HET GOUDSCHIP Zelf-schilderen een nuttige vrije-tijds- besteding Op uitnodiging van de firma B. Beum- kes, schilderbedrijf, Zwaanstraat, Den Burg, heeft een expert van de Flexa- fabrieken (Sikkens Tjallema) woensdag avond in „De Oranjeboom" voor een uitgebreid gehoor het een en ander ver teld over de mogelijkheden met dit ver maarde produkt. Iedereen kan het en tienduizenden in den lande hebben er reeds een hobby in gevonden, in het zélf schilderen, wat tevens een zeer nuttige vrijetijdsbesteding ten gevolge heeft. „Schilderen is goedkoper dan u denkt en met Flexa gaat het nog vliegend ook" om een slagzin van de KLM te lenen. Ei genlijk een wonder, dat wij in onze he dendaagse wereld, die verbindingen tussen planeten tot stand brengt, die ner gens meer voor staat, nog alle aandacht wil schenken aan het oeroude handwerk, waarbij kwast en-of rolborstel de hoofd rol spelen: daarmee toch brengt u de verf aan op de muren en behang, op pla fond en vloer. Doel is uw huis of welk gebouw dan ook met kleur op te knappen. Welke kleur we moeten kiezen? Op me nige plaats op het eiland ziet u hoe het niet moet; als u dat inderdaad ziét bent u al een eind op „streek", dan heeft u feeling voor het schildersvak. Iedere kleur heeft zijn eigen uitwerking. Als u geen feeling voor kleuren heeft, ja als u kleurenblind is, dan nog kan Flexa u op weg helpen en naar het einddoel lei den, want dan gaat u maar naar naam en nummer te werk! Er is een interes sant en voor iedereen bevattelijk werkje verkrijgbaar aan de zaal werd ons dat gratis aangeboden en voorts staat uw handelaar u natuurlijk gaarne met raad en daad ter zijde. Kleuren zijn afhankelijk van het licht en van het begeerde contrast (effect). Er zijn zo instrueerde spreker kleuren, die met elkaar harmoniëren en er zijn kleuren, die wat wij noemen met elkaar vloeken. Groen geeft rust. Het is de (neutrale) middenkleur. Rood ver wekt warmte, maar blauw suggereert koelte. Daarom kiezen wij voor onze op het zuiden gelegen kamer bij voorkeur koele kleuren zoals blauw-grijs en voor vertrekken, die op het noorden liggen de warmere kleuren. Wie het toch nog maar bar ingewikkeld mocht vinden, kan zich eenvoudig tot de Flexa-leveranciers om advies wenden: die hebben nl. een speci ale kleurenkenniscursus gevolgd. Wij houden er rekening mee, welke kleuren licht weerkaatsen en welke het licht absorberen. Ter illustratie schetste spreker ons de kleurwerking in b.v. een lange gang. De ene kleur doet deze gang veel langer lijken, de andere maakt hem korter. U kunt zo'n vertrek en ieder ver trek uiteraard, als het ware doen in krimpen en doen uitzetten. De kleur speelt de hoofdrol. U houdt uiteraard al tijd zoveel mogelijk rekening met de kleur van uw gordijnen en meubilair. Waag het met rood, maar nooit op een te groot vlak! (Dit is geen politiek mopje - ied.). Garneer uw huis met kleuren, zo als de bakker een taart er zoveel aan trekkelijker doet uitzien. Heus, ook kleu ren kunnen u tegen staan of uw belang stelling genieten. Kleuren spelen een grotere rol in ons leven en niet alleen de kleur van het houtwerk aan uw huis dan velen onzer bevroeden. Een actuele noot was de vraag, hoe wij ons vakantiehuisje schilderen. Weet, dat uw gasten, die de gehele dag in de na tuur hebben zoekgebracht en 's avonds misschien enigermate verkleumd thuisko men, „een eigen haard" begeren. Houdt met de kleuren van uw huisje(s) daar re kening mee. Om een maximum aan gezel ligheid te produceren houden we de wand tegenover het glas liefst in een donkere kleur. Of u zo maar op oude verf kunt star ten? Liefst eerst even met een sterk ver dunde ammoniakoplossing de panelen flink schoonwrijven. In ieder geval moe ten ze „ontvet" zijn. Hoe gemakkelijk het schilderen met Flexo verf in zijn werk gaat werd op het podium gedemonstreerd 4 wee panelen werden door een vrouwe lijke en een mannelijke amateurschilder met succes bewerkt. Die verf werd zowel aan board toevertrouwd als aan een baan behang dat verschrikkelijk met potlood was toegetakeld. Flexa bedekt alles. Na twee uur is uw behangetje al weer droog, houtwerk en board na zes uur. De demonstratie werd met grote aan dacht gevolgd en tenslotte werden er nog diverse belangrijke vragen beantwoord. In de pauze bood de firma Beumkes een kopje koffie aan. Iedere bezoeker ont ving bovendien een kaart, die 10 pet re ductie garandeert (gedurende de eerst volgende dagen) bij aankoop van Flexa- „DE ROZENKRANS" Op zaterdag, 21 maart hoopt de rede rijkerskamer „U.D.I." het toneelstuk „De Rozenkrans" op te voeren. Wie dit boek gelezen hebben zullen het hieraan ontleende toneelstuk willen zien. Daar om adviseren wij hen deze datum reeds nu te reserveren. Aanvankelijk zou UDI op 7 maart voor het voetlicht verschij nen, maar die datum viert de midden stand feest en aangezien vele leden tot die kring behoren heeft het UDI-bestuur gemeend een groot deel van haar leden te kunnen gerieven door haar uitvoering twee weken op te schuiven. HANDELSREGISTER In „Handelsregister" lezen wij onder „Wijzigingen": M. A. Idema, Den Burg, Schoonoordweg 41. Kleinhandel in brei machines. Uittr. eig. M. A. Idema (door overl.). Bedrijf wordt v.d. Mw. Wed. Y. J. Idema-van der Woude o. eig.n. Garage- en taxibedrijf. M. v.d. Slikke. Warmoesstraat 29, Den Burg. Uittr eign. M. v.d. Slikke. Bedr. w.v.d. A. A. Smidt o.n. Garage en taxibedrijf v.h. M. v.d Slikke. producten: verf, afbijtmiddel, cleaner, skin. Flexa, zo begrepen we, lost alle problemen voor u op. Aan deze causerie hebben wij nogal aandacht besteed omdat velen menen, dat zelf schilderen een kunst is én omdat het Texelse landschap aanzienlijk verrijkt zou worden als de vele, armzalig uit ziende bouwsels eens en dan liefst nog vóór het seizoen met de verfkwast in aanraking gebracht zouden worden. Texelaars, besteed meer zorg aan uw huis, bungalow of schuur, verfraai uw eiland! CAUSERIE OVER „DE VERMISTE MEISJES VAN PARIJS" (Vervolg van zaterdag j.l.) Wij zullen deze neef eens schrijven; jij blijft hier rustig doorgaan met je werk en met een week of vier weten wij dan wel zijn antwoord. Het antwoord is er al met 14 dagen, verwonderlijk vlug, en alles is goed. Alleen zij moet chique avondkle ding etc. bezitten, maar de neef in Tanger is vol van goede gaven, want hij bezorgt een slordige 1000,voor deze uitzet, terwijl een contract bijgesloten blijkt te zijn. Het meisje, verblind door het succes, welke zij zal verkrijgen, tekent ongele zen het contract, want alles is goed zoals haar patroon vaderlijk voorspiegelt en vrij spoedig zit ze in de nachttrein naar Marseille. Door een mondaine heer ont vangen arriveert zij dan na enige dagen in het cabaret, waar zij verwacht succes te hebben. Haar eerste teleurstelling komt vrij spoedig als de patroon van het chique cabaret haar onomwonden vertelt, dat zij alleen maar goed is om sigaretten te verkopen, want ze weet toch nog niets van al die fijne wijnen en dranken, dat moet je leren, dus eerst maar van onder af aan beginnen en als ze naar haar kleedkamer gebracht wordt, schrikt ze van het toilet dat zij zal moeten dragen, want het betekent een minimum aan kleding. De beslissing is hard en wreed, maar wat moet je als je getekend hebt; en zo komt dit frisse jonge leven in het nachtelijk cabaretleven. Als na enige tijd een rijke cliënt handtastelijk wordt, geeft zij in felle verontwaardiging deze man 'n slag in het gelaat en vlucht naar haar kleedkamer. Deze cliënt, welke bij een bezoek aan het cabaret honderden gul dens besteedt, beklaagt zich bij de pa troon, welke op zijn beurt en nu defini tief van het meisje een drinkmeisje gaat maken. Hij rukt haar de weinige kleding van de rug en slaat haar rug met een riem tot bloeden toe, terwijl hij haar zeer nadrukkelijk zegt, dat hij de baas is en zal beslissen wat zij te doen heeft en haar herinnert aan het contract. Het snikken de, door kastijding geschonden meisje zegt huilend geen drikmeisje te willen zijn, maar de patroon lacht en sluit haar de verdere dag in stilte en donker in haar kamer op. Geestelijk en moreel wordt dit meisje in weinige uren gebroken en als zij uiteindelijk toestemt en in het cabaret terug komt, lacht zij met ogen, die een verscheurde ziel weerspiegelen en zoekt zij vergetelheid in de drank. En als de drank de geest heeft beneveld zijn de ge volgen wel te raden. Dit herhaalt zich dag en nacht en als dfcn uiteindelijk ook schmink het gelaat niet meer de jeugdige vrouw kan geven, verdwijnt ze heel spoe dig uit het cabaret en belandt ze in de achterbuurten, waar prostitutie hoogtij viert en het einde van dit leven in alle stilte wordt voltrokken. Nog zeer beknopt hebben wij deze droeve geschiedenis weergegeven, maar spreker vertelde het geheel op een zo fel ïealistische wijze, dat de aanwezigen het gehele drama als het ware voor zich za gen afspelen Spreker zag resumerend, hierin een waarschuwing voor het meisje, dat van het platteland haar geluk zoekt in de grote stad, waar misdaad en prosti tutie hoogtij vieren. Vervolgens verhaalt spreker van een geheel nieuwe methode van deze hande laars in meisjes. Nu gaat men af op de artistieke aanleg van danseresjes Via grote advertenties roept men sollicitanten op en de opleiding is gratis. Deze adver tentie oogst zo'n 40-60 meisjes en de impressario is een vriendelijk, zakelijk en goed man. Met droombeloften van een optreden in het Ballet de Paris of de Follies-Bergères lijkt het een sprookje en de betrokken meisjes doen haar best. Maar tussentijds wordt geselecteerd en uiteindelijk blijven er 10 tot 15 meisjes over. Deze worden op het kantoor geroe pen en de vriendelijke impressario vertelt hun, dat zij met hun gerepen talent al zover zijn, dat een optreden gerechtvaar digd is maarja, na dit kleine halve jaar van voorbereiding is het moeilijk om zo maar ineens in Parijs op te treden, nee, eerst in de provincie, op de kleinere plaatsen. Dan gaat de roem vooruit en dan met een jaar ligt het Ballet de Paris de Follies-Bergères voor jullie open en zijn jullie een ster in het Ballet. De meisjes, vol werklust en zucht naar roem, stemmen in met dit aanlokkelijke voor stel en de vreugde wordt nog groter als de zakelijke impressario relatie blijkt te hebben in het Buitenland n.l. Casa Blanca. Alles is vrij spoedig geregeld, ook de natuurlijk niet te vergeten contracten, en de meisjes vertrekken in groepjes van drie, wat niet zo erg opvalt. Als deze meisjes dan uiteindelijk op de plaats van bestemming arriveren, wacht hun ook al snel hun eerste ontgoocheling in het chique cabaret-dansant, n.l. het is geen avondvoorstelling maar nachtwerk, want ja, zie je, overdag is het zo warm, zegt de patroon. Enfin, vooruit maar en als het hun tijd van optreden is, dansen zij met veel enthousiasme hun repertoire en gaan dan weer naar hun kleedkamer. Maar dan verschijnt de patroon en zegt hen zonder meer naar de zaal te gaan om de gasten aangenaam bezig te houden. De niets vermoedende meisjes zeggen dan dat zij artiesten zijn en gekomen om te dansen. En dan begint de patroon niet te slaan, nee, geschonden meisjes brengen geen verdiensten, hij gaat geraffineerder te werk. Hij begint al met te zeggen: ach kom dat dansen van jullie, die enkele danspasjes, betekenen niets, mijn gasten verlangen gezellig te drinken met jullie en denken jullie dat ik zoveel geld aan jullie uit zal geven voor dat onnozele dansen. En dan breken de tranen los, want zij zijn toch geen drinkmeisjes; zij zijn nette artiesten. Och kom, zegt de patroon, mijn zaak is toch netjes, hier ge beurt niets, kom, doe niet zo dwaas. Vooruit neem een sigaret, hier, en droog je tranen, want zo zien jullie er maar be roerd uit. Zo, ik zal een zwaardere siga ret opsteken en dan zullen wij samen nog eens praten. Maar van dat praten komt niets, want de sigaret met zijn verdoven de invloed doet al heel spoedig zijn werk, De meisjes komen in een roes, hun ogen schitteren en alles wordt nu zo mooi en dan gaan ze naar de bar en drinken, lachen, zijn vrolijk, totdat de drank vol ledig van hun lichaam bezit heeft geno men. Het ontwaken is dan voor deze meisjes de genadeklap in een vreemd huis etc. en als zij dan radeloos en zinneloos in het cabaret terugkeren, is daar de pa troon, die er nog een schepje op doet door te zeggen, dat ze maar een fraaie dame is om de eerste de beste keer met een vriendje uit te gaan, dat moet niet meer gebeuren hoor! Mijn cabaret is net jes. Enfin, de lezer begrijpt wat er verder met dit meisjesleven gebeurt. Het wordt snel vernietigd, want de volgende malen wordt het een bevel. En raakt zij in ver wachting? Geen nood! Voor enige tijd raakt zij uit de circulatie, verblijft dan in een obscuur theehuis, brengt het kind ter wereld en keert dan weer terug, want de patroon is slim: hij zorgt wel dat zij weer terug moet komen. Enfin, het leven eindigt ook hier in de achterbuurten en als prostitué bij de Moren. Denkt U niet, dat dit allemaal overdreven is; Henri van Leeuwen heeft als clochard met deze mensen gesproken en dit onnoemlijk leed van zeer nabij meegemaakt. Men zou zeg gen, waarom keren deze vrouwen niet terug. In het begin zorgt men er wel voor dat dit voor hun onmogelijk is en krijgen deze vrouwen later de kans, dan hebben zij in verband met hun reputatie daar de moed niet meer toe en zoeken zij ver getelheid in drank, morfine enz. enz., welke van het lichaam een wrak maken. Na dit eerste gedeelte volgde de pauze, waarin men een serie foto's van Henri van Leeuwen als clochard kon bekijken (Slot volgt) Voor het tere Baby-huidje ZON, MAAN EN ÏIOOG WATER De zon komt 15 febr. op om 7.57 uur en gaat onder om 17.52 uur. Maan: 7 febr. N.M.; 15 febr. E.K. Hoog water ter rede van Oudeschild: 7 febr. 8.05 en 20.43; 8 febr. 8.54 en 21.27 9 febr. 9.33 en 22.04; 10 febr. 10.03 en 22.31; 11 febr. 10.31 en 22.57; 12 febr. 10.58 en 23.23; 13 febr. 11.18 en 23.47; 14 febr. 11.49 en Aan het strand ongeveer een uur eer der hoog water. NUTSSPAARBANK JANUARI 1959 Bijgeschreven rente 1958 26.466,96 Kapitaal op 1 januari 1959 1.034.300,75 Ingelegd in januari 78.611,55 Terugbetaald in januari 30.182,48 Meer ingelegd 48.429,07 Kapitaal spaarders op 31 jan. 1.082.729,82 Aantal posten van inleg 162. Aantal pos ten van terugbetaling 150. Uitgegeven 10 nieuwe spaarboekjes. Evenals voor de 500ste spaarder wordt voor de duizendste een premie beschik baar gesteld. FILMNIEUWS: DE TROTS EN DE HARTSTOCHT" Een enorm kanon met een loop van 12 meter lengte, een wielhoogte van 5.50 meter en een gewicht van 3000 kg vormt het middelpunt van het verhaal van C. S. Forester „The Gun" en de waarachtige hoofdrol in Stanley Kramers verfilming ervan onder de titel „De trots en de hartstocht". Bijna heel Spanje doorkruisend werd het kanon een 1800 km. over het schier eiland gesleept, nü bij het maken van de "ilm als toén in 1819 toen een bende onverzettelijke guerilla's het enorme wa pen, toen het grootste ter wereld, uit de handen der Fransen wist te houden, het geheel bezette schiereiland ermee te Doorkruisen om er tenslotte de muren van Avila, het Franse hoofdkwartier, te rammen en de stad te nemen. Een groots, historisch avontuur! Maar behalve de historie van een kanon is De Trots en de Hartstocht" tevens het verhaal van drie mensen, door een grillig lot bij elkaar gebracht: De guerillaleider Miguel (Frank Sinatra), zijn minnares, de schone Juana (Sophia Loren), en een Engels ma rineofficier, kapitein Anthony Trumbull (Cary Grant). ABBOTT EN COSTELLO BIJ DE KANNIBALEN Texels Bioscoop Theater davert deze week op zijn grondvesten door de dwaas heden van Abbott en Costello bij de kannibalen, een nonsensicaal geval weer, waarin de meest dwaze situaties elkaar in mitrailleurtempo opvolgen en Abbott in zijn overgang van onverschrokken leeuwentemmer tot doodsbenauwd klein dik mannetje een waarlijk grandioos ogenblik heeft. Elke leeftijd Nederlands nieuws O.a.: Rally e-rijders vertrekken uit Scheveningen; Pluimvee-tentoonstelling in Haagse Dierentuin; Plotselinge dooi maakt einde aan sneeuw- en ijspret; Surinaams-Nederlandse samenwerking. Wereldnieuws O.a.: Zuiveringsprocessen op Cuba; Hoog water in en om Parijs; Voor de ver loving van de Japanse kroonprins; Schil- cerskunstige excessen van Japanse stu denten; Rugbywedstrijd Wales-Engeland. COOP. AARDAPPELBEWAARPLAATS Op Texel zal een Coop, poterbewaar plaats gesticht worden. Dit was het re sultaat van een bespreking van een aan tal potertelers die op woensdag 4 febr. plaats vond in Hotel De Zwaan. Reeds enige tijd bestond het streven om te ko men tot een gezamenlijke poterbewaar plaats. Om hier vorm aan te geven heeft het plaatselijke bestuur van de Centr. Coop LTB het initiatief genomen. In oriënterende besprekingen werden hieraan toegevoegd de heren P. J. Witte en M. Kuip Czn., die gezamenlijk de commissie van voorbereiding vormden. Men stelde met de opzet vast dat dit niet alleen voor LTB-leden gesticht moest worden. Het moest een op zich staande Texelse Coöperatie worden. Iedere Texel se poter- of aardappelteler kan er in deelnemen, zonder enige verplichting cmtrent de afzet, waarin hij uiteraard vrij moet zijn. Men hoopt op deze wijze ae belangen van veel telers te kunnen behartigen. De heer Leek, uit Alkmaar, die op dit gebied uitermate deskundig is, heeft spontaan de initiatiefnemers bijge staan. Doel is het gewas zo van het veld ie kunnen opvangen, drogen, koelen en sorteren. Voor het bewaren en voorkie- men van eigen telerspootgoed kan hier ook een prima gelegenheid gevonden worden. Verder consumptieaardappelen en zelfs werd er over drogen van de bloembollen gesproken. De boxen zullen een inhoud van 28 m3 krijgen. Dit zal neerkomen op een in vestering van ca. f 3000.per box. Er werd voorgesteld om aandelen per box uit te geven en hierop door deelnemers ópet te storten. Door een jaarlijkse bij storting van ongeveer 4pct voor rente en aflossing zouden de exploitatiekosten op ca. 1,1 cent per kg komen. Wordt de box vaker in het jaar gebruikt dan zal dit de exploitatiekosten nog weer drukken. Staande de vergadering gaven zich reeds een aantal telers op en werden reeds meer dan 30 boxen in aandelen in geschreven. Dat dit aantal nog belangrijk zal toenemen was op de vergadering al goed merkbaar. Binnenkort zullen de deelnemers een eigen bestuur vormen en treedt de com missie van voorbereiding terug. Aan het einde van de avond mocht dan ook de heer Th. R. Hin, die de vergadering leid de, tot zijn genoegen vaststellen dat tot stichting zal kunnen worden overgegaan en Texel zal een eigen Coop. Aardappel- bewaarplaats rijk worden. Men hoopt voor het komend seizoen de inrichting bedrijfsklaar te hebben. Er zullen allicht nog meer telers zijn die hier belangstel ling voor hebben. Zij kunnen zich voor inlichtingen en opgave melden bij de vnd. secr. de heer H. J. v.d Geest. FEUILLETON door Annie G. Spoorhoven HOOFDSTUK 6. Na de storm. Het is nog vroeg in de morgen als de oude Mankje, begeleid door zijn trouwe hond, de volgende morgen zijn huisje bij de vuurtoren verlaat. Trouw heeft het licht die nacht ge brand. Te midden van de woedende storm zond het vriendelijk nodend zijn stralen over de wild bruisende zee in de donkere nacht. Nu is het licht uit- 't is dag ge worden. Van de meeste huisjes zijn de vensters nog gesloten. Geen wonder, het is nog te vroeg in de morgen om op te staan. In de nauwe straatjes is het nog stil. Ook het gebulder van de storm is opgehouden en het lijkt wel, of deze dag de zon weer zal proberen door de wolken been te dringen. Het is al vroeg licht deze morgen en Mankje vond het dan ook niet meer nodig het licht in de vuurtoren te laten bran den. Dan gaat hij het dorpje door Hero is die morgen kwispelstaartend naar zijn baas toe gekomen. Eerst was hij beginnen te blaffen, maar toen Mankje zei: „Stil Hero, de vrouw slaapt nog", toen had He- ïo direct het blaffen gestaakt en had de handen van zijn baas gelikt, om toch zijn blijdschap te kunnen tonen. Mankje had de ketting losgemaakt en vrolijk, als be greep de trouwe viervoeter, dat hij met de baas mee mocht, huppelt hij nu voor hem uit. Mankje is die morgen al vroeg wakker geworden en wat moest hij langer op bed doen? Had hij niet de vorige avond licht pijlen gezien? Signalen van een schip, dat in nood verkeerde? Wat zou er van dat schip geworden zijn? Mankje was opgestaan uit de grote bedstede. Aan de kwast, die boven hem hing, heeft hij zich opgetrokken en toen is hij er voorzichtig uitgestapt, want zijn vrouw mocht nog best wat blijven slapen. Nu loopt hij met Hero in de richting van het strand. Daar zal hij antwoord krijgen op de bange vraag, die in hem brandt. Hero springt dartel voor hem uit, maar het lijkt wel of hij voelt, dat de baas niet in de stemming is om met hem te stoeien. Anders mocht hij nog wel eens een stukje hout, dat de baas weggooide, opzoeken en weer terugbrengen Nu niet. Mankje kijkt naar de golven. Ja, ze zijn wel veel rustiger geworden, niet zo groot meer als gisteravond, maar toch, hele maal rustig is de zee nog niet. Zo loopt Mankje een eindje door en tuurt het strand af. Dan wordt zijn oog getroffen door een voorwerp, niet ver van de kust. Wat zou dat zijn....? Mankje spant zich in om beter te kunnen zien .Nee, nu is het weer weg, verzonken in de golven. Dan wordt het weer opge heven en de golven brengen het dichter bij het strand. Zo blijft Mankje staan, wachtend op het voorwerp, dat hem mis schien meer kan vertellen over het schip, dat gisteren worstelde met de golven. Hero loopt blaffend een zeemeeuw ach terna, die juist bezig was een visje op te peuzelen en kan het niet begrijpen dat die vogel zo maar van de grond kan ko men. Blaffend blijft hij de vogel nastaren. Dan herkent Mankje tot zijn schrik dat „DE KAR" „Al weer een artikel van je vader in ons lijfblad" had z'n moeder met enige trots gezegd. „O, maar dat kan ik ook!" antwoordde het 8-jarige zoontje en hij greep de pen om meteen hun avon tuur in de Waalder dorpsstraat wereld kundig te maken. „Perscopy en persklaar". Nu, het rooit er op en hier is het: Met een stel jongens hebben we een poosje geleden een kar gemaakt maar zaterdag 31 januari waren we er mee aan het spelen toen opeens Napoleon (André Keyser) door de bodem zakte. Wij aan het lachen en toen naar de sme derij. Daar zijn we aan 't repareren ge gaan. Toen de kar klaar was gingen we weer rijden. We trokken naar het Kla senwegje maar ze gingen veel te hard lopen, zodat de bestuurder Henk Rikken- berg niet meer kon sturen en zo kwam het dan dat de kar in de greppel viel. De wielen waren veel te krom om mee te rijden en toen moesten we ze recht slaan maar we hadden geen hamers. Maar we hadden nogal geluk want we waren haast bij Lyda Plaatsman, die was er ook bij, die haalde een paar ha mers. Ze kwam even later terug en toen aan het timmeren. Toen wij even later klaar waren gingen Henk Rikkenberg en Wim Keyser er weer in zitten, maar de kar was 5 cm vooruit toen hij weer in elkaar zakte en Wim en Henk rolden er uit. Wij rolden om van het lachen. Maar toen moesten we hem weer naar de sme derij brengen. Henk nam de voorwielen. Er zat nog een touw aan de voorwielen en toen ging hij hard lopen. Maar toen vlogen de wielen van de as. Andere jongens namen de wielen mee en ze droe gen alles naar de smederij. We legden al les achter de smederij en daar lag onze kar, in duizend stukken. Opstel van Andrew Albers oud 8 jaar, De Waal, Texel SV TEXEL Programma voor zondag: Inhaaldag 4e klas a KNVB. VZV-Helder, Zwaagdijk- JVC, Texel is dus vrij. Afd. N.H. W. Waard 2-Texel 2. Jun. zijn vrij. Adsp. Texel-ZDH. Hier is de stand van de adsp. Tex. Boys 11 Texel 10—15 Oosterend 1014 De Cocksdorp 1012 ZDH 12— 8 De Koog 10— 5 Tex. Boys b 90 Of het programma door kan gaan moe ten we afwachten. De voetbalschoenen om te wisselen voor schaatsen, zou ook wel begeerd worden, zouden we denken. Succes maar weer. het voorwerp, dat al dichter bij gekomen een watervat moet zijn. Even later staat Mankje bij het vat. Ook Hero is er bij gekomen Wat kan dat toch zijn, denkt bij, en snuffelend loopt hij er om heen, Vragend kijkt hij zijn baas aan. Die zegt mets. Hero begrijpt niet waarom de baas zo lang blijft staan. Nou, maar hij loopt liever achter de vogels aan om die eens even aan het schrikken te maken en op te jagen Hero verdwijnt weer Mankje draait het grote vat eens om. Klotsend slaat het water tegen de wand. Nog vol water. Onduidelijk ziet hij enige letters er op staan. Dat was zeker de naam van het schip Bange voorgevoelens komen bij Mankje op. „Zou dat soms... of zou rnen het maar overboord geyvorpen heb ben om het schip lichter te maken? „Hero! roept Mankje bevelend. Maar Hero hoort het niet. Geen wonder, hij heeft iets moois ontdekt. Daar boven op het duin. Een konij nenhol. Met zijn voorpoten graaft en graaft hij, dat het zand hoog opvliegt. Dan steekt hij snuffelend zijn hele kop in de opening van het hol. Nee, zo kan hij er nog niet bij Het spelletje wordt hem ernst. Die konijnenlucht prikkelt hem. Dwaze hond, weet je dan niet, dat zo'n konijnenhol \eel meer uilgangen heeft en dat je hem zo nooit zult krijgen? Maar Hero denkt daar niet aan en graaft dapper door Maar als de baas hem dan dringend fluit, spitst hij de oren en kijkt even om. „Hier Hero!" roept Mankje weer. Dan kan hij niet langer blijven en tegen zijn zin verlaat hij het konijnenhol en met zijn snuit nog vol zand, komt hij bij Mankje. Hero is het konijnenhol dan al weer gauw vergeten en springt vrolijk vooruit. Maar zijn baas komt met, maar roept hem weer terug. „Hier Hero!" Kom eens vlug bij me!" Zijn baas staat nog steeds bij dat grote, ronde ding. Wat is daar nu voor moois aan? Het beweegt niet, t' ruikt riet naar konijnen, het vliegt niet weg als hij er aankomt. Nee, met zijn honden- verstand begrijpt hij er niets van. Wat zou dat toch voor een raar ding zijn? En nóg eens snuffelt Hero aan het vat. Maar nee, wat daar nu toch aan te zien is, be grijpt hij niet. Heio vindt het beneden zijn waardigheid om er nog langer notitie van te nemen en blijft dan stom ver baasd en vragend zijn baas aanstaren als of hij zeggen wil: „Wat scheelt er van morgen nu toch aan, baas?" Maar de baas staat stil voor zich uit le staren. Dan ineens zegt hij: „Hero, zoek'" Mankje wijst naar het Westen. Hero begrijpt er nog niet veel van, maar kijkt met zijn verstandige ogen zijn baas aan. Nee, begrijpen doet hij het nog niet. Maar als de baas nog eens zegt; „Hero zoek!" dan gaat hij. Eerst kijkt hij nog even om, maar bevelend wijst Mankje weer de kust af en Hero zoekt. Hij holt verder, nu heeft hij geen oog meer voor de zeemeeuwen, die wegvluch ten voor die wilde hond. Hij rent langs het strand. Eindelijk volgt ook Mankje zijn trouwe hond. Maar Hero is al veel verder en snuffelt met zijn kop over de grond. Mankje loopt langzaam voort. Het vat heeft hij nog wat verder op het strand getrokken, dan kan hij 't straks gemak kelijk weer vinden. Mankje tuurt onder het lopen naar de zee, of hij misschien ook wat anders kan ontdekken.

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Texelsche Courant | 1959 | | pagina 4