Zuster Anna Uit den Omtrek De oplossing Beperking der Werkloosheid door verkorting van den Arbeidsduur Plaatselijk Nieuws Ondkarspel. Zooals reeds aangekondigd hield de sportclub ,td. G." Op Zondag 12 Juni een onderlinge tijdrit over 15 ronden in totaal 70.5 kilometer. Begunstigd door heerlijk zomerweer werd door de jongens gestart ongeveer half tien. Die ge kozen weg was nu juist niet schitterend, te noemen. Het warme weer had hierop wel eenigen invloed en maakte den weg hier en daar mul en los. Niettegenstaande dat werd er zeer goed gereden. De snelste rijders bereikten een gemid deld tempo van plm. 33 kilometer per uur, wat zeer zekef vlug is te noemen, op een dergel-ij ken weg, met tamelijk wat bochten, waarvoor steeds moest worden ingehouden. De zware weg liet zich echter gelden op en kele renners, die na ongeveer 9 ronden gereden te hebben, moesten opgeven. Vervolgens nog een lekke band, zoodat nog slechts door twee renners werd doorgereden. Dit was zeer jammer, daar hierdoor de span ning voor de renners en publiek tamelijk was ver minderd. Na de 12e ronde gaf wederom een renner op en werd de rit na de 13e ronde gestaakt daar van Zijl nog maar alleen reed. Voor dezen nog jeugdigen renner een prach tige prestatie. Wij hopen dat O. G. ons dezen zomer nog op eenige tijdritten moge vergasten en de belang stelling hiervoor nog grooter moge zijn. De me dewerking van het publiek zal zeker de rege ling zeer in de hand werken, wat ook jl. Zondag in alle opzichten werd gewaardeerd Breek op Langendijk. De vorige week Maandag vergaderde ons plaat selijk crisiscomite, van welke vergadering in dit blad een kort verslag werd opgenomen. Uit dit verslag is in de eerste plaats gebleken wat in de afgeloopen maanden is verricht, wat door ons comité is kunnen worden verstrekt en hoe de gelden hiervoor zijn verzameld. Het zal dunkt ons ieder lezer hebben getrof fen dat de opbrengst van het eenvoudige Zater dagmiddagbusje zoo'n groot bedrag is geweest. Voor degenen, die het over het hoofd hebben gezien, willen wij het bedrag hier nog even noe men. Het was tot 31 Mei f805.971 of meer dan de helft van onze totale ontvangsten. De macht van het kleine treedt hier weer zeer scherp naar voren en het is ons doel om hierop bij onze in gezetenen nog eens extra de aandacht te vestigen Laten wij toch met dit eenvoudige middel van inzameling toch niet verslappen, ook niet in de zomermaanden, maar laten wij allen medewerken om in dezen zomer nog iets te sparen, opdat wij in het aanstaande winterseizoen weer iets heb ben om te geven aan diegenen, die door. den nood der tijden het zwaarst worden getroffen. Ieder doet dat natuurlijk naar de mate van zijn kunnen, maar als wij in dieni geest allen meewerken, dan kan een vrij groote som worden bijeengebracht. Dat is in de afgeloopen maanden zeer duidelijk gebleken. 'Wij brengen daarvoor dank aan de gevers en ook aan de kinderen, die zoo trouw eiken Zater dagmiddag met het busje zijn rondgegaan. I Wij besluiten met een vriendelijken oproep aan onze ingezetenen om allen zooveel mogelijk mede te werken om zij het ook misschien met. een klein bedrag mede te werken aan het groote doel om elkanders lasten te dragen. Broek op Langendijk, den 13 Juni 1932. HET, QOMITE. Noordseharwonde. Beeds meermalen hebben wij de loftrompet ge stoken over hen, die op zoo schitterende wijze hebben medegewerkt en nog medewerken om den naam van den Langendijk op kunstgebied met gulden letteren te doen schrijven. Vele, zeer vele lauweren zijn reeds geoogst en nog steeds is geen einde gekomen aan den stroom van onderscheidingen, die „moeten" wor den toegekend als blijk van groote verdienste. Zoo is het ook nu weer. Zondag jl. heeft het R. K. Fanfarecorps „Ge not door Kunst" onder leiding van den heer H. Maas in de eere-afdeeling op het Groot R. K. "Provinciaal Concours, gehouden te Haarlem weer een prachtig succes behaald, namelijk: een len prijs in den Concertwedstrijd met 391 pun ten met lof der Jury. In den eerewedstrijd be haalde het corps het hoogst aantal punten over het geheele concours over beide secties, harmo nie en Fanfare, met 201 punten maximum 210 punten. Aan directeur en leden onze welgemeende fe licitatie. - Ondkarspel. N.V.V. 3—D'.TB. 3. 2-9, Zondagmiddag trok het derde per fiets naar N. Niedorp om N.V.V. 3 te bekampen. Oijevaar was zoo welwillend vlak voor het vertrek der spelers afbericht te geven. Jonkers was daarna dadelijk bereid in te vallen. Even over half drie fluit de scheidsrechter de elftallen op tot den strijd. Di.Tl.iS. komt met het volgende elftal in het veld J. Otsen M. Vriesman, J. Rootjes J. Kuiper A. de Wilj P. KJruijer P. Kuilman, O. KJuilman, N. Jonkers, Jo Carnas, G. Zeejnan. Uit deze opstelling blijkt, dat de keeper,, links back en de geheele voorhoede uit adspiranten bestaan. N.V.V. is versterkt met 3 spelers uit het 2de. Nieuwe Niedorp won de toss en D|.T.S| trapt, tegen zon af. D.T.I3. zit er dadelijk, ondanks het warme weer flink op en heeft reeds spoedig succes door een schitterendd schot van den linksbuiten 01. Na een goed opgezette aanval maakt de rechts binnen het tweede doelpunt, door den bal in het doel te loopen. 02. N.V.V. niet ontmoedigd pakt flink aan en heeft succes als Otsen een kalme bal ijskoud door zijn handen laat loopen. 12. Na nog eenige wederzijdsche aanvallen fluit do scheidsrechter rust. Hoewel D.T.S. een kleine voorsprong had zou waarschijnlijk niemand gedacht hebben, dat zoo'n groote nederlaag voor N.V.V. was weggelegd. Na de rust ontwikkelt zich weer een vlug spel. Reeds spoedig jaagt de linksbinnen het derde doelpunt voor D'.T.S. in het net. 13. Daarna is de beurt weer aan N.V.V. die Ot sen voor de tweede maal het nakijken geeft. 23. Daarna komt D.T.S. pas goed los en de stand wordt opgevoerd" tot 29. De midvoor nam er 1, de rechtsbinnen 1 en de linksbinnen. 4 voor zijn rekening. De ploeg heeft over het geheel genomen, een schitterenden wedstrijd gespeeld, wat wel uit den uitslag blijkt. De voorhoede was verreweg het beste deel van de ploeg. N.BA 5, zegge en schrijve vijf adspiranten. De linksback moet er zorg voor dragen bij de aanvallen niet steeds terug te loopen, terwijl de rechtshalf nog wel eens terdege mag trainen. Het behoeft geen betoog, dat het derde van D'.T-iS. in uitstekende stemming huiswaarts trok PIGBJA De Burgemeester van Alkmaar jubileert Het 121/g-jarig jubileum van burgemeester "Wendelaar van Alkmaar, die tevens voorzitter is van de Ver. van Ned, Gemeenten, werd Za terdag in Alkmaar op grootsche wijze herdacht De Raad kwam des middags in een buitenge wone zitting bijeen om den jubilaris te huldi gen. De zaal was geheel met genoodigden, on der wie leden van het huldigingscomite, oud- raadsleden, burgemeesters en secretarissen van om liggende gemeenten en de hoofdambtenaren van de verschillende takken van gemeentedienst. De loco-burgemeester, de heer J. Westerhof, hield een rede, waarin hij de verdiensten van den burgemeester voor Alkmaar schetste en deed uitkomen, wat onder zijn beleid op sociaal en economisch gebied voor Alkm'aar tot stand was was gekomen en kwam en er met nadruk op wees, dat de burgemeester zijn woord bij zijn installatie gesproken, dat hij er naar zou stre ven, om de achterstand, die in Alkmaar in de oorlogsjaren was ontstaan, zou trachten in te halen, voor het grootste deel had ingelost. Het verkeersvraagstuk werd onder zijn be leid terdege onder handen genomen; scholen en bruggen werden gebouwd en in de twaalf en een half jaar-periode vermeerderde Alkmaar met 204G woningen. Ook de verhouding tusschen Alkmaar en de buitengemeenten werd -'steeds vriendschappelijker en spr. uitte den wensch, mr. Wendelaar nog vele jaren de onbetwiste kapitein van het schip „Alcmaria" zou blijven. Hierna voerde de nestor van den raad; het woord; de heer D. Govers, die de vriendschappe lijke gevoelens van den Raad jegens den burge meester vertolkte. Namens het gemeente-perso neel sprak dr. Mol, directeur van den Keurings dienst voor Waren, die belichtte, hoe het' ge- meentepersoneel, in al zijn schakeeringen, in den Durgemeester den rechtvaardigen chef ziet, tot wien het, ook met zijn persoonlijke nooden kan komen. I Als stoffelijk blijk van waardeering bood hij den burgemeester twee blauwe Djelftsche bor- uen aan, waarop voorstellingen van de Waag en het raadhuis, benevens een opdracht van wie deze geschenken afkomstig waren. De voorzitter van den Raad \had de burge meester de hoogste onderscheiding van Je ge meente, de groote gouden medaille 'aangeboden, terwijl de nestor van den 'Raad, den jubilaris had vereerd met een zilveren 'theeblad, waarop de wapens van de fam. 'Wendelaar en van Alk maar waren gegraveerd. Na dr. Mol voerde in Raadszaal namens de hoofdambtenaren de heer van de Vegte het woord, die als stoffelijk blijk een album aanbood, met de gemeentegebouwen, die tijdens het bestuurs beleid van mr. Wendelaar tot 'stand zijn geko men. - De Kamer van Kpophandel bood leenige keu rige boekensteunen aan. Ook huldigde de gemeentesecretaris mr. Koel- ma den burgemeester als een ^persoonlijkheid, met wien prettig valt samen te werken. Een aardig moment was de verschijning van het kaasdragersgilde in het gildecostuum, welk gilde bij monde van den heer Wolzak' den bur gemeester op rijm huldigde en hem een groot bloemstuk met twee Alkmaarsche kaasjes aan bood. Bloemstukken waren voorts ingekomen van de vereeniging van Ned. Gemeenten, het Gemeen tebestuur van Heiïoo; en dat van Limmen; be nevens bloemstukken van tal van Alkmaarsche corporaties. Die gemeente Bergen vereerde mr. Wendelaar een ets, van den bekenden Berger etser, G raadt van Roggen. Mr. Wendelaar dankte alle sprekers. Djaarna had in de trouwzaal vanhet raadhuis! de hul diging namens het comité uit de burgerij plaats. Die voorzitter van dit comité mr. G.(' B. van der Feen de Lille was de tolk van de gevoelens der burgerij en bood den burgemeester de tee- kening aan van het ontwerp van den monumen tale lantaarn, ontwerp van den architect Krop holler te Wassenaar, welke lantaarn met een toepasselijk opschrift op het kerkplein bij de groote kerk geplaatst zal worden. Hierop volgde een zeer druk bezochte receptie. Des avonds werden concerten in den muziek- tuin gegeven, waarna de brandweer den burge meester een serenade met fakkellicht bracht en eenige verlichte spuitdemonstraties gaf op het voormalig gemeentelijk bolwerk. Het feest eindigde met een schitterend vuur werk. (Handelsblad.) Er is tegenwoordig zoo heel veel, waar ik niet t>ij kan, niet vermag te begrijpen. Dat zal ten Jeele wel liggen aan mijn zeer beperkt in zicht, alsmede aan de verwardheid van ons te genwoordig economisch bestaan. Zoo nu en dan pleeg ik notitie te nemen van politieke redevoeringen, die van zgn. kopstukken dan. Dat is in vele gevallen interessante lectuur. Zoo trof me in een redevoering, gehouden ter verdediging der door de regeering gevolgde cri- sispolitiek, deze passage (vrij weergegeven): ,tMen diene te bedenken, dat het vermogen van do Overheid beperkt is. Wat mogelijk is, wordt gedaan. En onze agrariërs hebben zeker geen re den tot klacht, de cijfers spreken in dezen een duidelijke taal. Immers, wordt aan den land en tuin douw nu reeds een stenu verleend, die te stellen is op het enorme bedrag van 150 milli- oen gulden. Dat bedrag van 150 millioen aan steun, aan land- en tuinbouw, hoe zit dat toch?' Ik weet wel van een credietverleening door de overheid aan onzen Noordhollandschen tuinbouw tot een bedrag van 700.000 gulden. Van steun aan andere tuinbouwcentra is mij niets bekend. Als men dan ook spreekt van 150 millioen aan steun aan land- en tuinbouw verleend, verklaar ik er niets van te begrijpen. Natuurlijk heeft de politicus gelijk, men be hoeft aan de juistheid van het cijfer niet te twij felen. Echter vermeen ik, dat het juister ware, van steun aan den landbouw alleen te spreken. Als ik beweer: Henri Ford en „Had, je me maar" hebben samen een bom duiten, dan meen ik niet te jokken, doch als ik zeg: schrap je de laatste, dan geeft zulks op het totaal bedrag geen noemenswaardig verschil, geloof ik duidelijker en vollediger te zijn. Zoo zie ik de kwestie van de 150 millioen. Hier kan tot heden dan de tuinbouw gevoegelijk buiten beschouwing blijven. De tuinbouwer vraagt allen dag: Zuster Anna ziet ge nog niets komen? En de gedienstige An na roept nog iederen dag: ik zie nog wel niets, doch ik hoop, zelfs groote hoop. Nog hoop ik óp toeslag voor de bewaarkool. Doch als ze dat zegt, verraadt het niet onvrien delijk gezicht een zekere trek van zorg. Ze hoopt verder op het tweede millioen. Hebben Gedeputeerde Staten geen hoopvol voorstel gedaan, om gemeenten, ./daartoe zelf niet bij machte, bij te springen, teneinde haar deel in het crediet te kunnen storten? En dan het stuk in de „Nieuwe Rotterdam - sche Courant" zelfs opgenomen in het Weekblad Zoo wordt gehoopt, gewacht en nog eens ge wacht. 1 Onderwijl roept de akker om nijvere handen, die nu gedwongen rusten, en werken de tuin bouwers en kleine boeren boven hun krachten. Vandaag is me eenig licht in deze zaak opge gaan. Niets kan ik melden over den toeslag, nocl/ over het tweede millioen. Ja toch, dit weet ik, dat den Haag en Alkmaar waar de zetels zijn van de organisatie niet ophouden en steeds weer vragen, wanneer dat tweede millioen be schikbaar komt. Dat is vandaag publiek gezegd door den voor zitter van „St. Jozef" de veilingsvereeniging te Medemblik. „Ik hoor zoo dikwijls de klacht dat onze be sturen zeker niet hard genoeg werken. Diati is niet aangenaam en vooral niet als men weet, dat het tegendeel het geval is." Aldus de heer Schoenmaker van Medemblik, bij gelegenheid van de eerste veiling, Maandag 13 Juni gehouden. Ook sprak hij van de kwestie der garantieprij zen en deel'de mede, dienzelfden morgen bericht te hebben gekregen uit den Haag, in het belang van de tuinders te willen zorgen, vooral nauw keurig te boeken de hoeveelheden en product soorten, alsmede de gemaakte prijzen, aangezien de mogelijkheid bestond, dat er bij te geringe opbrengst een bedrag zou worden beschikbaar ge steld. Dat is alles wel heel vaag, doch' geeft toch eenig houvast. Te Medemblik was men van meening, dat de bedoeling in den Haag zou voorzitten, het veilen en verzenden te laten doorgaan ge.woon en goed enkele regelende bepaling te maken. Blijkt dan achteraf, dat de gemaakte prijzen beneden pro ductiekosten zijn gebleven, dan zou van staats wege worden gesupleerd. Het was naar de meening van de veilings- menschen aldaar ondoenlijk een dusdanige prijs regeling te treffen, die niet belemmerend op den gang van zaken zou werken. Stel eens, de regeering bepaalde een minimum prijs voor vroege aardappelen. Hoe hoog moet die zijn? In de tweede plaats kan zich het geval voor doen, dat de eene week slecht is, en een volgende beduidend beter uitkomst geeft, ja zelfs zeer bevredigend is. Wat moet nu gebeuren? Het tekort van week A zal ik! maar zeggen, bijpassen en de winst van week B, weer inhou den 1 Hoe zou men een aardbeien-, een boonen- een. tomatenprijs moeten vaststellen? Wie is in staat een regeling voor bloemkool van te voren vast te leggen, een artikel inzon derheid voor de Streek van overwegend belang Eu het is daarom naar de meening van de voormannen „om de oost" dat men eerst na verloop van eenigen tijd, als men een overzicht over het geheel heeft verkregen, of van een deel er toe wil overgaan de te vergoeden bedragen vast te stellen. Een nogal ingewikkelde geschiedenis. Maar bij eenig nadenken lijkt de gevonden oplossing" als ik dit zoo eens noemen mag zekerheid is er allerminst niet onmogelijk. IIET PLAN KEEGSTRA. Door J. MEIJER Azn. Directeur van het Centraal Bureau vooir Verificatie en financieele Adviezen der Vereenijpng van Nederlandsche Gemeenten. Kort na het nemen van de in ons vorig artikel genoemde besluiten, werd in de Tweede Kamer der Staten-Generaal door Dr. J. v. d. Tempel een inter pellatie gericht tot den Minister van binnenlandsche Zaken en Landbouw, waarbij als punten IV en V het volgende werd gevraagd: Is de Regeering bereid het vraagstuk van de wet telijke regeling der 40-urige arbeidsweek aanhangig te maken bij Met Internationaal Arbeidsbureau? Is de Regeerinig bered langs den weg van overleg met belanghebbenden, eventueel door wettelijke maatregelen, te bevorderen, dat ln de bedrijfstakken, waar de omstandigheden dit practisch uitvoerbaar maken, bij middel van verkorting van arbeidstijd het aantal te werk gestelde arbeiders wordt uit gebreid? Is de Regeering bereid, ter bevordering van werk verruiming en werkverschaffing, een algemeene regeling te treffen ten aanzien van bijdragen van Rijkswege in de kosten van door gemeenten tot het verschaffen van werkgelegenheid te ondernemen werken? Met de Regeeringsverklaringen, welke hierop volgden, nam Dr. J. v. d. Tempel geen genoegen. Hij diende 3 moties in, Waarvan het resultaat even wel was, dat zij werden verworpen! Zoo komt dus het vraagstuk van de verkorting van den arbeidsduur allereerst door economische noodzakelijkheid in de onderneming zelve naar vorende ondernemer is in tal van gevallen genoopt zijn toevlucht tot dezen maatregel te nemen. De crisis leidt er evenwel toe, dat ook in de kringen der arbeiders uit algemeene overwegingen aandacht aan het vraagstuk geschonken wordt; opheffing van de wanverhouding tusschen productievermo gen en verbruik door wettelijke regeling van de 40-urige arbeidsweek en door het van regeerings- wege bevorderen langs den weg. van overleg met belanghebbenden, dat het aantal te werk gestelde arbeiders wordt uitgebreid bij middel van verkorten van arbeidstijd. Maar wat dqaarbij niet ter sprake kwam van het loonpeil. Verlaging van loon. In het maandblad „De Gemeente-financiën" van 10 Januari '32 wordt echter in een artikel van den heer Keegstra deze kwestie wel besproken. De schrij ver bepleit beperking van den arbeidsduur, ten einde de werkgelegenheid te verruimen en het daardoor mogelijk te maken nieuwe arbeidskrachten aan te stellen. Maar aangezien daaruit verhooging van kosten voortvloeit, meent de schrijver, dat het nadeelige gevolg van den genoemden regel zal kun nen voorkomen indien de werknemers bereid zijn bij de instelling van den verkorten arbeidstijd ge noegen te nemen met eenige vermindering van hun arbeidsinkomsten. Hiertoe zullen zij bereid zijn meent hij indien zij weten, dat de verkorte ar beidstijd gepaard zal gaan met een evenredige uit breiding van het personeel der onderneming. Of dit laatste zoo positief gezegd kan worden, mag worden betwijfeld, ook al is de hoop niet uitgesloten, dat éénmaal de noodzakelijkheid van dezen maatregel zal worden ingezien. Het spreekt vanzelf, dat de vakvereenigingsbesturen een groote kracht in die richting kunnen uitoefenen. Het zou inderdaad een daad van groote beteekenis zijn. De schrijver meent, dat het niet noodig zal zijn. dat de bonden tegen over dergelijke plannen even afwijzend staan als tegenover de voorstellen tot loons- en salarisver minderingen zonder meer, omdat bij de verkorting van den arbeidsduur, ook al gaat die gepaard met vermindering van het arbeidsinkomen, de loon- en salarisbasis niet wordt aangetast. Bovendien %ou het naar de meening van genoemden schrijver niet noodig zijn het totale arbeidsinkomen per week of per maand in dezelfde mate te verminderen, als de arbeidsduur, omdat de voorwaarde zou kunnen wor den gesteld, dat de overheid tijdelijk, bij de invoe ring een bijdrage verleent aan het bedrijf voor eiken werknemer, die als direct gevolg van de ar- beidsvermindering wordt aangesteld. Aldus weet de werknemer, die het opheffen van de werkloosheid niet alleen op hem wordt verhaald, maar dat daartoe ook door den belastingbetaler naar billijke verhou ding wordt bijgedragen. En de overheid heeft daar voor middelen beschikbaar in den vorm van vrij komende ondersteuningsgelden. M.a.w. de thans voor werkloozenuitkeering beschikbare gelden zullen dan dienen om deels de door den schrijver bedoelde bij dragen aan de onderseming te verleenen. De schrijver geeft dan met enkele voorbeelden aan hoe het plan kan worden uitgewerkt en be veelt het aan bij de overheidsorganen en bij allen, die invloed hebben bij de overheid en bij de vak organisaties. Een belangwekkend voorstel. De hoofdgedachte en de strekking van het plan verdienen alleszins waardeering. Hoewel het tot stand komen van de samenwerking tusschen de be langhebbenden ongetwijfeld op vele moeilijkheden zal stuiten, mogen pogingen om in de aangegeven richting werkzaam te zijn, niet uitblijven, wil men de verdere uitbreiding van de werkloosheid zooveel als mogelijk is trachten te verhoeden. Zoo deze zaak niet terstond en flink wordt aangepakt, is de ellende in de naaste toekomst niet te overzien. Moge dan daarbij, vooral van de Overheid, een krachtig initiatief uitgaan en zij bereid gevonden worden het loon- en salarisvraagstuk met de volle medewerking der daarbij betrokken werknemers- en werkgeversorganisaties onder de oogen te zien, dan kan op den gezamenlijk vast te stellen grondslag het plan van verkorting van arbeidsduur met een zekere vermindering van loon gepaard gaande, uit gewerkt worden. De Overheid geve daarbij zelve het voorbeeld. Zij breke met het tot dusver gevolgde stelsel van ont slaan en op wachtgeld stellen, dat in de eerste jaren toch geen noemenswaardige verlichting geeft en maar al te dikwijls het trage functionneeren van den dienst in de hand werkt. Zij verkorte daaren tegen den arbeidstijd en stelle voor het verrichten van den arbeid in den vrijgekomen tijd werkloo- zen aan, zij het dan in lossen dienst. Op die wijze werkt zij mede aan de beperking van de werkloos heid en aan het op peil houden van de volkskracht. Voor de openbare kas zullen daarvan de voordeelen niet uitblijven. Moge dan spoedig algemeen het nut van verkor ting van den arbeidsduur, teneinde tot beperking van de werkloosheid te komen, wórden ingezien en maatregelen worden beraamd om te trachten het hiervoren besproken denkbeeld te verwezenlijken.

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Nieuwe Langedijker Courant | 1932 | | pagina 4