Brief uit het Buitenland De Twee Kleinzoons. Schoonheidsontwaken. PROSPERITY OP AFBETALING. Het einde van „an American tragedy" (Door onzen correspondent) NEW YORK, April 1932. Op een dag, dat er in Wallstreet niets te doen was, vertelde een maakelaaar de volgende geschie denis aan zijn collega's. „Er waren eens twee land- loopers, die over de landwegen van de „Middle West" rondtrokken. Zij bezaten niets dan een vat whisky, dat zij op een handkar voortduwden. Verder bezat één der landloopers nog één cent. Zij zouden ge zamenlijk de whisky verkoopen uitsluitend tegen contante betaling en de oopbrengst deelen. Nadat zij den eersten dag eenige mijlen voortgetrokken waren, zei de man, die nog één cent had, dat hij dorstig was en voor één cent whisky van de „firma" wou koopen. Dat gebeurde dan ook; de cent ver anderde van eigenaar en een beetje whisky ver dween in de maag van den kooper. In den loop van den dag werd h et bedrijf op dezelfde wijze voort gezet; de compagnons namen om de beurt een beetje whisky en betaalden altijd contant. De cent was voortdurrend „in omloop". Na twee dagen was de voorraad whisky „uitverkocht" en elke koop was met contant geld betaald. Doch het kapitaal der firma bedroeg nog steeds één cent." Die vergelijking is wel eenigszins van toepassing op Amerika. Een vergelijking gaat altijd mank, zij het ook slechts zooals de Ieren zeggen aan één been, doch in hoofdzaak is het wel juist, dat Ameri ka zich evenals die beide landloopers een kunst matige koopkracht heeft verschaft. Het geld is alleen maar heen en weer geschoven; iedereen kocht en verkocht, het zakenleven bloeide en men genoot een „prosperity", waarvan men dacht, dat zij nooit een einde zou nemen. Men had het ge heim ontdekt van een „voortdurenden economi- schen vooruitgang". Hebt behoeften en bevredigt ze! Hebt ge geen geld, dan behoeft de transactie daarom nog niet uitgesteld te worden. Geld is er altijd wel te krijgen. Wilt geeenautokoopen?Een piano? Een naaimachine? Een huis? Ge behoeft daarvoor slechts zeer kleine afbetalingen te vol doen en er zijn zelfs banken, die U de eerste ter mijn nog voorschieten, wanneer ge bewijzen kunt, dat gij kans hebt om met het te koopen voorwerp iets te verdienen, door taxirijden met de op afbe taling gekochte auto of les te geven aan de op afbetaling gekochte piano. Op dit schuim van kunstmatig aangewakkerde behoeften, kunstmatig gekweekte werkgelegenheid en kunstmatig te voorschijn getooverde koopkracht was de Amerikaansche „prosperity" opgebouwd. Zij was 'door en door kunstmatig, niet gebaseerd op werkelijke levensbehoeften en daarom slechts een schijnbare welstand. Het land werd door al die met veel drukte afgesloten transacties niet rijker. Ves- langens, waaraan men eerst behoort te voldoen, wanneer door kapitaalvorming de daartoe ver- eischte middelen zijn verkregen, werden bevredigd, voordat het geld er was. In den tijd der gewaande „prosperity" teerde Amerika zijn toekomstige wel vaart op voor den tijd. Daarom helpt ook de kunst- matge credet verrumng net, want de gaten moeten eerst gestopt worden, voordat men weer een weg verkrijgt, waarop het economisch leven verder kan gaan. De reusachtige sommen, welke de regeering met gevaar voor haar eigen credietwaardigheid ter beschikking stelt om verbetering aan te bren gen, worden opgebruikt om in moeilijkheden ge raakte banken en industrieën te saneeren. Ook door de geniaalste credietcombinaties kan men niet aan de natuurlijke economische wetten ontkomen. In een samenleving als de Amerikaan sche, waarin men de economische invloeden altijd vrij spel heeft gegeven, is het trouwens nog maar het beste, alles zijn loop te laten hebben en de natuurlijke ontwikkeling der dingen noch door beschermingsmaatregelen te bespoedigen, noch door immigratie verboden tegen te houden. Want nadat de vrije immigratie de Vereenigde Staten groot en machtig heeft gemaakt, is de sinds de eeuwwis- FEUILLETON 23). Heinrich wist niet hoe hij deze verklaring zou moeten opvatten. Waren het droombeelden, zins- verbijsteringen, die hij zooeven had gehoord? De zieke sprak toch zoo rustig, zoo beslist. Of was er verband te zoeken tusschen de wilde droombeel den en verwarde woorden des nachts gesproken? Was het mogelijk, dat zich in dit stille, afgetrokken en gesloten leven van zijn vader een diep en ernstig geheim verborgen lag? Hoë? Zijn vaders eer, de eer van zijn grootmoeder en ook zelfs de eer van hem zelf, zijn eigen eer was door het een of ander voorval geschandvlekt geworden? Ook de zijne? Ah, hij gevoelde reeds, hoe zich de lust in hem ontwaakte, den strijd, in welken zijn vader onmachtig scheen, opnieuw te beginnen. Wat kon het echter zijn, waardoor hun eer was aangetast? Lange tijd werd hem echter niet gegeven over een en ander na te denken, want al zeer spoedig verviel zijn vader weder in luide koortsachtige droo- men, terwijl de koorts in hevigheid toenam. De oogenblikken werden steeds korter, dat hij tot bewustzijn kwam en den volgenden dag was zelfs een lichte verbetering van den toestand niet meer merkbaar. De dag der crisis kwam maar niet de beterschap. Des anderen daags was de oude dokter Schwarz overleden. Heinrich had tien nachten gewaakt en des daags slechts een paar uur geslapen. Als dan eindelijk het einde kwam, scheen het nog niet lot hem door te dringen, en geen tranen verlichtten zijn smart. Hij liet zich door vrouw Koch stil in zijn kamer voeren, die zij aangenaam had verwarmd, zij schonk hem een glas wijn in, raadde hem aan te gaan rusten, welke raad hij eveneens opvolgde en door vermoeidheid en uitputting viel hij in een diepen slaap, waaruit hij ontwaakte toen even daarna de klok drie uren sloeg. Hij stak het licht aan en nu pas kwam de diepe smart over het zwaar verlies, dat hij had geleden. Slapen kon hij nu niet meer en hij dacht aan het droevig bewustzijn, dat zijn hulp en bijstand niet hadden kunnen baten. Hij stond op en kleedde zich aan. Zijn kamer was verwarmd, in de haard brandde een helder vuur. Heinrich nam een kaars, ging naar de kamer van zijn vader, toen naar zijn bed, lichtte het laken op, keek lang en stil in het zoo dierbare ge laat, drukte een kus op het koude voorhoofd en nadat hij het levenlooze lichaam weder overdekt had, ging hij naar het schrijfbureau, schoof de bovenste lade open en vond ook spoedig wat hij zocht, een van zijn adres voorzien verzegeld pak ket. Zoo stil als hij gekomen was, zoo stil ging hij ook seling gevolgde politiek van beperking der immi graties de oorzaak geweest, dat de binnenlandsche markt van Amerika werd verkleind door het kunstmatig tegengaan der bevolkingstoename, waardoor weer het streven ontstond, om de onvol doende toename der bevolking goed te maken door een toename van de koopkracht dier bevolking, onverschillig langs welken weg. Deze feiten zijn langzamerhand de beste leiders van Amerika ook wel duidelijk geworden. Het zal echter nog wel een heelen tijd duren, voordat zij ook tot het besef van de groote massa van het volk zijn doorgedrongen. Deze zoekt, voor zoover zij niet nog steeds zweert bij de oude, ondeugdelijk gebleken middelen, de verbetering het liefst in hulp van den Staat, in socialiseering der bedrij ven. Inderdaad zou dit misschien mogelijk zijn in een zoo geïndustrialiseerd land als de Vereenigde Staten. Hoe paradoxaal het ook schijnen mag: so cialisatie heeft in de Vereenigde Staten meer kans van slagen dan in de Sovjet-Unie. Deze voert met haar vijfjarenplan, ondanks inspanning van alle intellect en energie tot een hopeloozen strijd, omdat zij de middelen waardoor de industrialisatie tot stand moet komen, voor veel geld van het bui tenland moet koopen, terwijl zij niet in staat is om ook maar bij benadering eenzelfde hoeveelheid terug te krijgen door den verkoop van haar pro ducten in het buitenland. Zij is dus gedwongen tot een communisme op crediet, wat op den duur even onbestaanbaar is als „prosperity" op crediet. Nieuwstijdingen Hel feest van O. Keg's Groothandel to Zaan- Jam. Te Zaandam heeft .Zaterdag de firma O. Keg, groothandel in koffie, thee en verpakte levens middelen, onder zeer veel blijken van belangstel ling haar 100-jarig bestaan gevierd. receptie was druk bezocht terwijl zeer ve len van hun belangstelling blijk hebben gegeven door het aanbieden van bloemstukken. Het personeel heeft aan de firma een gedenk raam aangeboden, waarop de oude en nieuwe pan den der firma zijn afgebeeld. Daarnaast waren de ouderewtsche theelood en koffielood te be wonderen, het wapen van Zaandam en dat van de firma O. Keg. Het personeel heeft) van de firma als feestgave een spaarbankboekje gekre gen terwijl hun een dubbel vacantieloon is toe gezegd. Op .de receptie hebben o.m. burge meester K. ter Laan het woord gevoerd namens het gemeentebestuur en de heer M. Si., Schoen voor de Kamer van Koophandel ea Fabrieken Zaanland. PAX INTERNATIONAL Ned. Uittreksel uit het Int. Maandblad v. d. Internationale Vrouwenbond voor Vrede en Vrijheid. April 1932. BRIEF UIT GENèVE. De ernst van den toestand in het verre Oosten bracht de afdeelingen in verschillende randen tot activiteit. In Engeland hadden 238 bijeenkomsten plaats; in Duitschland, Frankrijk, Nederland, Zwit serland, Bulgarije, Tsjechoslowakije en de Ver eenigde Staten werd door conferentie's en berich ten in de' kranten getracht invloed op de alge- meene politiek uit te oefenen. Ook in Genève heeft men steeds getracht de aandacht te vestigen op het feit, dat verschillende landen door de uitvoer van oorlogsmateriaal naar het Oosten aan de ge beurtenissen daar mede schuldig zijn. Oorlogs materiaal wordt naar het oorlogsgebied gezonderf, munitie ook in andere landen opgestapeld en wij moeten niet uit het oog verliezen, dat ook in die landen vandaag of morgen conflicten kunnen op treden. Alle vredesorganisatie's, de jeugd en de arbeiders gezamenlijk moeten één front vormen tegen den oorlog en solidair zijn met al degenen, die weigeren in de wapenindustrie te werken. De iaatsteu moeten materieel en moreel gesteund wor- weder heen. Een zonderling gevoel maakte zich van hem meester. Hij stond aan den ingang van de poort, waarachter wellicht een vreeselijk geheim verbor gen was; opende hij dezelve, dan moest wellicht voor hem een geheel nieuw leven aanvangen, moest hij misschien wel met zijn geheele verleden bre ken, moest hij waarschijnlijk, zooals zijn vader het hem vooruit had aangekondigd, den strijd aan binden met verbitterde tegenstanders, in welken, strijd hij wellicht óf zou zegevieren óf ondergaan. Zou hij het zégel verbreken? Hoe gelukkgi had hij tot heden geleefd, hoe had zijn goed gesternte hem alles doen gedyen, wat hij had ondernomen of gewild, en waarnaar hij had gestreefd, geacht en geëerd door allen. Tot dusver had geen stofje den glans van den spiegel zijner eer kunnen verduis teren; hoe zeker en zorgeloos kon hij in de toekomst blikken, gesteund door de wetenschap een eervol ambt te bezitten. Wie wist iets van het verleden van zijn vader als hij alleen? Bleef het pakket gesloten, zoo bleef alles bij het oude, door niets kon dan zijn vrede verstoord worden, door niets zijn toekomst vernietigd of bedreigd, het geheim daalde met het lijk van zijn vader in het graf. Maar neen! Het ging hier niet om zijn gelukkige toe komst, hier kwam iets anders in het spel. De eer van zijn vader en de eer van zijn moeder was het, die ergens door iemand was geschonden en belee- digd en tot heden nog niet was hersteld. De eer van zijn vader was echter ook de zijne! Zijn eer was dus eveneens aangetast; zou hij nu nog één seconde dralen, alles aan te wenden, de smet, waardoor die eer bezoedeld was, uit te wisschen? En al moest hij ook alles daarbij verliezen, wel licht een troostelooze toekomst tegen gaan, ja, zelfs zijn leven daarbij op het spel zetten. „Ja," zoo riep hij luidt uit, „ik wil, ik moet het zegel verbreken, het is mijn eerste en heilige plicht] Welke strijd mij ook wacht, moedig wil ik hem onder de oogen zien en tegengaan, en zijn de vijandelijke machten sterker dan ik, moet ik voor hen onderdoen, zoo sterf ik in het bewustzijn alles gedaan te hebben, wat ik aan de dierbare nage dachtenis van mijn vader schuldig ben." Vlug verwijderde hij thans van het pakket het roode zegel en uit het papieren omslag kwam een kwarto schrijfboek, op den omslag waarvan op de eerste bladzijde stond geschreven: „Aantee- keningen omtrent de rechtmatige Erfgenamen des Graven van en tot Bréitenbach." „Wat is dat!" vroeg Heinrich verwonderd voor zich heen, „is mijn vader een graaf Breitenbach? Onmogelijk!" Toen begon hij te lezen, de eene bladzijde na de andere, steeds donkerder werd zijn gelaat gekleurd, steeds zenuwachtiger beefden zijn handen, en sneller stroomde het bloed door zijn aderen. Twee maal achter elkander las hij het geschrift door, hij merkte niet, dat het reeds dag geworden was en de zon intusschen in zijn kamer scheen. Zijn licht brandde nog. Toen hij voor de tweede maal den inhoud had doorgelezen, zag hij eerst dat de nacht den; men kan niet verlangen, dat zij vrijwillig de ellende van de werkeloosheid op zich nemen. In Genève is een groep voor algeheele ontwapening, die rusteloos werkt om onder het internationale pu- bliek in Genève het begrip van de algeheele ontwa- pening populair te maken en wij hopen, dat de 1 jeugdkruistocht naar Genève veel voor de goede zaak van de ontwapening zal bijdfagen. i In Parijs zal een openbare bijeenkomst voor de entwapening gehouden worden van vredesapos telen, intellectueele en handarbeiders, gedelegeer den van organisatie's, leeraren, kunstenaars en schrijvers, Men zal discussieeren over het voorstel van Tardieu op de ontwapeningsconferentie en trachten vast te stellen, hoe men in Frankrijk over de vrede denkt. Andree Jouve stelt voor, ook in andere landen dergelijke bijeenkomsten te houden en in Genève demonstreeren tegen wetenschap pelijke oorlogvoering. Het bureau van de Int. Vrouwenbond voor Vrede Vrijheid heeft een brief aan Van der Velde, pre sident van de Socialistische Arbeiders Internationale gezonden, waarin de mogelijkheid van samenwer king van de vrouwen met de arbeiders besproken wordt, voor zoover l\et strijd tegen den oorlog be treft. Voor het te laat is moeten de groote arbei- dersorganisatie's en de pacifistische vrouwen ge meenschappelijke actie voeren. Van der Velde ant woordde dat hij dit voorstel in zijn kringen wil brengen en hoopt binnenkort officieel gunstig be richt te kunnen zenden. Al dergelijke zaken zullen bij het congres in Grenoble besproken worden. Mo gen vele leden van de Int. Vr. Vr. Vr. daar aanwezig zijn om een goed arbeidsplan op te maken. Met alle arbeidsorganisatie's, met de jeugd, met de opvoe ders gezamenlijk moet een „eenheidsfront" van alle ware pacifisten tegen den oorlog gevormd worden. CAMILLE DREVET. Het werk in Genève. Een internationale groep voor algeheele ontwapening is voor kort in Genève gevormd onder voorzitterschap van Donald Grant. Onze bond is door Camille Drevet en Cor Ramondt- Hirschmann vertegenwoordigd en de afdeeling van de Vereenigde Staten bovendien nog door Hannah Clothier Hull en Amy Woods. Doel van het comité, waarin meerdere personen uit verschillende landen zitting hebben is, tijdens de ontwapeningsconferen tie naar totale ontwapening te streven. Een brief aan Henderson en aan den president van de vol kenbondsbijeenkomst gezonden, waarin verbod van wapen uitvoer naar China en Japan geëischt werd. Een brochure werd uitgegeven, waarin de uitspraken die in de ontwapeningsconferentie ten gunste van algeheele ontwapening vielen, verzameld zijn. Deze brochure wordt met begeleidende brief aan de gede legeerden gezonden. De brief bevat, al naar de be treffende gedelegeerde zich uitliet, een gelukwensch met de gedachte, die hij naar voren bracht of een opwekking om zich meer te gaan uiten voor totale ontwapening. Het comité bereidt de ontvangst voor van de jeugd-kruistocht in het Plain Palais, waar deelne mers aan de kruistochten en andere persoonlijk heden zullen spreken. Mr. Henderson heeft beloofd, een deputatie van de kruistocht te zullen ontvan gen. Ongeveer 300 jonge menschen worden in Genève verwacht, waarvan velen groote afstanden te voet aflegden, aldus ook hun enthousiasme voor totale ontwapening weergevend. ANNE ZUEBLIN. UIT DE AFDEELINGEN: Campagne petitionne ment (vervolg) Oostenrijk. Betrekkelijk laat begonnen heeft de economische crisis de campagne bemoeilijkt. Er zijn pl.m. 47000 handteekeningen verzameld. Vele vrou wen, maar vooral veel arbeiders hebben medege werkt. In Tirol onderteekenden vele ambtenaren en geestelijken. In Stiermarken ging men huis aan huis in vele dorpen en teekenden veel boeren en landarbeiders. België. 15000 handteekeningen werden bijna uit sluitend in Brussel verzameld. Hier stonden drie groote warenhuizen ons toe bij het personeel rond te gaan. De kranten brachten zeer eenzijdige be richten over de actie, theaters, Cinema's, fabrieken waren op een enkele uitzondering tot geenerlei me dewerking bereid, evenmin als de leider van het onderwijs-ministerie in Brussel. reeds voorbij was en het daglicht door de kieren van het venster scheen. Hij blies het licht uit. Zorgvuldig wikkelde hij het geschrift in den omslag en toen hij vrouw Koch hoorde komen, verborg hij het. Deze bracht hem een kop koffie en verwonderde zich hem reeds geheel gekleed te ziep. Zij ver wonderde zich nog meer over zijn koele houding en zijn eigenaardigen oogopslag. De pleegzoon was reeds in eene gemoedsstemming alsof hij in het volgend oogenblik den grooten strijd reeds zou be ginnen. Na eenige dagen had de teraardebestelling plaats. Het uur waarop men voor altijd van een geliefde doode afscheid neemt is even zwaar als het oogenblik van het heengaan. Alle andere ge dachten treden dan door de groote smart op den achtergrond, en eerst als alles voorbij is en men in het schijnbaar leeggestorven huis is terug gekeerd, treedt een weldadige rust en kalmte in. Des anderen daags ging Heinrich naar de stad. Zijn plan was, voorloopig zijn werkkring als assis tent te blijven waarnemen. Hij wilde niet overhaast handelen, maar voor alle dingen eerst inlichtingen over de grafelijke familie Breitenbach inwinnen, van welke hij tevoren nog nooit iets had vernomen. Het was een schoone voorjaarsdag, de zon scheen zoo heerlijk uit den wolkeloozen blauwen hemel. De sneeuw, die de scheidende Winter uit boosheid nog voor een paar dagen over de aarde had uitge strooid was van de velden verdwenen, de aarde ont waakte uit den langen winterslaap en liet zich koesteren door de warme zonnestralen. Daar waren ook reeds de met vreugde begroette eerste Lente bloemen, de sneeuwklokjes luidden jubelend de ko mende Lente in. In de boomen langs de wegen was het al leven en beweging, daar sprongen de vogels en tjilpten en kwetterden honderden keeltjes en rie pen: „Heden is het de eerste lentedag!" Heinrich zag en hoorde niets van het ontwaken der Lente. De wereld was dood voor hem, een andere nieuwe wereld bouwde hij in zijn gedachten op. Waren deze donkere, gedachten wellicht een gevolg van zijn lichamelijke gesteldheid? Hij voelde zich niet wel, hij huiverde en koude rillingen kwa men over zijn lichaam. Hij wilde heden naar zijn vriend, dokter Berg, en hem verzoeken nog eenige dagen langer voor hem waartenemen, om dan weder terug te keeren om alle achtergelaten ge schriften aan een grondig onderzoek te onder werpen, wellicht, dat hij ergens een aanknoopings- punt vond, dat voor zijn nu stellig te ondernemen veldtocht van gewicht kon zijn. Het was middag. Eerst ging hij naar het zie kenhuis. De kliniek was teneinde, zijn vriend niet aanwezig, wijl hij met den Geheimraad was uit gegaan. Op zijn kamer liep hij de intusschen inge komen brieven vluchtig door, liet het schriftelijk verzoek aan dokter Berg achter en verwijderde zich daarop weder. Zijn onwelzijn nam toe. Toen hij een bekend res taurant voorbij ging, kwam hem in de gedachte, dat een glas wijn hem misschien wat zou kunnen Zooals de milde stralen der voorjaarszon een bloesem van schoonheid aan boom en struik tooveren, wekt het dagelij ksch gebruik van „Zij"-Crème een nieuwe lente in uw huid. In prijzen van 20—3045 en 75 cent. Tsjecho-Slowakije. De groep van Praag, met haar afd. in Brunn en Bratislave, de Duitsche en jood- sche groep zonden hun oproep naar alle steden en gemeenten, naar geestelijken van elke richting, naar alle scholen en cultuurcentra. Honderden menschen is de vredesgedachte nader gebracht en vele brie ven kwamen op het hoofdbureau binnen. Zij wer den verzameld en zullen later aan de regeering en aan Dr. Benesj worden gezonden. In verband met de actie is een comité gevormd, vertegenwoordigend 43 organisatie's. Dit comité werkt verder voor de vrede. Tijdens de campagne werden drie voordrach ten en een groote demonstratie gehouden. Bij de laatste spraken Lida Gustave Heymann, Cor Ra- mondt-Hirschmaan en Marcelle Capy. Denemarken. Van Maart 1931 tot Maart 1932 werden 450000 handteekeningen verzameld. Vele organisatie's, de pers, scholen en kerken hielpen mee, echter werd het grootste aandeel in het werk verricht door de afd. van de Int. Vr. Vr. Vr. die zeer veel plaatselijke groepen heeft. De afdeeling tracht over meerder geld de beschikking te krijgen. Een handelaar in Kopenhagen beloofde 1000 Kronen als de geregeld gehouden conferentie hetzelfde be drag zou opbrengen. De conferentie bracht 1700 Kronen op. Nog steeds is er een deficiet; de actie wordt voortgezet. Verslag over twee jaren van de- Duitsche afdeeling. Lida Gustave Heymann schreef als inleiding een enthousiaste oproep tot medewerking. Het hoofd bureau in Berlijn heeft intensief gewerkt, had veel interviews met leden van de regeering en publi ceerde vele manifesten. Het algemeene werk van het hoofdbureau bestaat uit krantenberichten, iedere veertien dagen, het organiseeren van voordrachten, bijeenkomsten en het uitgeven van berichten en vlugschriften. De afd. is in het comité tegen de militaire dienst en de militaire opvoeding (afd. v. d. vredesraad) en in de Duitsche Volkenbondsliga (die 60 organisatie's omvat) vertegenwoordigd. Speciaal comité's zijn er voor de Poolsch-Duit- sche verhouding, de wetenschappelijke oorlogsvoe ring, opium en andere bedwelmingsmiddelen, anti semitisme, minderheden e. a. Dr. Anita Augspurg en Lida Gustave Heymann geven „Frau im Staate" uit, onafhankelijk van de Int. Vr. Vr. Vr., maar in ieder nummer is een blad zijde gevuld over het werk van de Duitsche afdee ling. Het programma van de afdeeling omvat: 1. Politieke opvoedieng van vrouwen zonder par tijpolitieke tendenzen. 2. Het bekend maken en open stellen van eiken tak van dienst voor de vrouwen. 3. Het ondersteunen en bevorderen van alles, wat de ontwikkeling van het geheele volk beoogt. 4. Internationale betrekkingen vermeerderen en versterken. 5. Het naar voren brengen van het principe van geweldeloosheid bij alle' menschelijke verhoudingen, in de familie, bij de opvoeding, bij de nationale en internationale politiek en economie. BRAZILIë. In den zomer van 1931 werd een femi nisten-congres gehouden, waarbij het vredescomité resolutie's betreffende nationale, internationale en opvoedkundige problemen vastlegde. Minimale be wapening, vrijhandel, vreedzame oplossing van in ternationale geschillen, en vele andere punten kwa men in behandeling, voorts werd een oproep aan de geleerden gericht, om actief deel te nemen aan het verzekeren van de wereldvrede. Japan. Madeleine Rolland ontving een brief van Tomi Wada Kohra uit Tokio, die aan de Chineesche vrouwen gericht was en in „Vredesfront" en „Menschheid" afgedrukt werd. De tekst van den brief is nog niet in handen van de redactie. opknappen. Hij trad binnen en vond het lokaal zoo goed als leeg. Vlug achter elkander dronk hij twee glazen sherry, waarna hij inderdaad zich beter gevoelde. Werktuigelijk greep hij het voor hem lig gende avondblad. De wereldgebeurtenissen waren hem vreemd geworden, gedurende ruim veertien dagen had hij geen krant onder de oogen gehad. Dat was dan ook de reden, dat hij het verzoek van Graaf Breitenbach aan den redder van zijn dochter niet had gelezen. Langzaam liep hij het blad door. Plotseling schrok hij, hij had op de laatste bladzijde den naam van Graaf Breitenbach gelezen. Het was de ondertee- kening van een advertentie waarin een „wel opge voede" bediende werd gevraagd. Heftig sprong hij op; als bij een ingeving werd het hem duidelijk, dat het toeval aan den loop van zijn lot een andere richting zou geven. Zijn besluit was genomen. In de annonce stond, dat reflectanten zich moes ten melden: Schloszstrasze 15. Welk een wonder lijk toeval, het restaurant,'waarin hij zich bevond, stond in de Schloszstrasze. Hij vroeg den kellner welk nummer het restaurant voerde, waarop de kellner antwoordde, 14. Dus in het huis hier naast woonde Graaf Breitenbach. Zoo nabij! Dat was meer dan een toeval. Hij wierp een blik in den spiegel. Was hij mis schien ook te elegant gekleed? Hij geloofde het niet. Zijn hart klopte met hevige slagen als hij wei nige minuten later aan de schel van huis nr. 15 trok. Hij werd onmiddellijk toegelaten. Daar stond hij dan voor Graaf Breitenbach. Was hij de rechte? Behoorde hij tot de familie; die zijn dierbaren vader, zijn grootmoeder zoo veel' leed had aan gedaan? Hij werd aangenomen en de datum van indiensttreding werd bepaald op den eersten Mei; de eerste schrede op een nieuwen, wellicht door- nigen en gevaarvollen weg was gedaan. Hij ging naar zijn pleegouders terug. Zijn onwelzijn, dat blijkbaar door de laatste ervaringen op den ach tergrond was gedrongen, keerde terug. Hij was moe en mat en een lichte ongesteldheid had hem aangegrepen. Na eenige dagen kreeg hij koorts, zoodat hij het bed moest houden. Hij was niet ziek maar ook niet gezond. Weken lang bleef de toestand onveranderd. Vrouw Koch maakte zich zeer ongerust en had, zonder haar geliefden pleeg zoon te raadplegen, den Geheimraad gesmeekt, den zieke eens te bezoeken. Deze kwam en bevestigde de reeds door Heinrich gemaakte diagnose, dat het typhoide was. Hij beval de strengste rust, voorzich tigheid en vermeiding van alle opwinding. De raad was licht gegeven doch was in dit geval wel hoogst moeilijk op te volgen. De ziekte hield aan tot half April, waarna eenige beterschap intrad en weldra was zij geheel gewe ken en waren de jeugdige krachten weder terugge keerd. (Wordt vervolgd).

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Nieuwe Langedijker Courant | 1932 | | pagina 4