Mening tegenover mening
RADIO
HEI
afs
in Berkelse moordzaak
SMIDJE VERHOLEN EN DE BODY BUILDER
Deskundigen zijn het
niet met elkander eens
Verlicht kruislichtgevend
symbool van Naastenliefde
Kop van Noord-Holland
noodgebiedvan KAJ
Knutselwerk? Prachtbijfs
Zaal
tot de
programma
TELEVISIE
Financiële moeilijkheden en
gebrek aan leiders
Morgen is het /.ondag
AGEN1
BRIEFJES BUITEN
BESCHOUWING
Receptie „St. Willibrordus Stichting"
Kostbare feestcadeaux verfraaien
deze moderne Stichtipg
Diocesane raadsvergadering
Woorden.
en gesel
Wasmachin
PAGINA 2
MAANDAG 15 NOVEMBER 1954
(Van onze speciale verslaggever)
DEN HAAG. Het was Zaterdag de dag van de deskundigen Alle
medische mogelijkheden rond het overlijden van de echtgenote van
de Berkelse arts werden in het geding gebracht. Wetenschappelijke
verhandelingen en samenspraken op hoog niveau volgden elkaar
snel op. De publieke belangstelling voor het proces van de Berkelse
arts was desondanks nog groter dan de vorige dagen. Een niet zeer
smaakvol begeleidingsverschijnsel bij deze publieke belangstelling
vroeg 's morgens duidelijk de aandacht: een geheel in het wit geklede
en met bakkersmuts getooide man, die slagroomwafels van de hand
deed aan de wachtenden. Een hoogst ongebruikelijke figuur op de
trappen van het gebouw van de Hoge Raad.
Dr. Hulst verklaart met stelligheid,
dat de aanwezigheid van een hersen
tumor bij de overleden echtgenote
van de Berkelse arts uitgesloten was.
Prof. Müller, dr. Purchase, dr. van
Dam en dr. Hoelen hebben een an
dere mening. Dokter Hoelen betoogt
ter zitting, dat er een zeer kleine tu
mor kan zijn, die slechts met de mi
croscoop geconstateerd kon worden,
dr. Hulst onderzocht de hersenen
niet microscopisch en noemt alle ge
praat over heel kleine tumors zelfs
waanzin. Dr. Zeldenrust meent, dat
zulke microscopische tumors niet di
rect dodelijk zijn. Dr. Purchase acht
dat wel mogelijk. Dr. Purchase en
prof. Grevenstuk zijn verder van
mening dat voedsel in de maag of
angst de giftige werking van cyaan
kali in het lichaam belangrijk kun
nen vertragen (de verdediging put
hier het argument uit: mevr. O. zou
eerder op de fatale dag zelf cyaan
kali ingenomen kunnen hebben). Dr.
Nelemans gelooft niet in een ver
traagde werking van wezenlijk be
lang. Prof. Grevenstuk stelt, dat de
aanwezigheid van een tumor bij
mevr. O. tot het laatste toe mee kon
spelen in de uiterlijke verschijnse
len van haar lijden. Dr. Nelemans
vindt, dat die verschijnselen uitslui
tend bepaald werden door cyaankali.
De verdachte ziet in deze verschijn
selen nog de mogelijkheid van een
epiletische aanval.
Deskundige stond Zaterdag weer
tegenover deskundige in het proces
van de Berkelse arts, mening tegen
over mening. Wat heeft op de avond
van de 24e September 1952 geleid tot
de dood van de doktersvrouw uit
Berkel? Cyaankali, toegediend door
dr. O., cyaankali met zelfmoordbe
doelingen ingenomen, een hersentu
mor, een epiletische aanval?
De toeschouwer, de leek, krijgt
geen zekerheid. Het Gerechtshof
staat voor de zware taak om uit de
veelhëld' der meningen de juiste naar
voren te halen.
Aan het begin van de middagzit
ting van Zaterdag kwam de presi
dent met dr. Zeldenrust, patholoog
anatoom van het Gerechtshof-labo
ratorium van het Ministerie van
Justitie, diens verklaring nog eens
door. Dr. Zeldenrust stelde zich ook
nu achter de conclusies, die dr.
Hulst, prof. Steehauer en dr. Nele
mans bij hun onderzoek trokken.
Mr. Huygens: „Dokter Zeldenrust,
kan de sectie goed verricht zijn, als
daarbij niet rekening wordt gehou
den met de bestaande bepalingen."
Dr. Zeldenrust: „Ik ken geen be
palingen op dat stuk."
De president: „Er is inderdaad een
K.B. van 1818, dat onder andere de
DINSDAG 16 NOVEMER 1954.
HILVERSUM I (402 m.) KRO:
7.00 Nieuws. 7.10 Gram 7.45 Morgen
gebed en lit. kal. 8.00 Nieuws en Kath.
nieuws. 8.20 Gram. 9.00 Voor de huis
vrouw. 9.35 Waterstanden. 9.40 Licht
baken", caus. 10.00 Voor de kinderen.
10.15 Gram 10.35 Amus. muziek. 11.00
Voor de vrouw. 11.30 Schoolradio. 11.50
„Als de ziele luistert", caus. 12.00 An
gelus. 12.03 Gram. 12.30 Land- en
tuinb.meded. 12.55 Zonnewijzer. 13.00
Nieuws en Kath. nieuws. 13.20 Metro
polo Orkest en solist. 14.00 Gevar.
orogr. 14.45 Kamermuziek. 15.15 Gram.
15.30 ,.Ber. je zestig?" 16.00 Voor de
rieken. 16.30 Ziekenlof. 17.00 Voor de
jeugd. 17.15 Felicitaties v. d. jeugd.
,7.45 Regeringsuitz.„Nederland en de
wereld": Ir K. P. Stapel: „De beteke
nis van het Nederlandse rundveestam
boek voor de rundvee-fokkerij". 18.00
.Dit is leven", caus. 18.15 Gram. 18.20
Sportpraatje. 18.30 Lichte muziek. 19.00
Nieuws. 19.10 Lichte muz. 19.30 Avond
gebed en lit. kal. 19.45 Gevar. progr.
21.00 Act. 21.15 De gewone man. 21.20
Omroeporkest. 22.00 Uit het Boek der
Boeken". 22.15 Strijkkwart. 22.45 „Ken
een Haan een ei liggen?" 23.00 Nieuws.
23.15—24 00 Gram.
HILVERSUM II (298 m.) AVRO:
7.00 Nieuws, 7.10 Gram. 7.15 Gym. 7.30
Gram. VPRO: 7.50 Dagopening. AVRO:
8 00 Nieuws. 8.15 Gram. 9.30 Voor de
vrouw. 9.35 Gram. 9.40 Morgenwij
ding. 10.00 Gram. 10.50 Voor de kleu
ters 11.00 Voor de zieken. 11.30 Fluit
en piano. 12.00 Lichte muziek. 12.30
i_,and- en tuinb.meded. 12.33 Voor het
platteland. 12.40 Piano, gitaar en bas.
13 00 Nieuws. 13.15 Meded. of gram.
13 20 Musette ork. 13.55 Beursber. 14.00
Kookpraatje. 14.15 Gram. 14.40 School
radio. 15.00 Pianorecital. 15.30 Voor de
vrouw. 16.00 Gram. 16.30 Voor de
ieugd. 17-30 Lichte muziek. 18.00 Nws.
'■815 Pianospel 18.30 Rep. 18.35 Jazz
muziek 19.00 Voor de kinderen. 19.05
„Paris vous parle". 19.10 Kooreoncert.
19.45 Filmpraatje. 20.00 Nieuws 20.05
Gevar. progr. 21.15 Amus. muziek.
21.35 Mededelingen. 21.40 Rhythm,
muz. 22.20 De Antwoordman. 22.35
Byzantijns Koor. 22.55 „Ik geloof,
dat23.00 Nieuws. 23.15 New York
Calling. 23.20—24.00 Filmprogramma.
Maandag 15 Nov. 1954 NTS:
20.50 „De wereld wacht", film;
21.45 Pauze. 22.00—22.30 Relais v.
d. BBC: viool en piano.
Dinsdag 16 Nov. 1954 NCRV:
20.15 Journ. en weerber. 20.30
Voordr. 20.45 Documentair progr.
over goede vormgeving. 21.15
„Kleinigheden". 21.35—21.45 Dag
sluiting.
aanwezigheid van de laatst behan
delende geneesheer van de overle
dene bij de sectie verplicht stelt."
Mr. Huygens: „De laatst behande
lende geneesheer, dr. Ten Berg uit
Rotterdam, zou het juist gevonden
hebben, als bij de sectie ook het her-
sen-aanhangsel nauwkeurig onder
zocht was. Dat is nu niet gebeurd.
Kunt U het met mij eens zijn, dokter
Zeldenrust, dat door het niet toepas
sen van de bepalingen doordat dus
dr. Ten Berg niej; bij de sectie was
het sectie-onderzoek een lacune
heeft vertoond?"
Dr. Zeldenrust: „Volgens de letter
van de wet heeft meneer Huygens
misschien gelijk."
De president: „Zou er mogelijk een
andere doodsoorzaak zijn gevonden
als de laatst behandelende arts wel
aanwezig was geweest?"
„Ik geloof van niet," antwoordde
de deskundige.
Mr. Huygens: „Hoe kunt U dat ge
loven? U hebt de sectie niet verricht,
U was er niet bij."
Dr. Zeldenrust wilde even later
wel erkennen, dat het toch „elegan
ter" zou zijn geweest, om ook het
hersen-aanhangsel degelijk te onder
zoeken. Mr. Huygens vroeg nog aan
dr. Zeldenrust, of hij mee kon gaan
met de opvatting van dr. Purchase,
namelijk dat microscopische tumors
de dood kunnen veroorzaken. Dr.
Zeldenrust had een ander standpunt.
„Trouwens", zo merkte hij op, al zou
er een tumor gevonden zijn, dan
blijft het in dit geval nog duidelijk,
dat cyaankali de directe doodsoor
zaak was." Mr. Huygens drukte zijn
spijt uit over de afwezigheid van de
Engelse deskundige dr. Purchase, die
de verdediging niet kan laten komen
in verband het de hoge kosten. Maar
hij zou de Engelsman vragen, alles
schriftelijk nog eens te verduidelij
ken.
Hij zou de brief aan 't Hof ter hand
hand stellen. Dokter Zeldenrust ver
klaarde verder, dat hij het harden
van de herssen (ten behoeve van mi
croscopisch onderzoek) onnodig vond.
Deskundigen van de verdediging
hadden de wenselijkheid van dit har
den bepleit. Dr. Hulst werd in het
gesprek betrokken, en ook hij gaf. als
zijn mening dat dit harden overbodig
was. Practisch was het harden van
de hersenschema trouwens ondoen
lijk, omdat het zeer lange tijd zou
vergen.
Dr. Hulst: „Er wordt alles gedaan
om het in de richting van een tumor
te leiden. Wat wil de verdediging
toch met die tumor?"
De president: „Dat zal U wel dui
delijk worden wanneer mijnheer
Huygens zijn pleidooi houdt."
De verdachte bracht bij de discus
sie met dr. Zeldenrust tenslotte in
het midden, dat dr. Hulst bij zijn sec
tie wist, dat er gesproken was over
een tumor als doodsoorzaak. „Had
het dan nog niet veel meer in de lijn
gelegen, om de hersenen ook mi
croscopisch te onderzoeken?"
Dr. Zeldenrust: „Dr. Hulst zocht
speciaal naar een tumor, maar hij
vond nu eenmaal een andere doods
oorzaak, namelijk cyaankali."
Als getuige van de verdediging
werd gehoord de heer A. Kaptein,
leraar scheikunde. De verdachte be
weert. dat hij de beruchte één gram
cyaankali indertijd bestelde voor een
bepaalde proef. Dr. Nelemans ver
klaarde Zaterdagmorgen, dat 't niet
voor de hand lag om bij die speciale
proef cyaankali te gebruiken. Er zijn
eenvoudiger hulpmiddelen. Boven
dien was één gram cyaankali uiterst
weinig voor het doen van de proef.
De heer Kaptein kwam nu verklaren,
dat hij hel^normaal vond, dat dokter
O. de proef met behulp van cyaan
kali verrichtte. De hoeveelheid van
één gram achtte hij voldoende voor
de proef.
De verdachte voerde nog aan, dat
hij een fles met blauwzuur in zijn
apotheek had, en dat het dus in
geval van kwade opzet onnodig
was om cyaankali te bestellen. Het
giftige karakter van cyaankali treedt
namelijk pas naar voren, wanneer 't
blauwzuur zich eruit afsplitst.
De volgende getuige was prof. dr.
Froentjes, directeur van het Gerech
telijk laboratorium van het Ministe
rie van Justitie. Het feit kwam ter
sprake, dat in het drankje voor mevr.
O., een flesje fonicum, cyaankali was
gevonden. De verdachte meende, dat
zijn vrouw het vergif er zelf inge
daan moest hebben. Dat zou bijvoor
beeld op de fatale avond gebeurd
kunnen zijn. Verdachte had toen zijn
vrouw de huiskamer uit horen gaan.
President: „Hoe kunt U weten dat
uw vrouw de kamer verliet? Er wa
ren meer mensen in de kamer."
Verdachte: „Dat is toch niet juist.
Mijn schoonmoeder was naar boven
gegaan om de kinderen naar bed te
brengen."
De president tot mevr. Van Eyl-
Vos: „Is dat zo?"
De schoonmoeder: „Nee, ik heb de
kinderen niet naar bed gebracht. Ik
zou dat ook niet gekund hebben,
want ik had last van spit."
Mr. Huygens: „Dan mag ik mis
schien voorlezen, meneer de presi
dent, wat mevrouw Van Eyl voor de
Haagse rechtbank heeft verklaard.
Zij vertelde daar, dat ze ongeveer
tien minuten bezig was geweest met
het naar bed brengen van de kinde
ren." Mevrouw Van Eyl: „Het kan
zijn, dat ik toch even de kamer uit
ben geweest." De president: „U moet
wel voorzichtig zijn in uw verkla
ringen, mevrouw."
Prof. Froentjes en zijn assistenten
drs. A. Witte en drs. D. Boer, die
eveneens voor het Hof verschenen,
haddden behalve cyaankali ook een
beduidende hoeveelheid arsenicum
in het tonicum gevonden. Ook dat
moest zijn vrouw er zelf in hebben
gedaan, hield dokter O. staande.
De laatste getuige van Zaterdag
middag was prof. dr. A. Grevenstuk.
de 62-jarige oud-hoogleraar in de
pharmacologic aan de universiteit
van Djakarta. Een vriendelijke, be
dachtzame wetenschapsman, die
evenals dr. Hulst in jacquet voor het
Hof verscheen. Prof. Grevenstuk, ge
tuige van de verdediging, bleek met
dr. Purchase van oordeel, dat de
giftige werking van cyaankali be
langrijk vertraagd kan worden bij
angst of bij aanwezigheid van voed
sel in de maag. De professor gaf ver
der als zijn mening, dat mevr. O. op
de bewuste avond reeds herstellen
de was van de cyaankali-vergifti
ging.. „Zij zou waarschijnlijk het
blauwzuur (in de cyaankali) over
wonnen hebben, als niet, met de bes
te bedoeling, maar pharmacologisch
ongelukkig, een morphine-injectie
was gegeven. Morphine werkt name
lijk remmend op de ademhaling.
Blauwzuur heeft eenzelfde effect."
Dr. Hoelen stelde ook, dat morphi
ne de ademhalingsorganen in hun
functie kan belemmeren. Dr. Nele
mans gaf de president als zijn me
ning. dat de morphine van geen of
onbeduidende invloed kan zijn ge
weest.
Aan het slot van de zitting dook de
briefjeskwestie weer op. Voor de zit
ting van Maandag stonden de grafo-
logen, prof. Böttcher en Margadant
op de lijst van getuigen. Het zou be
tekenen, dat weer over de briefjes
werd gesproken en de president was
daar tegen. „Laat de briefjes achter
wege, al kunnen ze interessante din
gen vertellen. We bepalen ons hier
uitsluitend tot de zaak van dokter
O. De zaak van meneer Huygens
staat hier buiten."
Mr. Huygens vreesde even dat het
buiten beschouwing laten van de
briefjes een vreemde indruk zou kun
nen wekken. De president stelde hem
gerust, ook voor de rechtbank had
het al dan niet echt zijnde van de
briefjes geen punt uitgemaakt bij de
veroordeling. De verdediging kon na
deze explicatie meegaan met de pre
sident.
De procureur-generaal, mr. Van
Giise, vroeg mr. Huygens tenslotte
of hij voor Maandag nog andere pij
len op zijn boog had. „Nog eentje
slechts, meneer de procureur-gene
raal, maar 'n goeie, de heer Bouma."
w/////w/////w////////f/m//////////////////////////////////////////////////////////////////////////w////////////////////////////////////wm
I
I
63. De ietwat dikke en beslist heel erg bazige burgemeesterse
zat voor het raam en herstelde de kousen van man en kroost,
toen haar aandacht getrokken werd door een voorbij ratelende
motorfiets. „Hehe", mopperde ze „beginnen ze met die vervelende
motors en zo nu ook al in onze straat? Het was hier altijd zo
heerlijk rustig". Zuchtend werkte ze door, doch nog geen tien
tellen later liet de motor zich weer horen, doch ditmaal kwam
hij van de andere kant. Nu werd de burgemeesterse bepaald boos.
Verstoord keek ze naar buiten, doch wie zal in staat zijn haar
verbazing te beschrijven, toen ze Janus Paxse op een scooter
voorbij zag komen.... „Nou breekt mijn klomp", orgelde het
vet uit haar welgedane keel omhoog. „Daar is me die vent amper
een dag loco-burgemeester, of daar rijdt-ie al op een scooter ook.
En een nieuw uniform ook al. Dat moet mijn man weten, dan
weet-ie tenminste iets. Jonge, jonge, jonge, als die Janus geen
greep in de gemeentekas heeft gedaan, dan is mijn naam geen
Petronella de Rhauwe Bullepees, geboren Vettepork meer".
Ongekend actief voor haar omvang, schommelde de dikzak naar
de slaapkamer toe, waar haar man luid snurkend lag op te knap-
pen. We weten het nog wel: de burgemeester was op dokters-
advies aan het nakuren, om zodoende de gevolgen van zijn be-
vriezing tot een minimum t.e reduceren. „Hela, Bullepees", riep
ze luid, terwijl ze haar man krachtig heen en weer begon te
schudden. „Wor 'es wakker, Eusebius; Janus Paxse heeft je be-
drogen. Hij heeft de gemeentekas bestolen en van de opbrengst
een scooter gekocht". Nu sprak de dikke burgemeesteresse
daarbij wel een zeer ernstige beschuldiging uit, maa- niemand
kan beweren, dat ze erg ver bezijden de waarheid was. Geen
wonder dus, dat haar ega verbluft wakker schoot. „Heeft J. .Janus
de gemeentekas bestolen?" stamelde hij....
Ierse Bisschoppen bouwen
klooster langs IJzeren
Gordijn
DUBLIN. Het Ierse episco
paat heeft een oproep gericht tot
de gelovigen van de verschillen
de bisdommen om hun steun te
verlenen aan de bouw van een
klooster in het kader van het
siteunpuntenplan van Oostpries-
terhulp. De plaats waar dit
klooster zal gebouwd worden
moet nog in overleg met de
West-Duitse bisschoppen worden
bepaald.
Nationale BB-oefening
in Rotterdam
's-GRAVENHAGE. In 1955
zal een nationale B(escherming)
B(evolking)-manifestatie in Rot
terdam worden gehouden.
Twee schilderijen van Koos
Stïkvoort, die de St. Willi
brordus Stichting als feest
geschenk zijn aangeboden.
HEILOO. Tijdens en na de
Zaterdagmiddag gehouden recep
ties hebben de staf, personeel en
patiënten van de St. Willibrordus
Stichting als blijk van hun diepe
erkentelijkheid zeer fraaie ca-
deaux aangeboden. Namens de
staf sprak dr Vaessen een hoog
gestemde feestrede uit. Hierin
maakte spr. een' vergelijking met
de kerkelijke voor-viering en
bood namens de dankbare huis
genoten en vrienden een feest
gave aan in de vorm van een foto
van het originele tafereel uitge
voerd in „opaline", voorstellende
„De Barmhartige Samaritaan",
door de kunstschilder Pieter Ge-
raedts.
De voorstelling van de Barm
hartige Samaritaan lijkt een veel
gebruikt versleten beeld. Echter
toch gekozen, omdat de kunst
schilder-glazenier iets oorspron
kelijks heeft gemaakt, terwijl ook
professor Grossau in het voorjaar
bij een gehouden discussie-avond
met de staf de beeltenis ten leven
wekte. De zorgvulidge beschrij
ving van St. Lucas geeft ons een
duidelijk beeld hoe onze naasten
liefde moet zijn.
Het gebod van de liefde is ons
niet op dezelfde wijze opgelegd
als b.v. het gebod van de Zon
dagsheiliging. Het is niet opge
legd bjj wijze van te verrichten
prestatie.
Het komt tot ons als een appèl,
als een beroep van ons hart,
waarbij wij het niet moeten ver
staan als iets romantisch, maar
als de grond van onze excistentie.
De keuze van dat beeld heeft
echter een andere reden, omdat
wij als leken in een edele rivali
teit leven met de kloosterlijke
charitas, welke hulp wij tot uit
drukking willen brengen, die
priester en leviet niet brachten.
De derde en belangrijkste reden
is, aldus dr Vaessen, dat dit pa
neel komt te hangen in de hal
van het hoofdgebouw, waar de
meeste patiënten en hun families
de eerste vaak gespannen ogen
blikken in ons huis doorbrengen.
Het beeld van de Barmhartige
Samaritaan kan hun dan een ge
ruststelling geven, vooral als het
tevens de belofte inhoudt dat wij,
helpers, broeders, doktoren rec
toren en personeel; hun tot hulp
zijn op dezelfde wijze als de Sa
maritaan hielp. Spr. besloot dat
dit dus de meest christelijke te
vens de meest menselijke wijze
van helpen is.
Namens het personeel voerde
de heer Hekke, technisch leider,
het woord om ook als jongste lid
de hartelijke gelukwensen over
te brengen, daarbij de technische
bekwaamheid van het personeel
memorerend.
Tot slot sprak een der patiën
ten en bood namens hen een
prachtig kazuifel aan.
Na zijn diepe erkentelijkheid
te hebben geuit en grote dank
baarheid te hebben uitgesproken
voor de genezing van zovelen,
besloot hij zijn toespraak aan de
Eerw. Broeder Overste als volgt:
„Uw levenstaak wordt geleid door
uw religieuze beginselen, die gij
in de orde van de Broeders van
Onze Lieve Vrouw van Lourdes
belichaamd vindt. Daarom ver
heugt het ons u dit prachtige
kazuifel aan te kunnen bieden.
Dat het mede moge strekken tot
meerdere eer en glorie van God".
Broeder Overste dankte ont
roerd en zetde, met het symbool
van de Barmhartige Samaritaan
voor ogen, dat niets de broeders
te veel is, als het gaat om de
zieke mensen te helpen en de
genezing te bevorderen.
Na deze plechtigheid volgde de
aanbieding van de cadeaux van
de leveranciers van de Stichting.
Als spreekbuis fungeerde de heer
Lakeman.
Na de totstandkoming van het
comité ter sprake gebracht te
hebben, kwam spr. tot de eigen
lijke aanbieding.
„Hoewel dit huldeblijk, waar
van u uit de aard der zaak voor
af niet onkundig kon blijven, niet
als surprise ter tafel kan worden
gebracht, hopen wij dat de in
tussen geplaatste neon-apparatuur
het Kruis op de kapel ook des
avond tot zijn recht zal doen
komen, een ieder hierdoor ge
troffen zal worden en dat het
licht van het Kruis in aller har
ten en speciaal van hen die op
enigerlei wijze bij de „St. Willi
brordus" zijn betrokken, rnoge
worden opgenomen".
Spr. eindigde: „De dotaties van
de leveranciers waren van dien
aard. dat het ons mogelijk bleek
u naast de neonverlichting nog
een paar schilderijen aan te bie
den van de bekende Alkmaarse
schilder Coos Stikvoort, waarvan
wij hopen, dat zij eveneens in de
smaak zullen vallen".
Nadien volgde een in aange
name stemming doorgebracht
koff ie-k Wartiertj e.
(Van onze verslaggever.)
AMSTERDAM, 14 Nov. Onder
grote belangstelling opende Zon
dagmorgen in het Roothaanhuis te
Amsterdam, voorzitter C. Kleister-
lee de diocesane raadsvergadering
van de Katholieke Arbeiders Jeugd.
In een gloedvolle rede belichtte hij
de activiteit van de K.A.J. in de af
gelopen anderhalf jaar. Een van de
hoogtepunten, zo niet het hoogte
punt, is wel geweest de massale
Lourdes-bedevaart, die aan alle Ka-
jotters de vorming heeft gegeven,
die van hen geëist wordt. Want de
K.A.J. is niets dan een dienstbaar
heidsbeweging voor alle jonge arbei
ders: een apostolische instelling.
Ook uit de oprichting van de V.K.
A.J. (de Vrouwelijke Kath. Arb.
Jeugd) en van de Jong-K.A.J. (Ka-
jotters van 1417 jaar) blijkt, dat
1954 een groot jaar is geweest voor
de beweging. „De -start is moeilijk",
zo' zei de voorzitter; ,.dooh de- V.K.
A.J. en de Jong-K.A.J. moeten nog
groeien en dan komen we er wel".
De stichting ter bevordering van het
vormingswerk onder de jonge arbei
ders. die in April van dit jaar het
licht zag, draait op volle toeren.. Dat
deze stichting de aandacht van de
Kaj otters waard is, zal het nieuwe
verenigingsjaar moeten leren.
Met nadruk werd de aandacht ge
vestigd op de toestand in de kop van
Noord-Holland, waar geen vrijgesteld
leider de K.A.J. leiding geeft, waar
de afdeling Hoorn zo graag met een
Jong-K.A.J. zou willen beginnen,
doch geen leider voor dit werk heeft.
Noord-Holland is een gebied waar
de laatste tijd steeds meer geïndus
trialiseerd wordt. Nieuwe fabrieken
verrijzen te Onderdijk en Groote
broek. En waar blijft de K.A.J.?
„.Financiële moeilijkheden en —het
voornaamste gebrek aan leiding
gevende figuren zijn de redenen
waarom de kop van Noord-Holland
helaas een '„noodgebied'' genoemd
moet worden. In Den Helder,
Schagen. Wervershoof, kortom in de
hele kop is er van een K.A.J. veelal
nog niet eens sprake.
In de afdeling Alkmaar zijn van
de 800 kath. jonge arbeiders er zeg
ge en schrijve 50 lid van de K.A.J.
De Lourdesbedevaart heeft een goe
de indruk gemaakt doch het uiterlij
ke is nog niet merkbaar. Alkmaar is
echter vol activiteit. Een eigen blad,
„de Helicopter", dat vorige week
vcior 't eerst verscheen, wordt ver
spreid onder de niet-K.A.J.-ers.
In H o o r n is de situatie anders.
Deze afdeling kent weinig jonge ar
beiders. die niet zijn georganiseerd in
de K.A.J. Ook de V.K.A.J. ontplooit
zich. doch, zoals gezegd, de Jong-
K.A.J. mocht er nog niet komen.
Maar het diocesaan-bestuur zit niet
stil. De stichting Levensscholen voor
jonge arbeiders, welke reeds in Am
sterdam en Rotterdam haar activi
teit ontplooide, is in het afgelopen
verenigingsjaar landelijk geworden.
Deze stichting, die ten doel heeft, een
aangepaste levensscholing op Katho
lieke grondslag, zal haar werkzaam
heden in 1955 speciaal richten op de
kop van Noord-Holland.
De zgn. „stoters-acties" beleefden
in het diocees in 1954 een grote bloei.
De plannen voor het volgende jacr
zijn groots van opzet: Op 28 en 27
Maart vindt in Eindhoven het So
ciaal-Economisch Jeugdcongres, enig
in Nederland, plaats; in April en Mei
wordt een groot Politiek Forum ge
houden en tenslotte in Juni 't Land
juweel in Den Bosch.
De Ass, Dioc. Aalmoezenier Th.
Naastepad sprak vervolgens zijn
jaarboodschap uit, die.de Kajotters
moeten zien als een boodsehap van
Christus aan de K.A.J.
„Het belangrijkste is niet: Wij
moeten apostel zijn, maar het hoofd
thema is: Hoe geloven wij? Het per
soonlijk contact is vaak te zakelijk.
De K.A.J.-leider moet uittreden uit
zichzelf om de hartslag der' massa
te verstaan".
Tot slot van de vergadering sprak
de vertegenwoordiger van de K.A.B.
die pleitte voor een beter begrip tus
sen K.A.B. en K.A.J. om tot een
goede verstandhouding, welke thans
vaak zoek is, te komen.
Slachtoffer van aanrijding
overleden
AMSTERDAM. De 25-jarige
ijzerwerker J. P. Both uit Tuin
dorp Oostzaan, die Donderdag
avond in bewusteloze toestand in
de grasberm langs de Oostzaner-
dijk nabij Amsterdam werd aan
getroffen en in zorgwekkende toe
stand naar het Wilhelminagast-
huis werd overgebracht. Is Zond
dag aan de gevolgen van zijn ver
wondingen overleden.
De omstandigheden, waaronder
de ijzerwerker werd aangetroffen
waren nogal vreemd. Naast hem
'lag een totaal vernield voorwiel en
een verwrongen stuur, ongeveer
veertig meter verder werden in
een sloot de andere resten van zijn
racefiets gevonden.
Vrijdagavond is in Leiden de
automobilist gevonden, die de
ijzerwerker heeft aangereden. De
automobilist heeft tijdens een ver
hoor verklaard, dat hij wel een
klap had gehoord, maar dat het
hem niet ernstig had geleken.
Feuilleton door Louis Matthews
34) Uit de brie
ven. die hii gelezen had. bleek
maar al te duidelijk, hoe groot
en hoe diep de liefde tussen
ziin grootvader en grootmoeder
geweest was, en hoe hij. eigen
lijk midden in ziin wittebroods
weken,. weer scheep gegaan was
voor ziin laatste reis. Die brie
ven waren als de klacht van
een man. die gedwongen was een
glorie-periode van ziin leven te
onderbreken en er naar hun
kerde om weer in de armen van
ziin ionge vrouw te rusten
Alleen de dood kon die draad
afgeknapt hebben..
Hii slaagde er niet in de slaap
te vatten, toen hii. dadelijk na
ziin thuiskomst, en na zich ertoe
gedwongen te hebben, wat brood
en koud vlees te eten. naar zijn
slaapkamer was gegaan. Weer
begon de wilde rondedans van
ziin gedachten en ondanks al
ziin pogingen, lukte het hem niet
om de angst, die zich van hem
begon meester te maken na het
gesprek met de advocaat, te on
derdrukken. Een veelarmig mon
ster. dat niet te grijpen was en
dat, zodra hii er een arm van af
gerukt had. weer met een ènder
tentakel aan zijn hersens trok.
En hij stelde vast, dat de stilte
in hui.s ^em vrees inboezemde;
een onbestemd gevoel begon zich
van hem meester te maken, van
zich te moeten verweren tegen
alles, wat in zijn kamer stond,
en afmetingen begon aan te
nemen, die bovenmenselijk wa
ren- Hii trok het licht aan en
dan vielen die schimmen terug
irt het rijk der duisternis; de
figuren op het behang waren
weer dP rozenknoppen en roze-
blaren. van een vale verschoten
kleur; hij trok het licht uit, en
in de flauwe glans van de straat
lantaarn aan de overzijde wer
den zij weer tot grijnzende ge
zichten. Het geluid van een kra
kende plank in de kast, in de
perioden, dat de storm buiten
wat luwde, nam de proporties
aan van een donderslag in zijn
halve slaap en met een ruk zat
hij rechtop in ziin bed, terwijl
'hij met grote angstogen van af
grijzen voor zich uit staarde....
Dan dommelde hii weer in; hij
luisterde naar het doffe rhythme
van zijn bonzend hart en wreef
zich de klamme handen, ofschoon
het zo koud was in de kamer,
dat hij zijn eigen adem zag, tel
kens als hij het licht aantrok.
Toen kwam het hele gesprek
met O'Hara hem weer voor de
geest. Met ontzetting dacht hij
aan wat hem nu een onver
bloemd dreigement toeleek....
Als .hij geen aannemelijke ver
klaring kon vinden voor zijn
zogenaamde bekendheid met het
slachtoffer. Paul Swinton, dan
zou de politie hem zolang vast
houden. tot zij een bevredigend
antwoord op haar vraag ont
vangen zou hebben. En hij zou
dat nooit, nooit kunnen geven!
Hii kon er niet op reke«pn, om
weer te doen te krijgen met
iemand als die commissaris van
het achtste bureau, die begrip
getoond had voor ziin zonder
linge belevenis, en zelfs, als hij
kwam te staan voor iemand, die
interesse had voer dergelijke ge
vallen .zouden ze een psychia
trisch onderzoek laten instellen,
alsof hij een krankzinnige
was.Maar hii was op het
punt ziin verstand te verliezen,
hij wérd krankzinnig, hij wès
het al!.... Bij wie kon hij om
hulp gaan? Dan en Propje? Die
zouden hem rustig en wat mee
warig aanhoren, zouden hem
trachten te kalmeren en hem
zeggen, dat het zo'n vaart wel
niet zou lopen. Maar het zou
niet verhinderen, dat hij op een
bepaalde dag een oproep in zijn
brievenbus zou vinden, om als
getuige te verschijnen in de
moordzaak Swinton. Morgen
ochtend lag dat papiertje mis
schien al tussen ziin post.Dan
was er geen ontkomen meer
aanTot over een dag of
veertien, mr. Macintosh!", wa
ren de laatste woorden van de
advocaat.... Neen. neen. hij
wilde niet. Nooit. Wild schudde
hii zijn hoofd. Dan lag hii weer
te luisteren naar de storm buiten.
Pas tegen de morgen viel hij,
uitgeput .in een droomloze slaap,
waaruit hii met een schok, die
zijn hart deed stilstaan, wakker
schrok. Hij meende een gewel
dige slag gehoord te hebben, keek
op de pendule en zag dat het
négen uur was. Op de deur van
ziin winkel hoorde hij bonzen,
en roepen. Hij schoot haastig ziin
broek aan, opende het venster
en keek met slaperige ogen naar
beneden. In de sneeuw stonden
een naar mensen uit de buurt
voor ziin winkel. „Ik kom", riep
hii. Zii keken omhoog, en een
zei: ..Gelukkig, mr. Macintosh,
wij dachten dat u iets overko
men was. wii hebben al een
kwartier op uw deur geram
meld en we stonden op het punt
om dp politie te halen"
„Neen. neen, er is niets gebeurd.
Ik heb mij alleen verslapen"
Na enige minuten was hij
beneden en opende de deur. Hiji
zag Alice Farry aankomen. Haas
tig haalde hii een kam door zijn
haar. Zii zag hem met enige
ongerustheid aan en de uitdruk
king op haar gezicht deed in
ziin hart een gevoel van dank
baarheid ppwellen: er was tóch
iemand, die in ziin huis kwam,
niet omdat de winkel gesloten
was en hii, als de eerste de
beste loketbediende na tien
iaar trouwe dienst, op zekere
morgen op ziin post ontbrak,
maar om hem zélf.Hii kon
niet verhinderen, dat ziin blik
deze dankbaarheid weerspiegelde,
waarop er een zachte glimlach
op haar gezicht verscheen, die
hem bemoedigen wilde.
Hii deed ziin werk die mor
gen in een staat van wezenloos
heid. gaf nog kortere antwoorden
dan gewoonlijk, zodat ziin klan
ten hun pogingen om hem in
een gesprek te wikkelen, spoedig
opgaven.
Toen hii om twaalf uur ziin
winkel sloot, deed hii er de
grendel voor, die anders er al
leen 's avonds voor geschoven
werd.
Ziin besluit was genomen. Al
vorens zich naar ziin bank te
begeven, zorgde hii voor een
paspoort, dat hii over twee
dagen kon afhalen Daarop nam
hii de bus nas»- het stadscen
trum (Wordt vervolgd)
ALKMAAR
wijze heeft Zonda)
afscheid genomei
Davids, die op h
haar roem als cab
artiste de moed hi
brengen, zelf het
palen, waarop zij
het voor haar zo
neelleven vaarwel
gen. Haar afscheh
te Amsterdam, a
volgden en overal
bliek op ondubb
blijk gegeven van
dering en genegen
dienares van de
kleine K, een actr
lijk veel in de lan<
groot pletier heef
Alkmaar heeft ii
achter willen blijv
zaal wan 't Guldei
de afscheidsvoorste
Henriëtte Pinkhof
als zij officiëel sta
tot de laatste p
ze zaal stond als
vrouw recht, toen
trice voor de eet
avond voor het vc
zij werd begroet tr
zoals men maar z
krijgt. Toen Hein
telkens buigend v
bedankt te hebber
het woord kon kor
programma weg,
dat vermag. Zij br;
tcrium met haar
conferences tot eei
dat zich iedere kee
cie in een schier
handgeklap. En da;
„„'„pinties meegezc
er maar niet geno
Toen zij, tot slot
liet speciale afsche
zongen, rees de
overeind, om daai
Icing te geven aan
dankbaarheid voor
volle uurtjes, die
kunstenaresse, nu
publiek had bereid
Dan betrad mr
wer het toneel, o:
Alkmaarse Huidigi
ge woorden tot de i
te spreken. Op gee:
tigde spr. er de aa
het eigenlijk niet
dat zij 52 jaar oi
leeft- gestaan. Nu
avond voor het la
heeft gezien, hoopt
maar haar nog me
zoekster zou mo;
Erop wijzend, dat
zelf het ogenblik v:
(Adverti
Stap dan even
blijvend onze
en laat ons de
EDY MACHINE
Zoveel voordele
machine, dat oc
liefd op wordt.
<4\\\\\\\\\VUU\U\\>\W
Nieuwe Fr
en omg
ALKMAAR.
van 15 Juli 1948 wc
overeenkomst met
gaan inzake de bou
over het Noordho
ter vervanging var
sebrug en de ophc
Schermervlotbrug.
In verband mei
moeilijkheden, die
van de nieuwe bri
zen over het behee:
is met het aangaat
eenkosmst gewacht
brug gereed zou zi
Onderhandelinger
waterstaat hebben
nieuwe ontwerj
waarin de tegenwi
is vastgelegd en e
uit de oude ontwe
niet meer zijn opg
zij door het gereet
nieuwe Friesebrug
geworden. B. en
raad thans voor ee
eenkomst met-het F
MAANDAG 15
Bioscopen:
CINEMA: „Lucreti;
met streng voorbel
VICTORIA: „Midde
jaar, 8 uur.
HEX: „Het vlees en
8 uur.
DINSDAG 16 I
Bioscopen:
Als Maandag,
't GULDEN VLIES:
Soli 'Deo Gloria.
Waterstanden:
Dinsdag hoog water
Dinsdag laag water
j
