E
32
geneesten ve>ifuteué de-huid
Raedtpraet
West-Friesche gedachten
in het West-Friesch dialect
KOEDIJK
SOMBERE SCHADUWEN.
WIE ZAL HET BETALEN,
ZOETE LIEVE GERRITJE'r
HAD JE ME MAAR.
MENEER HART VERGIST ZICH, EN DE
BURGEMEESTER KRIJGT 'N STANDJE.
Het deed wat eigenaardig aanacht
sprekende en één schrijvende Heer, gemak
kelijk gezeten in behaaglijke fauteuils, aan
'n keurige groenbekleede tafel, met een geu*
rig sigaartje in cte edelachtbare monden, nut
blijkbare zelfdr tning rondblikkend in de stijl
volle raadszaal.. te hooien verkon'igeu
dat de gemeente over posten van twintig gul*
den in zaK en assche zit. tieL maakt den im
druk van een vergadering van de „bourgoi-
sie", die, voorgereden in Rolls Royces in de
groote club sigaren van vijttig cent rookeu
inplaats van van een gulden, vanwege de be
zuimging. Werkelijkhet deed vreemo
aan. zooals het een vreemdeling vreemd aan.
doet, die in den Langenüijk de keurig on
derhouden woningen, de witte gordijntjes e..
de geschrobde straatjes aanscnouwend, ook
niet gelooven wil, wat de heer Kramer zeide.
„Ze Kunnen niet wachten, geen dag en gee^
nacht". En je moet er even overneen stap*
pen om in de vereischte sfeer te komen, en dc
gedachte biijtt „o, Koedijh.ers, was maar n.
het ueuenge nmsje acfuer jaap uroot geble
ven, waar de omgeving aansloot bij de stem
ming van „Oods water maar over Gods a\*
ker laten loopen' die deze raadszitting bc*
heerschte. trouwens, van de zestiennouderu
gulden, die het de gemeente jaarnjKS kosl,
kan de burgemeester nog heel wat Keeren z
briefjes van tien betalen, hntin, het staat er,
en als de betere tijd er over honderd jaar i§,
zal het raadhuis een sieraad voor KoedijK
zijn. tiet JNoordholiandsch Kanaal is er dan
natuurlijk al lang niet meer, want de raad
van Eord, om alle kanalen door autowegen
te vervangen, is dan wel opgevolgd, kn dan
zullen onze nazaten met trots wijzen op het
gewrocht van de voorvaderen die het aan*
durfden, trots den slechten tijd, een zoo mooi
bouwwerk daar neder te zetten.
De stemming was wat je noemt beslist
„down". Er werd nog wel wat gepraat, want
och, de pers was rijK vertegenwoordigd en
ook op de publieke tribune ontbrak het niet
aan belangstelling, maar we kregen zoo den
indruk, dat er vooraf eigenlijk het noodige
al bekokstoofd was, en vermoeden zelfs, dai
de volijverige gemeentesecretaris een soon
samenspraak heeft vervaardigd, en den leden
ter hand gesteld. Want alles klopte als een
bus, allen waren het roerend eens met el*
kaar, allen deden hun best den volke te ver
kondigen, dat waarlijk de belangen van Koe*
dijk gediend worden op een onnavolgbare wij*
ze en de zuinigheid in alle opzichten de wijs
heid dient. Och ja, wat zullen we er van
zeggende Raad wikt, maar de Minister
beschikt. We denken er sterk over, den 3ur
meester ter gelegenheid van het Gouden En*
gelfeest een groote Banketletter M cadeau tc
doen, als beginletter van „Minister", opdu
Z.Ed. ook eens wat zoetigheid in den mond
zal krijgen, na alle zure brokken, die de Mi*
nister hem te verwerken geeft.
Ze hadden weer den moedden eu
velen moed, om zonder te wachten of bei
Rijk 75 procent zal bijdragen inplaats van 5
procent, een huurtoeslag voor te stellen van
1.50 voor de werkloozen. Het waarschu
wend woord van den voorzitter baatte niei.
Fier betoogde de heer Groen, dat er dit
jaar ook op eigen houtje voor de tuinders ge
zorgd is en toen is het ook in orde gekomen.
De heer W. Visser zong nog even een liedje,
van „Wie zal dat betalen, zoete lieve Gerrit*
je", maar het moest en het zou, en het ge*
beurde ook. Het zal den werkloozen wel nie.
veel uitmaken, van wie ze het krijgenals
ze het maar krijgen, en waar wij het een eer
ste plicht achten, voor de werkloozen, die
heusch niet gevraagd hebben hun tijd in ledig*
heid door te brengen, te zorgen, kunnen we
het besluit van den Raad, niet anders dan toe*
juichen.
Het zijn eigenlijk verstandige menschen,
die Koedijker raadsleden. Natuurlijkze
praten veel, daar zijn het raadsleden voor,
maar ze zeggen ook nog wel eens wat. En ze
durven voor hun meening uit te komen ook.
In vergelijking met andere gemeenten, zouden
wij het peil van de debatten zeker een goed
cijfer geven. Er wordt niet zoo vervelend
„gezwamd" over allerlei pietluttigheden, ten*
minste niet in het openbaar, en zoo was de
goedKeuring van de Begrooting een werk van
een kwartier. Gemoedelijk, juist als de heer
nart opmerkte. Waarom zouden ze zich op*
winden, zich boos op elkaar maken, warme
hoofden en koude harten verwekken, als het
i atum toch niet te ontkomen is? Alleen blijft
het een vraag, hoe de burgers zullen reageeren
op 's Raads gemoedelijke gemakkelijkheid, en
vreezen wij dat menig KoedijKer met meneer
iiart mee, zal zuchten: „had je me maar" als
nij zijn biljet met 150 opcenten voor de per*
soneele belasting thuiskrijgt. Het waren som*
bere woorden, die de Heer Hart deed hooren.
Ook ten opzichte van de tuinders, voor wie
op de begrooting niets was uitgetrokken. De
voorzitter vatte op deze bewering vlam en
bemerkte dat de heer Hart vergat, dat de
gemeente jaarlijks 2700.voor rente van de
LUindersvoorschotten heeft op te brengen, iets
wat de heer Hart met voor hem ongewone
verlegenheid en eenigszins beschaamd moest
.oegeven.
Het was voor meneer Hofman, den veelbe*
.>proken radioveelweter, die ook nog direc*
teur van de Alkmaarsche gasfabriek is, een
goeden dag, die hij wel nood*g heeft, na alle
vervelende opmerKingen, jdie hij heeft moeten
uunhooren over de iichtstoring van 8 14c*
Lober. i^e Raad was het er eenparig over eens,
aut vergaderen met blauwe neuzen en Koudu
voeten een onbegonnen werK is en besloot, net.
raadhuis met gas te verwarmen, rr is wei
over gesproken wat de nieuwe aanieg zal kOs*
ten en uat het weer een bezuiniging oeLeeKent
van weiKe opmerKing de rers vooral goed
nota gehetde te nemen, maar over de gezellige
eiectriscne kachteitjes, die nu misscnien naar
den oud*roest moeLen werd geen woordeneer
gerept. Abgelaufenmaar we hopen toch
nog eens van een of ander loslippig raadslid
Le vernemen, wat ze hebben opgebracht na
tweejarigen dienst en wat ze eertijds gekost
hebben
Nu de Raad toch eigenlijk slachts voor de
Kranieiimenscnen vergaderde, viel het ons
tegen dat de neer nart niet even de Kwestie
van de drieKwart en vier drieKwart pramen
nader uiteenzette, ne bode bracht uitKomst
na de vergadering, maar het zou wel wen*
scnehjK zijn, ais in net vervolg ter verduidelij*
King een zwart schoolbord in de Raadszaal
stond opgesteld. Bij toerbeurt zouden de nee*
ren als teeKenaar Kunnen tungeeren, en de
zaKen zouden dan al met zwart op wit, dan
toch zeKer wit op zwart wat duidenjKer wor*
den. Maar werKenjK, Heeren, dergeiijKe Kwes*
nes zijn voor een ook niet alwe lenden Kran*
lensenrijver een waar dilemma, en waar U
toch er prijs op stelt, dat de wijze woorden,
die Uwe soms te snel bewegende lippen ont*
vlieden, nauwkeurig worden aangeteeKend,
spreeKt dan niet al te snel, en duideiijK. Voor*
ai zulKe technische kwesties, hntin, in hope
op beter. (Jok voor de arbeiders, die waar*
ach tig hun Karige siikloontje in arren moede
verdienen, en het bij uitzondering met hun
bazen eens zijn, dat het werK nuttig en noodig
De Burgemeester van Koedijk moet nog
wel wat leeren. We zijn eenmaal zoo,
Edelachtbare, en wat kan je er aan doen? 't
Zou burgemeester Wendelaar van Alkmaar
niet overkomèn zijn, dat hij iets deed, wat de
Raadsmeerderheid niet goedkeurde. En vóór
hij in de Tweede Kamer zitwerkelijk,
stap eens naar de Langestraat. Hij zal U ze*
ker met zijn bekende welwillendheid ontvan*
gen. Burgemeester Kikkert was ook goede
maatjes met hem. Vraag eens een en ander.
t Is toch geen schande? Die Koedijkers
daar moet je mee weten om te springen, en
als ze 't niet gewend zijn, laten ze zich moei*
lijk regeeren. Meneer Hart zei het immers.
Had 't maar voorkomen met die stempel=va*
cantie*weigering. U verliest het toch, en de
zonen zullen den Vader meer en meer op*
standig worden. U had dan 't raplement van
meneer Hart niet hoeven te accepteeren. 't
Ging anders leuk met die geschiedenis. De
voorzitter en meneer Hart hadden samen één
lang en twee breed. De kwestie uitgeknob*
beid. Ze waren 't eens geworden, dat nu het
N.V.V. de steunbetaling voor dien dag over*
neemt, de arbeiders geen schade hebben.
Meneer Smit vond dat de menschen in den
Haag hoorden, en vroeg of ze nu geen steun
kregen. De Voorzitter had zoo juist de zaak
in geuren en kleuren verteld en wilde maar
weer geduldig beginnen. Maar meneer Hart
redde de situatie en promoveerde den heer
Smit tot geestelijken vader van een voorstel,
om- van gemeentewege de stempelaars den
dag van de demonstratie te betalen, dus on*
afhankelijk van het N.V.V. Hij knoopte er
een schitterend en wel wat schetterend plei*
dooi aan vast, sprak over een eer voor Koe*
dijk, een voorbeeld voor anderen, vergat de
donkere begrootingswolken, en verbeidde in
spanning den uitslag. Hij verloor met 4 tegen
3 en ondergeteekende verloor zijn sigaar aan
zijn collega, want hij raadde aanneming 4
tegen 3. Als er volgende keer weer, zooals
vroeger sigaren op het perstafeltje liggen,
mag hij er één meer hebben, 't Gaat beter
van een stad dan van een dorp.
J. OBSERVER.
't'Is de klucht. De weg is klaar vanM
zelf en alle raaslede loupe net te kaiken of
ze zegge wulle „Zien je 'tp Main werk."
De vvethouwer van 't postkentoor doet alle
tiilegramme zelf wegbrenge opheden, om
dat ge zoo lekker gane op de vilesepee en
hai'denkt bai z'n aigen, jolle hewwe gien-
ïen zoo'n mooi hekje as. ik. Hai heb ge-
Iaik, de goeie man, al ben de are ok gnap-
pies. Bai main is 't nag niet voor mekaar,
maar ik wacht 't of, want ik ben puur dwar-
sig opheden. 'k Steek er zelf gien hand nei
uit. je moet je maar wat glaie Ieite, ai (vat
je, doene is toch nag vechten teugen de
bierkai. Over glaie sproken, we kraige in
Duisland nou weer wat aars, de glaiende
skaai. As 't maar de goeie kant uitglait. A-
fani, ik heb hoord, dat er licht komt. Vaif
miljoen 't Iaikt heel awt, maar 't is niks
de deur, maar nei hoor. Heel gnappiés en
gemoedelijk, 't Was temet [an en Kees en
Gert teugen mekaar. Nou 't is ok veut mooi
er, dat as ze bar deftig eerst zegge: „me
neer de voorzitter, ik geloot dat meneer
Dinges zich vergist", om efkes later uit er
roi te vallen en te zeggen: „wat weerlicht,
Gert,, j e liege 't, je ewte der gievi donaer
van. Op de Eendracht zaide' der ien, dat
ie jongleur was. Dat beteekent evenwichts
kunstenaar, zaide men neef. Dat moste we
erg-arings allegaar maar weze. Perbee-
re in evenwicht te blaiven. Al die vreemde
stadhuiswoorde, die we are neiprate, kenne
ons monde toch niet uitspreke. Een aar, die
't wel weet, lacht ons uit. Leite ze liever
van ons zegge, datte ew gnappe boeremense
benne, die op er eigen mem er de zake re-
gele, en goed regele, darï, dat we van die
slappe of treksels worre, die are neiprate,
de halleft verkeerd zegge, en der niks veer-
der mee okmme. Piet Hart van Koedaik
heb zaid, datte we zoo'n lollig taaltje hadde,
datte we deer te Staaspensioenen weest
benne. Haï heb gelaik, de borst, 't is voor
een aar wef ders vermakelijk. Maar beter
een lollig taaltje zonder foute, as een hallef
boers-,, half stas-, half stadhuistaaltje.
En deerom noem ik een skeip een skeip.
De groete, ok van Meraitje,
JASPER.
Suntebankeris.
P.S. Ik houp niet dat de diktatorre in
tweide distantie an main woorde revelleere
zelle al ben ze deer ok kompabei genog
voor, want dat verdient ik toch niet ei?
(Nadruk verboden.)
Buitenland
ERNSTIGE GEVOLGEN VAN DEN ORKAAN
Of» DE AMERiKAANSCHE EILANDEN.
want de evule varrekens make de sDoeling
dun vanzelf... Maar ze benne toch an 't
werk en ik heb Kaan sproken van Oudkar
spel £rn die zaide, dat ze wazze in de Haag
heel gnappiés ontvongen.. Och ja, 't ben
deer ok wel gnappe mense, maar met ai die
gnappegaid kom je ok af niet veul veerder.
Nou is er nag wat. Opheden gaan ek nag
al ders met men neef de kentoor-krante-
skraievr mee, as ek mag van Meraitje, en
op zokke vergarengs hoor je nog al ders
wat. Ze fcegge allegaar, dat wax tuinbou-
ewrs moete ons arrebaiers voele, en zoo de
hoe hiet zok ok de sympathie kraige
van de are bevolking. De arrebaiers hewwe
veui beraikt door organisatie, dat moete
wai ok doen. Best. Maar der is nag wat.
Dat zaid ek al. Wai 'stane bai are mense,
bai een deel van de gemeenschap jolle
ziene dat Jasper de vergarengswoorde al
begint te leeren nou niet zoo best anskre-
ven Ze noeme ons vanzelf allegaar, boere,
al hew je gieniensen een knain in je hok;
en ze skeere ons over ien kam. En as we
ons nou es eerlijk ofvrage en de voor
zitter van de Eendracht heb zaid, datte we
eerlijk benne en eerlijk de contractkool op-
geve zelle of we nou in de goeie jare
jare teugenover de gemeenschap hillegaar
weest benne, zooas 't most, den ken ik niet
aars as de mense eert beetje gelaik geve,
die zegge „och, as de Langedaik weer
twee goeie jaren krijgt, zjjn' ze alles weer
vergeten en dan gunnen ze een ander net
als vroeger geen spoog water meer." Ja,
as je je oor te luisteren legge, den hoor" je
zok, en al is zoo'n pil zweer, we moete em
toch slikke. O, ja, der weune hier beste
mense en deer zeg ek 't ok niet voor. Maar
allien houp ik, dat as we weer een betere
taid kraige, en die kraige we, gauwer as
we meskien denke, datte de bouwers nag
ers om deuze taid denke zelle, en der niet
zooveul benen as vroeger, die as de kool
temet goud waard was, nag houger zatte,
as tweimaal de waagtoren, en alleman die
gien- kool had, as een soort baihangseltje
beskouwde. Zweer op de hand veneivend
ei? Van al die vergarens wor je al te wais,
wul je dat glouve? Maar 't is wel ders ge-
noegelijk ok... En soms nag gieniensen on-
voordeehg. 'k Was meegaan nei de verga
reng van de Eendracht en ik won nag hil
legaar een bruin mandje. Meraitje inter
neerde 't vanzelf metien voor kachelhoutjes.
Binnen. 'k Had aigeluk docht, dat t
zeuren worre zou en 'k zat ai wat dicht bai
Volgens de nadere berichten der persbureaux om
irent uen o.Kaan cue eenige West-indiscne eilanden
vooiai ouua neen geheisterd, zou net aantal dooden
op iaaoSogeno.mu enana op meer aan looi) woiden
gescnac.
De wind bereikte nu en dan een snelheid van meer
aan ó>jo urometer per uur. De storm woedde het
nevigst in de ouoaansene provincie fuerto principe
Wad*, ui ue stad van enen naam iook uamaguey ge-
noemui en te öauta oruz ud fcsur zware scnade
aangericht.
n>c oauta uiuz is tengevolge van een dijk-
meuo. onuer wawd gu-oOpeu netgeen uen toestand
vci.cigs.iue. in de naven zonnen een aantal scne-
piii. ue ingezetenen nonnen voor net meerendeel
tying nun woningen ontruimen,
re oaniaguey waar net aantai dooden het grootst
is, werden taurine nuizen met uen grond gelijk
i gemaakt.
line verbindingen zijn verbroken,
op Jamaica ueeit ue or Kaan zooals reeds werd
gerueiu, ue Bananenplantages voor net grootste ge-
oeeite verwoest. Een spoornjn werd vernield.
Voorts neeit de orkaan hevig gewoed aan de Oost
kust der Ver. Staten, met name nabij de naven van
New ¥ork waar veie nuizen moesten worden ont
ruimd. Vele veerdiensten moesten gedurende eenige
uren worden stopgezet.
Het ministerie van openbare werken te Havanna
deeit meae, uat de cycloon alleen te Santa Cruz
Dei Sur ca. sou slachtoilers heelt gemaakt terwijl
nog 4Uü personen woraen vermist. Aüeen reeds aan
de Kust van (Juoa vielen 42 personen als slacntoffer
van oen stormvloed,
in totaai is aoa.odO ton rietsuiker vernield.
ALLEENLOOPENDE DAMES GEWEERD.
Eenige weken geleden nam een jonge vrouw van
goeuen nuize piaats op het terras van een der Pa-
njscne cage's tn bestelde een drank. De kellner
deelue haar mede, dat ue drank niet werd geserveerd
Zij besteioe toen Koiïie, doen ook dit Kon naar niet
woraen verstreKt. Spoedig bieeK haar, dat men haar
in net geneel met wenschta te bedienen. Op haar
vraag oeeiüe de kellner haar mede, dat hij op-
draent geKregen haa geen dames te bedienen, die
zonder geliede het café binnen kwamen en wier ge
laat bovendien was opgemaakt.
Pe jonge vrouw protesteerde heftig en veront
waardigd. Zij had slechts lichtelijk van haar lippen
stift en poederdoos gebruik gemaakt, en verklaarde
dat zij op een familielid wachtte. Zij gevoelde zich
dan ook ten zeerste gegriefd op een lijn te worden
gesteld met de avonturiersters die zich vaak in
de boulevardcafé's ophouden.
Toen het familielid tenslotte arriveerde vernam
hij dat de directie van het café, in overeenstemming
met de directie van verscheidene andere café's
haar kellners inderdaad de desbetreffende instruc
tie had gegeven.
De beleedigde dame heeft de zaak bij het gerecht
aanhangig gemaakt en eischt schadevergoeding.
GEVANGENISOPROER.
Onder de gevangenen van de gevangenis bij Biele
feld, van wie een aantal reeds sedert Woensdag alle
voedsel geweigerd heeft, is gistermiddag een oproer
uitgebroken.
Aanleiding was het toepassen van verscherpte
maatregelen bij de vestingstraf.
Onder leiding van een oud-luitenant Scheringer
die indertijd wegens fascistische propaganda on
der de Rijksweer In het Ulmproces Is veroordeeld
en tijdens zijn gevangenschap tot het communisme
is overgegaan, sloegen de gevangenen de meubels
stuk en wierpen het eetgerei op straat.
Voor de gevangenis verzamelde zich een menigte
menschen, die de gevangenen toeriepen.
De gevangenbeambten slaagden er ten slotte In
om de rust te herstellen.
