Op Texel wel een keer uitgefietst
7
a
INTERVIEW
RUUD EN FRIDA TIMMER VERHUISDEN NAAR HOOGWOUD
ff
Twee Texelaars, geboren
en getogen op het eiland,
ze woonden en werkten
er hun hele leven. En dat
zou wel zo blijven. Toch
niet. Ruud en Frida Timmer
uit Oosterend staken het
Marsdiep over en zijn neer
gestreken in het Westfriese
Hoogwoud.
brldg
Gerard Timmerman
Veertien Texelse wielren
ners rijden zondag 6 au-
kregen
stoel s
gustus de ultratocht Xan-
ten (Dld)-Texel, ruim 250
km. En één oud-Texelaar:
Ruud Timmer, met Simon
Appel de organisator.
In de aanloop fietste de
TC naar Hoogwoud.
“Altijd met plezier op Texel gewoond. Maar
dat wil niet zeggen dat het niet anders kan.”
“Het leuke van Hoogwoud is dat als je hier
de deur uit stapt, je alle kanten op kunt.”
der, het Ijs was snel gebroken. “Doordat Ik
In de winkel stond, leerde Ik veel Oosteren-
ders kennen."
Laatst zijn w<
ook naar Wij
een rondje u>
Genoeg gepraat. Bovendien: er moet wor
den getraind voor Xanten-Texel. Op de pe-
www.texelsecourant.nl
DINSDAG 1 AUGUSTUS 2017
dalen! Ruud zou Ruud niet zijn als hij niet
een mooie rit door het Westfriese land-
schap had uitgestippeld.
jn we naar Weesp gereden, maar
r Wijk aan Zee, Baambrugge en
Je Usselmeer.”
Tijd om op bezoek te gaan bij deze twee
overzeese Texelaars, die - tot veler verras
sing en verbazing - het eiland verruilden
voor een bestaan aan “de overkant”. Maar
dan wel op de flets, want fietsen Is dé gro
te passie van dit tweetal. Ze hebben al me
nig fietsvakantie ondernomen. Ruud: “We
zijn van Texel naar Barcelona gefietst, naar
Praag, Kopenhagen, Helsinki, Rome, naar
het zuiden van Engeland, Frankrijk, maar
ook In Nederland.” Frida: "Het leuke van
een fietsvakantie Is datje 's morgens niet
weet waar Je 's avonds slaapt. We gaan al
tijd op de bonnefooi, tentje mee, zelf eten
koken, etc. Aan het eind van de dag hoop
Je datje een camping tegen komt. Meestal
Is dat ook wel zo."
zes waren'. Zo ben Ik ook In het bakkers
vak gerold. We hadden zelf een bakkerij,
tot 1 Januari 2000. De winkel hadden we
In 1997 al gesloten. Daarna ben Ik bij Bak
ker Timmer gaan werken als brood- en
banketbakker. Tot eind december vorig
Jaar. Na onze verhuizing pendelde Ik nog
een tijdje, maar sinds ons huls Is verkocht
gaat dat niet meer. Met onze werktijden
valt het namelijk niet mee. Gemiddeld
Fietsvakantie
Ruud: “We zijn begonnen naar Maas
tricht, dat leek ons wel leuk en was het
ook. In Nederland kun Je prachtig fietsen.
De volgende keer naar de Middellandse
Zee.” En zo volgen vele andere vakanties.
Ruud: “We zaten bl) vertrek een keer op
de boot en raakten met Texelaars aan de
praat.'Waar gaan Jullie heen?', vroegen ze.
“Op de flets naar Helsinki." Hun mond viel
open van verbazing."
Fietsen als passie, van deze twee ras-Texe-
laars. Frida (58), Hoogenbosch van haar
meisjesnaam, geboren op Zuid Haffel.
Ze werkte als onderwijzeres en nadien In
de bakkerswinkel van de familie Timmer.
Ruud (59) geboren In Oosterend, vrijwel
zijn hele leven woonachtig aan de Koete-
buurt, bakkerszoon, die In de voetsporen
trad van opa Cornells en vader Kees. De
familie had één van de vele bakkerijen In
het dorp. “Mijn vader zei dan: ‘Er waren
vijf bakkerijen, maar Ik weet nog dat er
Ook het sociale leven moest worden op
gebouwd. Frida: "Bridge Is dé manier om
mensen te leren kennen. Zaterdag kwa
men we hier wonen, maandag zat Ik al te
bridgen. Als Ik nu op straat loop, dan Is het:
'Hé Frida’. Echt leuk.” BIJ Ruud ging het niet
veel anders. "Die woensdag er op speelde
Ik bij de fanfare. BIJ Advendo In Broek op
LangedIJk, hier een eindje verderop. Betty
Bakker (oud-Texelaar, tientallen Jaren diri
gent van Excelsior en nog familie ook) Is di
rigent. Zodra ze er lucht van kregen dat Ik
ging verhuizen, zelden ze: 'Je stoel staat al
klaar.' Er spelen trouwens acht oud-Texe-
laars bij Advendo."
Ook het toerfietsen heeft hij weer opge
pakt. “Ik ben lid geworden van de toerclub
In Wognum. Het zijn daar echt een stelle
tje gekken. Ze gaan voor de kilometers. In
het begin van het seizoen leveren ze hun
kilometertellers In en worden de standen
opgeschreven. En In oktober kijken ze wie
het meest heeft gereden. Er zit er eentje bij
die 25.000 kilometer rijdt, elke dag fietst
hij er 100. Ik rij twee, hooguit drie keer In
de week een tocht. Ze organiseren mooie
tochten en rijden heel gedisciplineerd.
Niet harder dan 27, 28 kilometer per uur.
startte Ik als bakker tussen drie en vier
uur 's morgens, maar dan vaart er nog
geen boot... Ik hoop ook hier als bakker
weer aan de slag te kunnen." HIJ wijst op
het stuk koek dat Frida de verslaggever
serveert: "Westfriese Jodekoek, de lokale
equivalent van Hoornder Ring. Gebakken
door Jlllert Blom." De bakker van voorheen
Het Gouden Boltje werkt al geruime tijd In
een bakkerij In Zwaag.
Xanten-Texel
Ook met Frida maakt hij zijn kilometers.Zo
reden ze onder meer het hele traject van
het Duitse Xanten naar Texel, een rit over
ruim 250 km die een groep van veertien
Texelaars komende zondag gaat rijden.
Ruud organiseert dat samen met Simon
Appel. “Simon vroeg of Ik nu evengoed
wilde helpen." Zo gezegd, zo gedaan. "Fri
da en Ik hebben de route met zijn tweeën
gedaan. Wantje kunt het wel uitstippelen
op de navigatie, soms kom Je toch voor
verrassingen te staan die Je niet wil.” Zo
als dat traject dat ze onderweg tegenkwa
men. Frida: "Daar moet Je echt niet zijn
met de racefiets. Gelukkig loopt er parallel
een prima fietspad. Maar dat moetje wel
even weten." Ze pakken het grondig aan.
“We hebben ook al een kijkje genomen In
de Jeugdherberg waar we overnachten.
Die man vroeg: 'Komen jullie daarvoor he
lemaal uit Nederland."
Stap maken
“We liepen al een tijdje rond met het plan
om de stapte maken. Op een gegeven mo
ment zelden we: Als we het willen, dan
moeten we het nu doen. En wees nu eer
lijk, zo ver ligt Texel nu ook niet hier van
daan. Het Is te fietsen, we doen het zelfs
regelmatig.”
Een kleine veertig kilometer wijst de teller
aan als we arriveren bij hun rletgedekte
woning In Hoogwoud. Vanuit de huiska
mer een fraai uitzicht over de landerijen,
achter een royale en mooie tuin. Frida:
“Dat was even wennen, aan de Koete-
buurt hadden we een klein binnenplaats
je.” Ze hebben veel werk verzet In de tuin,
maar het resultaat Is er naar, alles groeit
en bloeit.
Verenigingsleven
Ze zaten volop In het verenigingsleven. Fri
da op de bridgeclub, Ruud als lid van SVO,
de gymvereniging, de tafeltennisdub die
een poosje floreerde, de Jeugdclub, hij was
actief In de dorpscommlssle, zat vijfjaar
In de commissie Beheer van de gerefor
meerde kerk en liefst 48 Jaar lang blies hij
mee met de plaatselijke muziekvereniging
Excelsior. “Vanaf mijn tiende of elfde Jaar
was Ik lid.” Wekelijks repeteren, hij speel
de op concerten, ‘s zomers met de Rom-
melkapel, op eerste kerstdag 's morgens
vroeg het dorp door met kerstmuzlek, etc.
Kortom geworteld In Oosterend, het dorp
waarmee ze vergroeid waren. Dat laat Je
niet zomaar los. Denk je dan.
Het Idee naar een meer centrale plek te
verhuizen ontstond nadat hun drie doch
ters het huls uit waren. “Ons huls was
veel te groot geworden. Onze drie doch
ters wonen allemaal aan de overkant. Het
werk wat zij doen, Is niet op Texel. En het
gekke Is: ze talen ook niet naar het eiland,
hun studiegenoten wonen allemaal daar.
Als wij bij hen op bezoek gingen, dan was
daar altijd de boot. Of overnachten, of op
tijd naar huls om de boot te halen. Maar
als Je gezellig zit, Is dat niet leuk. Anders
om werkt dat ook zo. Toen dachten we:
waarom draaien we het niet om en gaan
wij die kant op. Voor ons Is het makkellj-
ker om die kant op te gaan, dan dat zij hier
naartoe komen. Natuurlijk voelen wij het
als een hele stap om hier naartoe te ver
huizen. We hebben altijd met plezier op
Texel gewoond en onze kinderen zijn hier
op een leuke manier opgegroeld. Maar dat
wil niet zeggen dat het niet anders kan."
Dichter bij de kinderen en ook hun eerste
kleinkind. Afgelopen vrijdag werd Jlp ge
boren, zoon van dochter Saskla en Mart
Hoven (zoon van Albert, die komend week
end chauffeur Is op de bezemwagen).
Het Is hun passie voor fietsen die mede
aan de basis ligt van hun besluit Texel te
verruilen voor Hoogwoud. Frida: "Op Texel
ben Je wel een keer uitgefietst. Als Je een
leuke toertocht wilt maken moet Je eerst
met de boot mee en dat saaie stuk door de
Kop van Noord-Holland door." Ruud: "Het
leuke van Hoogwoud Is dat als Je hier de
deur uit stapt, Je alle kanten op kunt.”
Hartelijk
Ruud en Frida zijn al heel lang een stel.
Frida: “We leerden elkaar kennen In 1975,
tijdens de “24 uur van de Texelse Boys."
Ruud, die bij SV Oosterend voetbalde, was
er ook. Het klikte tussen de twee. Maar er
was wel een complicatie. ZIJ was rooms,
hij gereformeerd. Ruud: "Toen Ik haar voor
het eerst had meegenomen naar huls, zei
mijn moeder daarna:'Het Is toch niet echt
hé?"’ Maar de vonk was dermate heftig
overgeslagen, dat de verkering aanbleef.
"Men was er In die tijd gewoon nog niet
zo aan gewend." Dat bleek ook bij de trou
werij. Frida: "We zijn getrouwd door een
dominee en een pastoor. Dat was best
bijzonder, Ik denk dat we de eersten In
Oosterend waren die zo zijn getrouwd."
Frida: “Vooraf zelden vrienden tegen me:
‘Je komt er daar noott In.'Maar daar klopte
niets van. Oosterend Is Juist erg leuk, de
mensen zijn er heel hartelljk." Het bleef bij
die ene opmerking van haar schoonmoe-
iRuudenFrldanmnTerblJhun^
7
