Firma Gebr. FORTUIN
naar maat»
STALEN FRANCO OP AANVRAGE
Nieuwe Texelsche Courant
Kleu wJaarsgroet.
dvormige betonriolen,
bonóe betonrtoten metfiragen,
begen-, ^fiiel- beerputten, enz.
Feuilleton.
i
P U R M E K.EIVD
Speciale inrichting voor
Telefoon Interc, S3.
MODELLEN:
Vraagt uiterste prijzen.
W. GRIM USER, Gevestigd te Oudeschild.
Piano*s, Orgels, Kerkorgels,
Muziekinstrumenten en Muziek.
Burg Texel
en Echtgenoote.
en Echtgenoote.
Burg Texel.
Burg Texel.
Burg Texel.
Burg, Texel.
geheel
Hl
schuchter
aan vrienden en begunstigers veel
heil en zegen
1.
W. C. REU
en Echtgenoote.
8.
Veel heil en voor spoed aan familie,
vrienden en begunstigers.
5.
Nieuwejaarsgroet aan familie,
vrienden en begunstigers.
7.
Veel geluk gewenscht aan vrienden
en begunstigers bij de wisseling
des jaars.
Ki
3,
Aan famillie, vrienden en bekenden
veel heil en zegen in’t Nieuwejaar.
en Echtgenoote.
6.
Aan famillie, vrienden en begunsti
gers een gelukkig Nieuwjaar.
Evenals het vorig jaar, stellen wij de gelegenheid open, om met het
NIEUWEJAAR, is ons blad een Nieuwjaarsgroet te plaatsen.
’t Is gebleken voor velen een gemakkelijke en goedkoope gelegenheid
te zijn om vrienden, kennissen en begunstigers bij het begin van het jaar
geluk te wenschen.
Voor slechts 20 cent plaatsen wij een annonce als volgt.
2,
Bij den aan vang van het jaar 1911
De Cocksdorp,
4.
Onze hartelijke gelukwenschen
aan famillie, vrienden en begunsti
gers bij de intrede van het Nieuwe
jaar.
om Peter te
Stemmen, Repareeren, Verhuren, Ruilen.
Magazijn Langestraat 63 en 64 (tegenover het Stadhuis) Alkmaar.
Gebrs. SPANJAARD.
Vanaf heden komt geregeld een oraer, voor stem
men en repareeren van piano’s en orgels het eiland
bezoeken.
Boodschappen worden earpenomen in hotel de „Lindeboom"
s wendde zij 't lieve
en had den wandelaar
.slechts. Ik kom
uit Duitschland.
Uit Duitschland
Ja, daar was ik heengetrokken,
om je de blij mare te brengen en je
af te halen. Men vertelde er mij
echter, dat je spoorloos waart ver
dwenen.
Dat had ik gedaan
ontvluchten.
Peter, zegt geheeft de schelm
je ook daar nog durven verontrusten
Ja maar dat vertel ik je allemaal
later wel eens. Kom nu mee naar
binnen, dan zullen wij ook oom het
blijde nieuws vertellen.
Aanstonds begroette Wouter den
goeden ouden man en deelde hem de
goede tijding mede
Ik heb ’t wel gedacht, sprak oom
Jacob, na de eerste begroetingde
Heer komt te zijner tijd. Hij laat
’t kwade niet ongestraft en ’t goede
niet onbeloond,
W at was
vertellen en
huishoudster,
naar
zoo rechtstreeks,
en vergoot ook
p. f.
Texel. en Echtgenoote.
Wil men een andere tekst, dan verzoeken wij, dien op te geven. Is
men tevreden met een der bovenstaande modellen dan geve men eenvoudig
naam en woonplaats op met het nummer van het gewenschte model.
DE UITGEVERS.
nemen van de aanstaande schoon
ouders.
Hoogst gezellig werd verder de
avond doorgebracht op de Beuken-
hoeve en ’t was al tamelijk laat ge
worden, vóór Wouter zijn bruidje
naar de ouderlijke woning geleidde.
Eenige dagen later bezocht hen
de advokaat. Wat werd hij haitelijk
ontvangen, vooral ook door Hilda, die
geen woord kon uitbrengen om haren
dank te stamelen. De heete tranen,
die hem op de handen afd'ropen, ver
tolkten echter des te meer, wat er
voor hem in haar hart omging.
Een paar maanden later kwam op
nieuw de rechtszaak aan de orde.
Als beschuldigde was gedagvaard
Peter Sluiker, wiens woonplaats
echter onbekend was. Lena Roodhof,
in Amerika gestorven,
De advokaat, die zijne bewijs
stukken aan de rechtbank had over
gelegd, wist nochthans te verkrijgen,
dat opnieuw recht werd gedaan en
Hilda Linge werd vrijgesproken van
het feit, waarvoor zij was gestraft
geworden, terwijl haar ’t leedwezen
der rechtbank werd betuigd voor het
geen zij schuldeloos had moeten
ondergaan. In ’t openbaar was zij
derhalve in eere hersteld.
Precies een jaar na den dag, waarop
Hilda door den gerechtsdienaar van
de Beukenhoeve was weggevoerd, ge
leidde Wouter er haar als zijn jong
vrouwtje binnen.
't Was een schitterend feest, zooals
nooit te voren in de buurt was ge
vierd geworden.
Ook de wakkere advokaat behoorde
tot de genoodigden. Oom Jacob had
zich laten verlokken over te komen
en 't berouwde hem niet. Zijn oude,
tanige huishoudster was echter niet
te bewegen geweest mee te gaan.
Heel gezellig zaten de beide moeders
van 't bruidspaar samen te keuvelen
en de vaders dronken elkander vriend
schap toe.
Er heerschte een zeer opgewekte
stemming.
Slechts een oogenblik van ernst
kwam er. Dat was toen de advokaat
een toast uitbracht op ’t bruidspaar.
Hij sprak zoo aandoénlijk, dat velen
een traantje moesten wegpinken en zei
ten slotte er zich hartelijk in te ver
heugen, dat ’t paar na veel leed nu
het lief des levens mocht smaken.
Dit werd ook. bewaai heid want op
de Beukenhoeve heerschte een tijd
perk van rein geluk
EINDE.
er dien avond veel te
zelfs de oude, suffige
zat met open mond
Wouter’s mededeelingen te
luisteren.
Niet minder belangstelling werd
aan den dag gelegd bij de verhalen
van Hilda. De droevige levenservaring
door haar in korten tijd opgedaan
mocht een ware lijdensgeschiedenis
worden genoemd.
Wouter beproefde voor dien nacht
een goed onderkomen te vinden in
het stationskofhehuis, omdat er geen
hötel in de buurt was. Men ruimde
hem een slaapplaats in en den vol
genden morgen, toen de zon pas was
opgegaan, kwam hij reeds zijn bruidje
afhalen, om samen verder te reizen,
het geluk te gemoet.
Ging hem gisteren de trein veel
te langzaam, nu ging hij veel
te snel Aan. Hilda’s zijde toch ge
noot hij van de jonge liefde.
Te voet ging ’t van het eindstation
verder naar de kleine woning v n
Harm Linge. Hilda kon zich niet
goed houden toen zij haar ouders naar
buiten zag komen met de armen naar
haar uitgestoken
Dat weerzien te beschrijven is eene
onmogelijkheid. Welk een onge
dachte vergoeding na al het gr ievende
leed dat men had moeten doorwor
stelen.
't Duurde geruimen tijd voor allen
genoegzaam waren bekomen, om ge
regeld te kunnen vertellen.
Dat er gebabbeld en belangstellend
30.
Als bij nog met den eerst ver-
trekkenden trein aireisde, kon hij
mogelijk nog weer denzelfden dag
het oord bereiken, waar den oud
oom van Hilda woonde.
Daar zou hij kunnen vernachten
en kwam er misschien ook wel iets
te weten omtrent Hilda. Was de
reis naar Duitschland voor hem ver
velend geweest, de terugreis was dat
niet minder.
De jonge boer gunde zich haast
nergens tijd om zich wat te ver-
frisschen of iets te gebruiken.
Hij jaagde maar voort, zoo snel
de treinen maar wilden voortspoeden.
Eindelijk, tegen den avond, bereikte
hij den plaats waar hij hoopte te
overnachten.
Vluchtig gebruikte hij hier iets
in ’t stationskoffiehuis en toen sloeg
hij den weg in naar oom Ja cobs
huisje.
’t Schemerde toen hij er aankwam
Juist trad een slanke vrouwelijke
figuur uit de deur der kleine woning
naar buiten.
Wouters hart begon luider te kloppen.
Hij had in de liefelijke gestalte zijne
bruid erkend en verhaastte nog zijne
schreden.
Terwijl zij even ’t hoofd omwendde
in andere richting, riep hij op tee-
deren toon Hilda.
Aanstonds
kopje om
herkend.
Wouter, lispelde zij, zielsgelukkig.
Hij stormde als ’t ware vooruit
en ving haar op in de krachtige
armen.
Zij schreide aan zijn trouwe borst
en ontstuimig poogde hij detiaantjes
weg te kussen.
Wat komt gij hier doen kon zij
eindelijk uitbrengen.
Ik kom je de blijde tijding brengen
dat je onschuld schitteiend aan ’t
licht is gekomen.
Wouter, spreekt ge waarheid?
Zeker, liefste en nu kom ik mijn
zoet bruidje naar hare ouders ge
leiden, om dan naar de Beukchoeve
te gaan-
Hoe wist gij dat ik hier was?
Dat wist ik niet; maar hoopte ’t
geluisterd werd behoeft niet nader te
worden meegedeeld.
Na het middagmaal bij Hildas
ouders gebruikt te hebben, toog het
jonge paar naar de Beukenhoeve.
Het meisje gevoelde zich schuchter
om weer de menschen te ontmoeten,
die nog voor korten tijd aan haar
schuld geloolden, doch nu
waren omgekeerd.
Gearmd liepen zij door ’t bekende
laantje, dat tusschen schuur en
boschje door toegang gaf naar de
Beukenhoe ve.
De boer en diens vrouw hadden
't jonge paartje reeds zien naderen.
Wat zullen wij nu doen, vader?
had de boerin even te voren gevraagd.
Wel, hernam Krijn; jij hebt inder
tijd de voorwaarden gesteld. Als ik
in je plaats was, zou ik zeggen een
man een man, een woord een woord.
Dat kind heeft nu onschuldig al
zoo vreeselijk veel geleden, sprak de
vrouw, dat wij haar dat leed nu wel
zooveel mogelijk mogen trachten te
vergoeden.
Goed gesproken, goed gesprokon.
moeder
Daar werd de deur geopend en
trad ’t paartje binnen.
Hilda verschool zich
eenigszins achter Wouter.
Krijn trad evenwel vooiuit, reikte
haar de hand en zeiwelkom hier
Hilda.
Toen ijlde de boerin op haar toe
sloot het schreiende meisje in de
armen, kuste haar hartelijk en fluis
terde haar toe„dag, mijn lieve
dochter."
Wouter, die allerminst op zooveel
hartelijkheid had gerekend, vloog nu
de moe Ier om de hals, zoende haar
onstuimig en nokte; „dank, dank,
lieve beste moeder.
Toen ijlde hij op den boer toe,
greep diens beide handen en zei
«dank, beste vader, dankje
Nu was ook de boerin haar zelf-
beheersching kwijt
1 al blijde tranen.
De boer, die niet wilde weten hoe
zeer ook zijn gemoed bewogen en
i ontroerd was, pinkte haastig een traan
weg en noogde toen lachend te zeggen
kom, kom, nu niet schreien, hoor!
Daar is ’t nu geen tijd voor. Nu
allemaal vroolijke gezichten.
i Toen weer alle gemoederen de
gewone bedaardheid hadden herkre
gen, was ’t alweer vertellen en moest
I Hilda menig medelijdend woord ver-
l»
HEERENKLEEDING
