„SUGGESTIE" Zingen - jullie zwijnen - zingen WALT DISNEY Overheid, help ons aan een corset Langs de Amsterdamse Boulevards Koning UMBERTO in ballingschap Dodenmars naar executie-plaats Maar hij zong er zich door Zoekt nimfen en bosgeesten Mickey Mouse en Donald Duck zijn buiten de deur gezet De bomaanslag in Den Haag doWiATBR-MOM* De Nederlandse vrouw vraagt: Bon voor Jam inplaats van suiker Maaltijd voor elke dag Egypte heeft nieuw kabinet Wier in ge rmee r polde r één jaar droog Er zijn vele zangers, die bestaan van hun stem, maar er zijn slechts weinige, die aan hun stem het leven te danken hebben. Een van die weinigen is Miklós Vazi Weinstock, een 23-jarige Hon gaarse tenor, die optreedt onder de naam „Nicolo Gallney" en door som mige Italiaanse vereerders als een tweede Caruso wordt beschouwd. Volgens zijn eigen verhaal heeft de zaak zich als volgt toegedragen: Zijn gehele familie vader, moeder, broers, zusters en andere bloed- en aanverwanten, tezamen niet min der dan 98 personen werd door na zi's „geliquideerd". Alleen de zanger Walt Disney, de grootmeester der tekenfilm, is in Ierland en „op jacht naar geesten en nimfen", zoals hij ver klaarde. Het zijn de legendarische feeën, die Walt Disney in een van zijn volgende teken-fantasieën wil laten optreden. Tijdens een persconferentie, waarbij Disney's voltallige staf van scenario schrijvers, ontwerpers en reclame-ex perts aanwezig was, deelde hij mede, dat zijn volgende film „De kleine Men sen" zal heten en hierin spelen de bos geesten en feeën de titelrollen. „Tijdelijk worden Mickey Mouse, Do nald Duck en de rest van de onsterfe lijk geworden film-menagerie buiten de deur gezet", aldus Disney. Hoewel hij moest toegeven, dat zijn medewerkers, die overal ter wereld op zoek zijn naar nieuwe talenten, totnu- toe geen contract met een bosgeestje hadden kunnen afsluiten, vertelde Dis ney, dat hij met behulp van de Ierse plattelandsbevolking hoopt zo nauw keurig mogelijke schetsen te maken van deze alleen in de Ierse overlevering bestaande figuren. „Volgens de boeken, die ik heb ge lezen, zijn ze 30 c.m. groot en een deel van hen is schoenmaker", verklaarde Disney in volle ernst voor een kamer vol verslaggevers. „Ik geloof, dat het hun niet voor de wind gaat, want ik heb gemerkt, dat een goeie bosgeest niet meer dan een dubbeltje in zijn zak heeft. Er zal met hun een uitmuntende film te maken zijn", besloot Disney. Van de bosgeesten afstappend, ver klaarde hij verder, dat hij tijdens zijn verblijf nog „een oogje zou wagen" aan „Alice in wonderland" en „Peter Pan", met het doel om ook deze beroemdhe den tot filmsterren te bombarderen. De reden van zijn speurtocht naar buitenlandse gegevens was, volgens Disney, „dat Amerika belangstelling schijnt te hebben voor ieder land, be halve voor Amerika", In antwoord op vragen van bezorgde journalisten of hij Mickey Mouse en Pluto voor goed had uitgebannen, zei Disney, dat deze oude geliefden ook voortaan van de tekenborden af zouden springen, maar niet in het tempo van vroeger. In de toekomst zal Disney zich blijven toeleggen op tekenfilms, waarin levende mensen tezamen met getekende figuurtjes optreden. Walt Disney, die tijdens de eerste wereldoorlog ambulance-chauffeur in Frankrijk is geweest, vertelde verder nog, dat zijn staf in Hollywood die tijdens de oorlog gedund werd thans weer tot'de normale omvang van 1300 man is teruggekeerd. HET ONDERZOEK De Haagse politie begon da delijk met het onderzoek. In den be ginne dacht men aan een vriend van de dochter van het eerste slachtoffer, die zowel den heer Boer als zijn doch ter telefonisch minder vriendelijk be jegende naar aanleiding van een geëns ceneerde ontvoering van de laatste. Hij werd gearresteerd en deugdelijk verhoord. Het bleek, dat hij niets met de zaak te maken had. Tijdens het ver hoor werden hem namen van hem be kende militaire motorrijders gevraagd en hij noemde o.m. de naam van Van Haastrecht. Deze was echter op het tijdstip van de aanslag te Leiden, waar hij verbonden werd na een mo tor-ongeluk. Dat alibi stond vast Het alibi van van Haastrecht stond echter niet langer vast. toen de ge wonde sergeant de Vrijer, die door een particulieren chauffeur naar een Am sterdams ziekenhuis was vervoerd, vol granaatscherven bleek te zitten. Deze vertelde, dat de motorrijder, die hem gelift had, van Haastrecht heette. Maandagmiddag omstreeks twee uur werd van Haastrecht gearresteerd en viel na een verhoor van enkele uren door de mand. Hij noemde ook de na men van de andere leden van het com plot. De recherche arresteerde met mede werking van de militaire autoriteiten sergeant de Boer en korporaal Peter- se. Na een langdurig verhoor bekenden ook dezen. Den korporaal Peterse werd bij zijn verhoor gewezen op het risico dat hij oe aanslag op den heer Boer ook andere slachtoffers vie len. „Mevrouw Boer was ook he lemaal fout" was zijn commentaar. „Maar het dienstmeisje dan?" vroeg men hem. „Dat is het risico van het vak", antwoordde Peterse. „Ik heb in oorlogstijd honderden men sen gedood". zelf bleef gespaard om ingelijfd te wor den in de legioenen der nazi-slavenar beiders in Hongarije. Op zekere nacht ging een der gevan genen er van door. De volgende dag werden Weinstock en negen anderen aangewezen om Als vergelding voor die „misdaad" ter dood te worden gebracht. De gedoemden moesten een doden mars volbrengen naar de executie plaats, die op ongeveer 35 K. M. af stand was gelegen. En terwijl zij daar voortstapten, de dood tegemoet, schreeuwden de nazi bewakers hun toe: „Zingen, jullie zwijnen, zingt je laatste liederen"! Weinstock zong. Hij zong 8 kilo meter lang, toen liet een Duits staf officier in de nabijheid van een dorp halt houden. Hij sprak een ogenblik met den commanderenden officier en trok toen Weinstock nit de groep. Maandenlang heeft deze stafofficier, die volgens Weinstock Hesse heette majoor Baurat Hesse en die een voormalig componist en architect was, den jongen tenor geprotegeerd tot op een dag een Pruis van hogere rang ver scheen en van het^eval hoorde. Prompt besliste hij, dat zulk een voorkeursbehandeling niet goed was voor een „slaaf". Majoor Hesse wist, wat waarschijn lijk zou volgen. Om drie uur in de morgen maakte de Duitser Weinstock wakker, gaf hem 'n pakje met zijn persoonlijke bezittingen, duwde hem in een auto van de staf en reed hem tot op vijf kilometer van de Russische voorposten. Daar gaf hij Weinstock een uitgebreide kaart, op dat hij verder de weg alleen zou kun nen vinden, drukte hem de hand en zeide: „Ik doe dit in naam van de cultuur en de beschaving. Moge de Führer mij vergeven. Leve het nationaal-socialis- me"l De weg omhoog. Tegen het einde van de dag had Weinstock de Russen gevonden. Hij zong voor hen, zong op hun feesten en maakte zich vrienden, van wie de in vloedrijkste hem tenslotte uit Honga rije naar Italië hielpen. Daar kreeg de jonge Hongaar, die een leerling was geweest van Hootempis Erzsebet en Havas Andras te Boeda pest, verder onderricht van Mario Ter- ni, een maestro uit Milaan, en van den 72-jarigen Riccardo Stracciari te Rome, die twintig jaar geleden tezamen met Caruso heeft gezongen. Weinstock's repertoire omvat thans acht opera's, die hij kan zingen in het Hongaars, het Russisch, het Duits, het Italiaans en het Frans. Zijn Italiaans, dat hij na een verblijf van vier maan den in Italië heeft geleerd, is tot nog toe dat van een beginneling, maar ook die taal leert hij vlug. Zijn devies is: „men kan alles leren, als men er maar hard voor werkt". vavocm at ttob-t wAnöAAO VAM C£ VlLt lUllEf MAKïh *01 X SCuPtK ME/A. Er zullen wellicht mannen zijn, die wanneer zij het opschrift boven dit ar tikel lezen meesmuilend mompelen: „moet de couran zich ook daar al mee bemoeien" Zij hebben bij voorbaat al ongelijk, want ieder lid van het zwakke geslacht zal onmiddellijk beamen, dat hier een actueel en urgent onderwerp wordt aangesneden. On het gebied van corsetten is, erger dan op enig ander onderdeel van de vrouwelijke interes se, een noodtoestand ontstaan, waar op in alle bescheidenheid, maar niette min met zeer veel klem, de aandacht van de overheid moet worden geves tigd. Wij weten het wel, de hoge heren in Den Haag hebben met vele en grote problemen te worstelen. Wat is op pervlakkig bezien het vraagstuk van de corsetten, in vergelijking met dat van de ontwerp-overeenkomst van Lingga- djati, dat van de kolenvoorziening van ons land, dat van onze eisen met be trekking tot Duitsland en.... maar vult u het lijstje zelf aan, lezerl En toch: wij durven het aan een ogenblik ern stige aandacht te vragen van overheid en publiek voor het corsettenvraagstuk omdat hier een zaak, de volksge zondheid betreffende, aan de orde is, en omdat de corsettennood voor vele vrouwen een deel van haar levens vreugde vergalt. Laat ons dat eerst duidelijk maken met enkele cijfers. In het eerste half« jaar van 1939 werden er in Nederland 1.220.267 corsetten ingevoerd, waarte genover de eerste helft van 1946 slechts 20.550 stuks kan stellen. Wanneer men daarbij in ogenschouw neemt, dat in de zeven jaren, sinds het uitbreken van de oorlog, het artikel zeer schaars en zelfs gedurende geruimen tijd in het ge heel niet te verkrijgen is geweest, dan behoeven wij waarlijk geen breedspra kig betoog op te zetten om te bewij zen, dat millioenen vrouwen zich ern stig gedupeerd voelen. De regering kan daarvan niet onkundig zijn, want reeds in Mei van dit jaar heeft de Vereniging van Corsetspecialisten er bij haar op aangedrongen deviezen beschikbaar te stellen om in de behoefte van dit on ontbeerlijk artikel te voorzien. Hlelaas, tot nu toe zonder resultaat. Mogelijk, dat de daarbij betrokken ambtenaren ook al tot de categorie meesmuilende mannen gerekend moeten worden... Tot hen dan moge het volgende in 't bijzonder worden gericht, omdat dit wellicht hun inzicht kan veranderen Het corset vervult een dubbele func tie: Het is een vormgevend en tegelij kertijd een steunend artikel. In Ame rika wordt het genoemd een „founda tion garment", een grondslag-kleding stuk. In geen geval kan het corset be schouwd worden als een luxe-artikel. In tal van gevallen is het dragen er van uit medische overwegingen beslist geboden en wordt het dan ook door de artsen voorgeschreven. Het rapport van de Vereniging van Corsetspecialisten stelt dan ook vast, dat vele vrouwen met klachten over rugpijn, verzakking, operatieholten e.d. hun medicus sme ken om 'n doktersbriefje teneinde een steunend corset te kunnen krijgen, maar 't is gewoonlijk zonder resultaat, omdat er geen te krijgen zijn. Hetzelfde is het geval met de pi m. 200.000 aanstaande en jonge moeders, die er jaarlijks in Nederland zijn. De toestand is te erger, omdat door ondervoeding en andere oorlogsgevolgen de gezondheid der vrouw in het algemeen verzwakt is en ',;aar weerstand tegen verschillende on dermijnende kwalen en ziekten belang rijk is verminderd. Voor het herstel van de volksgezondheid en de volks kracht is het corset onmisbaar. Vóór de oorlog bedroeg de invoer ruim twee millioen per jaar tot een waarde van pl.m. 2% millioen gulden. De binnen landse productie is in vergelijking daar mee gering; naar schatting hoogstens 20 pet. van de totale normale behoefte. Op het ogenblik heeft verreweg het merendeel van onze vrouwen dringend behoefte aan een corset. Het gaat hier niet om een weelde-artikel, maar om de voorziening in een levensbehoefte, evengoed als schoenen, dekens en tex tiel. Onze vrouwen doen een klemmend beroep op de regering om onmiddellijk de nodige deviezen beschikbaar te stel len voor de import van corsetten en van de grondstoffen, om de binnenland se productie van dit artikel krachtig te bevorderen. Ret Is noodzakelijk, de betrekkelijk grote voorraad jam bij de groothandel en de winkeliers te verminderen en meer in overeenstemming te brengen met de hui dige omzet, zo deelt ons het ministerie van landbouw, v en v mede. Daarom zal voor eenmaal, en wel tn deze week, een bon worden aangewezen, welke uitsluitend recht geeft op het ko pen van 500 gram jam. Op deze bon mag dus geen ander boterhamsmeersel of -strooisel en evenmin suiker worden af geleverd. Deze hoeveelheid Jam zal eerst na do feestdagen in mindering van het suiker- rantsoen worden gebracht, Op S Januari zal derhalve in plaats van een bon voor 750 gram suiker een bon voor 500 gram suiker worden aangewezen. In de Qinta da boa Vista, een kleine, niet bijzonder comfortabele villa, die bUna geheel schuil gaat in de bossen van Collares, een vruchtbare streek in Portugal^ welke beroemd is om haar wijnen, slUt ex-koning Umberto van Italië in gedwongen afzondering een gelukkig leven met zijn gezin. Er zijn enige mooie antiquiteiten in het huis, maar er is geen verwarming, er zijn geen liften en de oude tegelvloeren zijn niet bedekt met tapijten Het is een koud verblijf, maar het is in overeenstemming met het door de koninklijke ballingen toen zij in Juni in Portugal aankwamen te kennen gegeven verlangen „in rust te leven. Hun leven is in vergelijking met het hofleven in Italië ongelooflijk eenvoudig. Boa Vista, dat tot hun beschikking is ge steld door de hertogin van Cadaval, bezit prachtige tuinen, die het genot van de koninklijke kinderen uitmaken. De Koningin, wier liefde voor de mu ziek bekend is, heeft reeds kennis ge maakt met enige van Portugals voor naamste kunstenaars en musici. Ook leest zij zeer veel, vooral over de geschie denis van Portugal, over taalkunde en over folklore. De Koning staat elke morgen vroeg op en brengt uren door met lezen en schrij ven Hij werkt in zijn slaapkamer en ont vangt bezoekeres in de enige ontvang kamer van het huis. Op zijn klein bureau bevonden zien, toen de correspondent van Ass Press hem bezocht, stapels manuscripten, maar toen de correspondent vroeg, of hij een boek schreef, antwoordde hij: Aantekeningen, alleen aantekeningen, niets dan aanteke ningen" De ex-koning leest alle plaatselijke bla den en in zijn kamer bevonden zich sta pels Engelse, Zwitserse en Italiaanse kranten en Amerikaanse tijdschriften. pe gewezen vorst ontvangt honderden bezoekers „Wij hebben nooit een bezoek geweigerd en nooit van een spijt gehad" deelde de chef der koninklijke hofhou ding, generaal Marquez Carlo Graziani, mede. Sinds de koning in Portugal is aange komen heeft hij honderden personen, van alle rangen en standen, die hem wensten te bezoeken ontvangen De meesten wa ren Portugezen en Italiaanse inwoners van Portugal. De koningin houdt er van, een praatje te maken met de handelaars, die fruit, vis en vlees tornen verkopen en met haar Portugese keukenmeid. Na het ontbijt krijgen de vier koninklijke kinderen, de 12--jarige prinses Maria Pia, de 9-jarige Prins van Napels, de 6 jarige Maria Ga- brlela (..Ella") en de 1-jarige Maria Bea tris of „Titi", les. Woensdag 11 December Vleeskoekjes, aardappelen en gestoofde bieten. Vruchten toe De vleeskoekjes maken we als volgt: 1 kg koude, gekookte aardappelen, een go- snipperde ai, ongeveer l'/« of 2 ons vlees- resten wat krulden en Indien mogelijk, een geklopt el. Vorm er koekjes van en bak ze ln de koekepan lichtbruin Alle kinderen studeren talen Een Por tugees Instructeur geeft hun les ln zwem men en gymnastiek en zij hopen binnen kort weer rijlessen te krijgen. Hun geliefkoosde speelmakkers zijn twee honden, die zij bij hun aankomst hebben gekregen van buren Het gezin ls populair bij de boeren uit de omgeving, van wie de ouderen zich nog de koningin-moeder van Portugal, Maria Pla, Umberto's oud-tante, herinne ren, Ex-konlngln Marle Jose, die een groot moeder had uit het Portugese huls van Braganza, heeft enkele verwanten onder de Portugese aristocratie Als ge ln deze donkere dagen over het Damrak ijsbeert worót uw oog ge troffen door een gevel, waarop zonder linge en zeer curieuze tekenen staan afgebeeld. Ge blijft staan en dan In eens weet ge het: hier bevindt ge u van aangezicht tot aangezicht met het nieuwste Chinese restaurant. Daar binnen wordt Chinees voedsel bereid en ge behoeft maar de deur te openen om in sfeer te kunnen profiteren van alle delicatessen die der Chinese keuken zijn. En dat zijn er waarachtig niet weinige! Men treft er doorgaans weinig Chi nezen aan en het doorsnee-publiek be staat uit nuchtere Westerlingen. Uit ae man uit de Anjeliersrtaat. uit de kan toorbediende van Blikman Sartorius, uit den reiziger-in-betere vakkleding. aie een goede post heeft afgesloten en zo eens een uurtje over heeft om de miezerigheid en taaie ongezelligheid van een verregende door-de-weekse dag van zich af te schudden ln een pur sang Chinees restaurant. Wat zal ik er van zeggen wie onzer verdroomde, vroeger of nu, niet vele uren met Pearl Buck, met Charley Chan, en met de dames en heren van de boeken van alle andere Chinese au teurs, van Confucius tot Mevrouw Tschang Kai Sjek toe? Om maar te zwijgen van den aarts-Chinees; Sax Rohmer. Men komt daar in dat restaurant aan het Damrak niet tegen wat lijkt op stiekum de kop afslaande Chinezen. Er zijn geen vergiftige schorpioenen, geen harige reuzen-spinnen, geen magiërs die U met één blaas van hun bezoedel,," lippen de eeuwige jachtvelden inja gen. Men wordt er niet bestolen, er komt niet stiekum een schone acht tienjarige Chinezerin op U toe die U in droom kust en daarna in het nir wana der opium leidt. Er zijn alleen maar anelle Jongens die U kwiek en netjes bedienen. En er is Chinees eten, waarschijnlijk iettewat aangepast aan de westerse smaak, maar in ieder geval daverend lekker voor Uw niet verwende tong. Tenslotte be hoeft iemand niet altijd rode kool met magere jus en aardappelen te eten en heeft ook een tong, verdroogd en ver schaald door Lleftinck'i streken, nog rechten. Ga er beslist eens een keer heen. Misschien vindt U het erg lekker, mis schien verwijt U mij a»n onjuist ad vies. In elk geval ben Ik niet zakelijk geïnteresseerd ln dat Chinees geval, maar het voedsel was er al lan niet pur aang China, uitstekend. Volgens m ij n tong. tenminste In de hoofdstad brengt het Volksto neel het toneelstuk Ciske de Rat. Na tuurlijk is er een toneelstuk gekomen dat CUske de Rat heet. En ik kan U zegg™ dat het er zijn mag. Men krijgt het volle pond, plus een zeer behoor lijke toe-maat. Men kan opnieuw hui len, zich vergrammen, z'n paedagogi- sche instincten actief maken, de men selijke ziel betreuren en Ciske bekla gen. Arme CiskeArme verdoolde arm jog, ten prooi aan de weerzinwek kende manipulaties van een verdorven wereld. En daar wordt, op deze plat vloerse, corrupte, onmensel ke en doortrapt-egoistische wereld dit armza lige Mokummertje geworpen, apeelbal van willekeur en onbegrip. Daan van Ollefen, Guus Verstraet» en vele anderen spelen en ze spelen zó, dat U de realiteit, de bittere werke lijkheid, ruikt. Spel en spelers zijn geinjecteerd met de vlammende veront waardiging van Piet Bakker, waarvan arm Ciske oe exponent is. Of dit alles sarcasme Is? Neen, lk meen het oprécht. Dit is een goedge- speeld stuk toneel, waaraan duizenden en duizenden mensen hun hart zullen ophalen. Zoals ze eens hun hart ophaal den aan Rémi uit „Alleen op de We reld", aan Peenhaar, aan Merijntje Gijzen, aan Gavroche uit ..Hugo's „Les Misérables", aan Bartje en aan de kinderen die de pen van Anke Servaes op het papier wierp. Tout courtaan „het-onbegreoen-kind". Ciske is allang een stuk Nationaal Bezit geworden en wee hem die iets ten kwade van dit kereltje waagt te zeggen. Die krijgt met de gemeenschap te doen. En met Piet Bakker. Want hij heeft hem gecreëerd en hij deed dit op geniale wijze. Zó geniaal, dat de Muze niet nalaat hem thans met een eindeloze serie voorstellingen to belonen. Want dat Ciske de 1000ste ?al halen is buiten kijf, zolang de mens heid wenst dat het goede beloond en het slechte gestraft worlt. Anthony van Kampen CAÏRO, I DECEMBER. Te Caïro ls bekend gemaakt, dat een nieuw Egyptisch kabinet onder leiding van NokrasJ.v Pasja, den leider van de Saad-partij, 's samengesteld. Nokrasjy Pasja is, behalve premier, tevens minister van Buiten landse en Binnenlandse Zaken. In hot nieuwe kabinet hebben leden der Saad- partij en die der Liberale leder 6 porte feuilles. door TJEERD ADEM A „Neen", zei ik. „dat geloof ik niet". „En toch is het waar", zei mijn vriend", je kunt met suggestie verras sende resultaten bereiken." Als je er vast van overtuigd bent. dat je een bepaald Iemand voor je hebt. dan kan de man met wien je spreekt doen en zeggen wat hij wil zonder dat je een ogenblik aan zijn identiteit zult twij felen. Ik zal je eens vertellen wat wij al» jongen van de H B S uitgespookt hebben. Ik logeerde destijds bij een vriend, die zijn kamer in een stille 6traat aan de voorkant van het huls had. Hij was in die tijd zwaar ver liefd op een buurmeisje maar hij was een verlegen jongen en hij durfde haar nooit aanspreken. Toen heb ik dat zaakje voor hem opgeknapt en het meisje heeft er nooit iets van gewe ten". „Hoe deed je dat dan?" „Doodeenvoudig. 'tWas een donkere avond en we zaten in onze shirts ach ter de half geopende vitragegoróljnen een sigaret te roken en zoals jongens op die leeftijd dat gewend z n. te bomen over allerlei gewichtige onder werpen, waarvan we meenden, dat we verstand hadden. Toen kwam zH van een fuifje en de jongen die haar thuis bracht nam uitvoerig afscheid". „En toen „Wel, t ging alles heel eenvoudig De iongen verdween en ik stak mün hoofd uit 't donkere venster en ik riep haar. Ze kwam direct aan het raam staan en ze noemde me Jan om dat ze dacht, dat t mijn vriend was We hebben een kwartiertie heel ge zellig georaat en Ik bleef natuurlijk een beetje in de schauduw. maar toen ze wegging heb ik haar een zneo ge geven en ze beloofde me. dat ze de volgende avond met me naar de blo» zou gaan". „En je vriend?" „Die durfde zich niet te verroeren Hij is de volgende avond met haar uitgegaan en hij ls lafer met haar ge trouwd t Is een bijzonder gelukkig huwelijk geworden. Ik heb vaak b'i he" gelogeerd maar we hebben haar nooit denk, dat je nu wel overtuigd bent". „Jullie waren kinderen", zei ik. „Ik geloof niet, dat volwassen mensen „Dan zal ik je dat bewijzen", zei hij een beetje kregelig. „Mijn vrouw en dochter zijn naar een uitvoering en „Dat weet ik", Interrumpeerde ik. „ik ben er juist weggelopen omdat ik 't zo verschrikkelijk vond!" Iets van onze verwisseling verteld. Ik haar.. „Prachtig, als mijn vrouw je daar gezien heeft zal ze je allerminst hier verwachten. Als ze zo dadelijk thuis komt is het zó donker, dat ze je ge zicht niet duldelijg kan onderscheiden. We zijn even groot. we hebben 't zelf de postuur en we zijn gelijk gekleed Nu ga jij op m n plaats zitten, ik ga ^e. ^u'n 'n cn 'com terug als mijn vrouw vijf minuten thuis is. Je zult zien, dat re er zo rotsvast van overtuigd is, dat ik hier zit, oat je met haar kunt pra ten zonder dat ze enige achterdocht zal krijgen. Willen we wedden om een pakje Camel?" „De prijsls erg begeerlijk", zei ik, „maar stel je voor, dat je vrouw T wel merkt. Dat zou toch allereerst voor „Dat risico neem ik op me, beste kerel. Ze zal niets merken en ze behoeft er ook r.ooit tets van te weten. Kom nu hier zitten. Als mijn vrouw straks opstaat om een kopje thee te halen, neem ik je plaats tn en dan kom jij even later door de tuin hier de serre binnen. Dat heb je meer gedaan, dus daar zal ze helemaal geen achterdocht door krijgen." „Goed dan", zei ik berustend. Hij ging de tuin in, ik zette mij in zijn stoel en vijf minuten later kwam me vrouw Dupont binnen. „Zit je nog in 't donker?", vroeg ze onvriendelijk. „Ja" zei ik. „Hoe was t?" „Verschrikkelijk. Die lui denken, dat ze kunnen toneelspelen. Jansen had de hoofdrol en ik geloof, dat hij dacht, dat hij Bouwmeester zelf was. Coba en tk hebben ons zitten knijpen van 't lachen. Maar ja. we hebben natuurlijk als gek ken geapplaudisseerd. Ze hebben die op geverfde vrouw van hem waarachtig nog bloemen gegeven. Zonda van die mooie asters!" „Waar is Coba?" Mevrouw Dupont keek me onderzoe kend aan. „Wat praat je toch schor", zei ze bits!" Je bent natuurlijk weer zo dom geweest om op de tocht te gaan zitten. Coba is met een vriendin mee. Ze heb ben daar een jongen dominé te logeren. Je kunt nooit weten!" „Neen" zei ik. Toen kreeg lk een onbedwingbare lust om naar mezelf te vragen. „Heb je Verlinde ook gezien?" „Oh, die!", riep mevrouw, haar schou ders ophalend". Ja, die fat was er ook Die is natuurlijk alleen gekomen omdat dat kind van Bakker meespeelt. Enfin, die zijn aan elkaar gewaagd. Ze zullen later wel merken, dat ze alle twee be kocht zijn We hadden eigenlijk zelf meer werk van hem moeten maken!" „Wat bedoel je?" „Wel, voor Coba natuurlijk. De vent heeft meer geld dan hersens, maar t zou toch geen slechte partij zijn en Coba zou hem wel klein krijgen. Laat dat maar aan haar over. Hij zou altijd nog eens met die afschuwelijke viool ko men Zullen we hem eens "n avondje in viteren?" „Hm", zei ik. maar mevrouw Dupont was opgestaan en liep naar de gang om haar mantel op te hangen. „Vlug!", zei ik tegen mijn vriend, die uit de tuin kwam lopen. „Ke.. ke.. kerel", stotterde hij ont hutst „ik heb alles gehoord, lk.. lk.." „Ja ja" zei ik bitter", dat zijn de ge volgen van je suggestieproeven. Wacht, ik ga de tuin in". Toen ik enkele minuten later te voor schijn kwam was het licht in de serre ontstoken. Mijn vriend zat met een gezicht als een donderbui in zijn stoel en mevrouw was bezig een kopje thee te schenken. „Ik kom toch niet ongelegen?", vroeg ik na een bescheiden klopje. „Ha!" riep mevrouw Dupont en haar zehele gezicht straalde van blijde ver rassing. Nee maar, dat is nu ook toe vallig Ik zeg juist tegen Jan, dat we U in zo'n lange tijd niet gezien hebben. Weet U wel, dat U Coba beloofd had, da* U nog eens zou komen musiceren? Jam mer, dat ze niet thuis is. Hoe vond U de uitvoering? Alleraardigst nietwaar? Komt U hier zitten dan zal ik U een kopje thee schenken". „Hoor eens", zei mijn vriend de vol gende morgen op mijn kamer", ik kon er niets aan doen, ik heb 't niet ge weten.... Je gelooft toch zeker niet dat ik....?" „Beste kerel", zei ik, „dat weet lk toch allemaal wel. Hier heb je een pakje Camel en als ik je daar genoegen mee doe. wil ik je wel verzekeren, dat ik bekeerd ben!" „Bekee. „Ja, ik bedoel, dat ik me werkelijk overtuigd hebt, dat je met suggestie ver rassende resultaten kunt bereiken". Elf December 1945 ls een onvergetelijke datum ln de Wieringermeergeschiedenis. Immers op deze dag werd, nu een jaar geleden, de erfvijand, het watef, uit de polder verjaagd. Des morgens om negen uur, het uur -waarop de polder droogviel, zal vandaag op alle officiële gebouwen gelijktijdig de vlag worden gehesen. Des avonds om 7,30 uui' wordt in de Beurszaal te Middenmeer een contact- avond gehou- den Burgemeester Loggers en Ir Ovinge zullen het woord voeren. Donderdag 12 December a s des avonds om 7 uur zal door de Chr. Boeren- en Tuindersbond in Hotel Smit te Middenmeer in gezellig samenzijn de terugkeer in de polder wor den herdacht. Ook de Chr Boerinnenver- eniging afd Wieringermeer zal hierbij aanwezig zijn. De heer P v d Heuvel, voorzitter Prov Afd v d CBTB zal «pre ken, terwijl mevr Thoma haar medewer king verleent met declamatie.

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Heldersche Courant | 1946 | | pagina 3