2
INIEUWS
Georgiërs op zoek naar redders grootvader
Ouders Vliekotter verhuizen pannaveld naar school
Planet De Koog
Slagroom
Annle@texelsecourant.nl
Begrotingsraad
Smeuïge verhalenmiddag Texelfonds kent een hoog Tesselgehalte
ONGEZOUTEN
aed om te zien dat
houden."
Dros
lijk n.
het t
naveldje
schoolpl
Het on
Het was even een verrassend moment tij
dens het vaststellen van de gemeentelijke
begroting voor 2018.
WWW.TEXELSECOU RANT.N L
DINSDAG 14 NOVEMBER 2017
in tragische
en voor de
zonder re
ader zoals de
geweren of
n goedheid,
doen Is er-
de Texe-
zijn wij
plaats. “Het doet ons goed
die zo goed wordt onderhc
Nostalgie en humor vierden de boventoon
op de Verhalenmiddag van het Texelfonds-
podlum zondag In De Buureton. De vertel
lers trokken een volle zaal.
"Ik leef doordat Iemand anders zijn Ie-
ven gaf.” Diepe dankbaarheid bij Davit
Adamla uit Georgië. Zijn grootvader Chi
chi Adamla hoorde tot de Georgiërs die
In 1945 In opstand kwamen tegen de be
zetters. Hulp door Texelaars redde hem
het leven.
IJe achter De Bijenkorf naar het
alpleln hebben verplaatst,
amhelnde trapveldje lag achter het
geen kranten waren. Die lagen er niet om
te lezen. “Papier, papier”, riep hij. Simon
as ging daar qua smeufgheld zo moge-
nog overheen met zijn anekdotes over
t bevolkingsonderzoek naar darmkan-
aan hen verplicht.”
Chlchl Adamla heeft na de oorlog nog
een aantal jaren geleefd, maar ultelnde
lljk werden de verwondingen die hij had
opgelopen hem toch fataal.
Het maakt de dankbaarheid van Davit en
zijn vader er niet minder om. "WIJ weten
niet wie er voor grootvader Is gestorven.
WIJ zijn naar Texel gekomen met als doel
deze familie te vinden. Om te zeggen wat
we voelen en onze dank en waardering
uit te spreken. Wat zij gedaan hebben
Is hoger dan elke ander gedrag, boven
menselijk eigenlijk.” Op Texel bezochten
ze onder meer de Georgische begraaf-
Aan meerdere verhalen kleefde een lucht
je. Zoals dat van Aris Bremer, die vertelde
over belevenissen op de plee bij zijn ou
derlijk huls. Net begonnen met het vullen
van de poepemmer, ontdekte hij dat er
ker, waarvoor poep moet worden opge
stuurd. Aafje wilde haar boodschap met
een schepje opvangen. “Ik strlek de zelle,
steek 't skopple onder me en laat de ne-
tuur slen gang gaan...” Ook het verhaal van
Rlnus Kuiper over "Buurman Schraag" was
er niet helemaal van verschoond. Maar het
was toch vooral een eerbetoon aan deze
buurman die altijd voor hen klaar stond.
Nel Rommets haalde herinneringen op
over haar werk als kraamhulp en ook Hlllle
Vlas raakte een gevoelige snaar met haar
verhaal over haar overgrootouders visser
Pleter Tuinder en Trijntje Daalder. Op een
noodlottige dag verdronk Pleter en bleef
zij achter met vijf kinderen. "In de overllj-
desodvertentle hod de weduwe skreve: Ik
hoop troost te vinden bij mijn vijf kinderen,
allen nogtejongom hun smartelijk verlies
van een liefhebbend vader te beseffen."
Voor een vrolijke uitsmijter zorgde Gerard
Witte (van de Wittes van BloemwIJk), met
hilarische herinneringen. Witte, Dros en
Boogaard werden door Juryleden Frank
Grootemaat en Maale Vonk uitgeroepen
tot winnaars. Ze mogen van het Texelfonds
€100,- aan een goed doel schenken.
Davit: “De opstand was een
gebeurtenis, voor Georgiërs
Texelaars. Mensen stierven
den. Maar het Is zó bijzone'
Texelaars vochten. Niet met gev
agressie, maar met liefde en gc
Het minste wat wij kunnen du>
voor zorgen dat dit gedrag van
laars niet wordt vergeten. Dat
Texels Belang en Sterk Texel hebben er
moeite mee dat de gemeente geld be
schikbaar stelt aan ondernemers In De
Koog om hun zaak op te knappen.
dorpshuis, op een plek waar het de be
doeling Is dat er In de toekomst hulzen
worden gebouwd. Het pannaveldje, jaren
geleden ook aangelegd met hulp van ou
ders van kinderen die toen op school za
ten, Is eigendom van de gemeente. Op die
wat afgelegen plek werd het Inmiddels
nog maar weinig gebruikt.
Leerlingen van de Vliekotter trappen wel
graag een balletje, maar doen dat tijdens
de pauze op het schoolplein. Eén en één
Is twee. De gemeente, eigenaar van het
trapveldje, vond het prima als het werd
verplaatst, mitst de gemeente er zelf geen
kosten aan heeft. Vorige week ruimden
ouders het veldje op, om met hetzelfde
materiaal vrijdag en zaterdag weer op te
bouwen op het schoolplein. Vrijwilligers,
met deskundige en eveneens belangeloze
hulp van van loon-, bestratings en andere
bedrijven van ouders wier kinderen ook
op school zitten ligt het pannaveldje er
piekfijn bij en kan de Jeugd er naar harte
lust een balletje trappen.
Het verhaal, utt overlevering, over deze
Georgiër, was niet bekend bij de redactie,
die er ook geen bevestiging voor heeft
kunnen vinden. Ook de zoektocht van
de Adamla's heeft niet de naam van de
betreffende familie opgeleverd. Maar
wie meer kan vertellen over deze Texelse
broers of familie, wordt verzocht contact
temen. Dat kan met de redactie of
n mail (bij voorkeur In het Engels)
naar Davit Adamla: davltadamla@ya-
hoo.com.
De gemeenteraad had de begroting amper
vastgesteld of wethouder Frank Klngma
(financiën) kwam met de eerste wijziging
op de begroting. Dat er achteraf wijzigin
gen op de begroting komen, Is niet onge
bruikelijk, maar direct al na de vaststelling
Is Iets minder gebruikelijk. Het ging om het
afzien van een verhoging van de marktgel-
den met 40 procent In 2018. Het college
had dat In de begroting opgenomen als
dekking voor een gat, zodat er €10.000,-
extra aan Inkomsten zou zijn, maar dat zou
volgens de wethouder wel een erge forse
verhoging zijn. Na schorsing werd beslo
ten dat de raad In december een voorstel
krijgt voorgelegd om de 40 procent verho
ging alsnog aan te passen.
'Als elke mantelzorger een bloem kreeg,
bleef de lente eeuwig duren.' Prachtig.
Als Je dit zo leest denk Je dat degene die
dit gedicht heeft bedacht, zo kan sollici
teren voor de functie van ellanddlchter.
Annie vindt het Jammer dat de huidige
ellanddlchter de pen aan Maarten geeft
na twee Jaar. Hoewel het niet de officiële
reden Is dat zij stopt, denk Ik dat ze ook
een beetje moe Is geworden van het feit
dat Je de wind ongenadig van waren kan
krijgen, zodra Je Je kop boven het maaiveld
uitsteekt. Dan krijg Je alle asociale media
over Je heen. Met pek en veren word Je
Ingesmeerd. De opvolger zal dus stevig In
z'n schoenen moeten staan. Wellicht dat
dit nog meegenomen kan worden door de
sollicitatiecommissie die op zoek gaat naar
een ellandelljk ambassadeur die bijdraagt
aan de promotie van Texel. Enig eelt op de
ziel Is hierbij welkom. Tja, en dan die ope
ningszin over die bloem voor elke mantel
zorger. Annie denkt dat op Texel geldt dat
niet alleen de lente eeuwig duurt, maar
ook de zomer. Want onze mantelzorgers
krijgen voor een Jaar keihard sappelen
geen bloem maar een hele bos bloemen of
voor een vergelijkbaar bedrag een thema-
pakket. Vorlgjaar bestond de gemeentelij
ke waardering voor deze onzichtbare maar
oh zo onmisbare groep uit VW bonnen van
honderd euro die Je overal kon besteden.
Dat scheelt dus nogal wat. Honderd euro
of een bos bloemen. Annie meent zich te
herinneren dat de waardering door de
gemeente zelfs 250 euro heeft bedragen.
En reken er maar niet op dat die bon, voor
wat voor bedrag dan ook, ooit nog terug
komt. Het boeket zal verworden tot een
bosje en ultelndelljk Inderdaad tot slechts
één bloem. De mantelzorgers zélf hoor je
daar niet over. Die zijn wel wat gewend. En
wat moeten ze? Staken? Dan doen ze ult
elndelljk zichzelf de das om. Degene die ze
verzorgen laten ze Immers niet In de stront
zakken, letterlijk en figuurlijk. Natuurlijk Is
het zo dat het spreekwoord opgaat van dat
paard en die bek waar Je niet In mag kij
ken, maar het scheelt nogal wat of Jetegen
een ruiker aankijkt die binnen één week
begint te ruiken of dat Je middels die ca
deaubonnen door het Jaar heen wel twin
tig keer een kop koffie met appeltaart kon
nuttigen. Met slagroom bovendien. En als
we nu toch op de heel Holland bakt toer
zitten: zijn mantelzorgers niet de kers op
de taart? Welke enorm zware druk zou er
niet komen te liggen op de reguliere zorg
en de tehuizen als er geen mantelzorgers
zouden zijn. Onvoorstelbaar. En natuurlijk
Is het zo dat hun zorg, Jaar In Jaar uit, zeven
dagen per week, niet afgekocht kan wor
den met wat voor bedrag dan ook. Maar
nu Is het wel erg karig. Wat zegt u. Geen
geld? Bedenk dat goedkoop ultelndelljk
duurkoop Is.
Het om een budget van €250.000,- dat
het college heeft uitgetrokken In het ka
der van Planet De Koog, zodat horecabe
drijven voorgevels, serres, luifels en ter
rassen kunnen opknappen om het dorp
een betere uitstraling te geven. Dat Is
Iets waar al langer op Is aangedrongen In
Planet Texel. Per exploitatie kan tot maxi
maal €10.000,- van de gemeente worden
gekregen. Dat Is dan cofinanciering, de
andere helft van de Investering moeten
ondernemers zelf betalen. Volgens TB en
Sterk Texel zouden ondernemers dergellj-
ke kosten helemaal zelf moeten betalen.
De politieke partijen hadden ook hun
kanttekeningen bij een extra bedrag van
€496.366,- dat het college aan de raad
vraagt om het totale budget van €2,2 mil
joen gedekt te krijgen. De gemeenteraad
moet daar nog een uitspraak over doen.
Raadsleden Edo Koolman en Veronne Koot
(Texels Belang), Cees Hoogerhelde (Sterk
Texel) en Jan Aris Eelman (Eiland Belang)
stemden tegen de begroting. Koolman en
Koot waren tegen, omdat zij wethouder
Klngma onvoldoende uitleg vonden geven
over een tekort bij Planet De Koog dat nog
door de gemeente gedekt moet worden.
Voor Hoogerhelde was dat eveneens aan
leiding tegen te stemmen. Eelman was
tegen In verband met de uitbreiding van
het bedrijventerrein In Oudeschlld voor de
Texelse bierbrouwerij. Er was op verzoek
van de WD een hoofdelijke stemming,
waardoor leder raadslid voor zich moest
aangeven voor of tegen de begroting voor
2018 te stemmen.
Adamla (36) en zijn vader Anzor (69 en
ernstig ziek) waren vorige week voor het
eerst op Texel, op zoek naar de familie
die Chlchl Adamla 72 Jaar geleden heeft
gered.
Adamla vertelt hoe zijn opa 19 Jaar was
toen voor hem de oorlog In 1941 startte.
“Het Is een wonder hoe h IJ die heeft over
leefd. HIJ belandde In concentratiekam
pen, waar de omstandigheden bijzonder
zwaar waren. Ultelndelljk Is hij met het
Georgische bataljon op Texel terechtge
komen." Tijdens de opstand raakte hij bij
gevechten ergens aan de bosrand zwaar
gewond en zweefde op het randje van de
dood.“HIJ raakte bulten bewustzijn, toen
hij bij kwam was hl] bij een Texelse fami
lie die hem In het bos had gevonden en
mee naar huls had genomen. ZIJ verzorg
den zijn wonden en voedden hem. Maar
mijn grootvader zag In dat deze familie
daardoor groot gevaar liep en zei dat hij
niet kon blijven. De familie wilde hem
niet laten gaan, maar opa hield voet bij
stuk en ze Heten hem gaan. Maar twee
broers, een Jaar of twintig oud, uit deze
familie brachten hem elke dag voedsel.
De een ‘s morgens, de ander 's avonds.
Eén van de broers vond daarbij de dood.
Mijn opa heeft altijd verteld dat hij werd
neergeschoten, vermoedelijk toen hij
eten bracht. Zijn broer vond hem. Maar
In plaats van zijn dode broer mee te ne
men, ontfermde hij zich over mijn opa.
Voor zijn broer kon hij weinig meer doen,
hij nam mijn grootvader mee naar huls.
De conditie van mijn opa waszwak, soms
verloor hij het bewustzijn. Ze verzorgden
hem thuis. Mijn opa Is volledig hersteld,
overleefde de oorlog en keerde terug
Geen “Echt op slen Tessels", maar wel een
Texelse middag. Vertellers deden hun ver
haal In dialect, voerden herkenbare Texe
laars ten tonele of hun belevenissen s
den zich af op herkenbare plekjes.
Berth Boogaard vertelde hoe ze als kind
met haar tante Duw zwemmen leerde op
't Nuwwe Sklltje (Nleuweschlld). Ze ver
telde een anekdotisch verhaal over hoe de
kinderen uit Oosterend naar het strandje
gingen. Ze leerde zwemmen. “Nou Ja,
Ik kon me drlevend houden en kwam
vooruut.” Ze zag er voor het eerst een blote
man. “Eigenlijk net als mlen broertje, maar
dan alles In 't gróót."
Trljnle Boon verhaalde over wat haar tante
over een nicht zei: “Het Is toch verskrlkke-
lljk, wat maakt die stakker toch wat mee.
Die meld gaat met een kampeerder". Het
werd toch een hechte relatie, vorig Jaar
kreeg Trljnle een uitnodiging voor het
60-Jarlg huwelijk...
Een sterk staaltje gemeenschapszin In
Oosterend, waar ouders van leerlingen
van basisschool De Vliekotter het pan
naar Georgië. Ik ben opgegroeid met dit
verhaal en vind het zó fascinerend. Deze
familie gaf een leven om mijn opa te red
den. Als ze dat niet hadden gedaan, wa
ren mijn vader en Ik er ook niet geweest."
1
TrtjnleBoOTtlJdensdeVertulennildda
