JONGETJE BRAK BEEN De Koog. Peter Schoo kwam met zijn fiets zo ongelukkig te vallen, dat hij een been brak. Hij moest in een zieken huis worden opgenomen. VOETBAL Vrijdag om 7 uur komt het elftal van het gemeentepersoneel uit tegen het team van de rijkspolitie. Het politie-elftal is versterkt met en kel buitenlandse gastspelers. De wedstrijd vindt plaats in het ge meentelijke sportpark. Texelaars hebben vrij toegang. BRANDWEER WAS PARAAT Als men ten tijde van aanhoudende droogte ergens langs de duinkant de brandweersirene hoort loeien, houdt na- tuurminnend Texel het hart vast. Zo was dat ook het geval toen zaterdag middag de brandweer gealarmeerd werd. Gelukkig gold het geen duin- of bos brand: de spuit van Den Hoorn werd tot activiteit gedwongen ten behoeve van een in lichterlaaie staande klamp hooi, eigendom van de heer M. J. Kikkert, „Marthahoeve". die gelukkig verzekerd was. Dat de brandweer spoedig ter plaatse was, kan stellig het behoud van een aan grenzende schuur, eigendom van de heer M. C. Troost geweest zijn. De politie heeft nog niet kunnen uit vinden wie 't vuur de tip gegeven heeft. N.J.N.-NIEUWS De afdeling Texel van de Nederlandse Jeugdbond voor Natuurstudie heeft za terdag 13 juni a.s. een lezing over insec ten in de R.H.B.S. Deze lezing begint om 8 uur n.m. en zal worden verzorgd door Tarq. Hoekstra uit Utrecht. Zondag 14 juni a.s. is er een dagex cursie onder leiding van Tarq. Hoekstra en Ank Rinsema. Vertrek 9.15 uur van de Stenenplaats. Jongelui tussen 12 en 23 jaar, die voor de lezing en/of excursie belangstelling hebben, kunnen hieraan gratis deel nemen. GEVONDEN EN VERLOREN VOORWERPEN tot en met 8 juni 1959 Gevonden te Den Burg: paar bruine herenhandschoenen; grijze kinderporte monnee met 0,75 en welkomstlied priester; paar kinderpantoffels; bruine portemonnee zonder inhoud; bedrag van 3,45; geruite portemonnee zonder inh.; bruine portemonnee met ritssluiting en 1,75; twee bankbiljetten van 10, zonnebril; bankbiljet van 10, Verloren te Den Burg: gouden ring met inscriptie 30-3-'59; bankbiljet van 10,kickstarter motorrijwiel; verre kijker in zwartlederen tas met geel-witte riem; grijs-blauw jack met ritssluiting; donkergroen damesvest; groene autoped met bagagedrager; onderdeel van kin derstoel; blauw-gnjze driekwart spijker broek; zwartfluwelen jack; rood kinder zwembroekje; bruine herenportemonnee met 15,ceintuur; zilveren armket- ting met vijf bedeltjes; rode plastiek portemonnee met 1,en foto. Gevonden te De Koog: zakmes; aan steker merk Eleganta met schapenboet. Verloren te De Koog: gouden armband glad model met knipsluiting Het bureau der Rijkspolitie te Den Burg is hiervoor geopend op werkdagen van 16.00 tot 18.00 uur. 50-JARIG JUBILEUM VAN MUZIEKVERENIGING „EXCELSIOR" Oosterend „Excelsior" 50 jaar! Het ligt in de bedoeling om dit jubileum op waardige wijze te vieren. Bij deze jubi leumviering zou een spontaan geschenk van de bevolking een prachtig gebaar 2ijn om een zekere dank te vertolken voor de spontane medewerking van „Ex celsior" bij allerlei feestelijke gebeurte nissen enz. Dienaangaande heeft Uw Oosterender correspondent al gestimuleerd tot vor ming van een commissie, waarvoor zich nu beschikbaar hebben gesteld de dames mej. I. Bremer en mej. R. Krotje en de heren P. Riemens, G. Timmer, L. v.d. Zee en G. Dros Pzn. Deze jubileum commissie is nu reeds zover met haar voorbereidingen, dat thans het woord aan de Oosterender bevolking is geko men. Deze week zullen in Oosterend huis aan huis jubileumenveloppen be zorgd worden, voorzien van een bege leidend schrijven, waarin om spontane medewerking wordt verzocht om een waardig en prachtig jubileumgeschenk te verkrijgen. Deze jubileumenveloppen worden a.s. zaterdag bij Uw thuis afge haald, terwijl in de loop van de volgende week de buitenwijken van Oosterend be zocht zullen worden. Bij het ophalen van de jubileumenveloppen a.s. zaterdag in Oosterend zorgt Excelsior voor een mu zikale omlijsting, nu al reeds als een kleine dankhulde voor de spontane me dewerking. De jubileumcommissie Excelsior is hoopvol gestemd en verwacht een prach tig resultaat, temeer omdat als in Oos terend iets op touw gezet wordt er altijd spontane medewerking verleend wordt. Oosterender dorpsgenoten, hier ligt Uw kans om met een prachtig gebaar Uw dank te vertolken aan Muziekver. Excelsior voor de vele malen, dat zij ge heel belangeloos Uw feestvreugde deed vergroten. Laat a.s. zaterdag de vrolijke klanken van dit gouden muziekkorps overstemd worden door de zilveren klanken van ons wettige betaalmiddel om Excelsior een waardig jubileumgeschenk te kunnen aanbieden, waarop niet alleen Excelsior, maar ook ons gehele Oosterend trots kan zijn. Z.D.H.-NIEUWS Donderdagavond speelt een elftal van ons tegen een comb, van de MOK, aan vang 7 uur. Vrijdagavond 8 uur trainen voor de spelers van 16 jaar en ouder op het terrein. Voor de adspiranten wordt nog een regeling gteroffen, dat wordt vol gende week op een avond. KAN BEKLOMMEN WORDEN Voor het beklimmen van de toren van het bekende kerkje van Den Hoorn be staat vanaf 22 juni iedere dag, behalve zaterdags gelegenheid van 11 tot 1 uur en van 15 tot 17 uur. Ook bij zonsonder gang, wat vanaf de toren een prachtig gezicht is. De kerk is dagelijks open voor bezichtiging. CULTUURSPREIDING (INGEZONDEN) Cultuurspreiding, hierover is al veel gezegd en geschreven, in diverse toon aarden. Texel's Kunstkring, men is vóór of te gen. Hier en daar ontmoet men een vijandige houding. Waarom ziet men een vijand, indringer of zelfs concurrent in deze kring? Immers beroeps en amateurisme, zij het op gebied van toneel, muziek, beel dende kunst of anderszins zijn niet met elkaar te vergelijken en elk moet naar evenredigheid worden beoordeeld, waar mee de factor „concurrentie" vervalt. Waarom wordt het wel heel vanzelf sprekend gevonden, dat ieder, die dit vermag te doen, de plaatselijke vereni gingen (en dat zijn er velen) steunt door donatie of lidmaatschap, ongeacht of men er persoonlijk iets aan heeft. Neen, zuiver om het gemeenschapsaspect en waarom doet men dit graag (al schrikt men wel eens, als ze weer voor je staan), omdat men weet, dat men dit doen móet, daar het dorpsleven in al z'n schakerin gen niet mogelijk zou zijn en er een on gezonde gemeenschap zou ontstaan. Maar, waarom kunnen zij, die dit om financiële redenen niet behoeven te laten, de Kunstkring niet zien. als mede een facet in deze gemeenschap, dat steun behoeft door het nemen van een abonne ment-serie, ongeacht of men wel of niet alle voorstellingen bij kan wonen, want heus de prijs is zeer, zeer laag. En juist deze abonnementen moeten de vaste basis vormen, die zo nodig is voor dit werk, en deze is momenteel nog te smal. Waren meer mensen hiervan door drongen, dan ware het mogelijk te spre ken van een Texel's Eigen Kunstkring, die op den duur het zonder subsidie zou moeten stellen. Dit zou dan onze T.E.K. zijn of zo men wil TEEK, want ze zuigt toch wel een beetje aan Uw portemonnee, echter op den uur toch ook nog wel tot „eigen leeringhe ende vermaeck!" Ook de optredende kunstenaars bren gen hun offers, in de vorm van veel en vermoeiend reizen. Ik geloof wel, dat men aan deze en gene zijde van het po dium kiet staat. En zegt U nu niet „Nou, ze worden er toch voor betaald!" Nederland is wel een zonderling cul tuurgebied, men is zelden bereid om voor schouwburg of concert de prijs van een doos sigaren of een goede maaltijd te betalen; men verwacht niettemin voor zijn geringe geld een voortreffelijk kunstgenot, en terwijl een busreis van 10 km naar een schouwburg te veel wordt geacht, blijft er het feit, dat in dit kleine land de toneelspelers en musici reizen naar de verste uithoeken om een meer of minder belangrijk stuk je cultuur te „verkopen", dat met nadruk wordt opgeëist. Maar zo liggen de zaken nu eenmaal en zijn ze zeker voor een eiland nog wel zo moeilijk en gecompliceerd, en behoeft dit daarom Uw aller steun. HET KOMENDE CONCERT VAN HET N.P.-O. Na de pauze wordt de Italiaanse sim- fonie van Felix Mendelssohn Bartholdy uitgevoerd. Van deze componist werd in 1954 op Texel reeds de Hebriden- ouverture uitgevoerd, een werk. dat toen een onvergetelijke indruk naliet Dikwijls heeft zich de jonge Mendels sohn op zijn vele en verre reizen tussen 1829 en 1832 ondernomen door natuur indrukken tot muzikale scheppingen la ten inspireren. Daarvan getuigen behalve de Hebriden-ouverture ook de Schotse en de Italiaanse simfonie. Alle drie be horen tot zijn beste instrumentale com posities. Door zijn werk aan de „Walpurgis- nacht" heeft Mendelssohn de compositie van de Italiaanse simfonie enige tijd on derbroken. Eerst een opdracht van de „Philharmonic Society" in Londen werd aanleiding haar in het begin van 1833 af te maken. De* eerste uitvoering had daar op onder zijn directie nog in dat jaar plaats. De oorspronkelijke zetting van het werk is echter in de loop der jaren 1834/'37 nog omgewerkt Het is opval lend, dat Mendelssohn, die toch een trouwe vertolker was van al zijn werken, de Italiaanse simfonie in de definitieve vorm zelfs in het geheel niet heeft uit gevoerd, want men hoorde deze simfonie eerst na de dood van de meester in 1849 onder leiding van Julius Rietz. De simfonie weerspiegelt de gelukkige tijd, die Mendelssohn in het Zuiden doorbracht. Hij schreef er zelf over: „Zij wordt het vrolijkste stuk dat ik ooit ge maakt heb", maar in plaats van vrolijk zou men beter van opgewekt kunnen spreken. I. Allegro vicace' De inzet van het werk is direct al licht en levensblijheid en het eerste deel snelt voort in een stroom van stralend geluksgevoel. Wat een blijmoedige levensvreugde juicht er in het eerste thema van de violen en zelfs het tweede thema van de klarinet ten is minder zangerig, energieker dan gebruikelijk. II. Andante con moto: Over het tweede deel ligt een waas van melancholie. Vol gens sommigen zou dit deel een pro cessie van pelgrims weergeven. Een donkere melodie, als van een Duitse bal lade, ingezet door hobo, fagot en alt violen wordt door een gelijkmatig voort schrijdend ritme in de violoncelli en bas sen gebracht. Het iets opgewekter middendeel is een solo voor klarinet. III. Con moto moderato: Een rustig en romantisch derde deel volgt. Hier is een Noordelijke sfeer, daar dit gemoedelijke stuk het karakter heeft van een Landler; SPORTUITWISSELING WEERINGEN Het programma is in zoverre alweer gewijzigd, dat de jongens en meisjes toch zaterdagavond zullen gymen, wat dan medebrengt, dat het damesvolleybal zondag moet worden gespeeld en we niet in de knoop mogen raken met de hand balwedstrijden. De definitieve tijdsop gave voor deze onderdelen zullen we za terdag laten volgen. De spelers voor de gecombineerde voetbalelftallen zijn de volgende: Adspiranten: SVC: J. Saai en A. Veen; SVO: Fr. Roodlip; ZDH: Jn. Dros; De Koog: H. Wuis; Tex. Boys: H. van Sam- beek, Th. van Heerwaarden en C. Maas; SVT: Th. Molenaar, H. Stiggelbout en H. Geus. Reserves: M. Duyzer, H. v.d. Oord en J. v.d. Bout. Junioren: SVT; Fr. Plantinga en Nic. Vos; Tex. Boys: D. Maas, J. Zoetelief en A. Zoete lief; ZDH: G. Durnker; SVC: M. Boon; De Koog: A. Eelman en L. Schelfhout; SVO: C. Boersen en v.d. Wetering Reserves: J. Ie Noble, T. Koorn en C. de Koning. Senioren: SVT: B. Heerschap, D. Dros. B. Bak ker, H. Kiewiet, R. Bakker en M. v.d. Kerkhof; Tex. Boys: C. Witte en A. Boo gaard; ZDH: D. Smit en A. Dijker; SVO: W. J. v.d. Slikke. Reserves: H. Spigt, Jac. van Heerwaar den, Jn. Boogaard en G. Kuyper. Alle spelers worden verzocht voor een zwarte broek te zorgen. VERHUIZEN ALS VRIJE-TIJDSBESTEDING door Henk Hermans „Kom, laten wij weer eens gaan ver huizen", zeiden de Rusteloosjes elk van de vooroorlogse jaren. Op een vrijdag avond werd dan de stadsplattegrond in tens bestudeerd, waarna de „buurt" vast gesteld werd. „Daar hebben wij nog nooit gewoond; en er moet ergens een juweel van een gebakken-vis-winkeltje wezen", vond ma Rusteloos een doorslaggevend argument. Tijdens de daarop volgende zaterdag middag en zondagochtend werden de in aanmerking komende (27) woningen ge keurd. Gedurende de middag hielden de vijf Rustelozen een soort Ronde Tafel conferentie, waarop de beslissing 's avonds om half negen aan de betreffende eigenaar medegedeeld werd. In twee da gen tijds werd de woning (kosteloos) op nieuw behangen en gestucadoord. De Rustelozen bestelden de verhuizer en een stoffeerder, waarna de familie Rusteloos weer twee dagen later haar nieuwe woonveste met een familiefeestje-met gebakken-vis inwijdden. Anderhalf jaar later zaten zij weer over de plattegrond gebogen: waar zullen wij nu eens gaan wonen? Wij kennen de familie Rusteloos al jaren. Wij komen er graag, maar niet te vaak. Het is er, laten wij zeggen, een tikje rusteloos. In de oorlogsjaren hebben zij nog kans gezien om nog twee keer te verhuizen, maar nu wonen zij al veertien jaar op hetzelfde adres. De kinderen zijn intussen getrouwd en pa en ma hebben hun levenstempo aanmerkelijk ver traagd. Het verhuis-virus zit hun echter nog steeds in het bloed. Op sublieme wij ze hebben zij echter een oplossing voor deze steeds terugkerende manie gevon den. Op gezette tijden verhuizen zij „in tern", als een soort vrije-tijdsbesteding. Twee keer per jaar buigen zij zich over de plattegrond van hun grote woon kamer. „Als wij de tafel deze winter nu eens hier zetten", kruist ma Rusteloos met een stompje potlood aan, „daar heeft hij nog nooit gestaan". Familie en kennissen hebben zij nu al jaren steeds weer verbaasd met nooit vermoede mogelijkheden met meubels, gordijnen, kleden en lampen. Twee keer per jaar gaat iedereen de „interne verhuizing" in huize Rusteloos bekijken en.... bekritiseren. Want zij staan vanzelfsprekend sinds hun huwe lijksdatum al als „volkomen gek" bekend Want, laten wij wel wezen? Wie veran dert zijn interieur nou twee maal per jaar? Dan moet er toch iets „daar" (ach ter het voorhoofd) mankeren, nietwaar. Dan moet je.... ja, daar moet je toch „Rusteloos" voor heten en zijn. Het is al weer twee jaar geleden, dat zij, die onze naam draagt en wij even eens zo dachten, na de nieuwste creatie van het Rusteloze echtpaar bekeken en bewonderd te hebben. „Ofschoon", zei onze ega, „ofschoon., het toch eigenlijk wel iets heeft. Vind jij nou ook niet.En als wij De zondag daarop zijn wij weloverwo gen en zeer voorzichtig aan het change ren gegaan. De kinderen hadden wij bij oma geparkeerd. Een fijn uitgekiende schets kwam ter tafel; oude broeken en truien werden aangetrokken. Toen werd er van twee tot-half zes gesjouwd en ge zwoegd, gekropen en gesprongen. „Wat is dat hier voor een bende?", vielen toen drie kindermonden van ver bazing open, „zijn jullie wat kwijt?" Heel fijngevoelig lieten de spruiten in het midden, of zij veronderstelden dat ons verstand of een spaarbankboekje zoek geraakt was. Maar zij hadden gelijk: het was een bende. Zonneklaar leverden wij het be wijs van totaal onvermogen inzake „in terne verhuizingen". (Wordt vervolgd). het trio voor fagotten en hoorns herin nert aan Weber. IV. Saltarello. Presto. Door deze vurige Italiaanse dans heeft de uitbundige finale weer een echt zuidelijk karakter. Kaarten voor dit concert zijn ver krijgbaar bij de VVV-kantoren te Den Burg en De Koog en te Oosterend bij de heer C. Bremer, Kerkstraat 18. Ook 's avonds aan de kerk zullen zolang de voorraad strekt nog kaarten beschikbaar zijn. Eveneens zijn via de VW-kantoren en de bestuursleden van de Kunstkring nog abonnementskaarten verkrijgbaar tegen een prijs van 8, Maakt ook Uw gasten op het komende concert attent. FILMNIEUWS HARTSTOCHT IN DE TROPEN De geschiedenis van een Europese dokter, die in een van rebellen wemelend tropisch gebied, vol idealen en bereid tot talloze opofferingen, zijn menslievend werk doet. Zijn naam is Windom, van daar dat „Windom's way". In „Harts tocht in de Tropen" speelt zich (uiter aard) dezelfde geschiedenis af, maar „Windom's Way", noch „Hartstocht in de Tropen" heeft in de verste verte iets met hartstochten te maken. Ronald Neame heeft gezorgd voor een ardbare verfilming van Jill Crai- gie's verhaal, dat niet alleen actueel maar ook bezield is van een prettige moraal. In dit kader is de figuur van de dokter prominent. Zij wordt vertolkt door Peter Finch, die onlangs in Neder land actief v/as door de opnamen voor „Operatie Amsterdam". Mary Ure is zijn, in dubbel opzicht, knappe tegen speelster. j DE ROMAN VAN EEN VROUWENARTS Dr. Roberts heeft een enorme praktijk en daardoor blijft hem weinig tijd om zich met vrouw en kind te bemoeien. Zijn vrouw lijdt daar erg onder, omdat zij voelt, dat zijn niet lang meer te leven heeft. Zij moet naar een Zwitsers sana torium om een rustkuur te doen. Het af scheid van haar man en zoontje is smar telijker voor Eva dan zij naar buiten wil laten blijken. Vermoedt zij, dat het een scheiding voor altijd kan zijn? Hoewel opgaande in zijn werk, bemerkt Dr. Ro berts toch, dat Beate, zijn assistente niet slechts een onmisbare hulp is. maar bo vendien een toegewijd verzorgster en een knappe vrouw. Plotseling beseffen bei den, dat zij van elkaar zijn gaan houden Nederlands nieuws O.a.: Prinses Beatrix bij de Rotterdam se jeugd, vrolijke opening van nieuw clubhuis; 'Een berg wordt „uitgemer geld", een kijkje in en om de St. Pieters berg; De voetbalwedstrijd Nederland- Schotland (12). Wereldnieuws O.a Stenen blokkeren het Kanaal van Corinthe; In memoriam John Foster Dulles, Tibetaans vluchtelingenkamp in India; Chroestjev krijgt de Lenin-prijs voor de vrede; Juwelen in Toronto ten toongesteld; Gasten waarna Amerika kijkt: a. Koning Boudewijn in Holly wood; b. Het Bolsjoi ballet in New York; Stijlwand rijden in Moskou; De wieler wedstrijd Bordeaux-Parijs; Badminton kampioenschappen in Duitsland. ALWEER: 100 JAAR GELEDEN (3) Van alles en nog wat Nog even terugkomend op de zorgen, welke men ook toen al had voor de zee weringen, de duinen en de havens, mag ik niet nalten er op te wijzen, dat men een eeuw geleden door beplanting van het strand verhoging van de terreinen door aanstuiving trachtte te bereiken en dit ook inderdaad bereikte. In een overzicht van 1850-1859, dus in 9 jaar tijds, namens alle stranden op Texel (het Hoornderstrand, het Wester- strand, het Kogerstrand en het Eierlan- der strand) door aanstuiving toe. Een uitzondering maakte het strand achter de Zanddijk van paal 22 tot paal 27, waarin geen verandering ten goede maar ook niet ten kwade optrad. Wat de haven van Oudeschild betrof, deze werd in 1859 bezocht door 690 binnenlands varende schepen, waarvan de schippers merendeels niet op Texel woonden. Dat was dus nogal een leven dige geschiedenis in het haventje. En dan moet men vooral niet vergteen, dat op het Marsdiep ook véél meer leven en vertier was dan tegenwoordig. De vaart op Amsterdam vanuit de Noordzee vond nog plaats öf in geringe mate over de Zuiderzee óf en dit was het be langrijkste via het Groot Noordhol lands Kanaal over Nieuwe Diep. Wel licht kan ik daar een andere keer eens wat dieper op ingaan. Het Noordzeeka naal was er nog lang niet, al waren de plannen om „Holland op z'n smalst" te doorgraven (bij Velzen) al wel degelijk voorgelegd en was men van plan ze uit te voeren óók. Maar voorlopig moesten de schepen nog héél Noordholland door varen om in open water te komen. En al die honderden schepen, voor het grootste deel nog zeilschepen, voeren tussen Den Helder en Texel door. Wat zullen die jongens van 100 jaar geleden daar vanaf Texels zuidpunt met geestdrift naar hebben gekeken! Natuurlijk werd er door de Texelse vissers ook gevist. Hoe het met de vangst van hen stond in '59 heb ik niet kunnen vinden; wél dat de palingvangst dat jaar niet ruim was. De oesterteelt op de banken bij Texel eens een ruime bron van inkomsten was daarentegen wél gunstig geweest. Er waren 2 miljoen oesters verkocht, die gemiddeld 10,de 1000 stuks op brachten of een totaal van 20.000, voor die tijd toch al een flink bedrag. Wanneer men de cijfers van voorgaande jaren vergelijkt, dan blijkt, dat de op brengst aan ter markt gebrachte oesters steeds groter werd, doch de prijzen dien overeenkomstig daalden. Een andere „visserij" was die der schelpen. Vooral de schelpenbank in het Eijerlandse Gat was dat jaar goed voor zien en er werd in totaal door de Texe laars 15.000 m3 schelpen gevist en ver kocht voor 1,50 de kub. meter. Dus ook al niet zo gek. Wat de jacht betreft: over de achter uitgaande konijnenstand hebben we het reeds gehad. Maar er waren ook weinig eenden dat jaar en men weet dat aan het feit, dat er weinig ijs op de zee geweest TWEE AMERIKAANSE ZENDELINGEN OP TEXEL Men schrijft ons: Elke week reizen twee zendelingen, die tijdelijk in Den Helder wonen, naar Texel om zendingswerk te verrichten. De grote vraag is: Wie zijn ze? De mees ten van de honderd en tien, die in Ne derland zijn, komen uit Amerika. Deze jonge mannen en vrouwen zijn geroepen door de leiders van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. (Meer bekend als: de Mormoonse Kerk). Geroepen om op zending te ko men voor twee of twee en een half jaar. Niet één van deze zendelingen (zesdui zend over de gehele wereld) wordt be taald voor dit zendingswerk. Ze werken hier op eigen kosten. Ze hebben geen speciale opleiding gehad en na hun zen dingstij d nemen ze hun onderbroken werk weer op. De meesten gaan verder met hun studie op de universiteiten, of doen hun dienstplicht in het leger; an deren trouwen en stichten een familie. Ze gaan dus allen met één of ander vak verder, zoals elke gewone jonge man of vrouw elders ter wereld. Deze jonge zendelingen gaan over de gehele wereld met een Evangelie-bood schap, die hun zeer na aan het hart ligt. En die is. de wonderbaarlijke en eenvou dige waarheden van Christus' Evangelie tot de mensen te brengen. De geschiedenis van de „Mormonen" begon in het jaar 1820, toen een jongen in gebed ging. Zijn naam was Joseph Smith. De reden, dat hij in gebed ging, was dat hij zoveel verdeeldheid in de kerken vond. Hij herinnerde zich een belofte, die in een brief in Jacobus staat (Jac. 1 5): „En indien iemand van U wijsheid ontbreekt, dat hij ze van God begere, Die een iegelijk mildelijk geeft en niet verwijt; en zij zal hem gegeven worden" Deze belofte indachtig, ging hij naar een bos om God in gebed te vragen, welke van de kerken de ware was. Tot zijn grote vreugde kreeg hij ant woord op zijn gebed! Daar, in een stra lend licht verschenen God en Jezus Christus. Hij legde zijn problemen voor en kreeg er ook antwoord op. Hem werd geboden zich tot geen van die kerken te wenden en indien hij getrouw bleef, dan zou het Evangelie wederom op aarde komen. (Dus wéér een kerk erbij! red.) In verband met dit herstelde Evange lie kreeg hij later bezoek van een engel, die hem gouden platen bracht, welke hij moest vertalen en die nu bekend staan als: „Het Boek van Mormon". Dit boek werd vertaald door Goddelijke inspiratie en geeft de geschiedenis weer van de pro feten van het Westelijk halfrond in de tijd van Jezus Christus. De „Mormonen" beschouwen dit boek als schriftuur naast de Bijbel. Alhoewel de geschiedenissen van de beide boeken anders zijn, het doel. het Evangelie, is hetzelfde. Het Evangelie dat deze zendelingen prediken, is niet een nieuw Evangelie, maar het zelfde als in de dagen van Christus ge predikt werd; hetzelfde als in de Bijbel staat. Een tiende voor de kerk De vooruitgang in de Kerk is groot en de leden zijn ervan verzekerd, dat ze bij getrouwheid rijkelijk worden geze gend. Gezondheid is één van de zegenin gen waar de „Mormonen" op bogen. Het gevolg van één van de geboden, genaamd „Het Woord van Wijsheid". Dit houdt o.a. in: Geen alcoholische dranken, geen tabak, geen thee en geen koffie, en wijs heid gebruiken bij alles wat ze doen en uenken. De statistieken wijzen daarom uit, dat de „Mormonen" het gezondste volk ter wereld zijn. De leden geven een tiende van hun brutoloon aan de Kerk. Door deze tienden te betalen, krijgen de leden de belofte zoals staat opgeschre ven in Maleachi 3 812. Deze tienden worden gebruikt, om kerken te bouwen ever de gehele wereld, om de armen te helpen, ziekenhuizen te bouwen, scholen in vele landen op te richten, om kort te gaan: om alle goede doelstellingen te financieren. Deze zijn enkele vruchten, waarvan Paulus sprak, toen hij zei: „Aan hun vruchten zult Gij hen kennen". Zij geloven, dat Joseph Smith een waar profeet was, en dat zij heden een waar profeet hebben, om inspiratie en openbaringen van God en Jezus Christus te ontvangen. De zendelingen als leden der Kerk, hebben een sterk, steeds groeiende ge tuigenis van de waarachtigheid van dit Evangelie van Jezus Christus. Jezus Christus is de Leider van hun kerk, want zij weten, dat Hij leeft en zij dragen Zijn Naam in alle nederigheid. Door Thomas Ray Winkel (Ameri kaanse zendeling in Den Helder) en Miranda Kreuger (Lid in de Helder- se Gemeente). was. Terugkomend op de vaart op Amster dam: Texel was met de hoofdstad des rijks verbonden door de stoomboot van J. W. Rahé, die via de Zuiderzee, waar bij hij Enkhuizen. Medemblik, Wierin- gen en Nieuwediep aandeed, naar Oude schild voer. De stoomboot werd door een „stoomwerktuig" van 50 pk. voortge dreven. En nu mag dat niet zo bar veel zijn, in elk geval was men met meer van een al of niet gunstige wind afhankelijk! Enkele benoemingen eb personalia uit 1859: de Koning Willem III benoemde tot Heemraad van het Waterschap Eijer- land A. J. Verbeek van der Sande, ter wijl er 2 onderwijzers gepensionneerd werden. Meester M. Hillenius werd af gekeurd en kreeg 282,pensioen per jaar en meester A. Visser, die gewoon door ouderdom van zijn pensioen ging „genieten", kreeg daartoe 256, 's jaars. En dat terwrijl het brood op Texel vrij duur was, n.l. 27 cent voor 'n gebuild tarwebroodje en 17 cent voor een ongebuild.. Maar voor 9 cent kon men roggebrood eten (een troost, dat het brood in Den Helder nóg duurder was; 't scheelde wel 9-12 cent per brood'.l) SLOB

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Texelsche Courant | 1959 | | pagina 2