Laar. ünii'i si ?fa, f 'hfra lil mm ff yMi i i® Eli „ONS BLAD" F BUITENLAND NDERNEMING iden. I® f Ma tt Tan een naaimaehine, AlkmaarsGha lachinohandal, en Langestr. 44. HILDERING 3 Alkmaarsche lie Koffiebranderij Theehandel. 18 iüü aanvaarden fi Is Sohser- apparaten. 14e JAARGANG Bureau: HOF 6, ALKMAAR. - Telefoon REDACTIE 00 arbeidswet in de praktijk. r FEUILLETI )N BinnenSandsch Nieuws, Onüer Valsche Vlag OE VRIES, markt 72-74 ELEF. 324. ar garantie. inrichting voor romende reparaties, ilefoon 236. ven alle anderen kwaliteit. oed als nieuw HEE- l, bevattende zes ka- iolder en Dienstboden- ooie tuin en achter, staande Spoorstraat oond door den W elEd ardt. m billijk, bijzonder ge- r Winkelzaak, verschillende HEE- 5EN en BURGER- en ZAKEN, in alle ïgen bij A. YAN Makelaar, Spoorstraat naar Telef 57 4. t op Zondag, eel geld gebruiken op potkeek. rteert in dit blad. iS> Jvï ml \m 1 Liiijgs lil riicnr H.sUfi Dchcren Is goedkoop. KWASTEN. ALUIN. M, KATER. No. 233 MAANDAG 18 JULI 192? Abonnementsprijs: Per kwartaal voor Alkmaar -Voor buiten Alkmaar - Met Geïllustreerd Zondagsblad f 2.— f 2 85 0 60 f hooger. ADMINISTRATIE No. 433 No. 633 Advertentieprijs: Van 1—5 regels f 1.25 elke regel meer f 0 25; Reclames per regel f 0.75; Rubriek „Vraag en aanbod" bij voor uitbetaling per plaatsing f 0.60. Aan '^TüTabonné's wordt op aanvrage gratis een polis verstrekt, welke hen verzekert tegen ongevallen tot een bedrag van f 500,—, f 400,—, f 200,—, f 100,—, f 60,—, f 35,—, f 15,- Toen Minister Aalberse kort na het op treden van dit christelijk ministerie met zijn Arbeidswet kwam, was de bewondering daarvoor vrij algemeen: bewondering voor den moed om met zulke diep-ingrijpende voorstellen le komen; bewondering voor het ontzaglijke knappe stuk wetgevenden arbeid. De critiek was overigens verdeeld: de meesten waren van meening, dat met een verplichte 45-urige werkweek een sprong in het duister werd gedaan; en daaromheen groepeerden zich eenerzijös degenen, die vooral niet het oog op de buitenlandsche concurrentie een 45- urige werkweek met de geringe mogelijk heid om daarvan in bijzondere gevallen af te wijken, ontoelaatbaar achtten; ander zijds de beroepscritici van huis-uit, de ul tra-democraten, die in het vastleggen van de mogelijkheid tot dispensaties in de wet. al reeds een gevaar tot sabotage van de arbeidsregeling zagen. Wij voor ons hebben ons van den aan vang af geschaard onder de bewonderaars /an het initiatief van mr. Aalberse Het feit alleen afgezien van de getroffen bepalingen dat er een regeling van den arbeidsduur zou komen; leek ons van zóó groot gewicht, dat daarvoor alleen reeds den Katholieken Minister alle lof toe kwam. Immers, na veel gepraat over de noodzakelijkheid om een eind te maken aan de anarchie in het bedrijfsleven, kwam hij met de daad, een daad, die onze sa menleving tot zegen zou strekken. Want, onder de felle en begrijpelijke wij zouden zeggen willen: noodzakelijke critiek, die op de Arbeidswet na haar in werkingtreden losbrak, zou het beginsel der wet bijna vergeten worden. En dat zou jammer zijn. Wij weten, dat ook in werkgeverskrin gen, ook onder hen, die tegen de komen de Arbeidswet met groote vrees hebben opgezien, ook onder hen, die over de wer king van de wet zeer slecht te spreken zijn, er zeer velen zijn, die, op hun -ge weten af gevraagd, het beginsel van de wet niet meer zouden willen missen, om dat zij er de heilzame werking van heb ben ingezien. Dit toch staat onomstootelijk vast, dat do dwang van de Arbeidswet een prikkel heeft gegeven om in duizenden werkplaat sen orde te brengen, regeling van arbeids duur, waar ten dien opzichte onnoodig de meest willekeurige arbeidsverdeling be stond. En ook dit, dat diezelfde wet ook voor duizenden werknemers een prikkel is geweest tot intensiever en economischer ar beid. En dit laatste vooral was des te meer te loven, omdat de arbeidswet kwam in een periode van ongekende arbeïdsmoeheid, ja, arbeidsschuwheid. Die zegeningen van de Arbeidswet-1919 ïnogen nooit vergeten worden en zij zul len onzen Roomschen Minister van Arbeid altijd tot roem strekken. Strookt deze lof nu met de felle critiek, Tie allerwege tegen de Arbeidswet is los gekomen? Ja. Minister Aalberse zal zelf «tocgevs»!, dat hij in zekeren zin met zijn ingrijpende wet een sprong in het duister deed. Waar Nederland, op sociaal-wetge- vend terrein tot nog toe altijd andere sta- Jen gevolgd en zelfs van verre, heel voor zichtig gevolgd was, daar kwamen wij op eens aan de spits te staan met een wette lijke arbeidsregeling. En dat in een zoo ho peloos verwarden tijd; en dat in een pe- iode, waarin handel en industrie geheel opnieuw moesten beginnen! Dan is er durf noodig, om zich door de vreesachtigen niet te laten tegenhouden en door de niets-ontziende, demogogische volksmenners niet te ver te laten drijven. Midden in die branding heeft Aalberse stand gehouden en zijn wet er met taaien moed ongehavend doorgehaald. Die wet had een proeftijdperk noodig en het strekt den Minister eveneens tot eer, dat hij zoo spoedig met een wijzigings voorstel komt, nu de proef genomen is. Een der voornaamste punten van cri tiek, waarbij wij ons ook aanstonds heb ben geschaard, was het uitgaan boven de conventie van Washington. Het heeft er bij ons ook nooit ingewild, dat ons land een uitzonderingspositie in de wereld zou kun nen innemen ten nadeele der industrie. Dat punt was de 45-urige in plaats van de 48-urige werkweek. En het doet oifs genoegen, dat de Minister ten dien opzichte retireert. Men weet, dat de huidige wet aan den Minister de bevoegdheid geeft om voor speciale bedrijven, die ten gevolge van de nieuwe "Tègeling ten gronde zouden kun nen gaan, een langere arbeidsduur dan 45 uur per week toe Le staan. De textiel- en melaajjndustrie zijn in die uitzonderings positie gebracht, nadat evident was geble ken, dat zij een moordende concurrentie van het buitenland hadden te duchten. Overigens kon voor bijzondere omstan digheden of bij opeen-hooping van werk vergunning tot overwerk worden verleend, doch dan voor elk geval afzonderlijk. Handhaving van deze zeer voorname be palingen der wet is onhoudbaar gebleken.De Nederlandsche industrie, die altijd in zeer moeilijke conditie heeft verkeerd tegen over de buitenlandsche concurrentie, en nu bovendien na den oorlog nog schrikbarend te lijden had van den lagen stand der buitenlandsclie valuta, mag niet langer worden overgeleverd aan een ongunstige arbeidsregeling, waarbij die buitenlandsche concurrent voor veel lager loon beduidend langer kan laten werken. Het is vooral een arbeidersbelang, dat hier om wijziging roept. De groote werkloosheid in ons land is het beste argument daarvoor. Het teekent verder den sociaal-voelenden man, die Minister Aalberse zijn geheeïe leven is geweest, dat hij bij de verruiming der wettelijke grenzen van den arbeids duur aan de bestaande bepalingen der col lectieve arbeidsovereenkomsten een leiden de rol toekent. Zoo gaan wij langzaam maar zeker in de richting der publiekrechtelijke bedrijfsorga nisatie. Op de vele voorgestelde wijzigingen gaan wij thans niet verder in. Het voor ons lig gende concept is nog maar een voor-ont werp, aan den Hoogen Raad van Arbeid om advies gezonden. Wat wij ten slotte nog willen roemen is het feit, dat de Minister er toe gekomen is, nu reeds dit voor-ontwerp te publiceeren. Het is thans publiek bezit geworden en alle betrokkenen hebben ruimschoots ge legenheid hun gevoelen daarover kenbaar te maken. Moge dit geschieden in een geest van streven naar het algemeen welzijn, wars van louter eigenbelang; in een geest van christelijke solidariteit! 4 T/ DiE CONFERENTIE TE WASHINGTON. President Harding heeft aan een ver slaggever van „Excelsior" een .interview toegestaan, waarin hij o.a. zegt: ik houd van Frankrijk. Ik heb het voorrecht da;t land le kennen zooals de velen van mijn landgenooten. Hoe zouden de Amerika nen uw land niet vergoden? De verslaggever van „Excelsior" leidt hieruit af, dat de republikeinsche partij de noodzakelijkheid gevoelt van een ver bond met andere volken, maar het woord „verbond1" maakt hem s hrilkach- tig, omdat het hem te veel herinnert aan het evenwicht der tot de tanden gewa pende lauden. Daarom, hoewel hij het eens is over he principe van een alge- meene overeenstemming onder de vol ken, zoekt hij andere modaliteiten dan die van den Volkenbond. De Washing:!onsche Maden zeggen, dat Hughes, de minister van buitenland- sche zaken, in den kabinetsraad den toe sla, rud met betrekking 1ot d'e voorgestelde ontwapening heeft uiteen gezet, waarna de hooge ambtenaren opnieuw hun ver trouwen hebben uitgesproken, dat Japan waarschijnlijk zal deelnemen aan de con ferentie over zoowel de kwestie van de ontwapening als die van het verre Oos- fcen. Eenige volken, die tot dusver niet zpn uitgenoodigd! voor de conferentie, heb ben gevraagd aan de Amerika»nsehe re geering, waarom deze die uitnoodigmg niet io'l hen heeft uitgestrekt. DE COMMISSIE VOOR DE ONTWAPE NING. De gemengde commissie voor de ont wapening uit den Volkenbond, onder voorzitterschap van Viviani heeft verga derd,. Alle letten waven aanwezig. Vivia,m heeft een redevoering gehouden,, waarin hij de hoop uitsprak, dat de commissie lot voor den oppersten raad ze-er nuttige oplossingen zal komen. Hij zette uiteen, diat de ontwapening in de wereld aWcen door conferenties en internationale bij eenkomsten zal worden opgelost, waarin een algemeen© wereldsynthese zal moe- ten-worden gevonden, zonder dat al te nnuw geformuleerde opdrachten aan de afgevaardigden hen verhinderen te treden in oplossingen va.n algemeen© orde, me zulten worden ingediend. Rii het in herinnering brengen van het initiatief van Harding nopens de ontwa pening verklaarde Viviani. dat hij met verwonderd was. dat het hoofd van de „roote en edelmoedige Amerikaansche natie dit initiatief heeft genomen, waarbij zich te voegen hem een vreugd is. De kwestie van de ontwapening is uiterst samengesteld, nelellig en moeiliik. zoowel op het moreele terrein (de tradities) als cp hel economische terrein (de onvoor ziene moeilijkheden). Om dit verward vraagstuk on te lossen heeft de raad vrije afgevaardigden opgeroepen, in interna tionale orde. die «een vraagstukken van nationale orde zullen hebben op te lossen man- die het kuwen van de internationa le discus,siësn zulen hebben ondier oogen le zien, zooals dit zich voordoet aa-n de oogen van vreij menschen. Viviani eindigde met te zeggen, dat men irief genoeg doordrongen kan zijn om een beroep te doen, on de openbare meemimg. om de definitieve oplossing oor te bereiden van de kwestie, die de wereld wil zien opgelost. De toestand in Ierland. Ulster-kabinetsraad te Londen. De premier van Ulster li-eeft zijn kabi- nei te Londen voor een zitting bijeenge roepen. Na zijn onderhoud niet Lloyd George heeft Sir James Craig naar Belfast getele foneerd om verschillende leden van het Ulster-kabinet naar Londen te ontbieden. De politieke medewerker van de „Daily Chronicle" zegt, dat er aan beide zijden een zeer natuurlijke wensch bestaat om de onderhandelingen niet door het doen van ontijdige mededeeJingen in gevaar te bren gen. Men mag aannemen, dat Lloyd George zich eerst volkomen op de hoogte heeft gesteld van het standpunt van De Valera en daarover later met den premier van Ulster heeft beraadslaagd. Indien de ze eenige wijziging mocht hebben voorge steld, w,t!ke tot het welslagen der onder handelingen zou kunnen voeren, het waarschijnlijk, dat deze op hun beurt Maandagmorgen door Lloyd George aan De Valera zullen worden voorgelegd. Men acht hef. daarom waarschijnlijk, dat Maan dag bekend zal worden of een volledige conferentie kan worden gearrangeerd. De „Daily Chronicle" voegt erbij, dal men wel: zal doen,'niet te veel met zijn ver wachtingen vooruit te loopen, maar men hoopt, 4at een volledige conferentie zal ge houden worden en daar de plannen vooc een regeling met Ierland gereed zijn, is het mogelijk, dat De Valera 't wensohelijk zal achten met het Iersche Sinn Fein-parlement ruggespraak te houden of een stemming over hel; plan uit te schrijven. De hevige onlusten te Belfast. Naaj* "Re.uter aan enkele bladen seint, geeft de „Evening News" nadere bijzonder heden over de onlusten te Belfast. Het blad zegt, dat officieel drie perso nen werden gedood en vijftig gewond, doch dat het werkelijke aanlal dooden en gewon den zoniler. twijfel veel grooleris. In de geheele geschiedenis van de stad Belfast zijn onhfsleii van een dergelijke hevigheid niet hekend. Sedert vijf uur Zaterdagmorgeri is er on ophoudelijk gevuurd. Het meest verontrus tende verschijnsel is, dat vele leden van heide partijen uitgerust zijn met geweren, hetgeen den strijd doodelifker maakt. Het geknetter van het geweer- en revolvervnur maakte eergisteren van een deel van Bel fast een geregelde hel. Een tramwagen met een twintigtal pas sagiers k'wam juist tusschen twee op elkaar vurende troepen in. De bestuurder ver grootte jfijn vaart om uit de gevaarlijke zone te komen, doch toen te halverwege een opfü plaats was gekomen, werd hij door eerf» schot in de maag getroffen. De wagen \0r-d doorzeefd met kogels. De pas- sagdei^jji-.Yierpen zich op den vloer. De strijd duurde tot de „Curfew"'-uren voort. GEMENGDE BUÜTENL. BE RICHTEN. HONGERSNOOD IN RUSLAND. Hi..jytv cte Wotga^d'isirttel, de koren- tschuur van Rusland, zoo verneemt hei „Alg. Hlb." heeft door de ontzet lende droogte zoozeer geleden, dat de oogst is mislukt. Dit be-leekent een direct gevaar voor het leven van ongeveer 25 millioen Russen. Reuter seint ud't Londen: De Russische patriarch heeft een be roep gedaan op den aartsbisschop van York om onmiddellijk brood en medicij nen naar hel hongerlijdende Rusland le zenden, waar hetgrootste gedeelte van de bevolking tot den langzamen hongerdood gedoemd is. Ook Maxim Gorki heeft een dergelijk beroep gedaan op de E-uropeesche en Amerikaansclie volken, zeggende dat mil- •lioenen dooi* den hongersnood bedreigd worden. Bij de viering van Jen Men Juli door de Fransche bezettingstroepen le Mainz is een vuurpijl terecht gekomen op het schip Rheiiisleiii van de Fransche Rijn- floltiille en heeft daar een ontploffing ver oorzaakt van ongeveer 200 vuurpijlen. Hierbij zijn, naar de Echo du Rbiin meldt, 10 Fransche soldaten en een officier ern stig gekwetst. Op het schip brak brand uit, welke echter spoedig gebluscht werd. Tal van gewonden sprongen te water, doch werden weer gered. Het plan bestond om le Munohen net ails dn andere Duitsche sleden op den verjaardag van hel uitbreken van den oorlog een, groote pociffistische belooging le houden. De hoofdcommissaris van po litie van Munch en heeft deze betooging echter reeds verboden. Een prijs van 1 niitlioen francs is Vrijdag getrokken van de premieloening van 1 milliard voor de verwoeste gewes ten in België. De gelukkige winnaar is een geestelijke, de eerw. heer Nauwyck, pas toor van Hoirtihem. Het Duitsche rijikisdaglid, de oud-mi nister van financiën Erzberger, houdt zich bezig met de stichting van een katholieke film-maatschappij die over de geheele wereld haar bedrijf zal uitoefenen. Het kapitaal zal iy9 niiilioen M. bedragen. De Frasnische regeering heeft, volgens een Duitsch draadloos telegram, zes-en- zestiig Duitsche proef-huizen met zeven en-tachtig woningen voor hef verwoeste gebied in Noord-Frank rijk besteld. De Krim is lot een autonome sow jet- re publiek uitgeroepen. De Kabinetscrisis. De reconstructie van het Kabinet zal 'als men de „Nieuwe Ct." goed heeft in gelicht ook een nieuwen minister van ooriog brengen ie den persoon van den heer M. J. J. C. van Dijk, directeur van de topografische inrichting. Hij is oud- O'f-fdeier en voorzitter der Ver. van Citris- telijike Officieren. NEDERLAND NAAR DE ONTWAPE NINGSCONFERENTIE? Naar de correspondent ie Washington van de United Press mededeelt, be schouwt de Amerikaansehe Regeeiing thans de bijeenkomst van de conferentie •te Washington als zeker. Er zullen spoedig verdere onderhande lingen plaats vinden, ter wijt Nederland en België ■waarschijnlijk zuilen worden uilgenoodigd. De burgemeester van Leiden. Burge meester Gij'selaar heeft naar men ver wacht, de laatste operatie ondergaan. Zijn toestand is zeer bevredigend en men -wacht de vérdere genezing met eenige ge rustheid af. DE WAARDE VAN ..HET STRAATJE VAN VERMEER." Nu de heer Doierdiing aldus hel „Vad." op zijn feest heeft gezegd, dat hij het personeel van zijn maatschappij een bedrag ten goede zon laten komen, dat niet minder is dan de waarde van zijn geschenk aan het rijk het Straatje van Vermeer is 't, dunkt on.s, tijd, bé kend te maken, wal hij voor hit schilderij heeft betaald. Het is 625.000. Men zal zich herinneren, dat de heer Six aanvankelijk maar algemeen verluid de, ©en nuHioen vroeg en later het schil derij aan hel rijk wilde afstaan .voor 763.000 of - -daaromtrent, ftp de veiling, bij Frederik Muiller werd het opgehouden voor f 680.000. Aan hel Louvre was hel aangeboden voor drie miiliocn fraine, dus ruim 714 ton. SPOORWEGONGELUK 5 DOODEN. Tl Soerabaya is een goederentrein ont spoord. Er zi,jn vijf dooden, bij wie hoofdkonducleur en de machinist. De ma te riecte schade is zeer grooL Er zijn 20 wagons ontspoord en 6 ineengedru-kt, ter wijl de spoorbaan is vernield. „Vonk en Vlam." De Intern. Tentoonstelling voor elec- tro-techniek en gas „Vonk en Vlam' welke te 's Bosch gehouden wordt van 16 Juli tot half Augustus is Zaterdag middag plechtig geopend. De voorzitter van het tenioonstel- lingscomité, de heer Huib Luns, di recteur der Koninklijke S ihool voor zen, de vlucht der m.d.erna techniek hield daarbij een toespraak waaraan wij het voleinde ontleenen: Het tol; stand brengen van een ten toonstelling als deze is tegelijkertijd van geringe en van greote beteekenis. Van geringe beteekenis, omdat, hoe belang rijk de inzendingen op 't gebied dei electrieiteit en het gas ook mogen we zen, de vlucht der maderne techniek zoo breed is en zoo hoog gaat, dat er toch altijd nog maar heel weinig tc zien is van da vruchten van het mo derne menschenbrein op dit gebied. Maar tegelijkertijd is het uile.st belangrk, dat zoovele gocote ea kleinere ondernemin gen, wars van alle vreeza en ontmoe diging, te roer blijven staan, wind en storm ongeacht. Het is, in waarheid, een teeken, dat en rijk, en provincie en stad do in richting van d;zo tentoonstelling heb ben willen mogelijk maken, nadat de gemeente 's Hertogenbosch en do Ver- eeniging de Hanze er het initiatief toe hadden genomen, maar het is ze ker geen minder goed teeken, dat on dernemende mannen en strijdbare firma's bereid gevonden werden, in dezen tijd deze groote eleotriciteitshal ea de niet veel kleinere gashal met hun stands te vullen. Leering kan deze expositie brëDgen op veel gebied en niet het minst voor de klein-nijverheid, die nog niet zoo goed als de groot-indiistrie op de hoogte is van de nieuwste licht-, kra ht- ea warm- te-technieken. Moge de tentoonstelling de exposanten rijpe en overvloedige vruchten afwerpen, maar moge vooral het publiek en spéciaal het Brabant- sche volk door een druk bezoek aan de tentoonstelling blijk geven, dat het oog en begrip heeft voor he? opbeuren de, het wekkende, dat van dezo .onder neming kan uitgaan en haar sympathie toonen voor wat er door allen, die iets met „Vonk en Vlam" te maken hebben, is ingelegd aan wa'.k r?n arbeid, dapper plichtsbesef, moe-lig opiiminme en on- wankrlbaar geloof in d toekomst. Do Commissaris der Koningin, mr. A. E. J. baron van Voorst tot Voorst ver richtte daaarna de opening met .een toespraak. NEDERLAND EN DE ONTWAPENINGS CONFERENTIE. Uit Washinlgon verneemt de New-Vork- sche correspondent van „de Tel.", dat liet Hnrdings voornemen is om het aantal aan de ontwapeningsconferentie deelnemende naties niet te groot te doen zijn. In de re- geeringskringen te Washington is men van oordeel dat Hollands belang hij den vrede in den Stillen Oceaan van groot gewicht is, doch dat de ontwapeningsconferentie slechts van indireolen invloed kan zijn op de van weinig beteekenis zijnde marine van Nederland. Evenwel is men te Washington welwil lend gestemd ten aanzien van liet denk beeld om vertegenwoordigers van Neder land uil te noodigen. Er is echter nog niets definitiefs beslist. Onze gezant bij den Panseiijken stoet. De Nedejllpndsché gezant bij den Pause lijken Sloel, jbr. Mr. O. van Nispen tot Sevenaer, is met verlof in Den Haag aangekomen in het Parkhotel te Schcve- ningen, waar ook intrek heeft genomen de Nederlandsche gezant in Zwitserland, jhr, Van Panhuys. 1 EEN DJAMBI-NOTA VAN AMERIKA. De New-Yorksche correspondent van de „Tel." seint, dat een in krachtige termen iter vatte nota binnen enkele uren door hel departement van Buitenlandsche Zaken aan de Nederlandsche regeering zal worden gezonden over het bekende Djambi-geschii, dat uitgéloopen is op een weigering van Nederland om de Ver. Staten toe te staan aan de exploitatie Van de Djambi-olievelden deel te nemen, De rcgeeringsautoriteilen le Washing ton weigeren zich over den toestand uit te laten. SABOTAGE.. Den 14en Juni werd uit Ma'.aug go meld: Gistermiddag om vijf uur is de goe derentrein van de Malang-tram nabij Gondaaiglogi aangevallen door inlanders Ee.i steenenbombar lement werd geopend. De politic arresteerde twee machinisten en een stoker van de Malang-tram. De chef der exploitatie weigert beslist toe te geven aaai de eischen der stakers. Uit onze Oost. EEN RAMP VOORKOMEN. A De reizigers van den sneltrein uit den Oosthoek zijn gisteren aan een ramp ontkomen, die in haar gevol gen vreeselijk had kunnen zijn, schrijft de „Ni Soer. Crt." van Woensdag 8 Juni. Deze trein had zich verlaat, zoodat de kruising mei den laatsten reizigers- naar het duitsch, •42 tweede deel. ,,Hoe jammer, dat uw verkoudheid u juist nu belet uit te gaan, lieve me vrouw Wilhelmi. In ons_klein kraaien nest wordt ons zoo zelden de gelegen heid aangeboden, een zangeres gelijk leze madame Estella te hooren riep de levendige, kleine dame, terwijl zij het costuum van Augusta vlug, maar daarom niet minder nauwkeurig be- f f „Lief, bekoorlijk, gelijk altijd Adieu, lieve mevrouw Wilhelmi. Tegen eli uur zal ik uw dochter weer thuis brengen dan kan zij u vertellen welk succes zij gehad en hoeveel harten zij veroverd heeft. Zijt gij klaar, lieve Door Augusta gevolgd ruischte zij naar buiten. Mevrouw Wilhelmi bleef aan het faam staan totdat het rijtuig om den hoek der straat verdwenen was, en Dng dan met langzame, vermoeide 1 inreden de trapjjd, die naar haar slaapkamer leidde. Zij gevoelde zich reeds sedert eenige dagen zoo afgemat, zoo ellendig, en de kamenierdiensten, die zij hare dochter bewezen had, sche nen hare laatste krachten uitgeput te hebben. „Ik wil een paar uur rusten misschien wordt het dan beter," dacht zij. „O God, als ik eens ziek werd Augusta had intusschen met me vrouw Hemming de plaats bereikt, waar het concert gegeven werd. De zaal was reeds tamelijk vol, en niet zonder moeite slaagde mevrouw Hem ming er in, voor zich en Augusta een plaats te vinden, die aan hunne wen- schen beantwoordde. Nauwelijks was dit geschied of de eerste tonen der mu ziek deden zich hooren en het concert begon. «swu Het eerste stuk was ten einde. Nu trad madame Estella op om haar groote aria te zingen. Augusta deed evenals anderen, en toen bij het einde een dave rend applaus volgde, was zij insgelijks geheel bewondering en verrukking. De blijde opgewondenheid, welke hare schitterende oogen en haar roode wan gen verrieden, was volstrekt niet ge maakt, voor haar naderde nu het glans punt van den avond de pauze. Met een zucht van verlichting stond zij op en liet hare oogen vlug door dat gedeelte van de zaal dwalen, dat zij eerst niet had kunnen overzien. Haar eerste gevoel was teleurstelling. Dat de graaf niet aanwezig zou zijn, had zij geweten en verwacht, maar ook ver scheidene andere heeren, op wier hulde zij met zekerheid-had gerekend, schenen te ontbreken. Reeds begon zij te vree zen, dat de avond voor haar verloren was, toen de gedwongen glimlach, die om hare lippen speelde, plotseling stra lend werd en haar oog schitterde graaf Platzheim, die, naar zij meende, te Parijs was, stond voor haar. „Een wonderschoone stem, die van madame Estella, vindt u niet vroeg hij, nadat hij Augusta en mevrouw Hem ming op z'n gewone onverschillige, hoog moedige wijze begroet had. „Heerlijk riep Augusta met vuur. „En die methode! Ik dweep met Ita- liaansche muziek." „Madame Estella gaat van hier naar Parijs, naar ik vernomen heb,", zeide mevmuw Hemming.". „Inderdaad zeide de graaf, terwijl hij zijn lorgnet op de dame richtte, die aan den arm van een bejaarden heer voorbijging. „Dan zal ik misschien het genoegen hebben haar daar te hoo ren." „Is u van plan naar Parijs terug te keeren Augusta deed haar best om onverschillig te schijnen. „Of vergis ik mij, en is u gedurende de laatste we ken daar niet geweest „Toch, sedert zes weken. Ik ben slechts voor een paar dagen overgeko men om eenige zaken af te doen, die ik niet langer kan uitstellen dan ga ik weer terug om mama en mijn nicht af te halen, die nog geen afscheid konden nemen van de hoofdstad der-mode en der genoegnes.Wanneer is u het laatst te Parijs geweest, juffrouw Wilhelmi „Ik ben nooit te Parijs geweest," hernam Augusta, half beschaamd. „Inderdaad niet Dat is ongeloof lijk: Haast zou ik lust hebben, u een geheim toe te vertrouwen," voegde hij er zachter bij, toen mevrouw Hem ming zich omkeerde om den groet eener andere dame te beantwoorden. Augusta keek hem vol verwachting aam B"t flauwe oog van den graaf scheen nog flauwer, er lag dan ook nog minder uitdrukkingen dan gewoonlijk, maar desniettegenstaande vertoonde zich in zijne trekken iets, dat haar het bloed sneller door de aderen deed vloe ien. Kon het mogelijk zijn, dat hij op het punt stond haar zijn liefde te ver klaren Hier te midden dezer woelige menigte Hij was wel is waar excen triek, of trachtte tenminste het te zijn of te schijnen, maar toch „Over veertien dagen zal het geen geheim meer zijn," ging hij voort, toen zij niet dadelijk antwoordde. „U kan zeker zijn, dat ik het voor den tijd niet zal vertellen, indien u het mij wilt toevertrouwen, graaf," Augusta toonde haar zoetsten glim lach. „Ik kan zwijgen als het graf." De graaf knikte. „Kan u niet raden, wat ik bedoel, juffrouw Wilhelmi „Ik., neen, hoe zou ik dat kunnen stamelde zij met een kloppend hart. „Dan wil ik 't u zeggen. Ik bemin een bekoorlijke jonge dame." „O!" Augusta wendde het hoofd half op zijde, om de uitdrukking van blijdschap voor hem te verbergen, die in haar oogen schitterde. „En wat meer is; ik ben met haar verloofd." Eenige seconden was Augusta niet in staat om te antwoorden. Het was alsof de menschen rondom haar in nevel gehuld waren, en alsof zij moest stikken. Toen zij stom bleef, ging de graaf voort„Ik bedoel mijne zoogenaamde nicht, Runhilde. Zooals ik u reeds zei de, ga ik tegen het eind der week naar Parijs om mijn verloofde en mijn moe.- der af te halen. Zoodra wij weer thuis zijn, wordt de verloving bekend ge maakt." Tot hare onuitsprekelijke verlichting werd Augusta van de noodzakelijkheid pntheven om te antwoorden en hem te feliciteeren.'tWas mev. Hemming gelukt zich van hare praatzieke vriendin te be vrijden, en zij wendde zich nu met.een opmerking tot den graaf. Spoedig daar. na was de pauze ten einde. Graaf Platz heim maakte een buiging en verdween tusschen de menigte. „Is u niet wel, Augusta? U is zoo bleek," zeida mevr. Hemming een oogenblik later op fluisterenden toon. (Wordt vervolgd.) mm

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Noord-Hollandsch Dagblad : ons blad | 1921 | | pagina 1