W apensmokkel naar Spanje wtn den dag lawaai op het achterdek «n klonken revolver schoten. I van Vliegramp bij Pittsburgh He zorgen Jimmy Zeeroovers Sport en spel 1 VAN GDYNIA NAAR ALICANTI VRIJDAG 26 MAART 1937 V Jongleer en met granaten Alle 13 inzittenden omgekomen OLYMPISCHE SPELEN WIELRENNEN Tomatenplanten uitgetrokken Na de N.W.U.-vergadering BOKSEN BRADDOCK—SCHMEL1NG Duitsch aanbod ingetrokken s- Brandbommen bij de varen SCHAATSENRIJDEN Karl Schaefer bij de film U- Mandsjoekwo’s Keizer huwt voor de 3de maal Een Olympisch dorp nabij Tokio? Met gedoofde lichten langs Gibraltar Kwestie, die de gemoederen in beweging houdt Nederlandache renners krijgen nieuwe koppel genooten Een 18-jarige prime* was zyn bruid Aangehouden door Franco-party; ontzet door Engeltchen kruiser Juist vóór de tusschenlanding op de route New YorkChicago te pletter gevallen MZE RENNERS OP DE 'LYMPISCHE SPELEN Een la/fe daad ft- ir. schoon De vrouwen weer maar llllllllir een kreeg te te 's avonds kwam boeren, wachtte hem een 's Middags kwam de vrouw van den Amerkaan thuis, die met Toen Piet Prikkel vreemde verrassing. heen en weer. ZUn het zeemonster een koekje willen geven. boel. mopperde zjjn echtgenoote. 43 zou een vrouw, physlek beschouwd. s HERMAN KRAMER aan van de lift naar boven ging. „Niet doen." zei de mllllonalr. „Je kunt boven niet terecht, er zit een zeemonster opgesloten.” „Mooie De Amerikaan liep boos In zijn kantoor hoofd was heelemaal verbonden. HU had 8- 8- in sn m ie et de m ir Al schijnt ook de zon c De lente begint als het sci de ar ?n er at et ig m ld. te et •n •n us n, er er >1 10 Volgens onzen zegsman is het ladlngswerk op buitengewoon roekelooze wijze geschied. Voorop dient te worden gesteld, dat het schip in het geheel niet op dergeluke lading berekend was, zoodat de op zichzelf reeds gevaarlijke last nog gevaarlUker voor de opvarenden werd. Het materiaal werd er in gesmeten, de brand bommen om een voorbeeld te noemen lagen vlak bij de vuren. Bovendien is het weer buitengewoon on gunstig geweest, zoodat het kolenverbrulk zeer groot was en in plaats van 13 mijl slechts 7 mijl ontwikkeld kon worden. Het schip heeft dan ook het grootste gedeelte van de reis met een koplast van zes voet gevaren. De bommen verschoven gedurende de reis, de kruitklsten braken door, de watertanks sloegen lek:kort om het mag een wonder heeten, dat het schip niet in de lucht is gevlogen. In de tweede helft van Januari vertrok, de Barkan! uit de Poolsche haven Door de Sont koerste het schip naar Gibraltar. Voor de gelijknamige Straat kwam het on geveer veertien dagen later aan. Tusschen de Spaansche kust was steeds 100 mijl afstand be waard en tot Gibraltar liep alles goed. papieren, waaruit bestond De meervoudige Weensche wereld- en Olym pische kampioen in het kunstryden voor hee- ren, Karl Schaefer, die onlangs naar de Ver- eenigde Staten is vertrokken en daar tol de beroepssport la overgegaan, heeft medegedeeld, dat hjj met de Metro Goldwyn Mayer een con tract heeft afgesloten voor het maken van een aantal films. In aljn eerste film zal hy als kunstrijder, zwemmer en dirigent van een jan band optreden. ar m 18 ie k. ar e- e- !el de 1 langs waren ze m n. rd et •n Ift ie ie vrouw iemand pen. „Goeden middag," zei ze zwakjes. „Aangnaam kenstemak, mvouw Pett. Mneer Sturge beldemop. Zei, u had betrekking voor me. Kwam hier zgauWkon.” „Wat zegt u?" „ZZgauw'kon. Taxi reed angzem." ,JO Ja!” Het rechteroog van juffrouw Trimble veegde tr 18 e- sU ;n :SV =u. rd re a- e- r- s- ?n ir ft- m 1- 8T 0- 1- ;n d. d. T. d. :r. d, sr. ilt er m rt Ht fd sn te m V I- sn te t- DOOR P C WODEHOUSE ■■MtlllllllHiHHIIlllllllllllliililliiHliU-'lilUtllllliililHMtllU* Nu het zomerselaoen voor de dpur staat, dui ken weer allerlei voornemens van renners op om nieuwe combinaties te vormen. Zoo zal Oor Wals waarschijnlijk een ploeg vermen met Debruycker en niet met Gulmbretlère, zooals aanvankelijk was overeengekomen. Bllliet zal Dekuysscher. die in militairen dienst is. in den steek laten en met Buyzse een koppel vormen, «t ui de populaire Albert BuyuMMeq* ver schillende wedstrijden <oa. de Londensehe ges- daageehe) ezet PM -van Kampen rfjden Ook Pijnenburg—Slaats zullen <to meeste eotaer- wedztrUden met elkaar rijden. der Nederlandache vlag varend l heeft gemaakt en bereid was, daar ever te vertellen. PITTSBURGH, 26 Mrt. (Hawas). Een toestel wan den transcontinen- talen luchtdienst, dat wan New-York op weg was naar het Westen, is in de nabijheid wan Pittsburgh te plet ter gevallen. De dertien inzittenden, tien passagiers en drie leden der be manning, zijn omgekomen. Volgens een ooggetuige moet deze vreeselljke luchtramp worden toegeschreven aan een mo tordefect. Het vliegtuig stortte omlaag In een klein dal van het berggebied rondom Alleghany. De dertien lijken der Inzittenden werden op eengehoopt aangetroffen in de cabine van het toestel, dat door een bijzonder toeval niet in brand is gevlogen. Naar aanleiding van dezer dagen in de Utrecht gehouden vergadering der Nederland- sche Wlelren Unie gestelde vragen omtrent het toedienen van „doping" aan wielrenners tijdens de Olympische spelen te Berlijn, verzocht Dr. J. O. Tetzner, die de wielrenners toentertijd vergezelde, ons mede te deelen, dat hem van het toedienen van doping te Berlijn niets be kend Is. Dr. Tetzner voegde hier nog aan toe, dat hy zich vanzelfsprekend tegen het toedie nen van dergeiyke middelen zeer zeker ten sterkste zou hebben verzet. Ddn weet je pas zeker: het is weer zoo ver. Uit nadere ontvangen bijzonderheden blijkt, dat het verongelukte vliegtuig een Douglas-machine, zooals op deze lucht route gebruikt wordt op weg wus van New-York naar Chicago en te pletter ie gevallen, juist teen de bestuurder teebe reidselen trof oen een tusschenlanding te verrichten op het vliegveld van Alleghany, dat even buiten de stad Pittsburgh is gele gen. De oorzaak van bet ongeluk ken niet terstond worden vastgesteld. Onder de slachtoffers van de ramp waren vier vrouwen. De Amerikaan was niet erg vriéndelijk. „Ik heb nu geen tijd.” zei hij tegen Drein en Piet. „Kom vanavond nog maar eens terug. Ik zal het zeemonster, intusschen wei eens bekijken. Laat Johan (dit was de huisknecht) bet maar even naar boven brengen.” Mevrouw Pett werd akelig van zijn afgemeten toon. Het was treurig, dat zoon degelijke butler zoo'n schelm kon zijn. ,ZU zegt, dat u haar verzocht hebt hier te komen, om over een be trekking te spreken.” „Laat haar binnenkomen. Skinner I Dat zal het nieuwe kamermeisje zyn. Ik zal haar bij jou sturen, als ik met haar gesproken heb." ..Heel goed mevrouw." Mevrouw Pett vond, dat er iets uitdagends was In de manier, waarop juffrouw Trimble binnen trad. Juffrouw Trimble hield er namelijk krasse beginselen op na. Inzake de gelijke verdeellng van den eigendom, en de huizen van rijke men schel! hadden haar altijd opgewonden. Meneer Crocker trok zich terug, nadat hij de deur zachtjes achter zich gesloten had. De bezoekster haalde veelbeteekenend haar neus op, toen zy de werken van den binnenhuis architect. die hier al zijn IdeeAn in dit huls had kunnen uitleven, gadesloeg. Mevrouw Pett zag nu. dat zjj er werkelijk uitzag, zooals zy al van uit de verte had meenen te kunnen opmerken, en nog veel erger Haar gelaat zag er niet alleen erg slim en beslist uit, maar zelfs dreigend. ZIJ had heel dikke wenkbrauwen, waar onder uit kleine glinsterende oogjes keken, als wilde beesten In het boseh. Het Indrukwekkende effect van dit alleg werd nog verhoogd door het feit, dat, terwijl het linker oog recht naar ‘n voor werp keek, het rechter een meer patroulllee- rende taak scheen te hebben en nu, terwijl zijn collega vast op mevrouw Pett gevestigd was, over de oppervlakte van de zoldering waarde. Wat de rest van deze verzchllning betrof. haar neus was stomp en haar mond had die vermanende geslotenheid van de automatische deuren van een ondergrondschen trein, dien men juist gemist heeft Mevrouw Pett, die toch een flinke vrouw was, voelde zich niettemin zonderling zwak, toen zij dit exemplaar van het schoone geslacht zag, dat verschrikkelijker was dan eenlge man. dien zij ooit In haar leven had ontmoet Zy kreeg bijna medelijden met de on gelukkige stervelingen, waarop men deze vrouw had losgelaten. Zij wist bijna niet, hoe zij het gesprek moest beginnen. Juffrouw Trimble wist daar echter wel weg mee, want zij prefereerde steeds, zelf de con versatie te openen. Haar lippen gingen van een en er vlogen woorden naar bulten, alsof zij uit een machinegeweer kwamen. Voorzoover het mevrouw Pett vergund was, dat op te merken, constateerde zij. dat juffrouw Trimble het on- noodlg vond ook haar tanden vaneen te laten gaan. Zij gaf er de voorkeur aan, die vast op elkaar te klemmen, terwijl zij sprak. Dat kwam volkomen overeen met haar dreigend ulteriyk. „Gmlddag," zei juffrouw Trimble en me- Pett vloog terug In haar stoel, alsof een baksteen naar haar had gewor- mogelljk zjjn, omdat men met den bouw van stadia en andere inrichtingen dan nog niet zoo ver zal zjjn. De spelen van het Verre Oos ten zullen nu te Osaka worden gehouden. Zoo na en dan is in de pen melding gemaakt van het vervoeren van oor logsmateriaal door Nederlandache schepen voor een der Spaansche oor logvoerende partijen. Bijzonderheden ontbraken echter in den regel. Hoe de lading aan boord kwam en geloot werd, was nooit zeer duidelijk. Toevalliger, wijze kwam een verslaggever van het A. N. P. dezer dagen in aanraking met iemand, die onlangs een „smokkelreis” naar Spanje aan boord van eer> on- --J behip Reeds vele malen is kwaadwilligen schade richt. Een onderzoek leidde een in de betrekking van kamermeisje! Best Zeg erts, juffrouw Trimble I Ddn weet je pas zeker: ‘t is lente/ De lente begint niet den zooveelsten Maart, op de daken, chrikbewind heerscht, moeten maken. Dus, mannen, verzaak al je aard- sche bezit. Je ziet het slechts terug in je droomen, Ifu heb je geen recht op een plaats in je huis, Want nu is de Jente“ gekomen! k maakte met een vriend mijn eerste reis over de Tropenzee, aan boord van de Nippon, een kleine sierlijke boot, mooi wit gelakt, die den dienst onderhield voor passagiers van Singapore naar Cholou. Na ons aan het schip wat te hebben gewend, deden wjj als andere medereizigers en gingen een visite maken bij den kapitein. De kapitein ontving ons op de commandobrug en offreerde een glas whiskey. Terwijl wij genoten van het schitterend uitzicht en de prima whiskey, vroeg mijn vriend meer schertsend dan nieuwsgierig: „En de zeeroovers, de beroemde zeeroovers van den Indischen Archipel, hoe staat bet daarmee, kapitein?" De kapitein lacht eens en antwoordt dan: Jk vaar al meer' dan 35 jaar op dit water, maar zeeroovers heb ik nog nooit gezien. In den oor log maakten we wel eens vreemde avonturen mee. Doch dat betrof de smokkelarij en niet de zeerooverlj. En er vloeide ook nimmer bloed; eerder kregen we ongevraagd opium, thee en zelfs flesschen whiskey." zijn dus geen zeeroovers?" .Aan dezen kant niet. Zeeroovers hebben hun heil moeten zoeken in de Chlneesche Zee en langs de Gele Rivier. Een enkele maal worden daar nog wel eens booten overvallen." „Dat Is toch merkwaardig," meende mijn vriend. ,J3e Amerikaansche bladen schrijven ook nu dat hier zoo dikwijls overvallen plaats hebben." „Och, ja," grijnsde de kapitein, „dat is het oude liedje, de zucht naar sensatie en interes sant willen zijn. Iedere oude matroos, ook al is hjj zoo oud, dat hij zelf niet meer weet hoe oud hij is, aal zich toch herinneren, dat hij als jong matroos minstens vijf of zesmaal tegen aee- roovers heeft moeten vechten Zoo werd nog wat heen en weer gepraat en we vertrokken weer van de commandobrug naar ons promefiade-dek. Het was nog geen tjjd om te dlneeren, de warmte maakte mij loom en ik strekte mjj behaaglijk op een dek- stoel uit. Ik nam een boek en trachtte nog wat te lezen bjj het schijnsel van een wandllcht. Plotseling gaf de stoomfluit van de Nippon een aantal korte, schelle stooten: het alarm signaal I Ik sprong op en daar ik niets zag aan de wantzfjde bij ml), liep ik met groote stappen naar het mldden-dek en snelde de trap van de commandobrug op. In het schemerdonker zag ik een bruinige massa, welke ons den weg ver sperde. De kapitein zag er nijdig uit: „Wat zijn dat voor gekken? Kunnen ze niet zien? Ze schijnen ongelukken te willen veroorzaken!" Hjj gaf een scherp bevel: volle kracht, ach teruit. Het water kolkte en bruiste heftig rond ons schip, terwijl het achteruit voer. Een bot sing was nog juist vermeden en de bruine massa passeerde ons aan stuurboordzijde. Doch op hetzelfde oogenblik. dat het gezicht van den kapitein opklaarde, daar alles nog zoo goed was afgeloopen, hoorden we een helzch Even voor de haven draalde een vaartuig van de regeeringspartlj bfl en spoedig daarop werd met het lossen een aanvang gemaakt. .Maar »el....“ „Juffrouw Trimble weet meer van Ji-Jitsu af, dan de Japansche dokter, die het haar heeft geleerd. Zij weet uitstekend met de revolver om te gaan. Nee, van dien kant maak ik me over het werk van juffrouw Trimble niet ongerust. Ik vraag me alleen af, in welke kwaliteit zjj hier in huls moet komen. Hebt u geen betrek king voor een kamermeisje?" „Daar aou ik wfel voor kunnen zorgen." -Doet u dat dan. Juffrouw Trimble is het beet als kamermeisje. Zij heeft ook het Marllng- •chandaal in die kwaliteit opgelost Hebt u een telefoon hier?” MeArouw Pett maakte den opgezetten uil open, De detective belde zjjn kantoor op. ..Met Sturgis. Juffrouw Trimble? Ik ben hier Ml mevrouw Pett aan de Riverside Drive. Kent U het huls? u moest dadelijk eens tiler heenko men. Neem een taxi! Komt u achter in en Tteag naar mevrouw Pett Zeg, dat u gekomen !*»t voor hegrepen? pikte. De fcgelschman was toen niet meer in de buurt. Onze legeineu voegde hier nog aan toe, dat hij zich over het optreden van de Spanjaarden van beide partijen niet had te beklagen. In Alicante was voortdurend een Spaansche wacht aan boord, die het de Nederlandache schepe lingen in geen enkel opzicht lastig maakte. Al traden de aanhangers van generaal Franco uiteraard wel wat agressiever op dan hun te genstanders, namen ook zjj een beleefde hou ding aan. De terugreis had voor het overige een nor maal verloop. Op weg naar Darmouth kwamen telegrafische orders binnen, dat de Sarkani naar Rotterdam moest koersen, waar het schip na eenlge dagen behouden terugkeerde. (Gedeeltelijk gecorrigeerd.) ,JJe Spanjolen bleken onze lading niet erg gevaarlijk te vinden, want zij vermaak ten zich met balletje spelen en jongleeren met granaten en brandbommen. Een Franschman, die als „supercargo” aan boord was en iedereen op zjjn vingers keek, nam in een toespraak van de bemanning afscheid. Hjj dankte ons allen voor de dien sten, aan de Spaansche republiek bewezen." „In het holle van een tnaanlocaen nacht voeren wjj met gedoofde lichten door de Straat. Ons groote geluk was, dat de zoek lichten van de zich in deze zóne bevindende schepen van de Franco-party ons niet te pakken konden krijgen, omdat deze pa- troulUeerende schepen onder den wal zaten. Vrijwel stuurloos voeren wjj voor den wind, onder een krachtisen storm, door de Straat en kwamen behouden voor Alicante aan. U begrypt," aldus onze zegsman, „dat, als de Sarkani een pil had gekregen, wjj er ge weest zouden kfjn met deze lading.” door de kamer als een zoeklicht, maar het andere hield zy vast op mevrouw Pett gericht. „Watsgaande?" Het rechteroog bleef even rusten op een prachtige statuette op den schoor steenmantel en de damg snoof weer. „Vrwondert me niets, dat u aorgebt Alle rijke nienschenebbe zorg. Wéte geeraadmettertyd, bebbenalleen maar moelykhede." .Jlet eh.... achynt, dat u niet van rijke menschen houdt." zei mevrouw Pett zoo waar dig als ze op dit oogenblik kon. Die waardigheid beteekende voor Juffrouw Trimble echter niets. Zy maakte er korte met ten mee. „Khaataet Sosjellstl" „Wat zegt u?" vroeg mevrouw Pett vrien- deluk Die vrouw scheen werkelyk Indruk op haar te kunnen maken. .jSosJellst! Geen luier ykenoodigl Bennard Shaw geleez? Hu? Of Upton Sinclair? Hu? i^es-se Doedu nadenkn. Nu hebt u me nog niet gezegd wadder gaandewas." Mevrouw Pett begon mln of meer te betreu ren. dat zy meneer Sturgis had opgebeld Zoon detective had ze nog nooit gezien. En zy scheen buitendien geheel hulpeloos. Maar tenslotte nam men ook geen detective te hulp, voor zyn of haar beleefde vormen, alleen voor hun knap heid. Een speurder, die door zyn tanden praat, maar goed speurt is zyn geld meer waard, dan een onkundige, die alle mogelyke égards tn het oeg weet te houden. Mevrouw Pett was overi gens van meenlng, dat, hoe ruwer iemand- is. des te meer werkzaamheid van hem verwacht kan worden. Mevrouw Pett onderdrukte derhalve naar weerzin voor haar bezoekster en trachtte haar aandacht te concentreeren. De detective had een ondernemend gezicht. Niet mooi weliswaar, maar veelbelovend. ,Jk had u noodig," zei mevrouw Pett, „om hier een paar mannen in het oog....” ..Mannen! Dacht "kali Waar mannen zyn. Is J ookerrie." X „U mag ze zeker niet?” .Jlaatae!" „Nu dan." zei mevrouw Pett. „vanmorgen is hier een Jongeman aangekomen, die voorgeeft myn neef, James Crocker, te zijn. HU is een bedrieger. Ik zou graag willen, dat u hem goed in het oog hield." „WiU'n bdoellng?" ..Dat weet ik niet. Ik voor mU geloof, dat hl) hier is. om myn zoon Ogden te ontvoeren." ..Zalm in de gatehouden," zei juffrouw Trimble. „Wakzeggewlldie butler van u. Da*s *n schurk!" Mevrouw Pett zette groote oogen op. Alleszins scheen die vrouw voor haar taak berekend te zyn. „Bent u daar al achter gekomen?" „Zagget direct." Juffrouw Trimble opende een taschje. ..Kreeg zyn foto. Meegebracht van kantoor. Ze loeken-'m." Mynheer Sturgis en ik zyn belden van meenlng, dat hy met dien anderen man. die zich voor zyn neef uitgeeft, samenwerkt," pluist Zal m in de gate-ouden.” „Juffrouw Trimble deed de foto weer In haar taschje. (Wordt vervolgd) By den tuinder A. van der Spak te Berkel en Rodenrijs (Z.-H.), zyn Donderdagnacht in de stookkas circa vierduizend tomatenplanten, die reeds halfwas waren, uitgetrokken, waar door groote schade werd aangericht. by dezen tuinder door in de stookkas aange- tot de aanhouding van de buurt wonenden landbouwer. Met deze aanhouding gelooft men den dader van deze laffe daad te pakken te hebben. „In Alicante veroorloofde de gezagvoerder ons van boord te gaan. In de stad zag ik niets bijzonders. Het leven ging gewoon zjjn gang. Alleen des avonds bemerkten wfj, dat er oor log was, omdat alle lichten gedoofd waren." Even bulten de Straat vlogen een paar re- geerlngsvliegtulgen boven ons, die ons onge moeid verder lieten gaan. De kwestie, waar in 1940 het Olympisch dorp zal worden gebouwd, beweegt thans reeds de gemoederen der sportkringen In Japan Na uitvoerige en langdurige besprekingen en on- derhandelingen heeft men thans twee terrei nen ultgeaocht, waarop het Olympisch dorp eventueel zal worden gebouwd. Welk terrein men definitief zal kiezen, zal. naar men vertrouwt, binnen niet al te langen tijd worden uitge maakt Deze twee terreinen liggen respectle- veiyk by Kinutadal en Todorokl, en hierbij dient te worden aangeteekend, dat Klnutadai wel het meest geschikt voor het doel zal biy- ken te zijn. Kinutadal ligt 10 K.M. van het MeUi-Shrine-stadtef) »f ifnefr men het in een half upr hereilten, 'VeKg- den bouw van het Olympisch dorp staan twee en een half millioeh yen ter beschikking. Het ligt in de bedoeling honderd huisjes met écn verdieping en vyftig huisjes met twee ver diepingen te bouwen. In totaal zouden hierin 2000 athleten kunnen worden ondergebracht. I Behalve deze huisjes komen in het Olympisch dorp, naar voorbeeld van dat hetwelk te Doe- beritz by Beriyn is gebouwd, een theater, een ziekenhuis, een zweminrichting, oefenterreinen voor de verschillende takken van sport en garages. Na de spelen van 1940 wil men het Olympisch dorp als sanatorium Inrichten. Oorspronkelijk lag het in de bedoeling de spelen van het Verre Oosten, die het volgend Jaar worden gehouden, als generale repetitie voor de Olympische spe len van 1940 te beschouwen. Dit nu zal niet Wanneer het weer Maart is, dan wordt het weer tijd Om oser de lente te boomen, Maar T is droog.... en het regent; t is warm.... en ’t is guur, ’t Is mooi.... en zoo giet het in stroomen. Soms zijn onze wegen en parken al vol, De kleedtng wordt ook al wat luchtig, Ken weekje daarna is de bio aan bod, i Want Maart roert z'n staart dan weer duchtig! i Maar het zit tn den grond, en het zit in de lucht, Het voorjaar waait over de velden.i De zon klimt steeds hooger, en gluurt laAgs een wolk, Zij laat zich al aardig soms gelden. Maar de zon is soms mal, en de regen niet wijs. En je kunt er geen zier op vertrouwen! Wanneer je wilt weten of "t voorjaar er is. Dan kun je op één ding slechts bouwen: Als je betere helft over schoonmaak begint, Sn ze daag’H/ks komt vragen om centen. De wereldkampioen boksen Jimmy Braddock is seder^ eenlge dagen spoorloos verdwenen. De reden is, dat hy geen antwoord wenschte te geven op het door de directie van de Deutsch- landhalle gedane aanbod den wedstrijd in Dultschland te doen plaats vinden. Max Schme- ling heeft vervolgens de pers meegedeeld, dat, waar de termijn verstreken was. de Deutsch- landhalle zyn aanbod introk. Schmellng is in middels per Queen Mary naar Europa ver trokken. Hy deelde mede begin Mei in Amerika te sullen terugkeeren voor zijn training voor den wedstryd tegen Braddock, dis 3 Juni moet pladte vinden. „Ik laat de zorg om Braddock tot rede te brengen aan de directie van Madison Square Garden over”, aldus Bchme- Ur.g. „en ik heb goede hoop, dat zy daarin zal slagen." LONDEN, 18 Maart De Dally Telegraph meldt uit Peiping, dat de 39-jarige keizer van Mandsjoekwo, Kang Teh, gisteren in het paleis Hslnklng in den echt is verbonden met de 18 jaar oude prinses Mei Tan, die zyn derde vrouw is. Ter voltooiing van de opvoeding der bruid zijn haar voogden toegevoegd. Aan het paleis is een speciale vleugel gebouwd om haar hof houding te huisvesten. By de huweiyksplechtigheld waren slechts leden der beide families en van de keizerlijke hofhouding, alsmede enkele vooraanstaande Ja panners tegenwoordig. Onze zegsman is niet alleen zeeman, heeft ook een baantje aan den wal. In December kreeg hij lust, weer eens het zeegat uit te gaan en hjj meldde zich aan by een Nederlandsche reedery. Daar werd hem de vraag gesteld of hy bereid was. deel uit te maken van de bemanning van het s.s. Rarrom dat een reis naar Spanje met contrabande aan boord zou maken. Hy antwoordde bevestigend en daarna ontving hy een aanstelling. Eenigen tijd tater begaf hy zich te Rotterdam aan boord. De bemanning voor deze reis bestond uit 21 man, inclusief den gezagvoerder. Na nog eenlge dagen In de haven gelegen te hebben, verliet het 3000 ton metende schip Rot terdam. Lading was er niet, maar de orders luidden, dat het schip naar Memel in Littauen moest, waar het vier dagen is gebleven. Van daar werd naar Gdynia in Polen gestoomd. In de Poolsche haven werd in zeer snel tempo ge laden. De ruimen werden gevuld met geweren, mi trailleurs, kanonnen, vliegtuigmotoren, ongeveer 500 ton buskruit, eenlge honderden tonnen brandbommen, geweerkogels, enz. Een gedeelte van de lading werd door Duitsch schip uit Hamburg aangevoerd. Toen de Duitschers er achter kwamen, waarvoor hun lading bestemd was, begonnen zy te schelden op de „bolsewlkl.” Dat dit materiaal voor de linksche party in Spanje bestemd was, was allen opvarenden be kend. Trouwens, eigenlijk wist de bemanning dit al in Rotterdam, alleen wist men niet, waar ge laden zou worden. gezagvoerder Hallo? Nog niet afbellen! Herinnert u zich de foto’z, die ik u gisteren heb laten zien? Ja, de foto's van Andersen. Ik heb dien man gevonden. Hy is hier butler. Neemt u hem eens goed op, als u hierheen komt! Haast u zich nu maar! Mevrouw Pett zal u alles uiteenzetten." Hy hing de telefoon op. ,Jk geloof, dat ik nu beter gaan kan, mevrouw Pett. Het is minder goed, als die kerels me hier zien. Ik kan de zaak veilig aan Juffrouw Trimble over laten. Goeden middag, mevrouw. Toen hy weg was, trachtte mevrouw Pett ver geefs weer in haar lectuur te komen. De sensatie van de werkeiykheld won het van die der fantasie, zelfs van de fantastische verhalen, die zjj zelf had neergeschreven. Het kwam haar voor, dat Juffrouw Trimble toch te voet gekomen was, U. plaats van een taxi te nemen. Maar een blik op 1e klok vertelde haar, dat er pas vyf minuten verloopen waren, sinds de detective vertrokken was. Zy ging naar het raam en keek naar bulten, zy was erg rusteloos. Elndelyk stopte er een taxi op den hoek van de straat en een Jonge vrouw stapte er uit Als dat Juffrouw Trimble was, zag zy er voor haar taak alleszins berekend uit. zy was een gedrongen, stevige vrouw en zelfs van op dien afstand kon men een ongewoon slimme en be sliste gelaatsuitdrukking by haar zien. Toen sloeg zy een zystraat in, in de richting van den achteruitgang van mevrouw Pett’z huls. Een oogenblik tater kwam meneer Crocker de kamer binnen. „Een jongedame wenscht u te spreken, me vrouw. Een Jonge dame, die Trimble heet” Mflfflffll SCHRIKBEWIND I De bleek, dat de lading uit stukgoederen en voor Marseille bestemd was.... Voor het vertrek uit de Poolsche haven vroeg het scheepsvfcflf'dén vértd^enwo&rdiger der ree dery te spreken, die de menschen in de kajuit van den gezagvoerder ontving. Het scheepsvolk eischte boven de van te voren vastgestelde gage een premie van f 500.per man en bovendien wilde de eischende party een achrifteiyke ver klaring. dat na behouden terugkeer het volk niet zou worden afgedankt, maar voor een vol gende reis in aanmerking zou komen. Het re sultaat was. dat aan ieder f 250.boven zijn gage werd toegezegd en de geëischte verklaring werd verleend en ook prompt is nagekomen. Nadat dit gezegd was, werden de officieren ontboden. Hun werd gevraagd of «y zich te allen tUde bereid verklaarden, den kapitein te gehoorzamen. Het antwoord luidde bevestigend, waarop de eerste officier een gratificatie vroeg, nu deze aan het volk beloofd was. Toegezegd werd, dat alle officieren behalve hun gage een extra-uitkeering van 100 procent zouden ontvangen met als basis 350.voor den derden officier. By thuiskomst te Rotterdam is aan scheeps volk en officieren het toegezegde uitbetaald. .Het leven aan boord was niet gezellig. Wy leefden onder voortdurende spanning en wisten, dat ons by het minste of geringste verzet on zerzijds de kogel wachtte. Ook was verbinding met den wal ten strengste verboden. De radio werd alleen voor het ontvangen van berichten gebruikt. Onze familieleden wisten dus niets van ons af. Het eten was slecht en de onder linge verstandhouding liet te wenschen over." Van Alicante vertrok de Sarkani naar Oran aan de Noord-Afrlkaansche kust. Daar kreeg de gezagvoerder order, naar Dartmouth in Engeland te varen. Eenlge dagen later passeerden wy andermaal de Straat Van Gibraltar en..,, werden aan gehouden door een zwaar bewapenden trawler van de Franco-party. Het vtaggesein van dit patrouillevaartuig was: stoppen en opstoomen naar Ceuta. Door de microphoon werd mede gedeeld, dat het schip zou worden prysver- klaard. Een officier met vyf man begaf zich boord van de Sarkani en eischte inzage onze papieren. Hoewel deze op Marseille ge steld waren, zou onze aanwezigheid op deze plaats natuuriyk argwaan wekken en boven dien lag er in de ruimen nog vry veel kruit- afval. Ook ditmaal was het geluk met ons. wanteen Engelsche kruiser draaide by. De officier en zyn manschappen gingen vlug van boord, zonder de ruimen te hebben onder zocht. De officier voegde my nog toe: „Good bye, I will see you again”. Het gevaar voor ons was voorby en wy stoomden verder. Weinige oogenblikken later, de duisternis was inmiddels Ingevallen, zagen wy, dat dezelfde trawler een Russische boot in- Vóór we nog tijd hadden om een opmerking te maken, waren we plotseling omringd door wel een twintig soest uitziende kerels, die over leuning en de trap omhoog geklommen. Ze waren van kop tot teen bewa pend met een paar zware re volvers, patronentasschen, sabels en gegolfde dolken. .Handen op” klonk een kort bevel in het Engelsch. Er viel niet veel te redeneeren; veel anders dan gehoorzamen bleef er niet over. De kapi tein trachtte nog een revolver uit zijn achter zak te grijpen, doch een sterke hand trok zyn arm met geweld terug. „Geen grappen,” riep de aanvoerder van de bende in perfect Engelsch, „u heeft te doen, wat ik verlang." „En dat is?" vroeg de kapitein. „Verzamelen op het tusschendek en daar in leveren van alle wapens, de scheepskas. en het geld en bezittingen der passagiers." „Niet met myn medewerking," gaf de kapi tein ten antwoord. Een kort bevel in een voor mij vreemde taal weerklonk en we werden zonder verdere plicht plegingen eenvoudig naar beneden geleld, waar ook de andere passagiers bijeengegroept stonden. De weinige matrozen van ons schip stonden geboeid en onder bewaking tegen de verschan sing. Een aantal der zeeschuimers ledigden met geroutineerde vakkennis onze zakken; niets lie ten ze over, we werden volkomen leegge plunderd. Intusschen zagen we twee zeeroovers. die den hofmeester voortsleepten. HU was de man, die de kas beheerde en deze biykbaar allerminst gewillig had willen afgeven. Zelfs nu nog trachtte hy zich te verzetten. ZUn kleeren wa ren verscheurd en hU bloedde uit verschillende wonden aan hoofd en handen. Woedend ziet de aanvoerder hem aan. doch de geringe aflei ding van de aandacht is voor onzen kapitein voldoende om zijn rechterarm los te rukken. In zyn zak te grypen en met zyn revolver een schot te lossen op den zeeroovershoofdman. Dit moment, die korte scherpe knal, geeft ons allen een schok. We zien Ineens de moge lijkheid ons te verdedigen en het is een plot seling sein om ons, allen tegeiyk, op de roovers te werpen. Een hevig gevecht ontstaat. Plotse- sellng zie ik een Indische kris voor myn oogen flikkeren, vlijmscherp voel ik het lemmet in myn schouder dringen, tegeiyk voel ik nog. dat ik heftig aan den linkerarm wordt getrokken. „Schiet toch op. kerel, men heeft de gong voor het diner al twee maal geslagen en JU hoort niets!" schreeuwt myn vriend me in het oof. 1ÖÖ

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Noord-Hollandsch Dagblad : ons blad | 1937 | | pagina 13