunstige eigenschap
kan karakteristiek voor een zeker kind
zijn en daarnaast kunnen er slechte eigen
schappen als gevolg van geestelijke of
lirhamelijke stoornissen zijn, als nervosi
teit, nagelbijten, gebrek aan concentratie,
slapeloosheid, stotteren, slecht eten en zo
vele andere.
Wat doet men nu met zo'n kind?
Zeer vele ouders hebben dat probleem
op hun eigen wijze opgelost door het
kind een duchtig pak slaag te geven, het
in een kelder of kast te stoppen, het naar
bed te sturen of op een andere wijze te
straffen.
Dat leek alles doodeenvoudig en na
tuurlijk, maar het verrassende element bij
dit alles was, dat men daarna gewoonlijk
tot de conclusie kwam, dat het allemaal
niets had geholpen, Ja, dat het zelfs nog
erger dan vroeger was geworden.
Daarom zijn verstandige ouders met hun
„moeilijke" kinderen naar een psychiater
of een psycholoog gestapt en deze heb
ben niet alleen het kind bekekn, maar
ook het verleden van het kind en da
alles tegen de achtergrond van zijn af
stamming en het milieu waarin het is op
gegroeid.
Toen onlangs op het inboc rlingen-
kerkhof van Leopoldville ln Bel-
gisch-Congo een begrafenis plaats
had, meenden de aanwezigen uit een
graf ernaast, dat pas enkele uren
tevoren was gesloten, geklop en ge
schreeuw te vernemen. De doodgra
vers werden belast met het open
breken van het graf en toen de dek
sel van de doodkist werd gehaald,
sprong een 56-jarige neger, onder
uit. Men had hem begraven, in de
woedend geschimp en gescheld, er-
veronderstelling, dat hij aan een
stuip was gestorven. Het bleek, dat
hij zich dermate had bedronken,
dat hij meer dan 48 uur bewusteloos
lag, Juist lang genoeg, om als „dood"
te worden beschouwd. Toen hij, nog
in zijn doodshemd gehuld, de deur
van zijn woning opende, viel het
grootste deel der „treurenden", die
juist aan het traditionele begrafenis
maal zaten, ln onmacht.
Het is niet de eerste maal, dat lk U schrijf ever Kriterion. Kriterion is één
der, neen hét origineelste film-theater van de hoofdstad. Het is dat, omdat het
gesticht werd niet met het banale oogmerk om een aantal aandeelhouders aan
rente van hun geld en dividenden te helpen, niet om een zwart kapitaal weg te
werken onder de vingers van den heer Lieftinck, niet om een Amerikaans con
cern in staat te stellen nóg meer monopolistische machtswellust uit te oefenen
op het tóch alles slikkend publiek, niet om.... nu ja, noem nog tnaar tien andere
motieven op. Neen, het werd opgericht door een aantal Amsterdamse studenten,
die meenden dat het niet minderwaardig is hun collegegeld te verdienen door het
publiek goede films voor te zetten, naar hun smaak, hun oordeel.... hün
toetssteen.
Ze hebben het geklaard, deze studen-
tan van de hoofdstedelijke Alma Mater
en enkele dagen geleden herdachten ze
het feit dat ze één jaar geleden be
gonnen zijn. Er zal nog een jaar bij
komen en daarna waarschijnlijk nog
vele, want er zullen altijd arme stu
denten zijn en altijd arme studenten
die voldoende esprit en energie bezit
ten om bij hun geestelijke arbeid het
handwerk niet te schuwen. Want in
Kriterion moet ook gedweild worden,
gestoft, geboend, glazen afgewassen en
plaatsen aangewezen. Ze doen het alle
maal zelf. ook het dweilen, weet U 7
Het jubileum van dit sympathieke
theater wordt gevierd met een film die
aan bijzondere eisen voldoet Brief
Encounter. Een film van twee gewone
mensen, dTe eigenlijk niets bijzonders
meemaken. Iets wat ieder mens wel
eens meemaakt in z'n leven. Maar het
werd gefilmd door een kunstenaar die
dwars door het leven heenkeek, er
vóór en er achter, maar vooral er
doorheen. Twee gewone mensen, die
niets meemaken „wat de moeit» waard
is". Geen moord, geen happy ending,
geen ontzaglijk verdriet, geen onster
felijke liefde.
Maar het zijn twee mensen, waarin
ge U zelf herkent en zo'n ontmoeting
is niet alleen curieus of de moeite
waard, maar zij kan zelfs verbijsterend
zijn en Uw gedachten nog dagen ach
tereen bezighouden. Enfin, misschien
zijt ge in de gelegenheid deze uiterst
merkwaardig film eens te zien. Hetzij
in Amsterdam, hetzij ln Uw eigen stad.
Er is een kwade kans dat sommige di
recties de film niet genoeg „publiek
film" vinden. Dat zou jammer voor U
zijn. Want slechts zelden krijgt ge de
kans een werk te zien dat zo zuiver,
eerlijk en ontroerend menselijk is.
In het Rijks Museum wordt een ten
toonstelling gehouden van Franse ta
pijtkunst en zonder restrictie kan deze
expositie beschouwd worden als een
der artistieke hoogtepunten van het sei
zoen. Wie zegt (of denkt) wat zou ik
mij druk maken over wat tapijten, ver
gist zich niet alleen maar verloochent
tevens het schoonste, edelste en heer
lijkste wat Frankrijk's kunstenaars in
de loop van vele eeuwen tot stand ge
bracht hebben. Wie de wanden ziet
waarlangs deze stromen van kleur
wegvloeien, bestreedt het sprookje,
waarvan hij reeds in zijn prilste jeugd
droomde. Hier staat men van aange
zicht tot aangezicht met 'n schoonheid
die niet van deze aarde is. De adem
van een waarlijk Goddelijke inspiratie
moet de handen beroerd hebben die
deze kleden maakten en het is een
vóórrecht dat het Nederlandse volk
thans ln de gelegenheid gesteld wordt
deze universele schoonheid te aan
schouwen.
Slechts eenmaal in een mensenleven
is het mogelijk deze heerlijke collectie
geweven dromen te zien. En Amster
dam is geen wereldreis.
De hoofdstad gaat zich gereedmaken
voor de ontvangst van den Spaansen
Bisschop, wiens bestaan zelfs door de
barre en harde realiteit van het jaar
1946 niet in gevaar gebracht wordt. Het
is verheugend te zien hoe men aan den
Heilige verknocht blijft, ten bate van
onze kinderen, méér ten bate soms nog
van hen, die er iets aan kunnen ver
dienen. Maar laat ons geen onvriende
lijke en sarcastische opmerkingen ma
ken bij het kinderfeest par excellence.
„Hij komt., hij komt..!" staat te le
zen op de machtige ruiten der
winkels en daarachter ziet men wat hij
brengen zal. Het is niet gering en dui
zenden A'damse kinderen verdrin
gen zich uur na uur voor die ruiten om
te zien, te begeren en te verlangen.
Ai., wat is het alles duur.
Welke vader en moeder kan dat be
talen? Een klein prutsding, een futiel
stukje speelgoed kost f 4,90 of daar
omtrent en het gaat nog als ge er één
hebt. Maar ge zult er 5 hebben.... en
die zijn er ook.
En dat is dan de schaduw die dit
jaar weer over het feest van den Hei
ligen Bisschop valt: hoe zal lk het be
talen? Ik denk dat er velen zijn die er
zich grijze haren over piekeren.
Maar erger dan deze schaduw was
het twee paar geleden. Toen was er
helemaal geen Bisachop. Toen waren er
alleen maar een spook en een geest.
Het spook van de honger en de Dood.
Laat ons daarom met een licht hart
feest vieren met onze kinderen. Mét
of zonder de cadeaux, die mét of zón
der de Prijsbeheersing voor de mees
ten onbetaalbaar zijn....
ANTHONIE VAN KAMPEN
En dan bleek, dat afwijkingen vaak
gelorrigeerd konden worden door de oor
zaken daarvan weg te nemen en dat mei
bij ernstiger moeilijkheden vaak nog Juist
bijtijds was om zeer ernstige gevolgen en
waarschijnlijk zelfs toekomstige maat
schappelijke ontsporing te kunnen voor
komen.
XXX
Bij dat alles was er één grote moellt; 't-
heid, namelijk, dat deze „geestelijke kin
derspecialisten'' ln het algemeen ur
gezaaid'' waren en dat hun adviezen vaak
nogal kostbaar waren, zodat de minder
draagkrachtige de zaak maar op zijn be
loop liet.
Daaraan zal nu een einde komen, want
onder auspiciën van „Volksherstel" is da
„Vereniging tot oprichting en Instand
houding van Medisch Opvoedkundige Bu
reaux in Noord-Holland en West-Fries
land" tot stand gekomen, een organlsatl-
die moge', jk Is geworden door samen
werking van alle bevolkingsgroepen, waar
van Pater G. Meijer O.P. voorzitter en de
heer G. H. Hoytink secretaris ls en waar
van de andere bestuursplaataen bezet zijn
door dr. W. J. Lojenga, directeur van het
Centraal Ziekenhuis, L. J. M. Nlessen
onderwijzer aan de R.K. school voor
B L O, J H Wlggers, ambtenaar voor
de Kinderwetten en de burgemeesters van
Langedijk, Bergen en Castrlcum.
Het Bureau ts te Alkmaar gevestigd ln
het Bureau van Ned. Volksherstel (Ken-
nemerstraatweg 103) en daaraan zijn ver
bonden dr. H. L. J. Vaessen, psychiater
aan de Sint Willibrordusstichtlng te Hel-
loo, dr Joh Booy, conservator aan de
Valeriuskliniek te Amsterdam, mej K:e~
wied, psychologe en een nog niet nvt
name genoemde sociale werkster.
Vooral nu door de oorlogsomstandig
heden het kwaad nog zoveel groter ts dan
vroeger, is krachtig ingrijpen noodzakelijk
geworden en de ervaringen ln andere
plaatsen hebben reeds geleerd, dat van
paedagoglsche en rechterlijke zijde op de
grootst mogelijke medewerking kan wor
den gerekend.
Men heeft niets anders te doen dan
(Donderdags tussen 3 en 4 uur) op het
bureau de moeilijkheden met de sociale
werkster te bespreken, waarna het on
derzoek wordt voorbereid en het „geval
aan den psychiater wordt doorgegeven.
XXX
Ten slotte iets over de kosten.
Voor eenvoudige gevallen wordt voor
het advies f 15,— berekend en bij een
behandeling van langduriger aard f 50,—
Men zal wellicht opmerken, dat men
daarvoor ook „particulier" terecht kan.
maar men bedenke daarbij wel, dat het
bureau een zeer aanvaardbare regeling
zal treffen wanneer blijkt, dat het advies
niet ten volle betaald zal kunnen worden
Dit ls mogelijk door financiëlen steur
van de overheid en door het vormen var.
een vereniging, welke een contributie vaa
f 1,50 per jaar van particulieren en van
f 20,— voor verenigingen heft en waar
voor wij hier gaarne een woord ter aan
beveling willen schrijven.
XXX
Het ls geen wonder, dat de oprichting
van deze Medisch Opvoedkundige Bu
reaux de krachtige steun genieten van
medici en Juristen, die zich ln het bij
zonder voor een toekomstige gezonde sa
menleving interesseren.
Het hier gevestigde bureau, dat zijn
arbeidsterrein hoofdzakelijk ln dit ge
west. in Noord-Holland-Noord en Weat
Friesland zal vinden, verdient daarnaast
de morele en financiële steun van allen,
die het „moeilijke" kind tegen zichzelf
willen beschermen en het in een goed'
samenleving gezondheid en levensvreug
de willen schenken
DE ATOOMBOM
AfscKietopporoot vcx
V de pK/tomumkogel
C Pitfton>umkoQ«J
GewtcKt plm. J
4 te" (Ü3;
(Plytoniumdoel^
D« atoombom zoo is
de Daily Expr^u
xich voorstW
WAT DE UITWERKING ZOU ZIJN.
WANNEER OP UTRECHT EEN ATOOM
BOM GEWORPEN ZOU WORDEN
KVH-NIEUWS
In een fors gespeelde wedstrijd is
liet KVH gelukt Zaandam-Zuid I
met een verdiende nederlaag naar
ae Zaan terug te sturen (64). Het
veld was zeer goed bespeelbaar Als
de scheidsrechter, die zeer slap floot,
om 2 uur het beginsignaal geeft,
neemt KVH de afworp met wind
mee. KVH is iets in de meerderheid,
wat Koster uitdrukt in een fraai
doelpunt, 1—0 voor KVH. Z-Z komt
nu geducht opzetten en weet de
stand gelijk te maken (1—1). Na
het vakverwisselen gelukt het eerst
Lokkers daarna Snoey binnen 5
min. de KVH-supporters te doen
juichen,, door de stand op 31 te
brengen. De volgende aanval van
KVH was zwak. Evenzo de ZZ-
aanval, waardoor pas ruim 15 min.
na rust de Jonge voor KVH weet
te doe.en (41), Door een straf-
worp maakt ZZ er 42 van. Even
later is het Koster, die er 52 -van
maakt ZZ weet door zeer fors en
onsportief te spelen de stand op
54 te brengen. Maar dan is het
mej. Joffer, die fraai scoort en daar
mee de overwinning voor KVH vei
lig stelt (64).
HRC 2 VERSLAAT ZFC 3.
In een goed gespeelde wedstrijd ls 't
HRC weer gelukt haar overwinningen
reeks voort te zetten. Vooral keeper
Carsjens was er vanmiddag goed in en
ook de voorhoede deed het niet slecht
het was alleen jammer dat Koster niet
te veel te doen kreeg.
Over de wedstrijd het volgende: Na
de aftrap gaat HRC meteen op het vij
andelijke doel af maar de keeper is op
zijn post. De gasten laten zich echter
niet in sluiten en weten enige goede
aanvallen op het HRC-doel te plaat
sen Na ongeveer twintig minuten spe
len weet de Schipper uit een doelwor-
steling voor HRC de eerste goal te
maken. De gasten komen hierna nog
even opzetten, maar ae achterhoede
van HRC is op zijn plaats en ruimt al
les op De linksbuiten weet nog een
keer door te breken maar zijn schot
wordt uitstekend door Carsjens gehou
den Met de gastheren in de aanval fluit
de scheidsrechter rust
Na de thee is het ZFC die de toon
aangeeft maar weet hier uit geen voor
deel te trekken Een paar uitvallen van
HRC en de stand wordt opgevoerd tot
4—0
Eindelijk na ongeveer vijf en twintig
minuten weet de linksbinnen Carsjens
te passeren en het is 41 Hierna komt
HRC nog even opzetten en weet vlak
voor het einde er 5—1 van te maken
En met deze stand fluit de goed lei
dende scheidsrechter het einde
BEIDE HANDEN AFGERUKT.
Gistermiddag is de 20-jarige kor
poraal B. van Wolveren bij het ver
richten van opruimingswerkzaam
heden te Loosdrecht door het ta
vroeg ontploffen van een dynamiet-
patroon ernstig gewond. Hem wer
den beide handen afgerukt, terwijl
hij ook verwondingen aan het gelaat
opliep.
In ernstige toestand is hij naar
het militaire ziekenhuis te Utrecht
vervoerd.
„Wat zal dat allemaal kosten!" riep
de heer des huizes ongerust.
Inderdaad, Cornelis Schrielmans was
de heer des huizes, maar hij was nog
maar drie maanden getrouwd en het
huis, waarvan hij de heer was, bestond
uit een miniatuurflatje ergens op de
vierde verdieping van een gebouw, dat
ze in Amsterdam een wolkenkrabber
noemen, maar dat ze in New York niet
eens zouden opmerken, omdat de wol
ken nooit zo laag hingen, dat ze zich
door zo'n blokkendoos-huisje lieten
krabben.
Nicotine, zijn jonge vrouw, had alle
familieleden op een lijstje gezet en er
achter geschreven welk cadeautje voor
ieder van hen het meest gewenst werd
geoordeeld en nu moest er geraamd
worden, hoeveel dat allemaal wel zou
kunnen kosten.
„Kunnen we er niet een paar schrap
pen?" vroeg hij hoopvol.
„O nee!", riep Nicolientje verschrikt,
„ze hebben allemaal wat op onze
trouwdag gegeven. fyi weet je, wat zo
vervelend is? Ik heb de hele avond het
gevoel, dat we er eentje vergeten heb
ben".
„Denk er maar niet meer over",
raadde Cornelis aan.
„Wachtl", riep Nicolientje, „ik ben
er. Tante Mina!"
„Grote grutjes!" zei Cornelis, terwijl
hij zich in doffe berusting op de divan
liet zakken.
Hoe was 't mogelijk, dat ze die had
den kunnen vergeten. Tante, die er
gens op de Veluwe woonde, die schat
rijk was en op wier erfenis de hele fa
milie al jaren zat te wachten.
„We hebben nog zeven peper- en
zoutvaatjes", zei Cornelis hoopvol,
maar Nicolientje gaf er geen antwoord
op.
Als je tante iets gaf, moest het iets
moois zijn, en ze dacht met enige hui
vering aan tante's liefhebberijen.
„Tante houdt van antiek", zei ze
„Ja, ja", riep Cornelis schamper",
tante en antiek, dat past precies bij
elkaar.
,Cor", zei het jonge vrouwtje, „zet
je hoed op. We gaan naar Sanders!"
De winkeljuffrouw van het geschen-
kenhuis-Sanders had al een hall uur
lang allerlei mooie dingen uitgestald
en het jonge'paar had alles even prach
tig gevonden, maar was telkens weer
in een somber zwijgen vervallen, als ze
de prijs noemde
„Wat denkt U hiervan?" vroeg ze,
een fraaie kan van Delfts blauw op de
toonbank zettend.
„De prijs?", informeerde Nicolientje
ongeduldig.
„Tachtig gulden, mevrouw".
Nicolientje keek weifelend naar haar
echtgenoot.
„In geen tachtig jaar", zei hij reso
luut". Heeft U niet iets goedkopers"?
Toen zette de juffrouw een andere
kan op tafel, nog mooier, nog groter.
„Deze kunt U krijgen voor twintig
gulden."
„Hè, wat?", zei Cor, „hoe kan die
kan... ik bedoel, hoe...?"
„Het oor is er af", vertelde de juf
frouw, „maar U kunt 't er weer aan
lijmen en als U de kan dan in een
hoekje op Uw dressoir zet, heeft nie
mand er erg in, dat ze beschadigd is."
„Inderdaad", zei Cornelis verheugd,
„Die nemen we".
„Maar", protesteerde Nicolientje,
„we kunnen toch geen..."
Cornelis gal geen antwoord. Hij legde
twee tientjes op tafel en gaf duidelijk
tante's adres op.
x-x
„Tante Mina", zei Nicolientje op de
terugweg verwijtend, „tante Mina, van
wie we moeten erven. Hoe kun je haar
nou toch zo'n kan sturen? Ze zal den
ken
„Ze zal denken, dat ze onderweg ge
broken is", legde Cornelis uit. „Ze zal
niet beter weten of we hebben haar 'n
cadeautje van honderd gulden gegeven
en dat oor is er tijdens de verzending
afgestoten. Snap je nou waar ik heen
wil"?
„Gunst", zei Nicolientje bewonde
rend, „wat ben jij handig!".
Toen ze thuis waren, lag er een brief
in de bus.
Tante Mina rekende er op, da^ al
haar familieleden haar het genoegen
zouden doen de Sinterklaasavond op
de Veluwe door te brengen.
Op de verjaardig van de goede hei
lige zaten ze met z'n dertienen in de
salon om de grote haard, waarin de
vlammen om de beukenblokken speel
den.
„Ik heb jullie paketten ontvangen",
zei tante, „en ik vind het echt gezellig
jullie allemaal bij me te hebben als ik
ze ga uitpakken:"
Oom Dorus en tante Catootje knik
ten zwijgend. Ze hedden een antieke
koperen doofpot gegeven, die iedereen
zien mocht, omdat Oom er driehonderd
gulden voor betaald had, maar er wa
ren ook familieleden, die een beetje
ongerust naar elkaar keken.
Alles was peperduur geweest én ze
hadden moeite gehad iets te vinden,
dat goed en goedkoop was.
De huisknecht droeg de nog onge
opende paketten binnen en achtereen
volgens bracht tante de doofpot, een
bonbonnière, een chinees wandbord,
een antieke snuifdoos en een zilveren
kandelaber te voorschijn.
Ze keek met dankbare blik van haar
cadeautjes naar haar familieleden, die
om strijd beweerden, dat het heus maar
een klein presentje was geweest, zo
maar een aardigheidje, maar dat ze
tante wel eens beter zouden beden
ken, zodra de winkels weer een rui
mere keus hadden.
Toen kwam het paket van Corne
lis en Nicolientje.
Tante knipte vlug de touwtjes door,
wikkelde het papier los en hield met
een kreetje van blijde verrassing de
kostbare kan omhoog.
„O, kijk toch eens, die is prazei
ze.
Ze had „prachtig" willen zeggen,
maar ze zag midden in het woord, dat
het oor was gebroken.
„Die ezels", riep Cornelis met goed
gespeelde verontwaardiging! "Snap je
nou, dat ze zo iets zo slecht verpak
ken, dat
„Van Gend en Loos natuurlijk", viel
Oom Dorus schamper in.
„Nee, de Spoorwegen!" riep tante
Agaatje, „die smijteD maar raakl"
„Onverantwoordelijk!" riep tante nij
dig, „maar wa
„Zoekt U iets, tantetje?" vroeg Ni
colientje ongerust.
„Ja, natuurlijk", zei tante, „waar is?
Ze stak haar hand in de kan en ze
haalde er ieti uit.
Het was het oor, netjes verpakt in
een vloeipapiertje.
Tjeerd Adema.
Zendag worden in Hamburg drie
kermissen geopend met in totaal 400
vermakelijkheden.
