SchagerCourant
=3 SPORT
VAN ZONDAG
HAAR
SPROOKJESPRINS
Tweede Blad.
VOOR DEN KANTONRECHTER
TE ALKMAAR.
Hongarije slaat Nederland met 6—2.
Slapeloosheid
Woensdag 11 Juni 1930.
73ste Jaargang. No. 8676
Zitting: van Vrydag 6 Juni 1930.
DE VERDEDIGING BLEEK NIET WATERPROOF
TE ZIJN.
Op 23 Mei stond de vrachtrijder Th. K. uit Alkmaar
terecht wegens overtreding der Spoorwegwet, aange
zien hij zich met zijn met bieten beladen vrachtauto te
Koedijk bij een ontoewaakten overweg op den baan had
begeven, terwijl een tramtractor in aantocht was. Er
had toen een aanrijding plaats, waarbij de auto werd
beschadigd. De heer K. beweerde bij eerste behande
ling en werd daarin gesteund door den landbouwer
Teun Ruis, dat het uitzicht ter plaatse sleoht en de
weg niet veel beter was. Ten einde de juistheid van
die verdediging nader te onderzoeken, werd de zaak
aangehouden en heden voortgezet met het hooren van
den gemeenteveldwachter J. Slooten. Deze getuige-ver-
balisant verklaarde, dat het uitzicht voldoende en de
weg ook geen overwegend bezwaar opleverde, doch de
heer K. had bij zich in de cabine een 4-jarig doch
tertje gehad en de aanwezigheid van dit kind had zijn
aandacht vermoedelijk afgeleid. Na deze verklaring kon
de heer K. natuurlijk wel „afbinden" en werd hij ver
oordeeld tot f 10 boete of 10 dagen.
DAT PAKTE BIJZONDER SLECHT UIT.
Een te Anna Paulowna wonend bloemist, de 33-jarige
heer C. W. V., bevond zich op 21 April te Alkmaar met
een duo-rijder op den motor en probeerde nabij het
Stationsplein aldaar een Heldersche reuze-autobus te
passeeren, waarbij hij in aanrijding kwam met een aan
den weg staand melkwagentje en met zijn voertuig plus
duorijder op het trottoir werd geslingerd. De heer V.
beweerde toen, dat de aanrijding moest worden toege
schreven aan een onverwachte slingering van den
autobus, aangezien er ruimte genoeg was overgebleven
om te kunnen voorbijrijden. De toenmaals aangehouden
zaak werd heden voortgezet met het hooren van den
heer Pijning, belasting-ambtenaar, een der ooggetuigen
van het verkeersincident en den heer Smit, chauffeur
van de bewuste autobus. De verklaringen van deze
twee zeer rustige en onbevooroordeelde getuigen ble
ken echter zoo zeer in het nadeel te zijn van den heer
V., dat geen twijfel meer omtrent zijn schuld bij amb
tenaar en kantonrechter overbleef en 't bewuste paasch-
uitstapje voor hem een zeer noodlottige wending
nam, daar hij tot f 40 boete of 40 dagen en ontzegging
van zijn rijbevoegdheid voor den tijd van 3 maanden
werd veroordeeld.
EEN NIEUWE WET. DIE WEER STEVIG
BESTUDEERD MOET WORDEN.
Zooals bekend is, werd onlangs op den handeldrijven-
den middenstand het winkelwerktijdenbesluit losgelaten
en kon het niet uitblijven, dat de categorie wetsover
treders weer met de inwerkingstelling van dit product
werd uitgebreid. Mej. K. v. D. te Alkmaar, die ter zake
overtMJlftë^Vgir dit winkelwerktijdenbesluit werd be
keurd. legde zich niet zonder protest bij deze bekeuring
neer en trachtte met een toelichting van de wet in
de hand, aannemelijk te maken, dat ten onrechte een
vervolging was ingesteld. Zoo stond de juffrouw dan
heden in diezelfde zaak voor de 4e maal terecht en werd
gehoord de verbalisant Roorda, die verklaarde, dat ar
tikel 7 van het W.W.-besluit niet toeliet, dat met het
werk werd aangevangen ten 1 uur, indien de arbeidstijd
eerst ten 8 uur eindigde. De verandering van het aan-
vangsuur van 1 op 2 uur was geschied in overleg met
de arbeidsinspectie. Ook met andere firma's was deze
regeling getroffen. Wilde mej. v. D. tot 8 uur arbeid
doen verrichten, dan was zij verplicht in dien tijd nog
uur aan haar personeel rust te geven.
Na veel strubbelingen, meende de heer ambtenaar
reeds op een genomen requisitoir terug te kunnen ko
men en werd gevorderd f 3 boete of 3 dagen. De heer
kantonrechter evenwel, die van meening was, dat de
winkeliers zich wel de weelde mochten veroorloven,
zich een rechtskundig adviseur aan te schaffen, zal
eerst over 14 dagen schriftelijk vonnis wijzen.
EEN UITNEMEND IDEE VOOR ZAKEN-
MENSCHEN!
Indien een paar flink geoutilleerde firma's te Alk
maar een gratis handleiding ter algemeene kennis der
FEUILLETON
door
C. N. WILLIAMSON.
Een der meest Interessante romans
uit de bekende Society-Reeks; Uitgave
Van Holkema en Warendorf, Amster
dam.
22
Het is waar, de afspraak was bij mondelinge over
eenkomst geweest, met Hartley Philips als bemidde
laar, dat hij aan boord van de Silverwood het meis
je niet te na zou komen. Hartley had bij die gelegen-
jb Z%r- 'jAts gezegd over haar verloving en dat zij
rl^v1 ,;as „het voetlicht" voor goed vaarwel te
zegfatw"1 a jjjjL-weer in New York zou zijn tcrugge-
keerf.nig >faar"JTfac- j$v;, -(ja\ had Sheridan begre
pen, w.aaras hct rtjn'phiijpi uitgegaan en niet van haar,
dat hijte 1 np a/5tand zou blijven. Waarschijnlijk
had zij dteii/t Vom-sfel aapvaard uit ergernis en gewon
de ijdclh eij. .Slieridafl kon het niet helpen, dat hij
dacht, nada t philips hem verteld had over haar spel
letje om als lx {ngenue te fungeeren en haar uitdagend
voorkomen van» m, dat zij spijt had van de over
eenkomst datns j/ct haar bedoeling was om hem er
toe te brengen de JaeloftI te breken.
Echter Sheridan w\as niet van plan die te breken;
Integendeel hij was \«ist van plan om er bij te bly-
ven ter wille van zijn ejgen waardigheid, zijn eigen
fatsoen en omdat iedere zwakte van zijn kant in
het voordeel van het meisje zou zijn. Toch dacht hij
aan haar.
Hij zag haar met zijn oogen dicht: haar teere, pun
tige gezichtje met de iets of wat uitstekende jukbeen
deren, die roze getint waren, alsof een roos langs de
fijne huid was gestreken; het roode haar, dat uit
woei in glanzende golven en krullen; den zuiveren,
kleinen mond, die hartstochtelijk kon zijn; en boven
alles de oogen, bij avond zwart, in de schemering
violet en groen in de zon. Het waren oogen om een
man dol te maken.
Zij behoorden oud te zijn als de zonde. Maar ze wa
polltleverordeningen, voorzien van pakkende annonces
voor diverse artikelen, onder de burgerij zou willen
verspreiden, zouden zij niet alleen een doeltreffende
reclame, doch ook een nuttig en verdienstelijk werk
verrichten. En misschien was dan deh eer F. H. Jan
sen, 'n 22-jarig reiziger aldaar, niet met den kanton
rechter in aanraking gekomen, omdat hij op 30 April
het voor automobielen afgesloten Verdronkenoord zon
der vergunning had bereden, ten einde goederen uit te
laden. De heer J. erkende dit feit, doch beweerde on
kundig te zijn van de verplichting om vergunning te
moeten vragen. Gevorderd werd f 5 boete of 5 dag»n,
wat hem niet meeviel, waarop de kantonrechter zoo
vriendelijk was 40 procent reductie op boete en hech
tenis te geven.
NIET ALLEEN GEEN STOPSEIN. MAAR ZELFS
HEELEMAAL GEEN AGENT GEZIEN.
Een dergelijke verkeersverduistering overkwam op 23
April de 46-jarige heer Jacob Sch, veehouder te St.-
Maarten, die zich alstoen per auto te Alkmaar bevond
en bij het drukke kruispunt LangestraatChoorstraat
Kerkplein en Lourensstraat niet opmerkte, dat aldaar
de witgehandschoende agent Dalenberg het ••erkeer
regelde en hem het stopsein gaf. De heer Sch. was
ijskoud doorgereden en werd nóg kouder toen hem een
dagvaarding, waarin zijn tekortkoming uitvoerig was
geralteerd, beteekend werd.
De heer P. was thans zelf aanwezig om zijn ver
ontschuldigingen aan te bieden. Hij had werkelijk geen
agent opgemerkt en was te goeder trouw doorgereden,
niet uit vrees voor controle, omdat zijn papieren niet
in orde zouden zijn, zooals de ambtenaar uit den aard
van zijn office, eenigszins wantrouwig, veronderstelde.
Men kon op zijn dorp gerust bij den burgemeester of
politie naar zijn soliditeit informeeren'. Daar de heer S.
c/)uT
'Een kuur met Foster's Maag-
pillen baat bij de hardnekkig
ste gevallen van slechte spijs
vertering en verstopping.
k 0.65 per flacon in dro
gistzaken en apotheken
een alleszins betrouwbaren indruk maakte, werd de
straf op slechts f 5 boete of 5 dagen gesteld.
NIETS DOOR DE VINGERS ZIENDE AMBTELIJKE
NAUWGEZETHEID.
Een 44-jarig venter uit Heerhugowaard, de -heer
Anth. K., verscheen als verdachte ter audiëntie, wegens
overtreding der trekhondenwet. Hij had n.1. gebruik ge
maakt van een trekhond, die 59 c.M. hoog was en dus
1 c.M. te kort schoot om in het gilde der trekhonden
te worden opgenomen. De heer K. erkende dit, doch
beweerde, dat de hond slechts was gebruikt om twee
goedgekeurde jonge honden op den weg te houden.
Bovendien stond de hond Ingeschreven op zijn rijbewijs,
zooals door hem werd aangetoond. Na de bekeuring had
verdachte den hond niet meer gebruikt. Op grond van
de geringheid der overtreding, werd de heer S. daarop
wel schuldig verklaard, doch op hem geen straf toe
gepast.
I
Velocitas klopt Willem II in eigen hol.
De Valk weer eerste klasser.
K.N.V.B. overzicht van 9 Juni.
Het programma was zeer mager. Slechts een tweetal
wedstrijden in 't Zuiden waren te spelen. In Tilburg ont
moetten Velocitas en Willem II elkaar. De winnaar.
Velocitas, nestelde zioh door een 30 overwinning op
de derde plaats. De eindstand: n
Go Ahead 8 4 2 2 19—14 10
Ajax 8 4 13 19— 8 9
Velocitas 8 3 3 2 13—16 9
Willem n 8 2 2 4 14—18 6
Blauw Wit 8 2 2 4 8—17 6
Men lette nog eens op Velo's fraaie prestatie!
Promotie eerste klasse.
AFDEELING TV.
De uitslag van den wedstrijd T.A.C.Bleijerheide die
verleden week ook is gespeeld (wij vermeldden hem niet)
eindigde in een onverwachte 31 overwinning voor de
reeds uitgeschakelde Tilburgenaren. Maar nu ging het
er om. Roermond, reeds gedegradeerd, kon toekijken,
hoe De Valk en Bleijerheide elkaar bekampten in Val-
kenswaard. Een gelijk spel was den Valkeniers reeds
voldoende. Het einde kwam met een 10 overwinning
voor de thuisclub. De Valk gaat het dus weer eens in
de le klas probeeren, terwijl Bleijerheide zich gelaten
in haar lot zal moeten schikken.
Bij de match T.A.C.Bleijerheide zijn weer schandalige
praktijken aan 't licht gekomen. Toen men zag dat
Bleijerheide zou verliezen, bood de ondervoorzitter der
Zuid-Limburgenaren den Valkenswaardsohe keeper f 200
als hij den bal er eenige malen „per ongeluk" door liet
gaan. Ook den backs werd een som gelds geboden, mits
men den Bl.-midvoor z'n gang zou laten gaan. De zaak
is bij de K.N.V.B. aanhangig gemaakt.
De Valk 6 4 11 16— 8 9
Bleijerheide 6 3 0 3 12—10 6
Roermond 5 2 12 1110 5
T.A.C. 5 1 0 4 6—17 2
Het verschil tusschen voetbal en voetbal.
Er zijn heel wat voetballiefhebbers die in de vaste
meening verkeeren dat hij die het best drijven en het
hardst schieten kan het tot een hoogere club kan bren
gen. Kom maar eens op een plattelandsch voetbalveld.
De thuisclub heeft tegenwind en zit geregeld Ingesloten.
De backs maaien alles watl os en vast zit weg en elke
bal wordt keihard kaarsrecht de lucht in gekogeld.
Meestal veroorzaakt de weer neerkomende bal een pa
niek voor eigen doel, doch als de wedstrijd afgeloopen is
en in 't cafe wordt de kleine, natuurlijk onverdiende
nederlaag weggebitterd, dan is dezelfde back van daar
ren niet oud; ze waren jong als de eerste lenteviool
tjes. Sheridan kwam tot het begip, dat hij zichzelf
flink in de hand moest houden als de tijd kwam,
dat zij in Monte Carlo aan wal zouden gaan (en dit
was niet zoo veraf), daar anders Juliet Divine om
hem zou kunnen lachen. Gedurende een dag be
handelde hij haar weer onbeleefd, maar zij keek hem
met beleedigde verbazing aan, alsof hij haar een
klap om de ooren gegeven had en hij viel terug in
zijn goede manieren.
„Er is weer storm in aantocht", zei hij staan blij
vend bij het meisje. „Ik verwacht, dat wij tegen den
avond er midden in zullen zijn."
Terry was zoo verheugd over zijn voorkomendheid,
dat zij hem een lieflijken blijk toewierp. „Ik zal dit
maal niet bang zijn of aan muizen denken", glim
lachte zij. „Ten minste, als het niet erger is dan de
vorige maal. En dat hoop ik maar."
„Was u de vorige maal erg bang?" vroeg Sheridan:
„U toonde het niet."
„Ik trachtte het niet te tooncn", zei zij. „Inder
daad geloof ik niet, dat ik een lafaard ben als ik
moet sterven. Maar verdrinken! U herinnert zich wat
ik zei over die muis?"
„Over verdrinken zullen wij niet praten", zei She
ridan; maar als u het niet prettig vindt om alleen
te zijn in een storm, dan is het beter, dat u van
avond met mij samen dineert."
„Meent u dat?" stamelde zij. „Umaakt geen
grapje?"
Sheridan had het zeker niet bedoeld, voordat hij
het gezegd had, en nu hij het had gezegd, vond hij
zichzelf een dwaas, of erger: een ploert. Maar niet
tegenstaande dat, zou hij zijn woord gestand doen,
zelfs al wist. hij ook, wat er zou gebeuren, als hij
met het meisje samen at. Het zou net zoo goed haar
schuld zijn als de zijne. Maar het zou gebeuren en
hij zou niet waarlijk spijtig zijn, voordat het te laat
was.
„Natuurlijk meen ik het", zei hij ietwat ruw. Toen
voegde hij erbij: „Als u het werkelijk wenscht. Als
u niet banger is voor mij dan voor den storm."
Voor de eerste maal, dat zij aan boord was, ge
voelde Terry zich gelukkig, llij had niet langer een
hekel aan haar. Ofschoon hij steeds al zijn maaltij
den genuttigd had in het kleine dekhuis om aan
haar te ontsnappen, nu begeerde hij haar gezelschap
gedurende zijn diner haar Prins. Zij zou van
vreugde hebben kunnen dansen.
„Bang voor u?" herhaalde zij met een zacht lachje.
„Ik ben heelemaal niet bang voor u."
„Zoo, niet bang?" Sheridan keek haar in haar
straks „de" ster van het veld geweest en hij kon er na
tuurlijk niets aan doen dat er verloren was, nee: hij is 't
middelpunt van de ^publieke bewondering.
En nu vers twee: kom eens op de tribunes van een
eerste klasser. Ook hier heeft de thuisclub tegenwind.
Er staan evenwel nu twee backs die alles keurig afne
men en laag en afgemeten zuiver doorgeven. In een
woord: de achterhoede speelt puik. Dan komt een klei
ne Inzinking in hun spel. Tweemaal knalt men „ins
Blau hineïn" en tweemaal ontstaat er hierdoor een doel
punt. Wat zegt men dan? Niet: de doelpunten konden
niet voorkomen worden, maar: de achterhoede deed twee
keer heel dom, maakte twee flaters, en in het oog van
het ingewijde publiek waren de backs „niet zoo erg
best!" We hebben hier nu de achterhoede genomen als
voorbeeld; men begrijpt, op 't zelfde thema zou de voor
hoede en de halflinie behandeld kunnen worden.
Onze meening is n.1. dat de bewondering van het pu-
.bliek funest is. Maar houdt over 't algemeen ten platte
lande veel van *t ongeschaafde, bonkige voetbal, waaraan
alle fijne puntjes, die serieeuse, met hersenwerk gepaard
gaande oefening zouden verraden omdat: men nog nooit
beter voetbal gezien heeft. Ook moet men eens op som
mige plaatsen zien hoe het publiek geniet als een ro-
buste back der thuisclub op min of meer geoorloofde
wijze den midvoor der tegenpartij op zij zet. Dit hoekige,
trap-maar-raak-spel wordt ongetwijfeld door 't pbliek
bevorderd. Natuurlijk, door 't oningewijde publiek, dat
maar al te zeer onze voetbalvelden omringd. Men appre-
sieert dit spel, moedigt het aan, waarvan het gevolg is
dat de spelers op de ingeslagen weg voortgaan en een
maal bereikte hoogte nooit passeeren. We willen er spe
ciaal de nadruk op leggen, dat dit niet slaat op de goed
willende en de doelbewuste spelers. Zoo ook zijn er wel
degelijk toeschouwers die een goede kijk op 't spel heb
ben, die zien waar 't heen moet. Ernstige, gezamenlijke
oefening zal tenslotte den weg voor een hoogere klasse
openen. Vertrouwen stellen in elkaar, zelfzuchtigheid
afleeren en het hoofd gebruiken, leeren opstellen, ook
als men den bal «niet heeft, dat zijn dingen die aange
kweekt kunnen worden. Nooit denken: ik ben goed ge
noeg. Techniek, d.w.z.: stoppen, koppen, drijven, plaat
sen is zelfstandig door oefening te verkrijgen. Combina
tie-spel en clubverband vervolmaken, daarvoor is geza
menlijke oefening noodig, Oefening en oefening moet het
devies voor elke hoogerop-willende voetballer zijn. Ten
slotte zal het spel meer bevrediging schenken; men be
gint in te zien dat men niet 1V£ uur behoeft te draven
en te knallen, doch dat er nog een andere, doeltreffender
manier is, n.1. al datgene wat ge krijgt, zorgt, dat z'n
WIJ BREIEN
en repareeren alle soorten Wollen Kleeding, Kousen
en Sokken, ook de allerfijnste. JAAP SNOR. Zuid
straat 15, DEN HELDER. Let op den gelen winkel.
Depot Schagen: C. de Moei, Noord.
oogen. „Nu, maar ik ben een beetje bang voor mij
zelf. Maar, op stuk van zaken, wat doet het er toe?
De sirene roept, de zeeman antwoordt. Het is dus in
derdaad uw wensch, dat de „afspraak" tusschen ons
„verbroken" wordt?"
„Welke afspraak?" vropg Terry. In haar verrukking
was zij alles vergeten.
„De afspraak, dat ik u met rust zou laten."
„Dat was uw verlangen", bracht Terry hem in de
herinnering. „Ik wenschle het niet, ik ik zou
het heerlijk vinden omvrienden te zijn."
„Heel goed dan. Het komt op uw eigen hoofd neer
als ik mijn hoofd in den storm mocht verliezen",
zei Sheridan. „Ga nu heen. Ik ga op wacht om kapi
tein Yale wat te verlichten. Maar het diner is om
acht uur. Ik zal u wachten. Als het ruw weer is,
dan kom ik u beneden in uw hut halen."
„Ja, doe dat!" riep Terry en hem gehoorzamend,
liep zij zingend weg.
Hij had haar nog nooit hooren zingen. Haar stem
was lief; een jonge mezzo met een klank erin van
een alt, niet slecht geschoold voor een amateur.
Dat zoogenaamde klooster van haar had een vol
maakte super-pop uit haar gemaakt, geen enkel ta
lent ontbrak. Sheridan had graag willen weten of
de nonnen, haar leermeesteressen, iets afwisten van
de loopbaan van haar leerlinge „Zoo nu en dan moet
zij voor mij zingen", zei hij tot zichzelf min of
meer driftig. „Al die aanstellerij van haar om het
geld niet aan te nemen was natuurlijk maar niets
dan eigenbelang. Als zij eenmaal weet, dat ik mij
niet voor den gek laat houden dat mijn echt
scheiding ons uit elkaar zal doen gaan en niet bij
elkaar brengen dan zal juffrouw Onschuld haar
scherpe klauwen wel laten zien, dan zal zij wel pie
pen om haar twintig duizend dollar en meer, als
zij het krijgen kan: en misschien kan ze meer los
krijgen op naam van de nieuwe overeenkomst, die
wij van avond zullen aangaan. Maar wat kan het
mij schelen? En waarom zou ik niet maken dat ik
waar voor mijn geld krijg? Waarom zou ik niet ne
men, wat zij aanbiedt wat iedere levende ziel zal
denken, dat ik dadelijk van den beginne af aan ge
nomen heb? Waarom zou ik gaan procedeeren en er
niets voor winnen?"
Voortdurend werd de zee ruwer, maar Terry vond
de beweging heerlijk. Die verschafte haar een diner
samen met haar Prins. Zij had nu zeebeenen en of
schoon het jacht zoo schommelde, dat het meisje
van den eenen kant van haar hun de andere slier
de, zocht zij alles bij elkaar wat zij voor dien avond
wilde dragen en legde alles op haar bed. Zij deed het
tengevolge van de zomerwarmte, overwint
men spoedig door het gebruik van een paar
Mijnhardt's Zenuwtabletten.
Glazen Buisje 75 ct. Bij Apoth. en Drogisten.
bestemming vindt. Kijkt uit, ook als ge niet direct in
't spel betrokken bent, waar ge u zoo productief moge
lijk kunt opstellen. Kijkt waarheen ge plaatsen moet
en... houdt uw plaats. Dit iaatste is van zeer groot be
lang. Houdt n.1. ieder nauwkeurig z'n plaats, dan kan
een ander altijd naar u terugspelen of voorzetten.
Loopt ge in 't heetst van den strijd dan van uw plaats
of vordert het spelverloop een wijziging van tactiek, luis
tert dan toch naar den aanvoerder. Hij is er immers
verantwoordelijk voor! Geeft hem nimmer een groote
mond. Een goed gemeende vingerwijzing is geen belee-
diging, maar komt de ploeg ten goede. Nu moet men
niet denken, dat men met deze raadgevingen er direct
is, nee, als men maar met de goede bedoeling bezield is,
het succes zal wel volgen.
Mogen vooral jongeren hier eenige leering uit putten!
Het Vierbonden-Tournooi.
Hemelvaartsdag: schitterend weer. 'n smettelooze he
mel. Terwijl de meeste Noordhollanders naar duin en
strand trokken, spoorde ons N.H.V.B.-elftal naar Am
sterdam, waar zij de eer van ons district zou gaan hoog
houden in het Vlerbonden-tournooi, dat georganiseerd
door de Amsterdamsche. Haarlemsche, Leidsche en
Noordhollandsche voetbalbond, als prijs heeft een beker,
uitgeloofd door den K.N.V.B. De N.H.V.B. was de laatste
winnaar van dezen wisselbeker en had hem dus te ver
dedigen. Het terrein van den strijd was het D.W.S.-ter-
rein te Amsterdam.
Voor de eerste ronde hadden de onzen tegen den Haar-
lemschen Voetbalbond geloot, terwijl de A.V.B. tegen den
L.V.B. zou spelen. Om een uur begon de match N.H.V.B.
H.V.B. dan. De ruststand is na veel gemiste kansen
00. In de tweede helft weet de H.V.B. uit een vrijen
serfop te doelpunten. Beide partijen maken dan nog een
paar doelpunten In buitenspel positie, die geanuleerd
worden.
De onzen kwamen dus niet zooals 't de laatste jaren
steeds gebeurde in de finale.
De A.V.B. had weinig moeite met den L.V.B. (50).
Zondag 1 Juni volgde de finale en de verllezersronde.
Het weer was lang zoo goed niet als op den eersten dag,
maar de animo was niet verflauwd. Wederom te een
uur speelde het N.H.V.B.-elftal in de volgende opstelling:
Best (Q.S.C.); Min (Bergen);en Kuiper (Z.F.C.); Knip
(Alkmaar); Grootes (Nieuwe Niedorp) en Rem (W.F.C.);
Stolp (W.F.C.); A. Watertor Sparta); Bruin (W.F.C.):
Winters (Texel) en K. Schenk (Wieringerwaard). Thans
was de L.V.B. de tegenstander. Deze werd met 51 ge
kraakt, zoodat we toch een eervolle derde plaats inne
men.
De finale tusschen A.V.B. en den H.V.B. eindigde in
een ferme 41-zege voor laatstgenoemde, die dus voor
een jaar de beker mag houden.
De verdere dag werd in gepaste gezelligheid doorge
bracht. Vele speeches wei-den bij de prijsuitreiking en
het diner door de respectievelijke bestuurders afgestoken
Het tournooi heeft o.i. een niet te verwaarloozcn prac-
tisch nut Het zal de spelers ongetwijfeld tot verhoogde
activiteit prikkelen, om kans te maken, gekozen te wor
den. De vereeniglngen kunnen niet anders dan hier
vruchten van plukken.
Adspirantendag Alkmaar.
De jaarlijksche adspirantendag zij, die al eens mee
gedaan hebben zullen ongetwijfeld reeds likkebaarden
bij de gedachte er aan wordt op 6 Juli a.s. wederom
te Alkmaar gehouden. Ruim 50 elftallen schreven reeds
in. Alcmaria met 6 adsp. elftallen, terwijl Helder er als
tegenprestatie ook 6 wil heen sturen. Uit onze omgeving
doen behalve de Heldersche adspiranten mee Sparta a
en b en Nieuwe Niedorp a. Waarom bezorgt bijv. het
Succes-bestuur z'n jongens geen genoegelijke dag? Een
belooning na hun kranig seizoen zijn ze toch wel waard.
Volgt het kranige voorbeeld van Sparta!
O.i. had Alcmaria goed gedaan om geen seriewedstrij
den voor haar adspiranten te organiseeren op Pinkster-
Maandag. Hieraan deden er namelijk talrijke mede, die
ook 6 Juli van de partij zijn.
De heerlijke onzekerheid die het voetbaltournooi om
geeft, heeft dan heel wat van z'n bekooring verloren.
Heldersche elftal—Z.F.C.?
De N.H.A.B. is druk in de weer om z'n althletlekdag
voor voetballers op 20 Juli a.s. op 't „Helder" terrein op
geluisterd te krijgen om een afgezaagde uitdrukking
te gebruiken met een wedstrijd die er wezen mag.
Het verziend oog van het N.H.A.B.-bestuur dat deze wed
strijden op pooten zet. had 't goed bekeken, dat er iets
komen moest dat „trok", wilde haar doel, de penibele
kas te spekken, bereikt worden. Zoo kwam men er toe
een bespreking te houden met de besturen van „H.R.C."
en „Helder", benevens de andere sportclubs. Het plan
..Heldersoh elftal" viel direct in goede aarde. De tegen
stander zou een flinke eerste klasser moeten zijn, en
daarom viel 't oog reeds dadelijk op Z.F„C. Gedacht werd
dat deze het direct zou aannemen, maar gezien de no
tulen van een der laatste vergaderingen, zal er nog heel
wat diplomatie aan te pas moeten komen.
zonder eenige onhandigheid of struikelen. Tot r/u
toe had zij een eenvoudig, maar aardig japonnetje
aangetrokken voor haar eenzaam diner; maar zij
besloot om het feest in Sheririans dekhuis op te luis
teren door te verschijnen in een harer Monte Carlo
toiletten. Het toilet, dat zij zelf het mooiste vond,
was bleek appelbloesem roze (van het een of andere
dunne materiaal, waarvan het kostschoolmeisje den
naam niet kende) en het was gedrapeerd over goud
tissu. Heel veel stof zat er niet aan en de nonnen
zouden geschreeuwd hebben bij het zien van haar
blooten hals en bloote armen en haar in zijden ge
stoken beenen. Maar Julia en Kmmeline hadden
haar verzekerd, dat iedereen zulke dingen droeg;
dat iets anders benepen, ouderwetsch en preutsch
was. En waarlijk de japon was beelderig. Terry kon
er niets aan doen. maar zij bewonderde zichzelf in
den langen spiegel, toen zij klaar was van de
kleine gouden schoentjes met diamanten gespen af
lot aan der.' krans van lauwerbladen, die haar haar
bijeenhield.
Terwijl zij bezig was dezen krans vast te maken
met hoog opgeheven armen, meegevend met het
schommelen van het schip, werd er op haar deur ge
tikt.
HOOFDSTUK XXII.
Dc storm had op stuk van zaken niet zooveel te
beduiden en het kwam niet in Terry op. dat Sheridan
het noodig zou hebben geacht om haar te komen
halen, liet zou zeker juffrouw Ilarkness zijn, die aan
haar deur tikte en vroolijk riep zij: „Binnen".
Toen Sheridan de deur opende, zag hij een jong
en slank meisje in zulk een bleek roze, dat het
moeilijk te zeggen zou zijn waar de teedere, bloem
achtige huid van haar hals en borst overging in het
half doorschijnende ninon of wat het dan ook was.
De slanke armen waren omhoog geheven, want een
bandeau van glinsterende blaadjes werd langs haar
voorhoofd en haar gelegd, en van uit een anderen
hoek herhaalde zich het visioen, daar het door een
spiegel weerkaatst werd. Wat hij doen zou als hij
juffrouw Divine's kamer zou zijn binnengetreden en
haar zijn geleide zou hebben aangeboden, dat had
Sheridan niet bedacht. Hij had slechts den gril ge
had om er heen te gaan en hij had geen enkele ern
stige reden kunnen vinden om niet aan dien gril toe
te ge^en. Toen hij echter zag, dat zij zoo mooi was
en dat zij glimlachte, liep hij naar binnen en sloot
dc deur.
Wordt vervolgd.
