Harm en Treeske.
Oltwti
Scheurkalenders.
BONBONS
Het eenige adres
voor geplakte zakken te Texel is
W. o. BEU
Warmoesstraat den Burg.
Niettegenstaande de steeds stijgende
KOFFIEPRIJZEN, blijft de
prijs van onze
KOFFIE No. 1
per pond f 0.40 en
per 5 pond f0.38
Aanbevelend Gebr. IMS.
Albada Vooraan,
vervangt natuurboter 40 ct. per KG.
Fraagyf to$r-
dvormige oftetonriolen.
Tandarts Ansingh cfionóe cföetonriolenmetfiragen,
^Hegen~, *fflel~ beerputten, enz.
GROOTE DOOZEN LUCIFERS
(HUISHOUD)
in pakken van 10 doozen
Gebr. DROS.
Op Flytown’s farm.
Bfj werUiesiste
Houthandel S. Keijser Dz
Stroo-, Grijs- en Vötdicbt papier
tegen concurreerenden prijs.
o H TE KOOP
van het gesloopte Oorlogs
schip „MARHIX”:
©o toaaifr©/, to© Sg&iïer
Fabrikanten J A. van Den Bosch Zonen.
Verkrijgbaar bij Gebr. DROS.
P/ano's, Or^©/% J^ortor^e/s,
M©xf©tof©friff©©©f®ff e© fflfluzsek.
Knet&Sew f O.5EL
(kop&^em) f OJBO*
Drogisterij Binnenburg
$o 3°|o Tijdgeestlot f 3.—
Klassikaal fO.6O.
3°|o Tijdgeestlot f 1,50
Klassikaal f O 30.
3°|o Tijdgeestpolis f II.—
Kersen pralines
per ons 35 cent.
Garnalen
per ons 35
Kroonpastilles
per ons 35
Staniol Bonbons
per ons 30
Fondant Fouré
per ons 25
Rhum Boonen
per ons 15
Haagsche Hopjes
per
doos 10,15,30,50,65 ct.
Brillant Chocolade
per tablet 25.
Meco per tablet
20, 30, cent,
per rol 10, 20 en 30 ct.
Gebr. Dros.
Vraagt uiterste prijzen.
W. GRIMIJSER, Gevestigd te Oudeschild.
ONTVANGEN
dan sijt go xnet
mij
a
r>
Gevraagd Agenten voor
Maatschappelijk kapitaal f200 000
Reserves Ruim - 50,000»
i 3°o Tijdgeestlot f 6.—
Toezending naar buiten na ontvangst
bedrag plus f015 voor porto en
zegelkosten.
Steeds groote voorraad.
Is lederen Donderdag
van II uur tot half 2
te spreken in Hotel
„DE LINDEBOOM.”
AANBEVELEND.
Teakhouten Dekdelen, Amarikaansche
Dekdelen, zware eiken en grenen Bal
ken, Huidplanken, eiken Vloerleggers,
Timmerhout, Brandhout enz. enz.
Stemmen, Repareeren, Verhuren, Ruilen.
Magazijn Langestraat 63 en 64 (tegenover het Stadhuis) Alkmaar.
Gebrs. SPANJAARD.
Vanaf heden komt geregeld een onzer, voor stem
men en repareeren van piano’s en orgels het eiland
bezoeken.
Boodschappen worden aangenomen in hotel de „Lindeboom".
dan zijt ge met een half uurtje
thuis.
i
5)
W
99
mannelijke ge
op.
Kurken.
Fl esse h e n t-s k,
Zwavei,
Da n rierbladcn
Sp. Peper,
KJajeu lie peper,
Iiimaaka^ijn enz.
Aanbevelend BUIJS.
SCHIL.DEN GRATIS en Fr
Br. onder lett. S. aan CORN. VIS
Boekh. LISSE
W Tij toe est”
Kouiukl. Goedgek.
Klassikaal f 1.20.
Betaalbaar met 11.— p. mud»
Herverzekering gratis.
De Polissen geven 3 loterijen
precies dezelfde kinsen als 1/ï0 Staats
lot. doch zijn veel voordeliger.
Verkrijgbaar te Rotterdam aan het
Hoofdkantoor Wijnstraat 16 en te Den
Burg bij I. MOERBEEK
Warmoesstraat.
ALS:
Hoofdgracht 28 den Helder.
i
DIVERSE FIJNE
Alle soorten zakken in grijs papier,
in pakjes van 10 pond van een soort
schuin of recht ct. per pand,
Manilla licht en sterk in pakjes
10 pond i Ï.4O.
VOORTS:
Ligplaats Binnenhaven, tus-
schen de Scheepswerven «Lastdrager”
en „De Hoop", te HELbER.
■■a«nwK^3ac?riiiininiif iiiwi,»! ijrnTiw—iitMH—iwBiniw.i 3— 1 hmmi m ma— hom*. mMHi
Hij. stak de hand achter zich uit
en zij legde eenigzins schuchter de
hare er in.
Bart drukte nu en dan eens dat
handje, doch geen enkel weerdrukje
schonk hem de overtuiging, dat bij
het meisjei eenige sympathie voor
hem bestond.
De wind stak op ’t werd kouder
en langzamerhand verdween de nevel.
Op ongeveer tien minuten van
Zaadhof’s woning bond het paar af.
Geel mij je schaatsen maar te
dragen, dan loop je met minder last,
sprak Bart en had inmiddels de
schaatsen bij de zijnen over den
schouders hangen, voor zij ’t verhin
deren kon.
t Is nu misschien eene goede ge
legenheid om eens te weten te k imen
boe zij over mij denkt, overlegde
Bart bij zich zelven, Ik moet nu
meteen maar de stoute schoenen aan
trekken zulk een gelegenheid komt
misschien nooit meer voor, peinsde
hij verder en toen raapte hij al zijn
brutale moed bijeen.
Treeske, zoo ving hij aan; ik heb
u al lang iets gedacht te vragen.
Zij sidderde onwillekeurig, dcch
antwoordde niet
Gij zijt te jong om zoo eenzaam
door de wereld te gaan en ik ben
maar weinige jaren ouder.
Voor zoover ik weet, valt er op
mijn gedrag niets aan te marken.
Nog zweeg Treeske, maar er stokte
haar iets in de keel.
Heb jij ooit iets ten laste van mij
geboord, Treeske zoo vroeg hij verder.
Nu er zoo beslist een vraag tot
haar gericht werd, moest zij wel ant
woorden.
Neen, nooit, hernam het
meisje dus.
Ik ben wel is waar boerenknecht,
vervolgde Bart; maar ik heb altijd
zuinig en ingetogen geleefdzoodat
ik toch zooveel bespaard heb, om
een huishoudentje te kunnen beginnen.
Dat is heel verstandig van je ge
weest Bart I
En nu heb ik al lang een braaf
meisje op het oog, die mooi is boven
dien.
Dan moest gij haar vragen, Bart 1
Ja Trees, dat heb ik tot heden
niet zoo heel best gedurfd zij dacht
nog te veel aan haar eersten geliefde.
Zno, en waar bevindt die zich
dan wel
Die is dood, klonk ’t somber.
Net als Harm, sprak zij met een
diepen zucht.
Ik begrijp heel best, dat gij dien
goeden jongen niet zoo gemakkelijk
vergeten kunt, Treeske.
Hem vergeten Nooit 1 hernam zij.
Hoe weinig bemoedigend dit alles
ook voor Bart was, hij wilde er nu
maar in eens alles van weten.
Dat zou ik ook niet graag van u
verlangen, Treesik vergeet den
besten jongen ook niet.
Maar daar men leven moet met
de levenden, durf ik het u nu wel
te zeggen, het mooie, brave meisje
dat ik op ’t oog hebt zijt gij Treeske.
Zoo I zei ze alleen.
Ea doe denkt gij over mij Trees
mag ik hopen, dat gij over mijn
aanzuek wilt nadenken
Ik weets niets ten laste van u,
Bartmaar hoop geven mag ik je
met. Ook behoeft niemand anders
aanzoek bij mij te doen ik heb een
maal Haim mijn woord gegeven en
oischoon bij niet meer tot de levenden
behoort, blijf ik hem getrouw tot in
den dood.”
Bart wist het nu, dat hij afgewezen
was. Daarvoor had hij zich nu zoo
veel moeite gegeven en was een
kronkelweg van listen en lagen ge
volgd, om er ten slotte met ’n blauwtje
af ie komen.
Hij groette koel, toen zij in huis
verdween en nam zich voor om
Treeske vooreerst maar niet in den
weg te komen; misschien kwam zij
later nog wel tot een ander besluit.
De avondschemering strekte zich
over da wijde zee uit.
Rustig ploegde de groote zeeboot
de watereu Oer Noordzee, tal van
passagiers genoten op het dek van
de avondkoelte.
(Wordt vervolgd.)
8.)
Veel minder nog vermoedden zij,
dat deze sluwe veinsaard, de oorzaak
van alle rampen was, die de familie
had den getroffen.
Bart intussehen loerde op een
gunstig ^ogenblik, om Treeske te
zeggen, wat hij op ’t hart had.
Hij was een en al oplettendheid
en vervulde de wenschen van dochter
en ouders, nog voor ze bijna waren
uitgesproken.
Zaad hof begon met den dag de
ijvengen knecht meer op prijs te
sie.len en noemde hem zijn rechter
hand, terwijl ook de boerin zeer in
haar schik was, dat zij zulk een
trouwen dienaar hadden.
Treeske onttrok zich zooveel in
haar vermogen was om met Bart in
aanraking te komen.
Er was iets, dat zij niet onder
woorden kon orengen, maar baar toch
als ’t ware instinctmatig een gevoel
van afkeer deed Krijgt n van dien
man.
Met onverminderde kracht stond
Harm's beeld haar voor den geest
en nog steeds streelde haar zijne be
luiging vandienonvergetelijken avond,
toen zy elkander beleden nadden wat
ze voor elkander gevoelden.
Dan weer kwam haar 't lied van
schelden in de herinnering en ofschoon
t niet door anderen gehooid kon
worden, zong ze heel zacht, met
tranen in de stem
«Bij het heengaan onzer liefsten,
Krimpt het hart van scheidenswee
Maar met hen reist onze liefde,
Waar ze oak trekken, immer mee.
Ja, een troost is ons gegeven,
Die ons nimmer kan ontvl.êa.
Zelis bij ’t scneiden van het leven
Troost de hoop van wederzien.
Maar och, zoo zuchtte zijhier zal
ik hem wel nimmer weerzien.
Inmiddels was sinds lang de herfst
door den winter opgevolgd en zijn
macht sloeg alles in ijzige ooeien.
Al wat zich vlug genoeg bewegen
kon, vermaakte zich op ae ijsbaan.
Treeske liet zich nochthans te ver
geefs dringen door hare ouders, om
ook eens wat verzet op 't ijs te zoeken.
Zij was er niet toe te oewegen.
Eindelijk gelukte het een vroegere
vriendin uit de buurt, die sedert zij
verkeenng had aangeknoopt de vrien
din barer jeugd zelden meer ontmoette,
het meisje te bewegen een uurtje met
naar te gaan schaatsenrijden.
Voor het windje af, had men al
spoedig een groote afstand afgeiegd.
Daar ontmoette Mina, zoo heette
de vriendin, haren verloofde en ging
met hem een baantje rijden met de
belofte Treeske zoo aanstonds weer
te zullen gezelschap houden.
Nu zij zoo alleen was, ging het
bekoorlijke van de ijspiet er voor
haar ai spoedig af en was zij weei
geheel overgegeven aan hare droef
geestige gedaanten, die haar Harm’s
ueeld steeds voor den geest riepen,
als een beweende doode.
Niet ver had zij nog gereden, met
het voornemen huiswaarts te keeren,
toen het plotseling zwart van mist
werd.
Treeske reed maar op goed geluk
voort, al verder en verder en weldra
kwam zij tot de overtuiging, dat zij
zeker een verkeerde wijk was inge
slagen.
Reeds viel de schemering en het
meisje werd ernstig bezorgd, dat zij
geheel zou verdwalen.
Daar hoorde zij, niet ver voor zich
uit, het krassen vau schaatsen over
t ijs.
Weldra dook een
stalte uit den nevel
't Was Bart.
Hé, sprak hij„Treeske, gij hier
J hernam zij in had
mij door Mina Kieinsiar laten bewe
gen om eens een baantje mee te rijden,
en zou nu alleen weer naar huis
terugkeerenmaar ben door de mist
aan ’t dwalen gelaakt.
Zoovele woorden had zij tegenover
Bart nog nooit gebezigd, evenmin
toen Haim nog bij hen was als later.
Leg maar gauw op, sprak Bart,
