eekblad voor LANGEDIJK en Omstreken. N°. 34. Zondag 25 Augustus 1895. 4e Jaargang. J. H. KEIZER. Plaatselijk Nieuws. Nieuws tij dingen. FEUILLETON. 0IBIB VIER 00011. NIE UWE B l UlillllJklll COMAE Deze courant verschijnt eiken Zaterdagnamiddag. ABONNEMENTSPRIJS voor Noordscharwoude, Oüdkarspel, Zuidscharwoude en Br. op Laxgedijk per drie maanden 50 et., franco p. post 0O ct. UITGEVER: BUREEL: .Voordscliarwoutle. PRIJS DER AD VERTE NTIÊN: Van 1 5 regels 30 ct-, elke regel meer £5 ct. Groote letters of vignetten worden naar plaatsruimte berekend. Brieven rechtstreeks aan den Uitgever. Aan den op "Woensdag 21 Aug. jl. gehou den Kolfwedstrijd ten huize van den heer G. Slotemaker te OUD-KARSPEL, werd door 24 personen deelgenomen. De le prijs werd met 123 punten behaald door den heer S. Evers te Oudkarspel. De 2e prijs met 118 punten door den heer W. Kraakman te Zuidscharwoude. De 3e prijs met 117 punten door den heer Jb. Slotemaker te Oudkarspel. De serieprjjs met 48 punten door den heer K. van Kleef te Zuidscharwoude. Prijsbiljarten niet doorgegaan. De raad der gemeente OUD-KARSPEL besloot aan te vragen goedkeuring tot heffing van 25 in plaats van 50 opcenten Personeel met ingang 1 Mei 1896. Eene nieuwe markt. Te beginnen met vrijdag, 30 Aug. a.s. zal te St. PANCRAS in de Kerkbuurt, worden ge houden eene markt van akker- en tuinvruch ten, die bjj afslag zullen worden verkocht. Bij genoegzame deelneming zal dit voortaan eiken Maandag, Woensdag en Vrijdag plaats hebben, telkens 's middags ten 5 ure. Er is te St. PANCRAS eene vereeniging tot bevordering van tuinbouw en bloembollen- kweekerij opgericht, aanvankelijk met 17 leden. Het bestuur bestaat uit de heeren J. Verweel, D. Kloosterboer, J. Goosjes, K. Ploeger en S. Duif. Den 16 dezer is de boerenplaats van den heer A. Maats te Nieuwe Niedorp verbrand. Gevederde dieven Te Musselkanaal slachtte zekere H. Paas een haan. In de maag van het dier vond hij een gouden oorbelletje, dat reeds sedert geruimen tijd door de dienstmeid vermist werd. Peterselie. Wie in den Winter moeielijk peterselie kan krijgen, neme in Augustus bosjes peterselie, en bange ze het onderste boven aan een touw in de schaduw. Als de peterselie gedroogd is, be waart men ze in een luchtige mand of open zak op een droge plaats. Men behandelt ze bij het gebruik alsof ze versch was. Te Petten is de boerenplaats, bewoond door den heer A. Nottelman, tot den grond af gebrand. Hooibroei wordt als oorzaak genoemd. De gebouwen zjjn ruim 175 jaren geleden gesticht. Zijpe. Binnen den tijd van 24 uren wer den door het broeien van het hooi twee boe renplaatsen in de asch gelegd. In den middag en avond van den 17 dezer die van den heer D. Kroon aan de Groote Sloot, in den morgen van den 18 dezer de wezenplaats, bewoond door den heer A. van der Molen en den heer P. Zuidscharwoude met de algemeene weezen der Zijpe. Beide plaatsen waren tegen brandschade verzekerd. Door het spoedig ontdekken van den brand kon van de eerste plaats nog veel gered worden. NOORDHOLLANDSCHE TRAM. De heer J. W. du Mee, te Amsterdam, be klaagt zich over overlading der wagens op de lijn van de Noordhollandsche Tram. Hij heeft zich met eene klacht daarvoor gewend tot den minister van waterstaat, handel en njjverheid. Den 21 dezer 's morgens brak te OUDORP de brand uit in een loods en werkplaats van den polder Ileerhugowaard, die zich eerst ernstig liet aanzien, doch door de spoedige komst van de spuit dezer gemeente en den overvloed van water bij het terrein van den brand, tot dit ééne gebouw werd beperkt, hoewel de daar naast staande loods en de zich daarop bevindende hout zaagmolen ook veel door den brand hebben ge leden. De schade aan materialen en gereedschap pen is vrij aanzienlijk. Den 20 dezer is te 's-Gravenhage o.a. voor fransche taal l.o. geslaagd S. Klinkerbijl te HARENCARSPEL. Als er nu nog maar geen derde bij komt Te Winschoten zjjn deze week tweelingen geboren, waarvan de een eerst drie dagen na den ander het levenslicht aanschouwd heeft. Moeder, zoon en dochter zijn welvarend Een boer moest in een der Zuidholland- sche steden 5 cent marktgeld betalen. Ten einde daaraan te ontkomen gaf hjj den marktmeester een muntbiljet van f10. Daar deze het nog al druk had zeide hij „pas het maar of geef een dubbeltje." Neen, zegt de boer, ik heb niet anders. De marktmeester telt hem nu in de hand 45 centen, en haalt uit zjjn tasch nog 19 rolletjes elk van 50 cent. De boer wil liever zilver heb ben maar krjjgt ten antwoord „ik heb niet an ders." Met de opmerking „dat gebeurt mjj nooit meer" verlaat hjj met zjjn vracht de markt. Te Fochteloo heeft men de wreedheid ge had eene koe van den sluiswachter H. G., in de weide den uier af te enjjden. Palb voorspelt tot het laatst dezer maand warm, droog weer, met weinig onweer. Voor den Haagschen kantonrechter: KantonrechterIk zou je nu raden, vriendje, eens met dat stroopen uit te scheiden. Je bent n jonge, flinke man en kunt dus best werk vin den Bekl.Nou, meneer de kantonrechter, als u me een baantje weet te bezorgen van f 25 in de week, beloof ik u, dat ik er mee eindigen zal. K.Ja, jongen, die baantjes hebben wjj hier niet te vergeven. B.Nou, meneer, doe uw best eens voor me. Dag, meneer K.Dag, vriend Scherpzinnigheid aan t postkantoor. Als een bewjjs van de scherpzinnigheid der postadministratie, kunnen wjj o. a. het volgend staaltje aanvoeren. Een uit Zwitserland afgezonden postkaart met ue afstempeling 21-8-95, werd reeds den twee en twintigsten der zelfde maand, dus slechts een dag later, des namiddags bezorgd te Haarlem, niettegenstaande het adres niet geschreven doch' totaal geteekend was. Een kaartje van Holland duidde op het land, het Haarlemsche wapen op de stad en ten slotte de zinnebeeldige voorstelling van den naam benevens een familiewapen diende tot persoonlijk adres. J Eene oii vind ha re vereeniging. Onze lezers zullen zich waarschijnlijk nog wel herinneren wat wjj na afloop van den verkie zingsstrijd voor leden van de Prov. Staten in ons district, onder het hoofd „Moreele Politiek" schreven over de houding der Protectionisten in dien strjjd. Dan staat hem voorzeker nog voor den geest de opmerking die wjj maakten aangaande „de vereeniging tot bescherming en opbeuring van den nationalen landbouw en arbeid." Wjj zeiden toen o. a. dat die naam, grootsch, magnifiek, maar onwaar was en dat deze vereeniging nooit haren naam waar zou kunnen maken zoowel om de groote beteekenis van dien naam, als om hare beperktheid tot het district Schagen. Als om deze bewering te bevestigen komt de Telegraaf deze week met de volgende mede- deeling Dezer dagen heeft een bericht in de bladen de ronde gedaan, in hoofdzaak inhoudende dat het bestuur der „Vereeniging tot bescherming en opbeuring van den Nationalen Landbouw en Arbeid" te 's Gravenhage eene circulaire had verspreid, waarin het oordeel werd gevraagd over de houding van zekere leden van de Holland- sche Maatschappij van Landbouw die, voorstan ders van beschermende rechten zjjnde, voor hun lidmaatschap hadden bedankt. Een der lezers van de „Haarl. Ct. deelt aan de redactie van dat blad mede, dat hjj per briefkaart het bestuur der genoemde vereeniging om toezending eener zoodanige circulaire had verzocht, maar zijne briefkaart als onbesteldbaar heeft terug ont vangen. Niettegenstaande het postbestuur als gewoonlijk, zjjn uiterste best had gedaan, was het niet gelukt de meergenoemde vereeniging te vinden. Het bezoek der Koninginnen aan Oiid-Hoiland. Aan de Nijmeegsche poort worden de Ko ninginnen opgewacht door het comité van Oud-Holland. Twee zoontjes van Oud-Holland's burge meester boden H.H. M.M. op een blauw flu- weelen kussen der stede sleutels aan. Een eigenaardigheid hierbij is, dat het kus sen, prijkende mot de fraai geborduurde wa pens van Amsterdam en Oud-Holland, zoowel als de twee zilveren sleutels, door bewoners van Oud-Holland geleverd zijnhet kussen nl. door de afdeeling Amsterdam van „Arbeid Adelt", de sleutels door den heer G. Schoorl den bekenden goud- en zilversmid. Terwijl de Oud-Hollandsche kapel oude lie deren speelde, wandelde de Koninginnen over de gracht, wier bewoners allen de vlaggen uitgestoken en hnnne woningen op aardige wijze versierd hadden. Bij de aankomst van een peleton van het vendel, „en haio" ge schaard, speelden de trompetters van den toren trans het Wilhelmusdat door de muziek werd overgenomen. Aan de Stadsdruckerye van de kinderen van Isaac en Johannes Enschedé werd een bezoek gebracht. Aan beide Koninginnen werd daar een exemplaar overhandigd van een ge dicht, dat voor die groote gelegenheid is ver vaardigd door denj heer R. G. Rijkens, den redacteur van Oud-Hollandts Nieustijdinghe. Elk exemplaar is geborgen in een fraai gebonden omslag van cuir autique en vergulde randen met het wapen van Oud-Holland in kleuren en oranjevoering, in het geheel een fraai stuk 5.) Gerarda echter, op dit punt nog in 't minst niet geoefend slechts eenmaal, in een groeb met haar geheele school, was zij aan deze kunstbewer king onderworpen geweest trok natuurlijk reeds in 't rijtuig de pijnlijkste gelegenheidsgezichten. Nog erger werd de drang daartoe, toen zij in des totograafs wachtkamer zich omringd en aangestaard zag door eenige dozijnen staaltjes van diens tech nische en artistieke vaardigheid, welke zich allen aan haar schenen op te dringen als zoovele raads lieden op het stuk van een goede pose. Onwille keurig zocht zij, onder de vrouweportretten, naar datgene wat haar het meest aantrok en wees dat aari Julie. «Een lief gezicht, maar een allerakeligste houding," mompelde deze. »\\el nu nog mooier!" klonk het in Gerarda's binnenste; want zij was juist bezig te bedenken of het haar zou willen gelukken haar hals evenzoo te buigen als de bedoelde schoone. Haar spanning klom ten top, toen er eindelijk eene deur openging en zij en hare gezellin verzocht werden het heiligdom binnen te treden, waar de voor haar zoo gewichtige plechtigheid stond volvoerd te worden. Terwijl zij hare blikken om zich heen sloeg in die zonderlinge ruimte met zijn onnoem baar mengelmoes van voorwerpen, zijne gepermit teerde slordigheid en vuilheid, zijne voor geheel oningewijden onbegrijpelijke inrichting, was het haar of zij bij eenen toovenaar of eene waarzegster terecht gekomen was. De scherpe geuren van verschillende geestrijke preparaten, dan zulk eene lokaliteit eigen, vermeerderden den romantischen prikkelde zon scheen vrij doordringend op het glazen dak en de lucht was min of meer benauwend. Velen hebben voor en na mevrouw Van Walen's volgelinge zich op zulk eene zolderkamer wonderlijk te moede gevoeld, in de merkwaardige minuten wanneer hun nek beroerd werd door een slechts half doeltreffend en daardoor beangstigend steunsel, waarvan men zich niet mocht verwijderen en waar tegen men nochtans niet leunen mocht. De ver plichting van volkomen passiviteit en het daarmede in tegenspraak komend bewustzijn, dat van ons zelf een groot deel van het wélslagen der gelijkenis af hangt, dwingen bijna ieders trekken tot een strak heid, waarvan wij allen af en toe de zotste uit werking gezien hebben. Julie had Gerarda vooraf aanbevolen, de schikking van haar hoofd, haar han den en haar kleederen aan den fotograaf over te laten, en zette, door herhaalde knikjes, aan die aan beveling kracht bij. Trillend voegde zich het meisje in al zijne bemoeiingen, en zelfs toen hij haar in gebroken hollandsch voorschreef: «recht vriendelijk te kijken," deed zij daartoe in allen ernst haar best. «Lach een weinig!" moedigde hij aan. sNo" meer. Nog een klein weinig meer!" Eén oogenblik was hij tevreden. «Zoo nu. Blijf zoo kijken, asjeblieft 1" Maar dat was haar on mogelijk. Zij sloeg door in een echten lach; en wel zoo luid, zoo dartel, zoo natuurlijk, dat al de def tigheid, waarop zij zich kort geleden nog beroemd had, in de honderd morgen vloog. En daarop, o schnik ging dat lachen over in schreien, en met den besten wil kon zij zich niet bedwingen.'t Was °f hare natuur wraak nam over a! den dwang, dien zij zich in de laatste maanden aangedaan had Julie was op het punt boos te worden, en opperde de vraag: of het niet beter zijn zou, later eens te rug te komen. De nian des lichts intusschen wou daar niet van hoorenhij bracht een glas water, kwam op den goeden inval ergens eene glasruit te' openen, ter wille van de luchtverversching. en had met het mooie kopje een meer dan plichtmatig geduld. En daar, gelijk in de dagen van Van Alphen, geduld nog altijd eene schoone zaak is om in eene moeielijke taak zijn oogmerk te volvoeren, zoo werd na herhaalde pogingen eindelijk een negatief gele verd, dat een keurig positief beloofde. Binnen weinig dagen kwam de proef, in drieërlei afmetingen en eenigszins gevarieerde tinten. De gelijkenis was sprekend, de uitdrukking gelukkig. Toen Gerarda, wankelend in hare keuze, beurtelings de drie variëteiten voor de beste verklaarde, legde Julie zeer beslist haren vinger op ééne daarvan. I «Het meest gedistingeerd. Je moet nooit vragen wat je zelf het mooist vindt, maar wat het minst algemeen is." Evenzoo ging het bij de keuze van het lijstje. Gerarda wilde er een nemen van uit fijn hout ge sneden loofwerk, waarvan haar de sierlijkheid be koorde. Juhe raadde een metalen «nouveauté" aan hard en zwaarmoedig en grillig. «Meer vreemd dan mooi", klonk de weifelende tegenstribbeling. «Ja, daar moet je aan wennen", zei de raadgeef ster. «Alle dingen zijn vreemd als ze pas in de mode komen, maar dan moet men ze juist nemen. Later, als Jan Alleman den smaak er voor beet krijgt, raakt het mooie er weer af." «Maar er blijft toch een onderscheid tusschen mooi en leelijk?" Mevrouw Van Walen maakte haar gewone hoog hartige beweging met de schouders. «Dat gaat ons aan, voegde zij er duidelijkheidshalve bij. «Geloof me, je komt het verst in de wereld, als je zulke dingen maar aan anderen overlaat en alleen vraagt of iets gedistingeerd is of burgerlijk De spreekster moest wel veel van 'hare assistente houden, dat zij deze zoo openhartig deelgenoote maakte van hare bevindingen en de moeite nam van hare beweegredenen o..der woorden te brengen trouwens, het was dan ook heel strelend te we"ten' welk eenen diepen indruk zij door zulk soort van levenswijsheid op het meisje maakte. Het metalen lijstje werd gekocht, en van het reeds «te burgerlijk geworden" snijwerk door

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Nieuwe Langedijker Courant | 1895 | | pagina 1