Raad Harenkarspsl.
Lendenpijn?
BILLY BOO.
Vergadering van don Raad op Donderdag 12 De
cember 1920, des middags 3 uur.
Afwezig is dc heer I)e Vries.
Voorzitter de heer H. Nolet, burgemeester, secre
taris dc lieer Jb. Dam.
De Voorzitter opent met een woord van welkom de
vergadering en spreekt den wcnsch uit, dat dc beraad
slagingen zullen strekken in het belang der ge
meente.
De notulen worden gelezen, ze worden onder dank
zegging onveranderd goedgekeurd.
Mededeelingen en ingekomen stukken.
n. Schrijven van God. Staten, geleidende de goed
gekeurde besluiten tot het aangaan ecner goldleenin."
van f 1400.en tot onderhandsche verhuring der ge
mccntelanden. Dc publieke landverpachting heeft
11200.opgebracht
b. Bericht dat het personeel, benoemd voor hot
geven van vervolgonderwijs, die benoeming heeft aan
genomen.
c. Verzoek van P. Bruin Jz. te Waarland en ande
ren om op de Waarlandskade voor gemccnterekc
ning verlichting aan te brengen door plaatsing var
3 lantaarns.
B. en W. stellen voor een drietal lantaarns te doen
platsen, dc kosten te brengen ten laste van het elcc
trisch bedrijf te Waarland en uit de gemeentekn
een jaarlijksche subsidie te verlecncn van f5.pei
lantaarn.
De lieer Doodcman kan zich met het voorstel van
B. en W. vcrecnigcn.
Dc hoer Bakker vreest dat als tot verlichting van
dit landpad wordt overgegaan, navolging ervan zal
volgen en spr. acht liet dus raadzamer wat voor
zichtiger te wezen. Spr. vindt 't. wel niet zoo overdre
ven, de kosten zijn niet zoo groot en de verlichting
levert wel gemak op.
De heer Dekker meent dat alleen met het oostelijk
gedeelte navolging kan komen. Spr. weet niet waar
verlichting noodiger is dan op een voetpad langs dc
ringvaart.
Zonder hoofdelijke stemming wordt het voorstel van
B. en W. aangenomen.
Voor den bijzonder vrijwilligen landstorm.
d. Verzoek van het Bestuur van den bijz. vrijwilli
gen landstorm in Jlaronkarspel (West) om een sub
sidie van f20.— voor het sluitend maken der reke
ning.
B. en W. stellen voor dat verzoek in te willigen.
liet gaat hier, zegt Voorzitter, om het instandhou
den van een instituut dat werkzaam is tot handha
ving van de rust bij eventuecle onregelmatigheden
en (lat zoowel in het belang van de gemeente als in
dat van ons goheele land werkzaam is.
De heer Francis meent dat subsidieering meer op
den weg ligt van hot Rijk, dan van de gemeente en
zal dan ook tegen het voorstel van B. en W. stem
men.
De heer De Groot oordeelt ook, dat dit een zaak is
die bij het Rijk behoort en spr. vindt het eigenaardig
dat het Rijk de subsidie heeft verlaagd. Het betreft
hier toch een nationaal belang.
De Voorzitter denkt dat het Rijk de subsidie heeft
verlaagd in verband met bezuiniging. Het Rijk vol
strekt echter al gratis wapenen en patronen, zoodat
de kosten der afdelingen gering zijn. Het is niet dc
bedoeling ieder jaar subsidie te verstrekken. De af-
deeling had nu gerekend op meerdere subsidie, maar
zal in het vervolg de tering naar de nering moeten
zetten.
De heer Duijves gelooft, dat ook volgende jaren wel
subsidie zal worden gevraagd, want de ontvangsten
voor de afdeeling z ijn zeer gering. Maar spr. kan
zich met het voorstel van B. en W. vereenigen
De Voorzitter wijst er op, dat ook de uitgaven ge
ring zijn.
Met 5 tegen 1 stem, die van den heer Francis
wordt besloten, een subsidie van f20 te verlecnen.
Geen verlaging van huurprijs.
e. Verzoek van M. Hoogeboom en G. Entes te Kal-
vordijk om den huurprijs van de door hen gehuurde
gemecntelanden te verlagen tot f i.per snees.
B. en W. stellen voor, dat verzoek af te wijzen.
Als hiermee wordt begonnen, weet men niat waar
het eind is en B. en W. oordeelen den huurprijs van
f5.— niet te hoog.
De heer Francis wijst op do groote animo die hij
de laatste verhuring bleek en meent ook, dat mo'cilijk
aan het verzoek kan worden voldaan.
De heer Duijves daarentegen meent, dat er onbil
lijk is gehandeld om den huurprijs van f4.— op f5.—
te brengen, terwijl de huurprijs van 2 andere per
ceelen ,op f 4 is gebleven. Spr. wijst erop, dat het
westelijk gedeelte der bedoelde landerijen heel laag
is en acht ook de huur in vergelijking met dien voor
land te Kerkebüurt te hoog.
Vanessa merkte, dat hij zich over haar woorden
verwonderde, het beangstigd0 haar, ze bloosde,
en met steeds toenemende verlegenheid ging ze
voort
„Dien avond, toen u in de loge van de Duchcss of
I incoinwood zat ik zag u toen voor het eerst
Nu keek hij hanr even aan, maar ze had haar
afgewend en de soephorden werden net weggenomen.
„O och zoo ja", zei hij, om toch wat te zeg
gen.
Hij kon haar toch moeilijk vertellen, dat hij haar
niet eens had opgemerkt, niet geweten had, dat ze
er was! Dus weidde hij uit over de goede en de
kwade eigenschappen van Puccini en zijn verschil
met de moderne componisten.
„Misschien, is hij ook wel een beetje verlegen",
dacht Vanessa, „maar ik wou, dat hij me maar
eens vertelde, waar en wanneer hij me nog meer ge
zien had."
De butler vulde haar glas nu met champagne.
Haar vader had haar tot nu toe maar zelden toege
staan het te drinken misschien zou ze zich niet
meer zoo vreeselijk zenuwachtig voelen, als ze er
een beetje van dronk.
Hubert dacht er precies eender over. Zijn eerste
glas dronk hij in één teug leeg Maar het bracht maar
betrekkelijk weinig verandering in den stand van
zaken en onder oppervlakkig gepraat over muziek en
schilderkunst, kwam er eindelijk gelukkig een einde
aan hot maal. Vanessa had zich ge enoogenblik op
haar gemak gevoeld. Waar gingen die geruisch-
looze bedienden toch heen, uls ze achter dat mooie
scherm verdwenen? Zouden ze altijd zoo deftig
bedienen als Hubert en zij samen aten? Ten slotte
schenen ze zich toch voor goed te hebben terugge
trokken en Lord St. Austel stond op, stak een ciga-
ret aan en zei zoo terloops dat ze in de blauwe kamer
koffie zouden drinken en dus gingen ze daarheen
terug. Als dit de blauwe zitkamer was dan waren
er dus zeker nog meer. Wal een groot huis moest
het dan wol wezen net zoo groot, zoo niet grooter
als een Florcntijnsch paleis.
De blauwe zitkamer was niet zoo groot als de
groene, aan de andere zijde van het salon. Ze zag er
ook huiselijker uit. - Vanessa zag een portret van
de Duchess of Lincolnwood en nog een paar andere
photo's op een der tafels staan, in prachtige lijsten
van oud-zilver. Ook waren er prachtig gebonden
boeken vazen vol bloemen, en de stoelen zagen
er, hoewel ze stijf achtticnde-ecuwscli waren, met
verguldsel op het houtwerk en met blauw damasten
kussens, toch makkelijkef en gezelliger uit. Het
viel haar op, dat er in iedere kamer een schrijftafel
Het groote bezwaar van lendenpijn
urinestoornissen, duizeligheid, water-
zuchiige zwellingen en hoofdpijn is
vaak. d it deze kwalen zi:h zoo lang
zaam ontwikkelen en men er dikwijls
niet op verdach' is, dat de nieren
kunnen beginnen te verswakken.
Dac rom is het van zooveel belang
om behandeling niet uit te stellen.
Noodelooze pijn en last kunnen voor
komen worden, als men bijtijds in
grijpt. Foster's Rugpijn Nieren Pillen
hebben gedurende de vele jaren, waar
in zij werden aangeboden, naam ge
maakt en worden over de geheele
wereld door tal van menschen aan
bevolen. Hun samenstelling is zoodanig
dat zij alleen op de nieren en blaas
werken. Begin nog heden met het
gebruik.
Verkrijgbaar bij alle drogisten enz.
in glazen verpakking a f 1.75 p. flacon.
De heer De Groot wijst er op, dat de vastgestelde
huurprijzen in 't algemeen billijk zijn geoordeeld door
den raad en daarom is het moeilijk op het verzoek
in te gaan. Mocht blijken dat de huurprijs in verhou
ding met andere perceelen werkelijk te hoog is, dan
kan daar over 4 jaar rekening mee worden gehouden.
De heer Dekker zegt ook, dat de huruprijzen in
een raadsvergadering zijn vastgesteld en dat de men
schen tijdig bericht hebben gehad en het contract
hebben geteckend
De Voorzitter meent, dat als men nu geen verge
lijking maakt met andere perceelen, de huurprijs
toch niet te hoog is.
Goedgevonden wordt afwijzend op het verzoek te
beschikken, maar bij de volgende verhuring speciale
aandacht aan die perceelen te wijden.
Geen subsidie.
f. Verzoek van de commissie voor den legwed-
strijd te Westgraftdijk, gevormd door afgevaardigden
van verschillende pluimvecverecmgingen, om een
jaarlijksche subsidie voor een te houden legwedstrijd.
door controleering van de productiviteit van de ver
schillende pluimveerassen
B. en W. stellen voor, dit verzoek af te wijzen.
Er wordt zoo weinig aan pluimveehouderij in onze
gemeente gedaan cn er is ook niet veel gelegenheid
voor.
De heer Francis dordeelt ook, dat er moeilijk met
subsidieering is te beginnen, er zijn zooveel vereeni-
gingen. die zich met dergelijke economische belangen
bezig houden.
Algemeen goedgevonden afwijzend op het verzoek
te beschikken.
De uitgelokte attentie.
g. Verzoek om in vereeniging met de gemeenten
Warmenhuizén, Sint Maarten, Koedijk, Oudorp en
Egmondbinnen aan de Provincie aan te bieden een
onder architectuur te bouwen bank voor plaatsing
in het nieuwe gouvernementsgebouw.
B. en W. stellen voor daartoe medewerking te ver-
leenen; de kosten om te slaan naar het zielental, zul
len voor de gemeente Harenkarspel ruim f 100 be
dragen.
Den heer Francis ontvreemdt het dat het verzoek
stond keurig, niet alles wat er op hoorde een
kroontje op de onderleggers met fraaie, leeren hoe
ken cn op de velletjes postpapier Wiens plicht zou
het wezen, om dit alles zoo netjes in orde te houden?
Als dit haar tehuis werd, zou ze dergelijke huishou
delijke dingen toch eens dienen te weten
De bedienden brachten nu de koffie binnen en
daardoor werd het drukkende zwijgen, dat weer
tusschen hen heerschte, verbroken. Het was een
volmaakt mooie avond en de vensters, die op het
torras uitzagen, stonden open. Lord St. Austel zette
zijn kopje neer en staarde naar het maanverlichte
landschap. Hij moest zich wat flinker houden en
probeeren zich meer als een echte bruidegom te ge
dragen. Hij dronk zijn derde glaasje Benedictine;
zijn bruid had voor koffie zoowel als voor likeur
bedankt. Waar moest hij nu toch in vredesnaam
met haar over praten? Onder het eten waren ze al
uitgepraat over muziek en schilderkunst. De piano
stond open Misschien speelde ze wel Of zong
ze soms
„Wil je soms wat spelen?" zei hij, min of meer
onhandig.
Hij, Hubert St. Austel, zenuwachtig tegenover het
dochtertje van den ouden Benjamin Levy den
geldschieter!
Vanessa, dankbaar voor iedere afleiding, stond
gewillig op cn ging naar de piano maar ze was te
zenuwachtig om eenig gevoel in haar spel te leg
gen machinaal sloeg ze de noten aan, en de eenige
indruk, die Hubert van haar spelen kreeg, was, dat
ze wel een goeden muziekonderwijzer scheen te heb
ben gehad Hij liep naar de openstaande deur cn
staarde in den liefelijken zomernacht. Wat kon hij
in 's hemelsnaam uitrichten? Hij kon toch niet doen,
alsof hij brieven had te schrijven! Hoe moest hij
haar naar haar kamer krijgen'?
Hij liep de kamer weer in, leunde een oogenblik
over de piano Dit maakte Vanessa totaal van
streek, ze vergistte zich en hield nu maar heele-
maal op.
„Kunnen we niet even op het trras gaan het
is zoo warm", zei ze met bevende stem.
En ze gingen
Intusschen was Mr. Harding, de kamerdienaar
van His Lordship, in de rechtsche statie-kleedkamer
bezig, het nachtgoed van zijn meester klaar te log
gen tot hevige bewondering van Agnes Johnson
een van de kamermeisjes. Vol ontzag betastte ze
de prachtige zijden stof van het stel, dat Harding
over zijn armen hield.
„Ik heb het zelf bij Charvet moeten bestellen",
deelde hij haar vertrouwelijk mbde. „His ,Lordship
uitgaat van Ged. Staten Het is wel mooi een royaal
gebaar te maken, maar spi. is ei nu t voor
De Voorzitter wijst er op dat het een attentie is,
al is het dan een uitgelokte attentie.
De heer-Duijves: Een gedwongen attentie.
De Voorzitter: Neen, gedwongen niet. Spr. licht
nader toe. dat verschillei.de groepen van gemeenten
zijn verzocht een geschenk aan te bieden.
De heer Francis wist niet dat dit het geval was en
zegt dat het dan wat anders wordt en hij zich dan wel
met het voorstel kan vereenigen.
De heer Doodeman dacht ook, dat de meubileering
bij de provincie thuis behoorde. Maar het is ook een
algemeen belang en daarom kan hij zich wel met het
voorstel van B. en W. vereenigen.
Algemeen goedgevonden.
Belasting op gebouwde eigendommen.
Volgt de vaststelling eener verordening op de heffing
en invordering eener belasting op gebouwde eigendom
men In de polders Slootgaard, Speketer en Woudmeer,
aangesloten aan het electrisch net.
B. en W. merken op, dat om de aansluiting mogelijk
te maken, door de gemeente een bijdrage aan het P.E.N.
is verleend van f 1400. Die gelden zijn geleend tegen
4% 9ó rente met een jaarlijksche aflossing van f 100.
Gemiddeld moet dus gedurende 14 jaar worden opge
bracht f 133.25 per jaar.
De belastbare opbrengst van de aan gesloten perceelen
bedraagt f 2897, zoodat bij een heffing van 2.75 een
jaarlijksche opbrengst wordt verkregen van f 107.17.
Ten laste der gemeente blijft dan f 26.08.
Waar de wet niet toelaat verder te gaan dan een
„billijke" bijdrage in de kosten, kan naar het oordeel
van B. en W. het heffingspercentage bezwaarlijk hoo-
ger worden gesteld. De regeling wardt dan ais in
Schagerwaard.
De heer Francis herinnert eraan, dat voor Schager
waard een percentage van 3 door den raad was vast
gesteld, maar Ged. Staten het percentage op 2.75 wensch-
ten. Het Is dus billijk dat dit dan ook voor Slootgaard,
Speketer en Woudmeer geldt, Allen voor.
De kascontrole.
Aan de orde is het voorstel van B. en W. om hun
behoudens goedkeuring van Ged. Staten, de bevoegd
heid te verleenen het opnemen der boeken en kas
van den ontvanger op te dragen aan een lid van hun
College.
Na toelichting door den Voorzitter wordt dit voorstel
zonder hoofdelijke stemming goedgekeurd.
Volgt benoeming van een lid van het Burgerlijk Arm
bestuur. periodiek aftredend de heer A. Dekker.
De aftredende wordt met 5 stemmen benoemd, 1
stem werd blanco uitgebracht; de heer Dekker neemt
de benoeming aan.
De Voorzitter deelt nog mede, dat het rijk een voor
schot van f 3150 verleent ingevolge de landarbeiderswet
en wel ten behoeve van den heer Bleeker.
Nog wordt vastgesteld een suppletoire begrooting,
dienst 1929.
De classificatie der gemeenten.
Ingekomen is nog een verzoek om adhaesiebetuiging
aan het bekende adres dat door het comité uit de Ver-
eeniging van burgemeesters en secretarissen in de kan
tons Hoorn. Purmcrend, Alkmaar en Schagen inzake
wijziging der classificatie der gemeenten aan den Mi
nister en aan de Tweede Kamer is gezonden.
De heer Francis kan zich geheel met den inhoud van
het adres vereenigen en wil dus adhaesle aan het adres
betuigen.
De Voorzitter merkt op dat er ook een andere kant
aan de zaak zit, n.1. dat de mogelijkheid tot verbetering
voor de onderwijzers een prikkel is tot inspanning.
De heer De Groot zegt dat zeer zeker de levensstan
daard op het platteland niet goedkooper is dan in de
steden.
De Voorzitter zegt dat er ook stemmen zijn opgegaan
die het beter oordeelen dat de zaak geëndosseerd wordt
naar de Vereeniging van Nederlandsche gemeenten. Dan
krijgt men een landelijke actie,
De heer Francis meent dat als gevoeld wordt dat deze
actie van het platteland, adrem is, tenslotte de Vereeni
ging van Nederl. Gemeenten de actie zal steunen. Deze
vereeniging ligt niets in den weg om zelf actie te gaan
voeren.
De Voorzitter gelooft ook niet dat er eenig bezwaar is
tegen adhaesiebetuiging.
De heer Duijves heeft ook geen bezwaar tegen het
betuigen van adhaesie, maar gelooft toch ook dat er
van de vereeniging van Nederlandsche gemeenten meer
kracht zal uitgaan dan van dit comité.
De Voorzitter stelt dan voor om adhaesie aan het
adres te betuigen, maar tevens het comité te verzoeken
de zaak aanhangig te maken bij de vereeniging van Ne
derlandsche gemeenten.
Aldus wordt besloten.
Het kerkplateao te Kerkebuurt in dey weg.
Bij de rondvraag vestigt de heer Francis er de aan
dacht op dat de toestand te Kerkebuurt zoodanig is, dat
hij moeilijk bestendigd kan blijven. Het oude kerkpla-
teau is nog steeds intact gebleven en de wegen zijn er
zoo smal, dat er moeilijk van een verkeersweg gesproken
kan worden. Hoe verbetering tot stand moet worden ge
bracht, weet spr. nog niet. De kwestie is ook al eens
door het Bannebestuur besproken en is gedacht zich tot
het gemeentebestuur te wenden. Spr. vindt het beter
dat de gemeente er zich direct mee bemoeit Er is ge
sproken van het maken van een weg van den eenen
hoek der school naar den westhoek. Spr. vindt het *t
beste, dat het plateau geheel wordt geslecht. Bij het
Bannebestuur bestaan de plannen om de toegangswegen
naar Kerkebuurt grondig te verbeteren, en voor ver
breeding zou dan de grond van het kerkplateau en ook
het puin van den af te breken muur gebruikt kunnen
worden. Spr. verzoekt B. en W. om zich in dezen met
het Bannebestuur te verstaan.
Den Voorzitter doet het genoegen een dergelijke stem
uit den raad te hooren. Juist ,wat deze zaak betreft zijn
B. en W. zeer urgent geweest en zeer binnenkort zullen
zij mededeelingen hierover doen, misschien wel na af
loop van deze openbare vergadering.
Hierna volgt sluiting.
Toen de ezel was verdwenen,
Vloog een pelikaan In 't clrsus rona.
Uit alle macht schreeuwend:
'k Wou. dat ik Billy vond.
Billy, Billy, kom toch bij mij,
Billy, waar blijf je nou,
Billy. ik heb je noodig.
'k Wou, dat je naar me luisteren wou."
Billy dacht, 't is een nieuw spelletje,
Dacht niet meer aan den pelikaan,
Hij had bijna vergeten, dat
Het dier naar zijn huis was gegaan.
Eind'Hjk had hij begrepen,
Dat hij hem zocht. Billy Boe,
Riep: „Hier ben lk, pelikaantje,
Ik kom dadelijk naar je toe."
Jullie hadden zeker dadelijk begrepen, wat de pelikaan
wilde!
vond, dat hij het nog best met dat roze stel doen
kon, dat we met Paschen kochten, in dat hij nog
niet gedragen heeft, maat daar wilde ik niet van
hooren „My Lord", zei ik, „lavender is de ver-
eischte kleur voor een huwelijksreis" cn His Lord
ship antwoordde op zijn verstrooide manier: „Nu,
vooruit dan maar, Harding", en hier heb je het
nu!"
„Wat een pracht-zij! zoo zacht als een bloem
blaadje!" zuchtte Agnes. „Wat moet die jonge lady ge
lukkig wezen!"
Ook het kamermeisje voelde in do kleedkamer,
links van het staticvertrek, haar oude, maagdelijke
hart sneller kloppen, want daar stelde Made-
moiselle Madelaine, op haar beurt, een beeldig stel
rozeroode nachtkleeding ten toon, van een heerlijk
zacht, ijl weefsel. En onder die sprookjesachtige
nachtjapon en kapmantel tipten een paar o, zoo
kleine muiltjes uit, met rozeknopjes en vergeet-mij-
nietjes als gespjes.
Sarah Brown nam er een in haar hand.
„Ik heb nog nooit een muiltje van die maat ge
zien!" zei ze vol bewondering tot de Fransche kame
nier. „Zeker nummer drie is 't niet?"
„Nummer twee", klonk het vol verwaandheid. „De
voet van Milady is niet zoo groot als van die Engel-
schen
,,'t Zal een knap paar wezen", ging Sarah geest
driftig voort en we hopen allemaal toch zoo, dat ze
gelukkig zullen worden
Madelaine haalde de schouders op
„Peutêtrc Milady is zoo onschuldig als een lam
metje en Milord kent in heel Europa mooie vrou
wen genoeg Que voulez-vous? Geluk? Och, dat
vind je niet in een huwelijk!"
Maar Sarah Brown was te zeer gechoqueerd om
iets te antwoorden En op het terras wandelde het
bruidspaar op en neer Ondanks de champagne en
de Benedictinetjcs voelde Hubert zich al kouder en
koeler worden. Alles in hem was in opstand! Wat
belachelijk was dat alles toch! Wat walgelijk bespot
telijk! Wist het meisje, dat ze deel van een koop
had uitgemaakt? Natuurlijk moest ze het wel heb
ben begrepen, al was ze dan ook wonderlijk onbe
vangen. Maar als dat nu eens niet zoo was waar
om dacht zc dan dat hij haar getrouwd had? Uit
Liefde? Goeie God! Nee, het was een brutaal nest
van een Jodinnetje, anders niet ze was natuur
lijk dolblij, dat ze nu Countess was en natuurlijk
moest het beroerde spelletje nu doorgaan. Zou hij
nu haar hand moeten nemen? Haar kussen?
Misschien
Juist toen ze weer voorhij de deuren kwamen, boog
deze ervaren, volleerde minnaar, zich onhandig als
een schooljongen over zijn bruid heen cn drukte een
koude, officieele kus op haar wang, terwijl hij een
beetje heesch zei: „Daar slaat het al elf uur, Va
nessa, je zult wel moe zijn, ga nu naar bed,
toe!"
Een alles overweldigende emotie doortrilde het
meisje, toen zijn lippen haar aanraakten zc wist,
dat ze van hem hield dat had ze altijd al gewe
ten vanaf het eerste oogenblik, dat ze elkaar in de
opera hadden gezien. Had zc zichzelf dan verra
den? Was het onmeisjesachtig, had hij daarom
zoo eigenaardig*opgekeken, toen ze er gezinspeeld
had? Maar nee, deze kus deze wonderlijke
kus maakte haar alles duidelijk! Hij hield van
haar en ze behoorde hem toe ze was zijn
vrouw! En wat mysterie de liefde ook wezen mocht
hij zou het haar onthullen haar mooie,
Grieksche kopje leunde op zijn schouder en ze sloot j
half de oogen.
Madame de Jainon had gezegd, dat er onderwer
ping van haar geëischt zou worden kon er iets za-
ligers voor haar wezen! Maar Hubert had zijn oogen
afgewend, trok stijfjes haar hand door zijn arm en
bracht haar in de kamer terug, de salon door, tot
onder aan de breede trap. Hier boog hij voor haar,
en terwijl ze langzaam de trap op liep. keerde hij
zich om en ging door eene andere deur naar zijn
eigen zitkamer. Daar ging hij in zijn lievelingsstoel
zitten en begroef zijn gelaat in zijn handen. Zijn
airedale, Bob, kwam op hem toe, legde zijn kop op
zijn knieën en kwispelde medelijdend met zijn kort
stompje staart. Zijn meester streelde hem achter dei
ooren en liefkoosde hem met ruwe goedhartigheid,1
toen stak hij een cigaret op.
Nee dat ging toch niet hier kon hij toch niet
blijven hij lachte grimmig hij moest naar boven
gaan en de dingen nemen zooals ze waren. Uit kracht
der gewoonte liep hij langs de privé-trap, achter zijn
studeerkamer, naar zijn eigen gezellige kamer. Maar
daar was niets voor hem in orde gebracht. Hij
lachte sardonisch.
„Natuurlijk wat een idioot ben ik toch! Harding
weet beter, hoe het hoort, dan ik zelf Zijn oog
viel op de gouden glinstering van zijn veldflesch, die
op de tafel stond; hij schonk zicli een groot glas
brandy in; achter elkaar dronk hij het leeg en liep
toen over de gallerij naar dc rechter kleedkamer van
de statievertrekken Tja, Harding had er verstan
van.
Wordt vervolgd
