St. Antonius p e n s i o n a a t BERGEN
bestaat een halve eeuw
SE IF verdringt Forward,
F SA. stevig aan de kop
Fantastische 5000 meter
van Brit Chataway
Zusters Ursulinen bezorgden internaat
uitstekende naam
Goede vorming en
ontwikkeling
Degelijke uitzet
Uit de oude doos
Ingezonden
L.T.B.-Z.L.T.B.
R.K. Ned. Handbalbond
Hoe Toon Smit
geronseld werd
Nieuw wereldrecord: 13.51.6
Moskou winl
in Loudeu
DONDERDAG 14 OCTOBER 1954
PAGINA 5
BERGEN. Sinds de eerste Zusters Ursulinen van de Diocesaan
Haarlemse Congregatie haar eerste schreden zetten in Bergen
nu goed vijftig jaar geleden is aan de Loudelsweg een machtig
gebouwen-complex verrezen dat rtlct alleen door zijn fraaie, forse
lijnen een lust voor het oog is, maar ook, economisch bezien, van
groot gewicht is voor het recreatie-oord enzijn bewoners. Doch
daarover willen wij het vandaag niet hebben. Voor heden gaat onze
belangstelling uit naar het oudste gedeelte van het imposante gebouw,
dat deel n.l. gelegen rechts van de hoofdingang, waarin op 17 October
1904 het St. Antoniuspcnsionaat officieel werd geopend.
De toegang tot en voorgevel
van het St. Antonius-pensio-
naal te Bergen, waar tal van
meisjes, vooral uit Noord-Hol
land, degelijke vorming en
uitmuntend onderwijs
ontvingen.
l-let had al heel wat voeten in
de aarde gehad, eer het zover
was. Niet zodra had de stichting
van een eigen Ursulinen-Congre-
gatie In het Bisdom Haarlem haar
beslag gekregen, het Moeder
huis was aanvankelijk te Monni
kendam gevestigd, of de stich
ter en eerste Priester-Directeur de
onvergetelijke Pastoor B. A. A.
Steeman, bereikten aanvragen
van verschillende Pastoors om
leerkrachten voor de eventueel
door hen te openen scholen in
hun parochies.
De eerste aanvraag kwam van
wijlen Pastoor J. van Delft. Met
goedkeuring van de Bisschop
werd op dit verzoek ingegaan en
een bouwterrein ter grootte van
32 H.A. aangekocht. Pastoor Van
Delft hield ervan de zaak groot
aan te pakken: behalve een leer-,
een bewaar- en een naaischool
i. er in zijn parochie ook een
pensionaat verrijzen!
In Februari 1904 waren de plan
nen goedgekeurd. Pastoor Van
Delft drong erop aan, dat de
school in Augustus van dat jaar
geopend zou worden. Er werd
daarom met spoed gewerkt, om
tenminste de schoollokalen vóór
die tijd in gereedheid te krijgen.
Het gedeelte, dat voor het inter
naat bestemd was en waar ook de
woonvertrekken der Zusters zou
den komen, was echter nog lang
niet zover. Maar Pastoor Van
Delft wist raad.en de Zusters wa
ren inschikkelijk.
Zij zouden n.l. een onderkomen
vinden op de boerderij van de
Gezusters Kaandorp: het gehele
huis was te liarer beschikking, ter
wijl de eigenaressen zelf zo lang
in de schuur zouden gaan wonen.
De Zusters, vijf in getal, ver
trokken 4 Augustus 1904 uit Mon
nikendam. In Alkmaar werden zij
hartelijk verwelkomd door Pas
toor Van Delft, die met de kerk
meesters de Zusters per rijtuig
kwam afhalen, terwijl in Bergen
Pastoor Steeman de kleine kloos
tergemeenschap opwachtte.
Tante Stljntje en tante Antje
wisten 's avonds niet, wat ze
Onze moderne jonge meisjes
zullen waarschijnlijk met pret
in de ogen kennis nemen van de
uitzet, welke de pensionnaires
moesten meebrengen. Het was
alles even degelijk. Men oordele
maar: „2 zwarte schorten, 6 ser
vetten, 6 handdoeken, 4 paar la
kens, 6 kussenslopen, 6 lange
witte nachtkleederen, 2 paar
handschoenen; 3 paar schoenen,
1 paar pantoffels, 2 corsetten. 1
parapluie, 1 parasol, 1 paar
overschoenen, 1 toiletdoos met
kammen, nagel- en tandenbors
tel, 1 kleerborstel, 1 naaidoos
met toebehoren, lepel, vork, mes
eierlepel, servetring."
Omtrent de „uniform" waren
de volgende voorschriften uit
gegeven: „Uniform bestaat 's
Zondags in zwarte jurk (latei-
werd de kleur grijs, om weer
later tot het zwart terug te ke
ren. Red.), met zwart schort en
zwarte mantel, 's Zomers wordt
witte hoed, 's winters een zwar
te vilten hoed gedragen. In de
week mogen de gekleurde jur
ken gedragen worden, maar
geen katoenen. Ringen en kost
bare sieraden mogen niet ge
dragen worden. Wel een horloge
met eenvoudig koordje en een
broche."
Vanzelfsprekend zijn deze
voorschriften, als zijnde verou
derd, reeds lang afgeschaft en
lopen de pensionnaires even
modern en modieus gekleed als
haar sexegenootjes, die niet het
onderricht op een internaat ont
vangen.
doen zouden, om aan de Zusters
het gemis van het eigenlijke
klooster te vergoeden. Tot 11 Oc
tober zouden de Zusters van die
gulle gastvrijheid profiteren. 10
Augustus kon de school onder
bescherming van de H. Ursula
worden geopend en op 17 October
arriveerden de eerste pensionnai
res: tien in getal. Zij kwamen aan
onder storm en regen in koetsjes.
En dat was het niet alleen, wat
een joyeuze entree in de weg
stond. Want al was er hard ge
werkt en de bouw flink gevor
derd —het gebouw zag er nog
allesbehalve prettig en gezellig
uit. De herfstwind joeg door de
nog onafgewerkte deuren en ra
men. De grond rond het gebouw
was niet veel meer dan een mod
derpoel en tot overmaat van ramp
was de verhuiswagen met de no
dige meubels niet op tjjd aange
komen. Men begrijpt, dat de Zus
ters in grote verlegenheid waren
gebracht.
Alles werd bij de meisjes en
haar ouders echter goed gemaakt
door de vaderlijke hartelijkheid
van de Zeereerw. Heer Steeman.
Daarbij kwam, dat de eerste Di
rectrice der kinderen, Mère An-
tonia, bijgestaan door Zr. Paula
en Zr. Clara, als een moeder voor
de meisjes zorgde en gedurende
ruim 20 jaar haar taak met on-
verflauwende liefde zou blijven
vervullen.
Niet zodra waren de lokalitei
ten keurig ingericht, of het inter
naat, aanvankelijk ondei-gebracht
in de St. Ursulaschool, kreeg de
beschikking over een eigen klas.
In 1907 volgde de definitieve
splitsing, toen de school voor de
externe kinderen verplaatst werd
I naar de nieuw-aangebouwde lin-
kervleugel. De klassen van het
pensionaat vormden de St. Anto-
niusschool en bleven in de nu
vrij gekomen lokalen van de
rechtervleugel.
Goede naam
Vele uitmuntende leerkrachten
wijdden zich in de loop der jaren
aan het onderwijs van het pen
sionaat. Het was echter lang niet
gemakkelijk les te geven in een
klas, waarvan de leerlingen van
verschillende scholen kwamen en
dus niet volgens dezelfde metho
des hadden gewerkt. Het peil was
dikwijls heel ongelijk, maar de
school kreeg een goede naam en
het aantal kinderen nam geregeld
toe.
Achtereenvolgens waren als
Hoofd aan de school verbonden:
1907—1911 Mej. van Goldorp; 1912
Zr. Theresiana; 19121918 Moeder
Angela, Algemeen Overste der
Zusters; 19181926 Zr. Modesta;
19261948 Zr. Innocentia; 1948
tot heden Zr. Apollinaria.
Reeds vroeger gemaakte plan
nen tot het omzetten van de lage
re school in een voor U.L.O. wer-
alles geeft aan het vertrek de
warme gezelligheid Van een huis
kamer.
Wandelingen in en rond het
prachtige Bergen, zang- en mu
ziekavondjes, balspelen, toneel
voorstellingen wisselen eikaar ge
regeld af. "Dikwijls wordt hierbij
het nuttige met het aangename
verbonden, zodat een en ander
ook bijdraagt tol de algemene ont
wikkeling. Het kerkelijk jaar
wordt in eigen kapel zo intens
mogelijk medegeleefd, waardoor
niet alleoM het godsdienstig leven
bevordem wordt, maar ook de
liefde voor liturgie en kerkzang
wordt aangekweekt.
Jammer, zeer jammer is het,
dat door gebrek aan krachten in
1949 het St. Theresiapensionaat
moest worden opgeheven. Dit
wordt niet het minst betreurd
door het bestuur van de Congre
gatie zelf, die hierdoor een stuk
vruchtbaar apostolaatswerk moest
prijsgeven. De omstandigheden
maakten nu eenmaal dit „harde"
besluit noodzakelijk.
Laten wij echter ons herden
kingsoverzicht besluiten, met
dankbaar te mogen memoreren,
dat de St. Antonius-Uloschool in
middels de beschikking kreeg
over een nieuw, wel eenvoudig,
maar uiterst praktisch gebouw,
dat op 4 September 1953 werd
ingewijd door de huidige Direc
teur der Congregatie der E.E.Z.Z.
Ursulinen, de Zeereerw. Heer J.
Slijkerman.
Het vijftigjarig bestaan van het
SI. Antoniuspensionaat zal wor-
Uit een oud prospectus, dat
vroeger aan de ouders werd
zonden, die van plan waren hun
dochters naar het pensionaat te
sturen lezen wij:
„Het doel dezer inrichting is,
aan R.K. Jongejuffrouwen eene
christelijke opvoeding te geven
en door grondig onderwijs ha
ren geest niet de voor haren
stand passende kennissen te ver
rijken en godsdienstige vorming
te geven. Eene voor de jeugdige
jaren geschikte leiding en tucht,
degelijk godsdienstonderricht,
waakzame zorg voor de gezond
heid. benevens een doelmatige
en beproefde leermethode, zijn
de middelen, die ter bereiking
van dit doel worden aangewend.
Het onderwijs omvat alle vak
ken van het Uitgebreid Lager
Onderwijs, de vreemde talen,
Fransch. Duitsch en Engelsch.
Nuttige- en Fraaie Handwerken
Zang, Piano. Viool, Teekenen,
Schilderen, Gymnastiek en de
Regelen der Wellevendheid. De
omgangstaal is afwisselend,
Duitsch, Fransch en Engelsch."
don in Mei 1922 werkelijkheid.
Het eerste Hoofd was Zr. Modesta.
Aan haar bezielende leiding, als
ook aan die van Zr. Innocentia,
en aan het harde werken dei-
leerkrachten, onder wie Moeder
Angela met ere genoemd kan
worden, is het te danken, dat het
pensionaat een nog schonere toe
komst tegemoet ging. De Ulo
school telt thans zelfs ruim 160
leerlingen, van wie er 120 intern
zijn. Van 1924 af is het Hoofd dei-
school tevens Directrice van het
pensionaat.
„Klein-Pensionaat"
In 1926 gingen de interne leer
lingen, die nog niet aan het U.L.O.
toe waren, weer naar de Ursula
school. Zij vormden toen het z.g.
„Klein-Pensionaat", dat onder de
hoofdleiding van Zr. Innocentia
een eigen Directrice had. Dit
„Klein-Pensionaat", na 1947 St.
Theresia-pensionaat geheten, tel
de 40 tot, 50 pensionnaires. Direc
trice waren achtereenvolgens Zr.
Genoveva, Zr. Beatrice, Zr. Humi-
lia, Zr. Regula en Zr. Henriëtta.
Zij allen hebben zich de groot
ste verdiensten vergaard, in haar
streven, de kinderen een zo goed
mogelijke vorming en ontwikke
ling bij te brengen. In dit ver
band niag qr wel eens op gewezen
worden, dat de taak der Zusters
van het pensionaat een zeer ver
antwoordelijke is, omdat nagenoeg
de gehele opvoeding op haar
schouders rust. In een groot gezin
hoort men vaak de klacht, dat het
zo moeilijk is de kinderen op te
voeden, omdat zij zulke verschil
lende karakters hebben. Hoeveel
te meer geldt dit dan niet voor
een internaat, met zoveel kinde
ren en dan nog uit zoveel ver
schillende gezinnen, dikwijls heel
verschillend van aanleg en ont
wikkeling.
„De religieuze is er zich goed
van bewust" zo lezen wij in
het boek „De Ursulinen van Ber
gen" „dat zij nooit geheel de
echt-katholieke moeder kan ver
vangen, maar het is haar toeleg,
dat ideaal zo dicht mogelijk te
benaderen".
Daaruit is ook het streven te
verklaren, om in de woonvertrek
ken der kinderen een huiselijke
sfeer te scheppen. De studie komt
natuurlijk op de .eerste plaats,
maar daarnaast wordt er toch ook
gezorgd voor prettige ontspanning
buiten of in de „huiskamer", zoals
de recreatiezaal niet ten onrechte
wordt genoemd. Het karpet op de
vloer, de kleine eikenhouten ta
feltjes met het frisse kleedje en
het vaasje bloemen, de piano en
radio, het theekastje, kortom
De Z.Eerw. Heer B. A. A.
Steeman, stichter en eerste
Priester-Directeur van de Ur-
sulinen-Congregatiedie mede
de stoot gaf tot oprichting van
het jubilerende pensionaat.
den gevierd op Zondag 31 Octo
ber. De Directrice Zr. Apollinaria
rekent erop, dat dan tal van oud-
pensionnaires naar Bergen zullen
komen, om in een grote reünie
vroegere bekenden te ontmoeten
en herinneringen op te halen aan
de tijd, toen de zorgen van het
jachtende leven nog niet drukten.
Men zal zich dan voor een dag
weer terugdenken in de blijde
meisjesjaren, doorgebracht aan de
Loudelsweg in het zoals Me
vrouw Van Reenen-Völter eens
zong:
dorpje klein,
Daar aan de duinenrand.
Zo lieflijk, zo vol zonneschijn
Is geen in het hele land".
Het wordt de meisjes op het
jubilerende pensionaat zo huis
lijk en gezellig mogelijk ge
maakt. De recreatie-ruimte
wordt dan ook, zoals boven--
staande foto duidelijk laat
uitkomen, terecht met de
„huiskamer" betiteld. Men
lette op vloer- en tafelbekle
ding. Terwijl enige leerlingen
zich aan een handwerkje wij
den, ontlokt een ander meisje
vrolijke melodieën aan de
piano.
„Exporteur", zich thans aandie
nende als „een poter.handedaar",
heeft zich gestoten aan een paar
woorden (kwalificaties) door mij
in mijn eerste reactie op zijn stuk
geuit. Hp vindt dat geen stijl. Hij
heeft niets tegen coöperaties, hij
is er alleen maar op tegen dat
door die coöperaties (i.e. de
Z.L.T.B.) in het buitenland te
lage aanbiedingen worden gedaan
en Hij eist dat prijzen worden
gepubliceerd, omdat (ik zeg dit
nu met miin eigen woorden) de
leden van de coöperatie hiervan
een niet juiste indruk wordt ge
geven. Zou ik het in iets minder
gekuiste taal zeggen, dan zou d"ze
term moeten luiden: „zand in Ale
ogen wordt gestrooid".
Door de zaak nu op dit spoor
te zetten, gaat de anonyme inzen
der de quintessens van mijn be
toog geheel voorbijEn daar toch
ging het in dat betoog over: er
worden door „exporteur" allerlei
lelijke dingen van de coöperaties
(óók van de Z.L.T.B.) gezegd,
zonder een zweem van bewijs.
De Z.L.T.B. wordt vereenzel
vigd met de L.T.B., zodat die le
lijke dingen ook op de L.T.B. toe
passelijk worden. Ziet, daartegen
ben ik in het geweer gekomen als
hoofdbestuurslid van de L.T.B
Dat ik en passant t.a.v. de ZLTB
liet spreekwoord „goede wijn be
hoeft geen krans" heb gebruikt,
vindt z'n oorzaak in het feit dat
wij bij het hoofdbestuur tot he
den niets hebben vernomen (óók
niet van de zijde van ons met
naam bekend zijnde handelaren)
van al die zwarte dingen, die
door „exporteur" worden ge
noemd en anderzijds van de leden
der coöperatie veel goeds van de
Z.L.T.B. hebben gehoord, m.n. dat
zij het hele jaar door volkomen
op de hoogte zijn van de gang
van zaken.
En wat nü die kwalificaties be
treft, zou ik de vraag willen stel
len, hoe in de volksmond perso.
nen worden aangeduid, die met
neergelaten vizier de „men" van
de straat dingen ten nadele laat
zeggen van anderen? U deed dit
van een instelling, van een or
ganisatie, de L.T.B. Welk ander
gevolg van uw relaas zou kunnen
zijn, dan dat de L.T.B. in de ogen
van buitenstaanders en leden in
discrediet zou warden gebracht?
Ik ben vorige maal niet op uw
klachten over de Z.L.T.B. i-nge-
gaan en ik heb weinig zin om dit
ook nu te doen. Ik kan slechts
herhalen wat ik toen heb ge
vraagd: Richt u met naam en
toenaam en de omstandigheden
van het geval (de gevallen) tot
het hoofdbestuur. U zoudt in het
openbaar willen debateren. Ik
geloof wel dat u dan indien het
gaat over concrete gevallen en
gedragingen van de Z.L.T.B.,
zoudt kunnen rekenen op een we
derwoord van deze zijde. Maar
dan zou eerst aan de krant moe
ten worden gevraagd, met wie
men nu eigenlijk te doen heeft.
Het is op zich al een bewijs van
uw ongelijk, dat niemand, behalve
de krant, die het niet mag zeggen,
dit weet. Ik hoorde van de direc
teur van de Z.L.T.B. dat er reeds
een pootaardappelexporteur is
geweest, die te kennen heeft ge
geven dat hij het niet was. Die
wil de naam er van dus niet heb
ben en denkt blijkbaar anders
over de Z.L.T.B.
En-fin wij wachten dan voor
lopig bij -het hoofdbestuur maar
af. Behalve de algemene bewe
ringen in uw tweede stuk, alle
maal algemeen en zonder con
crete aanduiding of bewijs, stond
er nu althans één concreet geval
in: de Z.L.T.B., althans coöpera
ties, zouden bij de S.t.o.p.a. kleine
Eerstelingen hebben ingeleverd,
die men voor 30 cent per kilo aan
de handel had kunnen verkopen.
Hier had ik althans enig houvast.
En alleen hierover heb ik de
Z.L.T.B. nadere opheldering ge
vraagd. Antwoord: de Z.L.T.B,
heeft 2600 ton kleine Eerstelingen
verhandeld: geen enkele partij
geen enkele kilo is bij de Stopa
aangeboden.
Ik ga n.u verder maar niet her
halen" wat ik reeds vorige maal
heb gezegd. Ja zeker, ik heb pro
paganda gemaakt voor de oprich
ting van de Z.L.T.B. Ik heb vorige
maal duidelijk uiteengezet waar
om dit in die jaren nodig was.
Ik heb de verhouding -tussen LTB
en ZLTB uiteengezet, zoals ze is,
in tegenstelling tot die welke u
suggereerde. Daar steekt niets in
wat niet verdedigbaar is. Er zijn
nog heel wat meer L.T.B.-ers die
geen lid zijn van de Z.L.T.B. dan
er Wel lid zijn. Niemand zal kun
nen zeggen dat wij hen hierop
lastig vallen. Er wordt ook niet
gestreefd naar een monopolie
positie De leden zijn volkomen
vrij. Maar wij blijven zeggen: als
u vrijwillig toch wilt coöpereren,
doe het dan, maar doe het in elk
geval in katholiek verband.
Alkmaar.- JAC. GROEN Az
(Discussie gesloten. Red.)
f Advertentie)
In de competitie van dé R.K.
Ncd. Handbalbond heeft U.S.A. in
de diocesane klasse Noord met 5—0
van W.G.W. gewonnen. F.S.A. be
schikt over een snelle ploeg, die
elke situatie weet uit te buiten. Het
is nu zo, dat de mensen uit De
Noord hoop gaan krijgen, dat het
diocesane kampioenschap dit jaar
eens in hun district zal komen.
Een tweede verrassing is de eer
ste overwinning van de F.S.A.-
reserves. Gezien de resultaten van
de vorige wedstrijden had niemand
hun uoop gegeven tegen Con Zelo.
Forward heeft in een spannende
kamp, de uitslag is 43, verloren
van S.E.W. en daarmee de eerste
plaats aan de laatste moeten over
doen. Het heeft dus haar eer van
oud-eerste klasser niet hoog kun
nen houden. Zou S.E.W. er dit jaar
in slagen de fel begeerde eerste
klas te bereiken?
In Kennemerland Zaanstreek zijn
ook enkele verrassingen gevallen.
Wat denkt u van de 102 overwin
ing van de Kaasstadmeisjes A.O.G.
op de Marktmeisjes uit Purme-
rend, VIDO. Ook dat belooft iets.
In een slecht gespeelde wedstrijd,
zeer vette bal en veld, wist A.D.O.
het zo best gestarte AMBON met
30 naar Amsterdam terug te stu
ren, terwijl ODOS tot een goed her
stel kwam, door de 51 overwin
ning op Leonidas. Dat de buurt-
derb.v tussen Wijk aan Zee en Eg-
mond een 54 overwinning ople
verde voor Wijk aan Zee hoort ook
al tot het soort lichte verrassingen.
HSV startte in haar nieuwe omge
ving met een 22 gelijk spel tegen
HBC, ook al niet gek. Dat in de
derde klas A Or. Wit 2, zij het dan
slechts met 10 zegevierde over
DIS 2 is ook een opmerkelijke
prestatie. In deze klas kwam DDO
uit Schermerhorn tot haar derde
overwinning, ditmaal op de ADO
reserves en troont nu op de eerste
plaats.
A.O.G. heren nestelde zich even
eens stevig op de eerste plaats. Dit
maal bond het SVA 2 met 71 aan
de zegewagen. Wij missen een uit
slag van de wedstrijd VDO-DOP,
zodat we geen volledige standen-
lijst van deze afdeling kunnen
plaatsen.
De stand in de diocesane klasse
Noord is nu:
FSA 4—4—0—0 8 20—5
WGW 6—3—0—3 6 26—20
Con Brio 5—1—2—2 4 11—15
Vl.-Vlug 4—2—0—2 4 9—15
Geel Zwart 5122 4 713
DWO 4—1—0—3—2 11—16
Eerste klas;
VZV 4—4—0—0—8 25—6
Hugo Girls 3300 6 113
DTS 4—2—0—2—4 11—16
St. Victor 3102 2 99
VIO 3—1—0—2—2 8—11
Con Zelo 41—0—3—2 6—10
FSA 2 5—1—0—4 2 6—21
De stand in de tweede klas Noord
is na het gelijk spel van Vl.-Vlug
2 tegen WGW 2 nU:
Vl.-Vlug 2 4—1—3—0—5 11—10
DWO 2 3—1—2—0—4 9—5
WGW 2 4-1—2—1—4-13—8
Geel Zwart 2 4—2—0—2—4 11—12
WGW 3 3—0—1—2—1—3—12
In de tweede klas Zuid ziet het
er als volgt uit:
SEW
4—3—1—0—7
21—11
Alw. Forward 42115
15—10
Con Brio 2
421I 5
25—14
VZV 2
3—2—0—1—4
13—6
Strandvogels
2—1—0—1—2
7—12
Hugo Girls 2
3—0—1—2—1
0—11
Zwaagdijk
1—0—0—1—0
0—7
Excelsior
3—0—0—3 0
5—15
AOG
4—4—0—0—8
27—6
TYBB
2—2—0—0—4
7—2
ADO
5—2—0—3—4
15—14
Leonidas
4—2—0—2—4
11—16
Or. Wit
2—1—0—1—2
6—7
Ambon
3—1—0—2—2
9—13
Odos
3—1—0—2—2
10—15
DCG
1—0—0—1—0
2—4
VIDO
2—0—0—2—0
6—16
Ingezonden
Het is U bekend, dat deze week
de Volendam-speler Toon Smit
door de profclub Alkmaar is ge
contracteerd.
Dat feit op zichzelf is niet zo
geweldig, maar wel de manier
waarop -de profclub hierbij tewerk
is gegaan. Ik zou het op prijs stel
len, als U hierover een stukje in
uw veelgelezen blad zoudt willen
opbrengen. Desgewenst kunt U van
mij naam en adres krijgen van de
man, die het mij doorgaf, maar ook
zonder dat kan ik U de heilige
verzekering geven, dat het de volle
waarheid is.
De heren van de profclub Alk
maar onderhandelden met Smit
des nachts van 2 uur tot 3.30 uur.
Overdag durfden zij het niet aan,
naar Volendam te gaan. Zij ver
telden tijdens het onderhoud, dat
zij nog meer spelers van Volen
dam moesten hebben, omdat
deze amateur-club nog teveel be
zoekers trekt, hetgeen nadelig is
voor de profclub Alkmaar.
Over „duistere" praktijken ge
sproken; zei de heer Joosten, de
voorzitter van de N.B.V.B. inder
tijd niet, dat zij hun actie begon
nen waren om het spelpeil in ons
land te verhogen? Hij, die voor een
eerlijke zaak strijdt zal dit met
open vizier en bij daglicht doen,
vindt U niet? Maar het spelpeil van
deze heren kan je tenslotte ook des
nachts horen rammelen.
Bij voorbaat dank voor de plaat
sing,
T. BAKKER,
Kennemerstraatweg 89,
Alkmaar.
LONDEN, 13 Oct. Drie nieu
we wereldrecords heeft de ste-
denontmoeting tussen de dames
en heren athletiekploegen van
Londen en Moskou opgeleverd.
Het meeste applaus van de ruim
40.000 toeschouwers in het White
City Stadion was voor Chris
Chataway, die na een zeldzaam
spannend en meeslepend duel op
de 5000 meter niet alleen de we
reldrecordhouder ,de Rus Vladi
mir Kutz, met een halve meter
verschil wist te kloppen, doch
daarbij tevens met de fantasti
sche tijd van 13 min. 51,6 sec.
een nieuw wereldrecord op zijn
naam schreef.
Roger Bannister was de eerste
die hem geluk wenste. Kutz, die
0.2 sec. later dan Chataway over
de eindstreep ging, kan echter
eveneens met een nieuw wereld
record naar de Russische hoofd
stad terugkeren. Tijdens de 5000
meterloop verbeterde hij zijn we
reldrecord op de 3 mijl met 0.4
sec. en bracht het op 13 min. 27
sec.
Yuri Lituev, de zwartharige
Rus, gleed op de 400 meter hor
den over de hindernissen, alsof
die er niet stonden en nam met
51,3 sec. het uit 1952 daterende
wereldrecord van Charlie Moore
over. Moskou won de ontmoeting
op beide fronten: bij de heren
met 103 tegen 75 punten, bij de
dames met 56 tegen 32 punten.
Naast de drie wereldrecordver
beteringen bracht de ontmoeting
nog enkele verrassingen. Zo kon
de Russin Irina Turova, de Euro
pese kampioene, het op de 100
meter dames niet tot de zege
brengen, die zij in 12 sec. rond
aan haar landgenote Vera Krep-
kina moest laten. Irina Turova
finishte 0,1 later als tweede, en
bij het speerwerpen moest we
reldrecordhoudster Nadesha Ko-
niayeva eveneens met een tweede
plaats genoegen nemen.
Virve Roolaid toonde zich met
51.15 meter stukken sterker dan
haar landgenote, die het dit keer
tot „slechts" 45.T2 meter bracht.
