IS. '32 Vooruitzichten in den Tuinbouw. Buitenlandsch Overzicht Binnenlandsch Overzicht Uit den Omtrek doen- Na de Rijksdagverkiezingen. Dreigen de begrootingstekorten in België en Frankrijk. Scheuring in de Engelsche Labour Partij. Mgr. Seipel t. De positie der Oostenrijksche regeering. Leeft generaal Ma? Roerig Zuid- Amerika. De Olympische Speleni De verkiezingsvoorbereidingen in Duitschland hebben over heel de wereld belangstelling gewekt en ln Duitschland zelve bereikte de agitatie het kookpunt. Van Zaterdag op Zondagnacht culmi neerde de spanning; hier en daar vielen dooden bij politieke botsingen. Op den verkiezingsdag echter trad de ontspanning reeds n, alles liep toen betrekkelijk kalm af. En nu de groote slag definitief geslaagen is, keert de rust in bijna volmaaktheid weerom, 't Is, of de menschen verbluft op de ge gevens van den uitslag staren en zich dan afvra gen: hebben we óns daar nu zoo druk over ge maakt? De partij van Hitier kreeg ruim 200 mandaten, want ze kreeg de stemmen van 37 pet. der kiezers. Iedereen echter wist, dat die partij dat percentage minstens zou kunnen boeken, want de Pruisische Landdagverkiezirigen was die sterkte van de Nat. Socialisten al gebleken. Men wist echter niet, hoe ver de Nazi's boven de 37 pet. uit zouden komen; men dacht de beweging nog groeiende. Dat is ze echter niet meer, is eigenlijk de eenige verrassing, welke uit den verkiezingsuitslag naar voren kwam. De socialisten verloren slechts enkele zetels, Cen trum en Volkspartij wonnen er tesamen 11, de com munisten wonnen iets ten koste van de socialisten, het is alles tesamen niet van zoo bijzonder veel beteekenis. De socialisten herademen opgelucht, Brüning lacht in zijn vuistje en Hitler is op het oogenblik muis-stil. Intusschen is er bij de huidige verhoudingen in den Rijksdag geen enkele parlementaire regeering denkbaar. Von Papen grinnikt daarover van ver genoegdheid. Hij behoeft noch voor Hitier, noch voor Brüning op te staan, hij kan blijven wegens gemis aan een opvolger. Blijkbaar zjnt hij op poli tieke hervormingen. In een interview heeft hij zich voor de instelling van een Hoogerhuis (Eerste Ka mer) verklaard en voor een herstel der kiesdistric ten. Voor zulke hervormingen behoeft hij echter een twee-derde meerderheid in den Rijksdag. De nazi's schijnen in de regeering het kanselierschap te zullen opeischen en het departement van bin- nenlandi-fche zaken, maar de politieke onderhan- handelingen tusschen de regeering-Von Papen en de partijen, zullen eerst in het midden der volgende week, na beëindiging van den politieken godsvrede en de viering van den Grondwetsdag (11 Aug), kun nen aanvangen. Von Papen schijnt niet te voelen voor opname van Nazi's in zijn regeering. Juist door al te gepronon- ceerd rechtsche figuren uit zijn kabinet te houden wil hij aan hetzelve de signatuur van „onpartijdige" verleenen. Over het algemeen is het in het buitenland niet beter dan bij ons. In België weet het kabinet geen i raad met het dreigende begrootingstekort. Het de- j partement van Arbeid blijkt zich verrekend te heb- I ben met de kosten der nieuwe sociale voorzieningen. De ouderdomspensioenen waren begroot op 500 mil- j lioen francs (van 7 cent), maar ze zullen meer dan I 900 millioen vorderen, misschien zelfs een jaariijk- j sche uitgave vn 100 millioen, 1 milliard, noodig i maken. Het Fransche tekort op de begrooting wordt be raamd op 7 Milliard franc (van een dubbeltje) is 700 millioen gulden. Evenals bij ons zoekt men het I tekort te dekken door beperking van uitgaven, niet j door nieuwe heffingen. De Engelsche Labour Partij, reeds zoo geslagen door het conflict met Mac Donald, is vaneen ge scheurd door de uittreding van de groep I. L. P., d. z. de onafhankelijken, die de socialistische begin selen voorstaan. In de groep der onafhankelijken voltrok zich óók weer een scheuring. Diegen traden n.l. uit, die tegen het verbreken waren van de ban den met de Labour Partij. De Oostenrijksche prelaat en staatsman, Mgr. Seipel is op 56-jarigen leeftijd overleden. Aan hem had Oostenrijk veel te danken. Hij trad voor het eerst als minister op in 1918 en wel in het laatste kabinet onder de monarchie. Na den oorlog werd hij leider van de Chr. Soc. Partij en vaak vormde hij mede de regeering. Hij redde Oostenrijk van den ondergang, toen hij financieelen steun (èn toezicht) van den Volkenbond aanvaardde. Mr. Zimmerman van Rotterdam, werd toen Volkenbondscommissaris. In '24 werd een revolveraanslag op hem gepleegd. Omdat de staatsman aan suikerziekte leed, kon de kogel, welke hij toen in een der longen kreeg, niet worden verwijderd. Het heeft zijn dood verhaast. Oostenrijk staat op het oogenblik weer voor een crisis. In Lausamie heeft de regeering weer finan- cieele hulp aanvaard. De groot-Duitschers meenen, dat .de daarbij gestelde voorwaarden van politieken aard Oostenrijk van aansluiting bij Duitschland af houden. Een motie van wantrouwen der Grout- Duitschers werd met 81—81, dus door staking van stemmen, verworpen. De socialisten stemden met de Groot-Duitschers mee. De positie der regeering is dus wel zeer zwak. In Mandsjoerije en Noord-China herleeft de Japansch Chineesche oorlog. Volgens de Japanners zou de befaamde Chineesche generaal Ma in Mand sjoerije zijn geneuveld, maar volgens de Chineezen is hij nog springlevend. Ben Chineesch is taai. In Canton (China) zijn bij overstroomingen 300 menschen verdronken. Bolivia (3 millioen inwoners) en Paraguay (nog niet 1 millioen) hebben den strijd met elkander aanvaard om den Grand Chaco, een tusschenliggend woest gebied. De oorlogsgeestdrift aan beide zijden is groot. Zelfs vrouwenbataillons worden gefor meerd. Die luidj es in Zuid Amerika kunnen zeer fanatiek zijn. In 1870 voerde Paraguay oorlog te gen drie omliggende staten, tegelijk, al terugtrek kende verbrandden al hun eigen steden en dorpen. De president sneuvelde in het laatste gevecht. Van ruim een millioen inwoners waren toen nog 28 dui zend mannen over, ruim 100 duizend vrouwen en 80 duizend kinderen. In Brazilië zijn thans de rebellen van den staat Sao Paolo aan de winnende hand. De Olympische spelen te Los Angelos zijn in vollen gang. Nederland boekte reeds menige decep tie. Berger en mej. Schuurman en van Egmond al lemaal nul-komma-nul. Alle hoop is thans gerich op onze zwemstertjes. Vacantietijd. Nationaal Padvinders kamp in Wassenaar. De roofmoord te Onstwedde. Nu de leden van Tweede en Eerste Kamer op recès zijn gegaan en de kiezers hun vacantie genie ten vooelt de lezer het groote verschil wel? nu zelfs de roerige bolsjes uit de groote steden iets interessanters te doen vinden dan het maken van heibeltjes, thans, nu ook het rapport-Weiter tijde lijk geen belangstelling meer trekt, nu verlangt de overzichtschrijver weer terug naar de zeeslang, die vroeger jaren om dezen tijd placht op te duiken ten gerieve van de dagbladschrijvers, die gebrek aan stof hadden. Eilacie, de menschheid gelooft er niet meer aanZulke verhalen konden slechts dienen in een tijd, toen 90 pet. der menschen in geen jaren de grenzen van hun gemeente overschreden. Te genwoordig zien de menschen teveel van de wereld, dan dat we ze nog met fantastische verhalen zou den kunnen boeien. In deze vacantiedagen voelt een mensch zich nergens vreemder dan in zijn woon plaats, waar-ie niemand meer kent. Een vreemd volk schijnt er neergestreken; van de oude vertrouwde gezichten ziet men er geen meer. Vacantie wordt tegenwoordig door iedereen geno ten en tóch klagen de zakenmenschen. Men gaat thans meer uit dan vroeger, maar ook anders. Èen ieder heeft overal relaties en men ontvangt elkander voor logies. Velen ook nemen hun slaapkamer en bed in gecomprimeerden vorm mee op reis. Brood en koffie worden niet vergeten. Zulke vaeantietochten op een koopje, getuigen van een goede economische opvating, maar ja voor zakenmenschen valt aan zulke pret niet veel te verdienen. De nieuwe opvattingen omtrent behoeften op reis, hebben het trekken van stad tot stad en van land tot land mogelijk gemaakt van alle standen en voor alle leeftijden. In Wassenaar zijn op het oogenblik 3000 jongelui verzameld in het Nat. Padvinders kamp; alles slaapt er in tenten. Straks komen ook nog 900 welpen aan.. Onder de gasten vindt men vele jongens en meisjes uit vreemde landen, zelfs uit Noorwegen en Zweden, Spanje en Hongarije. Op 11 Aug. komt de 75-jarige oprichter van de Padvindersbeweging, generaal Sir Baden Perwell, het kamp in Wassenaar bezoeken. Er is daar in Wassenaar ook voor geestelijke leiding gezorgd. De protestanten hebben er een wijdingszaal, de katho lieken een kapel, waar de bisschop van Haariem Mgr. Aengenent, op 11 Aug. een pontificale mis zal opdragen. Het heeft waarlijk voldoening gegeven, dat de afschuwelijke roofmoord op den 80-jarigen alleen- wonenden arbeider te Onstwedde, niet tot de cri- mineele raadselen zal blijven behooren. De moord blijkt begaan te zijn door een 18-jarigen kleinzoon die eenigen tijd bij den ouden man in woonde, en diens 21rjarigen vriend. Met een scherpen beitel hebben zij den ongelukkige vijftien malen gesto ken, w.o. eenige malen door het hart. Alles om een buit van 03 gulden. De jongens hadden een tijd als werkloozen rond geslenterd, maar de 18-jarige kleinzoon van den ver moorde had toch juist weer werk, toen hij met zijn vriend tot de misdaad besloot. Van de week is de tekst gepubliceerd van het Ned.-Belgisch Verdrag. Laten we met onze be schouwingen er over wachten, tot de lezer van zijn vacantie terug is. die in sommige opzichten met een ineenstorting zal gelijkstaan. Er is zoo oppervlakkig gezien, mis schien nog weinig teekening. in welke richting de tuinbouw der toekomst zich zal bewegen. Doch naar mijn bescheiden meening als boven, is er toch wel eenige teekening. Het is niet onmogelijk, dat het eind van het jaar ons ten aanzien van de opbreng sten der kool nog voor verrassingen plaatst, zoodat alle angst voor ondergang plus alle opstandigheid als het ware bij tooverslag is verdwenen. In dit geval kunnen mijn inzichten als onwaar en sensa tioneel worden uitgekreten. Maar zoo het niet het geval is, zullen we voor het feit staan, dat de vroe ge aardappelen- en koolculturen goeddeels door andere zullen moeten worden vervangen. Door welke? Hier is het woord aan de deskundigen. We mogen van hen redelijkerwijze althans eenige leiding verwachten, of al is het dan maar eenige bespie geling hooren. Waar hebben we .anders onze des kundigen voor. Doch als deze deskundigen wat geheel niet on mogelijk is zwijgen? Dan zullen we als altijd maar weer op de oude vertrouwde vleugelen van het eigen initiatief, tastende en zoekende, den weg moeten vinden, dien de tuinbouw moet opgaan, om uit de impasse weg te raken. Ik voor mij_ zie dan de ontwikkeling ongeveer als volgt. Men zal nog eenige jaren met de oude culturen j voorthinken. Wat zich niet handhaven kan of wel snel aanpassen aan nieuwe mogelijkheden deze I kunnen zich plotseling voordoen zal worden ge- executeerd. In 1890 en daaromtrent ging het ook zoo 1 Wat overblijft zal al tastende tot nieuwe bebou- wing van zijn gronden geraken. Buiten de eigenlijke centra zal men al of niet via den groven landbouw voor een niet onbelangrijk deel tot de veehouderij terugkeeren. En zoo langzamerhand kunnen we al len tot het peil van 1890 terugzakken. Maar, zal men zeggen, noch de veehouderij, noch de grove landbouw kunnen aan een zoo dichtbevolk te tuinbouwstreek eenige voldoende toekomst bie den. Ik ben het daar volkomen mee eens. Emigra tie kan misschien iets plaats vinden in de richting van de Zuiderzee. Deze zal echter niet van groote beteekenis kunnen zijn. Want in den geheel verme- chaniseerden landbouw zal het aantal t° werk ko mende krachten gering blijken te zijn. Gedeeltelijk is misschien een „vlucht" in de zaadteelt mogelijk. Wanneer men den tegenwoordigen zaadhandel er over zou vragen, zou natuurlijk eenig uitzicht in die richting belachelijk worden genoemd. Het hangt er echter meer vah af, of er flinke ontwikkelde jon gelieden kunnen worden gevonden, die iets in die richting zullen aandurven. Twee mogelijke richtingen heb ik dus genoemd bij een eventueele koersverandering, de „vlucht" terug naar de veehouderij en die naar de zaadteelt. Maar als derde en belangrijkste toekomstmogelijk heid zie ik een „vlucht" in den „fijnen' tuinbouw. Deze gedachte is niet gebaseerd op de omstandigheid dat het den fijnen tuinbouw momenteel tamelijk goed gaat. Die op dit kompas vaart komt in den re gel bedrogen uit. Dat ik deze toekomstmogelijkheid zie, is, naar ik meen, aan logisch doordenken ont sproten. De fijne tuinbouw heeft inderdaad nog een toekomst bij uitnemendheid, hij heeft DE toe komst. Het is waarschijnlijk hier dat verschillende van de lezers zich tot aandachtig luisteren zetten. Aller eerst degenen ik zie altijd die paar figuren, die paar schimmen achter me die me bestrijden uit een oogpunt van publieke vermakelijkheid die me zullen willen bestrijden met dooddoeners. Maar ook de anderen. Hen zij vooraf nog opgemerkt, dat ik in deze etaleer een zeer persoonlijke en dus zeer voor een betere verwisselbare meening. Ik geef ze dus heel gaarne voor beter, mits men de moeite neme, deze zakelijk naar voren te brengen. In een bijzonder lezenswaardig artikel van den bekenden Engelschen professor Keynes in de „Te legraaf" ongeveer voorjaar 1931, bespreekt deze de vrij naaste toekomst. Hij legt er den nadruk op dat binnen 25 tot 50 jaar de mensch voor de be vrediging van zijn materieele behoeften met vier uur arbeid per dag zal toekunnen.Het is zelfs waar schijnlijk, zegt hij daar, dat de mensch met vier tot zes uur arbeid toe zal moeten, zal hij niet te veel produceeren. Een en ander zal het gevolg zijn van de steeds mateloozer doorgevoerde mechani satie van den arbeid, waarbij hoe langer hoe meer handen vrij zullen komen. Dit alles is het feit van den dag en als zoodanig nauwelijks van beteekenis, om te worden vermeld. Prof. Keynes vraagt zich met angst af, hoe zal men zijn leege handen weten werk te geven. We kunnen het hem nazeggen. Doch waar we over de toekomst van den tuinbouw spreken, moeten we den Telegraaf-schrijver vaarwel zeggen en naar ons chapitre terug stappen. Het is te hopen en het is noodzakelijk, dat de werkeloosheid verdwijnt. Ze zal dat waarschijnlijk alleen kunnen door een betere regeling der produc tie in de industrie en de scheepvaart zien we al aardig naar rationalisatie' opschuiven, terwijl men in den land- en tuinbouw, het bekende hinkende paard, nog volop scheldt op deze dingen en het malle ideëen noemt ze zal dat alleen kunnen door betere regeling van productie en consumptie, gepaard gaande aan korteren arbeidsduur, waardoor vele individuen opnieuw in het productieproces kun nen worden ingelascht, terwijl niet weer van anderen kant de arbeid dier meerderen of althans zoo min mogelijk door overproductie verloren gaat. Daarbij zal de verdeeling van de totale productie van alle werkenden waarschijnlijk de werkelijk ide ale wel niet nabij komen, niet zal het werkelijk loon nog den „grootsten gemeenen deeler van alle pro ductie" naderen, doch toch zal de welvaart in de la gere volksklassen toenemen en de tuinbouw zal als bij voorbestemming hieruit een belangrijk deel naar zich toe kunnen halen. Meer luxe dus. Inderdaad. Ondanks alle gepreek van soberheid en ingetogenheid, dat zoo het stokpaardje was van onze voorvaderen, zal het gebruik van „luxe" toe nemen. Door de gemakkelijke productie van alle verbruiksartikelen zal het een der uitvluchten zijn, waarlangs de menschelijke energie zich baan moet breken. Wat eenmaal luxe was, werd voor ons da gelij ksch gebruiksartikel. Wat nu nog luxe is, zal het niet meer zijn voor onze kinderen. Zoo denk ik aan bloemen, fijn fruit, tomaten, bloemkool, boonen en andere jonge groenten in alle jaargetijden als de natuur ze zelf niet schenkt. De toekomst zal blij ken te zijn aan deze artikelen. Alle maatregelen dan ook, die een hooger levenspeil der breede la gen van het volk tegenstaan, slaan op de ontwik keling van den tuinbouw terug. Het buitenland ont wikkelt zijn eigen groven tuinbouw men 'denke aan de Friesche selectiebedrijven waar de onze zijn heil zal moeten zoeken is naar mijn meening de fijne, de half fabriekmatige tuinbouw, zooals we die in onze glasbedrijven en elders kennen. Om tot een geheel te komen, meen ik, dat we het ons voor gezegd kunnen houden, dat het scheppen van behoeften ons aller voortuitgang kan beteekenen Deze behoeften worden niet geschapen door het rij ke leven van den enkeling, doch door het geven van goede ontwikkeling van alle bevolkingslagen. Want omhoogvoeren van het verstandelijk peil van de massa leert haar eischen stellen, die in de bestaande ontwikkelingsgang der wereld ruimschoots inwilli ging mogelijk maken. Dti laatste alleen zal me misschien verschillende fiolen van toorn over mijn hoofd doen ledigen. Want is het opwekken van verlangens niet in flagranten strijd met de eeuwig gehoorde tonen van soberheid en ingetogenheid. We kunnen echter meer verdienen aan een benijd dan aan een beklaagd Duitschland als thans en we kunnen ook meer verdienen aan een benijde dan aan een beklaagde arbeidersklasse. Bij al deze, pretentie was me verre. Wie het beter of anders weet, dat hij echter nu eens niet zwijge. En dat de schimmen me niet op het lijf komen met verdachtmakerijen of dergelijke, want ik zal alleen voor een zakelijk betoog toegankelijk blijken. J. ROSELAAR. Wat staat onzen Noordhollandschen tuinbouw te wachten? Opleving, een nieuw tijdperk van bloei' Ondergang? Hoe gaarne zou ik en misschien honderden met mij deze vraag eens besproken zien. En wel van gezaghebbende zijde. Van de zijde van hen, die de verhoudingen kunnen overzien en deze open en on bevooroordeeld durven bespreken. We zouden dat zoo gaarne willen, omdat een steuntje in den rug aan onze op het oogenblik wel zeer gedeprimeerde tuinbouwers een niet onbelangrijke waarde moet hebben. Echter, alles blijft stom. Het is ieder bekend, dat men zich ten opzichte van voorspellingen op speculatief, en dus riskant terrein begeeft. Het is wel mogelijk, dat men zelfs zal worden bestreden. Zelfs is niet uitgesloten, dat men wordt bestreden met minder faire middelen, verdachtmakingen, voor opgezetheden en fiolen vol onzin. Dat alles moet men riskeeren. En wie zich dan ook aan het be spiegelen van voormelde vooruitzichten waagt, hij zal niet alleen kunnen spreken van een ondankbaar maar naar alle waarschijnlijkheid ook van een bijna hopeloos werk. Want alle menschen zijn niet even wijs en kunnen evenmin gezegd worden „wel" te Het gaat er hier nu niet om, wat wenschelijk is of wat men persoonlijk wenschelijk meent. Zij, die mijn verschillende artikelen in diverse bladen hebben gelezen, weten, dat mijn persoonlijke wen- schen uitgaan naar een systeem van stelselmatige productie. Het ligt voor mij zelfs vast, dat dit stelsel er in den loop der geschiedenis komen zal, dat alle tendenzen in de samenleving zich in die richting bewegen. Maar zooals gezegd, hier gaat het niet om. We hebben hier de wenschelijkheid voor bij te zien en deze alleen te houden als voedster van onze idealen. Wat voor ons van doen is, is na te sporen den waarschijnlijken loop der dingen. En juist in dit opzicht ontbreekt bij ons allen de mo gelijkheid, ons licht op te steken. Zal de grove tuinbouw weer opleven? De opzet van de regeering wat betreft haar steunmaatrege len kan zijn, hem te trachten door een reeks van slechte jaren heen te helpen, om hem, als de tarief moeilijkheden vervallen zouden zijn, weer voor nieu wen opbloei paraat te vinden. Of ze hier in zal slagen is aan gerechten twijfel onderhevig. Want doorgaans laat een noodlijdend bedrijf zich zeer moeilijk met de zuigspeen in leven houden. Ik voor mij het zij met in alle bescheidenheid gegund er iets van te mogen zeggen vrees, dat we, zooals het op het oogenblik staat, de consequen ties hebben te aanvaarden van een koersverandering Sint Paseras, Die Neutrale Bond van Boeren, Land- en Tuin bouwers vergaderde ten huize van den heer Jb. de Vries. Deze vergadering was niet zooals gewoonlijk in hei: cafe doch. door den druk der tijden ten huize van den secretaris van, den bond. Die op komst was uitstekend. Het bestuur was op dit idee van een der leden, ingegaan, omdat het bij vele leden zoo treurig gesteld is, dat zij niet meer de noodzakelijke vertering, welke aan een vergadering verbonden is, kunnen missen. Die voorzitter, de heer Hoogland opent de ver gadering met de mededeeling dat deze is be legd omdat Zaterdag een vergadering van afge vaardigden wordt gehouden te Alkmaar V oorzitter las het verslag voor van de audien tie welke is gehouden door de verschillende bonds bestuursleden, de houding welke de L.T.B. in de ze heeft aangenomen laakte hij ten zeerste, i Die L.T.B. eischte nl. vier afgevaardigden om- dat hun ledental grooter was dan den Chr. bond I en den Neutralen bond. Die Chr. eischten toen 3 I afgevaardigden en de Neutralen, moesten met 2 tevreden zijn. Ook was voorz. ter oore gekomen, dat de afgevaardigden van den Neutralen bond het punt, dat zij naar voren moesten brengen, niet I of nagenoeg niet, hebben verdedigd, j ''Hierover sprak hij zijn misnoegen uit. I Met September als de Kamer weer bijeen, komt j na de vacantie zal een en ander ter hand worden genomen, dan nog naar de Eerste Kamer enz. i Dan is met dit al de zomereampagne verfoopen, en misschien wel reeds de winterproducten voor een groot deel zijn opgeruimd. 1 Het hoofdbestuur heeft gemeend dat er meer acfic moet worden gemaakt, doch actie kost geld en dit is niet aanwezig., Een extra contributie- heffing zou noodig zijn, bv. 75 cent per lid. De heer Biersteker vraagt of door alle afdeelin- 'gen de contributie is betaald, want als dit niet het geval is dan geen' extra heffing. ilVordt besloten 50" cent voor te stellen indien alle contributie is betaald. Het idee van demonstreeren worflt,' verworpen wegens de hooge kosten, doch om bv. vrachtauto 's af 'te laden met doorgeloopenTrool en deze naar den Haag te zenden met de noodige borden enz., indien daar het waardelooze product wordt ten toongesteld geeft wellicht eenig inzicht in den noodtoestand. Nog eens wordt gesproken over de crisisbelasting Volgens sommigen moet deze komen van de groote vermogens, doch de meerderheid meent van de hoo ge inkomens. De heer D. Kloosterboer meent, dat als de regeering niets aan ons wil doen, wij moeten stoppen met alle betalingen van rente, van hypotheken enz. De mees ten onzer kunnen niets meer betalen, doch het eer ste is toch nog de rente, want anders wordt men uit het zadel gelicht. Het groot kapitaal wordt zoo doende nog het meest gevoed. Als afgevaardigden naar de bondsvergadering wor den gekozen de heeren Jb. de Vries en C. de Jong. Hierna sluiting. SINTPANCRAS. De stookkassenbouwers zijn thans in onderhandeling om hun benoodigde steenkolen per schip in te koo- pen, wegens de enorm hooge spoorvrachten zal dit wellicht eenige besparing geven. —SINT PANCRAS. Voetbalmatch. V. V. Oudorp IZwaluwen 3—1. Woensdagavond 3 Augustus 7 uur speelde boven genoemde elftallen een vriendschappelijken wed strijd. Beide clubs speelden schitterend en vlug. Waarvan Oudorp 1 de stoerste was. Doch beide partijen schoten vinnig. Steeds traden de keepers reddend op. Een penalty rechtvaardig toe gewezen aan Zwaluwen werd ridderlijk door Zwa luwen afgeslagen, nl. door geen goal te halen. 00 Daar V. V. Oudorp de sterkste is en Zwaluwen on fortuinlijk door een te ongeoefende, ongewende te zwakke voorhoede weet ze te zegevieren, en kwam de stan met rust 20 in het voordeel van V. V. Oudorp 1. Maar een dezer goals is de schuld van den Zwaluwenkeeper A. van 't Riet, daar deze ondoor tastend handelde. Want de bal rolde langzaam het doel in. Na rust werden weder diverse gevaarlijke schoten door de keepers gestopt. Corners leverden niets op. Steeds is Zwaluwen onfortuinlijk daar er prachtige ballen geplaatst en voorgezet worden. Doch de voorhoede is eenmaal niet in vorm. Toch weet opeens de rechtsbuiten van Zwaluwen Tobias den bal in het doel te jagen uit een mooi schot. Stand 21 voor V.V. O. Toen was het weer Oudorp 1 die het spel geheel beheerschte. Onverwacht^ wat wel niet kan uit blijven bracht V. V. O. den stand op 3—1. Zwa luwen stelden nog wel alle pogingen in het werk om den achterstand te verkleinen maar het baatte niet. Het einde kwam met een nederlaag voor Zwa luwen 3—1 voor V. V. O.

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Nieuwe Langedijker Courant | 1932 | | pagina 3