Postweg zal de praatjes /an „Kees Pomp" missen Cultuur is méér dan pen theatervoorstelling ekker verlaat zijn stekkie met weemoed iteraire vorming in basisonderwijs nNKSTATIO, TEXELSE^ COURANT- Zege Stunt Team in bowlingleague De Mareis vaster op tweede plaats J ,7UIA IQ4 o IJJsnSfe/iaidk'.c^o aJ h^c»Yvcr .u/0- Jft**/, Q^luIa Vlij 'TM -y UVoKtc*/. VRIJDAG 11 FEBRUARI 1994 mm Ê*mm*ËËm m Jaar kwam hij weer terug, ik vroeg: houden." inend tegen de benzinepomp of de half geopende gara- jeur, breeduit zwaaiend naar elke automobilist. Zó ken de mensen Kees Dekker, beheerder van tankstation rland. „Kees Pomp" voor velen. Een praatje voor iedereen jaar beheerde hij driemaal een een doos met een stapel kaarten, tankstation en liepen evenzovele brieven en foto's, opgestuurd om relaties op de klippen. „Ik heb hem te bedanken. Elk bijbehorend graag dat je blijft maar ik kan niet verhaal weet hij zich nog voor de buiten mijn werk, zei ik tegen ze. geest te halen. Bijvoorbeeld over altijd bereid tot extra service. Dat beeld is spoedig verle- ^et omgaan met al die mensen die meisjes, die met de auto waren n tijd. Dekker gaat met pensioen en het ouderwetse be maakt waarschijnlijk plaats voor een modern vond ik gewoon veel te mooi. Meestal hielp m'n vrouw of vrien- gestrand. Terwijl Kees de auto naar een garage bracht om hem din mee. 's Zomers ging dat nog daar te laten repareren, pasten de wel, maar buiten het seizoen was meiden op de pomp. Of over een Dekker, leunend tegen de benzinepomp de lol er gauw af. Bovendien wer den we vaak gestoord onder het steenrijke Duitser, die hem uitno digde om een weekend in de wat eten. Nee, ik kon mijn werk niet ten te worden gelegd op diens anders regelen." Drie pompjes Dekker, die op 1 januari 65 jaar werd, groeide op in het Noordhol landse dorp Wijdenes. Eerst werk te hij in het transportbedrijf van zijn vader, maar op een gegeven moment stapte hij eruit en nam een tankstation in Purmerend over. „Drie pompjes, net als op Texel. Toen ik begon was de omzet laag, nu staat er een volledig stati on met zestien pompen en een shopi Na Purmerend ging ik aan de slag in Koog aan de Zaan, weer met drie pompjes. Daar kende ik nie mand, maar binnen een jaar zat het snor. Ook daar staat nu een groot 16-pomps station. Tien jaar geleden belandde ik op Texel, en dat is precies hetzelfde verhaal. Wonderlijk." Overigens kent Dekker Texel al veel langer dan tien jaar. In zijn jonge jaren kwam hij 's zomers met een vriend naar het eiland om met appels venten een centje bij te verdienen. Later kampeerde hij hier met zijn gezin. De groei van het toerisme heeft hij dus goed kunnen volgen. Brieven en foto's „Natuurlijk is het verkeer richting De Cocksdorp veel drukker gewor den en profiteer ik daar van mee. Maar als ik hier met mijn rug naar de weg ga staan, denken ze: barst maar. Of het een goede stek was? s een week is tanken in Zuid- lang, stond Kees Dekker klaar op De mensen moeten naar je toe and niet meer mogelijk. Toch zijn vertrouwde stekkie langs de willen komen, déér gaat het om. Ik Dekker op zijn post, het af- Postweg. „In al die jaren ben ik was altijd aanwezig, zwaaide naar id valt hem zwaar. Bovenal maar een paar keer van het eiland iedereen, zelfs naar mijn grootste ij zijn klanten niet in de steek af geweest. Ik kon mijn werk heel vijanden. Door contacten met Stel je voor dat ze de hand- moeilijk loslaten. Maar na de ge- mensen verdien je geld, haal je hreven mededeling op de boorte van mijn kleinkinderen, een méér omzet binnen." pover het hoofd zien. Dekker tweeling, ben ik meteen naar het Omgaan met mensen loopt als "Édan graag tekst en uitleg ge- ziekenhuis vertrokken. Dan ben ik een rode draad door Dekkers loop- 0 I. „Ik draai al een week zon- een rare vent hoor." baan. In zijn drang om klanten te I', zegt hij serieus, met Werk kreeg altijd voorrang, ook al helpen was hem soms niets te dol. pmoed in zijn stem. ging dat ten koste van zijn privéle- Stille bewijzen daarvan bewaart ven. „Drie bedrijven, drie vrou- Dekker in het kantoor annex werk- fen dagen per week, tien jaar wen", zegt Dekker. In bijna veertig plaats bij het tankstation. Hij pakt kasteel. Van het treinretourtje 142 gulden maakte Dekker echter nimmer gebruik; ingelijst hangt het bij hem thuis. Vraagbaak Kees Dekker zit vol verhalen. In hoog tempo schudt hij het ene na het andere uit de mouw. Dat heeft een reden, verklapt hij. „Door snel te praten kan ik de gesprekken kort houden en tóch de klant te vreden laten vertrekken." Klaarblij kelijk een geslaagde taktiek, want tijdens het interview passeren tal rijke tevreden klanten. De automo bilisten toeteren als ze Dekker in zijn onafscheidelijke blauwe stof jas ontwaren. Een opgestoken hand van Kees Pomp is steevast de reactie. Behalve pomphouder was Dekker een vraagbaak. Hij toont een lijst met vakantieadressen in het noor den van het eiland. „Als hier dan weer eens een gezin aankwam met huilende kinderen op de ach terbank, wanhopig omdat ze geen onderdak konden vinden, wist ik ze altijd wel te helpen. Toeristen werden vaak naar mij gestuurd. Ga maar naar het tankstation te genover het vliegveld, dan lukt het wel." Nummer 80 Zijn service leverde hem altijd wel extra klanten op. Niet alleen om benzine te tanken, maar ook de fietsverhuur voer er wel bij. Het aansnijden van dit onderwerp le vert weer menig anekdote op. Een gezinnetje dat het niet breed had, kon voor twee kinderen maar één fiets huren. Die ander heb ik er toen voor de hele vakantie gratis bijgedaan. Dankbaar kwamen die mensen in alle jaren daarna weer bij mij huren. Dat geldt trouwens ook voor die Duitser, die binnen kwam, een fiets aanwees en zei: Nummer 80, dat ist mein Fahrrad. Ik liep weg, maar hij riep me: Meister! Ik zeg, hé Meister, deine Fahrrad ist zu Hause Het volgende Tot rust Dekker beschouwde het ook als zijn plicht om mensen een vakan tiegevoel te geven. Vaak kreeg hij gasten aan de pomp die gestresst door het werk en de reis op Texel waren aangekomen. „Sommigen wonden zich erover op dat ik geen haast maakte. Moet u de laatste boot soms nog halen?, vroeg ik dan. Later kwamen ze dan wel eens bij me terug: u had gelijk, we zijn nu helemaal tot rust geko men." Toch is het niet meer zoals in zijn Texelse beginjaren. „De tijd van de gezinnetjes die op hun ge mak een praatje maakten, is een beetje over geraakt. Het is nu toch meer van druk-druk, al is het nog lang niet zo erg als destijds in Pur merend." Vlaggetjes Op hun gemak raakten bezoekers vooral als ze een kijkje namen in de werkplaats annex fietsverhuur. Alsof de tijd decennia had stil gestaan: oude posters, reclame borden uit de jaren '60 en '70, handgeschreven reglement voor de fietsverhuur, tientallen oude kinderzitjes hangend aan een balk, een opgezette meeuw voor het raam en nostalgische attributen zoals een schoolbank, een eg en een petroleumkan. En niet te ver geten de honderden reclamevlag getjes die de schuur een vrolijke aanblik gaven. „U bent zeker elke dag jarig?, zei eens een meisje te gen me." Ook het stuk karton met handgeschreven opschrift „Ik ben even weg" zal menig vaste klant bekend voorkomen. „Mooi toch, dat zulke gewone din gen hier nog kunnen? Maar ik ben bang dat het nu zal verdwijnen." Wat er precies zal veranderen is nog niet helemaal zeker. Eigenaar Kees Dros van de gelijknamige garage uit Eieriand heeft plannen voor een nieuw tankstation met zelfbediening, in combinatie met een carwash. Bedoeling is dat de huidige werkplaats voor de nieuwbouw plaatsmaakt; het woonhuis blijft intact en zal door een nog onbekende nieuwe be heerder worden betrokken. In af wachting van de sloop is de pomp, na het leegraken van de tank, alvast gesloten. Dros hoopt op zeer korte termijn definitief te weten of de modernisering door gaat. Onder de mensen Kees Dekker zal in elk geval niet terugkeren. Hij is verhuisd naar een bovenwoning aan de Kik- kertstraat, maar is niet van plan rustig van zijn AOW te genieten. „Ik heb al een aanbieding om in het dorp met de fietsverhuur te helpen. Aan het strand of de over kant heb ik geen behoefte. Laat mij maar lekker onder de mensen blijven." Waarschijnlijk het grootst derboekenschrijver Karei Eykman was deze week op het I eiland om op basisscholen te vertellen over zijn werk. fman is regelmatig bekroond voor zijn aandeel 125 boe nt in de Nederlandse jeugdliteratuur. Hij leverde onder- er teksten voor TV-programma's als de Stratenmaker- ^ee-show, J.J.de Bom, Ome Willem, Sesamstraat en het khuis. In april komen Rindert Kromhout, Jacques Vriens ^lustrator Annemarie van Haeringen de Texelse scholen oeken. De Open bare Bibliotheek zorgt voor boeken den; daarmee kunnen de leerlingen zich vooraf informeren de betreffende schrijvers. spannend boek lezen en daar- e schrijver in eigen persoon oeten. Dat kén leuk en leer- zijn. De leerkrachten van de ilse scholen hebben zich er op 'bereid, onder andere via diver- orkshops. Belangrijkste doel ie nt de bezoeken is de interesse grl jeugdliteratuur te stimuleren, lie Commissie Culturele Evene- 'ten Basisonderwijs gooit het laatste jaren over een andere Ondersteund door de Stich- „Triade" (het Centrum voor 'tzinnige Vorming in Den Hei- wordt de ontwikkeling van .cultuurgevoel" bij kinderen jepakt. Voorheen waren er de ionele schoolvoorstellingen: kantse toneelvoorstellingen véél geld opslokten en lang altijd tot de verbeelding van kinderen spraken. Vorig jaar 'd. mede door de inbreng van de. gekozen voor een andere ro Texelse amateurgezelschap- speelden met veel succes drie stellingen voor de jeugd, rover in de klas uitgebreid d nagepraat. Keuze maken „We zijn heel blij met de inbreng van Triade" zegt Nieteke Roeper, hoofd van de Thijsseschool. De Helderse instelling doet voorstel len waaruit een commissie, met daarin onder andere afgevaardig den van de gemeente, de muziek- en dansschool en de basisscholen een keuze maken. „Dat kan op gebied van dans, dra ma, muziek, beeldende kunst, film en zoals deze keer bijvoorbeeld li teratuur zijn", aldus Jos Post van Triade. De instelling levert mate riaal en begeleidt de leerkrachten* door middel van workshops. De Texelse leerkrachten maakten dit keer een verlanglijstje van schrij vers en illustratoren. Aan alle aan vragen kon niet worden voldaan omdat schrijvers al elders afspra ken hadden of Texel domweg niet zagen zitten. De illustrator Tje Tjong Khing was bijvoorbeeld bang dat hij zand tussen z'n tenen zou krijgen. „En dan die enge boot, niks voor mij", verklaarde de bekende tekenaar van de Lemniscaat-prentenboeken. De Texelse docenten zijn enthousi ast over de mogelijkheden om hun leerlingen met verschillende cultuur-gebieden in contact te la ten komen. „Door de keuzemoge lijkheid kunnen we elk jaar de beschikbare gelden op een andere manier besteden. De mogelijkhe den zijn talrijk. Het is doodzonde om alleen maar peperdure voor stellingen naar Texel te halen waar op school verder niets mee wordt gedaan. In de toekomst komt er vast wel weer een keer een toneel voorstelling, maar dan wél een die de moeite waard is." Wil de Leeuw Wel naar Texel reizen af: Annema rie van Haeringen, Jacques Vriens en Rindert Kromhout. Karei Eyk man is inmiddels geweest. Vol gens Jos Post treden de hedendaagse auteurs steeds va ker in contact met hun doelgroep, de jonge lezers dus. Annemarie van Haeringen gaat te kenen mét en voor de kinderen. Aan de hand van researchmateri- aal, dummy's, illustraties etc. zal ze laten zien hoe een boek tot stand komt. Verteltheater De meesters en juffen van de onder-en middenbouw leerden in een workshop omgaan met het fe nomeen „verteltheater" (kamushi- bai). Dit draait om een klein handzaam theaterkastje waarin prenten worden geschoven. Een leerling of leerkracht vertelt in z'n eigen woorden een verhaal over de willekeurige prenten of tekenin gen. Volgens kleuterjuf Nieteke Roeper worden kinderen door de ze methode geïnspireerd tot de prachtigste verhalen en reageren ze heel spontaan, ook de kinderen die tijdens een kringgesprek niet zo gemakkelijk hun woordje doen. Leerkrachten van de hogere groe pen leerden „taaldrukken "en il lustraties maken. Alle mogelijke taal- en drukwerkvormen werden door hen onder de loep qenomen. De bedoeling is dat deze docenten met de leerlingen gedichten en verhalen schrijven die met behulp van de verschillende drukwerkvor men worden weergegeven. Znoddebelle imme zaddoek". Karei Eykman „pakte" de leerlingen van de CVO school op een ontwapenende manier. Als de potvis in de pispot pist, heb je een pispot vol mét potvispisDe jongere groepen hingen aan z'n lippen en griezelden met hem mee toen het over spoken ging. „Drie spoken zitten stil te roken aan een klépsigaarl" Het beest in de plee-wee-cee scoorde bij alle leeftijden. Tegen de oudere groe pen vertelde Eykman dat hij vroeger een altijd verkouden oenige stotterende slome slungel was. Mét snotterbellen. „Je moet alles gewoonachtig zeggen", kreeg Aart Staartjes te horen van de maker van de bekende bijbelverhalen van de IKON. „Als je goed kan knoei en, word je een goede dichter", adviseerde de schrijver die veel vra gen voorgeschoteld kreeg van de Texelse jeugd. Zo wilde een zevenjarige weten hoeveel boekjes meneer Eikelmans had gemaakt over de liefde.... (Foto March Hoi/non) ...of zwaaiend vanuit de halfopen garagedeur. Een beeld dat niet meer terugkeert. is de verandering voor Dekkers trouwe hondje Juul. Zij heeft in de werkplaats haar eigen domein, be groet voorbijgangers en begeleidt wegrijdende automobilisten de weg op. Dekker vreest dat Juul niet zal kunnen wennen aan de be perkte ruimte in De Cocksdorp en is op zoek naar een nieuw baasje. De buurt wacht de ontwikkelingen niet verder af. Dinsdag verrasten ze Dekker als blijk van waardering met een professionele fotorepor tage rond de pomp. De resultaten zullen binnenkort tijdens een af scheidsfeestje met de bewoners van Zuid-Eierland aan Dekker ca deau worden gedaan. De Postweg zal de praatjes van Kees Pomp missen. Frans Hopman De dames van het Stunt Team waren in de Texelse bowlinglea gue goed op dreef. Vooral Yvonne Klerebezem was niet te stoppen. Met een game van 158 haalde ze drie punten binnen tegen de Deurdouwers. Het bowlingteam van Tatenhove liep deze week als een trein. Voor al Piet Kok had een goede kijk op de baan en scoorde als het nood zakelijk was. Maar Tatenhove kon toch niet op tegen het geweld van IBS/Oele/Schoo, dat er met de winst vandoor ging (3-2). De All Stars die tegen Hotel De Weal speelden, kregen de punten niet cadeau. Ze moesten er alles aan doen om de winst in hun zak te steken. Het was een spannende strijd tussen Drog. Mets en Paal 9. Even leek het erop dat Drog. Mets de winst zou binnenhalen, maar door de laatste game (die zeer hoog was van de heren van Paal 9) zagen ze de overwinning aan hun neus voorbij gaan. Peter Huisman van Tabakshop was niet te stuiten en gooide deze week de hoogste serie (760) en kon zo de winst mee naar huis nemen. De „huisvrouwen" van WBZ wa ren niet te kloppen. Mede dankzij een mooie serie van 481 van Christiaan Krijnen stuurden ze te genstander Matico met nul punten naar huis. De Pins gooiden ook sterk op de vroege donderdagmor gen en staken de overwinning in hun zak. Jeugd Hotel Juliana won met 3-1 van De Buteriggel/Slagerij Hans Ploeger in de jeugdleague. Marijn Beumkes gooide een mooie serie van 410 over drie games, daarmee kwam hij op een gemiddelde van 136. Taxi Grootjen speelde verrassend gelijk tegen Hotel De Weal. Henk Imhof gooide een game van 126 voor Taxi Grootjen. Kiosk Pad Op- duin won prima van Hotel Strand- plevier (3-1). Ronald Blijerveld, spelend voor Hotel Strandplevier, gooide deze week de hoogste ga me (160) en belandde op een ge middelde van 144. Neelima Bakker, die ook de Texelse kam pioenschappen won, gooide 158 punten in één game. Uitslagen Champion Sisters-Gruisi 4-1; Piama- Tabaksshop 1-4, EVA-Paal 12 3-2; Hotel Tatenhove-IBS/Oele/Schoo 2-3, Sommel- tjes-'t Pruttelhuus 4-1; Last Minnet-Onder de Pomp 3-2; Stunt Team-Deurdouwers 3-2, Verseput Verzekeringen-Tïmmers Tea room Yi-AYi', TZN-Bedrijven Service Dek ker 2-3; Hotel Strandplevier-Baanbrekers 2-3; Hotel De Weal-AII Stars 2-3; Drogiste rij Mets-Paal 9 2-3 Huisvrouwen: WBZ- Matico 4-0; Klavervier-Bloopers 1-3; De Pins-T-Fords 3-1. Jeugd: Taxi Grootjen- Hotel De Weal 2-2; Kiosk Pad Opduin- Hotel Strandplevier 3-1; Hotel Juliana- Buteriggel 1-3. De strijd om de tweede plaats voor de bondscompetitie basket bal tussen Adelborsten uit Den Helder en de heren Mareis is nipt in het voordeel van de Mareis geëindigd met 32-34 na een ruststand van 16-24. Voor deze keer was uitgeweken naar de ma rinesporthal op het KIM, zeker voor herhaling vatbaar. De Mareis begonnen de ontmoe ting voorzichtig tegen het relatief gelijk op de ranglijst staande Adel borsten en namen na zo'n acht mi nuten een voorsprong van 8-2. Dit verschil werd tot de rust gehand haafd en was eigenlijk de basis voor de latere zege. In de tweede helft ging Martin Koenen even als spelverdeler aan de gang, maar dit had niet het gewenste resultaat. Integendeel, Adelborsten kwam langzaam maar zeker terug en nam zelfs een minieme voor sprong (27-26). Vanaf dat mo ment werd de wedstrijd alleen maar spannender. Een time-out bij de Mareis had meteen het beoog de effect: de heren wisten de ach terstand om te zetten in de positieve score van 32-27 en pro beerden dat de laatste tien minu ten uit te spelen. Adelborsten moest wat terugdoen en kreeg aan het emotionele slot twee op zettelijke fouten mee (dat bete kent twee vrije worpen en de bal uitnemen bij de middenlijn), maar kon daarmee niet verhinderen dat de Mareis de wedstrijd toch nog net naar zich toetrokken (32-34). Met deze overwinning staan de heren basketballers stevig op de tweede plaats van de ranglijst, met twee punten achterstand op ZAP 2. Scores. Martin Koenen 15. Albert ten Wol- de 11, Perry Krijf 4, Jacco Sloover 2, Jos Witte 2. Programma zaterdag 12februari:- Burgemeester De Koninghal: 17.30 u. Mareis (D)-Marmag 1 18.30 u. Mareis (H)-Zodiac

Kranten Regionaal Archief Alkmaar

Texelsche Courant | 1994 | | pagina 9