BOBET: WIELERKEIZER 1954
Na zege in de Tour thans
wereldkampioen op de weg
Belg Van Cauter doorbrak
Italiaanse barrière
Twee wereldkampioenen
Fok heer en meester in
Ronde Zwaagwe
Copp
i in
Noodlot trof
de laatste kilometers
Hein van Breenen
werd vijftiende
43000 Belgen
in Solingen
Wieler strijd
in cijfers
„Moeder, ik ben wereldkampioen
Sterke Martv. d. Borgh kwam
als eervolle derde aan
Fangio won Prijs
van Zwitserland
Peloton tweemaal
gelapt"
Geof. Duke greep
de 500 cc titel
Noud van Melis
beroepsvoetballer
Stayersserie
zonder strijd
Pagina 4
Maandag 23 Augustus 1954
SOLINGEN, Zondagavond (Tel.) De
droom van Louison Bobet is waarheid gewor
den. Wat slechts de grootste kampioenen kun
nen verwezenlijken, in één seizoen de Tour de
France winnen en het wereldkampioenschap
behalen, is verwezenlijkt door Frankrijks wie-
Ierafgod. Aan het einde van de 240 km. lange,
slopende race over de beruchte heuvels van
de Klingenring stond Zondagavond de nieuwe
drager van het meestbegeerde shirt uit het
regenboogtournooi op de eretribune van So
lingen om de hulde in ontvangst te nemen van
een duizendkoppige internationale menigte.
In een sensationeel kampioenschap, waarin
een lekke band de Fransman in de laatste
kilometers nog noodlottig dreigde te worden
had hij de zege bevochten op de gevaarlijke
energierijder Schaer en op de jonge Luxem
burgse klimmer Gaul. De gevaarlijkste rivaal
van Bobet was door een val, in de lastige
bocht van Flamerscheid, halverwege de twee
de afdaling van het circuit, van eerste favoriet
tot figurant geworden: daardoor slechts een
zesde plaats voor Coppi, die zich met onge
kende nauwgezetheid en enorm zelfvertrou
wen op het Solinger gevecht had geprepa
reerd. De Nederlanders, op het voorplan in de
eerste helft, gingen roemloos onder toen de
kopstukken de beslissende strijd uitvochten:
alleen Van Breenen en Stevens (gedubbeld)
voltooiden de zestien zware ronden.
Evenals daags tevoren in de amateursrace stond het beroepsrenner-
kampioenschap in het teken van de aanval van en op de Italianen.
Coppi, een jaar geleden winnaar van het „wereldkampioenschap
der logica", rangschikte zijn troepen al na 65 km. Zijn vriend
Gismondi kreeg opdracht de stoot te ondernemen, die moest leiden
tot de versplintering van het veld, zijn tweede knecht Carrea
moest aan de zijde van de titelverdediger blijven, om op het gepaste
moment de eigenlijke aanval te ondersteunen. Tot aan de 220ste
kilometer hebben deze berekeningen ook geklopt en speelden de
tienduizenden toeschouwers nog steeds op de ene Italiaanse kaart.
Toen kwam het bericht van
Coppi's val en werden alle bere
keningen ondersteboven gegooid.
Zou de nijdige Schaer profiteren
van deze unieke gelegenheid? Of
was de verbeten zucht van Bobet
om zijn prestige te laten gelden
zoals een goede drie weken geleden
in de tijdrit van de Tour de France
voldoende voor het bemachtigen
van de titel? Het was Bobet zelf,
4te in het zicht van de finish het
antwoord gaf, toen hij in de haar
speldbocht weinige kilometers voor
het einde, met een indrukwekken
de demarrage Schaer loswierp en
zich met een tweede sprong buiten
bereik van de Zwitser stelde. Een
waardige wereldkampioen reed
naar de aankomst.
Op avontuur
Een groot aandeel in de voorbe
reidende gevechten hadden enkele
Nederlanders, doch geen van hen
kon zich op den duur handhaven.
Al tijdens de eerste ronde was Adri
Voorting met de Italiaanse rebel
Monti op avontuur uitgetrokken,
zodat dit tweetal met een volle mi
nuut voorsprong voorbij de gedeel
telijk afgeladen en deels wegens
instortingsgevaar afgeslote» tribu
nes kwam.. Roks was toen reeds in
moeilijkheden geraakt en fietste
met een Duitser ruim drie minuten
achter de koplopers op weg naar
de kleedkamers. De sprong van de
Nederlandse wegkampioen en
Monti droeg te sterk het stempel
van de improvisatie om ook maar
tot enig succes te kunnen leiden.
Ze werden na 20 km ingehaald
door de hoofdgroep, die echter al
een rist Engelsen en Duitsers (o.m.
de kampioen Schild) had losge
gooid).
De groten lieten voorlopig de
verzorging van het vuurwerk aan
de mindere concurrentie over. Adri
Voorting ging met Reitz en Fan-
koke (beiden Duitsland) opnieuw
aan de haal, maar spoedig daagde
de Italiaan Buratti op om de
vluchtelingen terug te halen. Dat
was in de derde ronde, waarin
Faanhof als tweede Nederlander
van het toneel verdween, samen
met liefst drie man van de Duitse
equipe.
Voor Bahamontes waren de Klin
gen-bulten niet rauw en hoog ge
noeg, zodat de Spaanse bergkoning
al voor de 75ste kilometer de strijd
staakte.
Nolten kwam nu naar voren, om
met Varnajo en Van Genechten
onrust in de groep te zaaien, ter
wijl Van Est, Gerrit Voorting, Van
Breenen en Stevens, samen met
Bobet, Kuebler, Coppi en nog alle
Belgen zich rustig hielden. Adri
Voorting ondervond na 75 km de
weerslag van zijn ontsnappingen.
Hij verloor voeling met de hoofd
groep, telde na 100 km al drie mi
nuten achterstand en zou na tien
ronden met zijn opgave de volledi
ge tol betalen van zijn vroege in
spanningen.
Intussen had het voorbeeld van
SOLINGEN, Zondagavond
(Tel.) Over het aantal toe
schouwers dat Zondag het we
reldkampioenschap op de weg
heeft bijgewoond, hebben de
organisatoren nog geen boekje
geopend. Wel over het totale
bezoek van de Belgen. Hon
derden bussen en auto's en tal
van treinen voerden zoveel
supporters van Schotte, De-
bruijne enz. aan, dat samen
met de soldaten van het be
zettingsleger in Duitsland to
taal 43000 Belgen de koers
hebben bijgewoond. Uit Ne
derland, speciaal uit Limburg,
waren honderden naar de
Klingenring gekomen. Zelfs
hebben er velen - evenals 2
jaar geleden in Luxemburg -
de nacht van Zaterdag op
Zondag buiten doorgebracht
om vroeg op het parcours te
kunnen zijn.
Nolten aanstekelijk gewerkt op
Van Breenen, zodat in de zesde
klim naar start- en finishpunt deze
twee Nederlanders met Monti een
kleine honderd meter veroverden.
Blijkbaar vertrouwde Coppi het
zaakje niet, want hij zond spoedig
Gismondi achter de vluchtelingen
aan. Varnajo greep deze kans om
zich opnieuw te onderscheiden en
zo ontstond een vijf man sterke
kopgroep, die na 105 km ruim een
minuut voor lag en na 120 km zelfs
een kleine twee minuten. Stevens,
kortgeleden nog derde in een 150
km race op hetzelfde circuit was
halverwege de course de vierde
Nederlander die het contact met
het peloton verloor. Hij zakte snel
af en zou tenslotte gedubbeld wor
den. Van Est en Gerrit Voorting
waren nog altijd in het peloton,
terwijl Nolten en Van Breenen aan
de kop het meeste werk verzetten.
Desondanks kwam na 130 km het
peloton onder de druk van de Ita
lianen sterk opzetten. Schotte werd
hiervan het eerste slachtoffer, zijn
landgenoten Schils en Devalck vie
len eveneens terug naar de achter
hoede.
Vooraan was de strijd om de
beste posities nu in volle hevigheid
begonnen. Van de vijf man sterke
kopgroep bleven alleen Varnajo en.
op bevel van Coppi Gismondi over.
Nolten en Van Breenen raakten 'n
minuut los, 25 seconden daarachter
volgde de nog 21 man sterke hoofd
macht, met Coppi, Bobet, Van Ge
nechten, Kuebler, Anquetil, De-
bruijne, Zagers, Van Est en Gerrit
Voorting.
Verdeelde Italianen
De verdeeldheid in de Italiaanse
equipe, die Zaterdag bij de ama
teurs al aan de dag was getreden,
kwam nu opnieuw aan het licht.
Want Monti, die zich allerminst
onvoorwaardelijk aan Coppi on
derwerpt, begon nieuwe pogingen
in het werk te stellen om Varnajo
en Gismondi te bereiken. Er kwam
daardoor zo'n onrust in het pelo
ton, dat in de elfde ronde, (na 160
km), de groep werd geteisterd als
door een plotselinge aardbeving.
Van Breenen, Van Est, Nolten en
Gerrit Voorting moesten alle vier
hun plaatsen prijs geven en zakten
zo snel terug, dat reeds in de 12de
ronde de kans op ook maar een
ereplaats voor een Nederlander
volledig was verkeken. En, nadat
Monti tenslotte door Coppi en Car
rea tot de orde was geroepen, ble
ven, een minuut achter Varnajo-
Gismondi, nog slechts zes renners
over: Coppi, Bobet en Schaer, de
jeugdige Fransman Anquetil (de
ontdekking van het vorige seizoen),
Gaul en de uit de Tour de France
overbekende Forestier. Alle overi
gen, onder wie Robic en Kuebler,
door een lekke band getroffen, wa
ren eveneens kansloos.
Als een wervelwind speelden
zich daarna de gebeurtenissen af.
In de dertiende ronde (190 km)
hadden Coppi en zijn groep nog
slechts 45 seconden goed te ma
ken op de ijverige Varnajo en Gis
mondi. De eerste sprong van de
titelhouder, in gezelschap van Gaul
leverde reeds succes op: de twee
vluchtelingen moesten zich over
geven. Dit geweld was teveel voor
Forestier, die zich terug moest la
ten vallen, zodat er nu zeven lei
ders overbleven, Coppi, Bobet, Gis
mondi, Varnajo, Gaul en Anquetil
en Schaer. Nog was dit peloton
topzwaar ,maar in de veertiende
ronde werden Anquetil en Varna
jo door het tempo overmachtigd.
Vijf man dus over, de groep-Robic
op drie minuten, de achterblijvers
op vijf minuten en meer.
Nieuwe sensatie in de vijftiende
ronde. Coppi valt in de afdaling
van Flamerscheid terwijl de Ita
liaanse grootmeester recht krab
belde en zijn stuur verboog waren
Bobet en Schaer al weggesprongen,
Zonder Gaul en Gismondi, die zich
niet compleet mocht geven om een
terugkeer van zijn baas mogelijk
te maken.
Maar van herstel was geen spra
ke, nu de twee energieksten van
het „veld" het laatste duel zouden
uitvechten. Met een halve minuut
voorsprong op Gaul, 1 min. 15 op
Coppi en 1 min. 30 op Anquetil en
Gismondi gingen Bobet en Schaer
de laatste ronde in.
Verse detachementen groene po-
litietroepen rukten aan om te
trachten nog enige orde te schep
pen in de mensenzee aan de finish.
Hele stukken tribune zakten kra
kend ineen onder het gewicht van
de massa, terwijl de gebruikelijke
veldslag om de beste plaatsen tus
sen de minstens 75 persfotografen
al in volle gang was.
Groot tumult
In dit onbeschrijflijke tumult, dat
eerder aan een voetbalwedstrijd in
Argentinië dan aan een notabene
in Duitsland georganiseerd wereld
kampioenschap deed denken kwam
als een donderslag het bericht dat
Bobet een lekke band had. Hon-
1. Louison Bobet (Frankr.)
7 uur 24 min. 36 sec., gemid
delde uursnelheid 32.375 km:
2. Schaer (Zwitserland)
7.24.48; 3. Gaul (Luxemburg)
7.25.57; 4. Gismondi (Italië)
7.27.30; 5. Anquetil (Frank
rijk) 7.27.37; 6. Coppi (Italië)
7.27.58; 7. Varnajo (Frank
rijk) 7.32.12; 8. Forestier
(Frankrijk) 7.35.30; 9. De
Bruyne (België); 10. Fornara
(Italië); 11. Carrera (Italië):
12. Alomar (Spanje); 13.
Massip (Spanje); 14. Robic
(Frankrijk(. allen in dezelfde
tijd als Forestier; 15. Van
Breenen (Ned.) 7.40.56;
16. Zagers (België) 7.42.25;
17. Dedock (België) 7.42.43:
18. Huber (Zwitserl.) 7.43.32;
19. Ruiz (Spanje) 7.44.16; 20.
Panhoke (Duitsland) 7.48.23;
21. Reitz (Duitsland) 7.48.23.
Alle andere deelnemers heb
ben de strijd gestaakt.
derden rode vlaggetjes met het
Zwitserse witte kruis gingen in de
hoogte (de Italiaanse driekleur was
al opgeborgen), Schaer zou wereld
kampioen worden.
Maar nu demonstreerde Louison
Bobet zijn klasse door een staaltje
energie, dat herinnerde aan Mid
delkamps kampioenschap van 1947.
Herstellen was een werk van se-
(Telefonisch van onze speciale verslaggever)
SOLINGEN, Zaterdagavond. Zes Italianen, stuk
voor stuk met uiterste zorg afgericht om de in
1951 met Ghidini geopende erelijst te kunnen aan
vullen met een nieuwe amateur-wereldkampioen,
zijn deze Zaterdag verpletterend verslagen door de
jonge Belg Emile van Cauter. „Moeder, ik ben we
reldkampioen", juichte de Vlaming voor de tien
tallen microfoons der in Solingen verzamelde radio
reporters. „Ik had schrik voor de Italianen", gaf
hij toe, „maar ik heb ze er allemaal afgereden".
Ook een Nederlander stond aan de zegevierende
kant in dit gevecht tegen de gevreesde Azurri.
Want terwijl de menigte bij de finish toestormde
om van Cauter naar de regenboogtrui, de bloemen,
de gouden medaille en de roes van feestelijkheden
te sleuren, was op de laatste 150 meter van de
twintigste Klingen-helling, voorafgegaan door de
Deen Andersen, de oranjetrui reeds zichtbaar van
de Limburger v. d. Borgh. Een derde plaats voor
Nederland dus in het zwaarste wereldkampioen
schap, dat sinds tientallen jaren is gehouden. Eerst
minuten na de drie medaille-winnaars besloot het
verslagen Italiaanse escadron de 150 km. Signor
Rodoni, de bondsleider, sloeg in een bescheiden
hoekje de vernederende aftocht gade.
Tot de 90ste kilometer had Ro
doni, president van de Italiaanse
wielerbond, pal voor de ere
tribune als een nieuwe Mussolini
zijn troepen geschouwd. Steeds
maar waren er blauwe truien in
de voorste linie van het geleide
lijk uiteenvallende peloton. Ghiar-
lone, te elfder ure tegen de Uci-
reglementen in op de deelnemers
lijst geplaatst, had zelfs na 75 km
een dikke minuut voorsprong ge
nomen en Moser, een nieuwe
leerling uit het al berucht gewor
den Italiaanse instituut-tot-oplei
ding-van-ééndags-wereldkampioe
nen, had zich zelfs bij Chiarlone
kunnen voegen. Maar dit jaar zou
de tactiek van Varese, Luxem
burg en Lugano falen, want toen
in de achtste van de tien ronden
de Italianen zich groepeerden
voor de grote slag, kwamen plot
seling van Cauter en Andersen
onweerstaanbaar opzetten. Op de
vier kilometer lange helling naar
het vliegveld Orth brak dit twee
tal door de Italiaanse barrière en
bereikte de top honderd meter
voor de reeds naar adem snak
kende Chiarlone. „Kaut", juich
ten de Duitsers, toen zij na deze
ronde Moser zwijmelend zagen
passeren.
Zó intens was de wrevel over
het Italiaanse opjaag-systeem, dat
de Duitse toeschouwers, die zelf
geen favoriet in de eerste rangen
telden, de nederlaag van Rodoni's
pupillen met plezier begroetten.
Ruim 110 amateurs waren in
de stromende regen het avontuur
op de Klingen-ring begonnen.
Een grijs gordijn hing in het
Wupperdal tot over de heuvels,
die het parcours omzomen. Hui
verend waren de renners aan de
start verschenen en de druipende
kijkers op de open tribunes kon
den nauwelijks geestdriftig wor
den. Alleen de Engelse renners,
die hun sportpet niet in ruil had
den willen geven voor een val
helm, en de als ieder jaar ook nu
weer verschenen Indiërs, com
pleet met purperen tulband en
zwarte baard, trokken bekijks. Ze
zouden dit trouwens de hele mid
dag doen, want al na de eerste
ronde kwamen de Aiziaten zes
minuten na het peloton op hun
eentje voorbij en toen de plaat
met de Braban^onne al weer was
opgeborgen, moesten zij nog min
stens vijf keer de Klingen-ring
rijden
De eerste weglopers
De Zweed Nordvall en de Duit
ser Junkermann waagden zich het
eerst aan een schermutseling.
Toen zij in de tweede afdaling,
zonder er moeite voor te hebben
gedaan, ontdekten, dat zij veel
sneller dan het peloton de brug
over de Wupper hadden bereikt,
besloten zij bij de volgende klim
door te gaan. De Zweed, blond
en mager, zette zich resoluut op
Kop, en de Duitser, die mocht
rekenen op onafgebroken applaus
van zijn tienduizenden landgeno
ten, bleef aan het wiel van Nord
vall. Een kleine halve minuut
boekte het tweetal na de eerste
tocht over de twee bulten. V. d.
Borgh en Kersten betrokken voor
Nederland de wacht in de voorste
rijen. De Vries, sterk rijdend,
volgde met een tweede peloton
op enkele tientallen meters. Kam
pioen Wies van Dongen, tè ge
forceerd klimmend, was al en
kele minuten losgeraakt.
De eerste Italiaan, die zich met
de twee leiders ging bemoeien,
was Moser. Hij zette de achter
volging in bij de beklimming van
de 160 meter hoge heuvel, die van
de noodbrug over de Wupper
naar Orth leidt. Hij bereikte in
derdaad Nordvall en Junkermann,
die reeds 45 seconden hadden be
machtigd op een langgerekt pelo
ton met v. d. Borgh en v. d.
Weijden.
Daarentegen was Kersten te
ruggevallen in gezelschap van v.
d. Broek, terwijl de Vries met
een lekke band hulp zocht bij dc
materiaalwagen. De Franse Ne
derlander, het kanspaard in de
ploeg, zou met grote achterstand
nog een ronde voltooien, doch
daarna opgeven.
Tot de 50ste kilometer konden
de drie leiders zich handhaven:
toen capituleerden zij voor de 30
man sterke groep, die, tekenend
voor de geringe Italiaanse sa
menwerking, onder de leiding
van liefst vier Azurri, de jacht
had geopend. Het tweetal v. d.
Borgh-v. d. Weijden, stijlvol
klimmend en scherp dalend, be
vond zich in dit peloton. V. d.
Broek had drie minuten moeten
conden en onmiddellijk zette hij de
jacht op Schaer in. Voor de brug
over de Wupper, zeven kilometer
van de finish, had hij de Zwitser
ingehaald, in de hairpin van Alten
burg, 2 kilometer verder, liet hij
Schaer achter zich. Zoals zijn klim
naar de top van de Izouard waren
de kilometers van de Fransman op
de 32ste heuvel van de dag. Een
golf van geestdrift plantte zich
voort langs de hellingen, naar de
hooggelegen finish, waar het en
thousiasme even overweldigend
was als voor drie weken in het
Pare des Princes. Bobet voltooide
de race als een groot kampioen.
Zijn linkerarm nauwelijks geheven
maar met een gelaat dat door het
stof en achter het masker van ver
moeidheid de voldoening weerspie
gelde, reed de Fransman over de
finish. Schaer volgde op een halve
minuut, daarachter kwam Gaul,
Gismondi en Anquetil, om nog voor
Coppi de ereplaatsen in te nemen.
Het was 18 jaar geleden (Bern
1936) dat een Fransman, n.l. Mag-
ne, de wereldtitel op de weg had
veroverd. Met vier man bp de eer
ste tien is dit kampioenschap voor
de Fransen een succes geworden
dat de Italianen vermoedelijk tot
ernstig nadenken zal stemmen. De
twee regenboogtruien, die de Az-
zurri in Solingen dachten te be
machtigen blijven aan deze zijde
van de Appennijnen.
BERN De Argentijn Fangio
is er met zijn Mercedes niet
alleen in geslaagd op het circuit
van Bremgarten de grote prijs
van Zwitserland te winnen, doch
tevens legde hij beslag op de
wereldtitel voor autocoureurs. Hij
heeft n.l. een puntentotaal be
reikt dat door geen van zijn
concurrenten kan worden ge
ëvenaard.
Het verhaal van de race kan
kort zijn: Fangio kwam, zag en
overwon. Reeds na de start
16 wagens waren vertrokken
nam hij de kop, die hij tot de
finish niet meer afstond. Gonzales
werd tweede op een minuut.
De uitslag luidde: 1. Fangio
(Arg.) met Mercedes 480 km in
3 u. 34,5 sec., gemiddelde 159.650
km/u.; 2. Gonzales (Arg.) met
Ferrari 3.01.32.3; 158.803 km/u.;
op een ronde: 3. Hermann (Did.)
met Mercedes) 3.02.31.6.
De stand in de competitie om
het wereldkampioenschap luidt
thans: 1. en' wereldkampioen
(Fangio( 'Arg.) 45 pnt.; 2. Gon
zales (Arg.) 23'-> pnt.; 3. Hawt
horn (G.B.) 101/' pnt.; 4. Kling
(Did.) 10 pnt.; 5. Vukovitch
(V.S.) 8 pnt.
Ter gelegenheid van de Tonido-
tentoonstelling en feestweek
werd er in Zwaagwesteinde een
wieler-wedstrijd gehouden. On
danks het slechte weer heeft het
talrijke publiek kunnen genieten
van een prachtige strijd, waarin
Fok uit Hoorn heer en meester
was.
Coen Zondag waagde het eerst
een uitlooppoging, maar al spoe
dig lieten de Hollanders ook
vuurwerk zien. Het waren Fok
(Hoorn) en P. Degelimg (Venhui
zen), die hem achterhaalden en
meteen een voorsprong namen.
Na 18 ronden gelukte het Teb-
bens (Groningen) zich bij het
tweetal te voegen. Wel rukten
Santema (Wirdum), Pot (Eelder-
wolde) en Hoving (Hoogkerk)
aan het peloton en kwamen ze
hiervan los, maar de vluchtelin
gen, die prachtig tewmwork lieten
zien, kregen ze niet te pakken.
Toen er nog 38 ronden te rijden
prijs geven, Kersten bijna vier
en van Dongen ruim zes.
Nog altijd spoelde de regen
over het circuit. En in het toch
al niet magnifieke wegdek kwa
men gaten, gevuld met water.
Valpartijen teisterden vooral de
achterhoede. De vermoeidheid be
gon hier al danig mee te spre
ken, al was de helft van de af
stand nog niet afgelegd. Ook voor
de kopgroep begonnen de voort
durende klimpartijen te wegen.
Ze viel daardoor uiteen in een
peloton van tien man (waarvan
de helft Italianen!) en met v. d.
Borgh, daarna kleine plukjes,
vervolgens weer een tiental, bij
wie v. d. Weijden. V. d. Broek
was al een kleine zes minuten
achter geraakt, van Dongen hing
met enkele onervaren Joegosla-
ven en Ieren op een dikke negen
minuten, Kersten was door mate
riaaldefect uitgerangeerd.
Zo was de situatie, toen Chiar
lone halverwege de Course met
een gewaagde sprong het Ita
liaanse offensief inluidde. Het
was op de tweede klim van dè
ring, de tiende in totaal. De pil
letjes en drankjes, waarvan de
candidaat-kampioenen uit Rodo
ni's school de gebruikelijke, dosis
hadden genomen, deden hun
werk. Plotseling stoof Chiarlone
weg, alsof er geen heuvel te be
speuren was. Een minuut en 12
seconden veroverde hij nog voor
de top. Met deze voorsprong vol
tooide hij de vijfde ronde.
Had men dit in vorige jaren
ook niet gezien? Steeds weer
blauwe truien, die zich losmaak
ten, tegen het einde weer werden
ingehaald, doch dan opnieuw uit
zwermden naar de ereplaatsen?
Het had er de schijn van dat ook
in Solingen dit beproefde recept
zou worden toegepast. Want in
de zesde ronde voegde Moser zich
bij zijn landgenoot en drongen
nog twee 'Italianen naar voren.
Aanval mislukt
De waakzame van Cauter ech
ter, v. d. Borgh, Andresen en de
Fransman le Dissez hielden de ge
vreesde equipe in de gaten. Tien
kilometer ver slechts kon het
duo Chiarlone-Moser zich hand
haven. Toen stortte zich met zijn
landgenoten een vijftien man
sterke groep op de vluchtelingen.
De aanval was volledig afgesla
gen.
De tegenzet volgde in de acht
ste ronde. Of de tovermiddeltjes
niet uit het voorgeschreven
doosje waren gekomen, zou Ro
doni wellicht kunnen vertellen.
Feit is, dat toen van Cauter de
marreerde, alleen Moser nog een
honderdtal meters aan het Belgi
sche wiel kon blijven, doch daar
op voorgoed moest afhaken. Het
Links: Miel van Cauter uit
België gaat Over de eindstreep
die hem de titel Wereldkam
pioen 1954 voor Amateurs op
levert. De Belgische renner
won de strijd met een ruime
voorsprong. Rechts: L. Bobet
trekt met een zeer voldaan
gezicht de trui aan, die hij
verwierf met de titel Wereld
kampioen Profs 1954.
hoofd iets teruggetrokken tussen
de schouders, doch steeds het bo
venlichaam uitgebalanceerd voor
de klim, zo stoof de Belg van de
Italianen weg. Met elf seconden
voorsprong op Andresen voltooide
hjj de achtste ronde om tijdens
de voorlaatste tocht over de ring
een volle minuut uit te lopen.
V. d. Borgh haalde op zijn beurt
de Deen in, doch zou in de laat
ste tien kilometer enkele secon
den aan Andresen moeten prijs
geven. De overwinning op de
Italianen was hiermee voltooid.
De energieke Belg, zo fris nog
bij het ingaan van de laatste
ronde, alsof hij tot nu toe slechts
getraind had, bewaarde voortdu
rend een kloof tussen zich en zijn
achtervolgers. De sterk vertegen
woordigde Belgische supporters
hoorden opgewonden de laatste
berichten: tien kilometer voor het
einde van Cauter 500 meter voor
Andresen en v. d. Borgh; 7 km
voor de finish nog 300 meter
tussen de koploper en zijn be
lagers.
Weinig minuten later verscheen
de Vlaming om de laatste bocht:
voor het eerst sinds 1927, toen
Jan Aerts op de Nürburg-ring de
titel veroverde, had België een
amateur-wereldkampioen op de
weg. De ereronde per auto over
de hele omloop van 15 km maak
ten Andresen en v. d. Borgh sa
men met de winnaar. Zij waren
hun zegetocht al begonnen toen
de verslagen Italianen met gebo
gen hoofden onder het spandoek
doorreden.
De Limburger v. d. Weijden
bevond zich in hun gezelschap en
bemachtigde een verdienstelijke
negende plaats; v. Dongen kwam
met een ronde achterstand aan
de finish.
„Voor een derde plaats morgen
willen we tekenen", zeiden de
Nederlandse profs Zaterdagavond
bewonderend tot v. d. Borgh. Het
was het mooiste compliment dat
de winnaar van de derde prijs
ontving.
De uitslag
1. en wereldkampioen: van
Cauter (België) 4.27.17; 2. An
dresen (Denemarken) 4.30.95; 3.
van der Borgh (Nederland)
4.30.05; 4. le Dissez (Frankrijk)
4.30.35; 5. Barone (Frankrijk)
4.30.35; 6. Schur (Oost-Duitsland)
4.31.32; 7. Maule (It.) 4.32.32; 8.
Fabbri (It.) z.t.; 8. van der
Weijden (Ned.) z.t.; 10. Jun
kermann (West-Duitsland) z.t.;
11. Boni (It.) z.t.; 12. Vermaulin
(Frankrijk) 4.33.02; 13. Moser
(It.) 4.33.15; 14. Proost (België)
4.33.48; 15. Hutmacher (Zwitser
land).
waren, hadden de drie koplopers
zich bij het peloton gevoegd en
hadden dus een ronde voor
sprong. Foik, die het eerst aanslui
ting had gekregen won hiermee
het uitgeloofde horloge. Toen er
nog 13 ronden te rijden waren
ontbrandde de strijd opnieuw.
Foik trok er plotseling op uit en
voordat de anderen er erg in
hadden, had hij reeds zo'n voor
sprong genomen, dat hij niet
meer in te halen was. Fok wist
van geen ophouden en in de
voorlaatste ronde kreeg hij op
nieuw aansluiting op het peloton
en kon hem de overwinning niet
meer ontgaan.
De uitslag is: 1. B. Fok, Hoorn,
2 uur 9 min. (80 km); 2. op 1
ronde: J. Tebbens, Groningen; 3.
P. Degeling, Venhuizen; 4. op 2
ronden: P. Vermast, Assendelft;
5. Ottenbros, Alkmaar; 6. C Zon
dag, Delfzijl; 7. E. Wanta, Gro
ningen; 8. J. Punter, Hoogkerk.
De suikerprijs voor de strijd
vaardigste renner was eveneens
voor Fok en die voor de meeste
Peoh voor Santema uit Wirdum.
Grote Prijs van Zwitserland
Te Bern zijn Zaterdag en Zon
dag wedstrijden gehouden om de
grote prijzen van Zwitserland.
De Engelsman Anderson met
Guzzi werd na een spannende
race op het natte en glibberige
circuit winnaar van de 350 cc
klasse. Zijn team-genoot Kava-
nagh (Australië), eveneens met
Guzzi, had hem het vuur na aan
de schenen gelegd. Hij werd met
enkele meters achterstand tweede.
Ray Amm (Norton) werd derde.
Na deze race luidt het klasse
ment voor de competitie om het
wereldkampioenschap in deze
klasse voor wat de eerste vijf
betreft: 1. Anderson (G.B.) 22
pnt.; 2. Coleman (N. Zeeland) en
Amm (Rhodesia) ieder 20 pnt.:
4. Kavanagh (Austr.) 14 pnt.; 5.
Brett (G.B.) 13 pnt.
De Engelsman Duke ging als
eerste over de eindstreep in de
500 cc klasse, daarbij Amm (Rho
desia) slechts met enkele secon
den achter zich latend.
De uitslag van deze race luid
de: 1. Duke (G.B.) met Gilera
203.840 km in 1 uur 21 min. 4,6
sec., gemiddelde 150.850 km/u.; 2.
Amm (Rhodesia) met Norton
1.21.10.8 (150.742 km/u.); 3. Arm
strong (G.B.) met Gilera; 4.
Brett (G.B.) met Norton; 5. Co
leman (N. Zeeland) met AJS.
ning in de 500 cc klasse de titel
Naar de Ned. Beroepsvoetbalbond
meedeelt heeft Noud van Melis (Eind
hoven) een contract getekend met de
beroepsclub Rapid '54 te Heerlen.
SOLINGEN, Zaterdagavond (Tel.)
Anders dan verleden jaar, toen
bij op de Ziiricher Gerlikonbaan
het ene record na het andere ver-
gruizelde, heeft stayer-wereldkam
pioen Dolfke Verschueren uit Ant
werpen zich Zaterdagavond op de
prachtige cementen baan van
Wuppertal tevreden gesteld met 'n
veilige tweede plaats in de eerste
serie om de nieuwe titel.
Op de 500 meter lange piste, om
zoomd door beboste heuvels, had
deze honderd kilometer race een
verloop, waarvan nauwelijks iets
te vertellen valt. De eerste drie,
zeker van een plaats in de finale
van Donderdag a.s., lieten elkaar
volkomen met rust en van de vier
overigen waagde alleen de Zwit
ser Besson nog een enkele poging
om bij het leidende drietal Schorn,
Verschueren, Bethery te komen.
De Nederlander Kunst was aan de
kop gestart, doch moest zijn plaats
weldra afstaan. Kunst was de eni
ge die gedubbeld werd. Schorn
voltooide de race als winnaar, met
Verschueren dertig meter achter
zich en de Fransman Bethery op
een afstand van zestig meter. Dit
drietal plaatste zich daardoor in
de finale. Deze Maandagavond rij
den opnieuw zeven stayers, onder
wie Pronk, een serie, van wie de
eerste drie eveneens in de eind
strijd komen. Dinsdag betwisten de
acht verliezers der series de her
kansingsrace met als inzet nog drie
finaleplaatsen.
