't Vliegend Blaadje.
KLEINE COURANT
VOOR HELDER NIEUWEDIEP EN TEXEL
Het Geheim van Segefeld.
No. 2558
Zaterdag 21 Augustus 1897
25ite Jaargang.
Bureau: Zuidstraat,
ïelefoonn 68.
Bureau: Spoorstraat.
Telefoonn. 51.
Abonnement
p. 3 maanden binnen de gemeente 50 Ct., met Zondagstil. 80 Ct.
id. franco per post 75 idem f 1.121/*.
id. voor het Buitenland f 1.25, idem f 2.00.
VERSCHIJNT DINSDAG- EN VRIJDAGMIDDAG.
Uitgevers: BERKHOUT Co., te Helder.
Bunaint SPOORSTRAAT in ZUIORTRAAT.
A.avertentl6ri
van 1 tot 5 regels25 Cent.
Elke regel meer 5
Groo»e letters worden naar plaataroimte berekend
Advertentiën moeten uiterlijk des DINSDAGS- en VHIJDAGSMOKGENS vóór 10 uur aan de Bureaux bezorgd zijn.
KALENDER DER WEEK.
AUGUSTUS, (Oogstmaand, 81 dagen).
Opkomst der Zon 4 n. 56 m.
Onderg. 7 n. 8 m.
Zondag 22
Maandag 28
Dinsdag 24
Woensdag 25
Donderdag 26
Vrijdag 27
Zaterdag 28 Nieuwe Maan.
HM HIJHUIIV
In mijn eentje zat ik tegen het vallen van
den avond op het Bad-Paviljoen te Huisdui
nen, toen de zon ter westorkimmo was onder
gegaan en de avond viel. To eenerzijde ves
tigde ik mijn blik op de branding roudom de
uitgestrekte zeebank «de Haaks", en 'k her
innerde mij al de daden van moed on zelf
opoffering, die daar door onze wakkere, kloeke
en menschenlievende zee- on vletterlieden in
den loop der jaren zijn verricht. In alle stille
bracht ik hulde aan dat heldhaftig bedrijf,
en 'k uitte den wensoh, dat de beroemde
menschenredders, die sinds korter of langer
tjjd het aardsch tooneol hebben verlaten, aan
onse kost b\j voortduring getrouwe navolgers
mogen vinden, 'k Verblijdde mij er over, dat
de namen van MartinuB van der Ham, Cor-
nelis Dito en Klaas Duit, door het noemen
naar hen van straton in doze gemeente bg 't
ugeslacht in dankbare herinnering blijven en
zeker tot navolging opwekken znllen.
Mgn blik wendde ik vervolgens in zuide
lijke richting, en 'k zag vóór mg bet hooge
dein, waarin en waarop tijdens de Fransche
overheersching het fort «Morlanda, later
Kijkduin" is gebouwd. Dat hooge duin was
reeds in ouden tjjd de plek, waarheen de be
woners van het aan den voet liggende zee
dorp zich spoedden, om de nit zee aankomende
vaartuigen gadeteslaan. Het k ij k e n op dat
hooge dnin heeft in later tgd aanleiding ge
geven, om den naam, die de Framche regeering
aan het door haar gebouwde fort had ge
geven, in «Kijkduin" te veranderen.
Er zgn plekken in ons Vaderland, bekend
in de geschiedenis door do groote gebeurte
nissen, die er indertijd hebben plaats gevonden.
Daaronder mag voorzeker wel gerekend worden
het zeevlak ten westen van 't fort .Kijkduin",
waar op 22 Angnstus 1673 een der gewich
tigste zeeslagen, eon zeeslag, die over 't lot
van Nederland besliste, geleverd werd. Ia dien
boönrden tgd, toen ons kleine, en door in-
wondigo verdeeldheid geteisterde, Vaderland
door niet minder dan vier mogendheden
Frankrijk, Engeland, Munster en Kenlen
werd aangevallen, werd het plan beraamd tot
een laading op de Hollandsche kust door de
vereenigde Fransche en Eugelsohe vloten, die
daartoe van de benoodigde landingstroepen
waren voorzien. Hachelijk was do toestand in
zeer groote mate. Da beschrijving van dien
geweldigen worstelstrijd ter zee, die op ge
noemden dag nabij «Kjjkdnin" plaats greep,
door den geschiedschrijver Brandt geleverd,
vermeldt o. a.«Do gansche zoo stond in vuur
en vlam, die door den dikken rook, gelijk
bliksemstralen nit een donkere lnoht uitbarstte.
De verschrikkelijkheid van den oorlog ter zee
vertoondo zich hieraan alle kanten. De kogels,
bonteD, schroot en Bplinters vlogen aan alle
zjjdon met een jjseljjk gekraak en geknars
van al wat getroffen werd. De zee werd met
lichamen als bezaaid. Sommigen moesten door 't
scherp, andeten door het vnnr, nog anderen
den dood in het water vinden. Het gekrjjt en
het gejammer der gekwetsten en stervenden
vervulde verscheidene schepen, en hg moest
een hart van steen hebben, of harder dan
metaal, die het vergieten van zooveel men-
schenblood met droge oogen kon aanschouwen."
Znlk een vreeseljjke worsteling had nn
ruim twee eeuwen geloden, in de Augns-
tua-maand in de nabijheid van .Kijkduin"
plaats. De overwinnirg, hoe duur ook door
vele menschenlevens gekocht, was aan onze
ajjdo, en de groote helden, aangevoerd door
de beroemde admiraals de Rujjter en Cornelis
Tromp, keerden met hnnne gehavende sohepen
naar Tezel's reede terng. Het Vaderland bleef
behouden; gehandhaafd bleef de onafhankelijk
heid van de Republiek der Vereenigde Neder
landen.
Herdenkt men elders vaak de groote ge
beurtenissen, die er in vroegere eenwen heb
ben plaats gehad, er bestaat voor ons, be
woners van Hollands noordpunt, alle aanleiding
om dit voorbeeld te volgen, en het gewichtig
feit van den jare 1673 in ons geheugen te
bewaren. Vraagt een vreemdeling ons naar
beroemde plekken, waaraan geschiedkundige
herinneringen zgn verbonden, wg kunnen hem
wgzen aan de óóne zgde op de gevaarlijke
zeeplaat «de Haaks", waar door onze zee- en
vletterlieden, tot behond van kostbare menschen
levens, vaak groote daden, die vaD zeldzamen
moed en groote zelfopoffjring getuigen, zgn
verricht; en aan den anderen kant op het
nn eenB bewogen dan weder kalme zeevlak
vóór 't fort .Kijkduin", waar eenmóal Néér-
lands zeehelden een glansrijke overwinning
behaalden, die over het lot des lands besliste
en door heel het dankbare Vaderland met
ongekende vreugde werd begroet!
De gedachten en opmerkingen, die bg mg
opkwamon, toen 'k daar zoo in de eenzaamheid
op het Bad-Paviljoen vertoefde, zullen naar 'k
meen, nn de slag bg .Kgkdain" dezer dagen
voor de zooveelste maal verjaart, door de leze
ressen en lezers van dit blad belangrijk ge
noeg worden geacht, om er eenige oogenblik-
ken hnnne aandacht aan te wijden.
Uit het Buitenland.
Nog steeds is hangende het vraagstuk der
oorlogsschatting, door Griekenland aan Turkjje
te voldoen, en wel, tengevolge van Grieken-
land's oppositie tegen de ffnanciëele contió'e,
een oppositie, door welke de ondertsekening
dor definitieve vredes-voorwaarden weêr aan
merkelijk wordt vertraagd. Naar aanleiding
der verklaringen van de Grieksche regeering,
dat zij niet in staat is, de oorlogsschatting
te betalen, heeft Turkjje's vertegenwoordiger
ter Conferentie aan de gezanten der mogend
heden medegedeeld, dat er slcc'.ts twee wegon
openstaan voor de regeling der betaling van
die schadeloosstellingóf do ontrniming van
Thessalië moet geleideljjk plaats hebben, naar
mate de Grieksche regeering tot de betaling
dor termijnen van de oorlogsschatting in staat
is, óf de mogendheden moeten de betaling van
de oorlogsschatting waarborgen. De gezanten
hebben dezo verklaring der Turkscbe regeering
aan hunne regecringeD toegezonden en ge
vraagd om instrncties.
Treurig, zeer treurig ziet het er nit met de
Grieksche schatkist, en verre van helder is
het nitzicht, dat de regeering van dat land
aan hare verplichtingen in de toekomst zal
kunnen voldoen. Zij streeft er, naar men ver
zekert, nu naar, dat de Commissie van Toe
zicht op hare geldmiddelen zoo de instel
ling er van onvermijdelijk is een parti
culier karakter zal hebben, en bestaan zul
uit drie vertegenwoordigers der bnitenlandsche
schuldeiechers en vijf vertegenwoordigers der
Grieksche regeering. Daitsohland moet reeds
lang hebben aangedrongen op de instelling
van eone olficië ile internationale Commissie,
ia het bolang van de Grieksche schuldeisohers,
en de overige mogendheden hebben zich daar
mede, in het belang van Tarkjje, thans ver-
eenigd. Het is, naar men van goederhand ver
zekert, niet te verwachten, dat van dit plan
zal worden afgezien, omdat men te Athene
bozwaren tegen dezo regeling heeft.
't Schgnt het plan te zgu, om de Volksver
tegenwoordiging in Griekenland safin te roepon
en te doen beraadslagen over het voorstel, om
eone internationale contró'.e-commissie in het
levon te roepen. Er gaat eeno stem op, die
aandringt op hot bijeenroepen eener nationale
vergadering te Athene.
Onderscheidone openbare betrokkingen bieden
de gelegenheid aan om, na langdurige vervul
ling en bg gebleken knnde, ijver en toewijding,
promotie te maken. De Koningin van Engeland
werd na jarenlang goed geregeerd te hebben,
bevorderd tot Keizerin van Indië; de Koning
van Prnissen werd indertijd bevorderd tot
Keizer van Dnitschlauden aan Vorst Ferdi-
nftnd van Balgarjje schrijft men thans het
voornemen toe, dat hg zichzelf tot Koning wil
vorheffen. Waarom ook niet? Tien jaar lang
heeft hg de tengels van 't Bewind in handen
gohad, en 't is nu, meent hg wel tgd, om den
nederigen titel van «Vorst» in dien van
«Koning" te veranderen. Vrjj algemeen dacht
men, dat Vorst Ferdiaand tot doze zelf eer-
heffing zon overgaan op den 14 dezer, don
tienden verjaardag zijnor troonsbestijging, doch
'tis er niet van gekomen. De tijdsomstandig
heden zgn stellig door hem en zijne regeering
daarvoor niet gunstig geoordeeld, 't Is de tgd
nog niet; en vooral nn er een conflict mot
Oostenrijk bestaat, dat nog op bijlegging wacht,
nn is het zeer goed te begrijpen, dat de Vorst
zioh vooreerst maar met zgn meer nederigen
titel tevreden stelt. Inmiddels hebben toch do
noodige feestelijkheden ter eere van den vorste-
lijken jubilaris plaals gehad: een Te Denm
op 't Marsveld te Roeetschoek en een revneover
de troepen, waarbij Ferdinand 't is wel
eigenaardig, door den minister van Oorlog be
giftigd werd mot het krois voor 10-jarigen
trouwen dienst en een huldebetoon van don
president-minister. Daarmede moet de man het
vooreerst doen. Maar later?
Wg, Nederlanders, weten uit onze vader-
landsche geschiedenis, welk een f jjn exemplaar
van een generaal de Spaansche regeering ons
zond als landvoogd in den persoon van den
Ferdinand de Toledo, hertog van Alva. De
herinnering aan de verschrikkelijke wreedheden
van dien vertegenwoordiger van den Koning
van Spanje is na driehonderd jaren nog niet
uit het geheugen gewischt bg het Nederlandsche
volk. Het schgnt, dat de wreede Alva in
meerdere of mindere mate een navolger heeft
gevonden in den Spaanscben generaal Weyler,
die als gouverneur met het bestuur van den
«Parel der Antillen" het schoone eiland
Cuba is belast. Met de noodige, ja meer
dan noodige gestrengheid is hg te werk ge
gaan, om don heerschenden opstand te onder
drukken, doch in de uitvoering van het tweede
gedeelte van zijnen last: het volgen eener
verzoenende staatknnde tegenover de overwon
nen insargenten, is de generaal ten eenenmalo
te kort geschoten. Dit deel van zgn taak hoeft
hg geheel en al verwaarloosd, en 't gevolg is,
dat van eene bevrediging, waarnaar men in
Spanje hoopvol nitziet, nog in 't geheel goen
sprake is. 't Schgnt, dat de regeering te Ma
drid, nu er een nieuwe premier is opgetreden,
eone verzoenende politiek tegenover Cuba wil
voorstaan en bevorderen, en in dat geval zou
de ijzeren generaal volkomen een «sta-in-don-
weg" zgn. Hg heeft dit, naar men zegt, be-
grepoD, en dezer dagen ontslag aangevraagd.
Moge dit ontslag weldra verleend en de strenge
generaal vervangen worden door een opvolger,
die menschelijkheid en verzoening in zjjn vaan
del voort!
NIEUWSTIJDINGEN.
HELDER, 20 Aug. 1897.
Vrjjdag 11. vergaderden eenige personen
in het café van den heer J. C. Klein, met
het doel het vormen van een vereenigiDg,
om bjj genoegzamen steun van velen, het
feest der kroning van H. M. onze geëer
biedigde Koningin op feestelijke en waar
dige wijze te herdenken. PI. m. 50 per
sonen traden dadeljjk als lid toeeen
bestuur werd gekozen en een naam aan
de nieuwe vereeniging gegeven, die zjjn
zal: «Kronings-Vereeniging Genoegen zjj
ous doel*. Als bestuursleden werden ge
kozen de heeren C, Koch, president, J.
Vermeulen, penningmeester, C. Dienaar,
secretaris en J. Swart, commissaris.
Door een vaste wekelgksche bijdrage
hoopt de nieuwe vereeniging een kas te
vormen, welke haar in staat zal stellen,
in 't volgende jaar een gecostumeerden
optocht te formeeren, ten einde de alge-
meene feestvreugde luister bjj te zetten.
Het flinke plan verdient zeker toejuiching
en mag een wenk zgn voor anderen, om
zich mede tjjdig voor te bereiden. Het
initiatief, door deze vereeniging genomen,
dringt voorzeker tot navolging.
In de Dinsdag te Amsterdam gehou
den buitengewone algemeene vergadering
der Zeevisscherg Mg. «Triton" in liqui
datie, is met algemeene stemmen de liqui
datie-rekening goedgekeurd en de uitbeta
ling per aandeel vastgesteld op f 79.
Woensdag is de bekende De Jong
uit de gevangenis ontslagen. Gekleed in
een grjjze demisaison, blauwe broek en met
een sportpetje op het hoofd, kwam hg aan
de griffie zgn goed halen.
Ilakreelvi88cherjj.
Voor het eerst is Maandag vanwege een
12-tal Scheveningsche reede» een kotter
uitgezeild op de makreel-visscherjj met 82
netten aan boord.
De reede» zgn M. v. d. Toorn, A. v. d.
Toorn, A. de Jong, P. de Mos, P. de Niet,
W. Vroljjk, J. den Duik Wz.J. den
Duik Jac zn. en vier gebroeders Den
Duik Gzn.
TWEEDE KAMER.
De uitslag der heden gehouden stem
mingen voor de Tweede Kamer der Staten-
Generaal is
AMSTERDAM, district VI (nieuwe Ka
mer). Uitgebracht 2364 geldige stemmen.
Mr. Th. Heemskerk 844, W. J. Geertsema
774, C. V. Gerritsen 679, Van Hasselt 51,
mr. S. van Houten 16 stemmen. Herstem
ming tusschen mr. Th. Heemskerk
(a.-r) en W. J. Geertsema (lib.)
ENSCHEDE (nienwe kamer). Uitge
bracht 7935 geldige stemmen. Mr. G.
Jannink 1653, H. van Kol 2589, jhr. J.
D. Six, 199, J. H. Ter Veer 3238, P.
van Vliet Jr. 256. Herstemming tusschen
J. H. Ter Veer (r.-k.) en H. van
Kol (s.-d.)
LOC HEM (nieuwe Kamer). Uitgebracht
3826 geldige stemmen. C. Lely 3478, jhr.
Quarles van Ufford 348 stemmen. Geko
zen C. Lely.
(De opgave van het district Eibergen
ontbreekt nog, maar kan in den uitslag
geen verandering brengen.)
ZUTPHEN (nieuwe kamer). Uitgebracht
5439 geldige stemmen. Mr. H. Goeman
BorgeBius 3365, mr. Th. Heemskerk 2074.
Gekozen mr. H. Goeman Borgesius.
DELFT (oude kamer). Uitgebracht 1319
geldige stemmen. Cornelissen 124, mr. H.
A van der Velde 1195. Gekozen mr. H.
A. van der Velde (a.-r.).
ATJEH.
Bg het Departement van Koloniën is
ontvangen het volgende van 17 dezer ge-
dagteekende, telegram van den Gouverneur-
Generaal van Nederl.-Indië
>In Segli zgn sedert den tienden dezer
geene vjjandeljjkhedeu voorgevallen. Expe
ditie ontbonden. Vier compagnieën blgven
voor schoonkappen van het terrein en
wegaanleg; zjj bezetten twee punten."
LOMBOK.
Bg bet Departement van Koloniën is
ontvangen het volgende, van 17 dezer ge-
dagteekende telegram van den Gouverneur-
Generaal van Nederl.-Indië
«Gisteren controleur R. O. van der
Hoot vermoord en controleur P. de Roo
de la Faille niet gevaarlijk gewond door
amokmake» in de Sasaksche dessa Sesela
in West-Lombok. Boosdoeners zich niet
willende overgeven, werd de kampong ver-
meesterd, waarbjj ongeveer 25 Sasaks ge
dood werden. Kapiteiu J. H. Hartmann
licht gewond; een fuselier sneuvelde en
drie licht gewond, allen inlanders. Jniste
oorzaak nog onbekendschgnt van localen
aard. Omliggende Sasaksche dessa'B en
Balische bevolking betoonden goede ge
zindheid."
Bg de gisteren te Arnhem plaats ge
had hebbende begrafenis van het stoflelgk
overechot van den heer C. S. Adama van
Scheltema, was een talrgke schare aan
wezig. Elf kransen van onderscheidene ge
nootschappen. ook Katholieke, waren aan
de ljjkbaar gehecht.
Het woord werd gevoerd door de heeren
Hegbrock van Amsterdam, J. Dallenga,
ds. Barger, J. P. H. Marmelstein, J. Hoogen-
birk, allen van Amsterdam, jhr. Ortt van
Utrecht, die allen hulde brachten aan de
verdiensten en deugden van den ontslapene,
terwjjl ds. Rooze uit Rotterdam namens
de Nationale Geheelonthonders-vereeniging,
den overledene dankte voor hetgeen hg ge
daan heeft en voor wat hg geweest is.
Het zien van het kwaad en het er tegen
opkomen was voor hem hetzelfde. Stel u
eens voor, zeide ds. Rooze, dat bjj niet
had gesproken, hoeveel duizenden zouden
er zgn, die ondergingen in het kwade; als
hjj niet zoo beslist had gesproken, hoe
ontzagljjk klein zou dan wezen het aantal
van onze vrienden. Nu zjjn er duizenden,
die aan hem denken met hartelgken dank,
duizenden die ontroerd zgn geworden bg
het vernemen van zgn verscheiden, duizen
den die in den geest vertegenwoordigd zgn
aan deze groeve. Scheltema roept ons
daarom ook thans toe: «Over mg spreken
geeft niets, maar het werk voortzetten, dat
ik begonnen ben." Laat ons daartoe be
sluiten.
De heer Adama van Scheltema nit Lon
den en ds. Muller Masis dankten namens
de familie.
Een millioenenvangst
Door een visscher moet in de Zuiderzee
bjj Harderwjjk een kist gevonden zgn vol
oudstukken, meerendeels afkomstig uit de
3e eeuw.
De zaak, die met veel geheimzinnigheid
behandeld wordt, moet zich ongeveer aldus
hebben toegedragen
Onlangs is een zwaar stuk steen op on
geveer dezelfde hoogte waar de kist gevon
den is, uit de Zuiderzee verwjjderd. Nabg
die plek nu, waar het water niet hoog
staat, scheurden in den laatsten tjjd vele
vis8chers hun nelten. Het net echter van
bedoelden visscher scheen sterker dan de
andere, bleef wel haken, maar scheurde
niet. Onze visscher nu, met zgn knecht
onderzoek doende, vond op den bodem der
zee een groote houten kist, die bjj nader
iuzien het omhnlsel bleek te zgn van een
looden kist.
Zg besloten de zaak geheim te houden
en begaven zich des nachts met hnn vondst
naar huis.
Bg onderzoek bleek nn, dat de kist ge
vuld was met goudstukken uit de 13de eenw
Zulk een millioenenvangst is beter dan
een millioenenerfenis die..., in de lucht
hangt
Onder het opschrift: «Ein fideles
Gefangnisa" schrijft het Handelsblad:
Dinsdagochtend was de kalmte aan den
A matei veenschenweg te Amsterdam terug
gekeerd. De gevangenen, die de ruiten had
den stukgeslagen zaten rustig voor het
open venster met elkander te praten of
een en ander aan een touwtje elkander
toe te zenden.
Nu schgnt ons echter een huiselgke, ge
zellige gevangenis van deze soort niet aan
haar doel te beantwoorden l
Pal aan den weg is ze zoo gebouwd,
dat 'de gevangenen met elkander kunnen
spreken en gemeenschaphonden
Voor de tucht in de maatschappij en de
orde in de gevangenis schjjnt ons een ver
plaatsing of verbouwing van het gezellig
gebouwtje onontbeerlijk.
Een woesteling.
De knecht van den paardenslachter K.
aan de Hovenierestraat te Rotterdam wilde
Maandagavond naar de kermis gaan, doch
zjjn patroon stond het hem niet toe, waarna
hg zich na eenige woordenwisseling naar
bed begaf.
Ook K. en zgn vrouw begaven zich ter
ruste, doch omstreeks een kwartier daarna
hoorden zg beneden, waar de knecht sliep,
een geweldig leven. De knecht riep razend
en tierend zgn baas toe er nit te komen.
Deze begaf zich naar beneden, doch nau
welijks had hg de deur geopend of de
knecht kwam met een groot mes op hem
toeloopen. Hg weerde het mes af door het
met de linkerhand te grjjpen, doch de knecht
trok het hem door de hand, zoodat een
stuk van de hand en de duim bjjna geheel
werden afgesneden en daarna bracht hg
hem nog een steek in den arm toe. Op
het geroep der vrouw kwamen een drietal
voorbjjgangera te hulp, die den woesteling
grepen en hem vasthielden tot de politie
hem arresteerde.
De ontboden geneesheer bevond den toe
stand van den gewonde zoo ernstig, dat
hg hem pereoonlgk per rjjtuig naar het
ziekenhuis begeleidde. Daar bleken de won
den echter, hoewel zeer ernstig, niet le
vensgevaarlijk.
De Kortemer te Antwerpen.
In het «Handelsblad van Antwerpens
leest men het volgende
Dinsdagavond meldde een telegram
nit Vlissingen, dat het Hollandsche pantser-
schip «Kortenaerc, commandantTydeman,
welk schip de Belgia* tot aan de Blan-
kenberghe had uitgeleide gedaan, uit zee
was teruggekeerd om vandaag de rivier
op te stoomen, in bestemming naar Ant
werpen.
En inderdaad Woensdagmorgen te 9 ure
kondigde de salvoschoten, die achter den
Vlaam3chen hoek de lucht deden dreunen,
de aankomst van de Nederlandsche oorloga-
boot voor onze stad aan.
De salvo's van de «Kortenaer* werden
beantwoord door de batterjjen van het
Noorderkasteel en door het Amerikaansohe
pantserschip «San Franciscoc, wat ter oor-
zake van den Zuidenwind weinig of niet
gehoord werd, maar waarvan de bewoners
der polderdorpen zooveel meer genot heb
ben gehad.
De «Kortenaerc ankerde niet verre van
de «San Franciscoc, en aanstonds begaf
commandant Tydeman zich aan boord van
dit laatste schip, om den Amerikaanschen
schout-bjj-nacht den gebruikelgken groet
te brengen, groet die door den laatste
kort daarna aan boord van de «Kortenaerc
werd weergegeven.
Des namiddags bracht de Hollandsche
commandant het officieel bezoek aan de
overheden van Antwerpen.
Op aanvraag van M. de Kuiper, consul-
generaal der Nederlanden, had de haven
meester aan de Scheldekaai, nabg het
Noorderterras eene plaats voorbehouden.
Daar zou het prachtige schip met zjjnen
toren, zgn acht 2 duimscbe, vgf 9 duim-
sche Krupkanonnen, twaalf snelvarende
kanonnen, drie torpedojagers en 280 man
schappen een waar drjjvend metalen
fort dus niet weinig bewonderaars ge
had hebben I
Maar de loodsoverste Cuypers heeft zich
aan boord van het vaartuig begeven om
zich te verzekeren of het gevoegljjk zon
kannen aanleggen. Vervolgens heeft hg
commandant Tydeman verwittigd, dat dit
aanleggen, ter oorzake van de uitspringende
batterjjen en bg de beweging van vloed
en ebbe, averjj zou kannen veroorzaken.
Uit dien hoofde heeft de commandant
voorloopig ten minste tot bjj zelf den
toestand onderzocht zal hebben besloten
ten anker te blgven.
De «Kortenaerc zal hier een dag of
acht vertoeven.
Men schrjjft aan het «Bat. N.bl."
Generaal Vetter als gepensionneerde zal
vermoedelijk de tweede 1 uitenant-geaeraa 1
zgn, die wegens in en door den dienst ont
stane gebreken aanspraak op verhoogd pen-
sioen kan laten gelden.
Generaal Van der Hegden heeft boven
zgn f 9000 voor het gemis van een oog
nog een kwart of f 2250 verhooging, en
ook de tegenwoordige legercommandant
ondervindt, tengevolge van zjjn val, nog
zooveel overlast van zgn arm, dat hjj kan
gezegd worden, het noodzakelgk gebruik
van dit lichaamsdeel te missen.
Dit maakt ook voor hem f 11,250 pen
sioen 's jaars,
- Te Keulen heeft de politie eene be
langrijke ontdekking gedaan in zake d?
ralsche Nederlandsche bankbiljetten. Men
heeft nameljjk aldaar in eon logement een
complot ontdekt van lieden, die voor
f 50,000 aan valsche Nederlandsche biljet
ten van f 25 bg zich hadden. Men vermoedt
nu, dat dit de eigenlgke fabrikanten van
de nagemaakte biljetten zjjn.
De omstandigheid, dat in het woord
«gevangenis", in plaats van eene eene
f is gezet, doet denken aan Duitscbe af
komst van deze biljetten.
FEUILLETON
«4-
tfi)
Eindelijk bad hjj gezegd, dat dit de laatste
naai zon zjjn en slechts onder voorwaarde,
dat Melnik den dienst verliet en zich onder
toezicht van zjjn schoonvader stelde.
Er verliepen een paar jaren, gednrenden
welken tjjd Melnik door zijn schoonvader (naar
hjj zeide) in de zaken werd ingewjjd, om die
later zelfstandig te kannen leiden. Deze proef
moest echter niet gelukkig zjjn uitvallen, want
toen de heer von Kaoffel na een kortstondige
ziekte stierf, bleek het, dat hjj noch de zaken,
noch het vermogen van zjjn vronw en zjjn
jongere dochter in handen van zjjo schoonzoon
had gegeven.
De groote ondernemingen van den over-
lodono gingen over aan een vennootschap, de
erfgenamen kregen ieder hun aandeel van de
nalatenschap in baar geld oitbetaald en kon
den zich nu allen naar hun eigen smaak in
richten.
Mevrouw von Kaoffel, die sedert den dood
van haar echtgenoot hoe langer hoe meer
•nkkelde, leidde nu te Hannovor het terug
getrokken leven, dat zjj wee echte en dat ook
met Gertrnde's smaak overeonkwam. Doch
ook van mijnheer en mevrouw von Melnik
kon niet gezegd worden, dat ze zich op grooten
voet hadden ingericht. Melitta, die haren echt
genoot nog een twoode dochter geschonken
had, zag er steeds voordeeliger uit. Zjj hield
steeds meer van haar gemak en besohouwdo
het als een bewjjs der teedere liefde van haar man.
Nu en dan noodigden ze een paar gasten,
en evenzoo namen zo nu en dau een uitnoo-
diging aan, doch overigens zocht Melitta haar
genoegen in den schouwburg, waar zjj kon
genieten zonder veel te moeten denken. Zjj
was er ook mee tevreden, dat haar man zjjn
velen vrijen tjjd naar eigen genoegen door
bracht.
Als aristocraat en goed vaderlander stelde
mynheer von Melnik veel belang in de vor
edeling van het paardenras. Hjj ontbrak nooit
bjj wedrennen van beteekenis, in welk ge
deelte van Dnitschland die ook mochten ge
houden worden. Tengevolge daarvan was hjj
voortdurend op reis; ook hield hjjzelf zeer
schoone en duro paarden, die hjj in de ren
baan liot mededingen.
Dat die liefhebberij voor paarden en voor
hot spel, waar von Melnik ook niet afkeeri?
van was, veel geld kostte, baarde Melitta
geen zorg. Haar Lothar wist zeker wel hoe
ver hjj gaan konmet hun groot vermogen
leefden zjj immers zoo eenvoudig, dat hjj zich
deze verstrooiing wel mocht veroorloven.
Al stelden andere mensohen minder ver
trouwen in Melnik dan zjjn vrouw deed, toch
wisten ze niets met zekerheid het bleven
vormoedens, want nog nooit had iemand eenig
hewgs gevonden, dat de financiën van Molnik
ongunstig stonden. Integondeel had men reeds
eenige malen vernomen, dat mijnbeer von
Melnik bjj wedrennen groote sommen had
gewonnen.
Bovendien had hjj nu weer oen groote erfe
nis gekregen. Kort na Gertrnde's achttienden
verjaardag stierf mevrouw von Kauffjl, stil
en kalm, zooals zjj geloefd had.
Het jonge, schoone en rjjke meisje, dat met
haar moeder op do innigste wjjze samenge
leefd bad, gevoelde zich na den dood van haar
moeder onuitsprekelijk eenzaam. Ofschoon
slechts aohttieD jaar oud, had zjj reeds vele
aanbidders gehad ze had zo allen afgewezen
met do vriendelijke overtuiging van iemand,
wien men eddsteenon van mindere waarde
aanbiedt, terwjjl hjj weet, dat eon kostbaar
kleinood voor hera gereed ligt.
Gertrude en George Eltoster hadden elkan
der elk ja%r te Gremsoiü i!en ontmoet, ofschoon
de jonkmuD, die hot beroep sjjns vadets go-
kozen had, tot hoogere rangen wilde opklim
men en daarom eerst te Kiel het gymnasium
en later een academie voor houtteelt be-
z icht. Gedurende de zomorvacantie was hjj
thuis bjj zjjn ouders en omstreeks dienz ilfden
tjjd vertoefde mevrouw von Knuffel met hare
dochters op den Godoberg. Wat was natuur
lijker dan dat de sp^elgenooten van vroeger
dikwjjls bjj elkander waren, en dat de kin
derlijke vriendschap overging in de reinste,
innigste liefde, ondanks de boosaardige scherpe
aanmerkingen, waaraan von Melnik het niet
liet ontbreken.
Gertrude maakte zich daar niet druk om.
Haar zwager kwam slechts zelden op don
Godeberg en hjj had nooit veel invloed op
haar moeder gehad. Mevrouw von Kaoffel,
die steeds veel van George had gehouden,
keurde de keuze van haar dochter goed en
gedurendeo den laatsten zomer, dien zjj be
leefde, waren de jonge lieden onder haar
oogon in stilte gelukkig met elkaar. George,
die zjjn studiën aan do academie voor hout-
tooit had voltooid, bad bjj wjjze van gunst
vorkregen, dat hjj zich in het ouderljjke huis
onder leiding zjjns vaders voor don praciisoheD
dienst mocht bekwamen.
Mevrouw von KauflM zoo gaarno haar toe
stemming hebben gegeven tot het uuwoljjk
van haar lioveliug, voel liover dan zjj vroeger
toegestemd had in Melitta's howeljjkmaar
zjj was ljjdende en vreesde voor heftige too-
neelen mot Melnik, met Gertrnde's voogd, die
aan een echtgenoot voor zgn schoone, rijks,
veel begeerde pupil geheel andere eiechen
stelde.
Daar het howeljjk toch bovendion zoo moeten
wachten tot George eenige bevordering in zjjn
vak had gemaakt, wenschte zjj de zaak neg
eonigen tjjd geheim te houden, zoo mogeljjk
tot Gertrudo meerderjarig zou zjju.
Het jonge paar had dit ook goed gevonden.
Wat kon nog beerljjker zjju dan elkaar in
het donkere bosch bjj bet stille moer te ont
moeten met het zalig gevoel, dat ze elkaar
toebehoorden, zonder dat de wereld iets van
hun zoet geheim wist! Zjj wisten niet, dat de
dood weldra met ra we hand in hun leven
zou ingrjjpen en 't geheel verandoren.
Zoo lang was mevrouw von Kauffel reeds
ljjdende en toch kwam hot haar kiuderen nog
onverwacht, toen zjj kort voor Kerstmis tame
lijk plotseling gestorven was. Zjj leefde niet
meer in het prachtige huis, dat zjj tijdens
het leven van haar man to Hannover be
woonde zjj had nu eon meer bescheidou
woning betrokkea, die meer met haren en Ger-
trude's smaak overeenkwam. Ook na den dood
barer moeder bleef het jongo meisje in deze
woning met de oudo dionstbode en eene be
jaarde juffrouw van gezelschap, ofschoon Melitta
haar dringend gevraagd had om bjj haar te
komen inwonen,
Geitrude kon daar robtcr Diet toe besluiten.
Toen zjj ouder werd, had zjj natuurljjk moeite
gedaan om haar afkeor van Melnik niet zoo
openljjk te toonen. Ook was hjj steeds vrien
delijk en bdeefd jegens haar, en zoo waren
zjj eindelijk in eon drageljjke verstandhouding
geraakt enkele kleine schermutselingen daar
gelaten. Gertrude wilde dezo verstandhouding
ook gaarne laten voortduren, maar zgn huis-
genoote worden, dageljjks bjj hem aan tafel
zitten, zieh schikken naar zjjn voorschriften,
daar kwam haar geheele wezen tegen in op
stand. Herbaalde malen sloeg zg Melitta's
aanbod af en deze schikte zich daarin.
AUea goed besion soa het voortdarendo
verbljjf van Gertrude in haar huis toch maar
last wozen, bet was daarom maar beter alt
alles bjj bet oudo bleefzjj konden elkaar
toch eiken dag zien en spreken.
Het veranderde echter, toen do »ijd van
de zomoruitstapjea naderde. De villa op den
Godeberg was gemeenschappelijk eigendom
dor zusters, on moest dat volgens bepaling
van het vaderljjk testament ten allen tjjde
blgven. Melitta gaf te konnen, dat zjj dezen
zomer een geruimen tjjd in de villa wilde
vertoeven, en Gertrude had om meer dan een
reden een onbedwingbaar verlangen ota even-
zoo te handelen. Zjj liot zich overreden om
gedurende den zomer alt lid van het gezin
bjj haar zuster te leven, en nam daarom uiet
eens een afzonderlijke dienstbode moe. Zjj was
gewoon zeer eenvoudig te levende weinige
diensten, die zg noodig had, konden haar go-
makkelijk door de Ulrjjko dienstboden van
Melitta bewozen wordon.
Toen Gortrnde hiermee instemde, had zjj
zich laten loiden door de hoop, dat Melnik,
als naar gewoonte, slechts celdsn en dan nog
voor woinige dagen op den Godeberg zoa
vertoeven. Zjj werd zeer onaangenaam ver
rast, toen ze bemerkte, dat deze hoop niet
vervuld word.
(Wordt vervolgd).