Om harentwil. DE LAATSTE. Tandarts Ansingh Openbaar overleg. Uw belang! In den boekhandel van W. C. REU is een ruime sorteering Beleefd aanbevelend. donfisn si Zilveren werken Motordienst MANNEN en VROUWEN verzekert u en uwe Kinderen tegen Dokters-, Apothekers- en Ziekenhuisrekeningen. EIEREJV. HORLOGES in Goud, Zilver en Nickel. Regulateurs, Wekkers, Staande Klokjes, Barometers, FEUILLETON. M. WIE.BIWA. Gevestigd G. WORTMAN, Tailleur, INZENDING VAN WOLVEE naar Den Haag. Inkoop en ruiling van GOUD en ZILVER. Onder minzame aanbeveling. D. J. BRUIN. Draine erbuize n. EINDE. een een HORLOGEMAKER - GOUDSMID te Den Burg, in de Molenstraat, Volkomen op de hoogte met de Engelsche Coupe en nieuwste Roshaarbewerking. Beleefd aanbevelend. WF.STOEL&ZOÖN? het oudje in Nu stond zij uit den zak Vertegenwoordiger G COEVERT BURG, TEXEL, Hoofdgracht 28, Den Helder. is Donderdag 9 Jan. van II tot2 uur teconsulteeren n Hotel „DE Lindeboom. Schoorsteen- en Rioolbuizen. Met U, lezer, willen we openlijk overleggen over eene aangelegen heid, die U wel belang inboezemt. Elk onderdeel uwer voeding immers is van groot belang voor U. Wij willen er U daarom op wijzen, dat, als gij een doos pudding van 3 pakjes koopt, gij beslist moet ver langen, dat men U A. J. P.’s Excel Senta-Pudding geeft, omdat deze pudding de eenige is, samengesteld, zoosis gij zelf pudding maakt. Excellenta Pudding is namelijk gemaakt van Burjrea Wlaizena en suiker, terwijl de fijne smaak door de zuiverste ingrediënten zijn bijgebracht. Vergelijkende scheikun dige onderzoekingen toonen duide lijk in cijfers aan, dat Excellenta- Pudding staat boven elk ander soort. Dit onderzoek is evenwel voor nie mand noodig, als men weet, dat Excellenta-Pudding is eene maizena pudding, zooals gij ze zelf maakt; maar zoo lekker en goedkoop als gij ’t stellig niet kunt. Laat U nu niet de pudding geven, die de win kelier wenscht uit te reiken, maar vordert, dat hij U geeft A^ J. P,’s Excellenta Pudding, de pudding, zooals gij ze zelf maakt. Vanille, Amandel, Citroen, Chocolade, Framboos en Arbei. Per pakje a 10 cent, doos van 3 pakjes 27 cent. M.B, Kan men Excellenta-Pud ding bij zijn winkelier niet krijgen, dan zenden wij op aanvraag gratis een pakje voor proef toe, mits men den naam van den winkelier meldt, waar ze niet te krijgen was. Heeren Doktoren wordt op aanvraag de scheikundige analyse gezonden, die hun aantoont, dat A. J. P.’s Excellenta-Pudding be halve eene lekkernij, ook een ideaal voedsel is. ZIJ, die nog bruine of groote Eieren hebben, kunnen ze duur ver- koopen aan D BLOM, Oudeschild. is het prijs te vragen van Over jassen en Winterkleedingbij LENG- HAUS, beslist het goedkoopst en beste adres. Demi’s naar het lichaam gemaakt vanaf f 8. Nog eenige wollen en molton Dekens ter oprui ming voor spotprijzen. Aanbevelend LENGHAUS, Oosterend. Helder, Keizerstraat 62. Zij, die in verband met een inzen ding van Wolvce naar de Nationale en Internationale Landbouwtentoon stelling iets goeds meenen te hebben, worden uitgenoodigd daarvan op gaaf te doen bij het bestuur der afd. „Texel” Hol.. Maatsch. van Landbonwvoor of op Maandag 13 Jan. a.s. Inlichtingen geeft de Secr. der afd. JAC. KIKKERT Nz. Ie kwaliteit Werken, 2 jaren Garantie. Ondergeteekende beveelt zich be leefd aan voor het maken van BESTEK en TEEKEN1NGEN en het in beheer nemen van BOUWWERKEN, Spoedige afwerking en billijke conditiën. J. J. SCHOEFFELENBERGER. Gedipl. Bouwkundige. Loodsgracht 10, Helder. T exel-Zaanstreek-Amster dam Van TEXEL Dinsdagmiddag 3 uur. AMSTERDAM Vrijdagmidd. 2 u. Beleefd aanbevelend, raas de deur wischte daarbij heimelijk met den punt van haar voorschoot over de vochtige oogen, en kwam met glaasje en een flesch terug. „Maar vader, wat ben ik toch vergeetachtige oude vrouw, je hebt den heelen dag nog geen druppel gehad, nu dan kan de koffie ook niet smaken. Hé vader, zoo’n slokje levens water is toch een heele opmonstering voor zulke oude menschen.” „Laat maar moeder,” zeide de oude, maar de oude vrouw deed of zij het niet hoorde. Zij schonk het glaasje vol, wischtte zich den mond at en deed of zij een weinig uit het glaasje nipte: „Gezondheid vader.” De oude knikte haar toe en liet het hoofd zinken, zonder het glas aan ie raken. De vrouw deed, of zij het niet merkte en begon weer: „Zieeens hoe warm en lekker de zon schijnt. Wij hebben een vroeg voorjaarde muurbloemen voor het venster bloeien „Nog een kopje vader? 'tls we zenlijk goede,” en de bruine koffie kan rinkelde in de bevende handen van de oude vrouw. „Neen dsnkje moeder, ’t smaakt me niet te best, toch geloof ik wel, dat hij goed is.” De oude zeeman keerde zijn kopje om, vouwde de handen op de knieën en verzonk in zijn droefgeestig zwij gen. Doch de vrouw liet het zoover niet komen; zij trippelde naar den hoek der kamer, opende met veel ge raas de deur van het hoekkastje, en Toen de oude Husaby hoorde wat er gebeurd was, sprak hij een hartig woordje rot Thor om hem zijn waag halzerij onder het oog te brengen, maar daarop gaf hij een klap op de tafel, dat het dreunde en riep luid keels De jongen is waard haar te bezit ten, het meisje is voor hem Aslang ging terug en begon weer te zingen. Weer kwam er antwoord en thans scheen het dichterbij dan de eerste maal. Een echo kon het toch niet zijn. Aslang boog zich opnieuw over de rots heen. En toen zag zij beneden tegen den rotswand een boot, die daar scheen vastgelegd te zijn; zij leek niet grooter dan een notedop; zóó diep was het. Aslang keek nog eens rond en zag toen een pelsmuts en daaronder de gestalte van een man, die tegen de bijna naakte rots opklom. Wie zou dat kunnen zijn? zeide Aslang, terwijl zij den berkeboom losliet en terugging. Zij durfde op haar eigen vraag geen antwoord geven, daar zij maar al te goed begreep, wie het was. Zij wierp zich neder op het gras en hield met beide han den de grashalmen vast, als was hij het. die zich moest vastklemmen, om niet naar beneden te storten. Maar zij trok de wortels uit, begon te hui len en hield zich iederen keer opnieuw vast. Zij bad den goeden God hem te helpen, maar opeens gevoelde zij, dat wat hij deed, een roekeloos waag stuk, God verzoeken, was en dat hij dus geen hulp van boven kon ver wachten. Voor ditmaal bad zij, verhoor mij voor éénen keer en help hem. En toen omarmde zij haar hond, alsof dit Thor was, dien zij moest vasthouden. Het scheen haar toe, alsof er geen eind aan den tijd kwam. Daar sloeg de hond plotseling aan. Wau, wau, klonk het, terwijl hij tegen Aslang opsprong. Wau, wau, en daar kwam een muts boven den rand van de rots te voor schijn en Thor lag in haar armen. Zoo bleef zij wel een minuut lang liggen, zonder dat een van beiden een woord zouden spreken. „Gij hebt altijd gelukkig gevaren, vader,” zoo nam de oude vrouw het gesprek weer op. De zeeman zweeg. (Wordt vervolgd.) ook al. Ik zal het raam wat open zetten, dat de lieve zon en geur der muurbloemen binnen komen. Och lie ventijd vader, je moet me toch eens bekijven, daar zit je nu den geheelen dag al met een kouden mond en Catrien heeft ons gisteren nog een vollen zak tabak meegebracht en als zij nu komt en de zak is nog niet open geweest, dan krijg ik nog een flink standje. Wacht de pijp is zoo klaar.” Met onrustige bedrijvigheid liep het kamertje op en neer, voor het kastje en stopte een kort bruin pijpje. Met de pijp in de eene en de bran dende lucifer in de andere hand keerde zij naar den ouden zeeman terug. „Juist als 30 jaar geleden, weet ge 't nog vader? Wat waart gij een fikse kerel en wat een mooie bruine baard Als het schip uitzeilde, keken alle meisjes u na en menig traantje werd dan stilletjes weggewischt. Nu is de baard wel wat wit geworden en de beenen zijn waggelend, maar ik ben met jou oud geworden en de pijp smaakt je toch het best als ik ze stop.” De zeeman had intusschen reeds eenige trekken gedaan bij de laatste woorden legde hij zijn pijp neer en zeide: Ja, ja je bent altijd een goede lieve vrouw voor mij geweest.” Op 't. gezicht van ’t moedertje blon ken heimelijke vreugde en smart door elkander, doch zij babbelde voort „Wij zijn toch gelukkig vader! Ge behoeft niet meer op zee, we hebben een eigen huisje, en dan Catrien en... Daar viel plotseling de hand van den zeeman op tafel, zoodat alles rin kelde en het oudje van schrik bijna omviel„Zwijg nu stil” riep hij, of meent ge, dat ik niet zie, dat ook gij den geheelen tijd denkt aan onzen laatste Moeder staarde den ouden man aan, of zij hem eerst moest verstaan: toen kon zij zich niet meer inhouden en met de gehuichelde vroolijkheid was het nu gedaan. Zij zonk op een stoel neer, de bevende handen voor het gezicht, terwijl de tranen langs hare dorre vingers vloeiden. Het was vandaag juist een jaar, dat Catrien met de tijding binnen stormde, dat de Meermin met man en muis was vergaan op de kusten van Newfoundland. Op de Meermin be vond zich als stuurman de laatste der drie zonen van het oude echtpaar, de verloofde van Catrien. Het bleef eenigen tijd stil in het kamertjedoor het open raam woei een zachte lentewind, en van verre hoorde men het ruischen der zee. Met moeite stond de zeeman uit zijn leuningstoel op het varen had hem jicht in de beenen bezorgd. Hij strompelde naar de moeder en terwijl de heldere droppels over zijn afge leefde wangen liepen, zeide hij: „Ja, ja, ’t was te erg, ons ook nog onzen laatste te ontnemen, maar zie moeder, ik ben al getroost. God weet wat ’t best was voor ons en onzen jongen. En denk eens, wij hebben nog altijd Catrien, dat brave trouwe meisje, ’t is net als een dochter. Maar mijn voet doet me weer zoo'n pijn, ge moest mij weer in den stoel helpen.” Zoo zocht de oude het moedertje te troosten ea op te beuren, en het lukte hem ook. Moeder nam den oude onder den arm en hielp hem weder in zijn ge- makkeiijken stoel. Zij veegde de tra nen af en trachtte te glimlachen, wat haar werkelijk gelukte. Nu nam zij haar breikous, zette haar bril op en plaatste zich bij den zeeman aan 't venster. De naalden klapperden, vaders pijp dampte weer, doch telkens gleden heldere droppels langs de wangen der beide oudjes. Door het geopende venster drong het geruisch der zee, het gezang der ma trozen en het gestamp der stoom- booten in de haven. Land- en KISB1I1KB voorhanden. ■-

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Nieuwe Texelsche Courant | 1913 | | pagina 4