De K.A.B. wil zich zelf blijven,
ook in trouw aan de bisschoppen
Komt er opnieuw
loonsverhoging
Overstromingen in Z.-China
veroorzaken grote chaos
Onprettig karwei" in Indo-China
groeide uit tot een complete oorlog
Vier opgeschoten jongens
plunderden horlogezaak
Nederlandse hulp aan
Antillen is noodzakelijk
Woensdag 21 Juli 1954
Voorzitter Middelhuis:
Laat N.V.V. nu toch eerlijk
werkelijke motieven noemen
HAMERSTUKKEN
IN DE EERSTE KAMER
Hittegolf in V.S. eiste
258 slachtoffers
VLIEGRAMP IN ITALIË
Vrachtauto reed in
diep ravijn
Zware straffen
tegen hen geëist
Er is niet genoeg te eten in Rood-China
Opstootjes in Shanghai eisen
tientallen doden
Nederlands ere veld
in Liibeck ingewijd
Belgische kringen
melden: 7,5 pet
Vrede na zeven en een half jaar
99
Dr da Costa Gomez:
Blijdschap over
aanname stalmit
Officier smokkelde
verdovende middelen
UTRECHT, 20 Juli De voorzitter van de K.A.B., de heer J. A.
Middelhuis, heeft vanavond voor de microfoon van de K.R.O. de
volgende verklaring afgelegd met betrekking tot het besluit van het
N.V.V. om de samenwerking in de Raad van Vakcentralen en die
in de Bedrijfsunies te beëindigen. De heer Middelhuis zeide: Het
spreekt vanzelf, dat het Verbondsbestuur van de K.A.B. in zijn
gewone bestuursvergadering van Maandag j.l. o.m. aandacht heeft
geschonken aan het in pers en radio bekend gemaakte besluit van
het N.V.V.
Volgens de tekst van dit besluit
zien het N.V.V. en de aangesloten
organisaties zich genoodzaakt om
de samenwerking in de Raad van
Vakcentralen en de Bedrijfsunies
te beëindigen. Het N.V.V. zegt
hiertoe genoodzaakt te ziin, om
dat de grondslag van de geregle
menteerde samenwerking is ver
vallen. Die grondslag, neergelegd
in artikel L van het reglement
van samenwerking, luidt:
„De samenwerking heeft ten
doel, met eerbiediging van el-
kaars principes en zelfstandig
heid, in overeenstemming met de
eisen van het algemeen belang,
de algemene sociaal-economische
en sociaal-hygiënische belangen
van de werknemers te beharti
gen".
Van die eerbiediging zou thans,
volgens de verklaring van het
N.V.V. geen sprake meer zijn,
omdat enerzijds de K.A.B. haar
warme instemming met de in
houd van het Bisschoppelijk
Mandement heeft betuigd, dus
ook met de passages, welke op
het N.V.V. betrekking hebben en
anderzijds het C.N.V. bij monde
van zijn voorzitter het N.V.V. op
niet te aanvaarden wijze heeft
cediskwalificeerd. Wij beperken
ons in deze verklaring uiteraard
tot hetgeen op de K.A.B. betrek
king heeft.
Hoe in 1945 en daarna artikel
1 werd verstaan door de samen-
ateliers van het reglement van
samenwerking, onder wie ook be
hoorden de heren Kupers en Ver
meulen van het N.V.V., blijkt
duidelijk uit de korte toelichting
op dat reglement. Daarin lezen
wij letterlijk: „De Nederlandse
arbeidersbeweging heeft een in
teressante geschiedenis van meer
dan 50 jaar. Zij heeft haar weg
gebaand door een woud van
moeilijkheden zij wist haar
aanvankelijk doel te bereiken:
het belang van het Nederlandse
volk in zijn geheel dienende. De
maatschapelijke, de culturele en
materiële posiitie van de werkers
met succes te behartigen. De
vorm, waarin zij zich ontwikkel
de, droeg een eigen Nederlands
karakter en week daarom af van
de verhoudingen in andere lan
den. Tientallen jaren was de
vorm der beweging onderwerp
van discussie, waarbij het voor
namelijk ging om de vragen: een
organisatie voor alle werkers dan
wel: bij de vorm van organisatie
van de werkers worde rekening
ehoudan met levens- en wereld
beschouwingen".
De toelichting zegt dan verder:
.De praktijk van het leven heeft
en deze beslist. Feitelijk be
heersten tot aan Mei 1940, gro
tendeels althans, drie richting
organisaties het gebied der werk-
aemersbeweging: het N.V.V., het
RK.W.V. en het C.N.V.. terwijl
op meer beperkt gebied ook het
Neutrale Vakverbond actief werk
zaam was. Was de verhouding
'ussen de vier centralen, vooral
:n sommige tijdvakken der ont
wikkeling, niet altijd ideaal, de
laatste tien jaren met name is de
verhouding belangrijk beter ge
worden.
Met handhaving van eigen
overtuiging, aanvaardde men de
feiten, zo als zij nu eenmaal wa
len. Men leerde elkaar waarde
ren: men werkte vruchtbaar sa
men, zowel op het gebied der zo
genaamde vakactie, als op dat
tier sociaal-economische actie.
De K.A.B. stelde zich steeds op
het standpunt dat alle katholieke
heiders lid dienen te zijn van
de K.A.B. en noch in het N.V.V.,
n ich in enigerlei andere niet-ka-
tholieke vakorganisatie thuisho
ren.
Het N.V.V. resenteert zich als
een algemene organisatie, die
open staat voor persionen van el
se geloofsovertuiging en levens
beschouwing.
De K.A.B., die zich uitsluitend
richt tot de katholieke arbeiders,
is de samenwerking in de Raad
van Vakcentralen aangegaan in
de wetenschap, dat het N.V.V.
zich ook richt tot de katholieke
arbeiders. Dat was voor de K.A.B.
de leterlijke toepassing van de
zin uit de toelichting: „Met hand
having van eigen overtuiging,
aanvaardde men de feiten, zoals
zij nu eenmaal waren". Die fei
ten waren nu eenmaal zo, dat de
eerbiediging van eikaars princi
pes en zelfstandigheid, ook door
het N.V.V. aanvaard, voor het
N.V.V. geen beletsel vormden de
bestaansgrond van de K.A.B. te
betwisten en niettegenstaande
het voor de katholieken geldende
verbod der bisschoppen, niet al
leen open te staan voor katholie
ken. doch zich in de propaganda
vaak sterk te richten tot de ka
tholieke arbeiders.
Ver gezocht
Zó zijn de feiten. In het licht
nu van deze feiten is de verkla
ring van het N.V.V. om thans de
samenwerking te verbreken wel
zeer ver gezocht. Als de opgege
ven redenen de werkelijke
motieven zijn, dan had het N.V.V.
nimmer aan deze samenwerking
moeten beginnen.
Want in de feiten heeft zich
geen verandering voorgedaan.
Ook niet in het feit, dat de
K.A.B. steeds achter de bisschop
pen stond, zo goed als de bis
schoppen in bewogen tijden voor
de K.A.B. opkwamen. Het ver
bondsbestuur van de K.A.B. con
stateert bovendien dat het N.V.V.
van de ware strekking en inhoud
van het Mandement weinig heeft
begrepen en daarvan een miste-
kende voorstelling geeft.
De bisschoppen spreken ook uit
ervaring. Zij zeggen in het man
dement woordelijk „de ervaring
van het verleden met een schrik
barende ontkerstening in socialis
tische milieus doet ons ernstig
vrezen voor het behoud van het
christelijk geloof en van de chris
telijke zeden bij hen, die zich bij
socialistische gelederen aanslui
ten. Het verleden spreekt hier
onmiskenbare taal".
De K.A.B. wil zich zelf blijven.
ook in trouw aan de bisschoppen,
doch blijft tevens open staan voor
samenwerking met allen, die
werken voor het welzijn van de
menselijke gemeenschap. Wij be
treuren daarom het uittreden van
het N.V.V. uit de Raad van Vak
centralen, doch ook, omdat naar
onze mening noch het bisschop
pelijk mandement, noch de hou
ding van de K.A.B. daarvoor de
„hoogst gewichtige redenen"
kunnen vormen, welke het regle
ment van samenwerking be
doelt".
„Ik moge hierbij nog eens her
halen wat door mij tijdens de
verbondsvergadening van 14 en
15 Juni j.l. met algehele instem
ming werd verklaard::
„In sommige niet-katholieke
bladen is de indruk gewekt, als
of we hier voornamelijk te doen
zouden hebben met een politiek
stuk, met een ingrijpen van de
Kerk in de politiek. Ook al heeft
dit mandement ongetwijfeld con
sequenties voor de houding van
de katholieken in politiek zo
goed als in sociaal opzicht, de
werkelijke betekenis van dit
document gaat vèr uit boven
politieke en sociale aangelegen
heden. Het is veel meer een pas
toraal stuk. Dat blijkt nog eens
zo duidelijk uit die passage,
waarin verwezen wordt naar de
schier wanhopige toestanden el
ders, waar priesters door
priester-arbeider te worden
getracht hebben weer contact te
leggen tussen de Kerk en de ar
beiders. Dat zulks hier niet nodig
is, dat danken wij inderdaad aan
het tijdig begrijpen van de
voorgangers van onze huidige
bisschoppen. Daardoor en
daarom ook is de K.A.B. meer
dan louter vakcentrale of vakbe
weging. Zij is breder, dieper, zij
is katholiek. Wij hebben er be
grip voor dat met name door
het handhaven van het verbod
van de bisschoppen, het N.V.V.
zich pijnlijk getroffen en gegriefd
blijft gevoelen. Het' is ongetwij
feld de grote verantwoordelijk
heid van de bisschoppen voor
het heil der zielen en daar
over kunnen zij slechts
oordelen welke hen noopt
deze strenge bepaling te hand
haven.
Luisteraars, toen wij in Juni
voor de verbondsraad aldus onze
houding bepaalden konden wij
niet voorzie.n, dat het N.V.V. de
samenwerking, ook door duizen
den van zijn leden gewenst, zou
verbreken.
Nu is dat een feit. Doch wat
meer redenen tot zorg geeft is
het feit, dat verschillende uitin
gen en maatregelen een terug
val ip vroegere minder ideale
verhoudingen doen vrezen.
Hopelijk is deze vrees onge
grond. We weten het niet het
zal wel spoedig blijken. Met be
houd van de eigen zelfstandig
heid blijft de K.A.B. bereid tot
samenwerking. Niets is ons lie
ver dan dat.
Doch mocht onverhoopt de
oude onvruchtbare strijd op het
terrein van de arbeid buiten onze
wil herleven, dan zullen we strij
den volgens Schaepman's devies,
n.I. met scherpe doch blanke wa
pens. Een ieder wete zijn plaats.
(Van onze parlementaire
redacteur)
De Eerste Kamer heeft Dins
dagmiddag zonder beraadslagin
gen een drietal wetsontwerpen
onder de voorzittershamer laten
doorgaan. Het waren de wetsont
werpen tot wijziging van het be
sluit „verbeurd verklaarde en in
beslag genomen goederen", „tot
verlenging van de werkingsduur
der belemmeringswet landsverde
diging" en de „grondwaterwet
waterleidingsbedrijven". Laatst
genoemd wetsontwerp regelt het
gebruik maken door waterleiding
bedrijven van grondwater, dat
voorkomt in terreinen, waarvan
dë eigenddm aan anderen toebe
hoort.
CHICAGO. 20 Juli Het
blijkt, dat de hittegolf in Ame
rika op zijn minst aan 258 men
sen het leven gekost heeft.
De verzengende hitte heeft in
het centrale gebied van Amerika
grote schade toegebracht aan de
gewassen en het vee.
MESSINA, 20 Juli Een Ita
liaanse torpedobootjager heeft
vandaag de stoffelijke resten ge
borgen van vier leden van de
zeven koppen tellende bemanning
van het Italiaanse vliegtuig dat
sinds gisterenavond wordt ver
mist.
C
Drama in de Dolomieten
ZEVENTIEN DODEN
TRENTE, Italië, 20 Juli Ze
ventien Italiaanse soldaten zijn
vandaag omgekomen, doordat 'n
militaire vrachtauto in een ravijn
reed en vernield werd. Zes an
deren werden gewond.
Het ongeluk gebeurde in de
1.885 meter hoge Tonalle-pas in
de Italiaanse Dolomieten bij de
Italiaans-Zwitserse grens. Deze
pas is één van de moeilijkste van
de vorige maand geëindigde Ron
de van Italië.
Het ongeval van vandaag werd
veroorzaakt doordat de rand van
de weg onder de zware vracht
auto wegzakte, zodat de auto in
een ravijn stortte. De wagen viel
ongeveer 100 meter naar bene
den voor zy versplinterde.
AMSTERDAM, 20 Juli. Voor
de Amsterdamse rechtbank heb
ben vanochtend vier opgeschoten
jongens, allen beruchte figuren
van het Rembrandtsplein te Am
sterdam, zich moeten verant
woorden voor een overval, die zij
samen in de nacht van Zondag
21 op Maandag 22 Maart j.l. in
Hilversum op een horlogewinkel
hebben gepleegd.
Het viertal was in twee auto's
naar Hilversum gereden. Eén van
de jongens bleef met hun auto
vlak buiten de gemeente wach
ten voor het geval de overval
zou mislukken en de jongens
zouden moeten vluchten. In de
andere wagen reden de drie ove
rigen naar de Vaartweg, waar
zich de horlogewinkel bevindt.
Terwijl één van de drie achter
het stuur bleef zitten, pleegden
de twee anderen de overval. Zij
gooiden een grote klinker dooi
de ruit heen en gristen daarna
handen vol horloges weg. Het ge
beurde alles in enkele seconden
tijd. De eigenaar van de zaak,
die door het lawaai wakker werd
en boven de étalage uit het raam
keek, zag in het duister twee fi
guren wegrennen. In de gereed
staande auto vluchtten zij naar
Amsterdam. Daar voegde zich
later de vierde man, die ter zit
ting van vanochtend door de pre
sident „de directeur-generaal, de
man die achter de schermen
trachtte te blijven" werd ge
noemd, bij hen.
De jongens vielen door de
mand door verraad uit eigen
kring. Een „verklikker" van het
Rembrandtsplein waarschuwde
de politie op het moment dat zij
bezag waren de horloges aan een
heler te verkopen.
De Officier van Justitie mr W.
B. J. Aberson, eiste tegen de
nestor van het gezelschap, de 30-
jarige metaalslijper Appie D. uit
Amsterdam, die twee keer eerder
was veroordeeld, wegens mede
plichtigheid, twee jaar met af
trek. Appie was de man, die aan
de grens van de gemeente in de
auto had zitten wachten. De Of
ficier achtte voorts de 26-jarige
melkrijder Kootje W. één der
hoofdschuldigen. Deze verdachte
heeft reeds vijf veroordelingen
op zijn strafblad en loopt nog in
een voorwaardelijke straf van
een jaar. Hij was één van de
twee jongens, die de horloges uit
de étalage had weggenomen. Ook
tegen hem eiste mr Aberson twee
jaar met aftrek, doch bovendien
voorwaardelijke terbeschikking
stelling met een proeftijd van
drie jaar.
Kootje had de overval ge
pleegd samen met de 19-jarige,
twee keer eerder veroordeelde
glasblazer Willy B. Tegen Willy
eiste de Officier twee jaar mét
aftrek, door te brengen in een
jeugdgevangenis.
De mildste eis viel tegen dé
kleine jongen uit het gezelschap,
die tevens de onschuldigste was:
de 20-jarige monteur Sannie F.,
een jongen, die alleen een keer
voor joy-riding was veroordeeld
en die door de drie overige jon
gens was meegenomen, omdat hü
zo handig was in het besturen
van een auto. De eis tegen hem
luidde wegens medeplichtigheid
een jaar met aftrek, waarvan zes
maanden voorwaardelijk, proef
tijd drie jaar onder toezicht.
LüBECK, 20 Juli Op de be
graafplaats „Park Friedhof Vor-
werk" even buiten de Duitse ha
venstad Lübeck, wapperde van
morgen de Nederlandse vlag half
stok.
Daar beleefde een groep van
bijna 50 Nederlanders op deze
grauwe morgen opnieuw in ge
dachten de sombere dagen van
de bezetting, toen een van hen,
die hun dierbaar was, in den
vreemde het leven verloor. Het
was een sobere plechtigheid op
een van het overige deel van de
dodenakker afgescheiden stukje
grond, waar 130 doden nu samen
op een Nederlands ereveld voor
altijd rusten.
Eén "an de nabestaanden knip
te een lint door en hiermede werd
dit derde ere veld, dat tot nu toe
in Duitsland is aangelegd, ge
opend Er werden kransen gelegd
bij het monument door de con
sul-generaal der Nederlanden te
Hamburg, door de president van
de Oorlogsgravenstichting en na
mens het gemeentebestuur van
Lübeck.
Aalmoezenier P. G. M. Schoo-
nebeek zegende de graven van de
R.K. slachtoffers en de legerpre-
dikant ds. P. Swagerman sprak
een gebed uit.
(Van onze correspondent)
BRUSSEL, 20 Juli De vijf
tien ministers van de Benelux-
landen, die het permanent minis-
teriëel comité vormen, komen he
den op het secretariaat-generaal
van de Benelux-douaneconventie
te Brussel bijeen. De Luxemburg
se minister Paskin treedt op als
voorzitter.
Een belangrijk punt van be
spreking vormt het algemeen
overzicht der economische situa-
HONGKONG, 20 Juli Voedselopstootjes en overstromingen vormen
de laatste dagen het nieuws uit communistisch China. Volgens het
onafhankelijke Chinese blad Koen Sjeoeng zouden zich op 13 Juli
in de Jangtsepoe-wijk van Sjanghai ongeregeldheden hebben voor
gedaan, welke drie uur duurden en vele doden geëist zouden heb
ben. Mensen, die vandaag uit Sjanghai aangekomen zijn, zeiden
echter niets van deze ongeregeldheden gehoord te hebben. Zij be
vestigden, dat de levensmiddelen schaars waren en wezen er op,
dat onlusten in de Chinese wijk Jangtsepoe niet direct elders in de
De Nederlandse regering, zo millioenenstad bekend behoeven te worden,
verluidt hier in welingelichte
Volgens Koen Sjeoeng had een
tie in de drie landen. Hiervoor
hebben de ambtenaren een over
zicht samengesteld, waaruit blijkt
dat de economische toestand van
Nederland zeer gunstig is, die
van België goed.
kringen, zal waarschijnlijk een
verklaring afleggen met betrek- j grote menigte zich verzameld voor
king tot de loonpolitiek, en me
dedelen dat binnenkort wellicht
een nieuwe loonsverhoging van
7Va pet zal worden doorgevoerd.
Na deze nieuwe loonsverhoging
zou het verschil tussen de Bel
gische en Nederlandse lonen nog
30 pet bedragen, hetgeen niet zo
ver verwijderd is van die 20 pet,
die als aanvaardbaar wordt be
schouwd in het kader van een
economische unie.
het één of ander communistisch
„coöperatiebureau", daar grotere
rantsoenen geëist en een commu
nistische functionnaris, die hen
wilde sussen, gedood. Andere
functionnarissen haalden hun re
volvers te voorschijn en begon
nen op de menigte te schieten,
maar deze drong op en vermoord
de nog vier beambten. Volgens
het blad had het drie uur geduurd
voor communistische troepen de
'orde hadden kunnen herstellen.
Verscheidene honderden demon
stranten zouden gearresteerd zijn
en verder zouden 200 burgers
gewond en gedood zijn.
Geen enkel ander Chinees blad
heeft hiervan melding gemaakt
en de communistische radio heeft
enkele vingeraan wij zingen gege
ven over dergelijke ongeregeld
heden. Een tekort aan levens
middelen speciaal een soort
bakolie, welke in de Chinese keu
ken een grote rol 'speelt is
PARIJS De oorlog in Indo- het Franse leger vocht in Indo-
WILLEMSTAD, 20 Juli. De voor
zitter van de regeringsraad der Ncd.
Antillen, dr Da Costa Gomez heeft op
zijn wekelijkse persconferentie me
degedeeld, de woorden van de leider
van de Arubaanse Volkspartij, Ilenny
Einan, die bij de bcgrotingsdebatten
had gezegd, dat het statuut de be
langen van Aruba volstrekt niet in
de weg staat, zeer belangrijk te
achten. t
De Antiliaanse regering is zeer
verheugd, over het aannemen van het
statuut met een overweldigende
meerderheid door de Tweede Kamer.
Dr Da Costa Gomez deelde mede,
sr niet het minste bezwaar in te zien.
dat er te eniger tijd een voorstel tot
verzwaring van de wijzigingseisen in
het statuut zal worden gedaan. Deze
zaak komt echter eventueel eerst aan
do orde als het statuut is aanvaard.
voor het ogenblik is het belangrijk,
dat de Tweede Kamer haar vertrou
wen uitsprak inzake de noodzakelijke
binding van de delen van het Konink
rijk. Hij hoopte dat Suriname en de
Antillen dit vertrouwen met vertrou
wen zullen beantwoorden. Het sta
tuut mag nimmer een onderwerp van
politieke onderhandelingen worden.
Bij een overzicht over de begro
tingsdebatten zeide dr Da Costa Go
mez, dat na aanvaarding van het sta
tuut een beroep op Nederland zal
worden gedaan voor wat betreft de
economische en sociale vooruitgang
van de Antillen. De eerste autonome
regering van de Nederlandse Antil
len heeft een beroep op Nederland
gedaan om bijstand voor de maat
schappelijke voorzieningen, die in de
loop der historie achterop zijn ge
raakt. Het is ondenkbaar, dat Neder
land, dat millioenen in het belang
van de economische verheffing van
een ander rijksdeel uitgeeft, niet be
reid zou zijn hulp en bijstand te ver
lenen aan die gebieden van de Ne
derlandse Antillen, die deze bijstand
en hulp nodig hebben. Hier is sprake
van technische bijstand, vooral op
sociaal gebied, sociale verheffing in
samenwerking met particulier initia
tief, de politieke partijen en Neder
landse deskundigen.
China is begonnen met wat de
Fransen zagen als het onprettige
karwei, een bende inheemse ter
roristen te onderwerpen. Hij ein
digde als een complete kracht
meting tussen Oost en West op
het slagveld. Het was een lang
durige oorlog. De strijd begon
19 December 1946 en duurde ze
ven en een half jaar.
Maar het was tot de laatste
phasen in zekere zin ook een
oorlog o>p kleine schaal, een strijd
van plotselinge aanvallen en
haastig terugtrekken. Er was
geen front en geen achterste
linie. Tot de laatste paar maan
den kwamen de door de com
munisten gesteunde en geleide
Vietminh-opstandelingen alleen
bij nacht te voorschijn om de
Franse strijdkrachten te besto
ken. Overdag waren de Fransen
de baas en was de vijand nau
welijks ergens te vinden. Maar
des nachts, als de Fransen zich
terugtrokken in hun sterkten en
hun bunkers namen de soldaten
van de Vietminh het initiatief.
Zij zwierven naar believen door
de wildernis, de rijstvelden, de
dorpen van met riet gedekte wo
ningen en de kalksteenheuvels.
Frankrijk streed de strijd met
een hand achter ziin rug. Nooit
zijn dienstplichtigen naar Indo-
China gestuurd. Er heeft nooit
enige regeringscontrole op stra
tegische materialen bestaan om
er voor te zorgen dat het front
voorkeur genoot. Aan de geneug
te.van het leven in het moeder
land is nooit enige beperking op
gelegd.
Jarenlang bemerkte men zelfs
in Frankrijk niets van de strijd
tegen de ongrijpbare vijand. Er
werden nooit gedetailleerde ver-
üeslijsten gepubliceerd en slechts
van tijd tot tiid drong nieuws
van de oorlog door tot de voor
pagina's van de bladen althans
tot de laatste twee jaar.
Er werd wel eens gewezen
op het feit, dat de Franse ver
liezen aan geschoolde officieren
even groot waren als het aantal
cadetten, dat op de beroemde
Franse militaire academie te
St. Cyr de officiersrang behaalde,
maar, terwijl de linkerhand van
Cihina, bleef de sterkere rechter
hand in Europa om het moeder
land te beschermen.
De strijd begon te Hanoi als
een onderdeel van de algemene
anti-koloniale beweging in Zuid-
-Oost-Azië en werd zeer begun
stigd door de na-oorlogse verwar
ring in Indo-China.
De Verenigde Staten beschouw
den hem, ondanks de gelijktijdige
revolutie in Indonesië, aanvanke
lijk als een koloniale oorlog en
hielden zich verre.
Toen voltooiden de communis
ten hun verovering van China.
De Noord-Koreanen vielen Zuid-
Korea aan. Communistisch China
begon oorlogsmateriaal naar de
Vietminh te zenden en de com
munisten ter plaatse waren ge
reed om het "Westen met zijn
lange bevoorradingslijnen te trot
seren.
Frankrijk dat begreep het al
leen niet te kunnen houden,
vroeg de Verenigde Staten om
hulp. De Verenigde Staten be
gonnen kanonnen, tanks, vracht
auto's radio-uitrusting en oor
logsvaartuigen te zenden. Zij ga
ven Frankrijk ook geld voor uit
rusting in Indo-China.
Maar naarmate de Amerikaan
se hulp aan Frankrijk toenam,
nam ook die van China aan de
Vietminh toe. Tegen de tijd. dat
Frankrijk bereid was om grote
aantallen Vietnamese soldaten
op te leiden, voelden niet veel
Vietnamese jongemannen voor
dienstneming in het leger en
pogingen om een dienstplicht in
te voeren leden volkomen schip
breuk.
Frankrijk wilde wel Ameri
kaanse hplp aanvaarden, maar
geen buitenlandse troepen in het
land halen. Het vreesde, dat, in
dien vreemde troepen het zouden
komen helpen, troepen van com
munistisch China over de grens
zouden stromen om de Vietminh
bij te staan. Men wenste geen
tweede Korea noch iets. dat tot
een derde wereldoorlog zou kun
nen leiden.
Toen de kosten van de strijd
steeds hoger werden en de ver-
lieslijsten langer, begon Frank
rijk, wat de communisten al
'hadden genoemd, met andere
ogen te bezien. Het begon er
zich van bewust te worden, dat
het nooit zijn oude positie in
Indo-China zou kunnen herwin
nen. Zelfs Vietnamese nationa
listen durfden te zeggen, dat het
best zou kunnen zijn, dat Viet
nam niet in de Franse Unie zou
willen blijven. De Franse onver
schilligheid ten aanzien van de
oorlog veranderde in openlijke
afkeer van zijn voortzetting.
Toen de V.S. een weg vonden
om de oorlog in - Korea door
onderhandelingen te beëindigen,
nam in Frankrijk de drang naar
vrede toe. Afgevaardigden in de
Nationale Vergadering drongen
steeds sterker aan op onderhan
delingen om een einde aan de
strijd te maken. In een land,
waar de communisten ongeveer
25 procent der stemmen achter
zich hebben, bestond weinig lust
om bijna 14.400 km van huis een
kruistocht tegen het communisme
voort te zetten.
Het was in het begin van dit
jaar op de conferentie te Ber
lijn, dat Frankrijk voor het eerst
een kans op onderhandelingen
kreeg. Te Berlijn werden schik
kingen getroffen voor de confe
rentie van Genève, waar onder
deelneming van communistisch
China onderhandelingen zouden
worden gevoerd over de vrede in
Korea en in Indo-China. Maar
de man, die de eerste zet ten
gunste van de vrede had gedaan,
was niet aanwezig in het laatste
stadium van de onderhandelin
gen.
De voormalige Franse minister
van Buitenlandse Zaken, George
Bidault, wist er de Amerikaanse
minister van Buitenlandse Zaken
Foster Dulles te Berlijn van te
overtuigen, dat de Indo-Chinese
kwestie op hoog niveau moest
worden besproken op de cnofe-
rentie te Genève, miaar na de
opening van de besprekingen te
Genève werd Bidault aangeval
len, omdat hij niet met voldoen
de voortvarendheid naar de
vrede streefde en de man, die
hem het scherpst becritiseerde.
Pierre Mendes France, kreeg de
taak, de onderhandelingen voort
te zetten. Bidault en de regering
Laniel struikelden over het Indo-
Chinese vraagstuk. Zij waren
echter niet de eerste slachtoffers
jarenlang „de smerige oorlog"van de oorlog. Reeds in 1885
was het kabinet van Jules Ferry
door hetzelfde twistpunt ten val
gekomen. In die tijd uitte een
jeugdig afgevaardigde, met name
Georges Olemenceau, de klacht,
dat Ferry de mannen en het geld
van Frankrijk verkwistte aan
verre expedities in Indo-China en
Clemenceau betoogde, dat de
hulpbronnen van Frankrijk de
een of andere dag nodig zouden
kunnen zijn om Duitsland te be
vechten.
Thans is het argument gebruikt
dat Frankrijk het E.D.G.-verdrag
niet kan ratificeren vooraleer de
oorlog in Indo-China is beëin
digd, omdat geen werkelijke ge
lijkheid met Duitsland in de
E.D.G. kan bestaan zolang grote
gedeelten van het Franse offi
cierscorps en groepen onderoffi
cieren op het Aziatische oorlogs
terrein gebonden zijn.
Blijkens de cijfers van het
Franse ministerie van Landsver
dediging betreffende de verliezen
in Indo-China beliepen deze per
1 Juni 92.000 man aan in de
strijd gesneuvelden, op andere
wijze ais gevolg van de oorlog
om het leven gekomenen of ver
misten. Vian deze waren 19.000
Fransen, 43.000 Indo-Chinezen en
30.000 manschappen van het
vreemdelingenlegioen of Noord-
Afrikaanse soldaten. Het minis
terie verklaarde niet te beschik
ken over cijfers betreffende de
gewonden.
De kosten van de oorlog wer
den gesteld op 2.853.300.000.000
francs. Daarvan heeft Frankrijk
1.669.800.000.000 francs opge
bracht. De bijdrage van de Ver
enigde Staten werd gesteld op
545.000.000.000 francs in geld plus
materiaal tot een geschatte waar
de van 514.000.000.000 francs. De
rest werd bijgedragen door de
geassocieerde staten van Indo-
China, voor het grootste gedeelte
van Vietnam met een weinig van
Cambodja en niets van Laos.
Door achterstand in de boekhou
ding omvat het genoemde totaal
niet de gehele bijdrage van de
Verenigde Staten.
Weinig Fransen hebben zich
gerealiseerd, dat de V.S. tegen
het einde van de oorlog onge
veer 70 procent van de kosten
betaallden en dat de vrede de
Franse belastingbetaler zo goed
als geen verlichting zou brengen.
reeds zo lang geleden door de
communisten toegegeven, dat
moeilijkheden verwacht konden
worden. Bijna iedere buitenlan
der, die de laatste drie maanden
hier aangekomen is, heeft al
thans als hij wilde praten ge
zegd, dat er niet genoeg te eten
was.
De onafhankelijke Chinese pers
heeft ook melding gemaakt van
andere moeilijkheden in China.
Wah Kioe Jat Po heeft uit Kan
ton .gespeld, dat „guerillastrijders"
op 9 Juli Tsjangko, een markt-
dorp bij Tsengsjing aangevallen
hebben, waarbij zes communisti
sche ambtenaren voor de uitvoe
ring van de leveringsplioht voor
graan gedood werden. Uit een
regeringsopslagplaats maakten de
aanvallers een grote partij rijst
buit. Wah Kioe is een oud con
servatief blad met veel contact
in het Zuiden van China.
Koen Sjeoeng heeft verder uit
Kanton bericht, dat tengevolge
van overstromingen van de Jang-
tse-Kiang en de Kwai rivier bij
Kanton 20 millioen mensen „dak
loos" geworden zijn een getal,
dat hier wel met een korreltje
zout genomen wordt.
Een uitgeweken Chinees hier
zou vandaag van. zijn vader in
Hankou een brief ontvangen heb
ben, waarin stond, dat het water
„hoger staat dan in 1931". Dit
was de ergste overstroming van
de Jang-ste-Kiang in de moderne
tijd. De communisten hebben zelf
meegedeeld, dat het water in de
Jang-ste-Kiang in een wijde om
geving van Kanton, een record
hoogte heeft bereikt en dat de
meeste steden blank staan. Er is
tot dusverre genoeg nieuws uit
gelekt om daaruit te kunnen af
leiden, dat overstromingen, welke
waarschijnlijk wel erger zijn dan
de Donau-ramp, de Zuid-Chinese
rivielva'lleien teisteren. Aan de
hand van de onvolledige inlich
tingen is het echter onmogelijk
bet aantal slachtoffers en de
schade te ramen.
Het bericht van Koen Sjeoeng,
dat de Kwai-rivier huiten zijn
oevers is getreden, is nieuw. Aan
deze zijrivier van de Si-Kiang
waaraan Kanton ligt heeft
Peiping millioenen dollars en
de communisten hebben beweerd,
dat door deze werken het over-
stromingsgevaar geweken is.
Kenners van China zijn het er
over .eens. dat indien zowel de
Jang-tse-Kiang als de Kwai ern
stig overstroomd zijn, de toestand
ernstig moet zijn en het aantal
slachtoffers zeer groot moet zijn.
Enige waarnemers wijzen er ech
ter op, dat in de laatste jaren
de communisten de neiging heb
ben gehad de berichten over na
tuurrampen te overdrijven, waar
na dan later melding gemaakt
wordt van record oogsten.
Radi-o-Peiping heeft vandaag
omgeroepen, dat ook de Gele ri
vier met de Jang-tse-Kiang
de grootste rivieren van China
buiten zijn oevers is getreden
als gevolg van de zware regen
val van deze maand. Ruim 600.000
inwoners van steden aan deze ri
vier en 2000 schepen helpen bij
het opwerpen van dijken en het
evacueren van mensen, aldus de,
in Tokio beluisterde radio-uitzen
ding.
NAPELS, 20 Juli De Itali
aanse fiscale politie heeft heden
de arrestatie bekend gemaakt van
de tweede officier van de Turkse
mailboot „Iskenderoen", en mee
gedeeld. dat hij heeft bekend, dat
een in zijn bezit gevonden hoe
veelheid cocaine en opium ter
waarde van 160.000 dollar be
stemd was om in de Ver. Staten
te worden binnengesmokkeld.
In het bezit van de gearresteer
de werden volgens de politie
twee zakken gevonden, die 42
pond opium, acht pond morfine
en 13 pond cocaine, verborgen in
doosjes voor Turkse sigaretten,
bevatten.
