PLAATSELIJK MELWS. GEMENGD NIEUWS. Het drama eener gravin. Te Weenen is zondag 1.1. op de straat voor het huis no. 9 in de Al- thaDgasse de zes-en-veertig-jarige gravin Lina Olympia Laura Colloredo-Mels ten gevolge van gebrekkige voeding en al gemeene uitputting ineengezonken. Zij wilde zich juist begeven naar hare in dat huis gelegen woning, welke zij met haar zeven-en-twintig-jarigen zoon Au gust, die bij een in aanbouw zijnd per ceel als daglooner werkt, en met het uit zes personen bestaande huisgezin van den schijnwerker Michel, deelt. De ongelukkige vrouw, die van hare familie verstooten werd, moet haar en haar zoon's levensonderhoud bestrijden van een toelage groot zes gulden en van het bescheiden loon, hetwelk haar zoon als daglooner ontvaDgt. Men heeft de ongelukkige vrouw in het algemeen ziekenhuis ter verpleging opgenomen. In het dorp Groot-Zie- then bij Angermünde, heeft de arbeiders vrouw Bönisch drie harer kinderen ver moord en zich daarna vergeefs getracht van het leven te berooven. Terwijl haar maD afwezig was vond men de vrouw in hare woning op den grond liggen. Zij was, naar de Elbersw Ztg." bericht, van plan zich zelve, nadat zij hare drie kinderen gedood had, op te hangen; de spijker was evenwel gebro ken. Op de vraag, wat zij toch uitvoer de, zeide zij kalm „Gij komt te laat, daar liggen ze reedsAlle drie kin deren lagen, door de moeder in bed ge legd en met een gordijn overdekt, dood. Het jongste kind, een eenjarige knaap, de lieveling van haar man, had zij rus tig in de wieg laten liggen. De ande re kinderen, zes, vier en twee jaar oud, had zij deels in de slaap-, deels in de Woonkamer en keuken opgehangen. De vrouw is gevangen genomen; doch het is aan te nemen dat zij krankzinnig is. Kinderliefde bij de Pa- tagoniers. Onder de Patagoniers heerscht eene gruwzame gewoonte. De kinderen dooden daar namelijk vader en moeder. Menigmaal komen de ouden zelf tot het besluit, dat het tijd is te sterven. Meestal evenwel verklaren de kinderen aan de ouders, dut zij hen tot last zijn. Is men het over dat netelige punt een maal eens geworden, dan wordt er een groot feest aangelegd, waartoe alle bloedverwanten en bekenden worden uitgenoodigd. Op dit feest woidt de dag der begrafenis vastgesteld. Voor een patagonische begrafenis heeft men geen lijkbaar noodig. Het zoogenaamde „lijk" gaat naar de begraafplaats. Daar aangekomen, heffen de treurenden een klaagzang aan, terwijl het graf gegra ven wordt. Daarna neemt men weder- ke6rig afscheid van elkander en de oud ste zoon treedt voor en begraaft zijn vader of zijn moeder levend. Geen kind in Patagonië zou deze taak aan een ander overlaten. Dat zou een smet wezen op de kinderlijke liefde en op deze laatste zijn alle Patagoniörs trots. Zij gelooven aan een toekomstig leven. De doode komt dadelijk in het Paradijs. Vandaar komt het, dat de Patagoniers gaarne sterven. In den ouderdom van veertig jarig geldt een mensch gewoon lijk voor „overtollig". Is hij ziekelijk, dan wordt hij echter ook voor bij nog de veertig heeft gehaald, verwijderd. A. Hoe kwam het toch eigenlijk, dat gij niet met mejuffr. R. getrouwd zijt Zóó zijn er. voor de hand, dat mijn goeie vrienden, de Boeren, dat wel zouden doen. De Portugeezen er van beschuldigen, dat ging nietdie moet ik, als 't kan, te vrind houden. Ze kunnen liet mij met de Delagoabaai lastig maken. En als 't eenigszins mogelijk is, hoop ik op den juistcn tijd, daar wel vasten voet te krij gen. Als die Duitschers er maar niet waren, had ik dat zaakjo al opgeknapt. Maar wacht maar, zoodra ze in de nes ten zitten, zal ik mijn slag slaan. Om nog eens op de Matabilen terug te komen, dat heeft Rhodes hem aar dig gelapt. Nou, na die aartsdomme zet met Jameson zal dit zaakje hem weer heel wat opknappen. Zie je, dat lthodes de vlag van Old-Engeland in Pretoria wou laten waaien, was best, een zoon van Brittanje waardig, maar hij had moeten zorgen, dat de boel ge lukt was. Gedane dingen nemen geen keer, had ik gezegd en eens er in blijft er in. Die gulden stelregel heb ik ook met succes in EGYPTE toegepast. Maar nu had hij mij leelijk te pakken, 'k Kan hem toch niet voor de vierschaar roepen. Hij zou waarachtig in staat zijn geweest om te verklappen, dat ikenfin, zooiets dien je zelfs in je eentje niet uit te spreken. Laten de Hollanders, Duitschers en Franschen mij maar be schuldigen, bewijzen kunnen ze toch niets en Rhodes zal zijn mond wel hou den. Hij kan daar met die zwartjes doen, wat hij verkiest, en ik zal voor de rest wel zorgen, 't Zal waarachtig effect maken, zijn bezoek aan de Indoena's. Totaal ongewapend zich met zijn drieen naar het kamp van oproerlingen bege ven, 't was mooi bedacht. Verbeeld jo, Rhodes, de vredespijp rookende met een troep zwarte, men- scheneterswat een kostelijke stof voor een heldendicht. 'k Zal er den hof dichter eens over spreken, die maakt er vast een zang van in vier of vijf dee- len. 'k Moet een expl. hebben met verguld op snee, dat staat netjes in je boekenkast. Als hij later eens bij mij komt, 'k meen Rhodes, zal 'k het hem wijzen, 'k Ben nieuwsgierig wat gezicht hij zet ten zal. Om hem hoop ik, dat niet de een of ander oorlogscorrespondent komt vertellen, dat de heele zaak een afge sproken komedie was. Als de Boeren er iets van ruiken, komt het vast uit. 't Zou jammer wezen. De Boeren, als 'k de naam hoor, heb 'k al genoeg ze zijn geloof 'k, geboren om een goed En gelsman razend te maken. Enfin ik heb geleerd, bij 't slikken van een bittere pil een goed gezicht te zetten. Raakt een vos in een klem, dan hinkt hij op drie pooten verder voort. Ergens anders is de jacht gelukkiger. In de Oostersche kwestie heb 'k een behendi ge partij gespeeld. GRIEKENLAND begon zoo waar ook al lastig te worden. Jawel, 't wil KRETA hebben, en de Kandioten zijn gek genoeg, dienzelfden wensch te koesteren. 't Zou niet zooveel moeite kosten de zaak in dien zin op te lossen. Gaf je den Sultan het 25 voud der jaarlijksche schatting, met andere woorden het kapi taal, waar do schatting de rente van vertegenwoordigt, dan zou die wel van dat lastig aanhangsel afstand willen doen. Maar dat wil ik niet. Behoort Kreta eenmaal aan Griekenland, dan is mijn kans totaal verkeken. Kreta moet Turksch blijven, tot het Drievoudig ver bond en het dito Tweevoudig elkander in 't haar vliegen, dan ga ik op mijn beurt eens een appeltje met den braven man in Stamboel schillen. Geduld over wint alles. Tot zoolang zullen wij voor de brave luidjes op Kreta, wat extra rechten zien te verkrijgen. Jawel, zoo kan 't. Economische on afhankelijkheid, 'n eigen politiemacht, rechterlijke organisatie en dan voor den baas en zijn harem een extra speel- duitje, dat stelt alle partijen tevreden. Eén ding bevalt me niet. RUSLAND en OOSTENRIJK zijn het zoo geheel met me eens. Daar konden wel eens nevenbedoelingen achter schuilen. In politieke zaken kan je zelfs je vrienden niet vertrouwen, 'k Geloof, dat ze in hun vuistje zouden lachen, zoo ze mij er eens goed tusschen konden krijgen. Maar dat gaat zoo gemakkelijk niet. Moet ik hier en daar al eens handelend optreden, dan zijn dat meer om kwes ties van huiselijken aard te beslechten. Ieder huis heeft zijn kruis, en veel koeien geeft veel moeien, zegt het spreekwoord en dat dit ware woorden zijn, daarvan weet ik mee te praten. Daar heb je nu dat zaakje op ZAN- ZIBAR. Alweer een bij die zijn angel doet voelen, 't Verwondert mij, dat Braaken- siek voor het Groene weekblad nog niet een plaat heeft ontworpen, waarop Afri ka als een bijenkorf prijkt, waaruit ge vleugelde Soudaneezen, Senegaleezen, Ashantijnen, Zanzibaren, Matabilen, Boeren, Egyptenaren en Oegandeezen mij aanvallen, omdat ik als rechtmatig eigenaar mij een deel van hun honing- gewin toeëigen. 't Zou net iets voor dien groenen Trans- valen-vriend wezen. "Wat zou zoo'n pietendent-Sultan van Zanzibar wel denken Misschien wel, dat ik hem het prachtig gelegen eiland zoo maar onbetwist in zijn bezit zal la ten Dat kan hij denken. Zou ik daar om afstand van Helgoland, den sleutel van Elbe en Weser, den wachter van Hamburg en Bremen, hebben gedaan, om de duur gekochte rechten op Zan zibar zoo maar prijs te geven 'k Zal eerst mijn schepen in de Oost-Afri- kaansche waters een woordje mee laten praten, 'k Zal ze laten voélen, dat waar ik eenmaal de hand op heb gelegd, mij toebehoort. Mjj en niemand anders, dat zal 'k ze aan 't verstand brongen. 'n Telegram Zeker uit Afrika. Said Khalid, pretendent Sultan van Zanzibar heeft zich na een heftig bom bardement van H. M. vloot aan de Engelschen overgegeven. Dat 's dus ook weer in orde. Wat zou er nu weer komen 't Wordt tijd om vriend Jona than op te zoeken. Hij zal zijn hart wel eens over de goud- en zilverkwestie willen uitstorten en ondertusschen pols ik hem eens over de Russische staat kunde. De reis van den Tsaar naar Weenen geeft er allicht aanleiding toe. Tot later dan. Schagen, 29 Augustus 1896. De protectionistische veree- niging ter ,/OpbeuriDg en bescherming van den Nationalen Landbouw" hield woensdagavond in de Landbouw Sociëteit al- bier, eene algemeene vergadering ter be spreking van de vraagof de veree- nigingzichop zou lossen in eene der opgerichte Boeren bonden De vergadering werd gepresideerd door den heer A. Sloos van Winkel. De heer J. Koomen Hz. v. Winkel, opende het debat en sprak den wensch nit dat de vereeniging zoa blijven bestaan en dat men persoonlijk zich bij een der Boe renbonden zou aansluiten. Ds. de Boer v. Wieringerwaard meent den voorzitter eenige vragen te moe ten doen. Indien de vereeniging zich bij een der Boerenbonden zal aansluiten, zou spreker gaarne weten, bij welken Bij den christe lijke, die de christelijke geloofsbelijdenis als voorwaarde voor het lidmaatschap stelt, óf bij den neutrale, die zijn zetel in Nieu we Niedorp heeft gevestigd De heer Ds. de Boer zou van niemand eene geloofsbelijdenis willen vragen, waar het een maatschappelijk belang betreft. Ook zou de heer de Boer willen weten, of m«n een practisch landbouwer moet zijn, om als lid van een Boerenbond te worden aangenomen. Met toestemming van den voorz. ver schaft de heer D. Kuilman te Nieuwe Nie dorp, den heer de Boer de gevraagde inlichtingen. Het doel van den Bond te Nieuwe Niedorp is „bevordering van de belangen der boeren en het platteland, en daardoor die van de geheele gemeenschap, door alle gewettigde middelen, waaronder in de eerste plaats wordt gerekend te behoorenhet (zonder nevenbedoelingen aan partijbelang ontleend) aanwenden van invloed op de verkiezingen opdat zooveel mogelijk worden gekozen //boeren" of zij van wien men weet dat zij met de toe standen ten plattenlande volkomen bekend zijn, en verbetering daarvan zullen voor staan." Om lid van den Bond te kunnen zijn, moet men in Nederland wonen, doch niet in de kom eener gemeente, welke kom meer dan 5000 zielen telt. Deze laatste bepaling dient, om den overwegenden in vloed van het stedelijk element te voor komen. De alinea is niet van toepassing op hen, die in grootere plaatsen den landbouw practisch uitoefenen. De heer D. Kuilman zegt, in zijne toelichting, dat de Bond niet alleen het belang der boeren maar ook dat van de neringdoenden be oogt. „Aan eeD dubbele reden heeft de Bond te N. Niedorp zijn ontstaan te danken," zoo gaat de heer J). Kuilman voort. De christelijke Boerenbond met zijne beperken de voorwaarden, stuitte menig landbouwer tegen den t borst en dan ook zijn er vele boeren, vooral onder de grasboeren, die Van protectionisme niets willen weten. Deze allen onder een vaandel te vereeni gen, hadden de oprichters met de stichting beoogd. De voorz., de heer Alb. Slooswil wel Boerenbonden, doch met -protectie voorop. De heer 1). Kuilman geeft als zijne persoonlijke meening te kennen, dat hoewel de Bond te N. Niedorp een neutraal ka rakter draagt, de omstandigheden hem lang- zamerhond in een protectionistisch vaar water zullen sturen. Beeds nu is de meer derheid der leden vóór bi schermende rech ten, Dat zou wel blijken, zoodra de Bond partij moest kiezen. De heer J. P. BacJcx ziet in een Bond op christelijken grondslag volstrekt geen bezwaar. Niemand toch behoeft zich te schamen een christen te zijn. De heer Fijn van Opperdoes, be stuurslid van de ruim zeventig leden tel lende protectionistische antirevolutionaire- vereeniging aldaar, onderwerpt het program van Nieuwe Niedorp aan een scherpe kri tiek. Spreker zegt„gij zult langs wettige middelen zonder partijbelang den landbouw uit zijn verval opheffen. „Zeer schoon gezegd, idealistisch, doch totaal in strijd met de werkelijkheid. Door alle gewettigde middelen, dus ook dcor het voorkomen van overproductie, Nieuw Malthusianisme, )andbouw-onder- wijs en landbcuwministcrie en mogelijk nog wel meer. Spreker noemt dit alle lap middelen. Hij en de zijnen willen pro tectionisme en pacht-commissies, die kun nen alleeu den boerenstand helpen. ,,De l.deu te Opperdoes willen alleen lid zijn van eene vereeniging, die zegt wat ze wil en waardoor za dat zal bereiken en daarom zullen ze zich niet kunnen aansluiten bij den Bond te Nieuwe Nie dorp die alleen in algemeenheden spreekt. „Ook wilt ge," zegt de heer Fijn „werken zonder nevenbedoelingen aan p riij belatig onileend, maar dat is eene onmogelijkheid. Gij zult in den verkiezingsstrijd partij moeten kiezen, of ge wilt of niet. Eu dan bestaat de kans, dit al de bonden, bondjes eD afdcelingen elkander ten slotte totaal neutraliseren, terwijl de vrijhan delsman triomfeert. „Wij antirevolutionairen," zegt spreker verder, zullen het doel protectionisme met ons partijbelang vereenigen en bij de eerste stemming met een kandidaat van eigen kleur en keuze te voorschijn komen. Alleen bij herstemming zal onze vraag niet zijn: is de kandidaat liberaal, radicaal of wat ook, maar is hjj een protectionist." De heer D. Kuilman meent, dat de heer Fijn de zaken vooruitloopt. Er is nog niet aan de orde of men zich bij den Nieuwe Nieaorper Bond zal aansluiten, maar wel of men zich zal aansluiten, dan eerst kan uitgemaakt worden bij welken De heer Fijn repliceert hierop, dat in dien dit waar is, de heer D. Kuilman daartoe zelf aanleiding beeft gegeveu door het programma van den Nieuwe Niedor- per Bond te ontvouwen; welke opmerking door den voorzitter en de heer de Boer worden beaamd. Voorzitter onderwerpt daarop de vraag in kwestie aan het oordeel van de ver gadering, waarop bij acclamatie wordt be sloten, dat de vereeniging hare zelfstan digheid zal blijven bewaren. Tevens werd besloten, dat de vereeni ging bij verkiezingen, zich in contact met de Boerenbonden zal stellen. Op een vraag van den, heer J. Kuilman welke houding de vereeniging te Opper does, zou aannemen, indien zij tusschen de keuze van een antirevolutionairen vrijhan delsman en een liberalen protectionist werd geplaatst, antwoordde de heer Fijndat zij ne vereeniging, diu zeer zeker op den pro tectionist zou stemmen. De heer Fijn zou gaarne zien, daar Opperdoes nog al uit de buurt van S c h a g e n ligt, dat een volgende vergade ring te Hoorn of desnoods in Winkel werd belegd. De heer S. Keet vond dat zeer billijk, te meer daar de Schager leden, zoo weinig belmgstilling toonen. Nog zou de heer Fijn opnieuw bij de Kamer en de Minis ters om graanrechten willen aan kloppen. Voorzitter zegt, dat aan de wen- schen van den heer tijn ter gelegener tijd, de noodige aandacht zal worden ge wijd. De heer D. Kuilman vestigt de aan dacht op een artikel in de Controleur, waarin wordt betoogd, dat indien het graan door den staat tegen vaste prijzen werd aan gekocht, in Staatsmolens gemalen, en in Staatsbakkerijen werd gebakken, de brood prijzen zouden dalen, de kwaliteit van het brood zou verbeteren, en de graaD boeren door hoogere prijzen gebaat zouden wor den. Spreker zou wenschen dat de pers van dit artikel nota nam. De heer Sloos wijst bij de algemeene rondvraag op den treurigen financieelen toestand der vereeniging. Het ledental vermindertook zijn er leden, die niet aan hun financieele verplichting voldoen, wat natuurlijk op de kas van invloed is. Als penm. zou bij daarom voorstellen, de con tributie met 25 cent te verhoogen en al- zoo op 50 cent te brengen. Daar dit onderwerp thans niet aan de orde is, zal men in eene volgende verga dering op dit punt terug komen. Na nog eenige besprekingen van finau- cieelen en algemeenen aard werd de verga dering gesloten. Door de afd. „Sc hagen" van het N. O. G. en de afd. „Schagen en Omstreken" van den Bond van N. O. is het volgend adres verzon den aan de Gemeentebesturen van schagen, zljpe, Callantsoog, petten, Harencarspel, St. Maarten, Barsin- gerhorn, Winkel en Nieuwe Niedorp: „Geven met verschuldigden eerbied te kennen, de afd. „Schagen" van het N. O. G. en de afd. „Schagen en Omstre ken" van den Bond van N. O., dat naar hare meeniDg de salarieering der onder wijzers en onderwijzeressen niet voldoende geregeld is reden, waarom adressanten U ver zoeken, een regeling voor de salarieering der onderwijzers bij het O. L. O. in deze gemeente te treffen, waarbij bepaald wordt le. dat het minimum salaris zal zijn voor een beginnend onderwijzer f 550. 2e. dat verhoogingen zullen worden toegekend a. voor het bezit der hoofdacte f200. b. bij de aanstelling als hoofd eener school f 100. c. na verloop van elke twee dienst jaren een verhooging van f 50. bij niet gebleken ongeschiktheid, voor onderwijzers tot een maximum van f 1000. voor onderwijzers met hoofdacte f 1200.—, voor onderwijzers, hoofden van scho len f 1300. d. voor 't onderwijs in elk der vak ken j, k, 1, m, n, p, q, r_ en s, (art. 2 der Wet op het L. O.) f 50. e. voor 't geven van herhalingson- derwija inde winteimaandenf 100. 3e. dat de dienstjaren, doorgebracht bij het openbaar L. O. buiten deze ge meente, bij deze regeling zullen mee tellen. 4e. dat bovendien elk gehuwd onder wijzer op 25 -jarigen leeftijd vrije wo ning zal genieten, of eene billijke vergoeding daarvoor. 't Welk doende, enz. De afd. „Schagen" van het N. O. G. De Voorzitter, (w. g.) N. van ALBADA. De Secretaris, (w. g.) Joh. de GROOT. De afd. „Schagen en Omstreken" van den Bond van N. O. De Voorzitter, (w. g.) J. PORTE. De Secretaris, (w. g.) K. SCHOORL. Zondagmorgen werden te Rozendaal door de postduivenvereeni- gicg Mde Snelvliegers'\ alhier, een zeveDtal duiven opgelaten. Twee er van, toebehoc- rende aan den penningmeester der vereeuiging, den heer Schenevolbrach ten den tocht naar onze gemeente, een af stand van 150 K.M. hemelbreedte, in 5 uur tijds. Twee achtergebleven duiven van de reis Rotterdam, kwamen 10 dagen na de oplating met twee vreemde duiven de volière des voorzitters binnen. Nog alt ij d kan onze ge meente zich niet beroemen op het bezit van een flink scheep-vaartkanaal, bevaren door trotsche zeilschepen en meer moderne rader- of schroefstoombooten. In afwachting dat die tijd komen zal heeft een onzer ingezetenen een bootje vervaar digd, dat wel niet door stoom, maar toch door raderen in beweging wordt gebracht. Met de handen worden de schepraderen rondgedraaid en vrij vlug scheert het klei ne bootje over de watervlakte. De heer Hd. Smitin de Heerenstraat alhier, heeft in ziju huis een duif opgevangen, die bij onderzoek, op eiken vleugel een met blauwen inkt afgedrukt stempel bleek ta hebben, luidende H. de Leeuio, Spoorstraat 52, den Helder. Een wonder. (Een eenvoudig maD, die langen tijd met alle aandacht een thermometer heeft gadesLgen)Merkwaardig, dat zoo'n klein stukje kwikzilver hitte en koude kan ver oorzaken. Allerlei vruchten. „Gij wordt nu al een kerel als een boom," zeide een onderwijzer tot een tragen knaap in de school. „Het wordt nu eindelijk tijd, dat gij begint, vruchten te dragen „Meester," antwoordde een andere school jongen, „hij draagt reeds vruchtengis teren liep hij nog met radijs in de stad te venten*. KellnerVerlangt gij wit of zwart brood, mijnheer GastDat is mij hetzelfde ik ben kleurenblind. Omschrijving. B. Zeer eenvoudig, de familie was er tegen A. En het meisje zelve dan.,., P B. Wel, die behoort zeker toch ook tot de familie P „Kijk daar eens dio kleine blonde vrouw „Klein en dik 1 Foeizij is niet dik, deze aardige Weenerin. Wilt ge haar soms er een ver wijt van maken, dat zij er nu juist niet uitziet als een droogrek P Het kan zijn dat een kleine, nu reeds merkbare neiging tot corpulentie later meer geprononceerd zal uitkomen, doch wat maakt dit uit? Men leeft thans in het heden. Dat zij zeer lief is, zult ge stellig niet kunnen tegen spreken. Zie maar eens naar hare be koorlijk lieve oogen, haar betooverend lach je en de kuiltjes in haar wangen. Maar Aoch wel wat te veel vleesch! Ik wed dat zij flegmatisch is 1 Integendeel, zij heeft zelfs zin voor het romantische. Werkelijk Luister 1 Ik wil u een kleine epi sode uit haar leveD vertellen. De schoone Panny ligt op zekeren morgen het kan ook reeds kort vóór den middag geweest zijn wakker in hare met kant bezette kussens, de volle blanke armen onder het hoofdje half verborgen, den blik dioome- rig gericht op haar licht, bijna al te licht balkleed, dat over een divan ligt uitge spreid. AchUit ieder vouwtje van dit kleed stijgen zoete herinneringen op Her inneringen aan den schoonen baron Kere- nem, die zonder twijfel de elegantste ca valier van den vorigen avond was, die zoo heerlijk kon danseD, in wiens armen zij in een zoeten droom bijna was ontrukt aaD de haar omringende wereld En toen hij haar op haar plaats had geleid en naast haar zich had neergezet, toen hij met den melancholischen blik zijner groo- te, donkere oogen van de ware, eenige liefde sprak, die een menschenhart geheel moest vervullen, zonder nevenruimte voor eenig ander gevoel, die in staat is een menschenhart onbeschrijflijk gelukkig, maar ook naamloos ellendig te maken, en toen daarbij verradend wat zijn mond niet uitspreken dorst, zijn blik op haar had ge rust met zulk een heeten gloed, dat zij nu nog bij de herinnering, blozende, vlug de opgeslagen kantdekens omhoog trok, ja, toen gevoelde zij het, ware, eenige liefde 1 Dat was iets geheel anders dan de rustige, veilig verzekerde, bestendige genegenheid, die Georg, haar echtgenoot, haar toedroeg. Hij kon het echter niet helpen, de goede Georg, dat hij niet zulk een vurig gemoed bezat als de schoone Hongaar, dat hij nu eenmaal zulk een oudbakken liefde er op na hield. Als bij instinct het juiste middel kie zend om haren gedachten te ontkomen, sprong zij uit het bed en begon zich aan te kleeden. Het was immers dwaasheid zoo iets te denkeD, het was zelfs een on recht tegen haren echtgenoot Weliswaar een heel klein, maar toch stellig een onrecht. En het was immers ook onmogelijk, totaal onmogelijk 1 Waar schijnlijk zou zij hem nimmer weder ont moeten. Waar zouden zij elkander moe ten aantreffen Hoogstens op een bal 1 en dat van gisteren was het laatste van het seizoen geweest. Waar zouden zij elkander kunnen ontmoeten P Peinzend hulde zij zich in haar négligé. Opeens flikkerde als een eiectrische vonk eene gedachte door haar brein. Had hij niet gezegd, dat zjjne landgoederen in de na bijheid van Mehadia lagen Dat hij daar dikwijls heenging? Was het niet zeer natuurlijk, dat zij den wensch opper de om het beroemde bad ook eens te lee- ren kennen Onder het diner deelde zij haar wensch aan haar echtgenoot mede. Georg was niet weinig verbaasd. En onze villa, waar wij ons nu reeds drie zomers zoo gelukkig hebben gevoeld P Juist daarom 1 Drie zomers reeds op dezelfde plaats dat is vervelend Vervelend I Onze kleine, bekoorlij ke villaEn dan bedenk ook eens de kosten Ons inkomen staat ons deze uitga ve wel toe Maar het is toch verschrikkelijk on- practiscb, de J villa ledig te laten staan om ergens anders te gaan wonen Wij behoeven haar niet ledig te laten staan, wij verhuren zei

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Schager Courant | 1896 | | pagina 2